المعنى المختصر للكلمة
yâd:
a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),
اللفظ الأصلي
יָד
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
yâd
(yawd)
تكرار الورود في الكتاب
1552
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),
الإنجليزية — KJV Translation Tags
([phrase] be) able
[idiom] about
[phrase] armholes
at
axletree
because of
beside
border
[idiom] bounty
[phrase] broad
(broken-) handed
[idiom] by
charge
coast
[phrase] consecrate
[phrase] creditor
custody
debt
dominion
[idiom] enough
[phrase] fellowship
force
[idiom] from
hand(-staves, -y work)
[idiom] he
himself
[idiom] in
labour
[phrase] large
ledge
(left-) handed
means
[idiom] mine
ministry
near
[idiom] of
[idiom] order
ordinance
[idiom] our
parts
pain
power
[idiom] presumptuously
service
side
sore
state
stay
draw with strength
stroke
[phrase] swear
terror
[idiom] thee
[idiom] by them
[idiom] themselves
[idiom] thine own
[idiom] thou
through
[idiom] throwing
[phrase] thumb
times
[idiom] to
[idiom] under
[idiom] us
[idiom] wait on
(way-) side
where
[phrase] wide
[idiom] with (him, me, you)
work
[phrase] yield
[idiom] yourselves
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בְּיַד (104×)
יַד (43×)
בְּיַ֣ד (37×)
בְּיַ֖ד (34×)
מִיַּ֥ד (32×)
מִיַּ֣ד (32×)
יָדוֹ֙ (31×)
יָד֖וֹ (28×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1552 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 2: 9
Ezk.2.9
فَنَظَرْتُ وَإِذَا بِيَدٍ مَمْدُودَةٍ إِلَيَّ، وَإِذَا بِدَرْجِ سِفْرٍ فِيهَا.
וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּה יָ֖ד שְׁלוּחָ֣ה אֵלָ֑י וְהִנֵּה מְגִלַּת סֵֽפֶר ב֖וֹ
حزقيال 3: 14
Ezk.3.14
فَحَمَلَنِي الرُّوحُ وَأَخَذَنِي، فَذَهَبْتُ مُرًّا فِي حَرَارَةِ رُوحِي، وَيَدُ الرَّبِّ كَانَتْ شَدِيدَةً عَلَيَّ.
נְשָׂאַ֖תְנִי וְר֥וּחַ וַתִּקָּחֵ֑נִי וָאֵלֵ֥ךְ מַר֙ בַּחֲמַ֣ת רוּחִ֔י וְיַד יְהוָ֥ה חָזָֽקָה עָלַ֖י
حزقيال 3: 18
Ezk.3.18
إِذَا قُلْتُ لِلشِّرِّيرِ: مَوْتًا تَمُوتُ، وَمَا أَنْذَرْتَهُ أَنْتَ وَلاَ تَكَلَّمْتَ إِنْذَارًا لِلشِّرِّيرِ مِنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ لإِحْيَائِهِ، فَذلِكَ الشِّرِّيرُ يَمُوتْ بِإِثْمِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
בְּאָמְרִ֤י לָֽרָשָׁע֙ מ֣וֹת תָּמ֔וּת וְלֹ֣א הִזְהַרְתּ֗וֹ וְלֹ֥א דִבַּ֛רְתָּ לְהַזְהִ֥יר רָשָׁ֛ע מִדַּרְכּ֥וֹ הָרְשָׁעָ֖ה לְחַיֹּת֑וֹ ה֤וּא רָשָׁע֙ יָמ֔וּת בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 3: 20
Ezk.3.20
وَالْبَارُّ إِنْ رَجَعَ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَجَعَلْتُ مُعْثِرَةً أَمَامَهُ فَإِنَّهُ يَمُوتُ. لأَنَّكَ لَمْ تُنْذِرْهُ، يَمُوتُ فِي خَطِيَّتِهِ وَلاَ يُذْكَرُ بِرُّهُ الَّذِي عَمِلَهُ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
צַדִּ֤יק וּבְשׁ֨וּב מִצִּדְקוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל וְנָתַתִּ֥י מִכְשׁ֛וֹל לְפָנָ֖יו ה֣וּא יָמ֑וּת כִּ֣י לֹ֤א הִזְהַרְתּוֹ֙ יָמ֔וּת בְּחַטָּאת֣וֹ וְלֹ֣א תִזָּכַ֗רְןָ צִדְקֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 3: 22
Ezk.3.22
وَكَانَتْ يَدُ الرَّبِّ عَلَيَّ هُنَاكَ، وَقَالَ لِي: قُمُ اخْرُجْ إِلَى الْبُقْعَةِ وَهُنَاكَ أُكَلِّمُكَ.
וַתְּהִ֥י יַד יְהוָ֑ה עָלַ֛י שָׁ֖ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י ק֥וּם צֵא֙ אֶל הַבִּקְעָ֔ה וְשָׁ֖ם אֲדַבֵּ֥ר;אוֹתָֽךְ
حزقيال 6: 14
Ezk.6.14
وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْهِمْ، وَأُصَيِّرُ الأَرْضَ مُقْفِرَةً وَخَرِبَةً مِنَ الْقَفْرِ إِلَى دَبْلَةَ فِي كُلِّ مَسَاكِنِهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְנָתַתִּ֨י הָאָ֜רֶץ שְׁמָמָ֤ה וּמְשַׁמָּה֙ מִמִּדְבַּ֣ר דִּבְלָ֔תָה בְּכֹ֖ל מוֹשְׁבֽוֹתֵיהֶ֑ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 7: 17
Ezk.7.17
كُلُّ الأَيْدِي تَرْتَخِي، وَكُلُّ الرُّكَبِ تَصِيرُ مَاءً.
כָּל הַיָּדַ֖יִם תִּרְפֶּ֑ינָה וְכָל בִּרְכַּ֖יִם תֵּלַ֥כְנָה מָּֽיִם
حزقيال 7: 21
Ezk.7.21
أُسْلِمُهَا إِلَى أَيْدِي الْغُرَبَاءِ لِلنَّهْبِ، وَإِلَى أَشْرَارِ الأَرْضِ سَلْبًا فَيُنَجِّسُونَهَا.
וּנְתַתִּ֤יו בְּיַֽד הַזָּרִים֙ לָבַ֔ז וּלְרִשְׁעֵ֥י הָאָ֖רֶץ לְשָׁלָ֑ל וְחִלְּלֽוּהוּ
حزقيال 7: 27
Ezk.7.27
الْمَلِكُ يَنُوحُ وَالرَّئِيسُ يَلْبَسُ حَيْرَةً، وَأَيْدِي شَعْبِ الأَرْضِ تَرْجُفُ. كَطَرِيقِهِمْ أَصْنَعُ بِهِمْ، وَكَأَحْكَامِهِمْ أَحْكُمُ عَلَيْهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
הַמֶּ֣לֶךְ יִתְאַבָּ֗ל וְנָשִׂיא֙ יִלְבַּ֣שׁ שְׁמָמָ֔ה וִידֵ֥י עַם הָאָ֖רֶץ תִּבָּהַ֑לְנָה מִדַּרְכָּ֞ם אֶעֱשֶׂ֤ה אוֹתָם֙ וּבְמִשְׁפְּטֵיהֶ֣ם אֶשְׁפְּטֵ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 8: 1
Ezk.8.1
وَكَانَ فِي السَّنَةِ السَّادِسَةِ، فِي الشَّهْرِ السَّادِسِ، فِي الْخَامِسِ مِنَ الشَّهْرِ، وَأَنَا جَالِسٌ فِي بَيْتِي، وَمَشَايِخُ يَهُوذَا جَالِسُونَ أَمَامِي، أَنَّ يَدَ السَّيِّدِ الرَّبِّ وَقَعَتْ عَلَيَّ هُنَاكَ.
וַיְהִ֣י בַּשָּׁנָ֣ה הַשִּׁשִּׁ֗ית בַּשִּׁשִּׁי֙ בַּחֲמִשָּׁ֣ה לַחֹ֔דֶשׁ אֲנִי֙ יוֹשֵׁ֣ב בְּבֵיתִ֔י וְזִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה יוֹשְׁבִ֣ים לְפָנָ֑י יַ֖ד אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה וַתִּפֹּ֤ל עָלַי֙ שָׁ֔ם
حزقيال 8: 3
Ezk.8.3
وَمَدَّ شِبْهَ يَدٍ وَأَخَذَنِي بِنَاصِيَةِ رَأْسِي، وَرَفَعَنِي رُوحٌ بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَأَتَى بِي فِي رُؤَى اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى مَدْخَلِ الْبَابِ الدَّاخِلِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشِّمَالِ، حَيْثُ مَجْلِسُ تِمْثَالِ الْغَيْرَةِ، الْمُهَيِّجِ الْغَيْرَةِ.
וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א;אֹתִ֣י ר֣וּחַ בֵּֽין הָאָ֣רֶץ הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים יְרוּשָׁלְַ֜מָה אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה
حزقيال 8: 11
Ezk.8.11
وَوَاقِفٌ قُدَّامَهَا سَبْعُونَ رَجُلاً مِنْ شُيُوخِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَيَازَنْيَا بْنُ شَافَانَ قَائِمٌ فِي وَسْطِهِمْ، وَكُلُّ وَاحِدٍ مِجْمَرَتُهُ فِي يَدِهِ، وَعِطْرُ عَنَانِ الْبَخُورِ صَاعِدٌ.
עֹמֵ֤ד לִפְנֵיהֶ֔ם וְשִׁבְעִ֣ים אִ֣ישׁ מִזִּקְנֵ֣י בֵֽית יִ֠שְׂרָאֵל וְיַאֲזַנְיָ֨הוּ בֶן שָׁפָ֜ן עֹמְדִ֣ים בְּתוֹכָם֙ וְאִ֥ישׁ מִקְטַרְתּ֖וֹ בְּיָד֑וֹ וַעֲתַ֥ר עֲנַֽן הַקְּטֹ֖רֶת עֹלֶֽה
حزقيال 9: 1
Ezk.9.1
وَصَرَخَ فِي سَمْعِي بِصَوْتٍ عَال قَائِلاً: قَرِّبْ وُكَلاَءَ الْمَدِينَةِ، كُلَّ وَاحِدٍ وَعُدَّتَهُ الْمُهْلِكَةَ بِيَدِهِ.
וַיִּקְרָ֣א בְאָזְנַ֗י ק֤וֹל גָּדוֹל֙ לֵאמֹ֔ר קָרְב֖וּ פְּקֻדּ֣וֹת הָעִ֑יר וְאִ֛ישׁ כְּלִ֥י מַשְׁחֵת֖וֹ בְּיָדֽוֹ
حزقيال 9: 2
Ezk.9.2
وَإِذَا بِسِتَّةِ رِجَال مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الأَعْلَى الَّذِي هُوَ مِنْ جِهَةِ الشِّمَالِ، وَكُلُّ وَاحِدٍ عُدَّتُهُ السَّاحِقَةُ بِيَدِهِ، وَفِي وَسْطِهِمْ رَجُلٌ لاَبِسٌ الْكَتَّانَ، وَعَلَى جَانِبِهِ دَوَاةُ كَاتِبٍ. فَدَخَلُوا وَوَقَفُوا جَانِبَ مَذْبَحِ النُّحَاسِ.
וְהִנֵּ֣ה שִׁשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֡ים בָּאִ֣ים מִדֶּרֶךְ שַׁ֨עַר הָעֶלְי֜וֹן אֲשֶׁ֣ר מָפְנֶ֣ה צָפ֗וֹנָה וְאִ֨ישׁ כְּלִ֤י מַפָּצוֹ֙ בְּיָד֔וֹ בְּתוֹכָם֙ וְאִישׁ;אֶחָ֤ד לָבֻ֣שׁ בַּדִּ֔ים בְּמָתְנָ֑יו וְקֶ֥סֶת הַסֹּפֵ֖ר וַיָּבֹ֙אוּ֙ וַיַּ֣עַמְד֔וּ אֵ֖צֶל מִזְבַּ֥ח הַנְּחֹֽשֶׁת
حزقيال 10: 7
Ezk.10.7
وَمَدَّ كَرُوبٌ يَدَهُ مِنْ بَيْنِ الْكَرُوبِيمِ إِلَى النَّارِ الَّتِي بَيْنَ الْكَرُوبِيمِ، فَرَفَعَ مِنْهَا وَوَضَعَهَا فِي حَفْنَتَيِ اللاَّبِسِ الْكَتَّانِ، فَأَخَذَهَا وَخَرَجَ.
וַיִּשְׁלַח֩ הַכְּר֨וּב יָד֜וֹ מִבֵּינ֣וֹת לַכְּרוּבִ֗ים אֶל הָאֵשׁ֙ אֲשֶׁר֙ בֵּינ֣וֹת הַכְּרֻבִ֔ים וַיִּשָּׂא֙ וַיִּתֵּ֔ן אֶל חָפְנֵ֖י לְבֻ֣שׁ הַבַּדִּ֑ים וַיִּקַּ֖ח וַיֵּצֵֽא
حزقيال 10: 8
Ezk.10.8
فَظَهَرَ فِي الْكَرُوبِيمِ شِبْهُ يَدِ إِنْسَانٍ مِنْ تَحْتِ أَجْنِحَتِهَا.
וַיֵּרָ֖א לַכְּרֻבִ֑ים תַּבְנִית֙ יַד אָדָ֔ם תַּ֖חַת כַּנְפֵיהֶֽם
حزقيال 10: 12
Ezk.10.12
وَكُلُّ جِسْمِهَا وَظُهُورِهَا وَأَيْدِيهَا وَأَجْنِحَتِهَا وَالْبَكَرَاتِ مَلآنَةٌ عُيُونًا حَوَالَيْهَا لِبَكَرَاتِهَا الأَرْبَعِ.
וְכָל בְּשָׂרָם֙ וְגַבֵּהֶ֔ם וִֽידֵיהֶ֖ם וְכַנְפֵיהֶ֑ם וְהָאֽוֹפַנִּ֗ים מְלֵאִ֤ים עֵינַ֙יִם֙ סָבִ֔יב אוֹפַנֵּיהֶֽם לְאַרְבַּעְתָּ֖ם
حزقيال 10: 21
Ezk.10.21
لِكُلِّ وَاحِدٍ أَرْبَعَةُ أَوْجُهٍ، وَلِكُلِّ وَاحِدٍ أَرْبَعَةُ أَجْنِحَةٍ، وَشِبْهُ أَيْدِي إِنْسَانٍ تَحْتَ أَجْنِحَتِهَا.
לְאֶחָ֔ד אַרְבָּעָ֨ה;אַרְבָּעָ֤ה פָנִים֙ לְאֶחָ֑ד וְאַרְבַּ֥ע כְּנָפַ֖יִם וּדְמוּת֙ יְדֵ֣י אָדָ֔ם תַּ֖חַת כַּנְפֵיהֶֽם
حزقيال 11: 9
Ezk.11.9
وَأُخْرِجُكُمْ مِنْ وَسْطِهَا وَأُسَلِّمُكُمْ إِلَى أَيْدِي الْغُرَبَاءِ، وَأُجْرِي فِيكُمْ أَحْكَامًا.
וְהוֹצֵאתִ֤י;אֶתְכֶם֙ מִתּוֹכָ֔הּ וְנָתַתִּ֥י;אֶתְכֶ֖ם בְּיַד זָרִ֑ים וְעָשִׂ֛יתִי בָכֶ֖ם שְׁפָטִֽים
حزقيال 12: 7
Ezk.12.7
فَفَعَلْتُ هكَذَا كَمَا أُمِرْتُ، فَأَخْرَجْتُ أُهْبَتِي كَأُهْبَةِ الْجَلاَءِ نَهَارًا، وَفِي الْمَسَاءِ نَقَبْتُ لِنَفْسِي فِي الْحَائِطِ بِيَدِي، وَأَخْرَجْتُ فِي الْعَتَمَةِ، وَحَمَلْتُ عَلَى كَتِفِي قُدَّامَ عُيُونِهِمْ.
וָאַ֣עַשׂ כֵּן֮ כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּיתִי֒ הוֹצֵ֜אתִי כֵּ֠לַי כִּכְלֵ֤י גוֹלָה֙ יוֹמָ֔ם וּבָעֶ֛רֶב חָתַֽרְתִּי לִ֥י בַקִּ֖יר בְּיָ֑ד הוֹצֵ֛אתִי בָּעֲלָטָ֥ה נָשָׂ֖אתִי עַל כָּתֵ֥ף לְעֵינֵיהֶֽם
حزقيال 13: 9
Ezk.13.9
وَتَكُونُ يَدِي عَلَى الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَرَوْنَ الْبَاطِلَ، وَالَّذِينَ يَعْرِفُونَ بِالْكَذِبِ. فِي مَجْلِسِ شَعْبِي لاَ يَكُونُونَ، وَفِي كِتَابِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لاَ يُكْتَبُونَ، وَإِلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ لاَ يَدْخُلُونَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְהָיְתָ֣ה יָדִ֗י אֶֽל הַנְּבִיאִ֞ים הַחֹזִ֣ים שָׁוְא֮ וְהַקֹּסְמִ֣ים כָּזָב֒ בְּס֧וֹד עַמִּ֣י לֹֽא יִהְי֗וּ וּבִכְתָ֤ב בֵּֽית יִשְׂרָאֵל֙ לֹ֣א יִכָּתֵ֔בוּ וְאֶל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יָבֹ֑אוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 13: 18
Ezk.13.18
وَقُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: وَيْلٌ لِلَّوَاتِي يَخُطْنَ وَسَائِدَ لِكُلِّ أَوْصَالِ الأَيْدِي، وَيَصْنَعْنَ مِخَدَّاتٍ لِرَأْسِ كُلِّ قَامَةٍ لاصْطِيَادِ النُّفُوسِ. أَفَتَصْطَدْنَ نُفُوسَ شَعْبِي وَتَسْتَحْيِينَ أَنْفُسَكُنَّ،
וְאָמַרְתָּ֞ כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הוֹי֩ לִֽמְתַפְּר֨וֹת כְּסָת֜וֹת עַ֣ל;כָּל אַצִּילֵ֣י יָדַ֗י וְעֹשׂ֧וֹת הַמִּסְפָּח֛וֹת עַל;רֹ֥אשׁ כָּל קוֹמָ֖ה לְצוֹדֵ֣ד נְפָשׁ֑וֹת;הַנְּפָשׁוֹת֙ תְּצוֹדֵ֣דְנָה וּנְפָשׁ֖וֹת לְעַמִּ֔י תְחַיֶּֽינָה לָכֶ֥נָה
حزقيال 13: 21
Ezk.13.21
وَأُمَزِّقُ مِخَدَّاتِكُنَّ وَأُنْقِذُ شَعْبِي مِنْ أَيْدِيكُنَّ، فَلاَ يَكُونُونَ بَعْدُ فِي أَيْدِيكُنَّ لِلصَّيْدِ، فَتَعْلَمْنَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְקָרַעְתִּ֞י מִסְפְּחֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִצַּלְתִּ֤י עַמִּי֙ מִיֶּדְכֶ֔ן וְלֹֽא יִהְי֥וּ ע֛וֹד בְּיֶדְכֶ֖ן לִמְצוּדָ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ן כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 13: 21
Ezk.13.21
وَأُمَزِّقُ مِخَدَّاتِكُنَّ وَأُنْقِذُ شَعْبِي مِنْ أَيْدِيكُنَّ، فَلاَ يَكُونُونَ بَعْدُ فِي أَيْدِيكُنَّ لِلصَّيْدِ، فَتَعْلَمْنَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְקָרַעְתִּ֞י מִסְפְּחֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִצַּלְתִּ֤י עַמִּי֙ מִיֶּדְכֶ֔ן וְלֹֽא יִהְי֥וּ ע֛וֹד בְּיֶדְכֶ֖ן לִמְצוּדָ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ן כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 13: 22
Ezk.13.22
لأَنَّكُنَّ أَحْزَنْتُنَّ قَلْبَ الصِّدِّيقِ كَذِبًا وَأَنَا لَمْ أُحْزِنْهُ، وَشَدَّدْتُنَّ أَيْدِي الشِّرِّيرِ حَتَّى لاَ يَرْجعَ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيئَةِ فَيَحْيَا،
יַ֣עַן הַכְא֤וֹת לֵב צַדִּיק֙ שֶׁ֔קֶר וַאֲנִ֖י לֹ֣א הִכְאַבְתִּ֑יו וּלְחַזֵּק֙ יְדֵ֣י רָשָׁ֔ע לְבִלְתִּי שׁ֛וּב מִדַּרְכּ֥וֹ הָרָ֖ע לְהַחֲיֹתֽוֹ
حزقيال 13: 23
Ezk.13.23
فَلِذلِكَ لَنْ تَعُدْنَ تَرَيْنَ الْبَاطِلَ وَلاَ تَعْرِفْنَ عِرَافَةً بَعْدُ، وَأُنْقِذُ شَعْبِي مِنْ أَيْدِيكُنَّ، فَتَعْلَمْنَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
לָכֵ֗ן לֹ֣א תֶחֱזֶ֔ינָה שָׁ֚וְא לֹא תִקְסַ֣מְנָה וְקֶ֖סֶם ע֑וֹד וְהִצַּלְתִּ֤י עַמִּי֙ מִיֶּדְכֶ֔ן וִֽידַעְתֶּ֖ן כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 14: 9
Ezk.14.9
فَإِذَا ضَلَّ النَّبِيُّ وَتَكَلَّمَ كَلاَمًا، فَأَنَا الرَّبَّ قَدْ أَضْلَلْتُ ذلِكَ النَّبِيَّ، وَسَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْهِ وَأُبِيدُهُ مِنْ وَسْطِ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ.
כִֽי יְפֻתֶּה֙ וְהַנָּבִ֤יא וְדִבֶּ֣ר דָּבָ֔ר אֲנִ֤י יְהוָה֙ פִּתֵּ֔יתִי הַה֑וּא הַנָּבִ֣יא וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלָ֔יו וְהִ֨שְׁמַדְתִּ֔יו מִתּ֖וֹךְ עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 14: 13
Ezk.14.13
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنْ أَخْطَأَتْ إِلَيَّ أَرْضٌ وَخَانَتْ خِيَانَةً، فَمَدَدْتُ يَدِي عَلَيْهَا وَكَسَرْتُ لَهَا قِوَامَ الْخُبْزِ، وَأَرْسَلْتُ عَلَيْهَا الْجُوعَ، وَقَطَعْتُ مِنْهَا الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ،
בֶּן אָדָ֗ם כִּ֤י תֶחֱטָא לִי֙ אֶ֚רֶץ לִמְעָל מַ֔עַל וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יהָ וְשָׁבַ֥רְתִּי לָ֖הּ מַטֵּה לָ֑חֶם וְהִשְׁלַחְתִּי בָ֣הּ רָעָ֔ב וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה
حزقيال 16: 11
Ezk.16.11
وَحَلَّيْتُكِ بِالْحُلِيِّ، فَوَضَعْتُ أَسْوِرَةً فِي يَدَيْكِ وَطَوْقًا فِي عُنُقِكِ.
וָאֶעְדֵּ֖ךְ עֶ֑דִי וָאֶתְּנָ֤ה צְמִידִים֙ עַל יָדַ֔יִךְ וְרָבִ֖יד עַל גְּרוֹנֵֽךְ
حزقيال 16: 27
Ezk.16.27
فَهأَنَذَا قَدْ مَدَدْتُ يَدِي عَلَيْكِ، وَمَنَعْتُ عَنْكِ فَرِيضَتَكِ، وَأَسْلَمْتُكِ لِمَرَامِ مُبْغِضَاتِكِ، بَنَاتِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، اللَّوَاتِي يَخْجَلْنَ مِنْ طَرِيقِكِ الرَّذِيلَةِ.
וְהִנֵּ֨ה נָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלַ֔יִךְ וָאֶגְרַ֖ע חֻקֵּ֑ךְ וָאֶתְּנֵ֞ךְ בְּנֶ֤פֶשׁ שֹׂנְאוֹתַ֙יִךְ֙ בְּנ֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים הַנִּכְלָמ֖וֹת מִדַּרְכֵּ֥ךְ זִמָּֽה