כַּף (H3709) - kaph | معجم سترونغ العبري

التكوين 8: 9 Gen.8.9

فَلَمْ تَجِدِ الْحَمَامَةُ مَقَرًّا لِرِجْلِهَا، فَرَجَعَتْ إِلَيْهِ إِلَى الْفُلْكِ لأَنَّ مِيَاهًا كَانَتْ عَلَى وَجْهِ كُلِّ الأَرْضِ. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَخَذَهَا وَأَدْخَلَهَا عِنْدَهُ إِلَى الْفُلْكِ.

וְלֹֽא מָצְאָה֩ הַיּוֹנָ֨ה מָנ֜וֹחַ לְכַף;רַגְלָ֗הּ וַתָּ֤שָׁב אֵלָיו֙ אֶל הַתֵּבָ֔ה כִּי מַ֖יִם עַל פְּנֵ֣י כָל הָאָ֑רֶץ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיִּקָּחֶ֔הָ וַיָּבֵ֥א;אֹתָ֛הּ אֵלָ֖יו אֶל הַתֵּבָֽה

التكوين 20: 5 Gen.20.5

أَلَمْ يَقُلْ هُوَ لِي: إِنَّهَا أُخْتِي، وَهِيَ أَيْضًا نَفْسُهَا قَالَتْ: هُوَ أَخِي. بِسَلاَمَةِ قَلْبِي وَنَقَاوَةِ يَدَيَّ فَعَلْتُ هذَا.

הֲלֹ֨א אָֽמַר ה֤וּא לִי֙ אֲחֹ֣תִי;הִ֔וא וְהִֽיא גַם הִ֥וא אָֽמְרָ֖ה ה֑וּא אָחִ֣י בְּתָם לְבָבִ֛י וּבְנִקְיֹ֥ן כַּפַּ֖י עָשִׂ֥יתִי זֹֽאת

التكوين 31: 42 Gen.31.42

لَوْلاَ أَنَّ إِلهَ أَبِي إِلهَ إِبْرَاهِيمَ وَهَيْبَةَ إِسْحَاقَ كَانَ مَعِي، لَكُنْتَ الآنَ قَدْ صَرَفْتَنِي فَارِغًا. مَشَقَّتِي وَتَعَبَ يَدَيَّ قَدْ نَظَرَ اللهُ، فَوَبَّخَكَ الْبَارِحَةَ.

לוּלֵ֡י אֱלֹהֵ֣י אָבִי֩ אֱלֹהֵ֨י אַבְרָהָ֜ם וּפַ֤חַד יִצְחָק֙ הָ֣יָה לִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה שִׁלַּחְתָּ֑נִי רֵיקָ֣ם עָנְיִ֞י יְגִ֧יַע כַּפַּ֛י רָאָ֥ה אֱלֹהִ֖ים וַיּ֥וֹכַח אָֽמֶשׁ

التكوين 32: 25 Gen.32.25

وَلَمَّا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ، ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِهِ، فَانْخَلَعَ حُقُّ فَخْذِ يَعْقُوبَ فِي مُصَارَعَتِهِ مَعَهُ.

וַיַּ֗רְא כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ ל֔וֹ וַיִּגַּ֖ע בְּכַף יְרֵכ֑וֹ וַתֵּ֙קַע֙ כַּף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּהֵֽאָבְק֖וֹ עִמּֽוֹ

التكوين 32: 25 Gen.32.25

وَلَمَّا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْهِ، ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِهِ، فَانْخَلَعَ حُقُّ فَخْذِ يَعْقُوبَ فِي مُصَارَعَتِهِ مَعَهُ.

וַיַּ֗רְא כִּ֣י לֹ֤א יָכֹל֙ ל֔וֹ וַיִּגַּ֖ע בְּכַף יְרֵכ֑וֹ וַתֵּ֙קַע֙ כַּף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּהֵֽאָבְק֖וֹ עִמּֽוֹ

التكوين 32: 32 Gen.32.32

لِذلِكَ لاَ يَأْكُلُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عِرْقَ النَّسَا الَّذِي عَلَى حُقِّ الْفَخِذِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنَّهُ ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِ يَعْقُوبَ عَلَى عِرْقِ النَّسَا.

עַל;כֵּ֡ן לֹֽא יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה

التكوين 32: 32 Gen.32.32

لِذلِكَ لاَ يَأْكُلُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عِرْقَ النَّسَا الَّذِي عَلَى حُقِّ الْفَخِذِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، لأَنَّهُ ضَرَبَ حُقَّ فَخْذِ يَعْقُوبَ عَلَى عِرْقِ النَّسَا.

עַל;כֵּ֡ן לֹֽא יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה

التكوين 40: 11 Gen.40.11

وَكَانَتْ كَأْسُ فِرْعَوْنَ فِي يَدِي، فَأَخَذْتُ الْعِنَبَ وَعَصَرْتُهُ فِي كَأْسِ فِرْعَوْنَ، وَأَعْطَيْتُ الْكَأْسَ فِي يَدِ فِرْعَوْنَ.

וְכ֥וֹס פַּרְעֹ֖ה בְּיָדִ֑י וָאֶקַּ֣ח הָֽעֲנָבִ֗ים וָֽאֶשְׂחַ֤ט;אֹתָם֙ אֶל כּ֣וֹס פַּרְעֹ֔ה וָאֶתֵּ֥ן הַכּ֖וֹס עַל כַּ֥ף פַּרְעֹֽה

التكوين 40: 21 Gen.40.21

وَرَدَّ رَئِيسَ السُّقَاةِ إِلَى سَقْيِهِ، فَأَعْطَى الْكَأْسَ فِي يَدِ فِرْعَوْنَ.

וַיָּ֛שֶׁב שַׂ֥ר הַמַּשְׁקִ֖ים עַל מַשְׁקֵ֑הוּ וַיִּתֵּ֥ן הַכּ֖וֹס עַל כַּ֥ף פַּרְעֹֽה

الخروج 4: 4 Exo.4.4

ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ

الخروج 9: 29 Exo.9.29

فَقَالَ لَهُ مُوسَى: عِنْدَ خُرُوجِي مِنَ الْمَدِينَةِ أَبْسِطُ يَدَيَّ إِلَى الرَّبِّ، فَتَنْقَطِعُ الرُّعُودُ وَلاَ يَكُونُ الْبَرَدُ أَيْضًا، لِكَيْ تَعْرِفَ أَنَّ لِلرَّبِّ الأَرْضَ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מֹשֶׁ֔ה כְּצֵאתִי֙ הָעִ֔יר אֶפְרֹ֥שׂ כַּפַּ֖י אֶל יְהוָ֑ה יֶחְדָּל֗וּן הַקֹּל֣וֹת לֹ֣א יִֽהְיֶה וְהַבָּרָד֙ ע֔וֹד לְמַ֣עַן תֵּדַ֔ע כִּ֥י לַיהוָ֖ה הָאָֽרֶץ

الخروج 9: 33 Exo.9.33

فَخَرَجَ مُوسَى مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَبَسَطَ يَدَيْهِ إِلَى الرَّبِّ، فَانْقَطَعَتِ الرُّعُودُ وَالْبَرَدُ وَلَمْ يَنْصَبَّ الْمَطَرُ عَلَى الأَرْضِ.

וַיֵּצֵ֨א מֹשֶׁ֜ה הָעִ֔יר מֵעִ֤ם פַּרְעֹה֙ וַיִּפְרֹ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל יְהוָ֑ה וַֽיַּחְדְּל֤וּ הַקֹּלוֹת֙ וְהַבָּרָ֔ד לֹא נִתַּ֥ךְ וּמָטָ֖ר אָֽרְצָה

الخروج 25: 29 Exo.25.29

وَتَصْنَعُ صِحَافَهَا وَصُحُونَهَا وَكَأْسَاتِهَا وَجَامَاتِهَا الَّتِي يُسْكَبُ بِهَا. مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ تَصْنَعُهَا.

וְעָשִׂ֨יתָ קְּעָרֹתָ֜יו וְכַפֹּתָ֗יו וּקְשׂוֹתָיו֙ וּמְנַקִּיֹּתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר יֻסַּ֖ךְ בָּהֵ֑ן זָהָ֥ב טָה֖וֹר תַּעֲשֶׂ֥ה;אֹתָֽם

الخروج 29: 24 Exo.29.24

وَتَضَعُ الْجَمِيعَ فِي يَدَيْ هَارُونَ وَفِي أَيْدِي بَنِيهِ، وَتُرَدِّدُهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְשַׂמְתָּ֣ הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן וְעַ֖ל כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וְהֵנַפְתָּ֥;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

الخروج 29: 24 Exo.29.24

وَتَضَعُ الْجَمِيعَ فِي يَدَيْ هَارُونَ وَفِي أَيْدِي بَنِيهِ، وَتُرَدِّدُهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְשַׂמְתָּ֣ הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן וְעַ֖ל כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וְהֵנַפְתָּ֥;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

الخروج 33: 23 Exo.33.23

ثُمَّ أَرْفَعُ يَدِي فَتَنْظُرُ وَرَائِي، وَأَمَّا وَجْهِي فَلاَ يُرَى.

וַהֲסִרֹתִי֙ כַּפִּ֔י וְרָאִ֖יתָ אֲחֹרָ֑י וּפָנַ֖י לֹ֥א יֵרָאֽוּ

الخروج 37: 16 Exo.37.16

وَصَنَعَ الأَوَانِيَ الَّتِي عَلَى الْمَائِدَةِ، صِحَافَهَا وَصُحُونَهَا وَجَامَاتِهَا وَكَأْسَاتِهَا الَّتِي يُسْكَبُ بِهَا مِنْ ذَهَبٍ نَقِيٍّ.

וַיַּ֜עַשׂ הַכֵּלִ֣ים אֲשֶׁ֣ר עַל הַשֻּׁלְחָ֗ן קְעָרֹתָ֤יו כַּפֹּתָיו֙ מְנַקִּיֹּתָ֔יו הַקְּשָׂוֹ֔ת אֲשֶׁ֥ר יֻסַּ֖ךְ בָּהֵ֑ן זָהָ֖ב טָהֽוֹר

اللاويين 8: 27 Lev.8.27

وَجَعَلَ الْجَمِيعَ عَلَى كَفَّيْ هَارُونَ وَكُفُوفِ بَنِيهِ، وَرَدَّدَهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיִּתֵּ֣ן הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וַיָּ֧נֶף;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 8: 27 Lev.8.27

وَجَعَلَ الْجَمِيعَ عَلَى كَفَّيْ هَارُونَ وَكُفُوفِ بَنِيهِ، وَرَدَّدَهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיִּתֵּ֣ן הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וַיָּ֧נֶף;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 8: 28 Lev.8.28

ثُمَّ أَخَذَهَا مُوسَى عَنْ كُفُوفِهِمْ، وَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ. إِنَّهَا قُرْبَانُ مَلْءٍ لِرَائِحَةِ سَرُورٍ. وَقُودٌ هِيَ لِلرَّبِّ.

וַיִּקַּ֨ח;אֹתָם֙ מֹשֶׁ֤ה מֵעַ֣ל כַּפֵּיהֶ֔ם וַיַּקְטֵ֥ר הַמִּזְבֵּ֖חָה עַל הָעֹלָ֑ה הֵם֙ מִלֻּאִ֥ים לְרֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ אִשֶּׁ֥ה ה֖וּא לַיהוָֽה

اللاويين 9: 17 Lev.9.17

ثُمَّ قَدَّمَ التَّقْدِمَةَ وَمَلأَ كَفَّهُ مِنْهَا، وَأَوْقَدَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، عَدَا مُحْرَقَةِ الصَّبَاحِ.

וַיַּקְרֵב֮ הַמִּנְחָה֒ וַיְמַלֵּ֤א כַפּוֹ֙ מִמֶּ֔נָּה וַיַּקְטֵ֖ר עַל הַמִּזְבֵּ֑חַ מִלְּבַ֖ד עֹלַ֥ת הַבֹּֽקֶר

اللاويين 11: 27 Lev.11.27

وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى كُفُوفِهِ مِنْ جَمِيعِ الْحَيَوَانَاتِ الْمَاشِيَةِ عَلَى أَرْبَعٍ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל כַּפָּ֗יו בְּכָל הַֽחַיָּה֙ הַהֹלֶ֣כֶת עַל אַרְבַּ֔ע הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 14: 15 Lev.14.15

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ لُجِّ الزَّيْتِ وَيَصُبُّ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى.

וְלָקַ֥ח הַכֹּהֵ֖ן מִלֹּ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְיָצַ֛ק עַל כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית

اللاويين 14: 16 Lev.14.16

وَيَغْمِسُ الْكَاهِنُ إِصْبَعَهُ الْيُمْنَى فِي الزَّيْتِ الَّذِي عَلَى كَفِّهِ الْيُسْرَى، وَيَنْضِحُ مِنَ الزَّيْتِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְטָבַ֤ל הַכֹּהֵן֙ אֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית וְהִזָּ֨ה מִן הַשֶּׁ֧מֶן בְּאֶצְבָּע֛וֹ שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 17 Lev.14.17

وَمِمَّا فَضِلَ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ يَجْعَلُ الْكَاهِنُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וּמִיֶּ֨תֶר הַשֶּׁ֜מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל כַּפּ֗וֹ יִתֵּ֤ן הַכֹּהֵן֙ עַל תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַ֖ל דַּ֥ם הָאָשָֽׁם

اللاويين 14: 18 Lev.14.18

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ، وَيُكَفِّرُ عَنْهُ الْكَاهِنُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנּוֹתָ֗ר בַּשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר וְכִפֶּ֥ר עָלָ֛יו הַכֹּהֵ֖ן לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 26 Lev.14.26

وَيَصُبُّ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى،

יִצֹ֣ק הַכֹּהֵ֑ן וּמִן הַשֶּׁ֖מֶן עַל כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית

اللاويين 14: 27 Lev.14.27

وَيَنْضِحُ الْكَاهِنُ بِإِصْبَعِهِ الْيُمْنَى مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ الْيُسْرَى سَبْعَ مَرَّاتٍ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהִזָּ֤ה הַכֹּהֵן֙ בְּאֶצְבָּע֣וֹ הַיְמָנִ֔ית מִן הַשֶּׁ֕מֶן אֲשֶׁ֥ר עַל כַּפּ֖וֹ הַשְּׂמָאלִ֑ית שֶׁ֥בַע פְּעָמִ֖ים לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 28 Lev.14.28

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّهِ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى، عَلَى مَوْضِعِ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ.

וְנָתַ֨ן הַכֹּהֵ֜ן מִן הַשֶּׁ֣מֶן אֲשֶׁ֣ר עַל כַּפּ֗וֹ עַל תְּנ֞וּךְ אֹ֤זֶן הַמִּטַּהֵר֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִ֑ית עַל מְק֖וֹם דַּ֥ם הָאָשָֽׁם

اللاويين 14: 29 Lev.14.29

وَالْفَاضِلُ مِنَ الزَّيْتِ الَّذِي فِي كَفِّ الْكَاهِنِ يَجْعَلُهُ عَلَى رَأْسِ الْمُتَطَهِّرِ تَكْفِيرًا عَنْهُ أَمَامَ الرَّبِّ.

וְהַנּוֹתָ֗ר מִן הַשֶּׁ֙מֶן֙ אֲשֶׁר֙ עַל כַּ֣ף הַכֹּהֵ֔ן יִתֵּ֖ן עַל רֹ֣אשׁ הַמִּטַּהֵ֑ר לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (187 آية)