المعنى المختصر للكلمة
tsad:
a side
اللفظ الأصلي
צַד
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
tsad
(tsad)
تكرار الورود في الكتاب
31
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
contr. from an unused root meaning to sidle off;
المعنى والشرح المفصل
1
a side
2
figuratively, an adversary
الإنجليزية — KJV Translation Tags
(be-) side
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
מִצַּ֥ד (3×)
מִצַּ֣ד (3×)
מִצִּדָּהּ֙ (2×)
מִצִּדָּ֖הּ (2×)
מִצִּדֶּ֑יהָ (2×)
צַד֙ (1×)
צַ֥ד (1×)
צִדָּ֣ה (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (31 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 6: 16
Gen.6.16
وَتَصْنَعُ كَوًّا لِلْفُلْكِ، وَتُكَمِّلُهُ إِلَى حَدِّ ذِرَاعٍ مِنْ فَوْقُ. وَتَضَعُ بَابَ الْفُلْكِ فِي جَانِبِهِ. سُفْلِيَّةً وَمُتَوَسِّطَةً وَعُلْوِيَّةً تَجْعَلُهُ.
תַּֽעֲשֶׂ֣ה צֹ֣הַר לַתֵּבָ֗ה תְּכַלֶ֣נָּה וְאֶל אַמָּה֙ מִלְמַ֔עְלָה תָּשִׂ֑ים וּפֶ֥תַח הַתֵּבָ֖ה בְּצִדָּ֣הּ תַּחְתִּיִּ֛ם שְׁנִיִּ֥ם וּשְׁלִשִׁ֖ים תַּֽעֲשֶֽׂהָ
الخروج 25: 32
Exo.25.32
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
الخروج 25: 32
Exo.25.32
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
الخروج 25: 32
Exo.25.32
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
الخروج 26: 13
Exo.26.13
وَالذِّرَاعُ مِنْ هُنَا وَالذِّرَاعُ مِنْ هُنَاكَ، مِنَ الْفَاضِلِ فِي طُولِ شُقَقِ الْخَيْمَةِ، تَكُونَانِ مُدَلاَّتَيْنِ عَلَى جَانِبَيِ الْمَسْكَنِ مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَاكَ لِتَغْطِيَتِهِ.
וְהָאַמָּ֨ה מִזֶּ֜ה וְהָאַמָּ֤ה מִזֶּה֙ בָּעֹדֵ֔ף בְּאֹ֖רֶךְ יְרִיעֹ֣ת הָאֹ֑הֶל יִהְיֶ֨ה סָר֜וּחַ עַל צִדֵּ֧י הַמִּשְׁכָּ֛ן מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה לְכַסֹּתֽוֹ
الخروج 37: 18
Exo.37.18
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָֽאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
الخروج 37: 18
Exo.37.18
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָֽאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
الخروج 37: 18
Exo.37.18
وَسِتُّ شُعَبٍ خَارِجَةٌ مِنْ جَانِبَيْهَا. مِنْ جَانِبِهَا الْوَاحِدِ ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ، وَمِنْ جَانِبِهَا الثَّانِي ثَلاَثُ شُعَبِ مَنَارَةٍ.
וְשִׁשָּׁ֣ה קָנִ֔ים יֹצְאִ֖ים מִצִּדֶּ֑יהָ מִצִּדָּהּ֙ הָֽאֶחָ֔ד שְׁלֹשָׁ֣ה קְנֵ֣י מְנֹרָ֗ה מִצִּדָּ֖הּ הַשֵּׁנִֽי וּשְׁלֹשָׁה֙ קְנֵ֣י מְנֹרָ֔ה
العدد 33: 55
Num.33.55
وَإِنْ لَمْ تَطْرُدُوا سُكَّانَ الأَرْضِ مِنْ أَمَامِكُمْ يَكُونُ الَّذِينَ تَسْتَبْقُونَ مِنْهُمْ أَشْوَاكًا فِي أَعْيُنِكُمْ، وَمَنَاخِسَ فِي جَوَانِبِكُمْ، وَيُضَايِقُونَكُمْ عَلَى الأَرْضِ الَّتِي أَنْتُمْ سَاكِنُونَ فِيهَا.
וְאִם לֹ֨א תוֹרִ֜ישׁוּ יֹשְׁבֵ֣י הָאָרֶץ֮ מִפְּנֵיכֶם֒ וְהָיָה֙ אֲשֶׁ֣ר תּוֹתִ֣ירוּ מֵהֶ֔ם לְשִׂכִּים֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם וְלִצְנִינִ֖ם בְּצִדֵּיכֶ֑ם וְצָרֲר֣וּ;אֶתְכֶ֔ם עַל הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ
التثنية 31: 26
Deu.31.26
خُذُوا كِتَابَ التَّوْرَاةِ هذَا وَضَعُوهُ بِجَانِبِ تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ إِلهِكُمْ، لِيَكُونَ هُنَاكَ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ.
לָקֹ֗חַ סֵ֤פֶר הַתּוֹרָה֙ הַזֶּ֔ה וְשַׂמְתֶּ֣ם;אֹת֔וֹ מִצַּ֛ד אֲר֥וֹן בְּרִית יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְהָֽיָה שָׁ֥ם לְעֵֽד בְּךָ֖
يشوع 3: 16
Jos.3.16
وَقَفَتِ الْمِيَاهُ الْمُنْحَدِرَةُ مِنْ فَوْقُ، وَقَامَتْ نَدًّا وَاحِدًا بَعِيدًا جِدًّا عَنْ أَدَامَ الْمَدِينَةِ الَّتِي إِلَى جَانِبِ صَرْتَانَ، وَالْمُنْحَدِرَةُ إِلَى بَحْرِ الْعَرَبَةِ بَحْرِ الْمِلْحِ انْقَطَعَتْ تَمَامًا، وَعَبَرَ الشَّعْبُ مُقَابِلَ أَرِيحَا.
וַיַּעַמְד֡וּ הַמַּיִם֩ הַיֹּרְדִ֨ים מִלְמַ֜עְלָה קָ֣מוּ נֵד אֶחָ֗ד הַרְחֵ֨ק מְאֹ֜ד מֵֽאָדָ֤ם הָעִיר֙ אֲשֶׁר֙ מִצַּ֣ד צָֽרְתָ֔ן וְהַיֹּרְדִ֗ים עַ֣ל יָ֧ם הָעֲרָבָ֛ה יָם הַמֶּ֖לַח נִכְרָ֑תוּ תַּ֣מּוּ עָבְר֖וּ וְהָעָ֥ם נֶ֥גֶד יְרִיחֽוֹ
يشوع 12: 9
Jos.12.9
مَلِكُ أَرِيحَا وَاحِدٌ. مَلِكُ عَايَ الَّتِي بِجَانِبِ بَيْتِ إِيلَ وَاحِدٌ.
מֶ֥לֶךְ יְרִיח֖וֹ אֶחָ֑ד מֶ֧לֶךְ הָעַ֛י אֲשֶׁר מִצַּ֥ד בֵּֽית אֵ֖ל אֶחָֽד
يشوع 23: 13
Jos.23.13
فَاعْلَمُوا يَقِينًا أَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ لاَ يَعُودُ يَطْرُدُ أُولئِكَ الشُّعُوبَ مِنْ أَمَامِكُمْ، فَيَكُونُوا لَكُمْ فَخًّا وَشَرَكًا وَسَوْطًا عَلَى جَوَانِبِكُمْ، وَشَوْكًا فِي أَعْيُنِكُمْ، حَتَّى تَبِيدُوا عَنْ تِلْكَ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ إِيَّاهَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
יָד֙וֹעַ֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי֩ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֗ם לֹ֨א יוֹסִ֜יף לְהוֹרִ֛ישׁ הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם מִלִּפְנֵיכֶ֑ם וְהָי֨וּ לָכֶ֜ם לְפַ֣ח וּלְמוֹקֵ֗שׁ וּלְשֹׁטֵ֤ט בְּצִדֵּיכֶם֙ וְלִצְנִנִ֣ים בְּעֵינֵיכֶ֔ם עַד אֲבָדְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם
القضاة 2: 3
Jdg.2.3
فَقُلْتُ أَيْضًا: لاَ أَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ، بَلْ يَكُونُونَ لَكُمْ مُضَايِقِينَ، وَتَكُونُ آلِهَتُهُمْ لَكُمْ شَرَكًا.
אָמַ֔רְתִּי וְגַ֣ם לֹֽא אֲגָרֵ֥שׁ;אוֹתָ֖ם מִפְּנֵיכֶ֑ם וְהָי֤וּ לָכֶם֙ לְצִדִּ֔ים יִהְי֥וּ וֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם לָכֶ֖ם לְמוֹקֵֽשׁ
راعوث 2: 14
Rut.2.14
فَقَالَ لَهَا بُوعَزُ: عِنْدَ وَقْتِ الأَكْلِ تَقَدَّمِي إِلَى ههُنَا وَكُلِي مِنَ الْخُبْزِ، وَاغْمِسِي لُقْمَتَكِ فِي الْخَلِّ. فَجَلَسَتْ بِجَانِبِ الْحَصَّادِينَ فَنَاوَلَهَا فَرِيكًا، فَأَكَلَتْ وَشَبِعَتْ وَفَضَلَ عَنْهَا.
וַיֹּאמֶר֩ לָ֨ה בֹ֜עַז לְעֵ֣ת הָאֹ֗כֶל גֹּ֤שִֽׁי הֲלֹם֙ וְאָכַ֣לְתְּ מִן הַלֶּ֔חֶם וְטָבַ֥לְתְּ פִּתֵּ֖ךְ בַּחֹ֑מֶץ וַתֵּ֙שֶׁב֙ מִצַּ֣ד הַקּֽוֹצְרִ֔ים וַיִּצְבָּט;לָ֣הּ קָלִ֔י וַתֹּ֥אכַל וַתִּשְׂבַּ֖ע וַתֹּתַֽר
صموئيل الأول 6: 8
1Sa.6.8
وَخُذُوا تَابُوتَ الرَّبِّ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الْعَجَلَةِ، وَضَعُوا أَمْتِعَةَ الذَّهَبِ الَّتِي تَرُدُّونَهَا لَهُ قُرْبَانَ إِثْمٍ فِي صُنْدُوق بِجَانِبِهِ وَأَطْلِقُوهُ فَيَذْهَبَ.
וּלְקַחְתֶּ֞ם אֲר֣וֹן יְהוָ֗ה וּנְתַתֶּ֤ם;אֹתוֹ֙ אֶל הָ֣עֲגָלָ֔ה תָּשִׂ֥ימוּ כְּלֵ֣י הַזָּהָ֗ב אֲשֶׁ֨ר הֲשֵׁבֹתֶ֥ם לוֹ֙ אָשָׁ֔ם בָאַרְגַּ֖ז מִצִּדּ֑וֹ וְשִׁלַּחְתֶּ֥ם;אֹת֖וֹ וְהָלָֽךְ
صموئيل الأول 20: 20
1Sa.20.20
وَأَنَا أَرْمِي ثَلاَثَةَ سِهَامٍ إِلَى جَانِبِهِ كَأَنِّي أَرْمِي غَرَضًا.
וַאֲנִ֕י אוֹרֶ֑ה שְׁלֹ֥שֶׁת הַחִצִּ֖ים צִדָּ֣ה לְשַֽׁלַּֽח;לִ֖י לְמַטָּרָֽה
صموئيل الأول 20: 25
1Sa.20.25
فَجَلَسَ الْمَلِكُ فِي مَوْضِعِهِ حَسَبَ كُلِّ مَرَّةٍ عَلَى مَجْلِسٍ عِنْدَ الْحَائِطِ. وَقَامَ يُونَاثَانُ وَجَلَسَ أَبْنَيْرُ إِلَى جَانِبِ شَاوُلَ، وَخَلاَ مَوْضِعُ دَاوُدَ.
וַיֵּ֣שֶׁב הַ֠מֶּלֶךְ עַל מ֨וֹשָׁב֜וֹ כְּפַ֣עַם;בְּפַ֗עַם אֶל מוֹשַׁב֙ הַקִּ֔יר וַיָּ֙קָם֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן וַיֵּ֥שֶׁב אַבְנֵ֖ר מִצַּ֣ד שָׁא֑וּל וַיִּפָּקֵ֖ד מְק֥וֹם דָּוִֽד
صموئيل الأول 23: 26
1Sa.23.26
فَذَهَبَ شَاوُلُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَا، وَدَاوُدُ وَرِجَالُهُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَاكَ. وَكَانَ دَاوُدُ يَفِرُّ فِي الذَّهَابِ مِنْ أَمَامِ شَاوُلَ، وَكَانَ شَاوُلُ وَرِجَالُهُ يُحَاوِطُونَ دَاوُدَ وَرِجَالَهُ لِكَيْ يَأْخُذُوهُمْ.
וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֜וּל מִצַּ֤ד הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְדָוִ֧ד וַאֲנָשָׁ֛יו מִצַּ֥ד הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וַיְהִ֨י דָוִ֜ד נֶחְפָּ֤ז לָלֶ֙כֶת֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וְשָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁ֗יו עֹֽטְרִ֛ים דָּוִ֥ד אֲנָשָׁ֖יו לְתָפְשָֽׂם
صموئيل الأول 23: 26
1Sa.23.26
فَذَهَبَ شَاوُلُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَا، وَدَاوُدُ وَرِجَالُهُ عَنْ جَانِبِ الْجَبَلِ مِنْ هُنَاكَ. وَكَانَ دَاوُدُ يَفِرُّ فِي الذَّهَابِ مِنْ أَمَامِ شَاوُلَ، وَكَانَ شَاوُلُ وَرِجَالُهُ يُحَاوِطُونَ دَاوُدَ وَرِجَالَهُ لِكَيْ يَأْخُذُوهُمْ.
וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֜וּל מִצַּ֤ד הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְדָוִ֧ד וַאֲנָשָׁ֛יו מִצַּ֥ד הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וַיְהִ֨י דָוִ֜ד נֶחְפָּ֤ז לָלֶ֙כֶת֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וְשָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁ֗יו עֹֽטְרִ֛ים דָּוִ֥ד אֲנָשָׁ֖יו לְתָפְשָֽׂם
صموئيل الثاني 2: 16
2Sa.2.16
وَأَمْسَكَ كُلُّ وَاحِدٍ بِرَأْسِ صَاحِبِهِ وَضَرَبَ سَيْفَهُ فِي جَنْبِ صَاحِبِهِ وَسَقَطُوا جَمِيعًا. فَدُعِيَ ذلِكَ الْمَوْضِعُ حِلْقَثَ هَصُّورِيمَ، الَّتِي هِيَ فِي جِبْعُونَ.
וַֽיַּחֲזִ֜קוּ אִ֣ישׁ בְּרֹ֣אשׁ רֵעֵ֗הוּ וְחַרְבּוֹ֙ בְּצַ֣ד רֵעֵ֔הוּ וַֽיִּפְּל֖וּ יַחְדָּ֑ו וַיִּקְרָא֙ הַה֔וּא לַמָּק֣וֹם חֶלְקַ֥ת הַצֻּרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּגִבְעֽוֹן
صموئيل الثاني 13: 34
2Sa.13.34
وَهَرَبَ أَبْشَالُومُ. وَرَفَعَ الْغُلاَمُ الرَّقِيبُ طَرْفَهُ وَنَظَرَ وَإِذَا بِشَعْبٍ كَثِيرٍ يَسِيرُونَ عَلَى الطَّرِيقِ وَرَاءَهُ بِجَانِبِ الْجَبَلِ.
וַיִּבְרַ֖ח אַבְשָׁל֑וֹם וַיִּשָּׂ֞א הַנַּ֤עַר הַצֹּפֶה֙ וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֨ה עַם רַ֜ב הֹלְכִ֥ים מִדֶּ֛רֶךְ אַחֲרָ֖יו מִצַּ֥ד הָהָֽר
المزامير 91: 7
Psa.91.7
يَسْقُطُ عَنْ جَانِبِكَ أَلْفٌ، وَرِبْوَاتٌ عَنْ يَمِينِكَ. إِلَيْكَ لاَ يَقْرُبُ.
יִפֹּ֤ל מִצִּדְּךָ֨ אֶ֗לֶף וּרְבָבָ֥ה מִימִינֶ֑ךָ אֵ֝לֶ֗יךָ לֹ֣א יִגָּֽשׁ
إشعياء 60: 4
Isa.60.4
اِرْفَعِي عَيْنَيْكِ حَوَالَيْكِ وَانْظُرِي. قَدِ اجْتَمَعُوا كُلُّهُمْ. جَاءُوا إِلَيْكِ. يَأْتِي بَنُوكِ مِنْ بَعِيدٍ وَتُحْمَلُ بَنَاتُكِ عَلَى الأَيْدِي.
שְׂאִֽי עֵינַ֙יִךְ֙ סָבִ֤יב וּרְאִ֔י נִקְבְּצ֣וּ כֻּלָּ֖ם בָֽאוּ לָ֑ךְ יָבֹ֔אוּ בָּנַ֙יִךְ֙ מֵרָח֣וֹק תֵּאָמַֽנָה וּבְנֹתַ֖יִךְ עַל צַ֥ד
إشعياء 66: 12
Isa.66.12
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُدِيرُ عَلَيْهَا سَلاَمًا كَنَهْرٍ، وَمَجْدَ الأُمَمِ كَسَيْل جَارِفٍ، فَتَرْضَعُونَ، وَعَلَى الأَيْدِي تُحْمَلُونَ وَعَلَى الرُّكْبَتَيْنِ تُدَلَّلُونَ.
כִּֽי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י נֹטֶֽה אֵ֠לֶיהָ שָׁל֜וֹם כְּנָהָ֨ר כְּב֥וֹד גּוֹיִ֖ם וּכְנַ֧חַל שׁוֹטֵ֛ף וִֽינַקְתֶּ֑ם עַל צַד֙ תִּנָּשֵׂ֔אוּ וְעַל בִּרְכַּ֖יִם תְּשָׁעֳשָֽׁעוּ
حزقيال 4: 4
Ezk.4.4
وَاتَّكِئْ أَنْتَ عَلَى جَنْبِكَ الْيَسَارِ، وَضَعْ عَلَيْهِ إِثْمَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ. عَلَى عَدَدِ الأَيَّامِ الَّتِي فِيهَا تَتَّكِئُ عَلَيْهِ تَحْمِلُ إِثْمَهُمْ.
שְׁכַב֙ וְאַתָּ֤ה עַל צִדְּךָ֣ הַשְּׂמָאלִ֔י וְשַׂמְתָּ֛ עֲוֹ֥ן בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל עָלָ֑יו מִסְפַּ֤ר הַיָּמִים֙ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁכַּ֣ב עָלָ֔יו תִּשָּׂ֖א עֲוֹנָֽם
حزقيال 4: 6
Ezk.4.6
فَإِذَا أَتْمَمْتَهَا، فَاتَّكِئْ عَلَى جَنْبِكَ الْيَمِينِ أَيْضًا، فَتَحْمِلَ إِثْمَ بَيْتِ يَهُوذَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا. فَقَدْ جَعَلْتُ لَكَ كُلَّ يَوْمٍ عِوَضًا عَنْ سَنَةٍ.
אֵ֗לֶּה וְכִלִּיתָ֣ וְשָׁ֨כַבְתָּ֜ עַל צִדְּךָ֤ הַיְמָנִי֙ שֵׁנִ֔ית וְנָשָׂ֖אתָ עֲוֹ֣ן בֵּית יְהוּדָ֑ה אַרְבָּעִ֣ים י֔וֹם נְתַתִּ֥יו לָֽךְ י֧וֹם לַשָּׁנָ֛ה
حزقيال 4: 8
Ezk.4.8
وَهأَنَذَا أَجْعَلُ عَلَيْكَ رُبُطًا فَلاَ تَقْلِبُ مِنْ جَنْبٍ إِلَى جَنْبٍ حَتَّى تُتَمِّمَ أَيَّامَ حِصَارِكَ.
וְהִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי עָלֶ֖יךָ עֲבוֹתִ֑ים וְלֹֽא תֵהָפֵ֤ךְ מִֽצִּדְּךָ֙ אֶל צִדֶּ֔ךָ עַד כַּלּוֹתְךָ֖ יְמֵ֥י מְצוּרֶֽךָ
حزقيال 4: 8
Ezk.4.8
وَهأَنَذَا أَجْعَلُ عَلَيْكَ رُبُطًا فَلاَ تَقْلِبُ مِنْ جَنْبٍ إِلَى جَنْبٍ حَتَّى تُتَمِّمَ أَيَّامَ حِصَارِكَ.
וְהִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי עָלֶ֖יךָ עֲבוֹתִ֑ים וְלֹֽא תֵהָפֵ֤ךְ מִֽצִּדְּךָ֙ אֶל צִדֶּ֔ךָ עַד כַּלּוֹתְךָ֖ יְמֵ֥י מְצוּרֶֽךָ
حزقيال 4: 9
Ezk.4.9
وَخُذْ أَنْتَ لِنَفْسِكَ قَمْحًا وَشَعِيرًا وَفُولاً وَعَدَسًا وَدُخْنًا وَكَرْسَنَّةَ وَضَعْهَا فِي وِعَاءٍ وَاحِدٍ، وَاصْنَعْهَا لِنَفْسِكَ خُبْزًا كَعَدَدِ الأَيَّامِ الَّتِي تَتَّكِئُ فِيهَا عَلَى جَنْبِكَ. ثَلاَثَ مِئَةِ وَتِسْعِينَ يَوْمًا تَأْكُلُهُ.
קַח וְאַתָּ֣ה לְךָ֡ חִטִּ֡ין וּ֠שְׂעֹרִים וּפ֨וֹל וַעֲדָשִׁ֜ים וְדֹ֣חַן וְכֻסְּמִ֗ים וְנָתַתָּ֤ה;אוֹתָם֙ בִּכְלִ֣י אֶחָ֔ד וְעָשִׂ֧יתָ;אוֹתָ֛ם לְךָ֖ לְלָ֑חֶם מִסְפַּ֨ר הַיָּמִ֜ים אֲשֶׁר אַתָּ֣ה;שׁוֹכֵ֣ב עַֽל צִדְּךָ֗ שְׁלֹשׁ מֵא֧וֹת וְתִשְׁעִ֛ים י֖וֹם תֹּאכֲלֶֽנּוּ