בַּיִת (H1004) - bayith | معجم سترونغ العبري

حزقيال 10: 4 Ezk.10.4

فَارْتَفَعَ مَجْدُ الرَّبِّ عَنِ الْكَرُوبِ إِلَى عَتَبَةِ الْبَيْتِ. فَامْتَلأَ الْبَيْتُ مِنَ السَّحَابَةِ، وَامْتَلأَتِ الدَّارُ مِنْ لَمَعَانِ مَجْدِ الرَّبِّ.

וַיָּ֤רָם כְּבוֹד יְהוָה֙ מֵעַ֣ל הַכְּר֔וּב עַ֖ל מִפְתַּ֣ן הַבָּ֑יִת וַיִּמָּלֵ֤א הַבַּ֙יִת֙ הֶ֣עָנָ֔ן מָֽלְאָ֔ה וְהֶֽחָצֵר֙ נֹ֖גַהּ כְּב֥וֹד יְהוָֽה

حزقيال 10: 4 Ezk.10.4

فَارْتَفَعَ مَجْدُ الرَّبِّ عَنِ الْكَرُوبِ إِلَى عَتَبَةِ الْبَيْتِ. فَامْتَلأَ الْبَيْتُ مِنَ السَّحَابَةِ، وَامْتَلأَتِ الدَّارُ مِنْ لَمَعَانِ مَجْدِ الرَّبِّ.

וַיָּ֤רָם כְּבוֹד יְהוָה֙ מֵעַ֣ל הַכְּר֔וּב עַ֖ל מִפְתַּ֣ן הַבָּ֑יִת וַיִּמָּלֵ֤א הַבַּ֙יִת֙ הֶ֣עָנָ֔ן מָֽלְאָ֔ה וְהֶֽחָצֵר֙ נֹ֖גַהּ כְּב֥וֹד יְהוָֽה

حزقيال 10: 18 Ezk.10.18

وَخَرَجَ مَجْدُ الرَّبِّ مِنْ عَلَى عَتَبَةِ الْبَيْتِ وَوَقَفَ عَلَى الْكَرُوبِيمِ.

וַיֵּצֵא֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל מִפְתַּ֣ן הַבָּ֑יִת וַֽיַּעֲמֹ֖ד עַל הַכְּרוּבִֽים

حزقيال 10: 19 Ezk.10.19

فَرَفَعَتِ الْكَرُوبِيمُ أَجْنِحَتَهَا وَصَعِدَتْ عَنِ الأَرْضِ قُدَّامَ عَيْنَيَّ. عِنْدَ خُرُوجِهَا كَانَتِ الْبَكَرَاتُ مَعَهَا، وَوَقَفَتْ عِنْدَ مَدْخَلِ بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الشَّرْقِيِّ، وَمَجْدُ إِلهِ إِسْرَائِيلَ عَلَيْهَا مِنْ فَوْقُ.

וַיִּשְׂא֣וּ הַכְּרוּבִ֣ים כַּ֠נְפֵיהֶם וַיֵּר֨וֹמּוּ מִן הָאָ֤רֶץ לְעֵינַי֙ בְּצֵאתָ֔ם וְהָאֽוֹפַנִּ֖ים לְעֻמָּתָ֑ם וַֽיַּעֲמֹ֗ד פֶּ֣תַח שַׁ֤עַר בֵּית יְהוָה֙ הַקַּדְמוֹנִ֔י וּכְב֧וֹד אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל עֲלֵיהֶ֖ם מִלְמָֽעְלָה

حزقيال 11: 1 Ezk.11.1

ثُمَّ رَفَعَنِي رُوحٌ وَأَتَى بِي إِلَى بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الشَّرْقِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشَّرْقِ، وَإِذَا عِنْدَ مَدْخَلِ الْبَابِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ رَجُلاً، وَرَأَيْتُ بَيْنَهُمْ يَازَنْيَا بْنَ عَزُورَ، وَفَلَطْيَا بْنَ بَنَايَا رَئِيسَيِ الشَّعْبِ.

וַתִּשָּׂ֨א;אֹתִ֜י ר֗וּחַ וַתָּבֵ֣א אֹ֠תִי אֶל שַׁ֨עַר בֵּית יְהוָ֤ה הַקַּדְמוֹנִי֙ הַפּוֹנֶ֣ה קָדִ֔ימָה וְהִנֵּה֙ בְּפֶ֣תַח הַשַּׁ֔עַר וַחֲמִשָּׁ֖ה עֶשְׂרִ֥ים אִ֑ישׁ וָאֶרְאֶ֨ה בְתוֹכָ֜ם יַאֲזַנְיָ֧ה בֶן עַזֻּ֛ר פְּלַטְיָ֥הוּ בֶן בְּנָיָ֖הוּ שָׂרֵ֖י הָעָֽם

حزقيال 11: 3 Ezk.11.3

اَلْقَائِلُونَ: مَا هُوَ قَرِيبٌ بِنَاءُ الْبُيُوتِ. هِيَ الْقِدْرُ وَنَحْنُ اللَّحْمُ.

הָאֹ֣מְרִ֔ים לֹ֥א בְקָר֖וֹב בְּנ֣וֹת בָּתִּ֑ים הִ֣יא הַסִּ֔יר וַאֲנַ֖חְנוּ הַבָּשָֽׂר

حزقيال 11: 5 Ezk.11.5

وَحَلَّ عَلَيَّ رُوحُ الرَّبِّ وَقَالَ لِي: قُلْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هكَذَا قُلْتُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، وَمَا يَخْطُرُ بِبَالِكُمْ قَدْ عَلِمْتُهُ.

וַתִּפֹּ֣ל עָלַי֮ ר֣וּחַ יְהוָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אֱמֹר֙ כֹּה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כֵּ֥ן אֲמַרְתֶּ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַעֲל֥וֹת רֽוּחֲכֶ֖ם אֲנִ֥י;יְדַעְתִּֽיהָ

حزقيال 11: 15 Ezk.11.15

يَا ابْنَ آدَمَ، إخوَتُكَ إخوَتُكَ ذَوُو قَرَابَتِكَ، وَكُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ بِأَجْمَعِهِ، هُمُ الَّذِينَ قَالَ لَهُمْ سُكَّانُ أُورُشَلِيمَ: ابْتَعِدُوا عَنِ الرَّبِّ. لَنَا أُعْطِيَتْ هذِهِ الأَرْضُ مِيرَاثًا.

בֶּן אָדָ֗ם אַחֶ֤יךָ אַחֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֣י גְאֻלָּתֶ֔ךָ וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה אֲשֶׁר֩ אָמְר֨וּ לָהֶ֜ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם רַֽחֲקוּ֙ מֵעַ֣ל יְהוָ֔ה לָ֥נוּ;הִ֛יא נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה

حزقيال 12: 2 Ezk.12.2

يَا ابْنَ آدَمَ، أَنْتَ سَاكِنٌ فِي وَسْطِ بَيْتٍ مُتَمَرِّدٍ، الَّذِينَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لِيَنْظُرُوا وَلاَ يَنْظُرُونَ. لَهُمْ آذَانٌ لِيَسْمَعُوا وَلاَ يَسْمَعُونَ، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.

בֶּן אָדָ֕ם אַתָּ֣ה יֹשֵׁ֑ב בְּת֥וֹךְ בֵּית הַמֶּ֖רִי אֲשֶׁ֣ר לָהֶ֨ם עֵינַיִם֩ לִרְא֜וֹת וְלֹ֣א רָא֗וּ לָהֶ֤ם אָזְנַ֨יִם לִשְׁמֹ֙עַ֙ וְלֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ כִּ֛י;הֵֽם בֵּ֥ית מְרִ֖י

حزقيال 12: 2 Ezk.12.2

يَا ابْنَ آدَمَ، أَنْتَ سَاكِنٌ فِي وَسْطِ بَيْتٍ مُتَمَرِّدٍ، الَّذِينَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لِيَنْظُرُوا وَلاَ يَنْظُرُونَ. لَهُمْ آذَانٌ لِيَسْمَعُوا وَلاَ يَسْمَعُونَ، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.

בֶּן אָדָ֕ם אַתָּ֣ה יֹשֵׁ֑ב בְּת֥וֹךְ בֵּית הַמֶּ֖רִי אֲשֶׁ֣ר לָהֶ֨ם עֵינַיִם֩ לִרְא֜וֹת וְלֹ֣א רָא֗וּ לָהֶ֤ם אָזְנַ֨יִם לִשְׁמֹ֙עַ֙ וְלֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ כִּ֛י;הֵֽם בֵּ֥ית מְרִ֖י

حزقيال 12: 3 Ezk.12.3

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَهَيِّئْ لِنَفْسِكَ أُهْبَةَ جَلاَءٍ، وَارْتَحِلْ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ نَهَارًا، وَارْتَحِلْ مِنْ مَكَانِكَ إِلَى مَكَانٍ آخَرَ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ، لَعَلَّهُمْ يَنْظُرُونَ أَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֗ם עֲשֵׂ֤ה לְךָ֙ כְּלֵ֣י גוֹלָ֔ה וּגְלֵ֥ה לְעֵֽינֵיהֶ֑ם יוֹמָ֖ם וְגָלִ֨יתָ מִמְּקוֹמְךָ֜ אֶל מָק֤וֹם אַחֵר֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם אוּלַ֣י יִרְא֔וּ כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י

حزقيال 12: 6 Ezk.12.6

وَاحْمِلْ عَلَى كَتِفِكَ قُدَّامَ عُيُونِهِمْ. فِي الْعَتَمَةِ تُخْرِجُهَا. تُغَطِّي وَجْهَكَ فَلاَ تَرَى الأَرْضَ. لأَنِّي جَعَلْتُكَ آيَةً لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ.

תִּשָּׂא֙ עַל כָּתֵ֤ף לְעֵ֨ינֵיהֶ֜ם בָּעֲלָטָ֣ה תוֹצִ֔יא תְכַסֶּ֔ה פָּנֶ֣יךָ וְלֹ֥א תִרְאֶ֖ה הָאָ֑רֶץ כִּֽי נְתַתִּ֖יךָ מוֹפֵ֥ת לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 12: 9 Ezk.12.9

يَا ابْنَ آدَمَ، أَلَمْ يَقُلْ لَكَ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، الْبَيْتُ الْمُتَمَرِّدُ: مَاذَا تَصْنَعُ.

בֶּן אָדָ֕ם הֲלֹ֨א אָמְר֥וּ אֵלֶ֛יךָ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֣ית הַמֶּ֑רִי מָ֖ה אַתָּ֥ה;עֹשֶֽׂה

حزقيال 12: 9 Ezk.12.9

يَا ابْنَ آدَمَ، أَلَمْ يَقُلْ لَكَ بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، الْبَيْتُ الْمُتَمَرِّدُ: مَاذَا تَصْنَعُ.

בֶּן אָדָ֕ם הֲלֹ֨א אָמְר֥וּ אֵלֶ֛יךָ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֣ית הַמֶּ֑רִי מָ֖ה אַתָּ֥ה;עֹשֶֽׂה

حزقيال 12: 10 Ezk.12.10

قُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ. هذَا الْوَحْيُ هُوَ الرَّئِيسُ فِي أُورُشَلِيمَ وَكُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَالَّذِينَ هُمْ فِي وَسْطِهِمْ.

אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַזֶּה֙ הַמַּשָּׂ֤א הַנָּשִׂ֞יא בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְכָל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר הֵ֥מָּה בְתוֹכָֽם

حزقيال 12: 24 Ezk.12.24

لأَنَّهُ لاَ تَكُونُ بَعْدُ رُؤْيَا بَاطِلَةٌ وَلاَ عِرَافَةٌ مَلِقَةٌ فِي وَسْطِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.

כִּ֠י לֹ֣א יִֽהְיֶ֥ה ע֛וֹד כָּל;חֲז֥וֹן שָׁ֖וְא וּמִקְסַ֣ם חָלָ֑ק בְּת֖וֹךְ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 12: 25 Ezk.12.25

لأَنِّي أَنَا الرَّبُّ أَتَكَلَّمُ، وَالْكَلِمَةُ الَّتِي أَتَكَلَّمُ بِهَا تَكُونُ. لاَ تَطُولُ بَعْدُ. لأَنِّي فِي أَيَّامِكُمْ أَيُّهَا الْبَيْتُ الْمُتَمَرِّدُ أَقُولُ الْكَلِمَةَ وَأُجْرِيهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

כִּ֣י אֲנִ֣י יְהוָ֗ה אֲדַבֵּר֙ דָּבָר֙ אֲשֶׁ֨ר אֲדַבֵּ֤ר וְיֵ֣עָשֶׂ֔ה לֹ֥א תִמָּשֵׁ֖ךְ ע֑וֹד כִּ֣י בִֽימֵיכֶ֞ם בֵּ֣ית הַמֶּ֗רִי אֲדַבֵּ֤ר דָּבָר֙ וַעֲשִׂיתִ֔יו נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 12: 27 Ezk.12.27

يَا ابْنَ آدَمَ، هُوَذَا بَيْتُ إِسْرَائِيلَ قَائِلُونَ: الرُّؤْيَا الَّتِي هُوَ رَائِيهَا هِيَ إِلَى أَيَّامٍ كَثِيرَةٍ، وَهُوَ مُتَنَبِّئٌ لأَزْمِنَةٍ بَعِيدَةٍ.

בֶּן אָדָ֗ם הִנֵּ֤ה בֵֽית יִשְׂרָאֵל֙ אֹֽמְרִ֔ים הֶחָז֛וֹן אֲשֶׁר ה֥וּא חֹזֶ֖ה לְיָמִ֣ים רַבִּ֑ים ה֥וּא נִבָּֽא וּלְעִתִּ֥ים רְחוֹק֖וֹת

حزقيال 13: 9 Ezk.13.9

وَتَكُونُ يَدِي عَلَى الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَرَوْنَ الْبَاطِلَ، وَالَّذِينَ يَعْرِفُونَ بِالْكَذِبِ. فِي مَجْلِسِ شَعْبِي لاَ يَكُونُونَ، وَفِي كِتَابِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لاَ يُكْتَبُونَ، وَإِلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ لاَ يَدْخُلُونَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا السَّيِّدُ الرَّبُّ.

וְהָיְתָ֣ה יָדִ֗י אֶֽל הַנְּבִיאִ֞ים הַחֹזִ֣ים שָׁוְא֮ וְהַקֹּסְמִ֣ים כָּזָב֒ בְּס֧וֹד עַמִּ֣י לֹֽא יִהְי֗וּ וּבִכְתָ֤ב בֵּֽית יִשְׂרָאֵל֙ לֹ֣א יִכָּתֵ֔בוּ וְאֶל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יָבֹ֑אוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 14: 4 Ezk.14.4

لأَجْلِ ذلِكَ كَلِّمْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي يُصْعِدُ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَيَضَعُ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ يَأْتِي إِلَى النَّبِيِّ، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ حَسَبَ كَثْرَةِ أَصْنَامِهِ،

לָכֵ֣ן דַּבֵּר;א֠וֹתָם וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִ֣ישׁ;אִ֣ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֡ל אֲשֶׁר֩ יַעֲלֶ֨ה גִּלּוּלָ֜יו אֶל לִבּ֗וֹ יָשִׂים֙ וּמִכְשׁ֤וֹל עֲוֹנוֹ֙ נֹ֣כַח פָּנָ֔יו וּבָ֖א אֶל הַנָּבִ֑יא אֲנִ֣י יְהוָ֗ה נַעֲנֵ֧יתִי;ל֦וֹ בְּרֹ֥ב גִּלּוּלָֽיו

حزقيال 14: 5 Ezk.14.5

لِكَيْ آخُذَ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بِقُلُوبِهِمْ، لأَنَّهُمْ كُلَّهُمْ قَدِ ارْتَدُّوا عَنِّي بِأَصْنَامِهِمْ.

לְמַ֛עַן תְּפֹ֥שׂ בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּלִבָּ֑ם אֲשֶׁ֤ר כֻּלָּֽם נָזֹ֙רוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בְּגִלּֽוּלֵיהֶ֖ם

حزقيال 14: 7 Ezk.14.7

لأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ الْمُتَغَرِّبِينَ فِي إِسْرَائِيلَ، إِذَا ارْتَدَّ عَنِّي وَأَصْعَدَ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَوَضَعَ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ لِيَسْأَلَهُ عَنِّي، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ بِنَفْسِي.

כִּי֩ אִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמֵהַגֵּר֮ יָג֣וּר בְּיִשְׂרָאֵל֒ וְיִנָּזֵ֣ר מֵֽאַחֲרַ֗י וְיַ֤עַל גִּלּוּלָיו֙ אֶל לִבּ֔וֹ יָשִׂ֖ים וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֹנ֔וֹ נֹ֣כַח פָּנָ֑יו וּבָ֤א אֶל הַנָּבִיא֙ לִדְרָשׁ;ל֣וֹ בִ֔י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה נַֽעֲנֶה;לּ֖וֹ בִּֽי

حزقيال 14: 11 Ezk.14.11

لِكَيْ لاَ يَعُودَ يَضِلُّ عَنِّي بَيْتُ إِسْرَائِيلَ، وَلِكَيْ لاَ يَعُودُوا يَتَنَجَّسُونَ بِكُلِّ مَعَاصِيهِمْ، بَلْ لِيَكُونُوا لِي شَعْبًا وَأَنَا أَكُونُ لَهُمْ إِلهًا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

לְ֠מַעַן לֹֽא ע֤וֹד יִתְע֨וּ מֵאַֽחֲרַ֔י בֵּֽית יִשְׂרָאֵל֙ וְלֹֽא ע֖וֹד יִטַּמְּא֥וּ בְּכָל פִּשְׁעֵיהֶ֑ם וְהָ֥יוּ לִ֣י לְעָ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶהְיֶ֤ה לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 16: 41 Ezk.16.41

وَيُحْرِقُونَ بُيُوتَكِ بِالنَّارِ، وَيُجْرُونَ عَلَيْكِ أَحْكَامًا قُدَّامَ عُيُونِ نِسَاءٍ كَثِيرَةٍ. وَأَكُفُّكِ عَنِ الزِّنَا، وَأَيْضًا لاَ تُعْطِينَ أُجْرَةً بَعْدُ.

וְשָׂרְפ֤וּ בָתַּ֙יִךְ֙ בָּאֵ֔שׁ וְעָשׂוּ בָ֣ךְ שְׁפָטִ֔ים לְעֵינֵ֖י נָשִׁ֣ים רַבּ֑וֹת וְהִשְׁבַּתִּיךְ֙ מִזּוֹנָ֔ה וְגַם לֹ֥א תִתְּנִי אֶתְנַ֖ן עֽוֹד

حزقيال 17: 12 Ezk.17.12

قُلْ لِلْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ: أَمَا عَلِمْتُمْ مَا هذِهِ. قُلْ: هُوَذَا مَلِكُ بَابِلَ قَدْ جَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَخَذَ مَلِكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا وَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ إِلَى بَابِلَ.

אֱמָר;נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה מֶֽלֶךְ בָּבֶ֤ל בָ֨א יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח מַלְכָּהּ֙ שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה

حزقيال 18: 6 Ezk.18.6

لَمْ يَأْكُلْ عَلَى الْجِبَالِ وَلَمْ يَرْفَعْ عَيْنَيْهِ إِلَى أَصْنَامِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَلَمْ يُنَجِّسِ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ، وَلَمْ يَقْرُبِ امْرَأَةً طَامِثًا،

לֹ֣א אָכָ֔ל אֶל הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א וְעֵינָיו֙ אֶל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֣א טִמֵּ֔א אֵ֤שֶׁת רֵעֵ֙הוּ֙ לֹ֥א יִקְרָֽב אִשָּׁ֥ה נִדָּ֖ה

حزقيال 18: 15 Ezk.18.15

لَمْ يَأْكُلْ عَلَى الْجِبَالِ، وَلَمْ يَرْفَعْ عَيْنَيْهِ إِلَى أَصْنَامِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَلاَ نَجَّسَ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ،

לֹ֣א אָכָ֔ל עַל הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א וְעֵינָיו֙ אֶל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֥א טִמֵּֽא אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ

حزقيال 18: 25 Ezk.18.25

وَأَنْتُمْ تَقُولُونَ: لَيْسَتْ طَرِيقُ الرَّبِّ مُسْتَوِيَةً. فَاسْمَعُوا الآنَ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ: أَطَرِيقِي هِيَ غَيْرُ مُسْتَوِيَةٍ. أَلَيْسَتْ طُرُقُكُمْ غَيْرَ مُسْتَوِيَةٍ.

וַאֲמַרְתֶּ֕ם לֹ֥א דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י יִתָּכֵ֖ן שִׁמְעוּ נָא֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל הֲדַרְכִּי֙ לֹ֣א יִתָּכֵ֔ן הֲלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם לֹ֥א יִתָּכֵֽנוּ

حزقيال 18: 29 Ezk.18.29

وَبَيْتُ إِسْرَائِيلَ يَقُولُ: لَيْسَتْ طَرِيقُ الرَّبِّ مُسْتَوِيَةً. أَطُرُقِي غَيْرُ مُسْتَقِيمَةٍ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. أَلَيْسَتْ طُرُقُكُمْ غَيْرَ مُسْتَقِيمَةٍ.

בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָֽמְרוּ֙ לֹ֥א דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י יִתָּכֵ֖ן הַדְּרָכַ֞י לֹ֤א יִתָּֽכְנּוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל הֲלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם לֹ֥א יִתָּכֵֽן

حزقيال 18: 29 Ezk.18.29

وَبَيْتُ إِسْرَائِيلَ يَقُولُ: لَيْسَتْ طَرِيقُ الرَّبِّ مُسْتَوِيَةً. أَطُرُقِي غَيْرُ مُسْتَقِيمَةٍ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. أَلَيْسَتْ طُرُقُكُمْ غَيْرَ مُسْتَقِيمَةٍ.

בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָֽמְרוּ֙ לֹ֥א דֶּ֣רֶךְ אֲדֹנָ֑י יִתָּכֵ֖ן הַדְּרָכַ֞י לֹ֤א יִתָּֽכְנּוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל הֲלֹ֥א דַרְכֵיכֶ֖ם לֹ֥א יִתָּכֵֽן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2036 آية)