ك
إصحاح
◄ H1696
H1697. dâbâr
H1698 ►
المعنى المختصر للكلمة
dâbâr: a word
اللفظ الأصلي דָּבָר
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق dâbâr (daw-baw)
تكرار الورود في الكتاب 1391 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H1696 דָבַר • daw-bar • «وَكَلَّمَ» • (perhaps properly)
المعنى والشرح المفصل
1 a word
2 by implication, a matter (as spoken of) or thing
3 adverbially, a cause
الإنجليزية — KJV Translation Tags
act advice affair answer [idiom] any such (thing) because of book business care case cause certain rate [phrase] chronicles commandment [idiom] commune(-ication) [phrase] concern(-ing) [phrase] confer counsel [phrase] dearth decree deed [idiom] disease due duty effect [phrase] eloquent errand (evil favoured-) ness [phrase] glory [phrase] harm hurt [phrase] iniquity [phrase] judgment language [phrase] lying manner matter message (no) thing oracle [idiom] ought [idiom] parts [phrase] pertaining [phrase] please portion [phrase] power promise provision purpose question rate reason report request [idiom] (as hast) said sake saying sentence [phrase] sign [phrase] so some (uncleanness) somewhat to say [phrase] song speech [idiom] spoken talk task [phrase] that [idiom] there done thing (concerning) thought [phrase] thus tidings what(-soever) [phrase] wherewith which word work

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

كَلاَمُ 106× كَلاَمَ 64× أُمُورِ 52× الْكَلاَمِ 51× كَلِمَةُ 46×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

דְבַר (117×) דִּבְרֵ֥י (104×) דְּבַר (98×) דִּבְרֵ֣י (49×) הַדָּבָ֣ר (46×) הַדְּבָרִ֣ים (40×) הַדְּבָרִ֖ים (36×) הַדָּבָ֖ר (31×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1391 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 23: 36 Jer.23.36
أَمَّا وَحْيُ الرَّبِّ فَلاَ تَذْكُرُوهُ بَعْدُ، لأَنَّ كَلِمَةَ كُلِّ إِنْسَانٍ تَكُونُ وَحْيَهُ، إِذْ قَدْ حَرَّفْتُمْ كَلاَمَ الإِلهِ الْحَيِّ رَبِّ الْجُنُودِ إِلهِنَا.
וּמַשָּׂ֥א יְהוָ֖ה לֹ֣א תִזְכְּרוּ ע֑וֹד כִּ֣י דְּבָר֔וֹ לְאִ֣ישׁ יִֽהְיֶה֙ הַמַּשָּׂ֗א וַהֲפַכְתֶּ֗ם דִּבְרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים חַיִּ֔ים יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵֽינוּ
إرميا 23: 36 Jer.23.36
أَمَّا وَحْيُ الرَّبِّ فَلاَ تَذْكُرُوهُ بَعْدُ، لأَنَّ كَلِمَةَ كُلِّ إِنْسَانٍ تَكُونُ وَحْيَهُ، إِذْ قَدْ حَرَّفْتُمْ كَلاَمَ الإِلهِ الْحَيِّ رَبِّ الْجُنُودِ إِلهِنَا.
וּמַשָּׂ֥א יְהוָ֖ה לֹ֣א תִזְכְּרוּ ע֑וֹד כִּ֣י דְּבָר֔וֹ לְאִ֣ישׁ יִֽהְיֶה֙ הַמַּשָּׂ֗א וַהֲפַכְתֶּ֗ם דִּבְרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים חַיִּ֔ים יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵֽינוּ
إرميا 23: 38 Jer.23.38
وَإِذَا كُنْتُمْ تَقُولُونَ: وَحْيُ الرَّبِّ، فَلِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ قَوْلِكُمْ هذِهِ الْكَلِمَةَ: وَحْيُ الرَّبِّ، وَقَدْ أَرْسَلْتُ إِلَيْكُمْ قَائِلاً لاَ تَقُولُوا: وَحْيُ الرَّبِّ،
וְאִם תֹּאמֵרוּ֒ מַשָּׂ֣א יְהוָה֮ לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה יַ֧עַן אֲמָרְכֶ֛ם הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר מַשָּׂ֣א יְהוָ֑ה וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תֹאמְר֖וּ מַשָּׂ֥א יְהוָֽה
إرميا 24: 4 Jer.24.4
ثُمَّ صَارَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَيَّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר
إرميا 25: 1 Jer.25.1
اَلْكَلاَمُ الَّذِي صَارَ إِلَى إِرْمِيَا عَنْ كُلِّ شَعْبِ يَهُوذَا، فِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ لِيَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، هِيَ السَّنَةُ الأُولَى لِنَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ،
הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר הָיָ֤ה עַֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ עַל כָּל עַ֣ם יְהוּדָ֔ה בַּשָּׁנָה֙ הָֽרְבִעִ֔ית לִיהוֹיָקִ֥ים בֶּן יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הִ֗יא הַשָּׁנָה֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ית לִנְבֽוּכַדְרֶאצַּ֖ר מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל
إرميا 25: 3 Jer.25.3
مِنَ السَّنَةِ الثَّالِثَةِ عَشَرَةَ لِيُوشِيَّا بْنِ آمُونَ مَلِكِ يَهُوذَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ، هذِهِ الثَّلاَثِ وَالْعِشْرِينَ سَنَةً، صَارَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ إِلَيَّ فَكَلَّمْتُكُمْ مُبَكِّرًا وَمُكَلِّمًا فَلَمْ تَسْمَعُوا.
מִן שָׁנָ֡ה שְׁלֹ֣שׁ עֶשְׂרֵ֣ה לְיֹאשִׁיָּ֣הוּ בֶן אָמוֹן֩ מֶ֨לֶךְ יְהוּדָ֜ה וְעַ֣ד הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם זֶ֚ה שָׁלֹ֤שׁ וְעֶשְׂרִים֙ שָׁנָ֔ה הָיָ֥ה דְבַר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י וָאֲדַבֵּ֧ר;אֲלֵיכֶ֛ם אַשְׁכֵּ֥ים וְדַבֵּ֖ר וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּֽם
إرميا 25: 8 Jer.25.8
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكُمْ لَمْ تَسْمَعُوا لِكَلاَمِي
לָכֵ֕ן כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת יַ֕עַן אֲשֶׁ֥ר לֹֽא שְׁמַעְתֶּ֖ם דְּבָרָֽי
إرميا 25: 13 Jer.25.13
وَأَجْلِبُ عَلَى تِلْكَ الأَرْضِ كُلَّ كَلاَمِي الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ عَلَيْهَا، كُلَّ مَا كُتِبَ فِي هذَا السِّفْرِ الَّذِي تَنَبَّأَ بِهِ إِرْمِيَا عَلَى كُلِّ الشُّعُوبِ.
וְהֵֽבֵאתִי֙ עַל הַהִ֔יא הָאָ֣רֶץ כָּל דְּבָרַ֖י אֲשֶׁר דִּבַּ֣רְתִּי עָלֶ֑יהָ כָּל הַכָּתוּב֙ הַזֶּ֔ה בַּסֵּ֣פֶר אֲשֶׁר נִבָּ֥א יִרְמְיָ֖הוּ עַל כָּל הַגּוֹיִֽם
إرميا 25: 30 Jer.25.30
وَأَنْتَ فَتَنَبَّأْ عَلَيْهِمْ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ، وَقُلْ لَهُمْ: الرَّبُّ مِنَ الْعَلاَءِ يُزَمْجِرُ، وَمِنْ مَسْكَنِ قُدْسِهِ يُطْلِقُ صَوْتَهُ، يَزْأَرُ زَئِيرًا عَلَى مَسْكَنِهِ، بِهُتَافٍ كَالدَّائِسِينَ يَصْرُخُ ضِدَّ كُلِّ سُكَّانِ الأَرْضِ.
וְאַתָּה֙ תִּנָּבֵ֣א אֲלֵיהֶ֔ם כָּל הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם יְהוָ֞ה מִמָּר֤וֹם יִשְׁאָג֙ וּמִמְּע֤וֹן קָדְשׁוֹ֙ יִתֵּ֣ן קוֹל֔וֹ שָׁאֹ֤ג יִשְׁאַג֙ עַל נָוֵ֔הוּ הֵידָד֙ כְּדֹרְכִ֣ים יַֽעֲנֶ֔ה אֶ֥ל כָּל יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ
إرميا 26: 1 Jer.26.1
فِي ابْتِدَاءِ مُلْكِ يَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، صَارَ هذَا الْكَلاَمُ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ قَائِلاً:
בְּרֵאשִׁ֗ית מַמְלְכ֛וּת יְהוֹיָקִ֥ים בֶּן יֹאשִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הָיָה֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
إرميا 26: 2 Jer.26.2
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قِفْ فِي دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ، وَتَكَلَّمْ عَلَى كُلِّ مُدُنِ يَهُوذَا الْقَادِمَةِ لِلسُّجُودِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ بِكُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي أَوْصَيْتُكَ أَنْ تَتَكَلَّمَ بِهِ إِلَيْهِمْ. لاَ تُنَقِّصْ كَلِمَةً.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עֲמֹד֮ בַּחֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֒ וְדִבַּרְתָּ֞ עַל כָּל עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה הַבָּאִים֙ לְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת בֵּית יְהוָ֔ה כָּל הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖יךָ לְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֑ם אַל תִּגְרַ֖ע דָּבָֽר
إرميا 26: 2 Jer.26.2
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قِفْ فِي دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ، وَتَكَلَّمْ عَلَى كُلِّ مُدُنِ يَهُوذَا الْقَادِمَةِ لِلسُّجُودِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ بِكُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي أَوْصَيْتُكَ أَنْ تَتَكَلَّمَ بِهِ إِلَيْهِمْ. لاَ تُنَقِّصْ كَلِمَةً.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עֲמֹד֮ בַּחֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֒ וְדִבַּרְתָּ֞ עַל כָּל עָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה הַבָּאִים֙ לְהִשְׁתַּחֲוֹ֣ת בֵּית יְהוָ֔ה כָּל הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖יךָ לְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֑ם אַל תִּגְרַ֖ע דָּבָֽר
إرميا 26: 7 Jer.26.7
وَسَمِعَ الْكَهَنَةُ وَالأَنْبِيَاءُ وَكُلُّ الشَّعْبِ إِرْمِيَا يَتَكَلَّمُ بِهذَا الْكَلاَمِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ.
וַֽיִּשְׁמְע֛וּ הַכֹּהֲנִ֥ים וְהַנְּבִאִ֖ים וְכָל הָעָ֑ם יִרְמְיָ֔הוּ מְדַבֵּ֛ר הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים בְּבֵ֥ית יְהוָֽה
إرميا 26: 10 Jer.26.10
فَلَمَّا سَمِعَ رُؤَسَاءُ يَهُوذَا بِهذِهِ الأُمُورِ، صَعِدُوا مِنْ بَيْتِ الْمَلِكِ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ وَجَلَسُوا فِي مَدْخَلِ بَابِ الرَّبِّ الْجَدِيدِ.
וַֽיִּשְׁמְע֣וּ שָׂרֵ֣י יְהוּדָ֗ה הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים וַיַּעֲל֥וּ מִבֵּית הַמֶּ֖לֶךְ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וַיֵּֽשְׁב֛וּ בְּפֶ֥תַח שַֽׁעַר יְהוָ֖ה הֶחָדָֽשׁ
إرميا 26: 12 Jer.26.12
فَكَلَّمَ إِرْمِيَا كُلَّ الرُّؤَسَاءِ وَكُلَّ الشَّعْبِ قَائِلاً: الرَّبُّ أَرْسَلَنِي لأَتَنَبَّأَ عَلَى هذَا الْبَيْتِ وَعَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ بِكُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي سَمِعْتُمُوهُ.
וַיֹּ֤אמֶר יִרְמְיָ֙הוּ֙ כָּל הַשָּׂרִ֔ים כָּל הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר יְהוָ֣ה שְׁלָחַ֗נִי לְהִנָּבֵ֞א אֶל הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת וְאֶל הַזֹּ֔את הָעִ֣יר כָּל הַדְּבָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שְׁמַעְתֶּֽם
إرميا 26: 15 Jer.26.15
لكِنِ اعْلَمُوا عِلْمًا إِنْ قَتَلْتُمُونِي، تَجْعَلُونَ دَمًا زَكِيًّا عَلَى أَنْفُسِكُمْ وَعَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ وَعَلَى سُكَّانِهَا، لأَنَّهُ حَقًّا قَدْ أَرْسَلَنِي الرَّبُّ إِلَيْكُمْ لأَتَكَلَّمَ فِي آذَانِكُمْ بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ.
אַ֣ךְ יָדֹ֣עַ תֵּדְע֗וּ כִּ֣י;אִם מְמִתִ֣ים;אַתֶּם֮;אֹתִי֒ נֹתְנִ֣ים דָ֣ם נָקִ֗י עֲלֵיכֶ֔ם וְאֶל הַזֹּ֖את הָעִ֥יר וְאֶל יֹשְׁבֶ֑יהָ כִּ֣י בֶאֱמֶ֗ת שְׁלָחַ֤נִי יְהוָה֙ עֲלֵיכֶ֔ם לְדַבֵּר֙ בְּאָזְנֵיכֶ֔ם כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
إرميا 26: 20 Jer.26.20
وَقَدْ كَانَ رَجُلٌ أَيْضًا يَتَنَبَّأُ بِاسْمِ الرَّبِّ، أُورِيَّا بْنُ شِمْعِيَا مِن قَرْيَةِ يَعَارِيمَ، فَتَنَبَّأَ عَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ وَعَلَى هذِهِ الأَرْضِ بِكُلِّ كَلاَمِ إِرْمِيَا.
הָיָ֤ה אִ֗ישׁ וְגַם מִתְנַבֵּא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה אֽוּרִיָּ֙הוּ֙ בֶּֽן שְׁמַעְיָ֔הוּ מִקִּרְיַ֖ת הַיְּעָרִ֑ים וַיִּנָּבֵ֞א עַל הַזֹּאת֙ הָעִ֤יר וְעַל הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ כְּכֹ֖ל דִּבְרֵ֥י יִרְמְיָֽהוּ
إرميا 26: 21 Jer.26.21
وَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ يَهُويَاقِيمُ وَكُلُّ أَبْطَالِهِ وَكُلُّ الرُّؤَسَاءِ كَلاَمَهُ، طَلَبَ الْمَلِكُ أَنْ يَقْتُلَهُ. فَلَمَّا سَمِعَ أُورِيَّا خَافَ وَهَرَبَ وَأَتَى إِلَى مِصْرَ.
וַיִּשְׁמַ֣ע הַמֶּֽלֶךְ יְ֠הוֹיָקִים וְכָל גִּבּוֹרָ֤יו וְכָל הַשָּׂרִים֙ דְּבָרָ֔יו וַיְבַקֵּ֥שׁ הַמֶּ֖לֶךְ הֲמִית֑וֹ וַיִּשְׁמַ֤ע אוּרִיָּ֙הוּ֙ וַיִּרָ֔א וַיִּבְרַ֖ח וַיָּבֹ֥א מִצְרָֽיִם
إرميا 27: 1 Jer.27.1
فِي ابْتِدَاءِ مُلْكِ يَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، صَارَ هذَا الْكَلاَمُ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ قَائِلاً:
בְּרֵאשִׁ֗ית מַמְלֶ֛כֶת יְהוֹיָקִ֥ם בֶּן יֹאושִׁיָּ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה הָיָ֞ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֶֽל יִרְמְיָ֔ה מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
إرميا 27: 12 Jer.27.12
وَكَلَّمْتُ صِدْقِيَّا مَلِكَ يَهُوذَا بِكُلِّ هذَا الْكَلاَمِ، قَائِلاً: أَدْخِلُوا أَعْنَاقَكُمْ تَحْتَ نِيرِ مَلِكِ بَابِلَ وَاخْدِمُوهُ وَشَعْبَهُ وَاحْيَوْا.
דִּבַּ֔רְתִּי צִדְקִיָּ֤ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ כְּכָל הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים לֵאמֹ֑ר הָבִ֨יאוּ צַוְּארֵיכֶ֜ם בְּעֹ֣ל מֶֽלֶךְ בָּבֶ֗ל וְעִבְד֥וּ;אֹת֛וֹ וְעַמּ֖וֹ וִֽחְיֽוּ
إرميا 27: 18 Jer.27.18
فَإِنْ كَانُوا أَنْبِيَاءَ، وَإِنْ كَانَتْ كَلِمَةُ الرَّبِّ مَعَهُمْ، فَلْيَتَوَسَّلُوا إِلَى رَبِّ الْجُنُودِ لِكَيْ لاَ تَذْهَبَ إِلَى بَابِلَ الآنِيَةُ الْبَاقِيَةُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ.
וְאִם הֵ֔ם נְבִאִ֣ים וְאִם יֵ֥שׁ דְּבַר יְהוָ֖ה אִתָּ֑ם יִפְגְּעוּ;נָא֙ בַּֽיהוָ֣ה צְבָא֔וֹת לְבִלְתִּי בֹ֜אוּ בָּבֶֽלָה הַכֵּלִ֣ים הַנּוֹתָרִ֣ים בְּבֵית יְהוָ֗ה וּבֵ֨ית מֶ֧לֶךְ יְהוּדָ֛ה וּבִירוּשָׁלִַ֖ם
إرميا 28: 6 Jer.28.6
وَقَالَ إِرْمِيَا النَّبِيُّ: آمِينَ. هكَذَا لِيَصْنَعِ الرَّبُّ. لِيُقِمِ الرَّبُّ كَلاَمَكَ الَّذِي تَنَبَّأْتَ بِهِ، فَيَرُدَّ آنِيَةَ بَيْتِ الرَّبِّ وَكُلَّ السَّبْيِ مِنْ بَابِلَ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ.
וַיֹּ֙אמֶר֙ יִרְמְיָ֣ה הַנָּבִ֔יא אָמֵ֕ן כֵּ֖ן יַעֲשֶׂ֣ה יְהוָ֑ה יָקֵ֤ם יְהוָה֙ דְּבָרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֣ר נִבֵּ֗אתָ לְהָשִׁ֞יב כְּלֵ֤י בֵית יְהוָה֙ וְכָל הַגּוֹלָ֔ה מִבָּבֶ֖ל אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֥וֹם
إرميا 28: 7 Jer.28.7
وَلكِنِ اسْمَعْ هذِهِ الْكَلِمَةَ الَّتِي أَتَكَلَّمُ أَنَا فِي أُذُنَيْكَ وَفِي آذَانِ كُلِّ الشَّعْبِ.
אַךְ שְׁמַֽע;נָא֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֥ר דֹּבֵ֣ר אָנֹכִ֖י בְּאָזְנֶ֑יךָ וּבְאָזְנֵ֖י כָּל הָעָֽם
إرميا 28: 9 Jer.28.9
النَّبِيُّ الَّذِي تَنَبَّأَ بِالسَّلاَمِ، فَعِنْدَ حُصُولِ كَلِمَةِ النَّبِيِّ عُرِفَ ذلِكَ النَّبِيُّ أَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَرْسَلَهُ حَقًّا.
הַנָּבִ֕יא אֲשֶׁ֥ר יִנָּבֵ֖א לְשָׁל֑וֹם בְּבֹא֙ דְּבַ֣ר הַנָּבִ֗יא יִוָּדַע֙ הַנָּבִ֔יא יְהוָ֖ה שְׁלָח֥וֹ בֶּאֱמֶֽת
إرميا 28: 12 Jer.28.12
ثُمَّ صَارَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَى إِرْمِيَا بَعْدَ مَا كَسَرَ حَنَنِيَّا النَّبِيُّ النِّيرَ عَنْ عُنُقِ إِرْمِيَا النَّبِيِّ، قَائِلاً:
וַיְהִ֥י דְבַר יְהוָ֖ה אֶֽל יִרְמְיָ֑ה אַ֠חֲרֵי שְׁב֞וֹר חֲנַנְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ הַמּוֹטָ֔ה מֵעַ֗ל צַוַּ֛אר יִרְמְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר
إرميا 29: 1 Jer.29.1
هذَا كَلاَمُ الرِّسَالَةِ الَّتِي أَرْسَلَهَا إِرْمِيَا النَّبِيُّ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَقِيَّةِ شُيُوخِ السَّبْيِ، وَإِلَى الْكَهَنَةِ وَالأَنْبِيَاءِ، وَإِلَى كُلِّ الشَّعْبِ الَّذِينَ سَبَاهُمْ نَبُوخَذْنَاصَّرُ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَابِلَ،
וְאֵ֙לֶּה֙ דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר שָׁלַ֛ח יִרְמְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא מִירוּשָׁלִָ֑ם אֶל יֶ֜תֶר זִקְנֵ֣י הַגּוֹלָ֗ה וְאֶל הַכֹּהֲנִ֤ים וְאֶל;הַנְּבִיאִים֙ וְאֶל כָּל הָעָ֔ם אֲשֶׁ֨ר הֶגְלָ֧ה נְבֽוּכַדְנֶאצַּ֛ר מִירוּשָׁלִַ֖ם בָּבֶֽלָה
إرميا 29: 10 Jer.29.10
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: إِنِّي عِنْدَ تَمَامِ سَبْعِينَ سَنَةً لِبَابِلَ، أَتَعَهَّدُكُمْ وَأُقِيمُ لَكُمْ كَلاَمِي الصَّالِحَ، بِرَدِّكُمْ إِلَى هذَا الْمَوْضِعِ.
כִּֽי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כִּ֠י לְפִ֞י מְלֹ֧את שִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה לְבָבֶ֛ל אֶפְקֹ֣ד;אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ דְּבָרִ֣י הַטּ֔וֹב לְהָשִׁ֣יב;אֶתְכֶ֔ם אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם
إرميا 29: 19 Jer.29.19
مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا لِكَلاَمِي، يَقُولُ الرَّبُّ، إِذْ أَرْسَلْتُ إِلَيْهِمْ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءَ مُبَكِّرًا وَمُرْسِلاً وَلَمْ تَسْمَعُوا، يَقُولُ الرَّبُّ.
תַּ֛חַת אֲשֶֽׁר לֹא שָׁמְע֥וּ דְּבָרַ֖י נְאֻם יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֩ שָׁלַ֨חְתִּי אֲלֵיהֶ֜ם עֲבָדַ֤י הַנְּבִאִים֙ הַשְׁכֵּ֣ם וְשָׁלֹ֔חַ וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 29: 20 Jer.29.20
وَأَنْتُمْ فَاسْمَعُوا كَلِمَةَ الرَّبِّ يَا جَمِيعَ السَّبْيِ الَّذِينَ أَرْسَلْتُهُمْ مِنْ أُورُشَلِيمَ إِلَى بَابِلَ.
וְאַתֶּ֖ם שִׁמְע֣וּ דְבַר יְהוָ֑ה כָּל הַ֨גּוֹלָ֔ה אֲשֶׁר שִׁלַּ֥חְתִּי מִירוּשָׁלִַ֖ם בָּבֶֽלָה
إرميا 29: 23 Jer.29.23
مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا عَمِلاَ قَبِيحًا فِي إِسْرَائِيلَ، وَزَنَيَا بِنِسَاءِ أَصْحَابِهِمَا، وَتَكَلَّمَا بِاسْمِي كَلاَمًا كَاذِبًا لَمْ أُوصِهِمَا بِهِ، وَأَنَا الْعَارِفُ وَالشَّاهِدُ، يَقُولُ الرَّبُّ.
יַ֡עַן אֲשֶׁר֩ עָשׂ֨וּ נְבָלָ֜ה בְּיִשְׂרָאֵ֗ל וַיְנַֽאֲפוּ֙ נְשֵׁ֣י רֵֽעֵיהֶ֔ם וַיְדַבְּר֨וּ בִּשְׁמִי֙ דָבָ֤ר שֶׁ֔קֶר ל֣וֹא צִוִּיתִ֑ם וְאָנֹכִ֛י הַיּוֹדֵ֥עַ וָעֵ֖ד נְאֻם יְהוָֽה