יְהֹוִה (H3069) - Yᵉhôvih | معجم سترونغ العبري

حزقيال 44: 27 Ezk.44.27

وَفِي يَوْمِ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ لِيَخْدِمَ فِي الْقُدْسِ، يُقَرِّبُ ذَبِيحَتَهُ عَنِ الْخَطِيَّةِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וּבְיוֹם֩ בֹּא֨וֹ אֶל הַקֹּ֜דֶשׁ אֶל הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ יַקְרִ֖יב חַטָּאת֑וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 45: 9 Ezk.45.9

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: يَكْفِيكُمْ يَا رُؤَسَاءَ إِسْرَائِيلَ. أَزِيلُوا الْجَوْرَ وَالاغْتِصَابَ، وَأَجْرُوا الْحَقَّ وَالْعَدْلَ. ارْفَعُوا الظُّلْمَ عَنْ شَعْبِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה רַב;לָכֶם֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הָסִ֔ירוּ חָמָ֤ס וָשֹׁד֙ עֲשׂ֑וּ וּמִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָ֖ה הָרִ֤ימוּ גְרֻשֹֽׁתֵיכֶם֙ מֵעַ֣ל עַמִּ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 45: 9 Ezk.45.9

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: يَكْفِيكُمْ يَا رُؤَسَاءَ إِسْرَائِيلَ. أَزِيلُوا الْجَوْرَ وَالاغْتِصَابَ، وَأَجْرُوا الْحَقَّ وَالْعَدْلَ. ارْفَعُوا الظُّلْمَ عَنْ شَعْبِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה רַב;לָכֶם֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הָסִ֔ירוּ חָמָ֤ס וָשֹׁד֙ עֲשׂ֑וּ וּמִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָ֖ה הָרִ֤ימוּ גְרֻשֹֽׁתֵיכֶם֙ מֵעַ֣ל עַמִּ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 45: 15 Ezk.45.15

وَشَاةٌ وَاحِدَةٌ مِنَ الضَّأْنِ مِنَ الْمِئَتَيْنِ مِنْ سَقْيِ إِسْرَائِيلَ تَقْدِمَةً وَمُحْرَقَةً وَذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ، لِلْكَفَّارَةِ عَنْهُمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְשֶׂה אַחַ֨ת מִן הַצֹּ֤אן מִן הַמָּאתַ֙יִם֙ מִמַּשְׁקֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל לְמִנְחָ֖ה וּלְעוֹלָ֣ה וְלִשְׁלָמִ֑ים לְכַפֵּ֣ר עֲלֵיהֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 45: 18 Ezk.45.18

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: الأَوَّلِ، فِي أَوَّلِ الشَّهْرِ، تَأْخُذُ ثَوْرًا مِنَ الْبَقَرِ صَحِيحًا وَتُطَهِّرُ الْمَقْدِسَ.

כֹּה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ בָּֽרִאשׁוֹן֙ בְּאֶחָ֣ד לַחֹ֔דֶשׁ תִּקַּ֥ח פַּר בֶּן בָּקָ֖ר תָּמִ֑ים וְחִטֵּאתָ֖ הַמִּקְדָּֽשׁ

حزقيال 46: 1 Ezk.46.1

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: بَابُ الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ الْمُتَّجِهُ لِلْمَشْرِقِ يَكُونُ مُغْلَقًا سِتَّةَ أَيَّامِ الْعَمَلِ، وَفِي السَّبْتِ يُفْتَحُ. فِي يَوْمِ رَأْسِ الشَّهْرِ يُفْتَحُ.

כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ שַׁ֜עַר הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ הַפֹּנֶ֣ה קָדִ֔ים יִהְיֶ֣ה סָג֔וּר שֵׁ֖שֶׁת יְמֵ֣י הַֽמַּעֲשֶׂ֑ה וּבְי֤וֹם הַשַּׁבָּת֙ יִפָּתֵ֔חַ וּבְי֥וֹם הַחֹ֖דֶשׁ יִפָּתֵֽחַ

حزقيال 46: 16 Ezk.46.16

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: إِنْ أَعْطَى الرَّئِيسُ رَجُلاً مِنْ بَنِيهِ عَطِيَّةً، فَإِرْثُهَا يَكُونُ لِبَنِيهِ. مُلْكُهُمْ هِيَ بِالْوَرَاثَةِ.

כֹּה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה כִּֽי יִתֵּ֨ן הַנָּשִׂ֤יא לְאִ֣ישׁ מִבָּנָ֔יו מַתָּנָה֙ נַחֲלָת֥וֹ;הִ֖יא תִּֽהְיֶ֑ה לְבָנָ֣יו אֲחֻזָּתָ֥ם הִ֖יא בְּנַחֲלָֽה

حزقيال 47: 13 Ezk.47.13

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هذَا هُوَ التُّخْمُ الَّذِي بِهِ تَمْتَلِكُونَ الأَرْضَ بِحَسَبِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ الاثْنَيْ عَشَرَ، يُوسُفُ قِسْمَانِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה גֵּ֤ה גְבוּל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּתְנַחֲל֣וּ הָאָ֔רֶץ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לִשְׁנֵ֥י עָשָׂ֖ר יוֹסֵ֖ף חֲבָלִֽים

حزقيال 47: 23 Ezk.47.23

وَيَكُونُ أَنَّهُ فِي السِّبْطِ الَّذِي فِيهِ يَتَغَرَّبُ غَرِيبٌ هُنَاكَ تُعْطُونَهُ مِيرَاثَهُ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְהָיָ֣ה בַשֵּׁ֔בֶט אֲשֶׁר גָּ֥ר הַגֵּ֖ר שָׁ֚ם תִּתְּנ֣וּ נַחֲלָת֔וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 48: 29 Ezk.48.29

هذِهِ هِيَ الأَرْضُ الَّتِي تَقْسِمُونَهَا مُلْكًا لأَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ، وَهذِهِ حِصَصُهُمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

זֹ֥את הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁר תַּפִּ֥ילוּ מִֽנַּחֲלָ֖ה לְשִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְאֵ֙לֶּה֙ מַחְלְקוֹתָ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

عاموس 1: 8 Amo.1.8

وَأَقْطَعُ السَّاكِنَ مِنْ أَشْدُودَ، وَمَاسِكَ الْقَضِيبِ مِنْ أَشْقَلُونَ، وَأَرُدُّ يَدِي عَلَى عَقْرُونَ، فَتَهْلَكُ بَقِيَّةُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְהִכְרַתִּ֤י יוֹשֵׁב֙ מֵֽאַשְׁדּ֔וֹד וְתוֹמֵ֥ךְ שֵׁ֖בֶט מֵֽאַשְׁקְל֑וֹן וַהֲשִׁיב֨וֹתִי יָדִ֜י עַל עֶקְר֗וֹן וְאָֽבְדוּ֙ שְׁאֵרִ֣ית פְּלִשְׁתִּ֔ים אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

عاموس 3: 7 Amo.3.7

إِنَّ السَّيِّدَ الرَّبَّ لاَ يَصْنَعُ أَمْرًا إِلاَّ وَهُوَ يُعْلِنُ سِرَّهُ لِعَبِيدِهِ الأَنْبِيَاءِ.

כִּ֣י אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה לֹ֧א יַעֲשֶׂ֛ה דָּבָ֑ר כִּ֚י;אִם גָּלָ֣ה סוֹד֔וֹ אֶל;עֲבָדָ֖יו הַנְּבִיאִֽים

عاموس 3: 8 Amo.3.8

الأَسَدُ قَدْ زَمْجَرَ، فَمَنْ لاَ يَخَافُ. السَّيِّدُ الرَّبُّ قَدْ تَكَلَّمَ، فَمَنْ لاَ يَتَنَبَّأُ.

אַרְיֵ֥ה שָׁאָ֖ג מִ֣י לֹ֣א יִירָ֑א אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ דִּבֶּ֔ר מִ֖י לֹ֥א יִנָּבֵֽא

عاموس 3: 11 Amo.3.11

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: ضِيقٌ فِي كُلِّ نَاحِيَةٍ مِنَ الأَرْضِ، فَيُنْزِلَ عَنْكِ عِزَّكِ وَتُنْهَبُ قُصُورُكِ.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צַ֖ר וּסְבִ֣יב הָאָ֑רֶץ וְהוֹרִ֤ד מִמֵּךְ֙ עֻזֵּ֔ךְ וְנָבֹ֖זּוּ אַרְמְנוֹתָֽיִךְ

عاموس 3: 13 Amo.3.13

اِسْمَعُوا وَاشْهَدُوا علَى بَيتِ يَعْقُوبَ، يَقُولُ السّيِّدُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ.

שִׁמְע֥וּ וְהָעִ֖ידוּ בְּבֵ֣ית יַֽעֲקֹ֑ב נְאֻם אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַצְּבָאֽוֹת

عاموس 4: 2 Amo.4.2

قَدْ أَقْسَمَ السَّيِّدُ الرَّبُّ بِقُدْسِهِ: هُوَذَا أَيَّامٌ تَأْتِي عَلَيْكُنَّ، يَأْخُذُونَكُنَّ بِخَزَائِمَ، وَذُرِّيَّتَكُنَّ بِشُصُوصِ السَّمَكِ.

נִשְׁבַּ֨ע אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ בְּקָדְשׁ֔וֹ כִּ֛י;הִנֵּ֥ה יָמִ֖ים בָּאִ֣ים עֲלֵיכֶ֑ם וְנִשָּׂ֤א;אֶתְכֶם֙ בְּצִנּ֔וֹת וְאַחֲרִיתְכֶ֖ן בְּסִיר֥וֹת דּוּגָֽה

عاموس 4: 5 Amo.4.5

وَأَوْقِدُوا مِنَ الْخَمِيرِ تَقْدِمَةَ شُكْرٍ، وَنَادُوا بِنَوَافِلَ وَسَمِّعُوا، لأَنَّكُمْ هكَذَا أَحْبَبْتُمْ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְקַטֵּ֤ר מֵֽחָמֵץ֙ תּוֹדָ֔ה וְקִרְא֥וּ נְדָב֖וֹת הַשְׁמִ֑יעוּ כִּ֣י כֵ֤ן אֲהַבְתֶּם֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

عاموس 5: 3 Amo.5.3

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: الْمَدِينَةُ الْخَارِجَةُ بِأَلْفٍ، يَبْقَى مِئَةٌ، وَالْخَارِجَةُ بِمِئَةٍ يَبْقَى عَشَرَةٌ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.

כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הָעִ֛יר הַיֹּצֵ֥את אֶ֖לֶף תַּשְׁאִ֣יר מֵאָ֑ה וְהַיּוֹצֵ֥את מֵאָ֛ה תַּשְׁאִ֥יר עֲשָׂרָ֖ה לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

عاموس 6: 8 Amo.6.8

قَدْ أَقْسَمَ السَّيِّدُ الرَّبُّ بِنَفْسِهِ، يَقُولُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ: إِنِّي أَكْرَهُ عَظَمَةَ يَعْقُوبَ وَأُبْغِضُ قُصُورَهُ، فَأُسَلِّمُ الْمَدِينَةَ وَمِلأَهَا.

נִשְׁבַּע֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה בְּנַפְשׁ֗וֹ נְאֻם יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֔וֹת אָֽנֹכִי֙ מְתָאֵ֤ב גְּא֣וֹן יַֽעֲקֹ֔ב שָׂנֵ֑אתִי וְאַרְמְנֹתָ֖יו וְהִסְגַּרְתִּ֖י עִ֥יר וּמְלֹאָֽהּ

عاموس 7: 1 Amo.7.1

هكَذَا أَرَانِي السَّيِّدُ الرَّبُّ وَإِذَا هُوَ يَصْنَعُ جَرَادًا فِي أَوَّلِ طُلُوعِ خِلْفِ الْعُشْبِ. وَإِذَا خِلْفُ عُشْبٍ بَعْدَ جِزَازِ الْمَلِكِ.

כֹּ֤ה הִרְאַ֙נִי֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִנֵּה֙ יוֹצֵ֣ר גֹּבַ֔י בִּתְחִלַּ֖ת עֲל֣וֹת הַלָּ֑קֶשׁ וְהִ֨נֵּה לֶ֔קֶשׁ אַחַ֖ר גִּזֵּ֥י הַמֶּֽלֶךְ

عاموس 7: 2 Amo.7.2

وَحَدَثَ لَمَّا فَرَغَ مِنْ أَكْلِ عُشْبِ الأَرْضِ أَنِّي قُلْتُ: أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ، اصْفَحْ. كَيْفَ يَقُومُ يَعْقُوبُ. فَإِنَّهُ صَغِيرٌ..

וְהָיָ֗ה אִם כִּלָּה֙ לֶֽאֱכוֹל֙ עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ סְֽלַֽח;נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַֽעֲקֹ֑ב כִּ֥י;הֽוּא קָטֹ֖ן

عاموس 7: 4 Amo.7.4

هكَذَا أَرَانِي السَّيِّدُ الرَّبُّ، وَإِذَا السَّيِّدُ الرَّبُّ قَدْ دَعَا لِلْمُحَاكَمَةِ بِالنَّارِ، فَأَكَلَتِ الْغَمْرَ الْعَظِيمَ وَأَكَلَتِ الْحَقْلَ.

כֹּ֤ה הִרְאַ֙נִי֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִנֵּ֥ה אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה קֹרֵ֛א לָרִ֥ב בָּאֵ֖שׁ וַתֹּ֙אכַל֙ תְּה֣וֹם רַבָּ֔ה וְאָכְלָ֖ה הַחֵֽלֶק

عاموس 7: 4 Amo.7.4

هكَذَا أَرَانِي السَّيِّدُ الرَّبُّ، وَإِذَا السَّيِّدُ الرَّبُّ قَدْ دَعَا لِلْمُحَاكَمَةِ بِالنَّارِ، فَأَكَلَتِ الْغَمْرَ الْعَظِيمَ وَأَكَلَتِ الْحَقْلَ.

כֹּ֤ה הִרְאַ֙נִי֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִנֵּ֥ה אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה קֹרֵ֛א לָרִ֥ב בָּאֵ֖שׁ וַתֹּ֙אכַל֙ תְּה֣וֹם רַבָּ֔ה וְאָכְלָ֖ה הַחֵֽלֶק

عاموس 7: 5 Amo.7.5

فَقُلْتُ: أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ، كُفَّ. كَيْفَ يَقُومُ يَعْقُوبُ. فَإِنَّهُ صَغِيرٌ..

וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ חֲדַל;נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַעֲקֹ֑ב כִּ֥י;הֽוּא קָטֹ֖ן

عاموس 7: 6 Amo.7.6

فَنَدِمَ الرَّبُّ عَلَى هذَا. فَهُوَ أَيْضًا لاَ يَكُونُ قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

נִחַ֥ם יְהוָ֖ה עַל זֹ֑את הִיא֙ גַּם לֹ֣א תִֽהְיֶ֔ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

عاموس 8: 1 Amo.8.1

هكَذَا أَرَانِي السَّيِّدُ الرَّبُّ وَإِذَا سَلَّةٌ لِلْقِطَافِ.

כֹּ֥ה הִרְאַ֖נִי אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְהִנֵּ֖ה כְּל֥וּב קָֽיִץ

عاموس 8: 3 Amo.8.3

فَتَصِيرُ أَغَانِي الْقَصْرِ وَلاَوِلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، الْجُثَثُ كَثِيرَةٌ يَطْرَحُونَهَا فِي كُلِّ مَوْضِعٍ بِالسُّكُوتِ.

שִׁיר֤וֹת הֵיכָל֙ וְהֵילִ֜ילוּ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הַפֶּ֔גֶר רַ֣ב הִשְׁלִ֥יךְ בְּכָל מָק֖וֹם הָֽס

عاموس 8: 9 Amo.8.9

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، أَنِّي أُغَيِّبُ الشَّمْسَ فِي الظُّهْرِ، وَأُقْتِمُ الأَرْضَ فِي يَوْمِ نُورٍ،

וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהֵבֵאתִ֥י הַשֶּׁ֖מֶשׁ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם וְהַחֲשַׁכְתִּ֥י לָאָ֖רֶץ בְּי֥וֹם אֽוֹר

عاموس 8: 11 Amo.8.11

هُوَذَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، أُرْسِلُ جُوعًا فِي الأَرْضِ، لاَ جُوعًا لِلْخُبْزِ، وَلاَ عَطَشًا لِلْمَاءِ، بَلْ لاسْتِمَاعِ كَلِمَاتِ الرَّبِّ.

הִנֵּ֣ה יָמִ֣ים בָּאִ֗ים נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִשְׁלַחְתִּ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ לֹֽא רָעָ֤ב לַלֶּ֙חֶם֙ וְלֹֽא צָמָ֣א לַמַּ֔יִם כִּ֣י;אִם לִשְׁמֹ֔עַ דִּבְרֵ֥י יְהוָֽה

عاموس 9: 5 Amo.9.5

وَالسَّيِّدُ رَبُّ الْجُنُودِ الَّذِي يَمَسُّ الأَرْضَ فَتَذُوبُ، وَيَنُوحُ السَّاكِنُونَ فِيهَا، وَتَطْمُو كُلُّهَا كَنَهْرٍ وَتَنْضُبُ كَنِيلِ مِصْرَ.

וַאדֹנָ֨י יְהוִ֜ה הַצְּבָא֗וֹת הַנּוֹגֵ֤עַ בָּאָ֙רֶץ֙ וַתָּמ֔וֹג וְאָבְל֖וּ י֣וֹשְׁבֵי בָ֑הּ וְעָלְתָ֤ה כֻּלָּ֔הּ כַיְאֹר֙ וְשָׁקְעָ֖ה כִּיאֹ֥ר מִצְרָֽיִם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (306 آية)