المعنى المختصر للكلمة
yâbesh:
to be ashamed, confused or disappointed
اللفظ الأصلي
יָבֵשׁ
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
yâbesh
(yaw-bashe)
تكرار الورود في الكتاب
60
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to be ashamed, confused or disappointed
2
also (as failing) to dry up (as water) or wither (as herbage)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
be ashamed
clean
be confounded
(make) dry (up)
(do) shame(-fully)
[idiom] utterly
wither (away)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וְיָבֵֽשׁ (3×)
תִּיבָֽשׁ (2×)
תִּיבָ֔שׁ (2×)
יָבֵ֤שׁ (2×)
יָבֵ֖שׁ (2×)
הוֹבִ֨ישׁ (2×)
הוֹבִ֥ישׁ (2×)
אוֹבִֽישׁ (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (60 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إشعياء 42: 15
Isa.42.15
أَخْرِبُ الْجِبَالَ وَالآكَامَ وَأُجَفِّفُ كُلَّ عُشْبِهَا، وَأَجْعَلُ الأَنْهَارَ يَبَسًا وَأُنَشِّفُ الآجَامَ،
אַחֲרִ֤יב הָרִים֙ וּגְבָע֔וֹת אוֹבִ֑ישׁ וְכָל עֶשְׂבָּ֖ם וְשַׂמְתִּ֤י נְהָרוֹת֙ לָֽאִיִּ֔ים אוֹבִֽישׁ וַאֲגַמִּ֖ים
إشعياء 44: 27
Isa.44.27
الْقَائِلُ لِلُّجَّةِ: انْشَفِي، وَأَنْهَارَكِ أُجَفِّفُ.
הָאֹמֵ֥ר לַצּוּלָ֖ה חֳרָ֑בִי וְנַהֲרֹתַ֖יִךְ אוֹבִֽישׁ
إرميا 10: 14
Jer.10.14
بَلُدَ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ مَعْرِفَتِهِ. خَزِيَ كُلُّ صَائِغٍ مِنَ التِّمْثَالِ، لأَنَّ مَسْبُوكَهُ كَذِبٌ وَلاَ رُوحَ فِيهِ.
נִבְעַ֤ר כָּל אָדָם֙ מִדַּ֔עַת הֹבִ֥ישׁ כָּל צוֹרֵ֖ף מִפָּ֑סֶל כִּ֛י נִסְכּ֖וֹ שֶׁ֥קֶר וְלֹא ר֥וּחַ בָּֽם
إرميا 12: 4
Jer.12.4
حَتَّى مَتَى تَنُوحُ الأَرْضُ وَيَيْبَسُ عُشْبُ كُلِّ الْحَقْلِ. مِنْ شَرِّ السَّاكِنِينَ فِيهَا فَنِيَتِ الْبَهَائِمُ وَالطُّيُورُ، لأَنَّهُمْ قَالُوا: لاَ يَرَى آخِرَتَنَا.
עַד מָתַי֙ תֶּאֱבַ֣ל הָאָ֔רֶץ יִיבָ֑שׁ וְעֵ֥שֶׂב כָּל הַשָּׂדֶ֖ה מֵרָעַ֣ת יֹֽשְׁבֵי בָ֗הּ סָפְתָ֤ה בְהֵמוֹת֙ וָע֔וֹף כִּ֣י אָמְר֔וּ לֹ֥א יִרְאֶ֖ה אַחֲרִיתֵֽנוּ
إرميا 23: 10
Jer.23.10
لأَنَّ الأَرْضَ امْتَلأَتْ مِنَ الْفَاسِقِينَ. لأَنَّهُ مِنْ أَجْلِ اللَّعْنِ نَاحَتِ الأَرْضُ. جَفَّتْ مَرَاعِي الْبَرِّيَّةِ، وَصَارَ سَعْيُهُمْ لِلشَّرِّ، وَجَبَرُوتُهُمْ لِلْبَاطِلِ.
כִּ֤י הָאָ֔רֶץ מָלְאָ֣ה מְנָֽאֲפִים֙ כִּֽי מִפְּנֵ֤י אָלָה֙ אָבְלָ֣ה הָאָ֔רֶץ יָבְשׁ֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר וַתְּהִ֤י מְרֽוּצָתָם֙ רָעָ֔ה וּגְבוּרָתָ֖ם לֹא;כֵֽן
إرميا 50: 38
Jer.50.38
حَرٌّ عَلَى مِيَاهِهَا فَتَنْشَفُ، لأَنَّهَا أَرْضُ مَنْحُوتَاتٍ هِيَ، وَبِالأَصْنَامِ تُجَنُّ.
חֹ֥רֶב אֶל מֵימֶ֖יהָ וְיָבֵ֑שׁוּ כִּ֣י אֶ֤רֶץ פְּסִלִים֙ הִ֔יא וּבָאֵימִ֖ים יִתְהֹלָֽלוּ
إرميا 51: 36
Jer.51.36
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُخَاصِمُ خُصُومَتَكِ، وَأَنْتَقِمُ نَقْمَتَكِ، وَأُنَشِّفُ بَحْرَهَا، وَأُجَفِّفُ يَنْبُوعَهَا.
לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִי רָב֙ רִיבֵ֔ךְ וְנִקַּמְתִּ֖י נִקְמָתֵ֑ךְ וְהַחֲרַבְתִּי֙ יַמָּ֔הּ וְהֹבַשְׁתִּ֖י מְקוֹרָֽהּ
حزقيال 17: 9
Ezk.17.9
قُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ تَنْجَحُ. أَفَلاَ يَقْلَعُ أُصُولَهَا وَيَقْطَعُ ثَمَرَهَا فَتَيْبَسَ. كُلٌّ مِنْ أَوْرَاقِ أَغْصَانِهَا تَيْبَسُ، وَلَيْسَ بِذِرَاعٍ عَظِيمَةٍ أَوْ بِشَعْبٍ كَثِيرٍ لِيَقْلَعُوهَا مِنْ أُصُولِهَا.
אֱמֹ֗ר כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִ֖ה תִּצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ יְקוֹסֵ֣ס שָׁרָשֶׁ֨יהָ יְנַתֵּ֜ק פִּרְיָ֣הּ וְיָבֵ֗שׁ כָּל טַרְפֵּ֤י צִמְחָהּ֙ תִּיבָ֔שׁ וְלֹֽא בִזְרֹ֤עַ גְּדוֹלָה֙ וּבְעַם רָ֔ב לְמַשְׂא֥וֹת;אוֹתָ֖הּ מִשָּׁרָשֶֽׁיהָ
حزقيال 17: 9
Ezk.17.9
قُلْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هَلْ تَنْجَحُ. أَفَلاَ يَقْلَعُ أُصُولَهَا وَيَقْطَعُ ثَمَرَهَا فَتَيْبَسَ. كُلٌّ مِنْ أَوْرَاقِ أَغْصَانِهَا تَيْبَسُ، وَلَيْسَ بِذِرَاعٍ عَظِيمَةٍ أَوْ بِشَعْبٍ كَثِيرٍ لِيَقْلَعُوهَا مِنْ أُصُولِهَا.
אֱמֹ֗ר כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִ֖ה תִּצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ יְקוֹסֵ֣ס שָׁרָשֶׁ֨יהָ יְנַתֵּ֜ק פִּרְיָ֣הּ וְיָבֵ֗שׁ כָּל טַרְפֵּ֤י צִמְחָהּ֙ תִּיבָ֔שׁ וְלֹֽא בִזְרֹ֤עַ גְּדוֹלָה֙ וּבְעַם רָ֔ב לְמַשְׂא֥וֹת;אוֹתָ֖הּ מִשָּׁרָשֶֽׁיהָ
حزقيال 17: 10
Ezk.17.10
هَا هِيَ الْمَغْرُوسَةُ، فَهَلْ تَنْجَحُ. أَلاَ تَيْبَسُ يَبْسًا كَأَنَّ رِيحًا شَرْقِيَّةً أَصَابَتْهَا. فِي خَمَائِلِ نَبْتِهَا تَيْبَسُ.
וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ כְגַ֨עַת;בָּ֜הּ עַל;עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ
حزقيال 17: 10
Ezk.17.10
هَا هِيَ الْمَغْرُوسَةُ، فَهَلْ تَنْجَحُ. أَلاَ تَيْبَسُ يَبْسًا كَأَنَّ رِيحًا شَرْقِيَّةً أَصَابَتْهَا. فِي خَمَائِلِ نَبْتِهَا تَيْبَسُ.
וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ כְגַ֨עַת;בָּ֜הּ עַל;עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ
حزقيال 17: 10
Ezk.17.10
هَا هِيَ الْمَغْرُوسَةُ، فَهَلْ تَنْجَحُ. أَلاَ تَيْبَسُ يَبْسًا كَأَنَّ رِيحًا شَرْقِيَّةً أَصَابَتْهَا. فِي خَمَائِلِ نَبْتِهَا تَيْبَسُ.
וְהִנֵּ֥ה שְׁתוּלָ֖ה הֲתִצְלָ֑ח הֲלוֹא֩ תִּיבַ֣שׁ יָבֹ֔שׁ ר֤וּחַ הַקָּדִים֙ כְגַ֨עַת;בָּ֜הּ עַל;עֲרֻגֹ֥ת צִמְחָ֖הּ תִּיבָֽשׁ
حزقيال 17: 24
Ezk.17.24
فَتَعْلَمُ جَمِيعُ أَشْجَارِ الْحَقْلِ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، وَضَعْتُ الشَّجَرَةَ الرَّفِيعَةَ، وَرَفَعْتُ الشَّجَرَةَ الْوَضِيعَةَ، وَيَبَّسْتُ الشَّجَرَةَ الْخَضْرَاءَ، وَأَفْرَخْتُ الشَّجَرَةَ الْيَابِسَةَ. أَنَا الرَّبَّ تَكَلَّمْتُ وَفَعَلْتُ.
וְֽיָדְע֞וּ כָּל עֲצֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ הִשְׁפַּ֣לְתִּי עֵ֣ץ גָּבֹ֗הַ הִגְבַּ֙הְתִּי֙ עֵ֣ץ שָׁפָ֔ל הוֹבַ֙שְׁתִּי֙ עֵ֣ץ לָ֔ח וְהִפְרַ֖חְתִּי עֵ֣ץ יָבֵ֑שׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי
حزقيال 19: 12
Ezk.19.12
لكِنَّهَا اقْتُلِعَتْ بِغَيْظٍ وَطُرِحَتْ عَلَى الأَرْضِ، وَقَدْ يَبَّسَتْ رِيحٌ شَرْقِيَّةٌ ثَمَرَهَا. قُصِفَتْ وَيَبِسَتْ فُرُوعُهَا الْقَوِيَّةُ. أَكَلَتْهَا النَّارُ.
וַתֻּתַּ֤שׁ בְּחֵמָה֙ הֻשְׁלָ֔כָה לָאָ֣רֶץ הוֹבִ֣ישׁ וְר֥וּחַ הַקָּדִ֖ים פִּרְיָ֑הּ הִתְפָּרְק֧וּ וְיָבֵ֛שׁוּ מַטֵּ֥ה עֻזָּ֖הּ אֲכָלָֽתְהוּ אֵ֥שׁ
حزقيال 19: 12
Ezk.19.12
لكِنَّهَا اقْتُلِعَتْ بِغَيْظٍ وَطُرِحَتْ عَلَى الأَرْضِ، وَقَدْ يَبَّسَتْ رِيحٌ شَرْقِيَّةٌ ثَمَرَهَا. قُصِفَتْ وَيَبِسَتْ فُرُوعُهَا الْقَوِيَّةُ. أَكَلَتْهَا النَّارُ.
וַתֻּתַּ֤שׁ בְּחֵמָה֙ הֻשְׁלָ֔כָה לָאָ֣רֶץ הוֹבִ֣ישׁ וְר֥וּחַ הַקָּדִ֖ים פִּרְיָ֑הּ הִתְפָּרְק֧וּ וְיָבֵ֛שׁוּ מַטֵּ֥ה עֻזָּ֖הּ אֲכָלָֽתְהוּ אֵ֥שׁ
حزقيال 37: 11
Ezk.37.11
ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هذِهِ العِظَامُ هِيَ كُلُّ بَيتِ إِسْرَائِيلَ. هَا هُمْ يَقُولُونَ: يَبِسَتْ عِظَامُنَا وَهَلَكَ رَجَاؤُنَا. قَدِ انْقَطَعْنَا.
וַיֹּאמֶר֮ אֵלַי֒ בֶּן אָדָ֕ם הָאֵ֔לֶּה הָעֲצָמ֣וֹת כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל הִנֵּ֣ה הֵ֑מָּה אֹמְרִ֗ים יָבְשׁ֧וּ עַצְמוֹתֵ֛ינוּ וְאָבְדָ֥ה תִקְוָתֵ֖נוּ נִגְזַ֥רְנוּ;לָֽנוּ
هوشع 9: 16
Hos.9.16
أَفْرَايِمُ مَضْرُوبٌ. أَصْلُهُمْ قَدْ جَفَّ. لاَ يَصْنَعُونَ ثَمَرًا. وَإِنْ وَلَدُوا أُمِيتُ مُشْتَهَيَاتِ بُطُونِهِمْ.
אֶפְרַ֔יִם הֻכָּ֣ה שָׁרְשָׁ֥ם יָבֵ֖שׁ בַֽל יַעֲשׂ֑וּן פְּרִ֣י גַּ֚ם;כִּ֣י יֵֽלֵד֔וּן וְהֵמַתִּ֖י מַחֲמַדֵּ֥י בִטְנָֽם
هوشع 13: 15
Hos.13.15
وَإِنْ كَانَ مُثْمِرًا بَيْنَ إِخْوَةٍ، تَأْتِي رِيحٌ شَرْقِيَّةٌ، رِيحُ الرَّبِّ طَالِعَةً مِنَ الْقَفْرِ فَتَجِفُّ عَيْنُهُ وَيَيْبَسُ يَنْبُوعُهُ. هِيَ تَنْهَبُ كَنْزَ كُلِّ مَتَاعٍ شَهِيٍّ.
כִּ֣י ה֔וּא יַפְרִ֑יא בֵּ֥ן אַחִ֖ים יָב֣וֹא קָדִים֩ ר֨וּחַ יְהוָ֜ה עֹלֶ֗ה מִמִּדְבָּ֣ר וְיֵב֤וֹשׁ מְקוֹרוֹ֙ וְיֶחֱרַ֣ב מַעְיָנ֔וֹ ה֣וּא יִשְׁסֶ֔ה אוֹצַ֖ר כָּל כְּלִ֥י חֶמְדָּֽה
يوئيل 1: 10
Jol.1.10
تَلِفَ الْحَقْلُ، نَاحَتِ الأَرْضُ لأَنَّهُ قَدْ تَلِفَ الْقَمْحُ، جَفَّ الْمِسْطَارُ، ذَبُلَ الزَّيْتُ.
שֻׁדַּ֣ד שָׂדֶ֔ה אָבְלָ֖ה אֲדָמָ֑ה כִּ֚י שֻׁדַּ֣ד דָּגָ֔ן הוֹבִ֥ישׁ תִּיר֖וֹשׁ אֻמְלַ֥ל יִצְהָֽר
يوئيل 1: 12
Jol.1.12
اَلْجَفْنَةُ يَبِسَتْ، وَالتِّينَةُ ذَبُلَتْ. اَلرُّمَّانَةُ وَالنَّخْلَةُ وَالتُّفَّاحَةُ، كُلُّ أَشْجَارِ الْحَقْلِ يَبِسَتْ. إِنَّهُ قَدْ يَبِسَتِ الْبَهْجَةُ مِنْ بَنِي الْبَشَرِ.
הַגֶּ֣פֶן הוֹבִ֔ישָׁה וְהַתְּאֵנָ֖ה אֻמְלָ֑לָה רִמּ֞וֹן תָּמָ֣ר וְתַפּ֗וּחַ כָּל עֲצֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ יָבֵ֔שׁוּ כִּֽי הֹבִ֥ישׁ שָׂשׂ֖וֹן מִן בְּנֵ֥י אָדָֽם
يوئيل 1: 12
Jol.1.12
اَلْجَفْنَةُ يَبِسَتْ، وَالتِّينَةُ ذَبُلَتْ. اَلرُّمَّانَةُ وَالنَّخْلَةُ وَالتُّفَّاحَةُ، كُلُّ أَشْجَارِ الْحَقْلِ يَبِسَتْ. إِنَّهُ قَدْ يَبِسَتِ الْبَهْجَةُ مِنْ بَنِي الْبَشَرِ.
הַגֶּ֣פֶן הוֹבִ֔ישָׁה וְהַתְּאֵנָ֖ה אֻמְלָ֑לָה רִמּ֞וֹן תָּמָ֣ר וְתַפּ֗וּחַ כָּל עֲצֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ יָבֵ֔שׁוּ כִּֽי הֹבִ֥ישׁ שָׂשׂ֖וֹן מִן בְּנֵ֥י אָדָֽם
يوئيل 1: 17
Jol.1.17
عَفَّنَتِ الْحُبُوبُ تَحْتَ مَدَرِهَا. خَلَتِ الأَهْرَاءُ. انْهَدَمَتِ الْمَخَازِنُ لأَنَّهُ قَدْ يَبِسَ الْقَمْحُ.
עָבְשׁ֣וּ פְרֻד֗וֹת תַּ֚חַת מֶגְרְפֹ֣תֵיהֶ֔ם נָשַׁ֙מּוּ֙ אֹֽצָר֔וֹת נֶהֶרְס֖וּ מַמְּגֻר֑וֹת כִּ֥י הֹבִ֖ישׁ דָּגָֽן
يوئيل 1: 20
Jol.1.20
حَتَّى بَهَائِمُ الصَّحْرَاءِ تَنْظُرُ إِلَيْكَ، لأَنَّ جَدَاوِلَ الْمِيَاهِ قَدْ جَفَّتْ، وَالنَّارَ أَكَلَتْ مَرَاعِيَ الْبَرِّيَّةِ.
גַּם בַּהֲמ֥וֹת שָׂדֶ֖ה תַּעֲר֣וֹג אֵלֶ֑יךָ כִּ֤י אֲפִ֣יקֵי מָ֔יִם יָֽבְשׁוּ֙ וְאֵ֕שׁ אָכְלָ֖ה נְא֥וֹת הַמִּדְבָּֽר
عاموس 1: 2
Amo.1.2
فَقَالَ: إِنَّ الرَّبَّ يُزَمْجِرُ مِنْ صِهْيَوْنَ، وَيُعْطِي صَوْتَهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ، فَتَنُوحُ مَرَاعِي الرُّعَاةِ وَيَيْبَسُ رَأْسُ الْكَرْمَلِ.
וַיֹּאמַ֓ר יְהוָה֙ יִשְׁאָ֔ג מִצִיּ֣וֹן יִתֵּ֣ן קוֹל֑וֹ וּמִירוּשָׁלִַ֖ם וְאָֽבְלוּ֙ נְא֣וֹת הָרֹעִ֔ים וְיָבֵ֖שׁ רֹ֥אשׁ הַכַּרְמֶֽל
عاموس 4: 7
Amo.4.7
وَأَنَا أَيْضًا مَنَعْتُ عَنْكُمُ الْمَطَرَ إِذْ بَقِيَ ثَلاَثَةُ أَشْهُرٍ لِلْحَصَادِ، وَأَمْطَرْتُ عَلَى مَدِينَةٍ وَاحِدَةٍ، وَعَلَى مَدِينَةٍ أُخْرَى لَمْ أُمْطِرْ. أُمْطِرَ عَلَى ضَيْعَةٍ وَاحِدَةٍ، وَالضَّيْعَةُ الَّتِي لَمْ يُمْطَرْ عَلَيْهَا جَفَّتْ.
אָנֹכִי֩ וְגַ֣ם מָנַ֨עְתִּי מִכֶּ֜ם הַגֶּ֗שֶׁם בְּע֨וֹד שְׁלֹשָׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ לַקָּצִ֔יר וְהִמְטַרְתִּי֙ עַל עִ֣יר אֶחָ֔ת וְעַל עִ֥יר אַחַ֖ת לֹ֣א אַמְטִ֑יר תִּמָּטֵ֔ר חֶלְקָ֤ה אַחַת֙ וְחֶלְקָ֛ה אֲשֶֽׁר לֹֽא תַמְטִ֥יר עָלֶ֖יהָ תִּיבָֽשׁ
يونان 4: 7
Jon.4.7
ثُمَّ أَعَدَّ اللهُ دُودَةً عِنْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ في الْغَدِ، فَضَرَبَتِ الْيَقْطِينَةَ فَيَبِسَتْ.
וַיְמַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ תּוֹלַ֔עַת בַּעֲל֥וֹת הַשַּׁ֖חַר לַֽמָּחֳרָ֑ת וַתַּ֥ךְ הַקִּֽיקָי֖וֹן וַיִּיבָֽשׁ
ناحوم 1: 4
Nam.1.4
يَنْتَهِرُ الْبَحْرَ فَيُنَشِّفُهُ وَيُجَفِّفُ جَمِيعَ الأَنْهَارِ. يَذْبُلُ بَاشَانُ وَالْكَرْمَلُ، وَزَهْرُ لُبْنَانَ يَذْبُلُ.
גּוֹעֵ֤ר בַּיָּם֙ וַֽיַּבְּשֵׁ֔הוּ הֶֽחֱרִ֑יב וְכָל הַנְּהָר֖וֹת אֻמְלַ֤ל בָּשָׁן֙ וְכַרְמֶ֔ל וּפֶ֥רַח לְבָנ֖וֹן אֻמְלָֽל
زكريا 10: 11
Zec.10.11
وَيَعْبُرُ فِي بَحْرِ الضِّيقِ، وَيَضْرِبُ اللُّجَجَ فِي الْبَحْرِ، وَتَجِفُّ كُلُّ أَعْمَاقِ النَّهْرِ، وَتُخْفَضُ كِبْرِيَاءُ أَشُّورَ، وَيَزُولُ قَضِيبُ مِصْرَ.
וְעָבַ֨ר בַּיָּ֜ם צָרָ֗ה וְהִכָּ֤ה גַּלִּ֔ים בַיָּם֙ וְהֹבִ֕ישׁוּ כֹּ֖ל מְצוּל֣וֹת יְאֹ֑ר וְהוּרַד֙ גְּא֣וֹן אַשּׁ֔וּר יָסֽוּר וְשֵׁ֥בֶט מִצְרַ֖יִם
زكريا 11: 17
Zec.11.17
وَيْلٌ لِلرَّاعِي الْبَاطِلِ التَّارِكِ الْغَنَمِ. اَلسَّيْفُ عَلَى ذِرَاعِهِ وَعَلَى عَيْنِهِ الْيُمْنَى. ذِرَاعُهُ تَيْبَسُ يَبْسًا، وَعَيْنُهُ الْيُمْنَى تَكِلُّ كُلُولاً.
ה֣וֹי רֹעִ֤י הָֽאֱלִיל֙ עֹזְבִ֣י הַצֹּ֔אן חֶ֥רֶב עַל זְרוֹע֖וֹ וְעַל עֵ֣ין יְמִינ֑וֹ זְרֹעוֹ֙ יָב֣וֹשׁ תִּיבָ֔שׁ וְעֵ֥ין יְמִינ֖וֹ כָּהֹ֥ה תִכְהֶֽה
زكريا 11: 17
Zec.11.17
وَيْلٌ لِلرَّاعِي الْبَاطِلِ التَّارِكِ الْغَنَمِ. اَلسَّيْفُ عَلَى ذِرَاعِهِ وَعَلَى عَيْنِهِ الْيُمْنَى. ذِرَاعُهُ تَيْبَسُ يَبْسًا، وَعَيْنُهُ الْيُمْنَى تَكِلُّ كُلُولاً.
ה֣וֹי רֹעִ֤י הָֽאֱלִיל֙ עֹזְבִ֣י הַצֹּ֔אן חֶ֥רֶב עַל זְרוֹע֖וֹ וְעַל עֵ֣ין יְמִינ֑וֹ זְרֹעוֹ֙ יָב֣וֹשׁ תִּיבָ֔שׁ וְעֵ֥ין יְמִינ֖וֹ כָּהֹ֥ה תִכְהֶֽה