זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 10: 19 1Ki.10.19

وَلِلْكُرْسِيِّ سِتُّ دَرَجَاتٍ. وَلِلْكُرْسِيِّ رَأْسٌ مُسْتَدِيرٌ مِنْ وَرَائِهِ، وَيَدَانِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ عَلَى مَكَانِ الْجُلُوسِ، وَأَسَدَانِ وَاقِفَانِ بِجَانِبِ الْيَدَيْنِ.

לַכִּסֵּ֗ה שֵׁ֧שׁ מַעֲל֣וֹת לַכִּסֵּה֙ וְרֹאשׁ עָגֹ֤ל מֵאַֽחֲרָ֔יו וְיָדֹ֛ת מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה אֶל מְק֣וֹם הַשָּׁ֑בֶת וּשְׁנַ֣יִם;אֲרָי֔וֹת עֹמְדִ֖ים אֵ֥צֶל הַיָּדֽוֹת

الملوك الأول 10: 19 1Ki.10.19

وَلِلْكُرْسِيِّ سِتُّ دَرَجَاتٍ. وَلِلْكُرْسِيِّ رَأْسٌ مُسْتَدِيرٌ مِنْ وَرَائِهِ، وَيَدَانِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ عَلَى مَكَانِ الْجُلُوسِ، وَأَسَدَانِ وَاقِفَانِ بِجَانِبِ الْيَدَيْنِ.

לַכִּסֵּ֗ה שֵׁ֧שׁ מַעֲל֣וֹת לַכִּסֵּה֙ וְרֹאשׁ עָגֹ֤ל מֵאַֽחֲרָ֔יו וְיָדֹ֛ת מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה אֶל מְק֣וֹם הַשָּׁ֑בֶת וּשְׁנַ֣יִם;אֲרָי֔וֹת עֹמְדִ֖ים אֵ֥צֶל הַיָּדֽוֹת

الملوك الأول 10: 20 1Ki.10.20

وَاثْنَا عَشَرَ أَسَدًا وَاقِفَةً هُنَاكَ عَلَى الدَّرَجَاتِ السِّتِّ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ. لَمْ يُعْمَلْ مِثْلُهُ فِي جَمِيعِ الْمَمَالِكِ.

וּשְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר אֲרָיִ֗ים עֹמְדִ֥ים שָׁ֛ם עַל הַֽמַּעֲל֖וֹת שֵׁ֥שׁ מִזֶּ֣ה וּמִזֶּ֑ה לֹֽא נַעֲשָׂ֥ה כֵ֖ן לְכָל מַמְלָכֽוֹת

الملوك الأول 10: 20 1Ki.10.20

وَاثْنَا عَشَرَ أَسَدًا وَاقِفَةً هُنَاكَ عَلَى الدَّرَجَاتِ السِّتِّ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ. لَمْ يُعْمَلْ مِثْلُهُ فِي جَمِيعِ الْمَمَالِكِ.

וּשְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר אֲרָיִ֗ים עֹמְדִ֥ים שָׁ֛ם עַל הַֽמַּעֲל֖וֹת שֵׁ֥שׁ מִזֶּ֣ה וּמִזֶּ֑ה לֹֽא נַעֲשָׂ֥ה כֵ֖ן לְכָל מַמְלָכֽוֹת

الملوك الأول 11: 10 1Ki.11.10

وَأَوْصَاهُ فِي هذَا الأَمْرِ أَنْ لاَ يَتَّبعَ آلِهَةً أُخْرَى، فَلَمْ يَحْفَظْ مَا أَوْصَى بِهِ الرَّبُّ.

וְצִוָּ֤ה;אֵלָיו֙ עַל הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לְבִ֨לְתִּי לֶ֔כֶת;אַחֲרֵ֖י אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְלֹ֣א שָׁמַ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָֽה

الملوك الأول 11: 27 1Ki.11.27

وَهذَا هُوَ سَبَبُ رَفْعِهِ يَدَهُ عَلَى الْمَلِكِ: أَنَّ سُلَيْمَانَ بَنَى الْقَلْعَةَ وَسَدَّ شُقُوقَ مَدِينَةِ دَاوُدَ أَبِيهِ.

וְזֶ֣ה הַדָּבָ֔ר הֵרִ֥ים יָ֖ד בַּמֶּ֑לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ בָּנָ֣ה הַמִּלּ֔וֹא סָגַ֕ר פֶּ֕רֶץ עִ֖יר דָּוִ֥ד אָבִֽיו

الملوك الأول 12: 6 1Ki.12.6

فَاسْتَشَارَ الْمَلِكُ رَحُبْعَامُ الشُّيُوخَ الَّذِينَ كَانُوا يَقِفُونَ أَمَامَ سُلَيْمَانَ أَبِيهِ وَهُوَ حَيٌّ، قَائِلاً: كَيْفَ تُشِيرُونَ أَنْ أَرُدَّ جَوَابًا إِلَى هذَا الشَّعْبِ.

וַיִּוָּעַ֞ץ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם הַזְּקֵנִים֙ אֲשֶׁר הָי֣וּ עֹמְדִ֗ים פְּנֵי֙ שְׁלֹמֹ֣ה אָבִ֔יו בִּֽהְיֹת֥וֹ חַ֖י לֵאמֹ֑ר אֵ֚יךְ נֽוֹעָצִ֔ים;אַתֶּ֣ם לְהָשִׁ֥יב דָּבָֽר הַזֶּ֖ה הָֽעָם

الملوك الأول 12: 7 1Ki.12.7

فَكَلَّمُوهُ قَائِلِينَ: إِنْ صِرْتَ الْيَوْمَ عَبْدًا لِهذَا الشَّعْبِ وَخَدَمْتَهُمْ وَأَجَبْتَهُمْ وَكَلَّمْتَهُمْ كَلاَمًا حَسَنًا، يَكُونُونَ لَكَ عَبِيدًا كُلَّ الأَيَّامِ.

וַיְדַבְּר֨וּ;אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם תִּֽהְיֶה הַ֠יּוֹם עֶ֜בֶד הַזֶּה֙ לָעָ֤ם וַֽעֲבַדְתָּ֔ם וַעֲנִיתָ֕ם וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל הַיָּמִֽים

الملوك الأول 12: 9 1Ki.12.9

وَقَالَ لَهُمْ: بِمَاذَا تُشِيرُونَ أَنْتُمْ فَنَرُدَّ جَوَابًا عَلَى هذَا الشَّعْبِ الَّذِينَ كَلَّمُونِي قَائِلِينَ: خَفِّفْ مِنَ النِّيرِ الَّذِي جَعَلَهُ عَلَيْنَا أَبُوكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם מָ֚ה נֽוֹעָצִ֔ים אַתֶּ֣ם וְנָשִׁ֥יב דָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם אֲשֶׁ֨ר דִּבְּר֤וּ;אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר הָקֵל֙ מִן הָעֹ֔ל אֲשֶׁר נָתַ֥ן עָלֵֽינוּ אָבִ֖יךָ

الملوك الأول 12: 10 1Ki.12.10

فَكَلَّمَهُ الأَحْدَاثُ الَّذِينَ نَشَأُوا مَعَهُ قَائِلِينَ: هكَذَا تَقُولُ لِهذَا الشَّعْبِ الَّذِينَ كَلَّمُوكَ قَائِلِينَ: إِنَّ أَبَاكَ ثَقَّلَ نِيرَنَا وَأَمَّا أَنْتَ فَخَفِّفْ مِنْ نِيرِنَا، هكَذَا تَقُولُ لَهُمْ: إِنَّ خِنْصَرِي أَغْلَظُ مِنْ مَتْنَيْ أَبِي.

וַיְדַבְּר֣וּ;אֵלָ֗יו הַיְלָדִים֙ אֲשֶׁ֨ר גָּדְל֣וּ אִתּוֹ֮ לֵאמֹר֒ כֹּֽה תֹאמַ֣ר הַזֶּ֡ה לָעָ֣ם אֲשֶׁר֩ דִּבְּר֨וּ;אֵלֶ֜יךָ לֵאמֹ֗ר אָבִ֙יךָ֙ הִכְבִּ֣יד עֻלֵּ֔נוּ וְאַתָּ֖ה הָקֵ֣ל מֵעָלֵ֑ינוּ כֹּ֚ה תְּדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם קָֽטָנִּ֥י עָבָ֖ה מִמָּתְנֵ֥י אָבִֽי

الملوك الأول 12: 19 1Ki.12.19

فَعَصَى إِسْرَائِيلُ عَلَى بَيْتِ دَاوُدَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּפְשְׁע֤וּ יִשְׂרָאֵל֙ בְּבֵ֣ית דָּוִ֔ד עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

الملوك الأول 12: 27 1Ki.12.27

إِنْ صَعِدَ هذَا الشَّعْبُ لِيُقَرِّبُوا ذَبَائِحَ فِي بَيْتِ الرَّبِّ فِي أُورُشَلِيمَ، يَرْجعْ قَلْبُ هذَا الشَّعْبِ إِلَى سَيِّدِهِمْ، إِلَى رَحُبْعَامَ مَلِكِ يَهُوذَا وَيَقْتُلُونِي، وَيَرْجِعُوا إِلَى رَحُبْعَامَ مَلِكِ يَهُوذَا.

אִֽם יַעֲלֶ֣ה הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם לַעֲשׂ֨וֹת זְבָחִ֤ים בְּבֵית יְהוָה֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְ֠שָׁב לֵ֣ב הַזֶּה֙ הָעָ֤ם אֶל אֲדֹ֣נֵיהֶ֔ם אֶל רְחַבְעָ֖ם מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַהֲרָגֻ֕נִי וְשָׁ֖בוּ אֶל רְחַבְעָ֥ם מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الأول 12: 27 1Ki.12.27

إِنْ صَعِدَ هذَا الشَّعْبُ لِيُقَرِّبُوا ذَبَائِحَ فِي بَيْتِ الرَّبِّ فِي أُورُشَلِيمَ، يَرْجعْ قَلْبُ هذَا الشَّعْبِ إِلَى سَيِّدِهِمْ، إِلَى رَحُبْعَامَ مَلِكِ يَهُوذَا وَيَقْتُلُونِي، وَيَرْجِعُوا إِلَى رَحُبْعَامَ مَلِكِ يَهُوذَا.

אִֽם יַעֲלֶ֣ה הַזֶּ֗ה הָעָ֣ם לַעֲשׂ֨וֹת זְבָחִ֤ים בְּבֵית יְהוָה֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְ֠שָׁב לֵ֣ב הַזֶּה֙ הָעָ֤ם אֶל אֲדֹ֣נֵיהֶ֔ם אֶל רְחַבְעָ֖ם מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה וַהֲרָגֻ֕נִי וְשָׁ֖בוּ אֶל רְחַבְעָ֥ם מֶֽלֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الأول 12: 30 1Ki.12.30

وَكَانَ هذَا الأَمْرُ خَطِيَّةً. وَكَانَ الشَّعْبُ يَذْهَبُونَ إِلَى أَمَامِ أَحَدِهِمَا حَتَّى إِلَى دَانَ.

וַיְהִ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר לְחַטָּ֑את הָעָ֛ם וַיֵּלְכ֥וּ לִפְנֵ֥י הָאֶחָ֖ד עַד דָּֽן

الملوك الأول 13: 3 1Ki.13.3

وَأَعْطَى فِي ذلِكَ الْيَوْمِ عَلاَمَةً قَائِلاً: هذِهِ هِيَ الْعَلاَمَةُ الَّتِي تَكَلَّمَ بِهَا الرَّبُّ: هُوَذَا الْمَذْبَحُ يَنْشَقُّ وَيُذْرَى الرَّمَادُ الَّذِي عَلَيْهِ.

וְנָתַן֩ בַּיּ֨וֹם;הַה֤וּא מוֹפֵת֙ לֵאמֹ֔ר זֶ֣ה הַמּוֹפֵ֔ת אֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר יְהוָ֑ה הִנֵּ֤ה הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ נִקְרָ֔ע וְנִשְׁפַּ֖ךְ הַדֶּ֥שֶׁן אֲשֶׁר עָלָֽיו

الملوك الأول 13: 8 1Ki.13.8

فَقَالَ رَجُلُ اللهِ لِلْمَلِكِ: لَوْ أَعْطَيْتَنِي نِصْفَ بَيْتِكَ لاَ أَدْخُلُ مَعَكَ وَلاَ آكُلُ خُبْزًا وَلاَ أَشْرَبُ مَاءً فِي هذَا الْمَوْضِعِ.

וַיֹּ֤אמֶר אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ אִם תִּתֶּן;לִי֙ חֲצִ֣י בֵיתֶ֔ךָ לֹ֥א אָבֹ֖א עִמָּ֑ךְ וְלֹֽא אֹ֤כַל לֶ֙חֶם֙ וְלֹ֣א אֶשְׁתֶּה מַּ֔יִם הַזֶּֽה בַּמָּק֖וֹם

الملوك الأول 13: 12 1Ki.13.12

فَقَالَ لَهُمْ أَبُوهُمْ: مِنْ أَيِّ طَرِيق ذَهَبَ. وَكَانَ بَنُوهُ قَدْ رَأَوْا الطَّرِيقَ الَّذِي سَارَ فِيهِ رَجُلُ اللهِ الذَّي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا.

וַיְדַבֵּ֤ר אֲלֵהֶם֙ אֲבִיהֶ֔ם זֶ֥ה;אֵֽי הַדֶּ֖רֶךְ הָלָ֑ךְ בָנָ֗יו וַיִּרְא֣וּ הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֤ר הָלַךְ֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁר בָּ֖א מִיהוּדָֽה

الملوك الأول 13: 16 1Ki.13.16

فَقَالَ: لاَ أَقْدِرُ أَنْ أَرْجعَ مَعَكَ وَلاَ أَدْخُلُ مَعَكَ وَلاَ آكُلُ خُبْزًا وَلاَ أَشْرَبُ مَعَكَ مَاءً فِي هذَا الْمَوْضِعِ،

וַיֹּ֗אמֶר לֹ֥א אוּכַ֛ל לָשׁ֥וּב אִתָּ֖ךְ וְלָב֣וֹא אִתָּ֑ךְ וְלֹֽא אֹ֣כַל לֶ֗חֶם וְלֹֽא אֶשְׁתֶּ֤ה אִתְּךָ֙ מַ֔יִם הַזֶּֽה בַּמָּק֖וֹם

الملوك الأول 13: 33 1Ki.13.33

بَعْدَ هذَا الأَمْرِ لَمْ يَرْجعْ يَرُبْعَامُ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيَّةِ، بَلْ عَادَ فَعَمِلَ مِنْ أَطْرَافِ الشَّعْبِ كَهَنَةَ مُرْتَفَعَاتٍ. مَنْ شَاءَ مَلأَ يَدَهُ فَصَارَ مِنْ كَهَنَةِ الْمُرْتَفَعَاتِ.

אַחַר֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לֹֽא שָׁ֥ב יָרָבְעָ֖ם מִדַּרְכּ֣וֹ הָרָעָ֑ה וַ֠יָּשָׁב וַיַּ֜עַשׂ מִקְצ֤וֹת הָעָם֙ כֹּהֲנֵ֣י בָמ֔וֹת הֶֽחָפֵץ֙ יְמַלֵּ֣א יָד֔וֹ וִיהִ֖י כֹּהֲנֵ֥י בָמֽוֹת

الملوك الأول 13: 34 1Ki.13.34

وَكَانَ مِنْ هذَا الأَمْرِ خَطِيَّةٌ لِبَيْتِ يَرُبْعَامَ، وَكَانَ لإِبَادَتِهِ وَخَرَابِهِ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ.

וַיְהִי֙ הַזֶּ֔ה בַּדָּבָ֣ר לְחַטַּ֖את בֵּ֣ית יָרָבְעָ֑ם וּלְהַכְחִיד֙ וּלְהַשְׁמִ֔יד מֵעַ֖ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה

الملوك الأول 14: 2 1Ki.14.2

فَقَالَ يَرُبْعَامُ لامْرَأَتِهِ: قُومِي غَيِّرِي شَكْلَكِ حَتَّى لاَ يَعْلَمُوا أَنَّكِ امْرَأَةُ يَرُبْعَامَ وَاذْهَبِي إِلَى شِيلُوهَ. هُوَذَا هُنَاكَ أَخِيَّا النَّبِيُّ الَّذِي قَالَ عَنِّي إِنِّي أَمْلِكُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ.

וַיֹּ֨אמֶר יָרָבְעָ֜ם לְאִשְׁתּ֗וֹ ק֤וּמִי;נָא֙ וְהִשְׁתַּנִּ֔ית וְלֹ֣א יֵֽדְע֔וּ כִּי;אַ֖תְּ אֵ֣שֶׁת יָרָבְעָ֑ם וְהָלַ֣כְתְּ שִׁלֹ֗ה הִנֵּה שָׁם֙ אֲחִיָּ֣ה הַנָּבִ֔יא הֽוּא דִבֶּ֥ר עָלַ֛י לְמֶ֖לֶךְ עַל הַזֶּֽה הָעָ֥ם

الملوك الأول 14: 5 1Ki.14.5

وَقَالَ الرَّبُّ لأَخِيَّا: هُوَذَا امْرَأَةُ يَرُبْعَامَ آتِيَةٌ لِتَسْأَلَ مِنْكَ شَيْئًا مِنْ جِهَةِ ابْنِهَا لأَنَّهُ مَرِيضٌ. فَقُلْ لَهَا: كَذَا وَكَذَا، فَإِنَّهَا عِنْدَ دُخُولِهَا تَتَنَكَّرُ.

אָמַ֣ר וַיהוָ֞ה אֶל;אֲחִיָּ֗הוּ הִנֵּ֣ה אֵ֣שֶׁת יָרָבְעָ֡ם בָּאָ֣ה לִדְרֹשׁ֩ מֵעִמְּךָ֤ דָּבָ֨ר אֶל בְּנָהּ֙ כִּֽי חֹלֶ֣ה תְּדַבֵּ֣ר אֵלֶ֑יהָ כָּזֹ֥ה וְכָזֶ֖ה ה֔וּא וִיהִ֣י כְבֹאָ֔הּ מִתְנַכֵּרָֽה

الملوك الأول 14: 13 1Ki.14.13

وَيَنْدُبُهُ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ وَيَدْفِنُونَهُ، لأَنَّ هذَا وَحْدَهُ مِنْ يَرُبْعَامَ يَدْخُلُ الْقَبْرَ، لأَنَّهُ وُجِدَ فِيهِ أَمْرٌ صَالِحٌ نَحْوَ الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ فِي بَيْتِ يَرُبْعَامَ.

וְסָֽפְדוּ;ל֤וֹ כָל יִשְׂרָאֵל֙ וְקָבְר֣וּ;אֹת֔וֹ כִּֽי זֶ֣ה לְבַדּ֔וֹ לְיָרָבְעָ֖ם יָבֹ֥א קָ֑בֶר יַ֣עַן נִמְצָא ב֞וֹ דָּבָ֣ר ט֗וֹב אֶל יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּבֵ֥ית יָרָבְעָֽם

الملوك الأول 14: 14 1Ki.14.14

وَيُقِيمُ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ يَقْرِضُ بَيْتَ يَرُبْعَامَ هذَا الْيَوْمَ. وَمَاذَا. اَلآنَ أَيْضًا.

וְהֵקִים֩ יְהוָ֨ה ל֥וֹ מֶ֙לֶךְ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל יַכְרִ֛ית בֵּ֥ית יָרָבְעָ֖ם זֶ֣ה הַיּ֑וֹם וּמֶ֖ה עָֽתָּה גַּם

الملوك الأول 17: 3 1Ki.17.3

انْطَلِقْ مِنْ هُنَا وَاتَّجِهْ نَحْوَ الْمَشْرِقِ، وَاخْتَبِئْ عِنْدَ نَهْرِ كَرِيثَ الَّذِي هُوَ مُقَابِلُ الأُرْدُنِّ،

לֵ֣ךְ מִזֶּ֔ה וּפָנִ֥יתָ;לְּךָ֖ קֵ֑דְמָה וְנִסְתַּרְתָּ֙ בְּנַ֣חַל כְּרִ֔ית אֲשֶׁ֖ר עַל;פְּנֵ֥י הַיַּרְדֵּֽן

الملوك الأول 17: 21 1Ki.17.21

فَتَمَدَّدَ عَلَى الْوَلَدِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، وَصَرَخَ إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: يَا رَبُّ إِلهِي، لِتَرْجعْ نَفْسُ هذَا الْوَلَدِ إِلَى جَوْفِهِ.

וַיִּתְמֹדֵ֤ד עַל הַיֶּ֙לֶד֙ שָׁלֹ֣שׁ פְּעָמִ֔ים וַיִּקְרָ֥א אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י תָּ֥שָׁב;נָ֛א נֶֽפֶשׁ הַזֶּ֖ה הַיֶּ֥לֶד עַל קִרְבּֽוֹ

الملوك الأول 17: 24 1Ki.17.24

فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ لإِيلِيَّا: هذَا الْوَقْتَ عَلِمْتُ أَنَّكَ رَجُلُ اللهِ، وَأَنَّ كَلاَمَ الرَّبِّ فِي فَمِكَ حَقٌّ.

וַתֹּ֤אמֶר הָֽאִשָּׁה֙ אֶל;אֵ֣לִיָּ֔הוּ זֶ֣ה עַתָּה֙ יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י;אָ֑תָּה אִ֥ישׁ אֱלֹהִ֖ים וּדְבַר יְהוָ֥ה בְּפִ֖יךָ אֱמֶֽת

الملوك الأول 18: 7 1Ki.18.7

وَفِيمَا كَانَ عُوبَدْيَا فِي الطَّرِيقِ، إِذَا بِإِيلِيَّا قَدْ لَقِيَهُ فَعَرَفَهُ، وَخَرَّ عَلَى وَجْهِهِ وَقَالَ: أَأَنْتَ هُوَ سَيِّدِي إِيلِيَّا.

וַיְהִ֤י עֹבַדְיָ֙הוּ֙ בַּדֶּ֔רֶךְ וְהִנֵּ֥ה אֵלִיָּ֖הוּ לִקְרָאת֑וֹ וַיַּכִּרֵ֙הוּ֙ וַיִּפֹּ֣ל עַל פָּנָ֔יו וַיֹּ֕אמֶר הַאַתָּ֥ה זֶ֖ה אֲדֹנִ֥י אֵלִיָּֽהוּ

الملوك الأول 18: 17 1Ki.18.17

وَلَمَّا رَأَى أَخْآبُ إِيلِيَّا قَالَ لَهُ أَخْآبُ: أَأَنْتَ هُوَ مُكَدِّرُ إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִ֛י כִּרְא֥וֹת אַחְאָ֖ב אֵלִיָּ֑הוּ וַיֹּ֤אמֶר אֵלָ֔יו אַחְאָב֙ הַאַתָּ֥ה זֶ֖ה עֹכֵ֥ר יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 18: 37 1Ki.18.37

اسْتَجِبْنِي يَا رَبُّ اسْتَجِبْنِي، لِيَعْلَمَ هذَا الشَّعْبُ أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ، وَأَنَّكَ أَنْتَ حَوَّلْتَ قُلُوبَهُمْ رُجُوعًا.

עֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ עֲנֵ֔נִי וְיֵֽדְעוּ֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כִּֽי אַתָּ֥ה יְהוָ֖ה הָאֱלֹהִ֑ים וְאַתָּ֛ה הֲסִבֹּ֥תָ לִבָּ֖ם אֲחֹרַנִּֽית

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)