ك
إصحاح
◄ H1696
H1697. dâbâr
H1698 ►
المعنى المختصر للكلمة
dâbâr: a word
اللفظ الأصلي דָּבָר
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق dâbâr (daw-baw)
تكرار الورود في الكتاب 1391 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H1696 דָבַר • daw-bar • «وَكَلَّمَ» • (perhaps properly)
المعنى والشرح المفصل
1 a word
2 by implication, a matter (as spoken of) or thing
3 adverbially, a cause
الإنجليزية — KJV Translation Tags
act advice affair answer [idiom] any such (thing) because of book business care case cause certain rate [phrase] chronicles commandment [idiom] commune(-ication) [phrase] concern(-ing) [phrase] confer counsel [phrase] dearth decree deed [idiom] disease due duty effect [phrase] eloquent errand (evil favoured-) ness [phrase] glory [phrase] harm hurt [phrase] iniquity [phrase] judgment language [phrase] lying manner matter message (no) thing oracle [idiom] ought [idiom] parts [phrase] pertaining [phrase] please portion [phrase] power promise provision purpose question rate reason report request [idiom] (as hast) said sake saying sentence [phrase] sign [phrase] so some (uncleanness) somewhat to say [phrase] song speech [idiom] spoken talk task [phrase] that [idiom] there done thing (concerning) thought [phrase] thus tidings what(-soever) [phrase] wherewith which word work

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

كَلاَمُ 106× كَلاَمَ 64× أُمُورِ 52× الْكَلاَمِ 51× كَلِمَةُ 46×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

דְבַר (117×) דִּבְרֵ֥י (104×) דְּבַר (98×) דִּבְרֵ֣י (49×) הַדָּבָ֣ר (46×) הַדְּבָרִ֣ים (40×) הַדְּבָרִ֖ים (36×) הַדָּבָ֖ר (31×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1391 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الخروج 18: 23 Exo.18.23
إِنْ فَعَلْتَ هذَا الأَمْرَ وَأَوْصَاكَ اللهُ تَسْتَطِيعُ الْقِيَامَ. وَكُلُّ هذَا الشَّعْبِ أَيْضًا يَأْتِي إِلَى مَكَانِهِ بِالسَّلاَمِ.
אִ֣ם תַּעֲשֶׂ֔ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר וְצִוְּךָ֣ אֱלֹהִ֔ים וְיָֽכָלְתָּ֖ עֲמֹ֑ד כָּל הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְגַם֙ יָבֹ֥א עַל מְקֹמ֖וֹ בְשָׁלֽוֹם
الخروج 18: 26 Exo.18.26
فَكَانُوا يَقْضُونَ لِلشَّعْبِ كُلَّ حِينٍ. الدَّعَاوِي الْعَسِرَةُ يَجِيئُونَ بِهَا إِلَى مُوسَى، وَكُلُّ الدَّعَاوِي الصَّغِيرَةِ يَقْضُونَ هُمْ
וְשָׁפְט֥וּ הָעָ֖ם בְּכָל עֵ֑ת הַדָּבָ֤ר הַקָּשֶׁה֙ יְבִיא֣וּן אֶל מֹשֶׁ֔ה וְכָל הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפּוּט֥וּ הֵֽם
الخروج 18: 26 Exo.18.26
فَكَانُوا يَقْضُونَ لِلشَّعْبِ كُلَّ حِينٍ. الدَّعَاوِي الْعَسِرَةُ يَجِيئُونَ بِهَا إِلَى مُوسَى، وَكُلُّ الدَّعَاوِي الصَّغِيرَةِ يَقْضُونَ هُمْ
וְשָׁפְט֥וּ הָעָ֖ם בְּכָל עֵ֑ת הַדָּבָ֤ר הַקָּשֶׁה֙ יְבִיא֣וּן אֶל מֹשֶׁ֔ה וְכָל הַדָּבָ֥ר הַקָּטֹ֖ן יִשְׁפּוּט֥וּ הֵֽם
الخروج 19: 6 Exo.19.6
وَأَنْتُمْ تَكُونُونَ لِي مَمْلَكَةَ كَهَنَةٍ وَأُمَّةً مُقَدَّسَةً. هذِهِ هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي تُكَلِّمُ بِهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וְאַתֶּ֧ם תִּהְיוּ לִ֛י מַמְלֶ֥כֶת כֹּהֲנִ֖ים וְג֣וֹי קָד֑וֹשׁ אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תְּדַבֵּ֖ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 19: 7 Exo.19.7
فَجَاءَ مُوسَى وَدَعَا شُيُوخَ الشَّعْبِ وَوَضَعَ قُدَّامَهُمْ كُلَّ هذِهِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا الرَّبُّ.
וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֔ה וַיִּקְרָ֖א לְזִקְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵיהֶ֗ם כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָֽה
الخروج 19: 8 Exo.19.8
فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ مَعًا وَقَالُوا: كُلُّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ نَفْعَلُ. فَرَدَّ مُوسَى كَلاَمَ الشَّعْبِ إِلَى الرَّبِّ.
וַיַּעֲנ֨וּ כָל הָעָ֤ם יַחְדָּו֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּ֛ל אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶׂ֑ה וַיָּ֧שֶׁב מֹשֶׁ֛ה דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם אֶל יְהוָֽה
الخروج 19: 9 Exo.19.9
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هَا أَنَا آتٍ إِلَيْكَ فِي ظَلاَمِ السَّحَابِ لِكَيْ يَسْمَعَ الشَّعْبُ حِينَمَا أَتَكَلَّمُ مَعَكَ، فَيُؤْمِنُوا بِكَ أَيْضًا إِلَى الأَبَدِ. وَأَخْبَرَ مُوسَى الرَّبَّ بِكَلاَمِ الشَّعْبِ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;מֹשֶׁ֗ה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י בָּ֣א אֵלֶיךָ֮ בְּעַ֣ב הֶֽעָנָן֒ בַּעֲב֞וּר יִשְׁמַ֤ע הָעָם֙ בְּדַבְּרִ֣י עִמָּ֔ךְ יַאֲמִ֣ינוּ בְּךָ֖ וְגַם לְעוֹלָ֑ם וַיַּגֵּ֥ד מֹשֶׁ֛ה יְהוָֽה דִּבְרֵ֥י הָעָ֖ם
الخروج 20: 1 Exo.20.1
ثُمَّ تَكَلَّمَ اللهُ بِجَمِيعِ هذِهِ الْكَلِمَاتِ قَائِلاً:
וַיְדַבֵּ֣ר אֱלֹהִ֔ים כָּל הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים לֵאמֹֽר
الخروج 22: 9 Exo.22.9
فِي كُلِّ دَعْوَى جِنَايَةٍ، مِنْ جِهَةِ ثَوْرٍ أَوْ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ ثَوْبٍ أَوْ مَفْقُودٍ مَا، يُقَالُ: إِنَّ هذَا هُوَ، تُقَدَّمُ إِلَى اللهِ دَعْوَاهُمَا. فَالَّذِي يَحْكُمُ اللهُ بِذَنْبِهِ، يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ بِاثْنَيْنِ.
עַֽל כָּל דְּבַר פֶּ֡שַׁע עַל שׁ֡וֹר עַל חֲ֠מוֹר עַל שֶׂ֨ה עַל שַׂלְמָ֜ה עַל כָּל;אֲבֵדָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יֹאמַר֙ כִּי זֶ֔ה ה֣וּא יָבֹ֖א עַ֚ד הָֽאֱלֹהִ֔ים שְׁנֵיהֶ֑ם;דְּבַר אֲשֶׁ֤ר אֱלֹהִ֔ים יַרְשִׁיעֻן֙ יְשַׁלֵּ֥ם לְרֵעֵֽהוּ שְׁנַ֖יִם
الخروج 23: 7 Exo.23.7
اِبْتَعِدْ عَنْ كَلاَمِ الْكَذِبِ، وَلاَ تَقْتُلِ الْبَرِيءَ وَالْبَارَّ، لأَنِّي لاَ أُبَرِّرُ الْمُذْنِبَ.
תִּרְחָ֑ק מִדְּבַר שֶׁ֖קֶר אַֽל תַּהֲרֹ֔ג וְנָקִ֤י וְצַדִּיק֙ כִּ֥י לֹא אַצְדִּ֖יק רָשָֽׁע
الخروج 23: 8 Exo.23.8
وَلاَ تَأْخُذْ رَشْوَةً، لأَنَّ الرَّشْوَةَ تُعْمِي الْمُبْصِرِينَ، وَتُعَوِّجُ كَلاَمَ الأَبْرَارِ.
לֹ֣א תִקָּ֑ח וְשֹׁ֖חַד כִּ֤י הַשֹּׁ֙חַד֙ יְעַוֵּ֣ר פִּקְחִ֔ים וִֽיסַלֵּ֖ף דִּבְרֵ֥י צַדִּיקִֽים
الخروج 24: 3 Exo.24.3
فَجَاءَ مُوسَى وَحَدَّثَ الشَّعْبَ بِجَمِيعِ أَقْوَالِ الرَّبِّ وَجَمِيعِ الأَحْكَامِ، فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ وَقَالُوا: كُلُّ الأَقْوَالِ الَّتِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ نَفْعَلُ.
וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְסַפֵּ֤ר לָעָם֙ כָּל דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה כָּל הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וַיַּ֨עַן כָּל הָעָ֜ם ק֤וֹל אֶחָד֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כָּל הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶֽׂה
الخروج 24: 3 Exo.24.3
فَجَاءَ مُوسَى وَحَدَّثَ الشَّعْبَ بِجَمِيعِ أَقْوَالِ الرَّبِّ وَجَمِيعِ الأَحْكَامِ، فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ بِصَوْتٍ وَاحِدٍ وَقَالُوا: كُلُّ الأَقْوَالِ الَّتِي تَكَلَّمَ الرَّبُّ نَفْعَلُ.
וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֗ה וַיְסַפֵּ֤ר לָעָם֙ כָּל דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה כָּל הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וַיַּ֨עַן כָּל הָעָ֜ם ק֤וֹל אֶחָד֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ כָּל הַדְּבָרִ֛ים אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה נַעֲשֶֽׂה
الخروج 24: 4 Exo.24.4
فَكَتَبَ مُوسَى جَمِيعَ أَقْوَالِ الرَّبِّ. وَبَكَّرَ فِي الصَّبَاحِ وَبَنَى مَذْبَحًا فِي أَسْفَلِ الْجَبَلِ، وَاثْنَيْ عَشَرَ عَمُودًا لأَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ الاثْنَيْ عَشَرَ.
וַיִּכְתֹּ֣ב מֹשֶׁ֗ה כָּל דִּבְרֵ֣י יְהוָ֔ה וַיַּשְׁכֵּ֣ם בַּבֹּ֔קֶר וַיִּ֥בֶן מִזְבֵּ֖חַ תַּ֣חַת הָהָ֑ר וּשְׁתֵּ֤ים עֶשְׂרֵה֙ מַצֵּבָ֔ה שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל לִשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר
الخروج 24: 8 Exo.24.8
وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَرَشَّ عَلَى الشَّعْبِ وَقَالَ: هُوَذَا دَمُ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ عَلَى جَمِيعِ هذِهِ الأَقْوَالِ.
וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ הַדָּ֔ם וַיִּזְרֹ֖ק עַל הָעָ֑ם וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה דַֽם הַבְּרִית֙ אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם עַ֥ל כָּל הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים
الخروج 24: 14 Exo.24.14
وَأَمَّا الشُّيُوخُ فَقَالَ لَهُمُ: اجْلِسُوا لَنَا ههُنَا حَتَّى نَرْجعَ إِلَيْكُمْ. وَهُوَذَا هَارُونُ وَحُورُ مَعَكُمْ. فَمَنْ كَانَ صَاحِبَ دَعْوَى فَلْيَتَقَدَّمْ إِلَيْهِمَا.
וְאֶל הַזְּקֵנִ֤ים אָמַר֙ שְׁבוּ לָ֣נוּ בָזֶ֔ה עַ֥ד נָשׁ֖וּב אֲלֵיכֶ֑ם וְהִנֵּ֨ה אַהֲרֹ֤ן וְחוּר֙ עִמָּכֶ֔ם מִי בַ֥עַל דְּבָרִ֖ים יִגַּ֥שׁ אֲלֵהֶֽם
الخروج 29: 1 Exo.29.1
وَهذَا مَا تَصْنَعُهُ لَهُمْ لِتَقْدِيسِهِمْ لِيَكْهَنُوا لِي: خُذْ ثَوْرًا وَاحِدًا ابْنَ بَقَرٍ، وَكَبْشَيْنِ صَحِيحَيْنِ،
וְזֶ֨ה הַדָּבָ֜ר;אֲשֶֽׁר תַּעֲשֶׂ֥ה לָהֶ֛ם לְקַדֵּ֥שׁ;אֹתָ֖ם לְכַהֵ֣ן לִ֑י לְ֠קַח פַּ֣ר אֶחָ֧ד בֶּן בָּקָ֛ר שְׁנַ֖יִם;וְאֵילִ֥ם תְּמִימִֽם
الخروج 32: 28 Exo.32.28
فَفَعَلَ بَنُو لاَوِي بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. وَوَقَعَ مِنَ الشَّعْبِ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ نَحْوُ ثَلاَثَةِ آلاَفِ رَجُلٍ.
וַיַּֽעֲשׂ֥וּ בְנֵֽי לֵוִ֖י כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיִּפֹּ֤ל מִן הָעָם֙ הַה֔וּא בַּיּ֣וֹם כִּשְׁלֹ֥שֶׁת אַלְפֵ֖י אִֽישׁ
الخروج 33: 4 Exo.33.4
فَلَمَّا سَمِعَ الشَّعْبُ هذَا الْكَلاَمَ السُّوءَ نَاحُوا وَلَمْ يَضَعْ أَحَدٌ زِينَتَهُ عَلَيْهِ.
וַיִּשְׁמַ֣ע הָעָ֗ם הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר הָרָ֛ע וַיִּתְאַבָּ֑לוּ וְלֹא שָׁ֛תוּ אִ֥ישׁ עֶדְי֖וֹ עָלָֽיו
الخروج 33: 17 Exo.33.17
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هذَا الأَمْرُ أَيْضًا الَّذِي تَكَلَّمْتَ عَنْهُ أَفْعَلُهُ، لأَنَّكَ وَجَدْتَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيَّ، وَعَرَفْتُكَ بِاسْمِكَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה הַזֶּ֛ה הַדָּבָ֥ר גַּ֣ם אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֶֽעֱשֶׂ֑ה כִּֽי מָצָ֤אתָ חֵן֙ בְּעֵינַ֔י וָאֵדָעֲךָ֖ בְּשֵֽׁם
الخروج 34: 1 Exo.34.1
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: انْحَتْ لَكَ لَوْحَيْنِ مِنْ حَجَرٍ مِثْلَ الأَوَّلَيْنِ، فَأَكْتُبَ أَنَا عَلَى اللَّوْحَيْنِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي كَانَتْ عَلَى اللَّوْحَيْنِ الأَوَّلَيْنِ اللَّذَيْنِ كَسَرْتَهُمَا.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה פְּסָל לְךָ֛ שְׁנֵֽי;לֻחֹ֥ת אֲבָנִ֖ים כָּרִאשֹׁנִ֑ים וְכָתַבְתִּי֙ עַל הַלֻּחֹ֔ת הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֛וּ עַל הַלֻּחֹ֥ת הָרִאשֹׁנִ֖ים אֲשֶׁ֥ר שִׁבַּֽרְתָּ
الخروج 34: 27 Exo.34.27
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اكْتُبْ لِنَفْسِكَ هذِهِ الْكَلِمَاتِ، لأَنَّنِي بِحَسَبِ هذِهِ الْكَلِمَاتِ قَطَعْتُ عَهْدًا مَعَكَ وَمَعَ إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כְּתָב לְךָ֖ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כִּ֞י עַל;פִּ֣י הָאֵ֗לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כָּרַ֧תִּי בְּרִ֖ית אִתְּךָ֛ יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 34: 27 Exo.34.27
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اكْتُبْ لِنَفْسِكَ هذِهِ الْكَلِمَاتِ، لأَنَّنِي بِحَسَبِ هذِهِ الْكَلِمَاتِ قَطَعْتُ عَهْدًا مَعَكَ وَمَعَ إِسْرَائِيلَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כְּתָב לְךָ֖ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כִּ֞י עַל;פִּ֣י הָאֵ֗לֶּה הַדְּבָרִ֣ים כָּרַ֧תִּי בְּרִ֖ית אִתְּךָ֛ יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 34: 28 Exo.34.28
وَكَانَ هُنَاكَ عِنْدَ الرَّبِّ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلَمْ يَشْرَبْ مَاءً. فَكَتَبَ عَلَى اللَّوْحَيْنِ كَلِمَاتِ الْعَهْدِ، الْكَلِمَاتِ الْعَشَرَ.
וַֽיְהִי שָׁ֣ם עִם יְהוָ֗ה אַרְבָּעִ֥ים יוֹם֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה לֹ֣א אָכַ֔ל לֶ֚חֶם לֹ֣א שָׁתָ֑ה וּמַ֖יִם וַיִּכְתֹּ֣ב עַל הַלֻּחֹ֗ת דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית הַדְּבָרִֽים עֲשֶׂ֖רֶת
الخروج 34: 28 Exo.34.28
وَكَانَ هُنَاكَ عِنْدَ الرَّبِّ أَرْبَعِينَ نَهَارًا وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلَمْ يَشْرَبْ مَاءً. فَكَتَبَ عَلَى اللَّوْحَيْنِ كَلِمَاتِ الْعَهْدِ، الْكَلِمَاتِ الْعَشَرَ.
וַֽיְהִי שָׁ֣ם עִם יְהוָ֗ה אַרְבָּעִ֥ים יוֹם֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה לֹ֣א אָכַ֔ל לֶ֚חֶם לֹ֣א שָׁתָ֑ה וּמַ֖יִם וַיִּכְתֹּ֣ב עַל הַלֻּחֹ֗ת דִּבְרֵ֣י הַבְּרִ֔ית הַדְּבָרִֽים עֲשֶׂ֖רֶת
الخروج 35: 1 Exo.35.1
وَجَمَعَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقَالَ لَهُمْ: هذِهِ هِيَ الْكَلِمَاتُ الَّتِي أَمَرَ الرَّبُّ أَنْ تُصْنَعَ:
וַיַּקְהֵ֣ל מֹשֶׁ֗ה כָּל עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֑ם אֵ֚לֶּה הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לַעֲשֹׂ֥ת;אֹתָֽם
الخروج 35: 4 Exo.35.4
وَكَلَّمَ مُوسَى كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: هذَا هُوَ الشَّيْءُ الَّذِي أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ قَائِلاً:
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה כָּל עֲדַ֥ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
اللاويين 4: 13 Lev.4.13
وَإِنْ سَهَا كُلُّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، وَأُخْفِيَ أَمْرٌ عَنْ أَعْيُنِ الْمَجْمَعِ، وَعَمِلُوا وَاحِدَةً مِنْ جَمِيعِ مَنَاهِي الرَّبِّ الَّتِي لاَ يَنْبَغِي عَمَلُهَا، وَأَثِمُوا،
וְאִ֨ם יִשְׁגּ֔וּ כָּל עֲדַ֤ת יִשְׂרָאֵל֙ וְנֶעְלַ֣ם דָּבָ֔ר מֵעֵינֵ֖י הַקָּהָ֑ל וְ֠עָשׂוּ אַחַ֨ת מִכָּל מִצְוֹ֧ת יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֥ר לֹא תֵעָשֶׂ֖ינָה וְאָשֵֽׁמוּ
اللاويين 10: 7 Lev.10.7
وَمِنْ بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لاَ تَخْرُجُوا لِئَلاَّ تَمُوتُوا، لأَنَّ دُهْنَ مَسْحَةِ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ. فَفَعَلُوا حَسَبَ كَلاَمِ مُوسَى.
וּמִפֶּתַח֩ אֹ֨הֶל מוֹעֵ֜ד לֹ֤א תֵֽצְאוּ֙ פֶּן תָּמֻ֔תוּ כִּי שֶׁ֛מֶן מִשְׁחַ֥ת יְהוָ֖ה עֲלֵיכֶ֑ם וַֽיַּעֲשׂ֖וּ כִּדְבַ֥ר מֹשֶֽׁה
اللاويين 17: 2 Lev.17.2
كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: هذَا هُوَ الأَمْرُ الَّذِي يُوصِي بِهِ الرَّبُّ قَائِلاً:
דַּבֵּ֨ר אֶֽל;אַהֲרֹ֜ן וְאֶל;בָּנָ֗יו וְאֶל֙;כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵיהֶ֑ם זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר