אֵת (H853) - ʼêth | معجم سترونغ العبري

فَتَحْفَظُونَ كُلَّ فَرَائِضِي، وَكُلَّ أَحْكَامِي، وَتَعْمَلُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ.

וּשְׁמַרְתֶּ֤ם אֶת;כָּל חֻקֹּתַי֙ וְאֶת;כָּל מִשְׁפָּטַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם;אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה

وَإِذَا زَنَى رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ، فَإِذَا زَنَى مَعَ امْرَأَةِ قَرِيبِهِ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الزَّانِي وَالزَّانِيَةُ.

אֲשֶׁ֤ר יִנְאַף֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת;אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִנְאַ֖ף אֶת אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ מֽוֹת;יוּמַ֥ת הַנֹּאֵ֖ף וְהַנֹּאָֽפֶת

اللاويين 20: 10 Lev.20.10

وَإِذَا زَنَى رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ، فَإِذَا زَنَى مَعَ امْرَأَةِ قَرِيبِهِ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الزَّانِي وَالزَّانِيَةُ.

אֲשֶׁ֤ר יִנְאַף֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת;אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִנְאַ֖ף אֶת אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ מֽוֹת;יוּמַ֥ת הַנֹּאֵ֖ף וְהַנֹּאָֽפֶת

اللاويين 20: 11 Lev.20.11

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ أَبِيهِ، فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَبِيهِ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ كِلاَهُمَا. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו גִּלָּ֑ה עֶרְוַ֥ת אָבִ֖יו מֽוֹת;יוּמְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 12 Lev.20.12

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ كَنَّتِهِ، فَإِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ كِلاَهُمَا. قَدْ فَعَلاَ فَاحِشَةً. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת כַּלָּת֔וֹ מ֥וֹת;יוּמְת֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם עָשׂ֖וּ תֶּ֥בֶל דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 13 Lev.20.13

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ ذَكَرٍ اضْطِجَاعَ امْرَأَةٍ، فَقَدْ فَعَلاَ كِلاَهُمَا رِجْسًا. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֤ב וְאִ֗ישׁ אֶת זָכָר֙ מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֔ה עָשׂ֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם תּוֹעֵבָ֥ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 14 Lev.20.14

وَإِذَا اتَّخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةً وَأُمَّهَا فَذلِكَ رَذِيلَةٌ. بِالنَّارِ يُحْرِقُونَهُ وَإِيَّاهُمَا، لِكَيْ لاَ يَكُونَ رَذِيلَةٌ بَيْنَكُمْ.

אֲשֶׁ֨ר יִקַּ֧ח וְאִ֗ישׁ אִשָּׁ֛ה אִמָּ֖הּ הִ֑וא זִמָּ֣ה בָּאֵ֞שׁ יִשְׂרְפ֤וּ;אֹתוֹ֙ וְאֶתְהֶ֔ן וְלֹא תִהְיֶ֥ה זִמָּ֖ה בְּתוֹכְכֶֽם

اللاويين 20: 18 Lev.20.18

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ طَامِثٍ وَكَشَفَ عَوْرَتَهَا، عَرَّى يَنْبُوعَهَا وَكَشَفَتْ هِيَ يَنْبُوعَ دَمِهَا، يُقْطَعَانِ كِلاَهُمَا مِنْ شَعِبْهِمَا.

אֲשֶׁר יִשְׁכַּ֨ב וְ֠אִישׁ אֶת אִשָּׁ֜ה דָּוָ֗ה וְגִלָּ֤ה עֶרְוָתָהּ֙ הֶֽעֱרָ֔ה מְקֹרָ֣הּ גִּלְּתָ֖ה וְהִ֕יא מְק֣וֹר דָּמֶ֑יהָ וְנִכְרְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽם

اللاويين 20: 20 Lev.20.20

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ عَمِّهِ فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ عَمِّهِ. يَحْمِلاَنِ ذَنْبَهُمَا. يَمُوتَانِ عَقِيمَيْنِ.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת דֹּ֣דָת֔וֹ גִּלָּ֑ה עֶרְוַ֥ת דֹּד֖וֹ יִשָּׂ֖אוּ חֶטְאָ֥ם יָמֻֽתוּ עֲרִירִ֥ים

اللاويين 20: 22 Lev.20.22

فَتَحْفَظُونَ جَمِيعَ فَرَائِضِي وَجَمِيعَ أَحْكَامِي، وَتَعْمَلُونَهَا لِكَيْ لاَ تَقْذِفَكُمُ الأَرْضُ الَّتِي أَنَا آتٍ بِكُمْ إِلَيْهَا لِتَسْكُنُوا فِيهَا.

וּשְׁמַרְתֶּ֤ם כָּל חֻקֹּתַי֙ כָּל מִשְׁפָּטַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם;אֹתָ֑ם וְלֹא תָקִ֤יא;אֶתְכֶם֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֜י מֵבִ֥יא אֶתְכֶ֛ם שָׁ֖מָּה לָשֶׁ֥בֶת בָּֽהּ

اللاويين 20: 24 Lev.20.24

وَقُلْتُ لَكُمْ: تَرِثُونَ أَنْتُمْ أَرْضَهُمْ، وَأَنَا أُعْطِيكُمْ إِيَّاهَا لِتَرِثُوهَا، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمُ الَّذِي مَيَّزَكُمْ مِنَ الشُّعُوبِ.

וָאֹמַ֣ר לָכֶ֗ם תִּֽירְשׁ֣וּ אַתֶּם֮ אַדְמָתָם֒ וַאֲנִ֞י אֶתְּנֶ֤נָּה;לָכֶם֙ אֹתָ֔הּ לָרֶ֣שֶׁת אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָ֑שׁ אֲנִי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר הִבְדַּ֥לְתִּי;אֶתְכֶ֖ם מִן הָֽעַמִּֽים

اللاويين 21: 14 Lev.21.14

أَمَّا الأَرْمَلَةُ وَالْمُطَلَّقَةُ وَالْمُدَنَّسَةُ وَالزَّانِيَةُ فَمِنْ هؤُلاَءِ لاَ يَأْخُذُ، بَلْ يَتَّخِذُ عَذْرَاءَ مِنْ قَوْمِهِ امْرَأَةً.

אַלְמָנָ֤ה וּגְרוּשָׁה֙ וַחֲלָלָ֣ה זֹנָ֔ה אֶת אֵ֖לֶּה לֹ֣א יִקָּ֑ח כִּ֛י;אִם יִקַּ֥ח בְּתוּלָ֥ה מֵעַמָּ֖יו אִשָּֽׁה

اللاويين 23: 2 Lev.23.2

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَوَاسِمُ الرَّبِّ الَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً. هذِهِ هِيَ مَوَاسِمِي:

דַּבֵּ֞ר בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר אֹתָ֖ם תִּקְרְא֥וּ מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ אֵ֥לֶּה הֵ֖ם מוֹעֲדָֽי

اللاويين 23: 4 Lev.23.4

هذِهِ مَوَاسِمُ الرَّبِّ، الْمَحَافِلُ الْمُقَدَّسَةُ الَّتِي تُنَادُونَ بِهَا فِي أَوْقَاتِهَا:

אֵ֚לֶּה מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה מִקְרָאֵ֖י קֹ֑דֶשׁ אֲשֶׁר תִּקְרְא֥וּ אֹתָ֖ם בְּמוֹעֲדָֽם

اللاويين 23: 37 Lev.23.37

هذِهِ هِيَ مَوَاسِمُ الرَّبِّ الَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً لِتَقْرِيبِ وَقُودٍ لِلرَّبِّ، مُحْرَقَةً وَتَقْدِمَةً وَذَبِيحَةً وَسَكِيبًا أَمْرَ الْيَوْمِ بِيَوْمِهِ،

אֵ֚לֶּה מוֹעֲדֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁר אֹתָ֖ם תִּקְרְא֥וּ מִקְרָאֵ֣י קֹ֑דֶשׁ לְהַקְרִ֨יב אִשֶּׁ֜ה לַיהוָ֗ה עֹלָ֧ה וּמִנְחָ֛ה זֶ֥בַח וּנְסָכִ֖ים דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ

اللاويين 24: 11 Lev.24.11

فَجَدَّفَ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ عَلَى الاسْمِ وَسَبَّ. فَأَتَوْا بِهِ إِلَى مُوسَى. وَكَانَ اسْمُ أُمِّهِ شَلُومِيَةَ بِنْتَ دِبْرِي مِنْ سِبْطِ دَانَ.

וַ֠יִּקֹּב בֶּן הָֽאִשָּׁ֨ה;הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית אֶת הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֶל מֹשֶׁ֑ה וְשֵׁ֥ם אִמּ֛וֹ שְׁלֹמִ֥ית בַּת דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה דָֽן

اللاويين 24: 11 Lev.24.11

فَجَدَّفَ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ عَلَى الاسْمِ وَسَبَّ. فَأَتَوْا بِهِ إِلَى مُوسَى. وَكَانَ اسْمُ أُمِّهِ شَلُومِيَةَ بِنْتَ دِبْرِي مِنْ سِبْطِ دَانَ.

וַ֠יִּקֹּב בֶּן הָֽאִשָּׁ֨ה;הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית אֶת הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֶל מֹשֶׁ֑ה וְשֵׁ֥ם אִמּ֛וֹ שְׁלֹמִ֥ית בַּת דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה דָֽן

اللاويين 24: 14 Lev.24.14

أَخْرِجِ الَّذِي سَبَّ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ، فَيَضَعَ جَمِيعُ السَّامِعِينَ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِهِ، وَيَرْجُمَهُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ.

הוֹצֵ֣א אֶת הַֽמְקַלֵּ֗ל אֶל מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וְסָמְכ֧וּ כָֽל הַשֹּׁמְעִ֛ים יְדֵיהֶ֖ם עַל רֹאשׁ֑וֹ וְרָגְמ֥וּ;אֹת֖וֹ כָּל הָעֵדָֽה

اللاويين 26: 3 Lev.26.3

إِذَا سَلَكْتُمْ فِي فَرَائِضِي وَحَفِظْتُمْ وَصَايَايَ وَعَمِلْتُمْ بِهَا،

אִם תֵּלֵ֑כוּ בְּחֻקֹּתַ֖י תִּשְׁמְר֔וּ מִצְוֹתַ֣י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָֽם

اللاويين 26: 33 Lev.26.33

وَأُذَرِّيكُمْ بَيْنَ الأُمَمِ، وَأُجَرِّدُ وَرَاءَكُمُ السَّيْفَ فَتَصِيرُ أَرْضُكُمْ مُوحَشَةً، وَمُدُنُكُمْ تَصِيرُ خَرِبَةً.

וְאֶתְכֶם֙;אֱזָרֶ֣ה בַגּוֹיִ֔ם וַהֲרִיקֹתִ֥י אַחֲרֵיכֶ֖ם חָ֑רֶב וְהָיְתָ֤ה אַרְצְכֶם֙ שְׁמָמָ֔ה וְעָרֵיכֶ֖ם יִהְי֥וּ חָרְבָּֽה

اللاويين 26: 43 Lev.26.43

وَالأَرْضُ تُتْرَكُ مِنْهُمْ وَتَسْتَوْفِي سُبُوتَهَا فِي وَحْشَتِهَا مِنْهُمْ، وَهُمْ يَسْتَوْفُونَ عَنْ ذُنُوبِهِمْ لأَنَّهُمْ قَدْ أَبَوْا أَحْكَامِي وَكَرِهَتْ أَنْفُسُهُمْ فَرَائِضِي.

וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת עֲוֹנָ֑ם יַ֣עַן;וּבְיַ֔עַן מָאָ֔סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם חֻקֹּתַ֖י

العدد 5: 7 Num.5.7

فَلْتُقِرَّ بِخَطِيَّتِهَا الَّتِي عَمِلَتْ، وَتَرُدَّ مَا أَذْنَبَتْ بِهِ بِعَيْنِهِ، وَتَزِدْ عَلَيْهِ خُمْسَهُ، وَتَدْفَعْهُ لِلَّذِي أَذْنَبَتْ إِلَيْهِ.

וְהִתְוַדּ֗וּ חַטָּאתָם֮ אֲשֶׁ֣ר עָשׂוּ֒ וְהֵשִׁ֤יב אֶת אֲשָׁמוֹ֙ בְּרֹאשׁ֔וֹ יֹסֵ֣ף עָלָ֑יו וַחֲמִישִׁת֖וֹ וְנָתַ֕ן לַאֲשֶׁ֖ר אָשַׁ֥ם לֽוֹ

العدد 10: 29 Num.10.29

وَقَالَ مُوسَى لِحُوبَابَ بْنِ رَعُوئِيلَ الْمِدْيَانِيِّ حَمِي مُوسَى: إِنَّنَا رَاحِلُونَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي قَالَ الرَّبُّ أُعْطِيكُمْ إِيَّاهُ. اِذْهَبْ مَعَنَا فَنُحْسِنَ إِلَيْكَ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ تَكَلَّمَ عَنْ إِسْرَائِيلَ بِالإِحْسَانِ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לְ֠חֹבָב בֶּן רְעוּאֵ֣ל הַמִּדְיָנִי֮ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁה֒ אֲנַ֗חְנוּ נֹסְעִ֣ים אֶל הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֶתֵּ֣ן;לָכֶ֑ם אֹת֖וֹ לְכָ֤ה אִתָּ֙נוּ֙ וְהֵטַ֣בְנוּ לָ֔ךְ כִּֽי יְהוָ֥ה דִּבֶּר עַל יִשְׂרָאֵֽל ט֖וֹב

العدد 11: 16 Num.11.16

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اجْمَعْ إِلَيَّ سَبْعِينَ رَجُلاً مِنْ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ تَعْلَمُ أَنَّهُمْ شُيُوخُ الشَّعْبِ وَعُرَفَاؤُهُ، وَأَقْبِلْ بِهِمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ فَيَقِفُوا هُنَاكَ مَعَكَ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה אֶסְפָה לִּ֞י שִׁבְעִ֣ים אִישׁ֮ מִזִּקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ אֲשֶׁ֣ר יָדַ֔עְתָּ כִּי זִקְנֵ֥י הָעָ֖ם וְשֹׁטְרָ֑יו וְלָקַחְתָּ֤ אֹתָם֙ אֶל אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וְהִֽתְיַצְּב֥וּ שָׁ֖ם עִמָּֽךְ

العدد 13: 26 Num.13.26

فَسَارُوا حَتَّى أَتَوْا إِلَى مُوسَى وَهَارُونَ وَكُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، إِلَى بَرِّيَّةِ فَارَانَ، إِلَى قَادَشَ، وَرَدُّوا إِلَيْهِمَا خَبَرًا وَإِلَى كُلِّ الْجَمَاعَةِ وَأَرَوْهُمْ ثَمَرَ الأَرْضِ.

וַיֵּלְכ֡וּ וַיָּבֹאוּ֩ אֶל מֹשֶׁ֨ה אַהֲרֹ֜ן כָּל עֲדַ֧ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל מִדְבַּ֥ר פָּארָ֖ן קָדֵ֑שָׁה וַיָּשִׁ֨יבוּ אוֹתָ֤ם דָּבָר֙ כָּל הָ֣עֵדָ֔ה וַיַּרְא֖וּם פְּרִ֥י הָאָֽרֶץ

العدد 14: 3 Num.14.3

وَلِمَاذَا أَتَى بِنَا الرَّبُّ إِلَى هذِهِ الأَرْضِ لِنَسْقُطَ بِالسَّيْفِ. تَصِيرُ نِسَاؤُنَا وَأَطْفَالُنَا غَنِيمَةً. أَلَيْسَ خَيْرًا لَنَا أَنْ نَرْجعَ إِلَى مِصْرَ.

וְלָמָ֣ה מֵבִ֨יא אֹתָ֜נוּ יְ֠הוָה אֶל הַזֹּאת֙ הָאָ֤רֶץ לִנְפֹּ֣ל בַּחֶ֔רֶב יִהְי֣וּ נָשֵׁ֥ינוּ וְטַפֵּ֖נוּ לָבַ֑ז הֲל֧וֹא ט֦וֹב לָ֖נוּ שׁ֥וּב מִצְרָֽיְמָה

العدد 15: 18 Num.15.18

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَتَى دَخَلْتُمُ الأَرْضَ الَّتِي أَنَا آتٍ بِكُمْ إِلَيْهَا،

דַּבֵּר֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם בְּבֹֽאֲכֶם֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֛י מֵבִ֥יא אֶתְכֶ֖ם שָֽׁמָּה

العدد 18: 11 Num.18.11

وَهذِهِ لَكَ: الرَّفِيعَةُ مِنْ عَطَايَاهُمْ مَعَ كُلِّ تَرْدِيدَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. لَكَ أَعْطَيْتُهَا وَلِبَنِيكَ وَبَنَاتِكَ مَعَكَ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً. كُلُّ طَاهِرٍ فِي بَيْتِكَ يَأْكُلُ مِنْهَا.

וְזֶה לְּךָ֞ תְּרוּמַ֣ת מַתָּנָ֗ם לְכָל תְּנוּפֹת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ לְךָ֣ נְתַתִּ֗ים וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק עוֹלָ֑ם כָּל טָה֥וֹר בְּבֵיתְךָ֖ יֹאכַ֥ל אֹתֽוֹ

العدد 20: 5 Num.20.5

وَلِمَاذَا أَصْعَدْتُمَانَا مِنْ مِصْرَ لِتَأْتِيَا بِنَا إِلَى هذَا الْمَكَانِ الرَّدِيءِ. لَيْسَ هُوَ مَكَانَ زَرْعٍ وَتِينٍ وَكَرْمٍ وَرُمَّانٍ، وَلاَ فِيهِ مَاءٌ لِلشُّرْبِ..

וְלָמָ֤ה הֶֽעֱלִיתֻ֙נוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם לְהָבִ֣יא אֹתָ֔נוּ אֶל הַזֶּ֑ה הַמָּק֥וֹם הָרָ֖ע לֹ֣א מְק֣וֹם זֶ֗רַע וּתְאֵנָ֤ה וְגֶ֙פֶן֙ וְרִמּ֔וֹן אַ֖יִן וּמַ֥יִם לִשְׁתּֽוֹת

العدد 20: 25 Num.20.25

خُذْ هَارُونَ وَأَلِعَازَارَ ابْنَهُ وَاصْعَدْ بِهِمَا إِلَى جَبَلِ هُورٍ،

קַ֚ח אַהֲרֹ֔ן אֶלְעָזָ֖ר בְּנ֑וֹ וְהַ֥עַל אֹתָ֖ם הָהָֽר הֹ֥ר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (447 آية)