المعنى المختصر للكلمة
el:
near, with or among
اللفظ الأصلي
אֵל
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
el
(ale)
تكرار الورود في الكتاب
4484
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
(but only used in the shortened constructive form ); a primitive particle; properly, denoting motion towards, but occasionally used of a quiescent position, i.e.
المعنى والشرح المفصل
1
near, with or among
2
often in general, to
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
according to
after
against
among
as for
at
because(-fore, -side)
both...and
by
concerning
for
from
[idiom] hath
in(-to)
near
(out) of
over
through
to(-ward)
under
unto
upon
whether
with(-in)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֶל (2164×)
וְאֶל (150×)
אֵלַ֔י (84×)
אֶֽל (75×)
אֵלַ֥י (71×)
אֵלָיו֙ (67×)
אֵלָ֔יו (66×)
אֵלָ֗יו (57×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4484 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 8: 6
Ezk.8.6
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هَلْ رَأَيْتَ مَا هُمْ عَامِلُونَ. الرَّجَاسَاتِ الْعَظِيمَةَ الَّتِي بَيْتُ إِسْرَائِيلَ عَامِلُهَا هُنَا لإِبْعَادِي عَنْ مَقْدِسِي. وَبَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם אַתָּ֖ה הֲרֹאֶ֥ה מָ֣ההֵ֣ם עֹשִׂ֑ים תּוֹעֵב֨וֹת גְּדֹל֜וֹת אֲשֶׁ֥ר בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֣ל עֹשִׂ֣ים פֹּ֗ה לְרָֽחֳקָה֙ מֵעַ֣ל מִקְדָּשִׁ֔י וְעוֹד֙ תָּשׁ֣וּב תִּרְאֶ֔ה תּוֹעֵב֖וֹת גְּדֹלֽוֹת
حزقيال 8: 7
Ezk.8.7
ثُمَّ جَاءَ بِي إِلَى بَابِ الدَّارِ، فَنَظَرْتُ وَإِذَا ثَقْبٌ فِي الْحَائِطِ.
וַיָּבֵ֥א אֹתִ֖י אֶל פֶּ֣תַח הֶֽחָצֵ֑ר וָאֶרְאֶ֕ה וְהִנֵּ֥ה חֹר;אֶחָ֖ד בַּקִּֽיר
حزقيال 8: 8
Ezk.8.8
ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، انْقُبْ فِي الْحَائِطِ. فَنَقَبْتُ فِي الْحَائِطِ، فَإِذَا بَابٌ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֖ם חֲתָר;נָ֣א בַקִּ֑יר וָאֶחְתֹּ֣ר בַּקִּ֔יר וְהִנֵּ֖ה פֶּ֥תַח;אֶחָֽד
حزقيال 8: 9
Ezk.8.9
وَقَالَ لِي: ادْخُلْ وَانْظُرِ الرَّجَاسَاتِ الشِّرِّيرَةَ الَّتِي هُمْ عَامِلُوهَا هُنَا.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֹּ֤א וּרְאֵה֙ הַתּוֹעֵב֣וֹת הָרָע֔וֹת אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם עֹשִׂ֖ים פֹּֽה
حزقيال 8: 12
Ezk.8.12
ثُمَّ قَالَ لِي: أَرَأَيْتَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا تَفْعَلُهُ شُيُوخُ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فِي الظَّلاَمِ، كُلُّ وَاحِدٍ فِي مَخَادِعِ تَصَاوِيرِهِ. لأَنَّهُمْ يَقُولُونَ: الرَّبُّ لاَ يَرَانَا. الرَّبُّ قَدْ تَرَكَ الأَرْضَ..
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן אָדָם֒ אֲשֶׁ֨ר עֹשִׂ֣ים זִקְנֵ֤י בֵֽית יִשְׂרָאֵל֙ בַּחֹ֔שֶׁךְ אִ֖ישׁ בְּחַדְרֵ֣י מַשְׂכִּית֑וֹ כִּ֣י אֹמְרִ֗ים יְהוָה֙ אֵ֤ין רֹאֶ֣ה;אֹתָ֔נוּ יְהוָ֖ה עָזַ֥ב הָאָֽרֶץ
حزقيال 8: 13
Ezk.8.13
وَقَالَ لِي: بَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ هُمْ عَامِلُوهَا.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת הֵ֥מָּה עֹשִֽׂים
حزقيال 8: 14
Ezk.8.14
فَجَاءَ بِي إِلَى مَدْخَلِ بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الَّذِي مِنْ جِهَةِ الشِّمَالِ، وَإِذَا هُنَاكَ نِسْوَةٌ جَالِسَاتٌ يَبْكِينَ عَلَى تَمُّوزَ.
וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר בֵּית יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אֶל הַצָּפ֑וֹנָה וְהִנֵּה שָׁם֙ הַנָּשִׁ֣ים יֹֽשְׁב֔וֹת מְבַכּ֖וֹת אֶת הַתַּמּֽוּז
حزقيال 8: 14
Ezk.8.14
فَجَاءَ بِي إِلَى مَدْخَلِ بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الَّذِي مِنْ جِهَةِ الشِّمَالِ، وَإِذَا هُنَاكَ نِسْوَةٌ جَالِسَاتٌ يَبْكِينَ عَلَى تَمُّوزَ.
וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל פֶּ֙תַח֙ שַׁ֣עַר בֵּית יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר אֶל הַצָּפ֑וֹנָה וְהִנֵּה שָׁם֙ הַנָּשִׁ֣ים יֹֽשְׁב֔וֹת מְבַכּ֖וֹת אֶת הַתַּמּֽוּז
حزقيال 8: 15
Ezk.8.15
فَقَالَ لِي: أَرَأَيْتَ هذَا يَا ابْنَ آدَمَ. بَعْدُ تَعُودُ تَنْظُرُ رَجَاسَاتٍ أَعْظَمَ مِنْ هذِهِ.
וַיֹּ֥אמֶר אֵלַ֖י הֲרָאִ֣יתָ בֶן אָדָ֑ם ע֣וֹד תָּשׁ֥וּב תִּרְאֶ֛ה תּוֹעֵב֥וֹת גְּדֹל֖וֹת מֵאֵֽלֶּה
حزقيال 8: 16
Ezk.8.16
فَجَاءَ بِي إِلَى دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ الدَّاخِلِيَّةِ، وَإِذَا عِنْدَ بَابِ هَيْكَلِ الرَّبِّ، بَيْنَ الرِّوَاقِ وَالْمَذْبَحِ، نَحْوُ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلاً ظُهُورُهُمْ نَحْوَ هَيْكَلِ الرَّبِّ وَوُجُوهُهُمْ نَحْوَ الشَّرْقِ، وَهُمْ سَاجِدُونَ لِلشَّمْسِ نَحْوَ الشَّرْقِ.
וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל חֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֮ הַפְּנִימִית֒ וְהִנֵּה פֶ֜תַח הֵיכַ֣ל יְהוָ֗ה בֵּ֤ין הָֽאוּלָם֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וַחֲמִשָּׁ֖ה כְּעֶשְׂרִ֥ים אִ֑ישׁ אֲחֹ֨רֵיהֶ֜ם אֶל הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וּפְנֵיהֶ֣ם קֵ֔דְמָה וְהֵ֛מָּה מִשְׁתַּחֲוִיתֶ֥ם לַשָּֽׁמֶשׁ קֵ֖דְמָה
حزقيال 8: 16
Ezk.8.16
فَجَاءَ بِي إِلَى دَارِ بَيْتِ الرَّبِّ الدَّاخِلِيَّةِ، وَإِذَا عِنْدَ بَابِ هَيْكَلِ الرَّبِّ، بَيْنَ الرِّوَاقِ وَالْمَذْبَحِ، نَحْوُ خَمْسَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلاً ظُهُورُهُمْ نَحْوَ هَيْكَلِ الرَّبِّ وَوُجُوهُهُمْ نَحْوَ الشَّرْقِ، وَهُمْ سَاجِدُونَ لِلشَّمْسِ نَحْوَ الشَّرْقِ.
וַיָּבֵ֣א אֹתִ֗י אֶל חֲצַ֣ר בֵּית יְהוָה֮ הַפְּנִימִית֒ וְהִנֵּה פֶ֜תַח הֵיכַ֣ל יְהוָ֗ה בֵּ֤ין הָֽאוּלָם֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ וַחֲמִשָּׁ֖ה כְּעֶשְׂרִ֥ים אִ֑ישׁ אֲחֹ֨רֵיהֶ֜ם אֶל הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ וּפְנֵיהֶ֣ם קֵ֔דְמָה וְהֵ֛מָּה מִשְׁתַּחֲוִיתֶ֥ם לַשָּֽׁמֶשׁ קֵ֖דְמָה
حزقيال 8: 17
Ezk.8.17
وَقَالَ لِي: أَرَأَيْتَ يَا ابْنَ آدَمَ. أَقَلِيلٌ لِبَيْتِ يَهُوذَا عَمَلُ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي عَمِلُوهَا هُنَا. لأَنَّهُمْ قَدْ مَلأُوا الأَرْضَ ظُلْمًا وَيَعُودُونَ لإِغَاظَتِي، وَهَا هُمْ يُقَرِّبُونَ الْغُصْنَ إِلَى أَنْفِهِمْ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן אָדָם֒ הֲנָקֵל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה מֵעֲשׂ֕וֹת הַתּוֹעֵב֖וֹת אֲשֶׁ֣ר עָֽשׂוּ פֹ֑ה כִּֽי מָלְא֨וּ הָאָ֜רֶץ חָמָ֗ס וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ לְהַכְעִיסֵ֔נִי וְהִנָּ֛ם שֹׁלְחִ֥ים הַזְּמוֹרָ֖ה אֶל אַפָּֽם
حزقيال 8: 17
Ezk.8.17
وَقَالَ لِي: أَرَأَيْتَ يَا ابْنَ آدَمَ. أَقَلِيلٌ لِبَيْتِ يَهُوذَا عَمَلُ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي عَمِلُوهَا هُنَا. لأَنَّهُمْ قَدْ مَلأُوا الأَرْضَ ظُلْمًا وَيَعُودُونَ لإِغَاظَتِي، وَهَا هُمْ يُقَرِّبُونَ الْغُصْنَ إِلَى أَنْفِهِمْ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַי֮ הֲרָאִ֣יתָ בֶן אָדָם֒ הֲנָקֵל֙ לְבֵ֣ית יְהוּדָ֔ה מֵעֲשׂ֕וֹת הַתּוֹעֵב֖וֹת אֲשֶׁ֣ר עָֽשׂוּ פֹ֑ה כִּֽי מָלְא֨וּ הָאָ֜רֶץ חָמָ֗ס וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ לְהַכְעִיסֵ֔נִי וְהִנָּ֛ם שֹׁלְחִ֥ים הַזְּמוֹרָ֖ה אֶל אַפָּֽם
حزقيال 9: 3
Ezk.9.3
وَمَجْدُ إِلهِ إِسْرَائِيلَ صَعِدَ عَنِ الْكَرُوبِ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ إِلَى عَتَبَةِ الْبَيْتِ. فَدَعَا الرَّجُلَ اللاَّبِسَ الْكَتَّانِ الَّذِي دَوَاةُ الْكَاتِبِ عَلَى جَانِبِهِ،
וּכְב֣וֹד אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל נַעֲלָה֙ מֵעַ֤ל הַכְּרוּב֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה עָלָ֔יו אֶ֖ל מִפְתַּ֣ן הַבָּ֑יִת וַיִּקְרָ֗א הָאִישׁ֙ הַלָּבֻ֣שׁ הַבַּדִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר קֶ֥סֶת הַסֹּפֵ֖ר בְּמָתְנָֽיו
حزقيال 9: 4
Ezk.9.4
وَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اعْبُرْ فِي وَسْطِ الْمَدِينَةِ، فِي وَسْطِ أُورُشَلِيمَ، وَسِمْ سِمَةً عَلَى جِبَاهِ الرِّجَالِ الَّذِينَ يَئِنُّونَ وَيَتَنَهَّدُونَ عَلَى كُلِّ الرَّجَاسَاتِ الْمَصْنُوعَةِ فِي وَسْطِهَا.
וַיֹּ֤אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָה֙ עֲבֹר֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר בְּת֖וֹךְ יְרֽוּשָׁלִָ֑ם וְהִתְוִ֨יתָ תָּ֜ו עַל מִצְח֣וֹת הָאֲנָשִׁ֗ים הַנֶּֽאֱנָחִים֙ וְהַנֶּ֣אֱנָקִ֔ים עַ֚ל כָּל הַתּ֣וֹעֵב֔וֹת הַֽנַּעֲשׂ֖וֹת בְּתוֹכָֽהּ
حزقيال 9: 7
Ezk.9.7
وَقَالَ لَهُمْ: نَجِّسُوا الْبَيْتَ، وَامْلأُوا الدُّورَ قَتْلَى. اخْرُجُوا. فَخَرَجُوا وَقَتَلُوا فِي الْمَدِينَةِ.
וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם טַמְּא֣וּ הַבַּ֗יִת וּמַלְא֧וּ הַחֲצֵר֛וֹת חֲלָלִ֖ים צֵ֑אוּ וְיָצְא֖וּ וְהִכּ֥וּ בָעִֽיר
حزقيال 9: 9
Ezk.9.9
فَقَالَ لِي: إِنَّ إِثْمَ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا عَظِيمٌ جِدًّا جِدًّا، وَقَدِ امْتَلأَتِ الأَرْضُ دِمَاءً، وَامْتَلأَتِ الْمَدِينَةُ جَنَفًا. لأَنَّهُمْ يَقُولُونَ: الرَّبُّ قَدْ تَرَكَ الأَرْضَ، وَالرَّبُّ لاَ يَرَى.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י עֲוֹ֨ן בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֤ל וִֽיהוּדָה֙ גָּדוֹל֙ בִּמְאֹ֣ד מְאֹ֔ד וַתִּמָּלֵ֤א הָאָ֙רֶץ֙ דָּמִ֔ים מָלְאָ֣ה וְהָעִ֖יר מֻטֶּ֑ה כִּ֣י אָמְר֗וּ יְהוָה֙ עָזַ֤ב הָאָ֔רֶץ יְהוָ֖ה וְאֵ֥ין רֹאֶֽה
حزقيال 10: 1
Ezk.10.1
ثُمَّ نَظَرْتُ وَإِذَا عَلَى الْمُقَبَّبِ الَّذِي عَلَى رَأْسِ الْكَرُوبِيمِ شَيْءٌ كَحَجَرِ الْعَقِيقِ الأَزْرَقِ، كَمَنْظَرِ شِبْهِ عَرْشٍ.
וָאֶרְאֶ֗ה וְהִנֵּ֤ה אֶל הָרָקִ֙יעַ֙ אֲשֶׁר֙ עַל רֹ֣אשׁ הַכְּרֻבִ֔ים כְּאֶ֣בֶן סַפִּ֔יר כְּמַרְאֵ֖ה דְּמ֣וּת כִּסֵּ֑א
حزقيال 10: 7
Ezk.10.7
وَمَدَّ كَرُوبٌ يَدَهُ مِنْ بَيْنِ الْكَرُوبِيمِ إِلَى النَّارِ الَّتِي بَيْنَ الْكَرُوبِيمِ، فَرَفَعَ مِنْهَا وَوَضَعَهَا فِي حَفْنَتَيِ اللاَّبِسِ الْكَتَّانِ، فَأَخَذَهَا وَخَرَجَ.
וַיִּשְׁלַח֩ הַכְּר֨וּב יָד֜וֹ מִבֵּינ֣וֹת לַכְּרוּבִ֗ים אֶל הָאֵשׁ֙ אֲשֶׁר֙ בֵּינ֣וֹת הַכְּרֻבִ֔ים וַיִּשָּׂא֙ וַיִּתֵּ֔ן אֶל חָפְנֵ֖י לְבֻ֣שׁ הַבַּדִּ֑ים וַיִּקַּ֖ח וַיֵּצֵֽא
حزقيال 10: 7
Ezk.10.7
وَمَدَّ كَرُوبٌ يَدَهُ مِنْ بَيْنِ الْكَرُوبِيمِ إِلَى النَّارِ الَّتِي بَيْنَ الْكَرُوبِيمِ، فَرَفَعَ مِنْهَا وَوَضَعَهَا فِي حَفْنَتَيِ اللاَّبِسِ الْكَتَّانِ، فَأَخَذَهَا وَخَرَجَ.
וַיִּשְׁלַח֩ הַכְּר֨וּב יָד֜וֹ מִבֵּינ֣וֹת לַכְּרוּבִ֗ים אֶל הָאֵשׁ֙ אֲשֶׁר֙ בֵּינ֣וֹת הַכְּרֻבִ֔ים וַיִּשָּׂא֙ וַיִּתֵּ֔ן אֶל חָפְנֵ֖י לְבֻ֣שׁ הַבַּדִּ֑ים וַיִּקַּ֖ח וַיֵּצֵֽא
حزقيال 10: 11
Ezk.10.11
لَمَّا سَارَتْ، سَارَتْ عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا، بَلْ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي تَوَجَّهَ إِلَيْهِ الرَّأْسُ ذَهَبَتْ وَرَاءَهُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.
בְּלֶכְתָּ֗ם יֵלֵ֔כוּ אֶל רִבְעֵיהֶם֙ אַרְבַּ֤עַת לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּ֑ם כִּ֣י הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר יִפְנֶ֤ה הָרֹאשׁ֙ יֵלֵ֔כוּ אַחֲרָ֣יו לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽם
حزقيال 10: 22
Ezk.10.22
وَشَكْلُ وُجُوهِهَا هُوَ شَكْلُ الْوُجُوهِ الَّتِي رَأَيْتُهَا عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ، مَنَاظِرُهَا وَذَوَاتُهَا. كُلُّ وَاحِدٍ يَسِيرُ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶ֔ם;הֵ֣מָּה הַפָּנִ֗ים אֲשֶׁ֤ר רָאִ֙יתִי֙ עַל נְהַר כְּבָ֔ר מַרְאֵיהֶ֖ם וְאוֹתָ֑ם אִ֛ישׁ יֵלֵֽכוּ אֶל עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו
حزقيال 11: 1
Ezk.11.1
ثُمَّ رَفَعَنِي رُوحٌ وَأَتَى بِي إِلَى بَابِ بَيْتِ الرَّبِّ الشَّرْقِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشَّرْقِ، وَإِذَا عِنْدَ مَدْخَلِ الْبَابِ خَمْسَةٌ وَعِشْرُونَ رَجُلاً، وَرَأَيْتُ بَيْنَهُمْ يَازَنْيَا بْنَ عَزُورَ، وَفَلَطْيَا بْنَ بَنَايَا رَئِيسَيِ الشَّعْبِ.
וַתִּשָּׂ֨א;אֹתִ֜י ר֗וּחַ וַתָּבֵ֣א אֹ֠תִי אֶל שַׁ֨עַר בֵּית יְהוָ֤ה הַקַּדְמוֹנִי֙ הַפּוֹנֶ֣ה קָדִ֔ימָה וְהִנֵּה֙ בְּפֶ֣תַח הַשַּׁ֔עַר וַחֲמִשָּׁ֖ה עֶשְׂרִ֥ים אִ֑ישׁ וָאֶרְאֶ֨ה בְתוֹכָ֜ם יַאֲזַנְיָ֧ה בֶן עַזֻּ֛ר פְּלַטְיָ֥הוּ בֶן בְּנָיָ֖הוּ שָׂרֵ֖י הָעָֽם
حزقيال 11: 2
Ezk.11.2
فَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ هُمُ الرِّجَالُ الْمُفَكِّرُونَ بِالإِثْمِ، الْمُشِيرُونَ مَشُورَةً رَدِيئَةً فِي هذِهِ الْمَدِينَةِ.
וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת רָ֖ע הַזֹּֽאת בָּעִ֥יר
حزقيال 11: 5
Ezk.11.5
وَحَلَّ عَلَيَّ رُوحُ الرَّبِّ وَقَالَ لِي: قُلْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هكَذَا قُلْتُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، وَمَا يَخْطُرُ بِبَالِكُمْ قَدْ عَلِمْتُهُ.
וַתִּפֹּ֣ל עָלַי֮ ר֣וּחַ יְהוָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אֱמֹר֙ כֹּה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כֵּ֥ן אֲמַרְתֶּ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַעֲל֥וֹת רֽוּחֲכֶ֖ם אֲנִ֥י;יְדַעְתִּֽיהָ
حزقيال 11: 11
Ezk.11.11
هذِهِ لاَ تَكُونُ لَكُمْ قِدْرًا، وَلاَ أَنْتُمْ تَكُونُونَ اللَّحْمَ فِي وَسْطِهَا. فِي تُخْمِ إِسْرَائِيلَ أَقْضِي عَلَيْكُمْ،
הִ֗יא לֹֽא תִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ לְסִ֔יר וְאַתֶּ֛ם תִּהְי֥וּ לְבָשָׂ֑ר בְתוֹכָ֖הּ אֶל גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפֹּ֥ט אֶתְכֶֽם
حزقيال 11: 14
Ezk.11.14
وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
حزقيال 11: 21
Ezk.11.21
أَمَّا الَّذِينَ قَلْبُهُمْ ذَاهِبٌ وَرَاءَ قَلْبِ مَكْرُهَاتِهِمْ وَرَجَاسَاتِهِمْ، فَإِنِّي أَجْلِبُ طَرِيقَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
לֵ֧ב הֹלֵ֑ךְ וְאֶל לִבָּ֣ם שִׁקּוּצֵיהֶ֛ם וְתוֹעֲבוֹתֵיהֶ֖ם נָתַ֔תִּי דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 11: 24
Ezk.11.24
وَحَمَلَنِي رُوحٌ وَجَاءَ بِي فِي الرُّؤْيَا بِرُوحِ اللهِ إِلَى أَرْضِ الْكَلْدَانِيِّينَ إِلَى الْمَسْبِيِّينَ، فَصَعِدَتْ عَنِّي الرُّؤْيَا الَّتِي رَأَيْتُهَا.
נְשָׂאַ֗תְנִי וְר֣וּחַ וַתְּבִיאֵ֤נִי בַּמַּרְאֶ֖ה בְּר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים כַשְׂדִּ֙ימָה֙ אֶל הַגּוֹלָ֔ה וַיַּ֙עַל֙ מֵֽעָלַ֔י הַמַּרְאֶ֖ה אֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי
حزقيال 12: 1
Ezk.12.1
وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר