נֶפֶשׁ (H5315) - nephesh | معجم سترونغ العبري

العدد 9: 10 Num.9.10

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ أَوْ مِنْ أَجْيَالِكُمْ كَانَ نَجِسًا لِمَيْتٍ، أَوْ فِي سَفَرٍ بَعِيدٍ، فَلْيَعْمَلِ الْفِصْحَ لِلرَّبِّ.

דַּבֵּ֛ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר אִ֣ישׁ;אִ֣ישׁ לָכֶ֗ם א֚וֹ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם כִּי;יִהְיֶֽה טָמֵ֣א לָנֶ֡פֶשׁ אוֹ֩ בְדֶ֨רֶךְ רְחֹקָ֜הׄ וְעָ֥שָׂה פֶ֖סַח לַיהוָֽה

العدد 9: 13 Num.9.13

لكِنْ مَنْ كَانَ طَاهِرًا وَلَيْسَ فِي سَفَرٍ، وَتَرَكَ عَمَلَ الْفِصْحِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا، لأَنَّهَا لَمْ تُقَرِّبْ قُرْبَانَ الرَّبِّ فِي وَقْتِهِ. ذلِكَ الإِنْسَانُ يَحْمِلُ خَطِيَّتَهُ.

וְהָאִישׁ֩ אֲשֶׁר ה֨וּא טָה֜וֹר לֹא הָיָ֗ה וּבְדֶ֣רֶךְ וְחָדַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַפֶּ֔סַח וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵֽעַמֶּ֑יהָ כִּ֣י לֹ֤א הִקְרִיב֙ קָרְבַּ֣ן יְהוָ֗ה בְּמֹ֣עֲד֔וֹ הַהֽוּא הָאִ֥ישׁ יִשָּׂ֖א חֶטְא֥וֹ

العدد 11: 6 Num.11.6

وَالآنَ قَدْ يَبِسَتْ أَنْفُسُنَا. لَيْسَ شَيْءٌ غَيْرَ أَنَّ أَعْيُنَنَا إِلَى هذَا الْمَنِّ..

וְעַתָּ֛ה יְבֵשָׁ֖ה נַפְשֵׁ֥נוּ אֵ֣ין כֹּ֑ל בִּלְתִּ֖י עֵינֵֽינוּ אֶל הַמָּ֥ן

العدد 15: 27 Num.15.27

وَإِنْ أَخْطَأَتْ نَفْسٌ وَاحِدَةٌ سَهْوًا، تُقَرِّبْ عَنْزًا حَوْلِيَّةً ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ،

וְאִם תֶּחֱטָ֣א נֶ֥פֶשׁ אַחַ֖ת בִשְׁגָגָ֑ה וְהִקְרִ֛יבָה עֵ֥ז בַּת;שְׁנָתָ֖הּ לְחַטָּֽאת

العدد 15: 28 Num.15.28

فَيُكَفِّرُ الْكَاهِنُ عَنِ النَّفْسِ الَّتِي سَهَتْ عِنْدَمَا أَخْطَأَتْ بِسَهْوٍ أَمَامَ الرَّبِّ لِلتَّكْفِيرِ عَنْهَا، فَيُصْفَحُ عَنْهَا.

וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַל הַנֶּ֧פֶשׁ הַשֹּׁגֶ֛גֶת בְּחֶטְאָ֥ה בִשְׁגָגָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ

العدد 15: 30 Num.15.30

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَعْمَلُ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ مِنَ الْوَطَنِيِّينَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ فَهِيَ تَزْدَرِي بِالرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا،

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר תַּעֲשֶׂ֣ה בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן הַגֵּ֔ר ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף יְהוָ֖ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ

العدد 15: 30 Num.15.30

وَأَمَّا النَّفْسُ الَّتِي تَعْمَلُ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ مِنَ الْوَطَنِيِّينَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ فَهِيَ تَزْدَرِي بِالرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ شَعْبِهَا،

וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר תַּעֲשֶׂ֣ה בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן הַגֵּ֔ר ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף יְהוָ֖ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ

العدد 15: 31 Num.15.31

لأَنَّهَا احْتَقَرَتْ كَلاَمَ الرَّبِّ وَنَقَضَتْ وَصِيَّتَهُ. قَطْعًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ. ذَنْبُهَا عَلَيْهَا.

כִּ֤י בָּזָ֔ה דְבַר יְהוָה֙ הֵפַ֑ר מִצְוָת֖וֹ הִכָּרֵ֧ת תִּכָּרֵ֛ת הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ עֲוֹנָ֥ה בָֽהּ

العدد 16: 38 Num.16.38

مَجَامِرَ هؤُلاَءِ الْمُخْطِئِينَ ضِدَّ نُفُوسِهِمْ، فَلْيَعْمَلُوهَا صَفَائِحَ مَطْرُوقَةً غِشَاءً لِلْمَذْبَحِ، لأَنَّهُمْ قَدْ قَدَّمُوهَا أَمَامَ الرَّبِّ فَتَقَدَّسَتْ. فَتَكُونُ عَلاَمَةً لِبَنِي إِسْرَائِيلَ.

מַחְתּוֹת֩ הָאֵ֜לֶּה הַֽחַטָּאִ֨ים בְּנַפְשֹׁתָ֗ם וְעָשׂ֨וּ;אֹתָ֜ם פַחִים֙ רִקֻּעֵ֤י צִפּ֣וּי לַמִּזְבֵּ֔חַ כִּֽי הִקְרִיבֻ֥ם לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וַיִּקְדָּ֑שׁוּ וְיִֽהְי֥וּ לְא֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 19: 11 Num.19.11

مَنْ مَسَّ مَيْتًا مَيْتَةَ إِنْسَانٍ مَا، يَكُونُ نَجِسًا سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

הַנֹּגֵ֥עַ בְּמֵ֖ת נֶ֣פֶשׁ אָדָ֑ם לְכָל וְטָמֵ֖א שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

العدد 19: 13 Num.19.13

كُلُّ مَنْ مَسَّ مَيْتًا مَيْتَةَ إِنْسَانٍ قَدْ مَاتَ وَلَمْ يَتَطَهَّرْ، يُنَجِّسُ مَسْكَنَ الرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ إِسْرَائِيلَ. لأَنَّ مَاءَ النَّجَاسَةِ لَمْ يُرَشَّ عَلَيْهَا تَكُونُ نَجِسَةً. نَجَاسَتُهَا لَمْ تَزَلْ فِيهَا.

כָּֽל הַנֹּגֵ֡עַ בְּמֵ֣ת בְּנֶפֶשׁ֩ הָאָדָ֨ם אֲשֶׁר יָמ֜וּת וְלֹ֣א יִתְחַטָּ֗א טִמֵּ֔א מִשְׁכַּ֤ן יְהוָה֙ וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִיִּשְׂרָאֵ֑ל כִּי֩ מֵ֨י נִדָּ֜ה לֹא זֹרַ֤ק עָלָיו֙ יִהְיֶ֔ה טָמֵ֣א טֻמְאָת֥וֹ ע֖וֹד בֽוֹ

العدد 19: 13 Num.19.13

كُلُّ مَنْ مَسَّ مَيْتًا مَيْتَةَ إِنْسَانٍ قَدْ مَاتَ وَلَمْ يَتَطَهَّرْ، يُنَجِّسُ مَسْكَنَ الرَّبِّ. فَتُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ إِسْرَائِيلَ. لأَنَّ مَاءَ النَّجَاسَةِ لَمْ يُرَشَّ عَلَيْهَا تَكُونُ نَجِسَةً. نَجَاسَتُهَا لَمْ تَزَلْ فِيهَا.

כָּֽל הַנֹּגֵ֡עַ בְּמֵ֣ת בְּנֶפֶשׁ֩ הָאָדָ֨ם אֲשֶׁר יָמ֜וּת וְלֹ֣א יִתְחַטָּ֗א טִמֵּ֔א מִשְׁכַּ֤ן יְהוָה֙ וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִיִּשְׂרָאֵ֑ל כִּי֩ מֵ֨י נִדָּ֜ה לֹא זֹרַ֤ק עָלָיו֙ יִהְיֶ֔ה טָמֵ֣א טֻמְאָת֥וֹ ע֖וֹד בֽוֹ

العدد 19: 18 Num.19.18

وَيَأْخُذُ رَجُلٌ طَاهِرٌ زُوفَا وَيَغْمِسُهَا فِي الْمَاءِ وَيَنْضِحُهُ عَلَى الْخَيْمَةِ، وَعَلَى جَمِيعِ الأَمْتِعَةِ وَعَلَى الأَنْفُسِ الَّذِينَ كَانُوا هُنَاكَ، وَعَلَى الَّذِي مَسَّ الْعَظْمَ أَوِ الْقَتِيلَ أَوِ الْمَيْتَ أَوِ الْقَبْرَ.

וְלָקַ֨ח אִ֣ישׁ טָהוֹר֒ אֵז֜וֹב וְטָבַ֣ל בַּמַּיִם֮ וְהִזָּ֤ה עַל הָאֹ֙הֶל֙ וְעַל כָּל הַכֵּלִ֔ים וְעַל הַנְּפָשׁ֖וֹת אֲשֶׁ֣ר הָֽיוּ שָׁ֑ם וְעַל הַנֹּגֵ֗עַ בַּעֶ֙צֶם֙ א֣וֹ בֶֽחָלָ֔ל א֥וֹ בַמֵּ֖ת א֥וֹ בַקָּֽבֶר

العدد 19: 20 Num.19.20

وَأَمَّا الإِنْسَانُ الَّذِي يَتَنَجَّسُ وَلاَ يَتَطَهَّرُ، فَتُبَادُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ بَيْنِ الْجَمَاعَةِ لأَنَّهُ نَجَّسَ مَقْدِسَ الرَّبِّ. مَاءُ النَّجَاسَةِ لَمْ يُرَشَّ عَلَيْهِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וְאִ֤ישׁ אֲשֶׁר יִטְמָא֙ וְלֹ֣א יִתְחַטָּ֔א וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מִתּ֣וֹךְ הַקָּהָ֑ל כִּי֩ טִמֵּ֗א מִקְדַּ֨שׁ יְהוָ֜ה מֵ֥י נִדָּ֛ה לֹא זֹרַ֥ק עָלָ֖יו הֽוּא טָמֵ֥א

العدد 19: 22 Num.19.22

وَكُلُّ مَا مَسَّهُ النَّجِسُ يَتَنَجَّسُ، وَالنَّفْسُ الَّتِي تَمَسُّ تَكُونُ نَجِسَةً إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכֹ֛ל אֲשֶׁר יִגַּע;בּ֥וֹ הַטָּמֵ֖א יִטְמָ֑א וְהַנֶּ֥פֶשׁ הַנֹּגַ֖עַת תִּטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

العدد 21: 4 Num.21.4

وَارْتَحَلُوا مِنْ جَبَلِ هُورٍ فِي طَرِيقِ بَحْرِ سُوفٍ لِيَدُورُوا بِأَرْضِ أَدُومَ، فَضَاقَتْ نَفْسُ الشَّعْبِ فِي الطَّرِيقِ.

וַיִּסְע֞וּ הָהָר֙ מֵהֹ֤ר דֶּ֣רֶךְ יַם ס֔וּף לִסְבֹ֖ב אֶ֣רֶץ אֱד֑וֹם וַתִּקְצַ֥ר נֶֽפֶשׁ הָעָ֖ם בַּדָּֽרֶךְ

العدد 21: 5 Num.21.5

وَتَكَلَّمَ الشَّعْبُ عَلَى اللهِ وَعَلَى مُوسَى لِمَاذَا أَصْعَدْتُمَانَا مِنْ مِصْرَ لِنَمُوتَ فِي الْبَرِّيَّةِ. لأَنَّهُ لاَ خُبْزَ وَلاَ مَاءَ، وَقَدْ كَرِهَتْ أَنْفُسُنَا الطَّعَامَ السَّخِيفَ.

וַיְדַבֵּ֣ר הָעָ֗ם בֵּֽאלֹהִים֮ וּבְמֹשֶׁה֒ לָמָ֤ה הֶֽעֱלִיתֻ֙נוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם לָמ֖וּת בַּמִּדְבָּ֑ר כִּ֣י אֵ֥ין לֶ֙חֶם֙ וְאֵ֣ין מַ֔יִם קָ֔צָה וְנַפְשֵׁ֣נוּ בַּלֶּ֖חֶם הַקְּלֹקֵֽל

العدد 23: 10 Num.23.10

مَنْ أَحْصَى تُرَابَ يَعْقُوبَ وَرُبْعَ إِسْرَائِيلَ بِعَدَدٍ. لِتَمُتْ نَفْسِي مَوْتَ الأَبْرَارِ، وَلْتَكُنْ آخِرَتِي كَآخِرَتِهِمْ.

מִ֤י מָנָה֙ עֲפַ֣ר יַעֲקֹ֔ב רֹ֣בַע יִשְׂרָאֵ֑ל וּמִסְפָּ֖ר תָּמֹ֤ת נַפְשִׁי֙ מ֣וֹת יְשָׁרִ֔ים וּתְהִ֥י אַחֲרִיתִ֖י כָּמֹֽהוּ

العدد 29: 7 Num.29.7

وَفِي عَاشِرِ هذَا الشَّهْرِ السَّابعِ، يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ، وَتُذَلِّلُونَ أَنْفُسَكُمْ. عَمَلاً مَا لاَ تَعْمَلُوا.

וּבֶעָשׂוֹר֩ הַזֶּ֗ה לַחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֜י יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם מִֽקְרָא קֹ֙דֶשׁ֙ וְעִנִּיתֶ֖ם נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם מְלָאכָ֖ה כָּל לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ

العدد 30: 2 Num.30.2

إِذَا نَذَرَ رَجُلٌ نَذْرًا لِلرَّبِّ، أَوْ أَقْسَمَ قَسَمًا أَنْ يُلْزِمَ نَفْسَهُ بِلاَزِمٍ، فَلاَ يَنْقُضْ كَلاَمَهُ. حَسَبَ كُلِّ مَا خَرَجَ مِنْ فَمِهِ يَفْعَلُ.

כִּֽי יִדֹּ֨ר אִישׁ֩ נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֽוֹ הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר נַפְשׁ֔וֹ אִסָּר֙ לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָר֑וֹ כְּכָל הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה

العدد 30: 4 Num.30.4

وَسَمِعَ أَبُوهَا نَذْرَهَا وَاللاَّزِمَ الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، فَإِنْ سَكَتَ أَبُوهَا لَهَا، كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה נַפְשָׁ֔הּ עַל וְהֶחֱרִ֥ישׁ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֽוּם

العدد 30: 4 Num.30.4

وَسَمِعَ أَبُوهَا نَذْرَهَا وَاللاَّزِمَ الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، فَإِنْ سَكَتَ أَبُوهَا لَهَا، كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה נַפְשָׁ֔הּ עַל וְהֶחֱרִ֥ישׁ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֽוּם

العدد 30: 5 Num.30.5

وَإِنْ نَهَاهَا أَبُوهَا يَوْمَ سَمْعِهِ، فَكُلُّ نُذُورِهَا وَلَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا لاَ تَثْبُتُ، وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا لأَنَّ أَبَاهَا قَدْ نَهَاهَا.

וְאִם הֵנִ֨יא;אֹתָהּ֮ אָבִ֣יהָ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח לָ֔הּ כִּי אָבִ֖יהָ הֵנִ֥יא;אֹתָֽהּ

العدد 30: 6 Num.30.6

وَإِنْ كَانَتْ لِزَوْجٍ وَنُذُورُهَا عَلَيْهَا أَوْ نُطْقُ شَفَتَيْهَا الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ،

וְאִם הָי֤וֹ;תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ א֚וֹ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה נַפְשָֽׁהּ עַל

العدد 30: 7 Num.30.7

وَسَمِعَ زَوْجُهَا، فَإِنْ سَكَتَ فِي يَوْمِ سَمْعِهِ ثَبَتَتْ نُذُورُهَا. وَلَوَازِمُهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֥ע אִישָׁ֛הּ וְהֶחֱרִ֣ישׁ בְּי֥וֹם שָׁמְע֖וֹ וְקָ֣מוּ נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛הָ אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֻֽמוּ

العدد 30: 8 Num.30.8

وَإِنْ نَهَاهَا رَجُلُهَا فِي يَوْمِ سَمْعِهِ، فَسَخَ نَذْرَهَا الَّذِي عَلَيْهَا وَنُطْقَ شَفَتَيْهَا الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا.

וְ֠אִם יָנִ֣יא;אוֹתָהּ֒ אִישָׁהּ֮ בְּי֨וֹם שְׁמֹ֣עַ וְהֵפֵ֗ר נִדְרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יהָ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה נַפְשָׁ֑הּ עַל וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח לָֽהּ

العدد 30: 9 Num.30.9

وَأَمَّا نَذْرُ أَرْمَلَةٍ أَوْ مُطَلَّقَةٍ، فَكُلُّ مَا أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ يَثْبُتُ عَلَيْهَا.

וְנֵ֥דֶר אַלְמָנָ֖ה וּגְרוּשָׁ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָק֥וּם עָלֶֽיהָ

العدد 30: 10 Num.30.10

وَلكِنْ إِنْ نَذَرَتْ فِي بَيْتِ زَوْجِهَا أَوْ أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِلاَزِمٍ بِقَسَمٍ،

וְאִם נָדָ֑רָה בֵּ֥ית אִישָׁ֖הּ אֽוֹ אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ אִסָּ֛ר בִּשְׁבֻעָֽה

العدد 30: 11 Num.30.11

وَسَمِعَ زَوْجُهَا، فَإِنْ سَكَتَ لَهَا وَلَمْ يَنْهَهَا ثَبَتَتْ كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لاَزِمٍ أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ يَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֤ע אִישָׁהּ֙ וְהֶחֱרִ֣שׁ לָ֔הּ לֹ֥א הֵנִ֖יא;אֹתָ֑הּ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ אֲשֶׁר יָקֽוּם

العدد 30: 12 Num.30.12

وَإِنْ فَسَخَهَا زَوْجُهَا فِي يَوْمِ سَمْعِهِ، فَكُلُّ مَا خَرَجَ مِنْ شَفَتَيْهَا مِنْ نُذُورِهَا أَوْ لَوَازِمِ نَفْسِهَا لاَ يَثْبُتُ. قَدْ فَسَخَهَا زَوْجُهَا. وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا.

וְאִם הָפֵר֩;יָפֵ֨ר;אֹתָ֥ם אִישָׁהּ֮ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל מוֹצָ֨א שְׂפָתֶ֧יהָ לִנְדָרֶ֛יהָ וּלְאִסַּ֥ר נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם הֲפֵרָ֔ם אִישָׁ֣הּ וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח לָֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (737 آية)