דָּבָר (H1697) - dâbâr | معجم سترونغ العبري

دانيال 9: 23 Dan.9.23

فِي ابْتِدَاءِ تَضَرُّعَاتِكَ خَرَجَ الأَمْرُ، وَأَنَا جِئْتُ لأُخْبِرَكَ لأَنَّكَ أَنْتَ مَحْبُوبٌ. فَتَأَمَّلِ الْكَلاَمَ وَافْهَمِ الرُّؤْيَا.

בִּתְחִלַּ֨ת תַּחֲנוּנֶ֜יךָ יָצָ֣א דָבָ֗ר וַאֲנִי֙ בָּ֣אתִי לְהַגִּ֔יד כִּ֥י אָ֑תָּה חֲמוּד֖וֹת וּבִין֙ בַּדָּבָ֔ר וְהָבֵ֖ן בַּמַּרְאֶֽה

دانيال 9: 23 Dan.9.23

فِي ابْتِدَاءِ تَضَرُّعَاتِكَ خَرَجَ الأَمْرُ، وَأَنَا جِئْتُ لأُخْبِرَكَ لأَنَّكَ أَنْتَ مَحْبُوبٌ. فَتَأَمَّلِ الْكَلاَمَ وَافْهَمِ الرُّؤْيَا.

בִּתְחִלַּ֨ת תַּחֲנוּנֶ֜יךָ יָצָ֣א דָבָ֗ר וַאֲנִי֙ בָּ֣אתִי לְהַגִּ֔יד כִּ֥י אָ֑תָּה חֲמוּד֖וֹת וּבִין֙ בַּדָּבָ֔ר וְהָבֵ֖ן בַּמַּרְאֶֽה

دانيال 9: 25 Dan.9.25

فَاعْلَمْ وَافْهَمْ أَنَّهُ مِنْ خُرُوجِ الأَمْرِ لِتَجْدِيدِ أُورُشَلِيمَ وَبِنَائِهَا إِلَى الْمَسِيحِ الرَّئِيسِ سَبْعَةُ أَسَابِيعَ وَاثْنَانِ وَسِتُّونَ أُسْبُوعًا، يَعُودُ وَيُبْنَى سُوقٌ وَخَلِيجٌ فِي ضِيقِ الأَزْمِنَةِ.

וְתֵדַ֨ע וְתַשְׂכֵּ֜ל מִן מֹצָ֣א דָבָ֗ר לְהָשִׁיב֙ יְרֽוּשָׁלִַ֙ם֙ וְלִבְנ֤וֹת עַד מָשִׁ֣יחַ נָגִ֔יד שִׁבְעָ֑ה שָׁבֻעִ֖ים וּשְׁנַ֗יִם שִׁשִּׁ֣ים וְשָׁבֻעִ֞ים תָּשׁוּב֙ וְנִבְנְתָה֙ רְח֣וֹב וְחָר֔וּץ וּבְצ֖וֹק הָעִתִּֽים

دانيال 10: 1 Dan.10.1

فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ لِكُورَشَ مَلِكِ فَارِسَ كُشِفَ أَمْرٌ لِدَانِيآلَ الَّذِي سُمِّيَ بِاسْمِ بَلْطَشَاصَّرَ. وَالأَمْرُ حَقٌّ وَالْجِهَادُ عَظِيمٌ، وَفَهِمَ الأَمْرَ وَلَهُ مَعْرِفَةُ الرُّؤْيَا.

בִּשְׁנַ֣ת שָׁל֗וֹשׁ לְכ֙וֹרֶשׁ֙ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֔ס נִגְלָ֣ה דָּבָר֙ לְדָֽנִיֵּ֔אל אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר הַדָּבָר֙ וֶאֱמֶ֤ת וְצָבָ֣א גָד֔וֹל וּבִין֙ הַדָּבָ֔ר ל֖וֹ וּבִ֥ינָה בַּמַּרְאֶֽה

دانيال 10: 1 Dan.10.1

فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ لِكُورَشَ مَلِكِ فَارِسَ كُشِفَ أَمْرٌ لِدَانِيآلَ الَّذِي سُمِّيَ بِاسْمِ بَلْطَشَاصَّرَ. وَالأَمْرُ حَقٌّ وَالْجِهَادُ عَظِيمٌ، وَفَهِمَ الأَمْرَ وَلَهُ مَعْرِفَةُ الرُّؤْيَا.

בִּשְׁנַ֣ת שָׁל֗וֹשׁ לְכ֙וֹרֶשׁ֙ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֔ס נִגְלָ֣ה דָּבָר֙ לְדָֽנִיֵּ֔אל אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר הַדָּבָר֙ וֶאֱמֶ֤ת וְצָבָ֣א גָד֔וֹל וּבִין֙ הַדָּבָ֔ר ל֖וֹ וּבִ֥ינָה בַּמַּרְאֶֽה

دانيال 10: 1 Dan.10.1

فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ لِكُورَشَ مَلِكِ فَارِسَ كُشِفَ أَمْرٌ لِدَانِيآلَ الَّذِي سُمِّيَ بِاسْمِ بَلْطَشَاصَّرَ. وَالأَمْرُ حَقٌّ وَالْجِهَادُ عَظِيمٌ، وَفَهِمَ الأَمْرَ وَلَهُ مَعْرِفَةُ الرُّؤْيَا.

בִּשְׁנַ֣ת שָׁל֗וֹשׁ לְכ֙וֹרֶשׁ֙ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֔ס נִגְלָ֣ה דָּבָר֙ לְדָֽנִיֵּ֔אל אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר הַדָּבָר֙ וֶאֱמֶ֤ת וְצָבָ֣א גָד֔וֹל וּבִין֙ הַדָּבָ֔ר ל֖וֹ וּבִ֥ינָה בַּמַּרְאֶֽה

دانيال 10: 6 Dan.10.6

وَجِسْمُهُ كَالزَّبَرْجَدِ، وَوَجْهُهُ كَمَنْظَرِ الْبَرْقِ، وَعَيْنَاهُ كَمِصْبَاحَيْ نَارٍ، وَذِرَاعَاهُ وَرِجْلاَهُ كَعَيْنِ النُّحَاسِ الْمَصْقُولِ، وَصَوْتُ كَلاَمِهِ كَصَوْتِ جُمْهُورٍ.

וּגְוִיָּת֣וֹ כְתַרְשִׁ֗ישׁ וּפָנָ֞יו כְּמַרְאֵ֤ה בָרָק֙ וְעֵינָיו֙ כְּלַפִּ֣ידֵי אֵ֔שׁ וּזְרֹֽעֹתָיו֙ וּמַרְגְּלֹתָ֔יו כְּעֵ֖ין נְחֹ֣שֶׁת קָלָ֑ל וְק֥וֹל דְּבָרָ֖יו כְּק֥וֹל הָמֽוֹן

دانيال 10: 9 Dan.10.9

وَسَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ. وَلَمَّا سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ كُنْتُ مُسَبَّخًا عَلَى وَجْهِي، وَوَجْهِي إِلَى الأَرْضِ.

וָאֶשְׁמַ֖ע ק֣וֹל דְּבָרָ֑יו וּכְשָׁמְעִי֙ ק֣וֹל דְּבָרָ֔יו וַאֲנִ֗י;הָיִ֛יתִי נִרְדָּ֥ם עַל פָּנַ֖י וּפָנַ֥י אָֽרְצָה

دانيال 10: 9 Dan.10.9

وَسَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ. وَلَمَّا سَمِعْتُ صَوْتَ كَلاَمِهِ كُنْتُ مُسَبَّخًا عَلَى وَجْهِي، وَوَجْهِي إِلَى الأَرْضِ.

וָאֶשְׁמַ֖ע ק֣וֹל דְּבָרָ֑יו וּכְשָׁמְעִי֙ ק֣וֹל דְּבָרָ֔יו וַאֲנִ֗י;הָיִ֛יתִי נִרְדָּ֥ם עַל פָּנַ֖י וּפָנַ֥י אָֽרְצָה

دانيال 10: 11 Dan.10.11

وَقَالَ لِي: يَا دَانِيآلُ، أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ افْهَمِ الْكَلاَمَ الَّذِي أُكَلِّمُكَ بِهِ، وَقُمْ عَلَى مَقَامِكَ لأَنِّي الآنَ أُرْسِلْتُ إِلَيْكَ. وَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِهذَا الْكَلاَمِ قُمْتُ مُرْتَعِدًا.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ דֹבֵ֤ר;אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד

دانيال 10: 11 Dan.10.11

وَقَالَ لِي: يَا دَانِيآلُ، أَيُّهَا الرَّجُلُ الْمَحْبُوبُ افْهَمِ الْكَلاَمَ الَّذِي أُكَلِّمُكَ بِهِ، وَقُمْ عَلَى مَقَامِكَ لأَنِّي الآنَ أُرْسِلْتُ إِلَيْكَ. وَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِهذَا الْكَلاَمِ قُمْتُ مُرْتَعِدًا.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֡י דָּנִיֵּ֣אל אִישׁ חֲ֠מֻדוֹת הָבֵ֨ן בַּדְּבָרִ֜ים אֲשֶׁר֩ דֹבֵ֤ר;אֵלֶ֙יךָ֙ וַעֲמֹ֣ד עַל עָמְדֶ֔ךָ כִּ֥י עַתָּ֖ה שֻׁלַּ֣חְתִּי אֵלֶ֑יךָ וּבְדַבְּר֥וֹ עִמִּ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר עָמַ֥דְתִּי מַרְעִֽיד

دانيال 10: 12 Dan.10.12

فَقَالَ لِي: لاَ تَخَفْ يَا دَانِيآلُ، لأَنَّهُ مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ الَّذِي فِيهِ جَعَلْتَ قَلْبَكَ لِلْفَهْمِ وَلإِذْلاَلِ نَفْسِكَ قُدَّامَ إِلهِكَ، سُمِعَ كَلاَمُكَ، وَأَنَا أَتَيْتُ لأَجْلِ كَلاَمِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ אַל תִּירָ֣א דָנִיֵּאל֒ כִּ֣י מִן הַיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תָּ לִבְּךָ֛ לְהָבִ֧ין וּלְהִתְעַנּ֛וֹת לִפְנֵ֥י אֱלֹהֶ֖יךָ נִשְׁמְע֣וּ דְבָרֶ֑יךָ וַאֲנִי בָ֖אתִי בִּדְבָרֶֽיךָ

دانيال 10: 12 Dan.10.12

فَقَالَ لِي: لاَ تَخَفْ يَا دَانِيآلُ، لأَنَّهُ مِنَ الْيَوْمِ الأَوَّلِ الَّذِي فِيهِ جَعَلْتَ قَلْبَكَ لِلْفَهْمِ وَلإِذْلاَلِ نَفْسِكَ قُدَّامَ إِلهِكَ، سُمِعَ كَلاَمُكَ، وَأَنَا أَتَيْتُ لأَجْلِ كَلاَمِكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ אַל תִּירָ֣א דָנִיֵּאל֒ כִּ֣י מִן הַיּ֣וֹם הָרִאשׁ֗וֹן אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תָּ לִבְּךָ֛ לְהָבִ֧ין וּלְהִתְעַנּ֛וֹת לִפְנֵ֥י אֱלֹהֶ֖יךָ נִשְׁמְע֣וּ דְבָרֶ֑יךָ וַאֲנִי בָ֖אתִי בִּדְבָרֶֽיךָ

دانيال 10: 15 Dan.10.15

فَلَمَّا تَكَلَّمَ مَعِي بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ جَعَلْتُ وَجْهِي إِلَى الأَرْضِ وَصَمَتُّ.

וּבְדַבְּר֣וֹ עִמִּ֔י הָאֵ֑לֶּה כַּדְּבָרִ֖ים נָתַ֧תִּי פָנַ֛י אַ֖רְצָה וְנֶאֱלָֽמְתִּי

دانيال 12: 4 Dan.12.4

أَمَّا أَنْتَ يَا دَانِيآلُ فَأَخْفِ الْكَلاَمَ وَاخْتِمِ السِّفْرَ إِلَى وَقْتِ النِّهَايَةِ. كَثِيرُونَ يَتَصَفَّحُونَهُ وَالْمَعْرِفَةُ تَزْدَادُ.

וְאַתָּ֣ה דָֽנִיֵּ֗אל סְתֹ֧ם הַדְּבָרִ֛ים וַחֲתֹ֥ם הַסֵּ֖פֶר עַד עֵ֣ת קֵ֑ץ רַבִּ֖ים יְשֹׁטְט֥וּ הַדָּֽעַת וְתִרְבֶּ֥ה

دانيال 12: 9 Dan.12.9

فَقَالَ: اذْهَبْ يَا دَانِيآلُ لأَنَّ الْكَلِمَاتِ مَخْفِيَّةٌ وَمَخْتُومَةٌ إِلَى وَقْتِ النِّهَايَةِ.

וַיֹּ֖אמֶר לֵ֣ךְ דָּנִיֵּ֑אל כִּֽי הַדְּבָרִ֖ים סְתֻמִ֧ים וַחֲתֻמִ֛ים עַד עֵ֥ת קֵֽץ

هوشع 1: 1 Hos.1.1

قَوْلُ الرَّبِّ الَّذِي صَارَ إِلَى هُوشَعَ بْنِ بِئِيرِي، فِي أَيَّامِ عُزِّيَّا وَيُوثَامَ وَآحَازَ وَحَزَقِيَّا مُلُوكِ يَهُوذَا، وَفِي أَيَّامِ يَرُبْعَامَ بْنِ يُوآشَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.

דְּבַר יְהוָ֣ה אֲשֶׁ֣ר הָיָ֗ה אֶל הוֹשֵׁ֙עַ֙ בֶּן בְּאֵרִ֔י בִּימֵ֨י עֻזִּיָּ֥ה יוֹתָ֛ם אָחָ֥ז יְחִזְקִיָּ֖ה מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה וּבִימֵ֛י יָרָבְעָ֥ם בֶּן יוֹאָ֖שׁ מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל

هوشع 4: 1 Hos.4.1

اِسْمَعُوا قَوْلَ الرَّبِّ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ: إِنَّ لِلرَّبِّ مُحَاكَمَةً مَعَ سُكَّانِ الأَرْضِ، لأَنَّهُ لاَ أَمَانَةَ وَلاَ إِحْسَانَ وَلاَ مَعْرِفَةَ اللهِ فِي الأَرْضِ.

שִׁמְע֥וּ דְבַר יְהוָ֖ה בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֣י לַֽיהוָה֙ רִ֤יב עִם יוֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ כִּ֠י אֵין אֱמֶ֧ת וְֽאֵין חֶ֛סֶד וְאֵֽין דַּ֥עַת אֱלֹהִ֖ים בָּאָֽרֶץ

هوشع 10: 4 Hos.10.4

يَتَكَلَّمُونَ كَلاَمًا بِأَقْسَامٍ بَاطِلَةٍ. يَقْطَعُونَ عَهْدًا فَيَنْبُتُ الْقَضَاءُ كَالْعَلْقَمِ فِي أَتْلاَمِ الْحَقْلِ.

דִּבְּר֣וּ דְבָרִ֔ים אָל֥וֹת שָׁ֖וְא כָּרֹ֣ת בְּרִ֑ית וּפָרַ֤ח מִשְׁפָּ֔ט כָּרֹאשׁ֙ עַ֖ל תַּלְמֵ֥י שָׂדָֽי

هوشع 14: 2 Hos.14.2

خُذُوا مَعَكُمْ كَلاَمًا وَارْجِعُوا إِلَى الرَّبِّ. قُولُوا لَهُ: ارْفَعْ كُلَّ إِثْمٍ وَاقْبَلْ حَسَنًا، فَنُقَدِّمَ عُجُولَ شِفَاهِنَا.

קְח֤וּ עִמָּכֶם֙ דְּבָרִ֔ים וְשׁ֖וּבוּ אֶל יְהוָ֑ה אִמְר֣וּ אֵלָ֗יו תִּשָּׂ֤א כָּל עָוֹן֙ וְקַח ט֔וֹב וּֽנְשַׁלְּמָ֥ה פָרִ֖ים שְׂפָתֵֽינוּ

يوئيل 1: 1 Jol.1.1

قَوْلُ الرَّبِّ الَّذِي صَارَ إِلَى يُوئِيلَ بْنِ فَثُوئِيلَ:

דְּבַר יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֔ה אֶל יוֹאֵ֖ל בֶּן פְּתוּאֵֽל

يوئيل 2: 11 Jol.2.11

وَالرَّبُّ يُعْطِي صَوْتَهُ أَمَامَ جَيْشِهِ. إِنَّ عَسْكَرَهُ كَثِيرٌ جِدًّا. فَإِنَّ صَانِعَ قَوْلِهِ قَوِيٌّ، لأَنَّ يَوْمَ الرَّبِّ عَظِيمٌ وَمَخُوفٌ جِدًّا، فَمَنْ يُطِيقُهُ.

וַֽיהוָ֗ה נָתַ֤ן קוֹלוֹ֙ לִפְנֵ֣י חֵיל֔וֹ כִּ֣י מַחֲנֵ֔הוּ רַ֤ב מְאֹד֙ כִּ֥י עֹשֵׂ֣ה דְבָר֑וֹ עָצ֖וּם כִּֽי יוֹם יְהוָ֛ה גָד֧וֹל וְנוֹרָ֥א מְאֹ֖ד וּמִ֥י יְכִילֶֽנּוּ

عاموس 1: 1 Amo.1.1

أَقْوَالُ عَامُوسَ الَّذِي كَانَ بَيْنَ الرُّعَاةِ مِنْ تَقُوعَ الَّتِي رَآهَا عَنْ إِسْرَائِيلَ، فِي أَيَّامِ عُزِّيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، وَفِي أَيَّامِ يَرُبْعَامَ بْنِ يُوآشَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، قَبْلَ الزَّلْزَلَةِ بِسَنَتَيْنِ.

דִּבְרֵ֣י עָמ֔וֹס אֲשֶׁר הָיָ֥ה בַנֹּקְדִ֖ים מִתְּק֑וֹעַ אֲשֶׁר֩ חָזָ֨ה עַל יִשְׂרָאֵ֜ל בִּימֵ֣י עֻזִיָּ֣ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֗ה וּבִימֵ֞י יָרָבְעָ֤ם בֶּן יוֹאָשׁ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל לִפְנֵ֥י הָרָֽעַשׁ שְׁנָתַ֖יִם

عاموس 3: 1 Amo.3.1

اِسْمَعُوا هذَا الْقَوْلَ الَّذِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَلَيْكُمْ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ، عَلَى كُلِّ الْقَبِيلَةِ الَّتِي أَصْعَدْتُهَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ قَائِلاً:

שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהוָ֛ה עֲלֵיכֶ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עַ֚ל כָּל הַמִּשְׁפָּחָ֔ה אֲשֶׁ֧ר הֶעֱלֵ֛יתִי מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לֵאמֹֽר

عاموس 3: 7 Amo.3.7

إِنَّ السَّيِّدَ الرَّبَّ لاَ يَصْنَعُ أَمْرًا إِلاَّ وَهُوَ يُعْلِنُ سِرَّهُ لِعَبِيدِهِ الأَنْبِيَاءِ.

כִּ֣י אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה לֹ֧א יַעֲשֶׂ֛ה דָּבָ֑ר כִּ֚י;אִם גָּלָ֣ה סוֹד֔וֹ אֶל;עֲבָדָ֖יו הַנְּבִיאִֽים

عاموس 4: 1 Amo.4.1

اِسْمَعِي هذَا الْقَوْلَ يَا بَقَرَاتِ بَاشَانَ الَّتِي فِي جَبَلِ السَّامِرَةِ، الظَّالِمَةَ الْمَسَاكِينَ، السَّاحِقَةَ الْبَائِسِينَ، الْقَائِلَةَ لِسَادَتِهَا: هَاتِ لِنَشْرَبَ.

שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר פָּר֤וֹת הַבָּשָׁן֙ אֲשֶׁר֙ בְּהַ֣ר שֹֽׁמְר֔וֹן הָעֹשְׁק֣וֹת דַּלִּ֔ים הָרֹצְצ֖וֹת אֶבְיוֹנִ֑ים הָאֹמְרֹ֥ת לַאֲדֹֽנֵיהֶ֖ם הָבִ֥יאָה וְנִשְׁתֶּֽה

عاموس 5: 1 Amo.5.1

اِسْمَعُوا هذَا الْقَوْلَ الَّذِي أَنَا أُنَادِي بِهِ عَلَيْكُمْ، مَرْثَاةً يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ:

שִׁמְע֞וּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י נֹשֵׂ֧א עֲלֵיכֶ֛ם קִינָ֖ה בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

عاموس 7: 10 Amo.7.10

فَأَرْسَلَ أَمَصْيَا كَاهِنُ بَيْتِ إِيلَ إِلَى يَرُبْعَامَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: قَدْ فَتَنَ عَلَيْكَ عَامُوسُ فِي وَسَطِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ. لاَ تَقْدِرُ الأَرْضُ أَنْ تُطِيقَ كُلَّ أَقْوَالِهِ.

וַיִּשְׁלַ֗ח אֲמַצְיָה֙ כֹּהֵ֣ן בֵּֽית אֵ֔ל אֶל יָרָבְעָ֥ם מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר קָשַׁ֨ר עָלֶ֜יךָ עָמ֗וֹס בְּקֶ֙רֶב֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תוּכַ֣ל הָאָ֔רֶץ לְהָכִ֖יל כָּל דְּבָרָֽיו

عاموس 7: 16 Amo.7.16

فَالآنَ اسْمَعْ قَوْلَ الرَّبِّ: أَنْتَ تَقُولُ: لاَ تَتَنَبَّأْ عَلَى إِسْرَائِيلَ وَلاَ تَتَكَلَّمْ عَلَى بَيْتِ إِسْحَاقَ.

וְעַתָּ֖ה שְׁמַ֣ע דְּבַר יְהוָ֑ה אַתָּ֣ה אֹמֵ֗ר לֹ֤א תִנָּבֵא֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹ֥א תַטִּ֖יף עַל בֵּ֥ית יִשְׂחָֽק

عاموس 8: 11 Amo.8.11

هُوَذَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، أُرْسِلُ جُوعًا فِي الأَرْضِ، لاَ جُوعًا لِلْخُبْزِ، وَلاَ عَطَشًا لِلْمَاءِ، بَلْ لاسْتِمَاعِ كَلِمَاتِ الرَّبِّ.

הִנֵּ֣ה יָמִ֣ים בָּאִ֗ים נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְהִשְׁלַחְתִּ֥י רָעָ֖ב בָּאָ֑רֶץ לֹֽא רָעָ֤ב לַלֶּ֙חֶם֙ וְלֹֽא צָמָ֣א לַמַּ֔יִם כִּ֣י;אִם לִשְׁמֹ֔עַ דִּבְרֵ֥י יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1391 آية)