אֵת (H853) - ʼêth | معجم سترونغ العبري

التثنية 20: 20 Deu.20.20

وَأَمَّا الشَّجَرُ الَّذِي تَعْرِفُ أَنَّهُ لَيْسَ شَجَرًا يُؤْكَلُ مِنْهُ، فَإِيَّاهُ تُتْلِفُ وَتَقْطَعُ وَتَبْنِي حِصْنًا عَلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي تَعْمَلُ مَعَكَ حَرْبًا حَتَّى تَسْقُطَ.

רַ֞ק עֵ֣ץ אֲשֶׁר תֵּדַ֗ע כִּֽי לֹא עֵ֤ץ מַאֲכָל֙ אֹת֥וֹ תַשְׁחִ֖ית וְכָרָ֑תָּ וּבָנִ֣יתָ מָצ֗וֹר עַל הָעִיר֙ אֲשֶׁר;הִ֨וא עֹשָׂ֧ה עִמְּךָ֛ מִלְחָמָ֖ה עַ֥ד רִדְתָּֽהּ

التثنية 21: 19 Deu.21.19

يُمْسِكُهُ أَبُوهُ وَأُمُّهُ وَيَأْتِيَانِ بِهِ إِلَى شُيُوخِ مَدِينَتِهِ وَإِلَى بَابِ مَكَانِهِ،

וְתָ֥פְשׂוּ;ב֖וֹ אָבִ֣יו וְאִמּ֑וֹ וְהוֹצִ֧יאוּ אֹת֛וֹ אֶל זִקְנֵ֥י עִיר֖וֹ וְאֶל שַׁ֥עַר מְקֹמֽוֹ

التثنية 25: 1 Deu.25.1

إِذَا كَانَتْ خُصُومَةٌ بَيْنَ أُنَاسٍ وَتَقَدَّمُوا إِلَى الْقَضَاءِ لِيَقْضِيَ الْقُضَاةُ بَيْنَهُمْ، فَلْيُبَرِّرُوا الْبَارَّ وَيَحْكُمُوا عَلَى الْمُذْنِبِ.

כִּֽי יִהְיֶ֥ה רִיב֙ בֵּ֣ין אֲנָשִׁ֔ים וְנִגְּשׁ֥וּ אֶל הַמִּשְׁפָּ֖ט וּשְׁפָט֑וּם וְהִצְדִּ֙יקוּ֙ הַצַּדִּ֔יק וְהִרְשִׁ֖יעוּ אֶת הָרָשָֽׁע

التثنية 26: 6 Deu.26.6

فَأَسَاءَ إِلَيْنَا الْمِصْرِيُّونَ، وَثَقَّلُوا عَلَيْنَا وَجَعَلُوا عَلَيْنَا عُبُودِيَّةً قَاسِيَةً.

וַיָּרֵ֧עוּ אֹתָ֛נוּ הַמִּצְרִ֖ים וַיְעַנּ֑וּנוּ וַיִּתְּנ֥וּ עָלֵ֖ינוּ עֲבֹדָ֥ה קָשָֽׁה

التثنية 26: 16 Deu.26.16

هذَا الْيَوْمَ قَدْ أَمَرَكَ الرَّبُّ إِلهُكَ أَنْ تَعْمَلَ بِهذِهِ الْفَرَائِضِ وَالأَحْكَامِ، فَاحْفَظْ وَاعْمَلْ بِهَا مِنْ كُلِّ قَلْبِكَ وَمِنْ كُلِّ نَفْسِكَ.

הַזֶּ֗ה הַיּ֣וֹם מְצַוְּךָ֧ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לַעֲשׂ֛וֹת הָאֵ֖לֶּה הַחֻקִּ֥ים הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וְשָׁמַרְתָּ֤ וְעָשִׂ֙יתָ֙ אוֹתָ֔ם בְּכָל לְבָבְךָ֖ וּבְכָל נַפְשֶֽׁךָ

التثنية 27: 26 Deu.27.26

مَلْعُونٌ مَنْ لاَ يُقِيمُ كَلِمَاتِ هذَا النَّامُوسِ لِيَعْمَلَ بِهَا. وَيَقُولُ جَمِيعُ الشَّعْبِ: آمِينَ.

אָר֗וּר אֲשֶׁ֧ר לֹא יָקִ֛ים דִּבְרֵ֥י הַזֹּ֖את הַתּוֹרָֽה לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֑ם וְאָמַ֥ר כָּל הָעָ֖ם אָמֵֽן

التثنية 28: 14 Deu.28.14

وَلاَ تَزِيغَ عَنْ جَمِيعِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ بِهَا الْيَوْمَ يَمِينًا أَوْ شِمَالاً، لِكَيْ تَذْهَبَ وَرَاءَ آلِهَةٍ أُخْرَى لِتَعْبُدَهَا.

וְלֹ֣א תָס֗וּר מִכָּל הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֛ם הַיּ֖וֹם יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול לָלֶ֗כֶת אַחֲרֵ֛י אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים לְעָבְדָֽם

التثنية 28: 36 Deu.28.36

يَذْهَبُ بِكَ الرَّبُّ وَبِمَلِكِكَ الَّذِي تُقِيمُهُ عَلَيْكَ إِلَى أُمَّةٍ لَمْ تَعْرِفْهَا أَنْتَ وَلاَ آبَاؤُكَ، وَتَعْبُدُ هُنَاكَ آلِهَةً أُخْرَى مِنْ خَشَبٍ وَحَجَرٍ،

יוֹלֵ֨ךְ אֹֽתְךָ֗ יְהוָ֜ה מַלְכְּךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תָּקִ֣ים עָלֶ֔יךָ אֶל גּ֕וֹי לֹא יָדַ֖עְתָּ אַתָּ֣ה וַאֲבֹתֶ֑יךָ וְעָבַ֥דְתָּ שָּׁ֛ם אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים עֵ֥ץ וָאָֽבֶן

التثنية 28: 63 Deu.28.63

وَكَمَا فَرِحَ الرَّبُّ لَكُمْ لِيُحْسِنَ إِلَيْكُمْ وَيُكَثِّرَكُمْ، كَذلِكَ يَفْرَحُ الرَّبُّ لَكُمْ لِيُفْنِيَكُمْ وَيُهْلِكَكُمْ، فَتُسْتَأْصَلُونَ مِنَ الأَرْضِ الَّتِي أَنْتَ دَاخِلٌ إِلَيْهَا لِتَمْتَلِكَهَا.

וְ֠הָיָה;כַּאֲשֶׁר שָׂ֨שׂ יְהוָ֜ה עֲלֵיכֶ֗ם לְהֵיטִ֣יב אֶתְכֶם֮ וּלְהַרְבּ֣וֹת;אֶתְכֶם֒ כֵּ֣ן יָשִׂ֤ישׂ יְהוָה֙ עֲלֵיכֶ֔ם לְהַאֲבִ֥יד;אֶתְכֶ֖ם וּלְהַשְׁמִ֣יד;אֶתְכֶ֑ם וְנִסַּחְתֶּם֙ מֵעַ֣ל הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר אַתָּ֥ה בָא שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ

التثنية 29: 5 Deu.29.5

فَقَدْ سِرْتُ بِكُمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً فِي الْبَرِّيَّةِ، لَمْ تَبْلَ ثِيَابُكُمْ عَلَيْكُمْ، وَنَعْلُكَ لَمْ تَبْلَ عَلَى رِجْلِكَ.

וָאוֹלֵ֥ךְ אֶתְכֶ֛ם אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָ֖ה בַּמִּדְבָּ֑ר לֹֽא בָל֤וּ שַׂלְמֹֽתֵיכֶם֙ מֵעֲלֵיכֶ֔ם וְנַֽעַלְךָ֥ לֹֽא בָלְתָ֖ה מֵעַ֥ל רַגְלֶֽךָ

التثنية 29: 9 Deu.29.9

فَاحْفَظُوا كَلِمَاتِ هذَا الْعَهْدِ وَاعْمَلُوا بِهَا لِكَيْ تَفْلِحُوا فِي كُلِّ مَا تَفْعَلُونَ.

וּשְׁמַרְתֶּ֗ם דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֔ילוּ כָּל אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֽׂוּן

التثنية 30: 12 Deu.30.12

لَيْسَتْ هِيَ فِي السَّمَاءِ حَتَّى تَقُولَ: مَنْ يَصْعَدُ لأَجْلِنَا إِلَى السَّمَاءِ وَيَأْخُذُهَا لَنَا وَيُسْمِعُنَا إِيَّاهَا لِنَعْمَلَ بِهَا.

לֹ֥א הִ֑וא בַשָּׁמַ֖יִם לֵאמֹ֗ר מִ֣י יַעֲלֶה לָּ֤נוּ הַשָּׁמַ֙יְמָה֙ וְיִקָּחֶ֣הָ לָּ֔נוּ וְיַשְׁמִעֵ֥נוּ אֹתָ֖הּ וְנַעֲשֶֽׂנָּה

التثنية 30: 13 Deu.30.13

وَلاَ هِيَ فِي عَبْرِ الْبَحْرِ حَتَّى تَقُولَ: مَنْ يَعْبُرُ لأَجْلِنَا الْبَحْرَ وَيَأْخُذُهَا لَنَا وَيُسْمِعُنَا إِيَّاهَا لِنَعْمَلَ بِهَا.

וְלֹֽא הִ֑וא מֵעֵ֥בֶר לַיָּ֖ם לֵאמֹ֗ר מִ֣י יַעֲבָר לָ֜נוּ עֵ֤בֶר;הַיָּם֙ וְיִקָּחֶ֣הָ לָּ֔נוּ וְיַשְׁמִעֵ֥נוּ אֹתָ֖הּ וְנַעֲשֶֽׂנָּה

التثنية 31: 7 Deu.31.7

فَدَعَا مُوسَى يَشُوعَ، وَقَالَ لَهُ أَمَامَ أَعْيُنِ جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ: تَشَدَّدْ وَتَشَجَّعْ، لأَنَّكَ أَنْتَ تَدْخُلُ مَعَ هذَا الشَّعْبِ الأَرْضَ الَّتِي أَقْسَمَ الرَّبُّ لآبَائِهِمْ أَنْ يُعْطِيَهُمْ وَأَنْتَ تَقْسِمُهَا لَهُمْ.

וַיִּקְרָ֨א מֹשֶׁ֜ה לִֽיהוֹשֻׁ֗עַ וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו לְעֵינֵ֣י כָל יִשְׂרָאֵ֘ל חֲזַ֣ק וֶאֱמָץ֒ כִּ֣י אַתָּ֗ה תָּבוֹא֙ אֶת הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֧ע יְהוָ֛ה לַאֲבֹתָ֖ם לָתֵ֣ת;לָהֶ֑ם וְאַתָּ֖ה תַּנְחִילֶ֥נָּה אוֹתָֽם

يشوع 3: 3 Jos.3.3

وَأَمَرُوا الشَّعْبَ قَائِلِينَ: عِنْدَمَا تَرَوْنَ تَابُوتَ عَهْدِ الرَّبِّ إِلهِكُمْ وَالْكَهَنَةَ اللاَّوِيِّينَ حَامِلِينَ إِيَّاهُ، فَارْتَحِلُوا مِنْ أَمَاكِنِكُمْ وَسِيرُوا وَرَاءَهُ.

וַיְצַוּוּ֮ הָעָ֣ם לֵאמֹר֒ כִּרְאֽוֹתְכֶ֗ם אֲר֤וֹן בְּרִית יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם וְהַכֹּֽהֲנִים֙ הַלְוִיִּ֔ם נֹשְׂאִ֖ים אֹת֑וֹ וְאַתֶּ֗ם;תִּסְעוּ֙ מִמְּק֣וֹמְכֶ֔ם וַהֲלַכְתֶּ֖ם אַחֲרָֽיו

يشوع 5: 7 Jos.5.7

وَأَمَّا بَنُوهُمْ فَأَقَامَهُمْ مَكَانَهُمْ. فَإِيَّاهُمْ خَتَنَ يَشُوعُ لأَنَّهُمْ كَانُوا قُلْفًا، إِذْ لَمْ يَخْتِنُوهُمْ فِي الطَّرِيقِ.

בְּנֵיהֶם֙ הֵקִ֣ים תַּחְתָּ֔ם אֹתָ֖ם מָ֣ל יְהוֹשֻׁ֑עַ כִּי הָי֔וּ עֲרֵלִ֣ים כִּ֛י לֹא מָ֥לוּ;אוֹתָ֖ם בַּדָּֽרֶךְ

يشوع 7: 15 Jos.7.15

وَيَكُونُ الْمَأْخُوذُ بِالْحَرَامِ يُحْرَقُ بِالنَّارِ هُوَ وَكُلُّ مَا لَهُ، لأَنَّهُ تَعَدَّى عَهْدَ الرَّبِّ، وَلأَنَّهُ عَمِلَ قَبَاحَةً فِي إِسْرَائِيلَ.

וְהָיָה֙ הַנִּלְכָּ֣ד בַּחֵ֔רֶם יִשָּׂרֵ֣ף בָּאֵ֔שׁ אֹת֖וֹ וְאֶת;כָּל אֲשֶׁר ל֑וֹ כִּ֤י עָבַר֙ בְּרִ֣ית יְהוָ֔ה וְכִֽי עָשָׂ֥ה נְבָלָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל

يشوع 7: 15 Jos.7.15

وَيَكُونُ الْمَأْخُوذُ بِالْحَرَامِ يُحْرَقُ بِالنَّارِ هُوَ وَكُلُّ مَا لَهُ، لأَنَّهُ تَعَدَّى عَهْدَ الرَّبِّ، وَلأَنَّهُ عَمِلَ قَبَاحَةً فِي إِسْرَائِيلَ.

וְהָיָה֙ הַנִּלְכָּ֣ד בַּחֵ֔רֶם יִשָּׂרֵ֣ף בָּאֵ֔שׁ אֹת֖וֹ וְאֶת;כָּל אֲשֶׁר ל֑וֹ כִּ֤י עָבַר֙ בְּרִ֣ית יְהוָ֔ה וְכִֽי עָשָׂ֥ה נְבָלָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל

يشوع 7: 24 Jos.7.24

فَأَخَذَ يَشُوعُ عَخَانَ بْنَ زَارَحَ وَالْفِضَّةَ وَالرِّدَاءَ وَلِسَانَ الذَّهَبِ وَبَنِيهِ وَبَنَاتِهِ وَبَقَرَهُ وَحَمِيرَهُ وَغَنَمَهُ وَخَيْمَتَهُ وَكُلَّ مَا لَهُ، وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، وَصَعِدُوا بِهِمْ إِلَى وَادِي عَخُورَ.

וַיִּקַּ֣ח יְהוֹשֻׁ֣עַ עָכָ֣ן בֶּן זֶ֡רַח הַכֶּ֣סֶף הָאַדֶּ֣רֶת לְשׁ֣וֹן הַזָּהָ֡ב בָּנָ֡יו בְּנֹתָ֡יו שׁוֹרוֹ֩ חֲמֹר֨וֹ צֹאנ֤וֹ אָהֳלוֹ֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּ֑וֹ וַיַּעֲל֥וּ אֹתָ֖ם עֵ֥מֶק עָכֽוֹר

يشوع 8: 23 Jos.8.23

وَأَمَّا مَلِكُ عَايٍ فَأَمْسَكُوهُ حَيًّا وَتَقَدَّمُوا بِهِ إِلَى يَشُوعَ.

מֶ֥לֶךְ הָעַ֖י תָּ֣פְשׂוּ חָ֑י וַיַּקְרִ֥בוּ אֹת֖וֹ אֶל יְהוֹשֻֽׁעַ

يشوع 9: 9 Jos.9.9

فَقَالُوا لَهُ: مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ جِدًّا جَاءَ عَبِيدُكَ عَلَى اسْمِ الرَّبِّ إِلهِكَ، لأَنَّنَا سَمِعْنَا خَبَرَهُ وَكُلَّ مَا عَمِلَ بِمِصْرَ،

וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו מֵאֶ֨רֶץ רְחוֹקָ֤ה מְאֹד֙ בָּ֣אוּ עֲבָדֶ֔יךָ לְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּֽי שָׁמַ֣עְנוּ שָׁמְע֔וֹ וְאֵ֛ת;כָּל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה בְּמִצְרָֽיִם

يشوع 9: 10 Jos.9.10

وَكُلَّ مَا عَمِلَ بِمَلِكَيِ الأَمُورِيِّينَ اللَّذَيْنِ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ: سِيحُونَ مَلِكِ حَشْبُونَ وَعُوجَ مَلِكِ بَاشَانَ الَّذِي فِي عَشْتَارُوثَ.

וְאֵ֣ת;כָּל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֗ה לִשְׁנֵי֙;מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֑ן לְסִיחוֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן וּלְע֥וֹג מֶֽלֶךְ הַבָּשָׁ֖ן אֲשֶׁ֥ר בְּעַשְׁתָּרֽוֹת

يشوع 9: 14 Jos.9.14

فَأَخَذَ الرِّجَالُ مِنْ زَادِهِمْ، وَمِنْ فَمِ الرَّبِّ لَمْ يَسْأَلُوا.

וַיִּקְח֥וּ הָֽאֲנָשִׁ֖ים מִצֵּידָ֑ם וְאֶת;פִּ֥י יְהוָ֖ה לֹ֥א שָׁאָֽלוּ

يشوع 10: 28 Jos.10.28

وَأَخَذَ يَشُوعُ مَقِّيدَةَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ، وَحَرَّمَ مَلِكَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِ مَقِّيدَةَ كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.

לָכַ֨ד יְהוֹשֻׁ֜עַ מַקֵּדָה֩ בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶרֶב֮ הֶחֱרִ֣ם מַלְכָּהּ֒ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד וַיַּ֙עַשׂ֙ לְמֶ֣לֶךְ מַקֵּדָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ

يشوع 10: 30 Jos.10.30

فَدَفَعَهَا الرَّبُّ هِيَ أَيْضًا بِيَدِ إِسْرَائِيلَ مَعَ مَلِكِهَا، فَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ بِهَا شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِهَا كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.

וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אוֹתָ֜הּ גַּם בְּיַ֣ד יִשְׂרָאֵ֘ל וְאֶת מַלְכָּהּ֒ וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶ֗רֶב וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹֽא הִשְׁאִ֥יר בָּ֖הּ שָׂרִ֑יד וַיַּ֣עַשׂ לְמַלְכָּ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ

يشوع 10: 30 Jos.10.30

فَدَفَعَهَا الرَّبُّ هِيَ أَيْضًا بِيَدِ إِسْرَائِيلَ مَعَ مَلِكِهَا، فَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ بِهَا شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِهَا كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.

וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אוֹתָ֜הּ גַּם בְּיַ֣ד יִשְׂרָאֵ֘ל וְאֶת מַלְכָּהּ֒ וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶ֗רֶב וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹֽא הִשְׁאִ֥יר בָּ֖הּ שָׂרִ֑יד וַיַּ֣עַשׂ לְמַלְכָּ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ

يشوع 10: 30 Jos.10.30

فَدَفَعَهَا الرَّبُّ هِيَ أَيْضًا بِيَدِ إِسْرَائِيلَ مَعَ مَلِكِهَا، فَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ بِهَا شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِهَا كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.

וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אוֹתָ֜הּ גַּם בְּיַ֣ד יִשְׂרָאֵ֘ל וְאֶת מַלְכָּהּ֒ וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶ֗רֶב וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹֽא הִשְׁאִ֥יר בָּ֖הּ שָׂרִ֑יד וַיַּ֣עַשׂ לְמַלְכָּ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ

يشوع 10: 32 Jos.10.32

فَدَفَعَ الرَّبُّ لَخِيشَ بِيَدِ إِسْرَائِيلَ، فَأَخَذَهَا فِي الْيَوْمِ الثَّانِي وَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ.

וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה לָכִ֜ישׁ בְּיַ֣ד יִשְׂרָאֵ֗ל וַֽיִּלְכְּדָהּ֙ בַּיּ֣וֹם הַשֵּׁנִ֔י וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶ֔רֶב וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֑הּ כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְלִבְנָֽה

يشوع 10: 35 Jos.10.35

وَأَخَذُوهَا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ، وَحَرَّمَ كُلَّ نَفْسٍ بِهَا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِلَخِيشَ.

וַֽיִּלְכְּד֜וּהָ בַּיּ֤וֹם;הַהוּא֙ וַיַּכּ֣וּהָ לְפִי חֶ֔רֶב הֶחֱרִ֑ים וְאֵת֙;כָּל הַנֶּ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְלָכִֽישׁ

يشوع 10: 37 Jos.10.37

وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا وَكُلِّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِعَجْلُونَ، فَحَرَّمَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا.

וַיִּלְכְּד֣וּהָ וַיַּכּֽוּהָ לְפִי חֶ֠רֶב וְאֶת מַלְכָּ֨הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֜יהָ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֤פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּהּ֙ לֹֽא הִשְׁאִ֣יר שָׂרִ֔יד כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְעֶגְל֑וֹן וַיַּחֲרֵ֣ם;אוֹתָ֔הּ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (447 آية)