מוּת (H4191) - mûwth | معجم سترونغ العبري

اللاويين 20: 10 Lev.20.10

وَإِذَا زَنَى رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةٍ، فَإِذَا زَنَى مَعَ امْرَأَةِ قَرِيبِهِ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ الزَّانِي وَالزَّانِيَةُ.

אֲשֶׁ֤ר יִנְאַף֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת;אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר יִנְאַ֖ף אֶת אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ מֽוֹת;יוּמַ֥ת הַנֹּאֵ֖ף וְהַנֹּאָֽפֶת

اللاويين 20: 11 Lev.20.11

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ أَبِيهِ، فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَبِيهِ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ كِلاَهُمَا. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו גִּלָּ֑ה עֶרְוַ֥ת אָבִ֖יו מֽוֹת;יוּמְת֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 12 Lev.20.12

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ كَنَّتِهِ، فَإِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ كِلاَهُمَا. قَدْ فَعَلاَ فَاحِشَةً. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת כַּלָּת֔וֹ מ֥וֹת;יוּמְת֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם עָשׂ֖וּ תֶּ֥בֶל דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 13 Lev.20.13

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ ذَكَرٍ اضْطِجَاعَ امْرَأَةٍ، فَقَدْ فَعَلاَ كِلاَهُمَا رِجْسًا. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֤ב וְאִ֗ישׁ אֶת זָכָר֙ מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֔ה עָשׂ֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם תּוֹעֵבָ֥ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 15 Lev.20.15

وَإِذَا جَعَلَ رَجُلٌ مَضْجَعَهُ مَعَ بَهِيمَةٍ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ، وَالْبَهِيمَةُ تُمِيتُونَهَا.

אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן וְאִ֗ישׁ שְׁכָבְתּ֛וֹ בִּבְהֵמָ֖ה מ֣וֹת;יוּמָ֑ת הַבְּהֵמָ֖ה תַּהֲרֹֽגוּ

اللاويين 20: 16 Lev.20.16

وَإِذَا اقْتَرَبَتِ امْرَأَةٌ إِلَى بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا، تُمِيتُ الْمَرْأَةَ وَالْبَهِيمَةَ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר תִּקְרַ֤ב וְאִשָּׁ֗ה אֶל כָּל;בְּהֵמָה֙ לְרִבְעָ֣ה;אֹתָ֔הּ וְהָרַגְתָּ֥ הָאִשָּׁ֖ה הַבְּהֵמָ֑ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 20 Lev.20.20

وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ امْرَأَةِ عَمِّهِ فَقَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ عَمِّهِ. يَحْمِلاَنِ ذَنْبَهُمَا. يَمُوتَانِ عَقِيمَيْنِ.

אֲשֶׁ֤ר יִשְׁכַּב֙ וְאִ֗ישׁ אֶת דֹּ֣דָת֔וֹ גִּלָּ֑ה עֶרְוַ֥ת דֹּד֖וֹ יִשָּׂ֖אוּ חֶטְאָ֥ם יָמֻֽתוּ עֲרִירִ֥ים

اللاويين 20: 27 Lev.20.27

وَإِذَا كَانَ فِي رَجُلٍ أَوِ امْرَأَةٍ جَانٌّ أَوْ تَابِعَةٌ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. بِالْحِجَارَةِ يَرْجُمُونَهُ. دَمُهُ عَلَيْهِ.

כִּֽי יִהְיֶ֨ה בָהֶ֥ם וְאִ֣ישׁ אֽוֹ אִשָּׁ֗ה א֛וֹב א֥וֹ יִדְּעֹנִ֖י מ֣וֹת;יוּמָ֑תוּ בָּאֶ֛בֶן יִרְגְּמ֥וּ;אֹתָ֖ם דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 21: 11 Lev.21.11

وَلاَ يَأْتِي إِلَى نَفْسٍ مَيْتَةٍ، وَلاَ يَتَنَجَّسُ لأَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ،

לֹ֣א יָבֹ֑א וְעַ֛ל כָּל;נַפְשֹׁ֥ת מֵ֖ת לֹ֥א יִטַּמָּֽא לְאָבִ֥יו וּלְאִמּ֖וֹ

اللاويين 22: 9 Lev.22.9

فَيَحْفَظُونَ شَعَائِرِي لِكَيْ لاَ يَحْمِلُوا لأَجْلِهَا خَطِيَّةً يَمُوتُونَ بِهَا لأَنَّهُمْ يُدَنِّسُونَهَا. أَنَا الرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ.

וְשָׁמְר֣וּ מִשְׁמַרְתִּ֗י וְלֹֽא יִשְׂא֤וּ עָלָיו֙ חֵ֔טְא וּמֵ֥תוּ ב֖וֹ כִּ֣י יְחַלְּלֻ֑הוּ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם

اللاويين 24: 16 Lev.24.16

وَمَنْ جَدَّفَ عَلَى اسْمِ الرَّبِّ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ رَجْمًا. الْغَرِيبُ كَالْوَطَنِيِّ عِنْدَمَا يُجَدِّفُ عَلَى الاسْمِ يُقْتَلُ.

וְנֹקֵ֤ב שֵׁם יְהוָה֙ מ֣וֹת;יוּמָ֔ת רָג֥וֹם;יִרְגְּמוּ;ב֖וֹ כָּל הָעֵדָ֑ה יִרְגְּמוּ כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח בְּנָקְבוֹ שֵׁ֖ם יוּמָֽת

اللاويين 24: 16 Lev.24.16

وَمَنْ جَدَّفَ عَلَى اسْمِ الرَّبِّ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ كُلُّ الْجَمَاعَةِ رَجْمًا. الْغَرِيبُ كَالْوَطَنِيِّ عِنْدَمَا يُجَدِّفُ عَلَى الاسْمِ يُقْتَلُ.

וְנֹקֵ֤ב שֵׁם יְהוָה֙ מ֣וֹת;יוּמָ֔ת רָג֥וֹם;יִרְגְּמוּ;ב֖וֹ כָּל הָעֵדָ֑ה יִרְגְּמוּ כַּגֵּר֙ כָּֽאֶזְרָ֔ח בְּנָקְבוֹ שֵׁ֖ם יוּמָֽת

اللاويين 24: 17 Lev.24.17

وَإِذَا أَمَاتَ أَحَدٌ إِنْسَانًا فَإِنَّهُ يُقْتَلُ.

כִּ֥י יַכֶּ֖ה וְאִ֕ישׁ כָּל;נֶ֣פֶשׁ;אָדָ֑ם מ֖וֹת;יוּמָֽת

اللاويين 24: 21 Lev.24.21

مَنْ قَتَلَ بَهِيمَةً يُعَوِّضُ عَنْهَا، وَمَنْ قَتَلَ إِنْسَانًا يُقْتَلْ.

וּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת

اللاويين 27: 29 Lev.27.29

كُلُّ مُحَرَّمٍ يُحَرَّمُ مِنَ النَّاسِ لاَ يُفْدَى. يُقْتَلُ قَتْلاً.

כָּל חֵ֗רֶם יָחֳרַ֛ם מִן הָאָדָ֖ם לֹ֣א יִפָּדֶ֑ה מ֖וֹת יוּמָֽת

اللاويين 27: 29 Lev.27.29

كُلُّ مُحَرَّمٍ يُحَرَّمُ مِنَ النَّاسِ لاَ يُفْدَى. يُقْتَلُ قَتْلاً.

כָּל חֵ֗רֶם יָחֳרַ֛ם מִן הָאָדָ֖ם לֹ֣א יִפָּדֶ֑ה מ֖וֹת יוּמָֽת

العدد 1: 51 Num.1.51

فَعِنْدَ ارْتِحَالِ الْمَسْكَنِ يُنَزِّلُهُ اللاَّوِيُّونَ وَعِنْدَ نُزُولِ الْمَسْكَنِ يُقِيمُهُ اللاَّوِيُّونَ. وَالأَجْنَبِيُّ الَّذِي يَقْتَرِبُ يُقْتَلُ.

וּבִנְסֹ֣עַ הַמִּשְׁכָּ֗ן יוֹרִ֤ידוּ;אֹתוֹ֙ הַלְוִיִּ֔ם וּבַחֲנֹת֙ הַמִּשְׁכָּ֔ן יָקִ֥ימוּ;אֹת֖וֹ הַלְוִיִּ֑ם וְהַזָּ֥ר הַקָּרֵ֖ב יוּמָֽת

العدد 3: 4 Num.3.4

وَلكِنْ مَاتَ نَادَابُ وَأَبِيهُو أَمَامَ الرَّبِّ عِنْدَمَا قَرَّبَا نَارًا غَرِيبَةً أَمَامَ الرَّبِّ فِي بَرِّيَّةِ سِينَاءَ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُمَا بَنُونَ. وَأَمَّا أَلِعَازَارُ وَإِيثَامَارُ فَكَهَنَا أَمَامَ هَارُونَ أَبِيهِمَا.

וַיָּ֣מָת נָדָ֣ב וַאֲבִיה֣וּא לִפְנֵ֣י יְהוָ֡ה בְּֽהַקְרִבָם֩ אֵ֨שׁ זָרָ֜ה לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ בְּמִדְבַּ֣ר סִינַ֔י לֹא הָי֣וּ לָהֶ֑ם וּבָנִ֖ים אֶלְעָזָר֙ וְאִ֣יתָמָ֔ר וַיְכַהֵ֤ן פְּנֵ֖י אַהֲרֹ֥ן אֲבִיהֶֽם

العدد 3: 10 Num.3.10

وَتُوَكِّلُ هَارُونَ وَبَنِيهِ فَيَحْرُسُونَ كَهَنُوتَهُمْ، وَالأَجْنَبِيُّ الَّذِي يَقْتَرِبُ يُقْتَلُ.

תִּפְקֹ֔ד אַהֲרֹ֤ן בָּנָיו֙ וְשָׁמְר֖וּ כְּהֻנָּתָ֑ם וְהַזָּ֥ר הַקָּרֵ֖ב יוּמָֽת

العدد 3: 38 Num.3.38

وَالنَّازِلُونَ قُدَّامَ الْمَسْكَنِ إِلَى الشَّرْقِ قُدَّامَ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، نَحْوَ الشُّرُوقِ، هُمْ مُوسَى وَهَارُونُ وَبَنُوهُ، حَارِسِينَ حِرَاسَةَ الْمَقْدِسِ لِحِرَاسَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَالأَجْنَبِيُّ الَّذِي يَقْتَرِبُ يُقْتَلُ.

וְהַחֹנִ֣ים לִפְנֵ֣י הַמִּשְׁכָּ֡ן קֵ֣דְמָה לִפְנֵי֩ אֹֽהֶל מוֹעֵ֨ד מִזְרָ֜חָה מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו שֹֽׁמְרִים֙ מִשְׁמֶ֣רֶת הַמִּקְדָּ֔שׁ לְמִשְׁמֶ֖רֶת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהַזָּ֥ר הַקָּרֵ֖ב יוּמָֽת

العدد 4: 15 Num.4.15

وَمَتَى فَرَغَ هَارُونُ وَبَنُوهُ مِنْ تَغْطِيَةِ الْقُدْسِ وَجَمِيعِ أَمْتِعَةِ الْقُدْسِ عِنْدَ ارْتِحَالِ الْمَحَلَّةِ، يَأْتِي بَعْدَ ذلِكَ بَنُو قَهَاتَ لِلْحَمْلِ وَلكِنْ لاَ يَمَسُّوا الْقُدْسَ لِئَلاَّ يَمُوتُوا. ذلِكَ حِمْلُ بَنِي قَهَاتَ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְכִלָּ֣ה אַֽהֲרֹן וּ֠בָנָיו לְכַסֹּ֨ת הַקֹּ֜דֶשׁ כָּל כְּלֵ֣י הַקֹּדֶשׁ֮ בִּנְסֹ֣עַ הַֽמַּחֲנֶה֒ יָבֹ֤אוּ וְאַחֲרֵי כֵ֗ן בְנֵי קְהָת֙ לָשֵׂ֔את וְלֹֽא יִגְּע֥וּ הַקֹּ֖דֶשׁ וָמֵ֑תוּ אֵ֛לֶּה מַשָּׂ֥א בְנֵֽי קְהָ֖ת בְּאֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

العدد 4: 19 Num.4.19

بَلِ افْعَلاَ لَهُمْ هذَا فَيَعِيشُوا وَلاَ يَمُوتُوا عِنْدَ اقْتِرَابِهِمْ إِلَى قُدْسِ الأَقْدَاسِ: يَدْخُلُ هَارُونُ وَبَنُوهُ وَيُقِيمُونَهُمْ كُلَّ إِنْسَانٍ عَلَى خِدْمَتِهِ وَحِمْلِهِ.

עֲשׂ֣וּ לָהֶ֗ם וְזֹ֣את וְחָיוּ֙ וְלֹ֣א יָמֻ֔תוּ בְּגִשְׁתָּ֖ם קֹ֣דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֑ים יָבֹ֔אוּ אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ וְשָׂמ֣וּ;אוֹתָ֗ם אִ֥ישׁ;אִ֛ישׁ עַל עֲבֹדָת֖וֹ מַשָּׂאֽוֹ

العدد 4: 20 Num.4.20

وَلاَ يَدْخُلُوا لِيَرَوْا الْقُدْسَ لَحْظَةً لِئَلاَّ يَمُوتُوا.

וְלֹא יָבֹ֧אוּ לִרְא֛וֹת הַקֹּ֖דֶשׁ כְּבַלַּ֥ע וָמֵֽתוּ

العدد 6: 6 Num.6.6

كُلَّ أَيَّامِ انْتِذَارِهِ لِلرَّبِّ لاَ يَأْتِي إِلَى جَسَدِ مَيْتٍ.

כָּל יְמֵ֥י הַזִּיר֖וֹ לַיהוָ֑ה לֹ֥א יָבֹֽא עַל נֶ֥פֶשׁ מֵ֖ת

العدد 6: 9 Num.6.9

وَإِذَا مَاتَ مَيْتٌ عِنْدَهُ بَغْتَةً عَلَى فَجْأَةٍ فَنَجَّسَ رَأْسَ انْتِذَارِهِ، يَحْلِقُ رَأْسَهُ يَوْمَ طُهْرِهِ. فِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُهُ.

וְכִֽי יָמ֨וּת מֵ֤ת עָלָיו֙ בְּפֶ֣תַע פִּתְאֹ֔ם וְטִמֵּ֖א רֹ֣אשׁ נִזְר֑וֹ וְגִלַּ֤ח רֹאשׁוֹ֙ בְּי֣וֹם טָהֳרָת֔וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י יְגַלְּחֶֽנּוּ

العدد 6: 9 Num.6.9

وَإِذَا مَاتَ مَيْتٌ عِنْدَهُ بَغْتَةً عَلَى فَجْأَةٍ فَنَجَّسَ رَأْسَ انْتِذَارِهِ، يَحْلِقُ رَأْسَهُ يَوْمَ طُهْرِهِ. فِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُهُ.

וְכִֽי יָמ֨וּת מֵ֤ת עָלָיו֙ בְּפֶ֣תַע פִּתְאֹ֔ם וְטִמֵּ֖א רֹ֣אשׁ נִזְר֑וֹ וְגִלַּ֤ח רֹאשׁוֹ֙ בְּי֣וֹם טָהֳרָת֔וֹ בַּיּ֥וֹם הַשְּׁבִיעִ֖י יְגַלְּחֶֽנּוּ

العدد 12: 12 Num.12.12

فَلاَ تَكُنْ كَالْمَيْتِ الَّذِي يَكُونُ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ رَحِمِ أُمِّهِ قَدْ أُكِلَ نِصْفُ لَحْمِهِ.

אַל;נָ֥א תְהִ֖י כַּמֵּ֑ת אֲשֶׁ֤ר בְּצֵאתוֹ֙ מֵרֶ֣חֶם אִמּ֔וֹ וַיֵּאָכֵ֖ל חֲצִ֥י בְשָׂרֽוֹ

العدد 14: 2 Num.14.2

وَتَذَمَّرَ عَلَى مُوسَى وَعَلَى هَارُونَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَقَالَ لَهُمَا كُلُّ الْجَمَاعَةِ: لَيْتَنَا مُتْنَا فِي أَرْضِ مِصْرَ، أَوْ لَيْتَنَا مُتْنَا فِي هذَا الْقَفْرِ.

וַיִּלֹּ֙נוּ֙ עַל מֹשֶׁ֣ה וְעַֽל אַהֲרֹ֔ן כֹּ֖ל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם כָּל הָעֵדָ֗ה לוּ מַ֙תְנוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם א֛וֹ לוּ מָֽתְנוּ הַזֶּ֖ה בַּמִּדְבָּ֥ר

العدد 14: 2 Num.14.2

وَتَذَمَّرَ عَلَى مُوسَى وَعَلَى هَارُونَ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَقَالَ لَهُمَا كُلُّ الْجَمَاعَةِ: لَيْتَنَا مُتْنَا فِي أَرْضِ مِصْرَ، أَوْ لَيْتَنَا مُتْنَا فِي هذَا الْقَفْرِ.

וַיִּלֹּ֙נוּ֙ עַל מֹשֶׁ֣ה וְעַֽל אַהֲרֹ֔ן כֹּ֖ל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיֹּאמְר֨וּ אֲלֵהֶ֜ם כָּל הָעֵדָ֗ה לוּ מַ֙תְנוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם א֛וֹ לוּ מָֽתְנוּ הַזֶּ֖ה בַּמִּדְבָּ֥ר

العدد 14: 15 Num.14.15

فَإِنْ قَتَلْتَ هذَا الشَّعْبَ كَرَجُل وَاحِدٍ، يَتَكَلَّمُ الشُّعُوبُ الَّذِينَ سَمِعُوا بِخَبَرِكَ قَائِلِينَ:

וְהֵמַתָּ֛ה הַזֶּ֖ה הָעָ֥ם כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וְאָֽמְרוּ֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר שָׁמְע֥וּ שִׁמְעֲךָ֖ לֵאמֹֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (812 آية)