אֵת (H854) - ʼêth | معجم سترونغ العبري

حزقيال 38: 9 Ezk.38.9

وَتَصْعَدُ وَتَأْتِي كَزَوْبَعَةٍ، وَتَكُونُ كَسَحَابَةٍ تُغَشِّي الأَرْضَ أَنْتَ وَكُلُّ جُيُوشِكَ وَشُعُوبٌ كَثِيرُونَ مَعَكَ.

וְעָלִ֙יתָ֙ תָב֔וֹא כַּשֹּׁאָ֣ה תִּֽהְיֶ֑ה כֶּעָנָ֛ן לְכַסּ֥וֹת הָאָ֖רֶץ אַתָּה֙ וְכָל אֲגַפֶּ֔יךָ וְעַמִּ֥ים רַבִּ֖ים אוֹתָֽךְ

حزقيال 38: 15 Ezk.38.15

وَتَأْتِي مِنْ مَوْضِعِكَ مِنْ أَقَاصِي الشِّمَالِ أَنْتَ وَشُعُوبٌ كَثِيرُونَ مَعَكَ، كُلُّهُمْ رَاكِبُونَ خَيْلاً، جَمَاعَةٌ عَظِيمَةٌ وَجَيْشٌ كَثِيرٌ.

וּבָ֤אתָ מִמְּקֽוֹמְךָ֙ מִיַּרְכְּתֵ֣י צָפ֔וֹן אַתָּ֕ה וְעַמִּ֥ים רַבִּ֖ים אִתָּ֑ךְ כֻּלָּ֔ם רֹכְבֵ֤י סוּסִים֙ קָהָ֥ל גָּד֖וֹל וְחַ֥יִל רָֽב

حزقيال 38: 22 Ezk.38.22

وَأُعَاقِبُهُ بِالْوَبَإِ وَبِالدَّمِ، وَأُمْطِرُ عَلَيْهِ وَعَلَى جَيْشِهِ وَعَلَى الشُّعُوبِ الْكَثِيرَةِ الَّذِينَ مَعَهُ مَطَرًا جَارِفًا وَحِجَارَةَ بَرَدٍ وَنَارًا وَكِبْرِيتًا.

וְנִשְׁפַּטְתִּ֥י;אִתּ֖וֹ בְּדֶ֣בֶר וּבְדָ֑ם אַמְטִ֤יר עָלָיו֙ וְעַל אֲגַפָּ֔יו וְעַל עַמִּ֥ים רַבִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ וְגֶ֣שֶׁם שׁוֹטֵף֩ וְאַבְנֵ֨י אֶלְגָּבִ֜ישׁ אֵ֣שׁ וְגָפְרִ֗ית

حزقيال 39: 4 Ezk.39.4

فَتَسْقُطُ عَلَى جِبَالِ إِسْرَائِيلَ أَنْتَ وَكُلُّ جَيْشِكَ وَالشُّعُوبُ الَّذِينَ مَعَكَ. أَبْذُلُكَ مَأْكَلاً لِلطُّيُورِ الْكَاسِرَةِ مِنْ كُلِّ نَوْعٍ وَلِوُحُوشِ الْحَقْلِ.

תִּפּ֗וֹל עַל הָרֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אַתָּה֙ וְכָל אֲגַפֶּ֔יךָ וְעַמִּ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתָּ֑ךְ נְתַתִּ֥יךָ לְאָכְלָֽה לְעֵ֨יט צִפּ֧וֹר;כָּל;כָּנָ֛ף וְחַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה

حزقيال 43: 8 Ezk.43.8

بِجَعْلِهِمْ عَتَبَتَهُمْ لَدَى عَتَبَتِي، وَقَوَائِمَهُمْ لَدَى قَوَائِمِي، وَبَيْنِي وَبَيْنَهُمْ حَائِطٌ، فَنَجَّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ بِرَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي فَعَلُوهَا، فَأَفْنَيْتُهُمْ بِغَضَبِي.

בְּתִתָּ֨ם סִפָּ֜ם אֶת סִפִּ֗י וּמְזֽוּזָתָם֙ אֵ֣צֶל מְזוּזָתִ֔י בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיהֶ֑ם וְהַקִּ֖יר וְטִמְּא֣וּ שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֗י בְּתֽוֹעֲבוֹתָם֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ וָאֲכַ֥ל;אֹתָ֖ם בְּאַפִּֽי

دانيال 9: 13 Dan.9.13

كَمَا كُتِبَ فِي شَرِيعَةِ مُوسَى، قَدْ جَاءَ عَلَيْنَا كُلُّ هذَا الشَّرِّ، وَلَمْ نَتَضَرَّعْ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ إِلهِنَا لِنَرْجعَ مِنْ آثَامِنَا وَنَفْطِنَ بِحَقِّكَ.

כַּאֲשֶׁ֤ר כָּתוּב֙ בְּתוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֔ה בָּ֣אָה עָלֵ֑ינוּ כָּל הַזֹּ֖את הָרָעָ֥ה וְלֹֽא חִלִּ֜ינוּ אֶת פְּנֵ֣י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ לָשׁוּב֙ מֵֽעֲוֹנֵ֔נוּ וּלְהַשְׂכִּ֖יל בַּאֲמִתֶּֽךָ

هوشع 5: 7 Hos.5.7

قَدْ غَدَرُوا بِالرَّبِّ. لأَنَّهُمْ وَلَدُوا أَوْلاَدًا أَجْنَبِيِّينَ، اَلآنَ يَأْكُلُهُمْ شَهْرٌ مَعَ أَنْصِبَتِهِمْ.

בָּגָ֔דוּ בַּיהוָ֣ה כִּֽי יָלָ֑דוּ בָנִ֥ים זָרִ֖ים עַתָּ֛ה יֹאכְלֵ֥ם חֹ֖דֶשׁ אֶת חֶלְקֵיהֶֽם

هوشع 7: 5 Hos.7.5

يَوْمُ مَلِكِنَا يَمْرَضُ الرُّؤَسَاءُ مِنْ سَوْرَةِ الْخَمْرِ. يَبْسُطُ يَدَهُ مَعَ الْمُسْتَهْزِئِينَ.

י֣וֹם מַלְכֵּ֔נוּ הֶחֱל֥וּ שָׂרִ֖ים חֲמַ֣ת מִיָּ֑יִן מָשַׁ֥ךְ יָד֖וֹ אֶת לֹצְצִֽים

هوشع 12: 3 Hos.12.3

فِي الْبَطْنِ قَبَضَ بِعَقِبِ أَخِيهِ، وَبِقُوَّتِهِ جَاهَدَ مَعَ اللهِ.

בַּבֶּ֖טֶן עָקַ֣ב אָחִ֑יו וּבְאוֹנ֖וֹ שָׂרָ֥ה אֶת אֱלֹהִֽים

يوئيل 2: 19 Jol.2.19

وَيُجِيبُ الرَّبُّ وَيَقُولُ لِشَعْبِهِ: هأَنَذَا مُرْسِلٌ لَكُمْ قَمْحًا وَمِسْطَارًا وَزَيْتًا لِتَشْبَعُوا مِنْهَا، وَلاَ أَجْعَلُكُمْ أَيْضًا عَارًا بَيْنَ الأُمَمِ.

וַיַּ֨עַן יְהוָ֜ה וַיֹּ֣אמֶר לְעַמּ֗וֹ הִנְנִ֨י שֹׁלֵ֤חַ לָכֶם֙ הַדָּגָן֙ וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֔ר וּשְׂבַעְתֶּ֖ם אֹת֑וֹ וְלֹא אֶתֵּ֨ן;אֶתְכֶ֥ם ע֛וֹד חֶרְפָּ֖ה בַּגּוֹיִֽם

عاموس 5: 14 Amo.5.14

اُطْلُبُوا الْخَيْرَ لاَ الشَّرَّ لِكَيْ تَحْيَوْا، فَعَلَى هذَا يَكُونُ الرَّبُّ إِلهُ الْجُنُودِ مَعَكُمْ كَمَا قُلْتُمْ.

דִּרְשׁוּ ט֥וֹב וְאַל רָ֖ע לְמַ֣עַן תִּֽחְי֑וּ כֵ֞ן וִיהִי יְהוָ֧ה אֱלֹהֵֽי צְבָא֛וֹת אִתְּכֶ֖ם כַּאֲשֶׁ֥ר אֲמַרְתֶּֽם

عوبديا 1: 1 Oba.1.1

رُؤْيَا عُوبَدْيَا: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ عَنْ أَدُومَ: سَمِعْنَا خَبَرًا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ وَأُرْسِلَ رَسُولٌ بَيْنَ الأُمَمِ: قُومُوا، وَلْنَقُمْ عَلَيْهَا لِلْحَرْبِ.

חֲז֖וֹן עֹֽבַדְיָ֑ה כֹּֽה אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לֶאֱד֗וֹם שָׁמַ֜עְנוּ שְׁמוּעָ֨ה מֵאֵ֤ת יְהוָה֙ שֻׁלָּ֔ח וְצִיר֙ בַּגּוֹיִ֣ם ק֛וּמוּ וְנָק֥וּמָה עָלֶיהָ לַמִּלְחָמָֽה

ميخا 1: 12 Mic.1.12

لأَنَّ السَّاكِنَةَ فِي مَارُوثَ اغْتَمَّتْ لأَجْلِ خَيْرَاتِهَا، لأَنَّ شَرًّا قَدْ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ إِلَى بَابِ أُورُشَلِيمَ.

כִּֽי יוֹשֶׁ֣בֶת מָר֑וֹת חָ֥לָֽה לְט֖וֹב כִּֽי רָע֙ יָ֤רַד מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה לְשַׁ֖עַר יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 5: 7 Mic.5.7

وَتَكُونُ بَقِيَّةُ يَعْقُوبَ فِي وَسَطِ شُعُوبٍ كَثِيرِينَ كَالنَّدَى مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ، كَالْوَابِلِ عَلَى الْعُشْبِ الَّذِي لاَ يَنْتَظِرُ إِنْسَانًا وَلاَ يَصْبِرُ لِبَنِي الْبَشَرِ.

וְהָיָ֣ה שְׁאֵרִ֣ית יַעֲקֹ֗ב בְּקֶ֙רֶב֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כְּטַל֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּרְבִיבִ֖ים עֲלֵי עֵ֑שֶׂב אֲשֶׁ֤ר לֹֽא יְקַוֶּה֙ לְאִ֔ישׁ וְלֹ֥א יְיַחֵ֖ל לִבְנֵ֥י אָדָֽם

ميخا 5: 15 Mic.5.15

وَبِغَضَبٍ وَغَيْظٍ أَنْتَقِمُ مِنَ الأُمَمِ الَّذِينَ لَمْ يَسْمَعُوا.

בְּאַ֧ף וּבְחֵמָ֛ה וְעָשִׂ֜יתִי;נָקָ֖ם אֶת הַגּוֹיִ֑ם אֲשֶׁ֖ר לֹ֥א שָׁמֵֽעוּ

ميخا 6: 1 Mic.6.1

اِسْمَعُوا مَا قَالَهُ الرَّبُّ: قُمْ خَاصِمْ لَدَى الْجِبَالِ وَلْتَسْمَعِ التِّلاَلُ صَوْتَكَ.

שִׁמְעוּ;נָ֕א אֲשֶׁר אֹמֵ֑ר יְהוָ֖ה ק֚וּם רִ֣יב אֶת הֶהָרִ֔ים וְתִשְׁמַ֥עְנָה הַגְּבָע֖וֹת קוֹלֶֽךָ

حبقوق 2: 13 Hab.2.13

أَلَيْسَ مِنْ قِبَلِ رَبِّ الْجُنُودِ أَنَّ الشُّعُوبَ يَتْعَبُونَ لِلنَّارِ، وَالأُمَمَ لِلْبَاطِلِ يَعْيَوْنَ.

הֲל֣וֹא;הִנֵּ֔ה מֵאֵ֖ת יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת עַמִּים֙ וְיִֽיגְע֤וּ בְּדֵי;אֵ֔שׁ וּלְאֻמִּ֖ים בְּדֵי;רִ֥יק יִעָֽפוּ

صفنيا 1: 3 Zep.1.3

أَنْزِعُ الإِنْسَانَ وَالْحَيَوَانَ. أَنْزِعُ طُيُورَ السَّمَاءِ وَسَمَكَ الْبَحْرِ، وَالْمَعَاثِرَ مَعَ الأَشْرَارِ، وَأَقْطَعُ الإِنْسَانَ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

אָסֵ֨ף אָדָ֜ם וּבְהֵמָ֗ה אָסֵ֤ף עוֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ וּדְגֵ֣י הַיָּ֔ם וְהַמַּכְשֵׁל֖וֹת אֶת הָרְשָׁעִ֑ים וְהִכְרַתִּ֣י הָאָדָ֗ם מֵעַ֛ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָ֖ה נְאֻם יְהוָֽה

حجي 1: 13 Hag.1.13

فَقَالَ حَجَّي رَسُولُ الرَّبِّ بِرِسَالَةِ الرَّبِّ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ قَائِلاً: أَنَا مَعَكُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וַ֠יֹּאמֶר חַגַּ֞י מַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה בְּמַלְאֲכ֥וּת יְהוָ֖ה לָעָ֣ם לֵאמֹ֑ר אֲנִ֥י אִתְּכֶ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

حجي 2: 4 Hag.2.4

فَالآنَ تَشَدَّدْ يَا زَرُبَّابِلُ، يَقُولُ الرَّبُّ. وَتَشَدَّدْ يَا يَهُوشَعُ بْنُ يَهُوصَادِقَ الْكَاهِنُ الْعَظِيمُ، وَتَشَدَّدُوا يَا جَمِيعَ شَعْبِ الأَرْضِ، يَقُولُ الرَّبُّ. وَاعْمَلُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ، يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ.

וְעַתָּ֣ה חֲזַ֣ק זְרֻבָּבֶ֣ל נְאֻם יְהוָ֡ה וַחֲזַ֣ק יְהוֹשֻׁ֣עַ בֶּן יְהוֹצָדָק֩ הַכֹּהֵ֨ן הַגָּד֜וֹל וַחֲזַ֨ק כָּל עַ֥ם הָאָ֛רֶץ נְאֻם יְהוָ֖ה וַֽעֲשׂ֑וּ כִּֽי;אֲנִ֣י אִתְּכֶ֔ם נְאֻ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

حجي 2: 5 Hag.2.5

حَسَبَ الْكَلاَمِ الَّذِي عَاهَدْتُكُمْ بِهِ عِنْدَ خُرُوجِكُمْ مِنْ مِصْرَ، وَرُوحِي قَائِمٌ فِي وَسَطِكُمْ. لاَ تَخَافُوا.

הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר כָּרַ֤תִּי אִתְּכֶם֙ בְּצֵאתְכֶ֣ם מִמִּצְרַ֔יִם וְרוּחִ֖י עֹמֶ֣דֶת בְּתוֹכְכֶ֑ם אַל תִּירָֽאוּ

زكريا 1: 6 Zec.1.6

وَلكِنْ كَلاَمِي وَفَرَائِضِي الَّتِي أَوْصَيْتُ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءَ، أَفَلَمْ تُدْرِكْ آبَاءَكُمْ. فَرَجَعُوا وَقَالُوا: كَمَا قَصَدَ رَبُّ الْجُنُودِ أَنْ يَصْنَعَ بِنَا كَطُرُقِنَا وَكَأَعْمَالِنَا، كَذلِكَ فَعَلَ بِنَا.

אַ֣ךְ דְּבָרַ֣י וְחֻקַּ֗י אֲשֶׁ֤ר צִוִּ֙יתִי֙ עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֔ים הֲל֥וֹא הִשִּׂ֖יגוּ אֲבֹתֵיכֶ֑ם וַיָּשׁ֣וּבוּ וַיֹּאמְר֗וּ כַּאֲשֶׁ֨ר זָמַ֜ם יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ לַעֲשׂ֣וֹת לָ֔נוּ כִּדְרָכֵ֙ינוּ֙ וּכְמַ֣עֲלָלֵ֔ינוּ כֵּ֖ן עָשָׂ֥ה אִתָּֽנוּ

زكريا 6: 8 Zec.6.8

فَصَرَخَ عَلَيَّ وَكَلَّمنِي قَائِلاً: هُوَذَا الْخَارِجُونَ إِلَى أَرْضِ الشِّمَالِ قَدْ سَكَّنُوا رُوحِي فِي أَرْضِ الشِّمَالِ.

וַיַּזְעֵ֣ק אֹתִ֔י וַיְדַבֵּ֥ר;אֵלַ֖י לֵאמֹ֑ר רְאֵ֗ה הַיּֽוֹצְאִים֙ אֶל אֶ֣רֶץ צָפ֔וֹן הֵנִ֥יחוּ רוּחִ֖י בְּאֶ֥רֶץ צָפֽוֹן

زكريا 6: 10 Zec.6.10

خُذْ مِنْ السَّبْيِ مِنْ حَلْدَايَ وَمِنْ طُوبِيَّا وَمِنْ يَدَعْيَا الَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَابِلَ، وَتَعَالَ أَنْتَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَادْخُلْ إِلَى بَيْتِ يُوشِيَّا بْنِ صَفَنْيَا.

לָק֙וֹחַ֙ מֵאֵ֣ת הַגּוֹלָ֔ה מֵחֶלְדַּ֕י וּמֵאֵ֥ת טוֹבִיָּ֖ה וּמֵאֵ֣ת יְדַֽעְיָ֑ה אֲשֶׁר וּבָאתָ֤ מִבָּבֶֽל וּבָ֗אתָ אַתָּה֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא בָּ֖אוּ בֵּ֚ית יֹאשִׁיָּ֣ה בֶן צְפַנְיָ֔ה

زكريا 6: 10 Zec.6.10

خُذْ مِنْ السَّبْيِ مِنْ حَلْدَايَ وَمِنْ طُوبِيَّا وَمِنْ يَدَعْيَا الَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَابِلَ، وَتَعَالَ أَنْتَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَادْخُلْ إِلَى بَيْتِ يُوشِيَّا بْنِ صَفَنْيَا.

לָק֙וֹחַ֙ מֵאֵ֣ת הַגּוֹלָ֔ה מֵחֶלְדַּ֕י וּמֵאֵ֥ת טוֹבִיָּ֖ה וּמֵאֵ֣ת יְדַֽעְיָ֑ה אֲשֶׁר וּבָאתָ֤ מִבָּבֶֽל וּבָ֗אתָ אַתָּה֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא בָּ֖אוּ בֵּ֚ית יֹאשִׁיָּ֣ה בֶן צְפַנְיָ֔ה

زكريا 6: 10 Zec.6.10

خُذْ مِنْ السَّبْيِ مِنْ حَلْدَايَ وَمِنْ طُوبِيَّا وَمِنْ يَدَعْيَا الَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَابِلَ، وَتَعَالَ أَنْتَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَادْخُلْ إِلَى بَيْتِ يُوشِيَّا بْنِ صَفَنْيَا.

לָק֙וֹחַ֙ מֵאֵ֣ת הַגּוֹלָ֔ה מֵחֶלְדַּ֕י וּמֵאֵ֥ת טוֹבִיָּ֖ה וּמֵאֵ֣ת יְדַֽעְיָ֑ה אֲשֶׁר וּבָאתָ֤ מִבָּבֶֽל וּבָ֗אתָ אַתָּה֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא בָּ֖אוּ בֵּ֚ית יֹאשִׁיָּ֣ה בֶן צְפַנְיָ֔ה

زكريا 7: 9 Zec.7.9

هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ قَائِلاً: اقْضُوا قَضَاءَ الْحَقِّ، وَاعْمَلُوا إِحْسَانًا وَرَحْمَةً، كُلُّ إِنْسَانٍ مَعَ أَخِيهِ.

כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹ֑ר שְׁפֹ֔טוּ מִשְׁפַּ֤ט אֱמֶת֙ עֲשׂ֖וּ וְחֶ֣סֶד וְרַֽחֲמִ֔ים אִ֥ישׁ אֶת אָחִֽיו

زكريا 7: 12 Zec.7.12

بَلْ جَعَلُوا قَلْبَهُمْ مَاسًا لِئَلاَّ يَسْمَعُوا الشَّرِيعَةَ وَالْكَلاَمَ الَّذِي أَرْسَلَهُ رَبُّ الْجُنُودِ بِرُوحِهِ عَنْ يَدِ الأَنْبِيَاءِ الأَوَّلِينَ. فَجَاءَ غَضَبٌ عَظِيمٌ مِنْ عِنْدِ رَبِّ الْجُنُودِ.

שָׂ֣מוּ וְלִבָּ֞ם שָׁמִ֗יר מִ֠שְּׁמוֹעַ הַתּוֹרָ֤ה הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֜ח יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ בְּרוּח֔וֹ בְּיַ֖ד הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֑ים וַֽיְהִי֙ קֶ֣צֶף גָּד֔וֹל מֵאֵ֖ת יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

زكريا 10: 9 Zec.10.9

وَأَزْرَعُهُمْ بَيْنَ الشُّعُوبِ فَيَذْكُرُونَنِي فِي الأَرَاضِي الْبَعِيدَةِ، وَيَحْيَوْنَ مَعَ بَنِيهِمْ وَيَرْجِعُونَ.

וְאֶזְרָעֵם֙ בָּֽעַמִּ֔ים יִזְכְּר֑וּנִי וּבַמֶּרְחַקִּ֖ים וְחָי֥וּ אֶת בְּנֵיהֶ֖ם וָשָֽׁבוּ

زكريا 11: 10 Zec.11.10

فَأَخَذْتُ عَصَايَ نِعْمَةَ وَقَصَفْتُهَا لأَنْقُضَ عَهْدِي الَّذِي قَطَعْتُهُ مَعَ كُلِّ الأَسْبَاطِ.

וָאֶקַּ֤ח מַקְלִי֙ נֹ֔עַם וָאֶגְדַּ֖ע;אֹת֑וֹ לְהָפֵיר֙ בְּרִיתִ֔י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אֶת כָּל הָעַמִּֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (785 آية)