סָבַב (H5437) - çâbab | معجم سترونغ العبري

اَلْبَابُ يَدُورُ عَلَى صَائِرِهِ، وَالْكَسْلاَنُ عَلَى فِرَاشِهِ.

הַ֭דֶּלֶת תִּסּ֣וֹב עַל צִירָ֑הּ וְ֝עָצֵ֗ל עַל מִטָּתֽוֹ

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 1: 6 Ecc.1.6

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 1: 6 Ecc.1.6

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 2: 20 Ecc.2.20

فَتَحَوَّلْتُ لِكَيْ أَجْعَلَ قَلْبِي يَيْئَسُ مِنْ كُلِّ التَّعَبِ الَّذِي تَعِبْتُ فِيهِ تَحْتَ الشَّمْسِ.

וְסַבּ֥וֹתִֽי;אֲנִ֖י לִבִּ֑י לְיַאֵ֣שׁ עַ֚ל כָּל הֶ֣עָמָ֔ל שֶׁעָמַ֖לְתִּי תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 7: 25 Ecc.7.25

دُرْتُ أَنَا وَقَلْبِي لأَعْلَمَ وَلأَبْحَثَ وَلأَطْلُبَ حِكْمَةً وَعَقْلاً، وَلأَعْرِفَ الشَّرَّ أَنَّهُ جَهَالَةٌ، وَالْحَمَاقَةَ أَنَّهَا جُنُونٌ.

סַבּ֨וֹתִֽי אֲנִ֤י וְלִבִּי֙ לָדַ֣עַת וְלָת֔וּר וּבַקֵּ֥שׁ חָכְמָ֖ה וְחֶשְׁבּ֑וֹן וְלָדַ֙עַת֙ רֶ֣שַׁע כֶּ֔סֶל וְהַסִּכְל֖וּת הוֹלֵלֽוֹת

الجامعة 9: 14 Ecc.9.14

مَدِينَةٌ صَغِيرَةٌ فِيهَا أُنَاسٌ قَلِيلُونَ، فَجَاءَ عَلَيْهَا مَلِكٌ عَظِيمٌ وَحَاصَرَهَا وَبَنَى عَلَيْهَا أَبْرَاجًا عَظِيمَةً.

עִ֣יר קְטַנָּ֔ה בָּ֖הּ וַאֲנָשִׁ֥ים מְעָ֑ט וּבָֽא אֵלֶ֜יהָ מֶ֤לֶךְ גָּדוֹל֙ וְסָבַ֣ב;אֹתָ֔הּ וּבָנָ֥ה עָלֶ֖יהָ מְצוֹדִ֥ים גְּדֹלִֽים

الجامعة 12: 5 Ecc.12.5

وَأَيْضًا يَخَافُونَ مِنَ الْعَالِي، وَفِي الطَّرِيقِ أَهْوَالٌ، وَاللَّوْزُ يُزْهِرُ، وَالْجُنْدُبُ يُسْتَثْقَلُ، وَالشَّهْوَةُ تَبْطُلُ. لأَنَّ الإِنْسَانَ ذَاهِبٌ إِلَى بَيْتِهِ الأَبَدِيِّ، وَالنَّادِبُونَ يَطُوفُونَ فِي السُّوقِ.

גַּ֣ם יִרָ֙אוּ֙ מִגָּבֹ֤הַּ בַּדֶּ֔רֶךְ וְחַתְחַתִּ֣ים הַשָּׁקֵד֙ וְיָנֵ֤אץ הֶֽחָגָ֔ב וְיִסְתַּבֵּ֣ל הָֽאֲבִיּוֹנָ֑ה וְתָפֵ֖ר כִּֽי הָאָדָם֙ הֹלֵ֤ךְ אֶל בֵּ֣ית עוֹלָמ֔וֹ הַסֹּפְדִֽים וְסָבְב֥וּ בָשּׁ֖וּק

نشيد الأنشاد 2: 17 Sng.2.17

إِلَى أَنْ يَفِيحَ النَّهَارُ وَتَنْهَزِمَ الظِّلاَلُ، ارْجعْ وَأَشْبِهْ يَا حَبِيبِي الظَّبْيَ أَوْ غُفْرَ الأَيَائِلِ عَلَى الْجِبَالِ الْمُشَعَّبَةِ.

עַ֤ד שֶׁיָּפ֙וּחַ֙ הַיּ֔וֹם וְנָ֖סוּ הַצְּלָלִ֑ים סֹב֩ דְּמֵה;לְךָ֨ דוֹדִ֜י לִצְבִ֗י א֛וֹ לְעֹ֥פֶר הָאַיָּלִ֖ים עַל הָ֥רֵי בָֽתֶר

نشيد الأنشاد 3: 2 Sng.3.2

إِنِّي أَقُومُ وَأَطُوفُ فِي الْمَدِينَةِ، فِي الأَسْوَاقِ وَفِي الشَّوَارِعِ، أَطْلُبُ مَنْ تُحِبُّهُ نَفْسِي. طَلَبْتُهُ فَمَا وَجَدْتُهُ.

אָק֨וּמָה;נָּ֜א וַאֲסוֹבְבָ֣ה בָעִ֗יר וּבָ֣רְחֹב֔וֹת בַּשְּׁוָקִים֙ אֲבַקְשָׁ֕ה שֶׁאָהֲבָ֖ה נַפְשִׁ֑י בִּקַּשְׁתִּ֖יו וְלֹ֥א מְצָאתִֽיו

نشيد الأنشاد 3: 3 Sng.3.3

وَجَدَنِي الْحَرَسُ الطَّائِفُ فِي الْمَدِينَةِ، أَرَأَيْتُمْ مَنْ تُحِبُّهُ نَفْسِي.

מְצָא֙וּנִי֙ הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים הַסֹּבְבִ֖ים בָּעִ֑יר רְאִיתֶֽם שֶׁאָהֲבָ֥ה נַפְשִׁ֖י

نشيد الأنشاد 5: 7 Sng.5.7

وَجَدَنِي الْحَرَسُ الطَّائِفُ فِي الْمَدِينَةِ. ضَرَبُونِي. جَرَحُونِي. حَفَظَةُ الأَسْوَارِ رَفَعُوا إِزَارِي عَنِّي.

מְצָאֻ֧נִי הַשֹּׁמְרִ֛ים הַסֹּבְבִ֥ים בָּעִ֖יר הִכּ֣וּנִי פְצָע֑וּנִי שֹׁמְרֵ֖י הַחֹמֽוֹת נָשְׂא֤וּ רְדִידִי֙ מֵֽעָלַ֔י

نشيد الأنشاد 6: 5 Sng.6.5

حَوِّلِي عَنِّي عَيْنَيْكِ فَإِنَّهُمَا قَدْ غَلَبَتَانِي. شَعْرُكِ كَقَطِيعِ الْمَعْزِ الرَّابِضِ فِي جِلْعَادَ.

הָסֵ֤בִּי מִנֶּגְדִּ֔י עֵינַ֙יִךְ֙ שֶׁ֥הֵ֖ם הִרְהִיבֻ֑נִי שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מִן הַגִּלְעָֽד

إشعياء 23: 16 Isa.23.16

خُذِي عُودًا. طُوفِي فِي الْمَدِينَةِ أَيَّتُهَا الزَّانِيَةُ الْمَنْسِيَّةُ. أَحْسِنِي الْعَزْفَ، أَكْثِرِي الْغِنَاءَ لِكَيْ تُذْكَرِي.

קְחִ֥י כִנּ֛וֹר סֹ֥בִּי עִ֖יר זוֹנָ֣ה נִשְׁכָּחָ֑ה הֵיטִ֤יבִי נַגֵּן֙ הַרְבִּי שִׁ֔יר לְמַ֖עַן תִּזָּכֵֽרִי

إشعياء 28: 27 Isa.28.27

إِنَّ الشُّونِيزَ لاَ يُدْرَسُ بِالنَّوْرَجِ، وَلاَ تُدَارُ بَكَرَةُ الْعَجَلَةِ عَلَى الْكَمُّونِ، بَلْ بِالْقَضِيبِ يُخْبَطُ الشُّونِيزُ، وَالْكَمُّونُ بِالْعَصَا.

כִּ֣י קֶ֔צַח לֹ֤א י֣וּדַשׁ בֶֽחָרוּץ֙ יוּסָּ֑ב וְאוֹפַ֣ן עֲגָלָ֔ה עַל כַּמֹּ֖ן כִּ֧י בַמַּטֶּ֛ה יֵחָ֥בֶט קֶ֖צַח וְכַמֹּ֥ן בַּשָּֽׁבֶט

إشعياء 38: 2 Isa.38.2

فَوَجَّهَ حَزَقِيَّا وَجْهَهُ إِلَى الْحَائِطِ وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ

וַיַּסֵּ֧ב חִזְקִיָּ֛הוּ פָּנָ֖יו אֶל הַקִּ֑יר וַיִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל יְהוָֽה

إرميا 6: 12 Jer.6.12

وَتَتَحَوَّلُ بُيُوتُهُمْ إِلَى آخَرِينَ، الْحُقُولُ وَالنِّسَاءُ مَعًا، لأَنِّي أَمُدُّ يَدِي عَلَى سُكَّانِ الأَرْضِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְנָסַ֤בּוּ בָֽתֵּיהֶם֙ לַאֲחֵרִ֔ים שָׂד֥וֹת וְנָשִׁ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי אַטֶּ֧ה יָדִ֛י עַל יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 21: 4 Jer.21.4

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا أَرُدُّ أَدَوَاتِ الْحَرْبِ الَّتِي بِيَدِكُمُ الَّتِي أَنْتُمْ مُحَارِبُونَ بِهَا مَلِكَ بَابِلَ وَالْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ يُحَاصِرُونَكُمْ خَارِجَ السُّورِ، وَأَجْمَعُهُمْ فِي وَسْطِ هذِهِ الْمَدِينَةِ.

כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הִנְנִ֣י מֵסֵב֮ כְּלֵ֣י הַמִּלְחָמָה֮ אֲשֶׁ֣ר בְּיֶדְכֶם֒ אֲשֶׁ֨ר אַתֶּ֜ם נִלְחָמִ֣ים בָּ֗ם מֶ֤לֶךְ בָּבֶל֙ הַכַּשְׂדִּ֔ים עֲלֵיכֶ֔ם הַצָּרִ֣ים מִח֖וּץ לַֽחוֹמָ֑ה וְאָסַפְתִּ֣י;אוֹתָ֔ם אֶל תּ֖וֹךְ הַזֹּֽאת הָעִ֥יר

إرميا 31: 22 Jer.31.22

حَتَّى مَتَى تَطُوفِينَ أَيَّتُهَا الْبِنْتُ الْمُرْتَدَّةُ. لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ خَلَقَ شَيْئًا حَدِيثًا فِي الأَرْضِ. أُنْثَى تُحِيطُ بِرَجُل.

עַד מָתַי֙ תִּתְחַמָּקִ֔ין הַבַּ֖ת הַשּֽׁוֹבֵבָ֑ה כִּֽי יְהוָ֤ה בָרָ֨א חֲדָשָׁה֙ בָּאָ֔רֶץ נְקֵבָ֖ה תְּס֥וֹבֵֽב גָּֽבֶר

إرميا 31: 39 Jer.31.39

وَيَخْرُجُ بَعْدُ خَيْطُ الْقِيَاسِ مُقَابِلَهُ عَلَى أَكَمَةِ جَارِبَ، وَيَسْتَدِيرُ إِلَى جَوْعَةَ،

וְיָצָ֨א ע֜וֹד קָ֤ו הַמִּדָּה֙ נֶגְדּ֔וֹ עַ֖ל גִּבְעַ֣ת גָּרֵ֑ב וְנָסַ֖ב גֹּעָֽתָה

إرميا 41: 14 Jer.41.14

فَدَارَ كُلُّ الشَّعْبِ الَّذِي سَبَاهُ إِسْمَاعِيلُ مِنَ الْمِصْفَاةِ، وَرَجَعُوا وَسَارُوا إِلَى يُوحَانَانَ بْنِ قَارِيحَ.

וַיָּסֹ֙בּוּ֙ כָּל הָעָ֔ם אֲשֶׁר שָׁבָ֥ה יִשְׁמָעֵ֖אל מִן הַמִּצְפָּ֑ה וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ וַיֵּ֣לְכ֔וּ אֶל יֽוֹחָנָ֖ן בֶּן קָרֵֽחַ

إرميا 52: 21 Jer.52.21

أَمَّا الْعَمُودَانِ فَكَانَ طُولُ الْعَمُودِ الْوَاحِدِ ثَمَانِيَ عَشَرَةَ ذِرَاعًا، وَخَيْطٌ اثْنَتَا عَشَرَةَ ذِرَاعًا يُحِيطُ بِهِ، وَغِلَظُهُ أَرْبَعُ أَصَابِعَ، وَهُوَ أَجْوَفُ.

וְהָעַמּוּדִ֗ים קוֹמַת֙ הָעַמֻּ֣ד הָאֶחָ֔ד שְׁמֹנֶ֨ה עֶשְׂרֵ֤ה אַמָּה֙ וְח֛וּט שְׁתֵּים עֶשְׂרֵ֥ה אַמָּ֖ה יְסֻבֶּ֑נּוּ וְעָבְי֛וֹ אַרְבַּ֥ע אַצְבָּע֖וֹת נָבֽוּב

حزقيال 1: 9 Ezk.1.9

وَأَجْنِحَتُهَا مُتَّصِلَةٌ الْوَاحِدُ بِأَخِيهِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا. كُلُّ وَاحِدٍ يَسِيرُ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ.

כַּנְפֵיהֶ֑ם חֹֽבְרֹ֛ת אִשָּׁ֥ה אֶל;אֲחוֹתָ֖הּ לֹא יִסַּ֣בּוּ בְלֶכְתָּ֔ן אִ֛ישׁ יֵלֵֽכוּ אֶל עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו

حزقيال 1: 12 Ezk.1.12

وَكُلُّ وَاحِدٍ كَانَ يَسِيرُ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ. إِلَى حَيْثُ تَكُونُ الرُّوحُ لِتَسِيرَ تَسِيرُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.

וְאִ֛ישׁ יֵלֵ֑כוּ אֶ֣ל עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו אֶל אֲשֶׁר֩;שָׁ֨מָּה יִֽהְיֶה הָר֤וּחַ לָלֶ֙כֶת֙ יֵלֵ֔כוּ לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽן

حزقيال 1: 17 Ezk.1.17

لَمَّا سَارَتْ، سَارَتْ عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.

בְּלֶכְתָּ֣ם יֵלֵ֑כוּ עַל רִבְעֵיהֶ֖ן אַרְבַּ֥עַת לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽן

حزقيال 7: 22 Ezk.7.22

وَأُحَوِّلُ وَجْهِي عَنْهُمْ فَيُنَجِّسُونَ سِرِّي، وَيَدْخُلُهُ الْمُعْتَنِفُونَ وَيُنَجِّسُونَهُ.

וַהֲסִבּוֹתִ֤י פָנַי֙ מֵהֶ֔ם וְחִלְּל֖וּ צְפוּנִ֑י וּבָאוּ;בָ֥הּ פָּרִיצִ֖ים וְחִלְּלֽוּהָ

حزقيال 10: 11 Ezk.10.11

لَمَّا سَارَتْ، سَارَتْ عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا، بَلْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي تَوَجَّهَ إِلَيْهِ الرَّأْسُ ذَهَبَتْ وَرَاءَهُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.

בְּלֶכְתָּ֗ם יֵלֵ֔כוּ אֶל רִבְעֵיהֶם֙ אַרְבַּ֤עַת לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּ֑ם כִּ֣י הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר יִפְנֶ֤ה הָרֹאשׁ֙ יֵלֵ֔כוּ אַחֲרָ֣יו לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽם

حزقيال 10: 11 Ezk.10.11

لَمَّا سَارَتْ، سَارَتْ عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا، بَلْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي تَوَجَّهَ إِلَيْهِ الرَّأْسُ ذَهَبَتْ وَرَاءَهُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.

בְּלֶכְתָּ֗ם יֵלֵ֔כוּ אֶל רִבְעֵיהֶם֙ אַרְבַּ֤עַת לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּ֑ם כִּ֣י הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר יִפְנֶ֤ה הָרֹאשׁ֙ יֵלֵ֔כוּ אַחֲרָ֣יו לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽם

حزقيال 10: 16 Ezk.10.16

وَعِنْدَ سَيْرِ الْكَرُوبِيمِ سَارَتِ الْبَكَرَاتُ بِجَانِبِهَا، وَعِنْدَ رَفْعِ الْكَرُوبِيمِ أَجْنِحَتَهَا لِلارْتِفَاعِ عَنِ الأَرْضِ لَمْ تَدُرِ الْبَكَرَاتُ أَيْضًا عَنْ جَانِبِهَا.

וּבְלֶ֙כֶת֙ הַכְּרוּבִ֔ים יֵלְכ֥וּ הָאוֹפַנִּ֖ים אֶצְלָ֑ם וּבִשְׂאֵ֨ת הַכְּרוּבִ֜ים כַּנְפֵיהֶ֗ם לָרוּם֙ מֵעַ֣ל הָאָ֔רֶץ לֹא יִסַּ֧בּוּ הָאוֹפַנִּ֛ים גַּם מֵאֶצְלָֽם

حزقيال 26: 2 Ezk.26.2

يَا ابْنَ آدَمَ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ صُورَ قَالَتْ عَلَى أُورُشَلِيمَ: هَهْ. قَدِ انْكَسَرَتْ مَصَارِيعُ الشُّعُوبِ. قَدْ تَحَوَّلَتْ إِلَيَّ. أَمْتَلِئُ إِذْ خَرِبَتْ.

בֶּן אָדָ֗ם יַ֠עַן אֲשֶׁר צֹּ֤ר אָ֨מְרָה עַל יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ הֶאָ֔ח נִשְׁבְּרָ֛ה דַּלְת֥וֹת הָעַמִּ֖ים נָסֵ֣בָּה אֵלָ֑י אִמָּלְאָ֖ה הָחֳרָֽבָה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (159 آية)