הִנֵּה (H2009) - hinnêh | معجم سترونغ العبري

إرميا 19: 6 Jer.19.6

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلاَ يُدْعَى بَعْدُ هذَا الْمَوْضِعُ تُوفَةَ وَلاَ وَادِي ابْنِ هِنُّومَ، بَلْ وَادِي الْقَتْلِ.

לָכֵ֞ן הִנֵּֽה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְלֹא יִקָּרֵא֩ ע֛וֹד הַזֶּ֥ה לַמָּק֨וֹם הַתֹּ֖פֶת וְגֵ֣יא בֶן הִנֹּ֑ם כִּ֖י;אִם גֵּ֥יא הַהֲרֵגָֽה

إرميا 23: 5 Jer.23.5

هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُقِيمُ لِدَاوُدَ غُصْنَ بِرّ، فَيَمْلِكُ مَلِكٌ وَيَنْجَحُ، وَيُجْرِي حَقًّا وَعَدْلاً فِي الأَرْضِ.

הִנֵּ֨ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַהֲקִמֹתִ֥י לְדָוִ֖ד צֶ֣מַח צַדִּ֑יק וּמָ֤לַךְ מֶ֙לֶךְ֙ וְהִשְׂכִּ֔יל וְעָשָׂ֛ה מִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָ֖ה בָּאָֽרֶץ

إرميا 23: 7 Jer.23.7

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلاَ يَقُولُونَ بَعْدُ: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي أَصْعَدَ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ،

לָכֵ֛ן הִנֵּֽה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וְלֹא יֹ֤אמְרוּ עוֹד֙ חַי יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלָ֛ה בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

إرميا 23: 19 Jer.23.19

هَا زَوْبَعَةُ الرَّبِّ. غَيْظٌ يَخْرُجُ، وَنَوْءٌ هَائِجٌ. عَلَى رُؤُوسِ الأَشْرَارِ يَثُورُ.

הִנֵּ֣ה סַעֲרַ֣ת יְהוָ֗ה חֵמָה֙ יָֽצְאָ֔ה וְסַ֖עַר מִתְחוֹלֵ֑ל עַ֛ל רֹ֥אשׁ רְשָׁעִ֖ים יָחֽוּל

إرميا 24: 1 Jer.24.1

أَرَانِي الرَّبُّ وَإِذَا سَلَّتَا تِينٍ مَوْضُوعَتَانِ أَمَامَ هَيْكَلِ الرَّبِّ بَعْدَ مَا سَبَى نَبُوخَذْرَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ يَكُنْيَا بْنَ يَهُويَاقِيمَ مَلِكَ يَهُوذَا وَرُؤَسَاءَ يَهُوذَا وَالنَّجَّارِينَ وَالْحَدَّادِينَ مِنْ أُورُشَلِيمَ، وَأَتَى بِهِمْ إِلَى بَابِلَ.

הִרְאַנִי֮ יְהוָה֒ וְהִנֵּ֗ה שְׁנֵי֙;דּוּדָאֵ֣י תְאֵנִ֔ים מוּעָדִ֕ים לִפְנֵ֖י הֵיכַ֣ל יְהוָ֑ה אַחֲרֵ֣י הַגְל֣וֹת נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֡ל יְכָנְיָ֣הוּ בֶן יְהוֹיָקִ֣ים מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֩ שָׂרֵ֨י יְהוּדָ֜ה הֶחָרָ֤שׁ הַמַּסְגֵּר֙ מִיר֣וּשָׁלִַ֔ם וַיְבִאֵ֖ם בָּבֶֽל

إرميا 25: 29 Jer.25.29

لأَنِّي هأَنَذَا أَبْتَدِئُ أُسِيءُ إِلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي دُعِيَ اسْمِي عَلَيْهَا، فَهَلْ تَتَبَرَّأُونَ أَنْتُمْ. لاَ تَتَبَرَّأُونَ، لأَنِّي أَنَا أَدْعُو السَّيْفَ عَلَى كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

כִּי֩ הִנֵּ֨ה;אָֽנֹכִי֙ מֵחֵ֣ל לְהָרַ֔ע בָעִ֜יר אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא שְׁמִ֣י עָלֶ֗יהָ הִנָּקֵ֣ה;תִנָּק֑וּ וְאַתֶּ֖ם לֹ֣א תִנָּק֔וּ כִּ֣י אֲנִ֤י קֹרֵא֙ חֶ֗רֶב עַל כָּל יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

إرميا 25: 32 Jer.25.32

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: هُوَذَا الشَّرُّ يَخْرُجُ مِنْ أُمَّةٍ إِلَى أُمَّةٍ، وَيَنْهَضُ نَوْءٌ عَظِيمٌ مِنْ أَطْرَافِ الأَرْضِ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הִנֵּ֥ה רָעָ֛ה יֹצֵ֖את מִגּ֣וֹי אֶל גּ֑וֹי יֵע֖וֹר וְסַ֣עַר גָּד֔וֹל מִיַּרְכְּתֵי אָֽרֶץ

إرميا 27: 16 Jer.27.16

وَكَلَّمْتُ الْكَهَنَةَ وَكُلَّ هذَا الشَّعْبِ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِ أَنْبِيَائِكُمُ الَّذِينَ يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ قَائِلِينَ: هَا آنِيَةُ بَيْتِ الرَّبِّ سَتُرَدُّ سَرِيعًا مِنْ بَابِلَ. لأَنَّهُمْ إِنَّمَا يَتَنَبَّأُونَ لَكُمْ بِالْكَذِبِ.

דִּבַּ֣רְתִּי הַכֹּהֲנִים֩ כָּל הַזֶּ֜ה הָעָ֨ם לֵאמֹ֗ר כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ אַֽל תִּשְׁמְע֞וּ אֶל;דִּבְרֵ֣י נְבִֽיאֵיכֶ֗ם הַֽנִּבְּאִ֤ים לָכֶם֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה כְלֵ֧י בֵית יְהוָ֛ה מוּשָׁבִ֥ים מְהֵרָ֑ה מִבָּבֶ֖לָה כִּ֣י הֵ֖מָּה נִבְּאִ֥ים לָכֶֽם שֶׁ֔קֶר

إرميا 30: 3 Jer.30.3

لأَنَّهُ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَرُدُّ سَبْيَ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُرْجِعُهُمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتُ آبَاءَهُمْ فَيَمْتَلِكُونَهَا.

כִּ֠י הִנֵּ֨ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְ֠שַׁבְתִּי שְׁב֨וּת עַמִּ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל וִֽיהוּדָ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה וַהֲשִׁבֹתִ֗ים אֶל הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁר נָתַ֥תִּי לַאֲבוֹתָ֖ם וִֽירֵשֽׁוּהָ

إرميا 30: 23 Jer.30.23

هُوَذَا زَوْبَعَةُ الرَّبِّ تَخْرُجُ بِغَضَبٍ، نَوْءٌ جَارِفٌ. عَلَى رَأْسِ الأَشْرَارِ يَثُورُ.

הִנֵּ֣ה סַעֲרַ֣ת יְהוָ֗ה יָֽצְאָ֔ה חֵמָה֙ סַ֖עַר מִתְגּוֹרֵ֑ר עַ֛ל רֹ֥אשׁ רְשָׁעִ֖ים יָחֽוּל

إرميا 31: 27 Jer.31.27

هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَزْرَعُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ وَبَيْتَ يَهُوذَا بِزَرْعِ إِنْسَانٍ وَزَرْعِ حَيَوَانٍ.

הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וְזָרַעְתִּ֗י בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה זֶ֥רַע אָדָ֖ם וְזֶ֥רַע בְּהֵמָֽה

إرميا 31: 31 Jer.31.31

هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأَقْطَعُ مَعَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمَعَ بَيْتِ يَهُوذَا عَهْدًا جَدِيدًا.

הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וְכָרַתִּ֗י אֶת בֵּ֧ית יִשְׂרָאֵ֛ל וְאֶת בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה בְּרִ֥ית חֲדָשָֽׁה

إرميا 31: 38 Jer.31.38

هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَتُبْنَى الْمَدِينَةُ لِلرَّبِّ مِنْ بُرْجِ حَنَنْئِيلَ إِلَى بَابِ الزَّاوِيَةِ،

הִנֵּ֛ה יָמִ֥יםבָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וְנִבְנְתָ֤ה הָעִיר֙ לַֽיהוָ֔ה מִמִּגְדַּ֥ל חֲנַנְאֵ֖ל שַׁ֥עַר הַפִּנָּֽה

إرميا 32: 7 Jer.32.7

هُوَذَا حَنَمْئِيلُ بْنُ شَلُّومَ عَمِّكَ يَأْتِي إِلَيْكَ قَائِلاً: اشْتَرِ لِنَفْسِكَ حَقْلِي الَّذِي فِي عَنَاثُوثَ، لأَنَّ لَكَ حَقَّ الْفِكَاكِ لِلشِّرَاءِ.

הִנֵּ֣ה חֲנַמְאֵ֗ל בֶּן שַׁלֻּם֙ דֹּֽדְךָ֔ בָּ֥א אֵלֶ֖יךָ לֵאמֹ֑ר קְנֵ֣ה לְךָ֗ שָׂדִי֙ אֲשֶׁ֣ר בַּעֲנָת֔וֹת כִּ֥י לְךָ֛ מִשְׁפַּ֥ט הַגְּאֻלָּ֖ה לִקְנֽוֹת

إرميا 32: 17 Jer.32.17

آهِ، أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ، هَا إِنَّكَ قَدْ صَنَعْتَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِقُوَّتِكَ الْعَظِيمَةِ، وَبِذِرَاعِكَ الْمَمْدُودَةِ. لاَ يَعْسُرُ عَلَيْكَ شَيْءٌ.

אֲהָהּ֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִנֵּ֣ה אַתָּ֣ה עָשִׂ֗יתָ הַשָּׁמַ֙יִם֙ הָאָ֔רֶץ בְּכֹֽחֲךָ֙ הַגָּד֔וֹל וּבִֽזְרֹעֲךָ֖ הַנְּטוּיָ֑ה לֹֽא יִפָּלֵ֥א מִמְּךָ֖ כָּל;דָּבָֽר

إرميا 32: 24 Jer.32.24

هَا الْمَتَارِسُ. قَدْ أَتَوْا إِلَى الْمَدِينَةِ لِيَأْخُذُوهَا، وَقَدْ دُفِعَتِ الْمَدِينَةُ لِيَدِ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَارِبُونَهَا بِسَبَبِ السَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، وَمَا تَكَلَّمْتَ بِهِ فَقَدْ حَدَثَ، وَهَا أَنْتَ نَاظِرٌ.

הִנֵּ֣ה הַסֹּלְל֗וֹת בָּ֣אוּ הָעִיר֮ לְלָכְדָהּ֒ נִתְּנָ֗ה וְהָעִ֣יר בְּיַ֤ד הַכַּשְׂדִּים֙ הַנִּלְחָמִ֣ים;עָלֶ֔יהָ מִפְּנֵ֛י הַחֶ֥רֶב וְהָרָעָ֖ב וְהַדָּ֑בֶר וַאֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתָּ הָיָ֖ה וְהִנְּךָ֥ רֹאֶֽה

إرميا 32: 27 Jer.32.27

هأَنَذَا الرَّبُّ إِلهُ كُلِّ ذِي جَسَدٍ. هَلْ يَعْسُرُ عَلَيَّ أَمْرٌ مَا.

הִנֵּה֙;אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֖י כָּל בָּשָׂ֑ר יִפָּלֵ֖א הֲֽמִמֶּ֔נִּי דָּבָֽר כָּל

إرميا 33: 14 Jer.33.14

هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُقِيمُ الْكَلِمَةَ الصَّالِحَةَ الَّتِي تَكَلَّمْتُ بِهَا إِلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَإِلَى بَيْتِ يَهُوذَا.

הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה וַהֲקִֽמֹתִי֙ הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֛רְתִּי אֶל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל וְעַל בֵּ֥ית יְהוּדָֽה

إرميا 36: 12 Jer.36.12

نَزَلَ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ، إِلَى مِخْدَعِ الْكَاتِبِ، وَإِذَا كُلُّ الرُّؤَسَاءِ جُلُوسٌ هُنَاكَ: أَلِيشَامَاعُ الْكَاتِبُ، وَدَلاَيَا بْنُ شِمْعِيَا، وَأَلْنَاثَانُ بْنُ عَكْبُورَ، وَجَمَرْيَا بْنُ شَافَانَ، وَصِدْقِيَّا بْنُ حَنَنِيَّا، وَكُلُّ الرُّؤَسَاءِ.

וַיֵּ֤רֶד בֵּית הַמֶּ֙לֶךְ֙ עַל לִשְׁכַּ֣ת הַסֹּפֵ֔ר וְהִ֨נֵּה כָּל הַשָּׂרִ֖ים יֽוֹשְׁבִ֑ים שָׁ֔ם אֱלִישָׁמָ֣ע הַסֹּפֵ֡ר וּדְלָיָ֣הוּ בֶן שְׁ֠מַעְיָהוּ וְאֶלְנָתָ֨ן בֶּן עַכְבּ֜וֹר וּגְמַרְיָ֧הוּ בֶן שָׁפָ֛ן וְצִדְקִיָּ֥הוּ בֶן חֲנַנְיָ֖הוּ וְכָל הַשָּׂרִֽים

إرميا 37: 7 Jer.37.7

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا تَقُولُونَ لِمَلِكِ يَهُوذَا الَّذِي أَرْسَلَكُمْ إِلَيَّ لِتَسْتَشِيرُونِي: هَا إِنَّ جَيْشَ فِرْعَوْنَ الْخَارِجَ إِلَيْكُمْ لِمُسَاعَدَتِكُمْ، يَرْجِعُ إِلَى أَرْضِهِ، إِلَى مِصْرَ.

כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֤ה תֹֽאמְרוּ֙ אֶל;מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה הַשֹּׁלֵ֧חַ;אֶתְכֶ֛ם אֵלַ֖י לְדָרְשֵׁ֑נִי הִנֵּ֣ה חֵ֣יל פַּרְעֹ֗ה הַיֹּצֵ֤א לָכֶם֙ לְעֶזְרָ֔ה שָׁ֥ב לְאַרְצ֖וֹ מִצְרָֽיִם

إرميا 38: 5 Jer.38.5

فَقَالَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا: هَا هُوَ بِيَدِكُمْ، لأَنَّ الْمَلِكَ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْكُمْ فِي شَيْءٍ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֔הוּ הִנֵּה ה֖וּא בְּיֶדְכֶ֑ם כִּֽי הַמֶּ֔לֶךְ אֵ֣ין יוּכַ֥ל אֶתְכֶ֖ם דָּבָֽר

إرميا 38: 22 Jer.38.22

هَا كُلُّ النِّسَاءِ اللَّوَاتِي بَقِينَ فِي بَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا، يُخْرَجْنَ إِلَى رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ وَهُنَّ يَقُلْنَ: قَدْ خَدَعَكَ وَقَدِرَ عَلَيْكَ مُسَالِمُوكَ. غَاصَتْ فِي الْحَمْأَةِ رِجْلاَكَ وَارْتَدَّتَا إِلَى الْوَرَاءِ.

וְהִנֵּ֣ה כָל הַנָּשִׁ֗ים אֲשֶׁ֤ר נִשְׁאֲרוּ֙ בְּבֵ֣ית מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֔ה מוּצָא֕וֹת אֶל שָׂרֵ֖י מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וְהֵ֣נָּה אֹמְר֗וֹת הִסִּית֜וּךָ וְיָכְל֤וּ לְךָ֙ אַנְשֵׁ֣י;שְׁלֹמֶ֔ךָ הָטְבְּע֥וּ בַבֹּ֛ץ רַגְלֶ֖ךָ נָסֹ֥גוּ אָחֽוֹר

إرميا 40: 4 Jer.40.4

فَالآنَ هأَنَذَا أَحُلُّكَ الْيَوْمَ مِنَ الْقُيُودِ الَّتِي عَلَى يَدِكَ. فَإِنْ فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ مَعِي إِلَى بَابِلَ فَتَعَالَ، فَأَجْعَلُ عَيْنَيَّ عَلَيْكَ. وَإِنْ قَبُحَ فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَأْتِيَ مَعِي إِلَى بَابِلَ فَامْتَنِعْ. اُنْظُرْ. كُلُّ الأَرْضِ هِيَ أَمَامَكَ، فَحَيْثُمَا حَسُنَ وَكَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ فَانْطَلِقْ إِلَى هُنَاكَ.

וְעַתָּ֞ה הִנֵּ֧ה פִתַּחְתִּ֣יךָ הַיּ֗וֹם מִֽן הָאזִקִּים֮ אֲשֶׁ֣ר עַל יָדֶךָ֒ אִם בְּעֵינֶ֜יךָ לָב֧וֹא אִתִּ֣י בָבֶ֗ל בֹּ֚א וְאָשִׂ֤ים עֵינִי֙ עָלֶ֔יךָ וְאִם רַ֧ע בְּעֵינֶ֛יךָ לָבֽוֹא אִתִּ֥י בָבֶ֖ל חֲדָ֑ל רְאֵה֙ כָּל הָאָ֣רֶץ לְפָנֶ֔יךָ אֶל ט֨וֹב וְאֶל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֥כֶת לֵֽךְ שָׁ֖מָּה

إرميا 45: 4 Jer.45.4

هكَذَا تَقُولُ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَهْدِمُ مَا بَنَيْتُهُ، وَأَقْتَلِعُ مَا غَرَسْتُهُ، وَكُلَّ هذِهِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה תֹּאמַ֣ר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֤ה אֲנִ֣י;הֹרֵ֔ס אֲשֶׁר בָּנִ֙יתִי֙ אֲנִ֣י;נֹתֵ֑שׁ אֲשֶׁר נָטַ֖עְתִּי כָּל הִֽיא הָאָ֖רֶץ

إرميا 47: 2 Jer.47.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا مِيَاهٌ تَصْعَدُ مِنَ الشِّمَالِ وَتَكُونُ سَيْلاً جَارِفًا، فَتُغَشِّي الأَرْضَ وَمِلأَهَا، الْمَدِينَةَ وَالسَّاكِنِينَ فِيهَا، فَيَصْرُخُ النَّاسُ، وَيُوَلْوِلُ كُلُّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

إرميا 48: 12 Jer.48.12

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُرْسِلُ إِلَيْهِ مُصْغِينَ فَيُصْغُونَهُ، وَيُفَرِّغُونَ آنِيَتَهُ، وَيَكْسِرُونَ أَوْعِيَتَهُمْ.

לָכֵ֞ן הִנֵּ֖ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְשִׁלַּחְתִּי ל֥וֹ צֹעִ֖ים וְצֵעֻ֑הוּ יָרִ֔יקוּ וְכֵלָ֣יו יְנַפֵּֽצוּ וְנִבְלֵיהֶ֖ם

إرميا 48: 40 Jer.48.40

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا هُوَ يَطِيرُ كَنَسْرٍ، وَيَبْسُطُ جَنَاحَيْهِ عَلَى مُوآبَ.

כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֥ה יִדְאֶ֑ה כַנֶּ֖שֶׁר וּפָרַ֥שׂ כְּנָפָ֖יו אֶל מוֹאָֽב

إرميا 49: 2 Jer.49.2

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُسْمِعُ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ جَلَبَةَ حَرْبٍ، وَتَصِيرُ تَلاًّ خَرِبًا، وَتُحْرَقُ بَنَاتُهَا بِالنَّارِ، فَيَرِثُ إِسْرَائِيلُ الَّذِينَ وَرِثُوهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

לָכֵ֡ן הִנֵּה֩ יָמִ֨ים בָּאִ֜ים נְאֻם יְהוָ֗ה וְ֠הִשְׁמַעְתִּי אֶל רַבַּ֨ת בְּנֵי עַמּ֜וֹן תְּרוּעַ֣ת מִלְחָמָ֗ה וְהָֽיְתָה֙ לְתֵ֣ל שְׁמָמָ֔ה תִּצַּ֑תְנָה וּבְנֹתֶ֖יהָ בָּאֵ֣שׁ וְיָרַ֧שׁ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת יֹרְשָׁ֖יו אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 49: 12 Jer.49.12

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا إِنَّ الَّذِينَ لاَ حَقَّ لَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا الْكَأْسَ قَدْ شَرِبُوا، فَهَلْ أَنْتَ تَتَبَرَّأُ تَبَرُّؤًا. لاَ تَتَبَرَّأُ. بَلْ إِنَّمَا تَشْرَبُ شُرْبًا.

כִּי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִ֠נֵּה אֲשֶׁר אֵ֨ין מִשְׁפָּטָ֜ם לִשְׁתּ֤וֹת הַכּוֹס֙ שָׁת֣וֹ;יִשְׁתּ֔וּ וְאַתָּ֣ה;ה֔וּא נָקֹ֖ה תִּנָּקֶ֑ה לֹ֣א תִנָּקֶ֔ה כִּ֥י שָׁתֹ֖ה תִּשְׁתֶּֽה

إرميا 49: 15 Jer.49.15

لأَنِّي هَا قَدْ جَعَلْتُكَ صَغِيرًا بَيْنَ الشُّعُوبِ، وَمُحْتَقَرًا بَيْنَ النَّاسِ.

כִּֽי הִנֵּ֥ה נְתַתִּ֖יךָ קָטֹ֛ן בַּגּוֹיִ֑ם בָּז֖וּי בָּאָדָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (828 آية)