הָלַךְ (H1980) - hâlak | معجم سترونغ العبري

الخروج 32: 1 Exo.32.1

وَلَمَّا رَأَى الشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي النُّزُولِ مِنَ الْجَبَلِ، اجْتَمَعَ الشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: قُمِ اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיַּ֣רְא הָעָ֔ם כִּֽי מֹשֶׁ֖ה בֹשֵׁ֥שׁ לָרֶ֣דֶת מִן הָהָ֑ר וַיִּקָּהֵ֨ל הָעָ֜ם עַֽל אַהֲרֹ֗ן וַיֹּאמְר֤וּ אֵלָיו֙ ק֣וּם עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֗ים יֵֽלְכוּ֙ לְפָנֵ֔ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 7 Exo.32.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ انْزِلْ. لأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶׁ֑ה לֶךְ רֵ֕ד כִּ֚י שִׁחֵ֣ת עַמְּךָ֔ אֲשֶׁ֥ר הֶעֱלֵ֖יתָ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الخروج 32: 23 Exo.32.23

فَقَالُوا لِيَ: اصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لأَنَّ هذَا مُوسَى الرَّجُلَ الَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لاَ نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.

וַיֹּ֣אמְרוּ לִ֔י עֲשֵׂה לָ֣נוּ אֱלֹהִ֔ים יֵלְכ֖וּ לְפָנֵ֑ינוּ כִּי זֶ֣ה מֹשֶׁ֣ה הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלָ֙נוּ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לֹ֥א יָדַ֖עְנוּ מֶה הָ֥יָה;לֽוֹ

الخروج 32: 34 Exo.32.34

وَالآنَ اذْهَبِ اهْدِ الشَّعْبَ إِلَى حَيْثُ كَلَّمْتُكَ. هُوَذَا مَلاَكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ. وَلكِنْ فِي يَوْمِ افْتِقَادِي أَفْتَقِدُ فِيهِمْ خَطِيَّتَهُمْ.

וְעַתָּ֞ה לֵ֣ךְ נְחֵ֣ה הָעָ֗ם אֶ֤ל אֲשֶׁר דִּבַּ֙רְתִּי֙;לָ֔ךְ הִנֵּ֥ה מַלְאָכִ֖י יֵלֵ֣ךְ לְפָנֶ֑יךָ וּבְי֣וֹם פָּקְדִ֔י וּפָקַדְתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם חַטָּאתָֽם

الخروج 32: 34 Exo.32.34

وَالآنَ اذْهَبِ اهْدِ الشَّعْبَ إِلَى حَيْثُ كَلَّمْتُكَ. هُوَذَا مَلاَكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ. وَلكِنْ فِي يَوْمِ افْتِقَادِي أَفْتَقِدُ فِيهِمْ خَطِيَّتَهُمْ.

וְעַתָּ֞ה לֵ֣ךְ נְחֵ֣ה הָעָ֗ם אֶ֤ל אֲשֶׁר דִּבַּ֙רְתִּי֙;לָ֔ךְ הִנֵּ֥ה מַלְאָכִ֖י יֵלֵ֣ךְ לְפָנֶ֑יךָ וּבְי֣וֹם פָּקְדִ֔י וּפָקַדְתִּ֥י עֲלֵיהֶ֖ם חַטָּאתָֽם

الخروج 33: 1 Exo.33.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اذْهَبِ اصْعَدْ مِنْ هُنَا أَنْتَ وَالشَّعْبُ الَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفْتُ لإِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ قَائِلاً: لِنَسْلِكَ أُعْطِيهَا.

וַיְדַבֵּ֨ר יְהוָ֤ה מֹשֶׁה֙ לֵ֣ךְ עֲלֵ֣ה מִזֶּ֔ה אַתָּ֣ה וְהָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱלִ֖יתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אֶל הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִ֠שְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לֵאמֹ֔ר לְזַרְעֲךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה

الخروج 33: 14 Exo.33.14

فَقَالَ: وَجْهِي يَسِيرُ فَأُرِيحُكَ.

וַיֹּאמַ֑ר פָּנַ֥י יֵלֵ֖כוּ וַהֲנִחֹ֥תִי;לָֽךְ

الخروج 33: 15 Exo.33.15

فَقَالَ لَهُ: إِنْ لَمْ يَسِرْ وَجْهُكَ فَلاَ تُصْعِدْنَا مِنْ ههُنَا،

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑יו אִם אֵ֤ין הֹלְכִ֔ים פָּנֶ֙יךָ֙ אַֽל תַּעֲלֵ֖נוּ מִזֶּֽה

الخروج 33: 16 Exo.33.16

فَإِنَّهُ بِمَاذَا يُعْلَمُ أَنِّي وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَنَا وَشَعْبُكَ. أَلَيْسَ بِمَسِيرِكَ مَعَنَا. فَنَمْتَازَ أَنَا وَشَعْبُكَ عَنْ جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ.

וּבַמֶּ֣ה יִוָּדַ֣ע כִּֽי מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲנִ֣י וְעַמֶּ֔ךָ הֲל֖וֹא בְּלֶכְתְּךָ֣ עִמָּ֑נוּ וְנִפְלֵ֙ינוּ֙ אֲנִ֣י וְעַמְּךָ֔ מִכָּ֨ל הָעָ֔ם אֲשֶׁ֖ר עַל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה

الخروج 34: 9 Exo.34.9

وَقَالَ: إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ أَيُّهَا السَّيِّدُ فَلْيَسِرِ السَّيِّدُ فِي وَسَطِنَا، فَإِنَّهُ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ. وَاغْفِرْ إِثْمَنَا وَخَطِيَّتَنَا وَاتَّخِذْنَا مُلْكًا.

וַיֹּ֡אמֶר נָא֩;אִם מָצָ֨אתִי חֵ֤ן בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֔י יֵֽלֶךְ אֲדֹנָ֖י בְּקִרְבֵּ֑נוּ כִּ֤י עַם קְשֵׁה עֹ֙רֶף֙ וְסָלַחְתָּ֛ לַעֲוֹנֵ֥נוּ וּלְחַטָּאתֵ֖נוּ וּנְחַלְתָּֽנוּ

اللاويين 11: 20 Lev.11.20

وَكُلُّ دَبِيبِ الطَّيْرِ الْمَاشِي عَلَى أَرْبَعٍ. فَهُوَ مَكْرُوهٌ لَكُمْ.

כֹּ֚ל שֶׁ֣רֶץ הָע֔וֹף הַהֹלֵ֖ךְ עַל אַרְבַּ֑ע ה֖וּא שֶׁ֥קֶץ לָכֶֽם

اللاويين 11: 21 Lev.11.21

إِلاَّ هذَا تَأْكُلُونَهُ مِنْ جَمِيعِ دَبِيبِ الطَّيْرِ الْمَاشِي عَلَى أَرْبَعٍ: مَا لَهُ كُرَاعَانِ فَوْقَ رِجْلَيْهِ يَثِبُ بِهِمَا عَلَى الأَرْضِ.

אַ֤ךְ זֶה֙ תֹּֽאכְל֔וּ מִכֹּל֙ שֶׁ֣רֶץ הָע֔וֹף הַהֹלֵ֖ךְ עַל אַרְבַּ֑ע אֲשֶׁר ל֤וֹ כְרָעַ֙יִם֙ מִמַּ֣עַל לְרַגְלָ֔יו לְנַתֵּ֥ר בָּהֵ֖ן עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 11: 27 Lev.11.27

وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى كُفُوفِهِ مِنْ جَمِيعِ الْحَيَوَانَاتِ الْمَاشِيَةِ عَلَى أَرْبَعٍ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל כַּפָּ֗יו בְּכָל הַֽחַיָּה֙ הַהֹלֶ֣כֶת עַל אַרְבַּ֔ע הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 11: 27 Lev.11.27

وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى كُفُوفِهِ مِنْ جَمِيعِ الْحَيَوَانَاتِ الْمَاشِيَةِ عَلَى أَرْبَعٍ، فَهُوَ نَجِسٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّ جُثَثَهَا يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל כַּפָּ֗יו בְּכָל הַֽחַיָּה֙ הַהֹלֶ֣כֶת עַל אַרְבַּ֔ע הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖ם יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 11: 42 Lev.11.42

كُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ، وَكُلُّ مَا يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ مَعَ كُلِّ مَا كَثُرَتْ أَرْجُلُهُ مِنْ كُلِّ دَبِيبٍ يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ، لاَ تَأْكُلُوهُ لأَنَّهُ مَكْرُوهٌ.

כֹּל֩ הוֹלֵ֨ךְ עַל גָּח֜וֹן וְכֹ֣ל הוֹלֵ֣ךְ עַל אַרְבַּ֗ע עַ֚ד כָּל מַרְבֵּ֣ה רַגְלַ֔יִם לְכָל הַשֶּׁ֖רֶץ הַשֹּׁרֵ֣ץ עַל הָאָ֑רֶץ לֹ֥א תֹאכְל֖וּם כִּי;הֵֽם שֶׁ֥קֶץ

اللاويين 18: 3 Lev.18.3

مِثْلَ عَمَلِ أَرْضِ مِصْرَ الَّتِي سَكَنْتُمْ فِيهَا لاَ تَعْمَلُوا، وَمِثْلَ عَمَلِ أَرْضِ كَنْعَانَ الَّتِي أَنَا آتٍ بِكُمْ إِلَيْهَا لاَ تَعْمَلُوا، وَحَسَبَ فَرَائِضِهِمْ لاَ تَسْلُكُوا.

כְּמַעֲשֵׂ֧ה אֶֽרֶץ מִצְרַ֛יִם אֲשֶׁ֥ר יְשַׁבְתֶּם בָּ֖הּ לֹ֣א תַעֲשׂ֑וּ וּכְמַעֲשֵׂ֣ה אֶֽרֶץ כְּנַ֡עַן אֲשֶׁ֣ר אֲנִי֩ מֵבִ֨יא אֶתְכֶ֥ם שָׁ֙מָּה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ וּבְחֻקֹּתֵיהֶ֖ם לֹ֥א תֵלֵֽכוּ

اللاويين 18: 4 Lev.18.4

أَحْكَامِي تَعْمَلُونَ، وَفَرَائِضِي تَحْفَظُونَ لِتَسْلُكُوا فِيهَا. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

מִשְׁפָּטַ֧י תַּעֲשׂ֛וּ חֻקֹּתַ֥י תִּשְׁמְר֖וּ לָלֶ֣כֶת בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

اللاويين 19: 16 Lev.19.16

لاَ تَسْعَ فِي الْوِشَايَةِ بَيْنَ شَعْبِكَ. لاَ تَقِفْ عَلَى دَمِ قَرِيبِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹא תֵלֵ֤ךְ רָכִיל֙ בְּעַמֶּ֔יךָ לֹ֥א תַעֲמֹ֖ד עַל דַּ֣ם רֵעֶ֑ךָ אֲנִ֖י יְהוָֽה

اللاويين 20: 23 Lev.20.23

وَلاَ تَسْلُكُونَ فِي رُسُومِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ أَنَا طَارِدُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ. لأَنَّهُمْ قَدْ فَعَلُوا كُلَّ هذِهِ، فَكَرِهْتُهُمْ.

וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ בְּחֻקֹּ֣ת הַגּ֔וֹי אֲשֶׁר אֲנִ֥י מְשַׁלֵּ֖חַ מִפְּנֵיכֶ֑ם כִּ֤י עָשׂ֔וּ כָּל אֵ֙לֶּה֙ וָאָקֻ֖ץ;בָּֽם

اللاويين 26: 3 Lev.26.3

إِذَا سَلَكْتُمْ فِي فَرَائِضِي وَحَفِظْتُمْ وَصَايَايَ وَعَمِلْتُمْ بِهَا،

אִם תֵּלֵ֑כוּ בְּחֻקֹּתַ֖י תִּשְׁמְר֔וּ מִצְוֹתַ֣י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָֽם

اللاويين 26: 12 Lev.26.12

وَأَسِيرُ بَيْنَكُمْ وَأَكُونُ لَكُمْ إِلهًا وَأَنْتُمْ تَكُونُونَ لِي شَعْبًا.

וְהִתְהַלַּכְתִּי֙ בְּת֣וֹכְכֶ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וְאַתֶּ֖ם תִּהְיוּ לִ֥י לְעָֽם

اللاويين 26: 13 Lev.26.13

أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمُ الَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ كَوْنِكُمْ لَهُمْ عَبِيدًا، وَقَطَّعَ قُيُودَ نِيرِكُمْ وَسَيَّرَكُمْ قِيَامًا.

אֲנִ֞י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הוֹצֵ֤אתִי;אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִֽהְיֹ֥ת לָהֶ֖ם עֲבָדִ֑ים וָאֶשְׁבֹּר֙ מֹטֹ֣ת עֻלְּכֶ֔ם וָאוֹלֵ֥ךְ;אֶתְכֶ֖ם קֽוֹמְמִיּֽוּת

اللاويين 26: 21 Lev.26.21

وَإِنْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ، وَلَمْ تَشَاءُوا أَنْ تَسْمَعُوا لِي، أَزِيدُ عَلَيْكُمْ ضَرْبَاتٍ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ.

וְאִם תֵּֽלְכ֤וּ עִמִּי֙ קֶ֔רִי וְלֹ֥א תֹאב֖וּ לִשְׁמֹ֣עַֽ לִ֑י וְיָסַפְתִּ֤י עֲלֵיכֶם֙ מַכָּ֔ה שֶׁ֖בַע כְּחַטֹּאתֵיכֶֽם

اللاويين 26: 23 Lev.26.23

وَإِنْ لَمْ تَتَأَدَّبُوا مِنِّي بِذلِكَ، بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם לֹ֥א תִוָּסְר֖וּ לִ֑י בְּאֵ֔לֶּה וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י קֶֽרִי

اللاويين 26: 24 Lev.26.24

فَإِنِّي أَنَا أَسْلُكُ مَعَكُمْ بِالْخِلاَفِ، وَأَضْرِبُكُمْ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ.

אַף;אֲנִ֛י וְהָלַכְתִּ֧י עִמָּכֶ֖ם בְּקֶ֑רִי וְהִכֵּיתִ֤י;אֶתְכֶם֙ שֶׁ֖בַע עַל חַטֹּאתֵיכֶֽם

اللاويين 26: 27 Lev.26.27

وَإِنْ كُنْتُمْ بِذلِكَ لاَ تَسْمَعُونَ لِي بَلْ سَلَكْتُمْ مَعِي بِالْخِلاَفِ،

וְאִ֨ם בְּזֹ֔את לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי

اللاويين 26: 28 Lev.26.28

فَأَنَا أَسْلُكُ مَعَكُمْ بِالْخِلاَفِ سَاخِطًا، وَأُؤَدِّبُكُمْ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ حَسَبَ خَطَايَاكُمْ،

וְהָלַכְתִּ֥י עִמָּכֶ֖ם קֶ֑רִי בַּחֲמַת וְיִסַּרְתִּ֤י;אֶתְכֶם֙ שֶׁ֖בַע עַל חַטֹּאתֵיכֶם

اللاويين 26: 40 Lev.26.40

لكِنْ إِنْ أَقَرُّوا بِذُنُوبِهِمْ وَذُنُوبِ آبَائِهِمْ فِي خِيَانَتِهِمِ الَّتِي خَانُونِي بِهَا، وَسُلُوكِهِمْ مَعِيَ بِالْخِلاَفِ،

וְהִתְוַדּ֤וּ עֲוֹנָם֙ עֲוֹ֣ן אֲבֹתָ֔ם בְּמַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ בִ֑י הָֽלְכ֥וּ עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי

اللاويين 26: 41 Lev.26.41

وَإِنِّي أَيْضًا سَلَكْتُ مَعَهُمْ بِالْخِلاَفِ وَأَتَيْتُ بِهِمْ إِلَى أَرْضِ أَعْدَائِهِمْ. إِلاَّ أَنْ تَخْضَعَ حِينَئِذٍ قُلُوبُهُمُ الْغُلْفُ، وَيَسْتَوْفُوا حِينَئِذٍ عَنْ ذُنُوبِهِمْ،

אֲנִ֗י אַף אֵלֵ֤ךְ עִמָּם֙ בְּקֶ֔רִי וְהֵבֵאתִ֣י;אֹתָ֔ם בְּאֶ֖רֶץ אֹיְבֵיהֶ֑ם אוֹ יִכָּנַ֗ע אָ֣ז לְבָבָם֙ הֶֽעָרֵ֔ל יִרְצ֥וּ וְאָ֖ז עֲוֹנָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1517 آية)