זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 25: 21 1Sa.25.21

وَقَالَ دَاوُدُ: إِنَّمَا بَاطِلاً حَفِظْتُ كُلَّ مَا لِهذَا فِي الْبَرِّيَّةِ، فَلَمْ يُفْقَدْ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ شَيْءٌ، فَكَافَأَنِي شَرًّا بَدَلَ خَيْرٍ.

אָמַ֗ר וְדָוִ֣ד אַךְ֩ לַשֶּׁ֨קֶר שָׁמַ֜רְתִּי כָּל אֲשֶׁ֤ר לָזֶה֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְלֹא נִפְקַ֥ד מִכָּל אֲשֶׁר ל֖וֹ מְא֑וּמָה וַיָּֽשֶׁב;לִ֥י רָעָ֖ה תַּ֥חַת טוֹבָֽה

صموئيل الأول 25: 25 1Sa.25.25

لاَ يَضَعَنَّ سَيِّدِي قَلْبَهُ عَلَى الرَّجُلِ اللَّئِيمِ هذَا، عَلَى نَابَالَ، لأَنَّ كَاسْمِهِ هكَذَا هُوَ. نَابَالُ اسْمُهُ وَالْحَمَاقَةُ عِنْدَهُ. وَأَنَا أَمَتَكَ لَمْ أَرَ غِلْمَانَ سَيِّدِي الَّذِينَ أَرْسَلْتَهُمْ.

אַל;נָ֣א יָשִׂ֣ים אֲדֹנִ֣י לִבּ֡וֹ אֶל אִישׁ֩ הַבְּלִיַּ֨עַל הַזֶּ֜ה עַל נָבָ֗ל כִּ֤י כִשְׁמוֹ֙ כֶּן ה֔וּא נָבָ֣ל שְׁמ֔וֹ וּנְבָלָ֖ה עִמּ֑וֹ וַֽאֲנִי֙ אֲמָ֣תְךָ֔ לֹ֥א רָאִ֛יתִי נַעֲרֵ֥י אֲדֹנִ֖י אֲשֶׁ֥ר שָׁלָֽחְתָּ

صموئيل الأول 25: 32 1Sa.25.32

فَقَالَ دَاوُدُ لأَبِيجَايِلَ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي أَرْسَلَكِ هذَا الْيَوْمَ لاسْتِقْبَالِي،

וַיֹּ֥אמֶר דָּוִ֖ד לַאֲבִיגַ֑ל בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֧ר שְׁלָחֵ֛ךְ הַזֶּ֖ה הַיּ֥וֹם לִקְרָאתִֽי

صموئيل الأول 26: 16 1Sa.26.16

لَيْسَ حَسَنًا هذَا الأَمْرُ الَّذِي عَمِلْتَ. حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّكُمْ أَبْنَاءُ الْمَوْتِ أَنْتُمْ، لأَنَّكُمْ لَمْ تُحَافِظُوا عَلَى سَيِّدِكُمْ، عَلَى مَسِيحِ الرَّبِّ. فَانْظُرِ الآنَ أَيْنَ هُوَ رُمْحُ الْمَلِكِ وَكُوزُ الْمَاءِ الَّذِي كَانَ عِنْدَ رَأْسِهِ.

לֹא ט֞וֹב הַזֶּה֮ הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֣ר עָשִׂיתָ֒ חַי יְהוָ֗ה כִּ֤י בְנֵי מָ֙וֶת֙ אַתֶּ֔ם אֲשֶׁ֧ר לֹֽא שְׁמַרְתֶּ֛ם עַל אֲדֹנֵיכֶ֖ם עַל מְשִׁ֣יחַ יְהוָ֑ה רְאֵ֗ה וְעַתָּ֣ה אֵֽי חֲנִ֥ית הַמֶּ֛לֶךְ צַפַּ֥חַת הַמַּ֖יִם אֲשֶׁ֥ר מְרַאֲשֹׁתָֽיו

صموئيل الأول 26: 17 1Sa.26.17

وَعَرَفَ شَاوُلُ صَوْتَ دَاوُدَ فَقَالَ: أَهذَا هُوَ صَوْتُكَ يَا ابْنِي دَاوُدُ. فَقَالَ دَاوُدُ: إِنَّهُ صَوْتِي يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ.

וַיַּכֵּ֤ר שָׁאוּל֙ ק֣וֹל דָּוִ֔ד וַיֹּ֕אמֶר זֶ֖ה הֲקוֹלְךָ֥ בְּנִ֣י דָוִ֑ד וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד קוֹלִ֖י אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ

صموئيل الأول 27: 6 1Sa.27.6

فَأَعْطَاهُ أَخِيشُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ صِقْلَغَ. لِذلِكَ صَارَتْ صِقْلَغُ لِمُلُوكِ يَهُوذَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּתֶּן;ל֥וֹ אָכִ֛ישׁ בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא צִֽקְלָ֑ג לָכֵ֞ן הָיְתָ֤ה צִֽקְלַג֙ לְמַלְכֵ֣י יְהוּדָ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 28: 10 1Sa.28.10

فَحَلَفَ لَهَا شَاوُلُ بِالرَّبِّ قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّهُ لاَ يَلْحَقُكِ إِثْمٌ فِي هذَا الأَمْرِ.

וַיִּשָּׁ֤בַֽע לָהּ֙ שָׁא֔וּל בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֕ה אִֽם יִקְּרֵ֥ךְ עָוֹ֖ן הַזֶּֽה בַּדָּבָ֥ר

صموئيل الأول 28: 18 1Sa.28.18

لأَنَّكَ لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ وَلَمْ تَفْعَلْ حُمُوَّ غَضَبِهِ فِي عَمَالِيقَ، لِذلِكَ قَدْ فَعَلَ الرَّبُّ بِكَ هذَا الأَمْرَ الْيَوْمَ.

כַּאֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁמַ֙עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וְלֹֽא עָשִׂ֥יתָ חֲרוֹן אַפּ֖וֹ עַל בַּעֲמָלֵ֑ק כֵּן֙ עָשָֽׂה יְהוָ֖ה לְךָ֥ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר הַיּ֥וֹם;הַזֶּֽה

صموئيل الأول 29: 3 1Sa.29.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: مَا هؤُلاَءِ الْعِبْرَانِيُّونَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِرُؤَسَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَلَيْسَ هذَا دَاوُدَ عَبْدَ شَاوُلَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَانَ مَعِي هذِهِ الأَيَّامَ أَوْ هذِهِ السِّنِينَ، وَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا مِنْ يَوْمِ نُزُولِهِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָאֵ֑לֶּה הָעִבְרִ֣ים וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל;שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 29: 3 1Sa.29.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: مَا هؤُلاَءِ الْعِبْرَانِيُّونَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِرُؤَسَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَلَيْسَ هذَا دَاوُدَ عَبْدَ شَاوُلَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَانَ مَعِي هذِهِ الأَيَّامَ أَوْ هذِهِ السِّنِينَ، وَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا مِنْ يَوْمِ نُزُولِهِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָאֵ֑לֶּה הָעִבְרִ֣ים וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל;שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 29: 3 1Sa.29.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: مَا هؤُلاَءِ الْعِبْرَانِيُّونَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِرُؤَسَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَلَيْسَ هذَا دَاوُدَ عَبْدَ شَاوُلَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَانَ مَعِي هذِهِ الأَيَّامَ أَوْ هذِهِ السِّنِينَ، وَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا مِنْ يَوْمِ نُزُولِهِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָאֵ֑לֶּה הָעִבְרִ֣ים וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל;שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 29: 3 1Sa.29.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: مَا هؤُلاَءِ الْعِبْرَانِيُّونَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِرُؤَسَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَلَيْسَ هذَا دَاوُدَ عَبْدَ شَاوُلَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَانَ مَعِي هذِهِ الأَيَّامَ أَوْ هذِهِ السِّنِينَ، وَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا مِنْ يَوْمِ نُزُولِهِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָאֵ֑לֶּה הָעִבְרִ֣ים וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל;שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 29: 4 1Sa.29.4

وَسَخِطَ عَلَيْهِ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، وَقَالَ لَهُ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَرْجعِ الرَّجُلَ فَيَرْجعَ إِلَى مَوْضِعِهِ الَّذِي عَيَّنْتَ لَهُ، وَلاَ يَنْزِلَ مَعَنَا إِلَى الْحَرْبِ، وَلاَ يَكُونَ لَنَا عَدُوًّا فِي الْحَرْبِ. فَبِمَاذَا يُرْضِي هذَا سَيِّدَهُ. أَلَيْسَ بِرُؤُوسِ أُولئِكَ الرِّجَالِ.

וַיִּקְצְפ֨וּ עָלָ֜יו שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ שָׂרֵ֨י פְלִשְׁתִּ֜ים הָשֵׁ֣ב הָאִ֗ישׁ וְיָשֹׁב֙ אֶל מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר;שָׁ֔ם הִפְקַדְתּ֣וֹ וְלֹֽא יֵרֵ֤ד עִמָּ֙נוּ֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְלֹא יִֽהְיֶה לָּ֥נוּ לְשָׂטָ֖ן בַּמִּלְחָמָ֑ה וּבַמֶּ֗ה יִתְרַצֶּ֥ה זֶה֙ אֲדֹנָ֔יו הֲל֕וֹא בְּרָאשֵׁ֖י הָהֵֽם הָאֲנָשִׁ֥ים

صموئيل الأول 29: 5 1Sa.29.5

أَلَيْسَ هذَا هُوَ دَاوُدُ الَّذِي غَنَّيْنَ لَهُ بِالرَّقْصِ قَائِلاَتٍ: ضَرَبَ شَاوُلُ أُلُوفَهُ وَدَاوُدُ رِبْوَاتِهِ..

הֲלוֹא זֶ֣ה דָוִ֔ד אֲשֶׁ֧ר יַעֲנוּ ל֛וֹ בַּמְּחֹל֖וֹת לֵאמֹ֑ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ בַּֽאֲלָפָ֔יו וְדָוִ֖ד בְּרִבְבֹתָֽיו

صموئيل الأول 30: 8 1Sa.30.8

فَسَأَلَ دَاوُدُ مِنَ الرَّبِّ قَائِلاً: إِذَا لَحِقْتُ هؤُلاَءِ الْغُزَاةَ فَهَلْ أُدْرِكُهُمْ. فَقَالَ لَهُ: الْحَقْهُمْ فَإِنَّكَ تُدْرِكُ وَتُنْقِذُ.

וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר אֶרְדֹּ֛ף;אַחֲרֵ֥י הַזֶּ֖ה הַגְּדוּד הַֽאַשִּׂגֶ֑נּוּ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ רְדֹ֔ף כִּֽי הַשֵּׂ֥ג;תַּשִּׂ֖יג וְהַצֵּ֥ל;תַּצִּֽיל

صموئيل الأول 30: 15 1Sa.30.15

فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: هَلْ تَنْزِلُ بِي إِلَى هؤُلاَءِ الْغُزَاةِ. فَقَالَ: احْلِفْ لِي بِاللهِ أَنَّكَ لاَ تَقْتُلُنِي وَلاَ تُسَلِّمُنِي لِيَدِ سَيِّدِي، فَأَنْزِلَ بِكَ إِلَى هؤُلاَءِ الْغُزَاةِ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ דָּוִ֔ד הֲתוֹרִדֵ֖נִי אֶל הַזֶּ֑ה הַגְּד֣וּד וַיֹּ֡אמֶר הִשָּׁבְעָה֩ לִּ֨י בֵֽאלֹהִ֜ים אִם תְּמִיתֵ֗נִי וְאִם תַּסְגִּרֵ֙נִי֙ בְּיַד אֲדֹנִ֔י וְאוֹרִֽדְךָ֖ אֶל הַזֶּֽה הַגְּד֥וּד

صموئيل الأول 30: 15 1Sa.30.15

فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: هَلْ تَنْزِلُ بِي إِلَى هؤُلاَءِ الْغُزَاةِ. فَقَالَ: احْلِفْ لِي بِاللهِ أَنَّكَ لاَ تَقْتُلُنِي وَلاَ تُسَلِّمُنِي لِيَدِ سَيِّدِي، فَأَنْزِلَ بِكَ إِلَى هؤُلاَءِ الْغُزَاةِ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ דָּוִ֔ד הֲתוֹרִדֵ֖נִי אֶל הַזֶּ֑ה הַגְּד֣וּד וַיֹּ֡אמֶר הִשָּׁבְעָה֩ לִּ֨י בֵֽאלֹהִ֜ים אִם תְּמִיתֵ֗נִי וְאִם תַּסְגִּרֵ֙נִי֙ בְּיַד אֲדֹנִ֔י וְאוֹרִֽדְךָ֖ אֶל הַזֶּֽה הַגְּד֥וּד

صموئيل الأول 30: 20 1Sa.30.20

وَأَخَذَ دَاوُدُ الْغَنَمَ وَالْبَقَرَ. سَاقُوهَا أَمَامَ تِلْكَ الْمَاشِيَةِ وَقَالُوا: هذِهِ غَنِيمَةُ دَاوُدَ.

וַיִּקַּ֣ח דָּוִ֔ד הַצֹּ֖אן;כָּל;הַצֹּ֖אן וְהַבָּקָ֑ר נָהֲג֗וּ לִפְנֵי֙ הַה֔וּא הַמִּקְנֶ֣ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֖ה שְׁלַ֥ל דָּוִֽד

صموئيل الأول 30: 24 1Sa.30.24

وَمَنْ يَسْمَعُ لَكُمْ فِي هذَا الأَمْرِ. لأَنَّهُ كَنَصِيبِ النَّازِلِ إِلَى الْحَرْبِ نَصِيبُ الَّذِي يُقِيمُ عِنْدَ الأَمْتِعَةِ، فَإِنَّهُمْ يَقْتَسِمُونَ بِالسَّوِيَّةِ.

וּמִי֙ יִשְׁמַ֣ע לָכֶ֔ם הַזֶּ֑ה לַדָּבָ֖ר כִּ֞י כְּחֵ֣לֶק הַיֹּרֵ֣ד בַּמִּלְחָמָ֗ה וּֽכְחֵ֛לֶק הַיֹּשֵׁ֥ב עַל הַכֵּלִ֖ים יַחֲלֹֽקוּ יַחְדָּ֥ו

صموئيل الأول 30: 25 1Sa.30.25

وَكَانَ مِنْ ذلِكَ الْيَوْمِ فَصَاعِدًا أَنَّهُ جَعَلَهَا فَرِيضَةً وَقَضَاءً لإِسْرَائِيلَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיְהִ֕י הַה֖וּא מֵֽהַיּ֥וֹם וָמָ֑עְלָה וַיְשִׂמֶ֜הָ לְחֹ֤ק וּלְמִשְׁפָּט֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الثاني 2: 5 2Sa.2.5

فَأَرْسَلَ دَاوُدُ رُسُلاً إِلَى أَهْلِ يَابِيشَ جِلْعَادَ يَقُولُ لَهُمْ: مُبَارَكُونَ أَنْتُمْ مِنَ الرَّبِّ، إِذْ قَدْ فَعَلْتُمْ هذَا الْمَعْرُوفَ بِسَيِّدِكُمْ شَاوُلَ فَدَفَنْتُمُوهُ.

וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל אַנְשֵׁ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם בְּרֻכִ֤ים אַתֶּם֙ לַֽיהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר עֲשִׂיתֶ֜ם הַזֶּ֗ה הַחֶ֣סֶד עִם;אֲדֹֽנֵיכֶם֙ שָׁא֔וּל וַֽתִּקְבְּר֖וּ;אֹתֽוֹ

صموئيل الثاني 2: 6 2Sa.2.6

وَالآنَ لِيَصْنَعِ الرَّبُّ مَعَكُمْ إِحْسَانًا وَحَقًّا، وَأَنَا أَيْضًا أَفْعَلُ مَعَكُمْ هذَا الْخَيْرَ لأَنَّكُمْ فَعَلْتُمْ هذَا الأَمْرَ.

וְעַתָּ֕ה יַֽעַשׂ יְהוָ֥ה עִמָּכֶ֖ם חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֑ת אָנֹכִ֗י וְגַ֣ם אֶעֱשֶׂ֤ה אִתְּכֶם֙ הַזֹּ֔את הַטּוֹבָ֣ה אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶ֖ם הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

صموئيل الثاني 2: 13 2Sa.2.13

وَخَرَجَ يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ وَعَبِيدُ دَاوُدَ، فَالْتَقُوا جَمِيعًا عَلَى بِرْكَةِ جِبْعُونَ، وَجَلَسُوا هؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَا وَهؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَاكَ.

יָֽצְא֔וּ וְיוֹאָ֨ב בֶּן צְרוּיָ֜ה וְעַבְדֵ֤י דָוִד֙ וַֽיִּפְגְּשׁ֛וּם יַחְדָּ֑ו עַל בְּרֵכַ֥ת גִּבְע֖וֹן וַיֵּ֨שְׁב֜וּ אֵ֤לֶּה עַל הַבְּרֵכָה֙ מִזֶּ֔ה וְאֵ֥לֶּה עַל הַבְּרֵכָ֖ה מִזֶּֽה

صموئيل الثاني 2: 13 2Sa.2.13

وَخَرَجَ يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ وَعَبِيدُ دَاوُدَ، فَالْتَقُوا جَمِيعًا عَلَى بِرْكَةِ جِبْعُونَ، وَجَلَسُوا هؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَا وَهؤُلاَءِ عَلَى الْبِرْكَةِ مِنْ هُنَاكَ.

יָֽצְא֔וּ וְיוֹאָ֨ב בֶּן צְרוּיָ֜ה וְעַבְדֵ֤י דָוִד֙ וַֽיִּפְגְּשׁ֛וּם יַחְדָּ֑ו עַל בְּרֵכַ֥ת גִּבְע֖וֹן וַיֵּ֨שְׁב֜וּ אֵ֤לֶּה עַל הַבְּרֵכָה֙ מִזֶּ֔ה וְאֵ֥לֶּה עַל הַבְּרֵכָ֖ה מִזֶּֽה

صموئيل الثاني 4: 3 2Sa.4.3

وَهَرَبَ الْبَئِيرُوتِيُّونَ إِلَى جَتَّايِمَ وَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּבְרְח֥וּ הַבְּאֵרֹתִ֖ים גִּתָּ֑יְמָה גָּרִ֔ים שָׁ֣ם עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الثاني 6: 8 2Sa.6.8

فَاغْتَاظَ دَاوُدُ لأَنَّ الرَّبَّ اقْتَحَمَ عُزَّةَ اقْتِحَامًا، وَسَمَّى ذلِكَ الْمَوْضِعَ فَارِصَ عُزَّةَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיִּ֣חַר לְדָוִ֔ד עַל֩;אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֛ה פָּרַ֧ץ בְּעֻזָּ֑ה פֶּ֖רֶץ וַיִּקְרָ֞א הַהוּא֙ לַמָּק֤וֹם פֶּ֣רֶץ עֻזָּ֔ה עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الثاني 7: 6 2Sa.7.6

لأَنِّي لَمْ أَسْكُنْ فِي بَيْتٍ مُنْذُ يَوْمَ أَصْعَدْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، بَلْ كُنْتُ أَسِيرُ فِي خَيْمَةٍ وَفِي مَسْكَنٍ.

כִּ֣י לֹ֤א יָשַׁ֙בְתִּי֙ בְּבַ֔יִת לְ֠מִיּוֹם הַעֲלֹתִ֞י בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִמִּצְרַ֔יִם וְעַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וָאֶֽהְיֶה֙ מִתְהַלֵּ֔ךְ בְּאֹ֖הֶל וּבְמִשְׁכָּֽן

صموئيل الثاني 7: 17 2Sa.7.17

فَحَسَبَ جَمِيعِ هذَا الْكَلاَمِ وَحَسَبَ كُلِّ هذِهِ الرُّؤْيَا كَذلِكَ كَلَّمَ نَاثَانُ دَاوُدَ.

כְּכֹל֙ הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים וּכְכֹ֖ל הַזֶּ֑ה הַחִזָּי֣וֹן כֵּ֛ן דִּבֶּ֥ר נָתָ֖ן דָּוִֽד

صموئيل الثاني 11: 11 2Sa.11.11

فَقَالَ أُورِيَّا لِدَاوُدَ: إِنَّ التَّابُوتَ وَإِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا سَاكِنُونَ فِي الْخِيَامِ، وَسَيِّدِي يُوآبُ وَعَبِيدُ سَيِّدِي نَازِلُونَ عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ، وَأَنَا آتِي إِلَى بَيْتِي لآكُلَ وَأَشْرَبَ وَأَضْطَجعَ مَعَ امْرَأَتِي. وَحَيَاتِكَ وَحَيَاةِ نَفْسِكَ، لاَ أَفْعَلُ هذَا الأَمْرَ.

וַיֹּ֨אמֶר אוּרִיָּ֜ה אֶל;דָּוִ֗ד הָ֠אָרוֹן וְיִשְׂרָאֵ֨ל וִֽיהוּדָ֜ה יֹשְׁבִ֣ים בַּסֻּכּ֗וֹת וַאדֹנִ֨י יוֹאָ֜ב וְעַבְדֵ֤י אֲדֹנִ֨י חֹנִ֔ים עַל פְּנֵ֤י הַשָּׂדֶה֙ וַאֲנִ֞י אָב֧וֹא אֶל בֵּיתִ֛י לֶאֱכֹ֥ל וְלִשְׁתּ֖וֹת וְלִשְׁכַּ֣ב עִם אִשְׁתִּ֑י חַיֶּ֙ךָ֙ וְחֵ֣י נַפְשֶׁ֔ךָ אִֽם אֶעֱשֶׂ֖ה הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

صموئيل الثاني 11: 12 2Sa.11.12

فَقَالَ دَاوُدُ لأُورِيَّا: أَقِمْ هُنَا الْيَوْمَ أَيْضًا، وَغَدًا أُطْلِقُكَ. فَأَقَامَ أُورِيَّا فِي أُورُشَلِيمَ ذلِكَ الْيَوْمَ وَغَدَهُ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל;אוּרִיָּ֗ה שֵׁ֥ב בָּזֶ֛ה הַיּ֖וֹם גַּם וּמָחָ֣ר אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיֵּ֨שֶׁב אוּרִיָּ֧ה בִירוּשָׁלִַ֛ם הַה֖וּא בַּיּ֥וֹם וּמִֽמָּחֳרָֽת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)