בַּת (H1323) - bath | معجم سترونغ العبري

حزقيال 27: 6 Ezk.27.6

صَنَعُوا مِنْ بَلُّوطِ بَاشَانَ مَجَاذِيفَكِ. صَنَعُوا مَقَاعِدَكِ مِنْ عَاجٍ مُطَعَّمٍ فِي الْبَقْسِ مِنْ جَزَائِرِ كِتِّيمَ.

עָשׂ֖וּ אַלּוֹנִים֙ מִבָּ֔שָׁן מִשּׁוֹטָ֑יִךְ עָֽשׂוּ קַרְשֵׁ֤ךְ שֵׁן֙ בַּת אֲשֻׁרִ֔ים מֵאִיֵּ֖י כִּתִּיִּֽים

حزقيال 30: 18 Ezk.30.18

وَيُظْلِمُ النَّهَارُ فِي تَحْفَنْحِيسَ عِنْدَ كَسْرِي أَنْيَارَ مِصْرَ هُنَاكَ. وَتَبْطُلُ فِيهَا كِبْرِيَاءُ عِزِّهَا. أَمَّا هِيَ فَتَغْشَاهَا سَحَابَةٌ، وَتَذْهَبُ بَنَاتُهَا إِلَى السَّبْيِ.

חָשַׂ֣ךְ הַיּ֔וֹם וּבִֽתְחַפְנְחֵס֙ בְּשִׁבְרִי מֹט֣וֹת מִצְרַ֔יִם שָׁם֙ וְנִשְׁבַּת בָּ֖הּ גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ הִ֚יא יְכַסֶּ֔נָּה עָנָ֣ן תֵלַֽכְנָה וּבְנוֹתֶ֖יהָ בַּשְּׁבִ֥י

حزقيال 32: 16 Ezk.32.16

هذِهِ مَرْثَاةٌ يَرْثُونَ بِهَا. بَنَاتُ الأُمَمِ تَرْثُو بِهَا. عَلَى مِصْرَ وَعَلَى كُلِّ جُمْهُورِهَا تَرْثُو بِهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

הִיא֙ קִינָ֥ה וְק֣וֹנְנ֔וּהָ בְּנ֥וֹת הַגּוֹיִ֖ם תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֑הּ עַל מִצְרַ֤יִם וְעַל כָּל הֲמוֹנָהּ֙ תְּקוֹנֵ֣נָּה אוֹתָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 32: 18 Ezk.32.18

يَا ابْنَ آدَمَ، وَلْوِلْ عَلَى جُمْهُورِ مِصْرَ، وَأَحْدِرْهُ هُوَ وَبَنَاتِ الأُمَمِ الْعَظِيمَةِ إِلَى الأَرْضِ السُّفْلَى مَعَ الْهَابِطِينَ فِي الْجُبِّ.

בֶּן אָדָ֕ם נְהֵ֛ה עַל הֲמ֥וֹן מִצְרַ֖יִם וְהוֹרִדֵ֑הוּ א֠וֹתָהּ וּבְנ֨וֹת גּוֹיִ֧ם אַדִּרִ֛ם אֶל אֶ֥רֶץ תַּחְתִּיּ֖וֹת אֶת י֥וֹרְדֵי בֽוֹר

حزقيال 44: 25 Ezk.44.25

وَلاَ يَدْنُوا مِنْ إِنْسَانٍ مَيِّتٍ فَيَتَنَجَّسُوا. أَمَّا لأَبٍ أَوْ أُمٍّ أَوِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ أَوْ أَخٍ أَوْ أُخْتٍ لَمْ تَكُنْ لِرَجُل يَتَنَجَّسُونَ.

לֹ֥א יָב֖וֹא וְאֶל אָדָ֔ם מֵ֣ת לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י;אִם לְאָ֡ב וּ֠לְאֵם וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֜ת לְאָ֗ח וּלְאָח֛וֹת לֹא הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ

دانيال 11: 6 Dan.11.6

وَبَعْدَ سِنِينَ يَتَعَاهَدَانِ، وَبِنْتُ مَلِكِ الْجَنُوبِ تَأْتِي إِلَى مَلِكِ الشِّمَالِ لإِجْرَاءِ الاتِّفَاقِ، وَلكِنْ لاَ تَضْبِطُ الذِّرَاعُ قُوَّةً، وَلاَ يَقُومُ هُوَ وَلاَ ذِرَاعُهُ. وَتُسَلَّمُ هِيَ وَالَّذِينَ أَتَوْا بِهَا وَالَّذِي وَلَدَهَا وَمَنْ قَوَّاهَا فِي تِلْكَ الأَوْقَاتِ.

וּלְקֵ֤ץ שָׁנִים֙ יִתְחַבָּ֔רוּ וּבַ֣ת מֶֽלֶךְ הַנֶּ֗גֶב תָּבוֹא֙ אֶל מֶ֣לֶךְ הַצָּפ֔וֹן לַעֲשׂ֖וֹת מֵישָׁרִ֑ים וְלֹֽא תַעְצֹ֞ר הַזְּר֗וֹעַ כּ֣וֹחַ וְלֹ֤א יַעֲמֹד֙ וּזְרֹע֔וֹ וְתִנָּתֵ֨ן הִ֤יא וּמְבִיאֶ֙יהָ֙ וְהַיֹּ֣לְדָ֔הּ וּמַחֲזִקָ֖הּ בָּעִתִּֽים

دانيال 11: 17 Dan.11.17

وَيَجْعَلُ وَجْهَهُ لِيَدْخُلَ بِسُلْطَانِ كُلِّ مَمْلَكَتِهِ، وَيَجْعَلُ مَعَهُ صُلْحًا، وَيُعْطِيهِ بِنْتَ النِّسَاءِ لِيُفْسِدَهَا، فَلاَ تَثْبُتَ وَلاَ تَكُونَ لَهُ.

וְיָשֵׂ֣ם פָּ֠נָיו לָב֞וֹא בְּתֹ֧קֶף כָּל מַלְכוּת֛וֹ וְעָשָׂ֑ה עִמּ֖וֹ וִישָׁרִ֥ים יִתֶּן;ל֣וֹ וּבַ֤ת הַנָּשִׁים֙ לְהַשְׁחִיתָ֔הּ וְלֹ֥א תַעֲמֹ֖ד וְלֹא תִהְיֶֽה ל֥וֹ

هوشع 1: 3 Hos.1.3

فَذَهَبَ وَأَخَذَ جُومَرَ بِنْتَ دِبْلاَيِمَ، فَحَبِلَتْ وَوَلَدَتْ لَهُ ابْنًا،

וַיֵּ֙לֶךְ֙ וַיִּקַּ֔ח גֹּ֖מֶר בַּת דִּבְלָ֑יִם וַתַּ֥הַר וַתֵּֽלֶד ל֖וֹ בֵּֽן

هوشع 1: 6 Hos.1.6

ثُمَّ حَبِلَتْ أَيْضًا وَوَلَدَتْ بِنْتًا، فَقَالَ لَهُ: ادْعُ اسْمَهَا لُورُحَامَةَ، لأَنِّي لاَ أَعُودُ أَرْحَمُ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا، بَلْ أَنْزِعُهُمْ نَزْعًا.

וַתַּ֤הַר עוֹד֙ וַתֵּ֣לֶד בַּ֔ת וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ קְרָ֥א שְׁמָ֖הּ לֹ֣א;רֻחָ֑מָה כִּי֩ לֹ֨א אוֹסִ֜יף אֲרַחֵם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל ע֗וֹד כִּֽי אֶשָּׂ֖א;לָהֶֽם נָשֹׂ֥א

هوشع 4: 13 Hos.4.13

يَذْبَحُونَ عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَيُبَخِّرُونَ عَلَى التِّلاَلِ تَحْتَ الْبَلُّوطِ وَاللُّبْنَى وَالْبُطْمِ لأَنَّ ظِلَّهَا حَسَنٌ. لِذلِكَ تَزْنِي بَنَاتُكُمْ وَتَفْسِقُ كَنَّاتُكُمْ.

יְזַבֵּ֗חוּ עַל רָאשֵׁ֨י הֶהָרִ֜ים יְקַטֵּ֔רוּ וְעַל הַגְּבָעוֹת֙ תַּ֣חַת אַלּ֧וֹן וְלִבְנֶ֛ה וְאֵלָ֖ה כִּ֣י צִלָּ֑הּ ט֣וֹב עַל;כֵּ֗ן תִּזְנֶ֙ינָה֙ בְּנ֣וֹתֵיכֶ֔ם תְּנָאַֽפְנָה וְכַלּוֹתֵיכֶ֖ם

يوئيل 2: 28 Jol.2.28

وَيَكُونُ بَعْدَ ذلِكَ أَنِّي أَسْكُبُ رُوحِي عَلَى كُلِّ بَشَرٍ، فَيَتَنَبَّأُ بَنُوكُمْ وَبَنَاتُكُمْ، وَيَحْلَمُ شُيُوخُكُمْ أَحْلاَمًا، وَيَرَى شَبَابُكُمْ رُؤًى.

וְהָיָ֣ה אַֽחֲרֵי כֵ֗ן אֶשְׁפּ֤וֹךְ רוּחִי֙ עַל כָּל בָּשָׂ֔ר וְנִבְּא֖וּ בְּנֵיכֶ֣ם וּבְנֽוֹתֵיכֶ֑ם יַחֲלֹמ֔וּן זִקְנֵיכֶם֙ חֲלֹמ֣וֹת יִרְאֽוּ בַּח֣וּרֵיכֶ֔ם חֶזְיֹנ֖וֹת

يوئيل 3: 8 Jol.3.8

وَأَبِيعُ بَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ بِيَدِ بَنِي يَهُوذَا لِيَبِيعُوهُمْ لِلسَّبَائِيِّينَ، لأُمَّةٍ بَعِيدَةٍ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ تَكَلَّمَ.

וּמָכַרְתִּ֞י בְּנֵיכֶ֣ם בְּנֽוֹתֵיכֶ֗ם בְּיַד֙ בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה וּמְכָר֥וּם לִשְׁבָאיִ֖ם אֶל;גּ֣וֹי רָח֑וֹק כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר

عاموس 7: 17 Amo.7.17

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: امْرَأَتُكَ تَزْنِي فِي الْمَدِينَةِ، وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ، وَأَرْضُكَ تُقْسَمُ بِالْحَبْلِ، وَأَنْتَ تَمُوتُ فِي أَرْضٍ نَجِسَةٍ، وَإِسْرَائِيلُ يُسْبَى سَبْيًا عَنْ أَرْضِهِ.

לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִשְׁתְּךָ֞ תִּזְנֶה֙ בָּעִ֤יר וּבָנֶ֤יךָ וּבְנֹתֶ֙יךָ֙ יִפֹּ֔לוּ בַּחֶ֣רֶב וְאַדְמָתְךָ֖ תְּחֻלָּ֑ק בַּחֶ֣בֶל וְאַתָּ֗ה תָּמ֔וּת עַל אֲדָמָ֤ה טְמֵאָה֙ וְיִ֨שְׂרָאֵ֔ל גָּלֹ֥ה יִגְלֶ֖ה מֵעַ֥ל אַדְמָתֽוֹ

ميخا 1: 8 Mic.1.8

مِنْ أَجْلِ ذلِكَ أَنُوحُ وَأُوَلْوِلُ. أَمْشِي حَافِيًا وَعُرْيَانًا. أَصْنَعُ نَحِيبًا كَبَنَاتِ آوَى، وَنَوْحًا كَرِعَالِ النَّعَامِ.

עַל זֹאת֙ אֶסְפְּדָ֣ה וְאֵילִ֔ילָה אֵילְכָ֥ה שׁוֹלָ֖ל וְעָר֑וֹם אֶעֱשֶׂ֤ה מִסְפֵּד֙ כַּתַּנִּ֔ים וְאֵ֖בֶל כִּבְנ֥וֹת יַעֲנָֽה

ميخا 1: 13 Mic.1.13

شُدِّي الْمَرْكَبَةَ بِالْجَوَادِ يَا سَاكِنَةَ لاَخِيشَ، هِيَ أَوَّلُ خَطِيَّةٍ لابْنَةِ صِهْيَوْنَ، لأَنَّهُ فِيكِ وُجِدَتْ ذُنُوبُ إِسْرَائِيلَ.

רְתֹ֧ם הַמֶּרְכָּבָ֛ה לָרֶ֖כֶשׁ יוֹשֶׁ֣בֶת לָכִ֑ישׁ הִיא֙ רֵאשִׁ֨ית חַטָּ֥את לְבַת צִיּ֔וֹן כִּי בָ֥ךְ נִמְצְא֖וּ פִּשְׁעֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

ميخا 4: 8 Mic.4.8

وَأَنْتَ يَا بُرْجَ الْقَطِيعِ، أَكَمَةَ بِنْتِ صِهْيَوْنَ إِلَيْكِ يَأْتِي. وَيَجِيءُ الْحُكْمُ الأَوَّلُ مُلْكُ بِنْتِ أُورُشَلِيمَ.

וְאַתָּ֣ה מִגְדַּל עֵ֗דֶר עֹ֛פֶל בַּת צִיּ֖וֹן עָדֶ֣יךָ תֵּאתֶ֑ה וּבָאָ֗ה הַמֶּמְשָׁלָה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה מַמְלֶ֖כֶת לְבַ֥ת יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 4: 8 Mic.4.8

وَأَنْتَ يَا بُرْجَ الْقَطِيعِ، أَكَمَةَ بِنْتِ صِهْيَوْنَ إِلَيْكِ يَأْتِي. وَيَجِيءُ الْحُكْمُ الأَوَّلُ مُلْكُ بِنْتِ أُورُشَلِيمَ.

וְאַתָּ֣ה מִגְדַּל עֵ֗דֶר עֹ֛פֶל בַּת צִיּ֖וֹן עָדֶ֣יךָ תֵּאתֶ֑ה וּבָאָ֗ה הַמֶּמְשָׁלָה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה מַמְלֶ֖כֶת לְבַ֥ת יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 4: 10 Mic.4.10

تَلَوَّيِ، ادْفَعِي يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ كَالْوَالِدَةِ، لأَنَّكِ الآنَ تَخْرُجِينَ مِنَ الْمَدِينَةِ، وَتَسْكُنِينَ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَتَأْتِينَ إِلَى بَابِلَ. هُنَاكَ تُنْقَذِينَ. هُنَاكَ يَفْدِيكِ الرَّبُّ مِنْ يَدِ أَعْدَائِكِ.

ח֧וּלִי וָגֹ֛חִי בַּת צִיּ֖וֹן כַּיּֽוֹלֵדָ֑ה כִּֽי עַתָּה֩ תֵצְאִ֨י מִקִּרְיָ֜ה וְשָׁכַ֣נְתְּ בַּשָּׂדֶ֗ה וּבָ֤את עַד בָּבֶל֙ שָׁ֣ם תִּנָּצֵ֔לִי שָׁ֚ם יִגְאָלֵ֣ךְ יְהוָ֔ה מִכַּ֖ף אֹיְבָֽיִךְ

ميخا 4: 13 Mic.4.13

قُومِي وَدُوسِي يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ، لأَنِّي أَجْعَلُ قَرْنَكِ حَدِيدًا، وَأَظْلاَفَكِ أَجْعَلُهَا نُحَاسًا، فَتَسْحَقِينَ شُعُوبًا كَثِيرِينَ، وَأُحَرِّمُ غَنِيمَتَهُمْ لِلرَّبِّ، وَثَرْوَتَهُمْ لِسَيِّدِ كُلِّ الأَرْضِ

ק֧וּמִי וָד֣וֹשִׁי בַת צִיּ֗וֹן כִּֽי אָשִׂ֤ים קַרְנֵ֞ךְ בַּרְזֶל֙ וּפַרְסֹתַ֙יִךְ֙ אָשִׂ֣ים נְחוּשָׁ֔ה וַהֲדִקּ֖וֹת עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְהַחֲרַמְתִּ֤י בִּצְעָ֔ם לַֽיהוָה֙ וְחֵילָ֖ם לַאֲד֥וֹן כָּל הָאָֽרֶץ

ميخا 5: 1 Mic.5.1

اَلآنَ تَتَجَيَّشِينَ يَا بِنْتَ الْجُيُوشِ. قَدْ أَقَامَ عَلَيْنَا مِتْرَسَةً. يَضْرِبُونَ قَاضِيَ إِسْرَائِيلَ بِقَضِيبٍ عَلَى خَدِّهِ.

עַתָּה֙ תִּתְגֹּדְדִ֣י בַת גְּד֔וּד שָׂ֣ם עָלֵ֑ינוּ מָצ֖וֹר יַכּ֣וּ שֹׁפֵ֥ט יִשְׂרָאֵֽל בַּשֵּׁ֙בֶט֙ עַֽל הַלְּחִ֔י

ميخا 7: 6 Mic.7.6

لأَنَّ الابْنَ مُسْتَهِينٌ بِالأَبِ، وَالْبِنْتَ قَائِمَةٌ عَلَى أُمِّهَا، وَالْكَنَّةَ عَلَى حَمَاتِهَا، وَأَعْدَاءُ الإِنْسَانِ أَهْلُ بَيْتِهِ.

כִּֽי בֵן֙ מְנַבֵּ֣ל אָ֔ב בַּ֚ת קָמָ֣ה בְאִמָּ֔הּ כַּלָּ֖ה בַּחֲמֹתָ֑הּ אֹיְבֵ֥י אִ֖ישׁ אַנְשֵׁ֥י בֵיתֽוֹ

صفنيا 3: 10 Zep.3.10

مِنْ عَبْرِ أَنْهَارِ كُوشٍ الْمُتَضَرِّعُونَ إِلَيَّ، مُتَبَدِّدِيَّ، يُقَدِّمُونَ تَقْدِمَتِي.

מֵעֵ֖בֶר לְנַֽהֲרֵי כ֑וּשׁ עֲתָרַי֙ בַּת;פוּצַ֔י יוֹבִל֖וּן מִנְחָתִֽי

صفنيا 3: 14 Zep.3.14

تَرَنَّمِي يَا ابْنَةَ صِهْيَوْنَ. اهْتُفْ يَا إِسْرَائِيلُ. افْرَحِي وَابْتَهِجِي بِكُلِّ قَلْبِكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ.

רָנִּי֙ בַּת צִיּ֔וֹן הָרִ֖יעוּ יִשְׂרָאֵ֑ל שִׂמְחִ֤י וְעָלְזִי֙ בְּכָל לֵ֔ב בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם

صفنيا 3: 14 Zep.3.14

تَرَنَّمِي يَا ابْنَةَ صِهْيَوْنَ. اهْتُفْ يَا إِسْرَائِيلُ. افْرَحِي وَابْتَهِجِي بِكُلِّ قَلْبِكِ يَا ابْنَةَ أُورُشَلِيمَ.

רָנִּי֙ בַּת צִיּ֔וֹן הָרִ֖יעוּ יִשְׂרָאֵ֑ל שִׂמְחִ֤י וְעָלְזִי֙ בְּכָל לֵ֔ב בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם

زكريا 2: 7 Zec.2.7

تَنَجَّيْ يَا صِهْيَوْنُ السَّاكِنَةُ فِي بِنْتِ بَابِلَ،

הִמָּלְטִ֑י ה֥וֹי;צִיּ֖וֹן יוֹשֶׁ֖בֶת בַּת בָּבֶֽל

زكريا 2: 10 Zec.2.10

تَرَنَّمِي وَافْرَحِي يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ، لأَنِّي هأَنَذَا آتِي وَأَسْكُنُ فِي وَسَطِكِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

רָנִּ֥י וְשִׂמְחִ֖י בַּת צִיּ֑וֹן כִּ֧י הִנְנִי בָ֛א וְשָׁכַנְתִּ֥י בְתוֹכֵ֖ךְ נְאֻם יְהוָֽה

زكريا 9: 9 Zec.9.9

اِبْتَهِجِي جِدًّا يَا ابْنَةَ صِهْيَوْنَ، اهْتِفِي يَا بِنْتَ أُورُشَلِيمَ. هُوَذَا مَلِكُكِ يَأْتِي إِلَيْكِ. هُوَ عَادِلٌ وَمَنْصُورٌ وَدِيعٌ، وَرَاكِبٌ عَلَى حِمَارٍ وَعَلَى جَحْشٍ ابْنِ أَتَانٍ.

גִּילִ֨י מְאֹ֜ד בַּת צִיּ֗וֹן הָרִ֙יעִי֙ בַּ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם הִנֵּ֤ה מַלְכֵּךְ֙ יָ֣בוֹא לָ֔ךְ ה֑וּא צַדִּ֥יק וְנוֹשָׁ֖ע עָנִי֙ וְרֹכֵ֣ב עַל חֲמ֔וֹר וְעַל עַ֖יִר בֶּן אֲתֹנֽוֹת

زكريا 9: 9 Zec.9.9

اِبْتَهِجِي جِدًّا يَا ابْنَةَ صِهْيَوْنَ، اهْتِفِي يَا بِنْتَ أُورُشَلِيمَ. هُوَذَا مَلِكُكِ يَأْتِي إِلَيْكِ. هُوَ عَادِلٌ وَمَنْصُورٌ وَدِيعٌ، وَرَاكِبٌ عَلَى حِمَارٍ وَعَلَى جَحْشٍ ابْنِ أَتَانٍ.

גִּילִ֨י מְאֹ֜ד בַּת צִיּ֗וֹן הָרִ֙יעִי֙ בַּ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם הִנֵּ֤ה מַלְכֵּךְ֙ יָ֣בוֹא לָ֔ךְ ה֑וּא צַדִּ֥יק וְנוֹשָׁ֖ע עָנִי֙ וְרֹכֵ֣ב עַל חֲמ֔וֹר וְעַל עַ֖יִר בֶּן אֲתֹנֽוֹת

ملاخي 2: 11 Mal.2.11

غَدَرَ يَهُوذَا، وَعُمِلَ الرِّجْسُ فِي إِسْرَائِيلَ وَفِي أُورُشَلِيمَ. لأَنَّ يَهُوذَا قَدْ نَجَّسَ قُدْسَ الرَّبِّ الَّذِي أَحَبَّهُ، وَتَزَوَّجَ بِنْتَ إِلهٍ غَرِيبٍ.

בָּגְדָ֣ה יְהוּדָ֔ה נֶעֶשְׂתָ֥ה וְתוֹעֵבָ֛ה בְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבִירֽוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י יְהוּדָ֗ה חִלֵּ֣ל קֹ֤דֶשׁ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אָהֵ֔ב וּבָעַ֖ל בַּת אֵ֥ל נֵכָֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (569 آية)