ك
إصحاح
◄ H4671
H4672. mâtsâ
H4673 ►
المعنى المختصر للكلمة
mâtsâ: properly, to come forth to, i.e. appear or exist
اللفظ الأصلي מָצָא
نوع الكلمة فعل
طريقة النطق mâtsâ (maw-tsaw)
تكرار الورود في الكتاب 453 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها

a primitive root;

المعنى والشرح المفصل
1 properly, to come forth to, i.e. appear or exist
2 transitively, to attain, i.e. find or acquire
3 figuratively, to occur, meet or be present
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[phrase] be able befall being catch [idiom] certainly (cause to) come (on, to, to hand) deliver be enough (cause to) find(-ing, occasion, out) get (hold upon) [idiom] have (here) be here hit be left light (up-) on meet (with) [idiom] occasion serve (be) present ready speed suffice take hold on

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

وُجِدَ 23× وَجَدْتُ 18× وَجَدَ 13× يُوجَدُ 12× قَدْ وَجَدْتُ 11×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

מָצָ֨אתִי (8×) מָצָ֥אתִי (8×) מָצָ֤אתִי (8×) יִמְצָ֑א (6×) אֶמְצָא (6×) נִמְצָ֣א (5×) יִמָּצֵ֥א (5×) יִמָּצֵ֣א (5×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (453 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 32: 19 Gen.32.19
وَأَمَرَ أَيْضًا الْثَانِي وَالثَّالِثَ وَجَمِيعَ السَّائِرِينَ وَرَاءَ الْقُطْعَانِ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ تُكَلِّمُونَ عِيسُوَ حِينَمَا تَجِدُونَهُ،
וַיְצַ֞ו גַּ֣ם הַשֵּׁנִ֗י הַשְּׁלִישִׁ֔י כָּל הַהֹ֣לְכִ֔ים אַחֲרֵ֥י הָעֲדָרִ֖ים כַּדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ לֵאמֹ֑ר תְּדַבְּר֣וּן עֵשָׂ֔ו בְּמֹצַאֲכֶ֖ם;אֹתֽוֹ
التكوين 33: 8 Gen.33.8
فَقَالَ: مَاذَا مِنْكَ كُلُّ هذَا الْجَيْشِ الَّذِي صَادَفْتُهُ. فَقَالَ: لأَجِدَ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْ سَيِّدِي.
וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י;לְךָ֛ כָּל הַזֶּ֖ה הַמַּחֲנֶ֥ה אֲשֶׁ֣ר פָּגָ֑שְׁתִּי וַיֹּ֕אמֶר לִמְצֹא חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי
التكوين 33: 10 Gen.33.10
فَقَالَ يَعْقُوبُ: لاَ. إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ تَأْخُذْ هَدِيَّتِي مِنْ يَدِي، لأَنِّي رَأَيْتُ وَجْهَكَ كَمَا يُرَى وَجْهُ اللهِ، فَرَضِيتَ عَلَيَّ.
וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב אַל;נָא֙ אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ מִנְחָתִ֖י מִיָּדִ֑י כִּ֣י;עַל;כֵּ֞ן רָאִ֣יתִי פָנֶ֗יךָ כִּרְאֹ֛ת פְּנֵ֥י אֱלֹהִ֖ים וַתִּרְצֵֽנִי
التكوين 33: 15 Gen.33.15
فَقَالَ عِيسُو: أَتْرُكُ عِنْدَكَ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ مَعِي. فَقَالَ: لِمَاذَا. دَعْنِي أَجِدْ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْ سَيِّدِي.
וַיֹּ֣אמֶר עֵשָׂ֔ו אַצִּֽיגָה;נָּ֣א עִמְּךָ֔ מִן הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֑י וַיֹּ֙אמֶר֙ לָ֣מָּה;זֶּ֔ה אֶמְצָא חֵ֖ן בְּעֵינֵ֥י אֲדֹנִֽי
التكوين 34: 11 Gen.34.11
ثُمَّ قَالَ شَكِيمُ لأَبِيهَا وَلإِخْوَتِهَا: دَعُونِي أَجِدْ نِعْمَةً فِي أَعْيُنِكُمْ. فَالَّذِي تَقُولُونَ لِي أُعْطِي.
וַיֹּ֤אמֶר שְׁכֶם֙ אֶל;אָבִ֣יה וְאֶל;אַחֶ֔יהָ אֶמְצָא חֵ֖ן בְּעֵינֵיכֶ֑ם וַאֲשֶׁ֥ר תֹּאמְר֛וּ אֵלַ֖י אֶתֵּֽן
التكوين 36: 24 Gen.36.24
وَهذَانِ ابْنَا صِبْعُونَ: أَيَّةُ وَعَنَى. هذَا هُوَ عَنَى الَّذِي وَجَدَ الْحَمَائِمَ فِي الْبَرِّيَّةِ إِذْ كَانَ يَرْعَى حَمِيرَ صِبْعُونَ أَبِيهِ.
וְאֵ֥לֶּה בְנֵֽי צִבְע֖וֹן וְאַיָּ֣ה וַעֲנָ֑ה ה֣וּא עֲנָ֗ה אֲשֶׁ֨ר מָצָ֤א הַיֵּמִם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר בִּרְעֹת֥וֹ הַחֲמֹרִ֖ים לְצִבְע֥וֹן אָבִֽיו
التكوين 37: 15 Gen.37.15
فَوَجَدَهُ رَجُلٌ وَإِذَا هُوَ ضَالٌّ فِي الْحَقْلِ. فَسَأَلَهُ الرَّجُلُ قَائِلاً: مَاذَا تَطْلُبُ.
וַיִּמְצָאֵ֣הוּ אִ֔ישׁ וְהִנֵּ֥ה תֹעֶ֖ה בַּשָּׂדֶ֑ה וַיִּשְׁאָלֵ֧הוּ הָאִ֛ישׁ לֵאמֹ֖ר מַה תְּבַקֵּֽשׁ
التكوين 37: 17 Gen.37.17
فَقَالَ الرَّجُلُ: قَدِ ارْتَحَلُوا مِنْ هُنَا، لأَنِّي سَمِعْتُهُمْ يَقُولُونَ: لِنَذْهَبْ إِلَى دُوثَانَ. فَذَهَبَ يُوسُفُ وَرَاءَ إِخْوَتِهِ فَوَجَدَهُمْ فِي دُوثَانَ.
וַיֹּ֤אמֶר הָאִישׁ֙ נָסְע֣וּ מִזֶּ֔ה כִּ֤י שָׁמַ֙עְתִּי֙ אֹֽמְרִ֔ים נֵלְכָ֖ה דֹּתָ֑יְנָה וַיֵּ֤לֶךְ יוֹסֵף֙ אַחַ֣ר אֶחָ֔יו וַיִּמְצָאֵ֖ם בְּדֹתָֽן
التكوين 37: 32 Gen.37.32
وَأَرْسَلُوا الْقَمِيصَ الْمُلَوَّنَ وَأَحْضَرُوهُ إِلَى أَبِيهِمْ وَقَالُوا: وَجَدْنَا هذَا. حَقِّقْ أَقَمِيصُ ابْنِكَ هُوَ أَمْ لاَ.
וַֽיְשַׁלְּח֞וּ כְּתֹ֣נֶת הַפַּסִּ֗ים וַיָּבִ֙יאוּ֙ אֶל אֲבִיהֶ֔ם וַיֹּאמְר֖וּ מָצָ֑אנוּ זֹ֣את הַכֶּר;נָ֗א הַכְּתֹ֧נֶת בִּנְךָ֛ הִ֖וא אִם לֹֽא
التكوين 38: 20 Gen.38.20
فَأَرْسَلَ يَهُوذَا جَدْيَ الْمِعْزَى بِيَدِ صَاحِبِهِ الْعَدُلاَّمِيِّ لِيَأْخُذَ الرَّهْنَ مِنْ يَدِ الْمَرْأَةِ، فَلَمْ يَجِدْهَا.
וַיִּשְׁלַ֨ח יְהוּדָ֜ה גְּדִ֣י הָֽעִזִּ֗ים בְּיַד֙ רֵעֵ֣הוּ הָֽעֲדֻלָּמִ֔י לָקַ֥חַת הָעֵרָב֖וֹן מִיַּ֣ד הָאִשָּׁ֑ה וְלֹ֖א מְצָאָֽהּ
التكوين 38: 22 Gen.38.22
فَرَجَعَ إِلَى يَهُوذَا وَقَالَ: لَمْ أَجِدْهَا. وَأَهْلُ الْمَكَانِ أَيْضًا قَالُوا: لَمْ تَكُنْ ههُنَا زَانِيَةٌ.
וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר לֹ֣א מְצָאתִ֑יהָ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ וְגַ֨ם אָֽמְר֔וּ לֹא הָיְתָ֥ה בָזֶ֖ה קְדֵשָֽׁה
التكوين 38: 23 Gen.38.23
فَقَالَ يَهُوذَا: لِتَأْخُذْ لِنَفْسِهَا، لِئَلاَّ نَصِيرَ إِهَانَةً. إِنِّي قَدْ أَرْسَلْتُ هذَا الْجَدْيَ وَأَنْتَ لَمْ تَجِدْهَا.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוּדָה֙ תִּֽקַּֽח לָ֔הּ פֶּ֖ן נִהְיֶ֣ה לָב֑וּז הִנֵּ֤ה שָׁלַ֙חְתִּי֙ הַזֶּ֔ה הַגְּדִ֣י וְאַתָּ֖ה לֹ֥א מְצָאתָֽהּ
التكوين 39: 4 Gen.39.4
فَوَجَدَ يُوسُفُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْهِ، وَخَدَمَهُ، فَوَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ وَدَفَعَ إِلَى يَدِهِ كُلَّ مَا كَانَ لَهُ.
וַיִּמְצָ֨א יוֹסֵ֥ף חֵ֛ן בְּעֵינָ֖יו וַיְשָׁ֣רֶת;אֹת֑וֹ וַיַּפְקִדֵ֙הוּ֙;עַל עַל בֵּית֔וֹ נָתַ֥ן בְּיָדֽוֹ וְכָל יֶשׁ ל֖וֹ
التكوين 41: 38 Gen.41.38
فَقَالَ فِرْعَوْنُ لِعَبِيدِهِ: هَلْ نَجِدُ مِثْلَ هذَا رَجُلاً فِيهِ رُوحُ اللهِ.
וַיֹּ֥אמֶר פַּרְעֹ֖ה עֲבָדָ֑יו הֲנִמְצָ֣א כָזֶ֔ה אִ֕ישׁ בּֽוֹ ר֥וּחַ אֱלֹהִ֖ים
التكوين 44: 8 Gen.44.8
هُوَذَا الْفِضَّةُ الَّتِي وَجَدْنَا فِي أَفْوَاهِ عِدَالِنَا رَدَدْنَاهَا إِلَيْكَ مِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ. فَكَيْفَ نَسْرِقُ مِنْ بَيْتِ سَيِّدِكَ فِضَّةً أَوْ ذَهَبًا.
הֵ֣ן כֶּ֗סֶף אֲשֶׁ֤ר מָצָ֙אנוּ֙ בְּפִ֣י אַמְתְּחֹתֵ֔ינוּ הֱשִׁיבֹ֥נוּ אֵלֶ֖יךָ מֵאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאֵ֗יךְ נִגְנֹב֙ מִבֵּ֣ית אֲדֹנֶ֔יךָ כֶּ֖סֶף א֥וֹ זָהָֽב
التكوين 44: 9 Gen.44.9
الَّذِي يُوجَدُ مَعَهُ مِنْ عَبِيدِكَ يَمُوتُ، وَنَحْنُ أَيْضًا نَكُونُ عَبِيدًا لِسَيِّدِي.
אֲשֶׁ֨ר יִמָּצֵ֥א אִתּ֛וֹ מֵעֲבָדֶ֖יךָ וָמֵ֑ת אֲנַ֕חְנוּ וְגַם נִֽהְיֶ֥ה לַעֲבָדִֽים לַֽאדֹנִ֖י
التكوين 44: 10 Gen.44.10
فَقَالَ: نَعَمِ، الآنَ بِحَسَبِ كَلاَمِكُمْ هكَذَا يَكُونُ. الَّذِي يُوجَدُ مَعَهُ يَكُونُ لِي عَبْدًا، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَتَكُونُونَ أَبْرِيَاءَ.
וַיֹּ֕אמֶר גַּם עַתָּ֥ה כְדִבְרֵיכֶ֖ם כֶּן ה֑וּא אֲשֶׁ֨ר יִמָּצֵ֤א אִתּוֹ֙ יִהְיֶה לִּ֣י עָ֔בֶד וְאַתֶּ֖ם תִּהְי֥וּ נְקִיִּֽם
التكوين 44: 12 Gen.44.12
فَفَتَّشَ مُبْتَدِئًا مِنَ الْكَبِيرِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى الصَّغِيرِ، فَوُجِدَ الطَّاسُ فِي عِدْلِ بَنْيَامِينَ.
וַיְחַפֵּ֕שׂ הֵחֵ֔ל בַּגָּד֣וֹל כִּלָּ֑ה וּבַקָּטֹ֖ן וַיִּמָּצֵא֙ הַגָּבִ֔יעַ בְּאַמְתַּ֖חַת בִּנְיָמִֽן
التكوين 44: 16 Gen.44.16
فَقَالَ يَهُوذَا: مَاذَا نَقُولُ لِسَيِّدِي. مَاذَا نَتَكَلَّمُ. وَبِمَاذَا نَتَبَرَّرُ. اللهُ قَدْ وَجَدَ إِثْمَ عَبِيدِكَ. هَا نَحْنُ عَبِيدٌ لِسَيِّدِي، نَحْنُ وَالَّذِي وُجِدَ الطَّاسُ فِي يَدِهِ
וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָ֗ה מַה נֹּאמַר֙ לַֽאדֹנִ֔י מַה נְּדַבֵּ֖ר וּמַה נִּצְטַדָּ֑ק הָאֱלֹהִ֗ים מָצָא֙ עֲוֹ֣ן עֲבָדֶ֔יךָ הִנֶּנּ֤וּ עֲבָדִים֙ לַֽאדֹנִ֔י אֲנַ֕חְנוּ אֲשֶׁר נִמְצָ֥א הַגָּבִ֖יעַ בְּיָדֽוֹ
التكوين 44: 16 Gen.44.16
فَقَالَ يَهُوذَا: مَاذَا نَقُولُ لِسَيِّدِي. مَاذَا نَتَكَلَّمُ. وَبِمَاذَا نَتَبَرَّرُ. اللهُ قَدْ وَجَدَ إِثْمَ عَبِيدِكَ. هَا نَحْنُ عَبِيدٌ لِسَيِّدِي، نَحْنُ وَالَّذِي وُجِدَ الطَّاسُ فِي يَدِهِ
וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָ֗ה מַה נֹּאמַר֙ לַֽאדֹנִ֔י מַה נְּדַבֵּ֖ר וּמַה נִּצְטַדָּ֑ק הָאֱלֹהִ֗ים מָצָא֙ עֲוֹ֣ן עֲבָדֶ֔יךָ הִנֶּנּ֤וּ עֲבָדִים֙ לַֽאדֹנִ֔י אֲנַ֕חְנוּ אֲשֶׁר נִמְצָ֥א הַגָּבִ֖יעַ בְּיָדֽוֹ
التكوين 44: 17 Gen.44.17
فَقَالَ: حَاشَا لِي أَنْ أَفْعَلَ هذَا. الرَّجُلُ الَّذِي وُجِدَ الطَّاسُ فِي يَدِهِ هُوَ يَكُونُ لِي عَبْدًا، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَاصْعَدُوا بِسَلاَمٍ إِلَى أَبِيكُمْ.
וַיֹּ֕אמֶר חָלִ֣ילָה לִּ֔י מֵעֲשׂ֖וֹת זֹ֑את הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁר֩ נִמְצָ֨א הַגָּבִ֜יעַ בְּיָד֗וֹ ה֚וּא יִהְיֶה לִּ֣י עָ֔בֶד וְאַתֶּ֕ם עֲל֥וּ לְשָׁל֖וֹם אֶל אֲבִיכֶֽם
التكوين 44: 34 Gen.44.34
لأَنِّي كَيْفَ أَصْعَدُ إِلَى أَبِي وَالْغُلاَمُ لَيْسَ مَعِي. لِئَلاَّ أَنْظُرَ الشَّرَّ الَّذِي يُصِيبُ أَبِي.
כִּי אֵיךְ֙ אֶֽעֱלֶ֣ה אֶל אָבִ֔י וְהַנַּ֖עַר אֵינֶ֣נּוּ אִתִּ֑י פֶּ֚ן אֶרְאֶ֣ה בָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר יִמְצָ֖א אָבִֽי
التكوين 47: 14 Gen.47.14
فَجَمَعَ يُوسُفُ كُلَّ الْفِضَّةِ الْمَوْجُودَةِ فِي أَرْضِ مِصْرَ وَفِي أَرْضِ كَنْعَانَ بِالْقَمْحِ الَّذِي اشْتَرُوا، وَجَاءَ يُوسُفُ بِالْفِضَّةِ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ.
וַיְלַקֵּ֣ט יוֹסֵ֗ף כָּל הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֤א בְאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וּבְאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשֶּׁ֖בֶר אֲשֶׁר שֹׁבְרִ֑ים וַיָּבֵ֥א יוֹסֵ֛ף הַכֶּ֖סֶף בֵּ֥יתָה פַרְעֹֽה
التكوين 47: 25 Gen.47.25
فَقَالُوا: أَحْيَيْتَنَا. لَيْتَنَا نَجِدُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْ سَيِّدِي فَنَكُونَ عَبِيدًا لِفِرْعَوْنَ.
וַיֹּאמְר֖וּ הֶחֱיִתָ֑נוּ נִמְצָא חֵן֙ בְּעֵינֵ֣י אֲדֹנִ֔י וְהָיִ֥ינוּ עֲבָדִ֖ים לְפַרְעֹֽה
التكوين 47: 29 Gen.47.29
وَلَمَّا قَرُبَتْ أَيَّامُ إِسْرَائِيلَ أَنْ يَمُوتَ دَعَا ابْنَهُ يُوسُفَ وَقَالَ لَهُ: إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْكَ فَضَعْ يَدَكَ تَحْتَ فَخْذِي وَاصْنَعْ مَعِي مَعْرُوفًا وَأَمَانَةً: لاَ تَدْفِنِّي فِي مِصْرَ،
וַיִּקְרְב֣וּ יְמֵֽי יִשְׂרָאֵ֘ל לָמוּת֒ וַיִּקְרָ֣א לִבְנ֣וֹ לְיוֹסֵ֗ף וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ שִֽׂים;נָ֥א יָדְךָ֖ תַּ֣חַת יְרֵכִ֑י וְעָשִׂ֤יתָ עִמָּדִי֙ חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֔ת אַל;נָ֥א תִקְבְּרֵ֖נִי בְּמִצְרָֽיִם
التكوين 50: 4 Gen.50.4
وَبَعْدَ مَا مَضَتْ أَيَّامُ بُكَائِهِ كَلَّمَ يُوسُفُ بَيْتَ فِرْعَوْنَ قَائِلاً: إِنْ كُنْتُ قَدْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عُيُونِكُمْ، فَتَكَلَّمُوا فِي مَسَامِعِ فِرْعَوْنَ قَائِلِينَ:
וַיַּֽעַבְרוּ֙ יְמֵ֣י בְכִית֔וֹ וַיְדַבֵּ֣ר יוֹסֵ֔ף בֵּ֥ית פַּרְעֹ֖ה לֵאמֹ֑ר אִם;נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם דַּבְּרוּ בְּאָזְנֵ֥י פַרְעֹ֖ה לֵאמֹֽר
الخروج 5: 11 Exo.5.11
اذْهَبُوا أَنْتُمْ وَخُذُوا لأَنْفُسِكُمْ تِبْنًا مِنْ حَيْثُ تَجِدُونَ. إِنَّهُ لاَ يُنْقَصُ مِنْ عَمَلِكُمْ شَيْءٌ.
לְכ֨וּ אַתֶּ֗ם קְח֤וּ לָכֶם֙ תֶּ֔בֶן מֵאֲשֶׁ֖ר תִּמְצָ֑אוּ כִּ֣י אֵ֥ין נִגְרָ֛ע מֵעֲבֹדַתְכֶ֖ם דָּבָֽר
الخروج 9: 19 Exo.9.19
فَالآنَ أَرْسِلِ احْمِ مَوَاشِيَكَ وَكُلَّ مَا لَكَ فِي الْحَقْلِ. جَمِيعُ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ الَّذِينَ يُوجَدُونَ فِي الْحَقْلِ وَلاَ يُجْمَعُونَ إِلَى الْبُيُوتِ، يَنْزِلُ عَلَيْهِمِ الْبَرَدُ فَيَمُوتُونَ.
וְעַתָּ֗ה שְׁלַ֤ח הָעֵז֙ מִקְנְךָ֔ כָּל אֲשֶׁ֥ר לְךָ֖ בַּשָּׂדֶ֑ה כָּל הָאָדָ֨ם וְהַבְּהֵמָ֜ה אֲשֶֽׁר יִמָּצֵ֣א בַשָּׂדֶ֗ה וְלֹ֤א יֵֽאָסֵף֙ הַבַּ֔יְתָה וְיָרַ֧ד עֲלֵהֶ֛ם הַבָּרָ֖ד וָמֵֽתוּ
الخروج 12: 19 Exo.12.19
سَبْعَةَ أَيَّامٍ لاَ يُوجَدْ خَمِيرٌ فِي بُيُوتِكُمْ. فَإِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ مُخْتَمِرًا تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ، الْغَرِيبُ مَعَ مَوْلُودِ الأَرْضِ.
שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים לֹ֥א יִמָּצֵ֖א שְׂאֹ֕ר בְּבָתֵּיכֶ֑ם כִּ֣י כָּל אֹכֵ֣ל מַחְמֶ֗צֶת וְנִכְרְתָ֞ה הַהִוא֙ הַנֶּ֤פֶשׁ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל בַּגֵּ֖ר וּבְאֶזְרַ֥ח הָאָֽרֶץ
الخروج 15: 22 Exo.15.22
ثُمَّ ارْتَحَلَ مُوسَى بِإِسْرَائِيلَ مِنْ بَحْرِ سُوفَ وَخَرَجُوا إِلَى بَرِّيَّةِ شُورٍ. فَسَارُوا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً.
וַיַּסַּ֨ע מֹשֶׁ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ מִיַּם ס֔וּף וַיֵּצְא֖וּ אֶל מִדְבַּר שׁ֑וּר וַיֵּלְכ֧וּ שְׁלֹֽשֶׁת יָמִ֛ים בַּמִּדְבָּ֖ר וְלֹא מָ֥צְאוּ מָֽיִם