נַעַר (H5288) - naʻar | معجم سترونغ العبري

فَرَكَضَ غُلاَمٌ وَأَخْبَرَ مُوسَى وَقَالَ: أَلْدَادُ وَمِيدَادُ يَتَنَبَّآنِ فِي الْمَحَلَّةِ.

וַיָּ֣רָץ הַנַּ֔עַר וַיַּגֵּ֥ד לְמֹשֶׁ֖ה וַיֹּאמַ֑ר אֶלְדָּ֣ד וּמֵידָ֔ד מִֽתְנַבְּאִ֖ים בַּֽמַּחֲנֶֽה

أُمَّةً جَافِيَةَ الْوَجْهِ لاَ تَهَابُ الشَّيْخَ وَلاَ تَحِنُّ إِلَى الْوَلَدِ،

גּ֖וֹי עַ֣ז פָּנִ֑ים לֹא יִשָּׂ֤א;פָנִים֙ לְזָקֵ֔ן לֹ֥א יָחֹֽן וְנַ֖עַר

وَحَرَّمُوا كُلَّ مَا فِي الْمَدِينَةِ مِنْ رَجُل وَامْرَأَةٍ، مِنْ طِفْل وَشَيْخٍ، حَتَّى الْبَقَرَ وَالْغَنَمَ وَالْحَمِيرَ بِحَدِّ السَّيْفِ.

וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ כָּל אֲשֶׁ֣ר בָּעִ֔יר מֵאִישׁ֙ אִשָּׁ֔ה מִנַּ֖עַר זָקֵ֑ן וְעַד שׁ֥וֹר וָשֶׂ֛ה וַחֲמ֖וֹר לְפִי חָֽרֶב

يشوع 6: 23 Jos.6.23

فَدَخَلَ الْغُلاَمَانِ الْجَاسُوسَانِ وَأَخْرَجَا رَاحَابَ وَأَبَاهَا وَأُمَّهَا وَإِخْوَتَهَا وَكُلَّ مَا لَهَا، وَأَخْرَجَا كُلَّ عَشَائِرِهَا وَتَرَكَاهُمْ خَارِجَ مَحَلَّةِ إِسْرَائِيلَ.

וַיָּבֹ֜אוּ הַנְּעָרִ֣ים הַֽמְרַגְּלִ֗ים וַיֹּצִ֡יאוּ רָ֠חָב אָבִ֨יהָ אִמָּ֤הּ אַחֶ֙יהָ֙ כָּל אֲשֶׁר לָ֔הּ הוֹצִ֑יאוּ כָּל מִשְׁפְּחוֹתֶ֖יהָ וַיַּ֨נִּיח֔וּם מִח֖וּץ לְמַחֲנֵ֥ה יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 7: 10 Jdg.7.10

وَإِنْ كُنْتَ خَائِفًا مِنَ النُّزُولِ، فَانْزِلْ أَنْتَ وَفُورَةُ غُلاَمُكَ إِلَى الْمَحَلَّةِ،

וְאִם יָרֵ֥א לָרֶ֑דֶת;רֵ֥ד אַתָּ֛ה אַתָּ֖ה וּפֻרָ֥ה נַעַרְךָ֖ אֶל הַֽמַּחֲנֶֽה

القضاة 7: 11 Jdg.7.11

وَتَسْمَعُ مَا يَتَكَلَّمُونَ بِهِ، وَبَعْدُ تَتَشَدَّدُ يَدَاكَ وَتَنْزِلُ إِلَى الْمَحَلَّةِ. فَنَزَلَ هُوَ وَفُورَةُ غُلاَمُهُ إِلَى آخِرِ الْمُتَجَهِّزِينَ الَّذِينَ فِي الْمَحَلَّةِ.

וְשָֽׁמַעְתָּ֙ מַה יְדַבֵּ֔רוּ וְאַחַר֙ תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדֶ֔יךָ וְיָרַדְתָּ֖ בַּֽמַּחֲנֶ֑ה וַיֵּ֤רֶד הוּא֙ וּפֻרָ֣ה נַעֲר֔וֹ אֶל קְצֵ֥ה הַחֲמֻשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה

القضاة 8: 14 Jdg.8.14

وَأَمْسَكَ غُلاَمًا مِنْ أَهْلِ سُكُّوتَ وَسَأَلَهُ، فَكَتَبَ لَهُ رُؤَسَاءَ سُكُّوتَ وَشُيُوخَهَا، سَبْعَةً وَسَبْعِينَ رَجُلاً.

וַיִּלְכָּד נַ֛עַר מֵאַנְשֵׁ֥י סֻכּ֖וֹת וַיִּשְׁאָלֵ֑הוּ וַיִּכְתֹּ֨ב אֵלָ֜יו שָׂרֵ֤י סֻכּוֹת֙ זְקֵנֶ֔יהָ וְשִׁבְעָ֖ה שִׁבְעִ֥ים אִֽישׁ

القضاة 8: 20 Jdg.8.20

وَقَالَ لِيَثَرَ بِكْرِهِ: قُمِ اقْتُلْهُمَا. فَلَمْ يَخْتَرِطِ الْغُلاَمُ سَيْفَهُ، لأَنَّهُ خَافَ، بِمَا أَنَّهُ فَتًى بَعْدُ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיֶ֣תֶר בְּכוֹר֔וֹ ק֖וּם הֲרֹ֣ג;אוֹתָ֑ם וְלֹא שָׁלַ֨ף הַנַּ֤עַר חַרְבּוֹ֙ כִּ֣י יָרֵ֔א כִּ֥י נָֽעַר עוֹדֶ֖נּוּ

القضاة 8: 20 Jdg.8.20

وَقَالَ لِيَثَرَ بِكْرِهِ: قُمِ اقْتُلْهُمَا. فَلَمْ يَخْتَرِطِ الْغُلاَمُ سَيْفَهُ، لأَنَّهُ خَافَ، بِمَا أَنَّهُ فَتًى بَعْدُ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ לְיֶ֣תֶר בְּכוֹר֔וֹ ק֖וּם הֲרֹ֣ג;אוֹתָ֑ם וְלֹא שָׁלַ֨ף הַנַּ֤עַר חַרְבּוֹ֙ כִּ֣י יָרֵ֔א כִּ֥י נָֽעַר עוֹדֶ֖נּוּ

القضاة 9: 54 Jdg.9.54

فَدَعَا حَالاً الْغُلاَمَ حَامِلَ عُدَّتِهِ وَقَالَ لَهُ: اخْتَرِطْ سَيْفَكَ وَاقْتُلْنِي، لِئَلاَّ يَقُولُوا عَنِّي: قَتَلَتْهُ امْرَأَةٌ. فَطَعَنَهُ الْغُلاَمُ فَمَاتَ.

וַיִּקְרָ֨א מְהֵרָ֜ה הַנַּ֣עַר נֹשֵׂ֣א כֵלָ֗יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ שְׁלֹ֤ף חַרְבְּךָ֙ וּמ֣וֹתְתֵ֔נִי פֶּן יֹ֥אמְרוּ לִ֖י הֲרָגָ֑תְהוּ אִשָּׁ֣ה וַיִּדְקְרֵ֥הוּ נַעֲר֖וֹ וַיָּמֹֽת

القضاة 9: 54 Jdg.9.54

فَدَعَا حَالاً الْغُلاَمَ حَامِلَ عُدَّتِهِ وَقَالَ لَهُ: اخْتَرِطْ سَيْفَكَ وَاقْتُلْنِي، لِئَلاَّ يَقُولُوا عَنِّي: قَتَلَتْهُ امْرَأَةٌ. فَطَعَنَهُ الْغُلاَمُ فَمَاتَ.

וַיִּקְרָ֨א מְהֵרָ֜ה הַנַּ֣עַר נֹשֵׂ֣א כֵלָ֗יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ שְׁלֹ֤ף חַרְבְּךָ֙ וּמ֣וֹתְתֵ֔נִי פֶּן יֹ֥אמְרוּ לִ֖י הֲרָגָ֑תְהוּ אִשָּׁ֣ה וַיִּדְקְרֵ֥הוּ נַעֲר֖וֹ וַיָּמֹֽת

القضاة 13: 5 Jdg.13.5

فَهَا إِنَّكِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ابْنًا، وَلاَ يَعْلُ مُوسَى رَأْسَهُ، لأَنَّ الصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا ِللهِ مِنَ الْبَطْنِ، وَهُوَ يَبْدَأُ يُخَلِّصُ إِسْرَائِيلَ مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

כִּי֩ הִנָּ֨ךְ הָרָ֜ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֗ן לֹא יַעֲלֶ֣ה וּמוֹרָה֙ עַל;רֹאשׁ֔וֹ כִּֽי הַנַּ֖עַר יִהְיֶ֥ה נְזִ֧יר אֱלֹהִ֛ים מִן הַבָּ֑טֶן וְה֗וּא יָחֵ֛ל לְהוֹשִׁ֥יעַ יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים

القضاة 13: 7 Jdg.13.7

وَقَالَ لِي: هَا أَنْتِ تَحْبَلِينَ وَتَلِدِينَ ابْنًا. وَالآنَ فَلاَ تَشْرَبِي خَمْرًا وَلاَ مُسْكِرًا، وَلاَ تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا، لأَنَّ الصَّبِيَّ يَكُونُ نَذِيرًا ِللهِ مِنَ الْبَطْنِ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهِ.

וַיֹּ֣אמֶר לִ֔י הִנָּ֥ךְ הָרָ֖ה וְיֹלַ֣דְתְּ בֵּ֑ן וְעַתָּ֞ה אַל תִּשְׁתִּ֣י יַ֣יִן וְשֵׁכָ֗ר וְאַל תֹּֽאכְלִי֙ כָּל טֻמְאָ֔ה כִּֽי הַנַּ֔עַר יִהְיֶ֣ה נְזִ֤יר אֱלֹהִים֙ מִן הַבֶּ֖טֶן עַד י֥וֹם מוֹתֽוֹ

القضاة 13: 8 Jdg.13.8

فَصَلَّى مَنُوحُ إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: أَسْأَلُكَ يَا سَيِّدِي أَنْ يَأْتِيَ أَيْضًا إِلَيْنَا رَجُلُ اللهِ الَّذِي أَرْسَلْتَهُ، وَيُعَلِّمَنَا: مَاذَا نَعْمَلُ لِلصَّبِيِّ الَّذِي يُولَدُ..

וַיֶּעְתַּ֥ר מָנ֛וֹחַ אֶל יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר בִּ֣י אֲדוֹנָ֔י יָבוֹא;נָ֥א עוֹד֙ אֵלֵ֔ינוּ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֞ים אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֗חְתָּ וְיוֹרֵ֕נוּ מַֽה נַּעֲשֶׂ֖ה לַנַּ֥עַר הַיּוּלָּֽד

القضاة 13: 12 Jdg.13.12

فَقَالَ مَنُوحُ: عِنْدَ مَجِيءِ كَلاَمِكَ، مَاذَا يَكُونُ حُكْمُ الصَّبِيِّ وَمُعَامَلَتُهُ.

וַיֹּ֣אמֶר מָנ֔וֹחַ עַתָּ֖ה יָבֹ֣א דְבָרֶ֑יךָ מַה יִּֽהְיֶ֥ה מִשְׁפַּט הַנַּ֖עַר וּמַעֲשֵֽׂהוּ

القضاة 13: 24 Jdg.13.24

فَوَلَدَتِ الْمَرْأَةُ ابْنًا وَدَعَتِ اسْمَهُ شَمْشُونَ. فَكَبِرَ الصَّبِيُّ وَبَارَكَهُ الرَّبُّ.

וַתֵּ֤לֶד הָֽאִשָּׁה֙ בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ שִׁמְשׁ֑וֹן וַיִּגְדַּ֣ל הַנַּ֔עַר וַֽיְבָרְכֵ֖הוּ יְהוָֽה

القضاة 17: 7 Jdg.17.7

وَكَانَ غُلاَمٌ مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا مِنْ عَشِيرَةِ يَهُوذَا، وَهُوَ لاَوِيٌّ مُتَغَرِّبٌ هُنَاكَ.

וַיְהִי נַ֗עַר מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה מִמִּשְׁפַּ֖חַת יְהוּדָ֑ה וְה֥וּא לֵוִ֖י גָֽר שָֽׁם

القضاة 17: 11 Jdg.17.11

فَرَضِيَ اللاَّوِيُّ بِالإِقَامَةِ مَعَ الرَّجُلِ، وَكَانَ الْغُلاَمُ لَهُ كَأَحَدِ بَنِيهِ.

וַיּ֥וֹאֶל הַלֵּוִ֖י לָשֶׁ֣בֶת אֶת הָאִ֑ישׁ וַיְהִ֤י הַנַּ֙עַר֙ ל֔וֹ כְּאַחַ֖ד מִבָּנָֽיו

القضاة 17: 12 Jdg.17.12

فَمَلأَ مِيخَا يَدَ اللاَّوِيِّ، وَكَانَ الْغُلاَمُ لَهُ كَاهِنًا، وَكَانَ فِي بَيْتِ مِيخَا.

וַיְמַלֵּ֤א מִיכָה֙ יַ֣ד הַלֵּוִ֔י וַיְהִי הַנַּ֖עַר ל֥וֹ לְכֹהֵ֑ן וַיְהִ֖י בְּבֵ֥ית מִיכָֽה

القضاة 18: 3 Jdg.18.3

وَبَيْنَمَا هُمْ عِنْدَ بَيْتِ مِيخَا عَرَفُوا صَوْتَ الْغُلاَمِ اللاَّوِيِّ، فَمَالُوا إِلَى هُنَاكَ وَقَالُوا لَهُ: مَنْ جَاءَ بِكَ إِلَى هُنَا. وَمَاذَا أَنْتَ عَامِلٌ فِي هذَا وَمَا لَكَ هُنَا.

הֵ֚מָּה עִם בֵּ֣ית מִיכָ֔ה הִכִּ֔ירוּ ק֥וֹל הַנַּ֖עַר הַלֵּוִ֑י וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֗ם וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ מִֽי הֱבִיאֲךָ֣ הֲלֹ֔ם וּמָֽה אַתָּ֥ה עֹשֶׂ֛ה בָּזֶ֖ה וּמַה לְּךָ֥ פֹֽה

القضاة 18: 15 Jdg.18.15

فَمَالُوا إِلَى هُنَاكَ وَجَاءُوا إِلَى بَيْتِ الْغُلاَمِ اللاَّوِيِّ، بَيْتِ مِيخَا، وَسَلَّمُوا عَلَيْهِ.

וַיָּס֣וּרוּ שָׁ֔מָּה וַיָּבֹ֛אוּ אֶל בֵּֽית הַנַּ֥עַר הַלֵּוִ֖י בֵּ֣ית מִיכָ֑ה וַיִּשְׁאֲלוּ;לְשָׁלֽוֹם ל֖וֹ

القضاة 19: 3 Jdg.19.3

فَقَامَ رَجُلُهَا وَسَارَ وَرَاءَهَا لِيُطَيِّبَ قَلْبَهَا وَيَرُدَّهَا، وَمَعَهُ غُلاَمُهُ وَحِمَارَانِ. فَأَدْخَلَتْهُ بَيْتَ أَبِيهَا. فَلَمَّا رَآهُ أَبُو الْفَتَاةِ فَرِحَ بِلِقَائِهِ.

וַיָּ֨קָם אִישָׁ֜הּ וַיֵּ֣לֶךְ אַחֲרֶ֗יהָ לְדַבֵּ֤ר לִבָּהּ֙ לַהֲשִׁיבָ֔הּ עִמּ֖וֹ וְנַעֲר֥וֹ וְצֶ֣מֶד;חֲמֹרִ֑ים וַתְּבִיאֵ֙הוּ֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יהָ וַיִּרְאֵ֙הוּ֙ אֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֔ה וַיִּשְׂמַ֖ח לִקְרָאתֽוֹ

القضاة 19: 9 Jdg.19.9

ثُمَّ قَامَ الرَّجُلُ لِلذَّهَابِ هُوَ وَسُرِّيَّتُهُ وَغُلاَمُهُ، فَقَالَ لَهُ حَمُوهُ أَبُو الْفَتَاةِ: إِنَّ النَّهَارَ قَدْ مَالَ إِلَى الْغُرُوبِ. بِيتُوا هُوَذَا آخِرُ النَّهَارِ. بِتْ هُنَا وَلْيَطِبْ قَلْبُكَ، وَغَدًا تُبَكِّرُونَ فِي طَرِيقِكُمْ وَتَذْهَبُ إِلَى خَيْمَتِكَ.

וַיָּ֤קָם הָאִישׁ֙ לָלֶ֔כֶת ה֥וּא וּפִילַגְשׁ֖וֹ וְנַעֲר֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֣וֹ חֹתְנ֣וֹ אֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֡ה הִנֵּ֣ה הַיּ֜וֹם רָפָ֨ה לַעֲרֹ֗ב לִֽינוּ;נָ֞א הִנֵּ֨ה חֲנ֤וֹת הַיּוֹם֙ לִ֥ין פֹּה֙ וְיִיטַ֣ב לְבָבֶ֔ךָ מָחָר֙ וְהִשְׁכַּמְתֶּ֤ם לְדַרְכְּכֶ֔ם וְהָלַכְתָּ֖ לְאֹהָלֶֽךָ

القضاة 19: 11 Jdg.19.11

وَفِيمَا هُمْ عِنْدَ يَبُوسَ وَالنَّهَارُ قَدِ انْحَدَرَ جِدًّا، قَالَ الْغُلاَمُ لِسَيِّدِهِ: تَعَالَ نَمِيلُ إِلَى مَدِينَةِ الْيَبُوسِيِّينَ هذِهِ وَنَبِيتُ فِيهَا.

הֵ֣ם עִם יְב֔וּס וְהַיּ֖וֹם רַ֣ד מְאֹ֑ד וַיֹּ֨אמֶר הַנַּ֜עַר אֶל;אֲדֹנָ֗יו לְכָה;נָּ֛א וְנָס֛וּרָה אֶל עִֽיר הַיְבוּסִ֥י הַזֹּ֖את וְנָלִ֥ין בָּֽהּ

القضاة 19: 13 Jdg.19.13

وَقَالَ لِغُلاَمِهِ: تَعَالَ نَتَقَدَّمُ إِلَى أَحَدِ الأَمَاكِنِ وَنَبِيتُ فِي جِبْعَةَ أَوْ فِي الرَّامَةِ.

וַיֹּ֣אמֶר לְנַעֲר֔וֹ לְכָ֥ה וְנִקְרְבָ֖ה בְּאַחַ֣ד הַמְּקֹמ֑וֹת וְלַ֥נּוּ בַגִּבְעָ֖ה א֥וֹ בָרָמָֽה

القضاة 19: 19 Jdg.19.19

وَأَيْضًا عِنْدَنَا تِبْنٌ وَعَلَفٌ لِحَمِيرِنَا، وَأَيْضًا خُبْزٌ وَخَمْرٌ لِي وَلأَمَتِكَ وَلِلْغُلاَمِ الَّذِي مَعَ عَبِيدِكَ. لَيْسَ احْتِيَاجٌ إِلَى شَيْءٍ.

וְגַם יֵ֣שׁ תֶּ֤בֶן מִסְפּוֹא֙ לַחֲמוֹרֵ֔ינוּ גַּם לֶ֣חֶם וָיַ֤יִן יֶשׁ;לִי֙ וְלַֽאֲמָתֶ֔ךָ וְלַנַּ֖עַר עִם עֲבָדֶ֑יךָ אֵ֥ין מַחְס֖וֹר כָּל;דָּבָֽר

راعوث 2: 5 Rut.2.5

فَقَالَ بُوعَزُ لِغُلاَمِهِ الْمُوَكَّلِ عَلَى الْحَصَّادِينَ: لِمَنْ هذِهِ الْفَتَاةُ.

וַיֹּ֤אמֶר בֹּ֙עַז֙ לְנַעֲר֔וֹ הַנִּצָּ֖ב עַל הַקּֽוֹצְרִ֑ים לְמִ֖י הַזֹּֽאת הַנַּעֲרָ֥ה

راعوث 2: 6 Rut.2.6

فَأَجَابَ ألْغُلاَمُ المُوَكَّلُ عَلَى الحَصَّادِينَ وَقَالَ: هِيَ فَتَاةٌ مُوآبِيَّةٌ قَدْ رَجَعَتْ مَعَ نُعْمِي مِنْ بِلاَدِ مُوآبَ،

וַיַּ֗עַן הַנַּ֛עַר הַנִּצָּ֥ב עַל הַקּוֹצְרִ֖ים וַיֹּאמַ֑ר הִ֔יא נַעֲרָ֤ה מֽוֹאֲבִיָּה֙ הַשָּׁ֥בָה עִֽם נָעֳמִ֖י מִשְּׂדֵ֥ה מוֹאָֽב

راعوث 2: 9 Rut.2.9

عَيْنَاكِ عَلَى الْحَقْلِ الَّذِي يَحْصُدُونَ وَاذْهَبِي وَرَاءَهُمْ. أَلَمْ أُوصِ الْغِلْمَانَ أَنْ لاَ يَمَسُّوكِ. وَإِذَا عَطِشْتِ فَاذْهَبِي إِلَى الآنِيَةِ وَاشْرَبِي مِمَّا اسْتَقَاهُ الْغِلْمَانُ.

עֵינַ֜יִךְ בַּשָּׂדֶ֤ה אֲשֶׁר יִקְצֹרוּן֙ וְהָלַ֣כְתִּ אַחֲרֵיהֶ֔ן הֲל֥וֹא צִוִּ֛יתִי הַנְּעָרִ֖ים לְבִלְתִּ֣י נָגְעֵ֑ךְ וְצָמִ֗ת וְהָלַכְתְּ֙ אֶל הַכֵּלִ֔ים וְשָׁתִ֕ית מֵאֲשֶׁ֥ר יִשְׁאֲב֖וּן הַנְּעָרִֽים

راعوث 2: 9 Rut.2.9

عَيْنَاكِ عَلَى الْحَقْلِ الَّذِي يَحْصُدُونَ وَاذْهَبِي وَرَاءَهُمْ. أَلَمْ أُوصِ الْغِلْمَانَ أَنْ لاَ يَمَسُّوكِ. وَإِذَا عَطِشْتِ فَاذْهَبِي إِلَى الآنِيَةِ وَاشْرَبِي مِمَّا اسْتَقَاهُ الْغِلْمَانُ.

עֵינַ֜יִךְ בַּשָּׂדֶ֤ה אֲשֶׁר יִקְצֹרוּן֙ וְהָלַ֣כְתִּ אַחֲרֵיהֶ֔ן הֲל֥וֹא צִוִּ֛יתִי הַנְּעָרִ֖ים לְבִלְתִּ֣י נָגְעֵ֑ךְ וְצָמִ֗ת וְהָלַכְתְּ֙ אֶל הַכֵּלִ֔ים וְשָׁתִ֕ית מֵאֲשֶׁ֥ר יִשְׁאֲב֖וּן הַנְּעָרִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (225 آية)