المعنى المختصر للكلمة
el:
near, with or among
اللفظ الأصلي
אֵל
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
el
(ale)
تكرار الورود في الكتاب
4484
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
(but only used in the shortened constructive form ); a primitive particle; properly, denoting motion towards, but occasionally used of a quiescent position, i.e.
المعنى والشرح المفصل
1
near, with or among
2
often in general, to
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
according to
after
against
among
as for
at
because(-fore, -side)
both...and
by
concerning
for
from
[idiom] hath
in(-to)
near
(out) of
over
through
to(-ward)
under
unto
upon
whether
with(-in)
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
אֶל (2164×)
וְאֶל (150×)
אֵלַ֔י (84×)
אֶֽל (75×)
אֵלַ֥י (71×)
אֵלָיו֙ (67×)
אֵלָ֔יו (66×)
אֵלָ֗יו (57×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4484 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 3: 22
Ezk.3.22
وَكَانَتْ يَدُ الرَّبِّ عَلَيَّ هُنَاكَ، وَقَالَ لِي: قُمُ اخْرُجْ إِلَى الْبُقْعَةِ وَهُنَاكَ أُكَلِّمُكَ.
וַתְּהִ֥י יַד יְהוָ֑ה עָלַ֛י שָׁ֖ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י ק֥וּם צֵא֙ אֶל הַבִּקְעָ֔ה וְשָׁ֖ם אֲדַבֵּ֥ר;אוֹתָֽךְ
حزقيال 3: 23
Ezk.3.23
فَقُمْتُ وَخَرَجْتُ إِلَى الْبُقْعَةِ، وَإِذَا بِمَجْدِ الرَّبِّ وَاقِفٌ هُنَاكَ كَالْمَجْدِ الَّذِي رَأَيْتُهُ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ، فَخَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي.
וָאָקוּם֮ וָאֵצֵ֣א אֶל הַבִּקְעָה֒ וְהִנֵּה כְּבוֹד יְהוָה֙ עֹמֵ֔ד שָׁ֤ם כַּכָּב֕וֹד אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי עַל נְהַר כְּבָ֑ר וָאֶפֹּ֖ל עַל פָּנָֽי
حزقيال 3: 24
Ezk.3.24
فَدَخَلَ فِيَّ رُوحٌ وَأَقَامَنِي عَلَى قَدَمَيَّ، ثُمَّ كَلَّمَنِي وَقَالَ لِي: اِذْهَبْ أَغْلِقْ عَلَى نَفْسِكَ فِي وَسْطِ بَيْتِكَ.
וַתָּבֹא בִ֣י ר֔וּחַ וַתַּעֲמִדֵ֖נִי עַל רַגְלָ֑י וַיְדַבֵּ֤ר;אֹתִי֙ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֹּ֥א הִסָּגֵ֖ר בְּת֥וֹךְ בֵּיתֶֽךָ
حزقيال 3: 26
Ezk.3.26
وَأُلْصِقُ لِسَانَكَ بِحَنَكِكَ فَتَبْكَمُ، وَلاَ تَكُونُ لَهُمْ رَجُلاً مُوَبِّخًا، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
אַדְבִּ֣יק וּלְשֽׁוֹנְךָ֙ אֶל;חִכֶּ֔ךָ וְנֶֽאֱלַ֔מְתָּ וְלֹא תִֽהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לְאִ֣ישׁ מוֹכִ֑יחַ כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י
حزقيال 3: 27
Ezk.3.27
فَإِذَا كَلَّمْتُكَ أَفْتَحُ فَمَكَ فَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مَنْ يَسْمَعْ فَلْيَسْمَعْ، وَمَنْ يَمْتَنِعْ فَلْيَمْتَنِعْ. لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
וּֽבְדַבְּרִ֤י;אֽוֹתְךָ֙ אֶפְתַּ֣ח פִּ֔יךָ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַשֹּׁמֵ֤עַ יִשְׁמָע֙ וְהֶחָדֵ֣ל יֶחְדָּ֔ל כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י
حزقيال 4: 3
Ezk.4.3
وَخُذْ أَنْتَ لِنَفْسِكَ صَاجًا مِنْ حَدِيدٍ وَانْصِبْهُ سُورًا مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْمَدِينَةِ، وَثَبِّتْ وَجْهَكَ عَلَيْهَا، فَتَكُونَ فِي حِصَارٍ وَتُحَاصِرَهَا. تِلْكَ آيَةٌ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
קַח וְאַתָּ֤ה לְךָ֙ מַחֲבַ֣ת בַּרְזֶ֔ל וְנָתַתָּ֤ה;אוֹתָהּ֙ קִ֣יר בַּרְזֶ֔ל בֵּינְךָ֖ וּבֵ֣ין הָעִ֑יר וַהֲכִינֹתָה֩ פָּנֶ֨יךָ אֵלֶ֜יהָ וְהָיְתָ֤ה בַמָּצוֹר֙ וְצַרְתָּ֣ הִ֖יא א֥וֹת לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 4: 7
Ezk.4.7
فَثَبِّتْ وَجْهَكَ عَلَى حِصَارِ أُورُشَلِيمَ وَذِرَاعُكَ مَكْشُوفَةٌ، وَتَنَبَّأْ عَلَيْهَا.
תָּכִ֣ין פָּנֶ֔יךָ וְאֶל מְצ֤וֹר יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וּֽזְרֹעֲךָ֖ חֲשׂוּפָ֑ה וְנִבֵּאתָ֖ עָלֶֽיהָ
حزقيال 4: 8
Ezk.4.8
وَهأَنَذَا أَجْعَلُ عَلَيْكَ رُبُطًا فَلاَ تَقْلِبُ مِنْ جَنْبٍ إِلَى جَنْبٍ حَتَّى تُتَمِّمَ أَيَّامَ حِصَارِكَ.
וְהִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי עָלֶ֖יךָ עֲבוֹתִ֑ים וְלֹֽא תֵהָפֵ֤ךְ מִֽצִּדְּךָ֙ אֶל צִדֶּ֔ךָ עַד כַּלּוֹתְךָ֖ יְמֵ֥י מְצוּרֶֽךָ
حزقيال 4: 15
Ezk.4.15
فَقَالَ لِي: اُنْظُرْ. قَدْ جَعَلْتُ لَكَ خِثْيَ الْبَقَرِ بَدَلَ خُرْءِ الإِنْسَانِ، فَتَصْنَعُ خُبْزَكَ عَلَيْهِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י רְאֵ֗ה נָתַ֤תִּֽי לְךָ֙ צְפִיעֵ֣י הַבָּקָ֔ר תַּ֖חַת גֶּלְלֵ֣י הָֽאָדָ֑ם וְעָשִׂ֥יתָ לַחְמְךָ֖ עֲלֵיהֶֽם
حزقيال 4: 16
Ezk.4.16
وَقَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، هأَنَذَا أُكَسِّرُ قِوَامَ الْخُبْزِ فِي أُورُشَلِيمَ، فَيَأْكُلُونَ الْخُبْزَ بِالْوَزْنِ وَبِالْغَمِّ، وَيَشْرَبُونَ الْمَاءَ بِالْكَيْلِ وَبِالْحَيْرَةِ،
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן אָדָם֙ הִנְנִ֨י שֹׁבֵ֤ר מַטֵּה לֶ֙חֶם֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְאָכְלוּ לֶ֥חֶם בְּמִשְׁקָ֖ל וּבִדְאָגָ֑ה יִשְׁתּֽוּ וּמַ֕יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה וּבְשִׁמָּמ֖וֹן
حزقيال 5: 4
Ezk.5.4
وَخُذْ مِنْهُ أَيْضًا وَأَلْقِهِ فِي وَسْطِ النَّارِ، وَأَحْرِقْهُ بِالنَّارِ. مِنْهُ تَخْرُجُ نَارٌ عَلَى كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
תִּקָּ֔ח וּמֵהֶם֙ ע֣וֹד וְהִשְׁלַכְתָּ֤;אוֹתָם֙ אֶל תּ֣וֹךְ הָאֵ֔שׁ וְשָׂרַפְתָּ֥;אֹתָ֖ם בָּאֵ֑שׁ מִמֶּ֥נּוּ תֵצֵא אֵ֖שׁ אֶל כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 5: 4
Ezk.5.4
وَخُذْ مِنْهُ أَيْضًا وَأَلْقِهِ فِي وَسْطِ النَّارِ، وَأَحْرِقْهُ بِالنَّارِ. مِنْهُ تَخْرُجُ نَارٌ عَلَى كُلِّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
תִּקָּ֔ח וּמֵהֶם֙ ע֣וֹד וְהִשְׁלַכְתָּ֤;אוֹתָם֙ אֶל תּ֣וֹךְ הָאֵ֔שׁ וְשָׂרַפְתָּ֥;אֹתָ֖ם בָּאֵ֑שׁ מִמֶּ֥נּוּ תֵצֵא אֵ֖שׁ אֶל כָּל בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 6: 1
Ezk.6.1
وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
حزقيال 6: 2
Ezk.6.2
يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ جِبَالِ إِسْرَائِيلَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهَا
בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהִנָּבֵ֖א אֲלֵיהֶֽם
حزقيال 6: 2
Ezk.6.2
يَا ابْنَ آدَمَ، اجْعَلْ وَجْهَكَ نَحْوَ جِبَالِ إِسْرَائِيلَ وَتَنَبَّأْ عَلَيْهَا
בֶּן אָדָ֕ם שִׂ֥ים פָּנֶ֖יךָ אֶל הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְהִנָּבֵ֖א אֲלֵיהֶֽם
حزقيال 6: 9
Ezk.6.9
وَالنَّاجُونَ مِنْكُمْ يَذْكُرُونَنِي بَيْنَ الأُمَمِ الَّذِينَ يُسْبَوْنَ إِلَيْهِمْ، إِذَا كَسَرْتُ قَلْبَهُمُ الزَّانِيَ الَّذِي حَادَ عَنِّي، وَعُيُونَهُمُ الزَّانِيَةَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ، وَمَقَتُوا أَنْفُسَهُمْ لأَجْلِ الشُّرُورِ الَّتِي فَعَلُوهَا فِي كُلِّ رَجَاسَاتِهِمْ،
פְלִֽיטֵיכֶ֜ם וְזָכְר֨וּ;אוֹתִ֗י בַּגּוֹיִם֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבּוּ שָׁם֒ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֜רְתִּי לִבָּ֣ם הַזּוֹנֶ֗ה אֲשֶׁר סָר֙ מֵֽעָלַ֔י עֵֽינֵיהֶ֔ם הַזֹּנ֕וֹת אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָקֹ֙טּוּ֙ בִּפְנֵיהֶ֔ם אֶל הָֽרָעוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ לְכֹ֖ל תּוֹעֲבֹתֵיהֶֽם
حزقيال 6: 11
Ezk.6.11
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: اضْرِبْ بِيَدِكَ وَاخْبِطْ بِرِجْلِكَ، وَقُلْ: آهِ عَلَى كُلِّ رَجَاسَاتِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ الشِّرِّيرَةِ، حَتَّى يَسْقُطُوا بِالسَّيْفِ وَبِالْجُوعِ وَبِالْوَبَإِ.
כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הַכֵּ֨ה בְכַפְּךָ֜ וּרְקַ֤ע בְּרַגְלְךָ֙ וֶֽאֱמָר אָ֔ח אֶ֛ל כָּל תּוֹעֲב֥וֹת בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל רָע֖וֹת אֲשֶׁ֗ר יִפֹּֽלוּ בַּחֶ֛רֶב בָּרָעָ֥ב וּבַדֶּ֖בֶר
حزقيال 6: 13
Ezk.6.13
فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، إِذَا كَانَتْ قَتْلاَهُمْ وَسْطِ أَصْنَامِهِمْ حَوْلَ مَذَابِحِهِمْ عَلَى كُلِّ أَكَمَةٍ عَالِيَةٍ، وَفِي رُؤُوسِ كُلِّ الْجِبَالِ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، وَتَحْتَ كُلِّ بَلُّوطَةٍ غَبْيَاءَ، الْمَوْضِعِ الَّذِي قَرَّبُوا فِيهِ رَائِحَةَ سُرُورٍ لِكُلِّ أَصْنَامِهِمْ.
וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּֽהְי֣וֹת חַלְלֵיהֶ֗ם בְּתוֹךְ֙ גִּלּ֣וּלֵיהֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחֽוֹתֵיהֶ֑ם אֶל֩ כָּל גִּבְעָ֨ה רָמָ֜ה רָאשֵׁ֣י בְּכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים וְתַ֨חַת כָּל עֵ֤ץ רַֽעֲנָן֙ וְתַ֙חַת֙ כָּל אֵלָ֣ה עֲבֻתָּ֔ה מְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר נָֽתְנוּ שָׁם֙ רֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ לְכֹ֖ל גִּלּוּלֵיהֶֽם
حزقيال 7: 1
Ezk.7.1
وَكَانَ إِلَيَّ كَلاَمُ الرَّبِّ قَائِلاً:
וַיְהִ֥י אֵלַ֥י דְבַר יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר
حزقيال 7: 6
Ezk.7.6
نِهَايَةٌ قَدْ جَاءَتْ. جَاءَتِ النِّهَايَةُ. انْتَبَهَتْ إِلَيْكِ. هَا هِيَ قَدْ جَاءَتْ.
קֵ֣ץ בָּ֔א בָּ֥א הַקֵּ֖ץ הֵקִ֣יץ אֵלָ֑יִךְ הִנֵּ֖ה בָּאָֽה
حزقيال 7: 7
Ezk.7.7
انْتَهَى الدَّوْرُ إِلَيْكَ أَيُّهَا السَّاكِنُ فِي الأَرْضِ. بَلَغَ الْوَقْتُ. اقْتَرَبَ يَوْمُ اضْطِرَابٍ، لاَ هُتَافُ الْجِبَالِ.
בָּ֧אָה הַצְּפִירָ֛ה אֵלֶ֖יךָ יוֹשֵׁ֣ב הָאָ֑רֶץ בָּ֣א הָעֵ֗ת קָר֛וֹב הַיּ֥וֹם מְהוּמָ֖ה וְלֹא הֵ֥ד הָרִֽים
حزقيال 7: 12
Ezk.7.12
قَدْ جَاءَ الْوَقْتُ. بَلَغَ الْيَوْمُ. فَلاَ يَفْرَحَنَّ الشَّارِي، وَلاَ يَحْزَنَنَّ الْبَائِعُ، لأَنَّ الْغَضَبَ عَلَى كُلِّ جُمْهُورِهِمْ.
בָּ֤א הָעֵת֙ הִגִּ֣יעַ הַיּ֔וֹם אַל יִשְׂמָ֔ח הַקּוֹנֶה֙ אַל יִתְאַבָּ֑ל וְהַמּוֹכֵ֖ר כִּ֥י חָר֖וֹן אֶל כָּל הֲמוֹנָֽהּ
حزقيال 7: 13
Ezk.7.13
لأَنَّ الْبَائِعَ لَنْ يَعُودَ إِلَى الْمَبِيعِ، وَإِنْ كَانُوا بَعْدُ بَيْنَ الأَحْيَاءِ. لأَنَّ الرُّؤْيَا عَلَى كُلِّ جُمْهُورِهَا فَلاَ يَعُودُ، وَالإِنْسَانُ بِإِثْمِهِ لاَ يُشَدِّدُ حَيَاتَهُ.
כִּ֣י הַמּוֹכֵ֗ר לֹ֣א יָשׁ֔וּב אֶל הַמִּמְכָּר֙ וְע֥וֹד בַּחַיִּ֖ים;חַיָּתָ֑ם כִּֽי חָז֤וֹן אֶל כָּל הֲמוֹנָהּ֙ לֹ֣א יָשׁ֔וּב וְאִ֧ישׁ בַּעֲוֹנ֛וֹ לֹ֥א יִתְחַזָּֽקוּ חַיָּת֖וֹ
حزقيال 7: 13
Ezk.7.13
لأَنَّ الْبَائِعَ لَنْ يَعُودَ إِلَى الْمَبِيعِ، وَإِنْ كَانُوا بَعْدُ بَيْنَ الأَحْيَاءِ. لأَنَّ الرُّؤْيَا عَلَى كُلِّ جُمْهُورِهَا فَلاَ يَعُودُ، وَالإِنْسَانُ بِإِثْمِهِ لاَ يُشَدِّدُ حَيَاتَهُ.
כִּ֣י הַמּוֹכֵ֗ר לֹ֣א יָשׁ֔וּב אֶל הַמִּמְכָּר֙ וְע֥וֹד בַּחַיִּ֖ים;חַיָּתָ֑ם כִּֽי חָז֤וֹן אֶל כָּל הֲמוֹנָהּ֙ לֹ֣א יָשׁ֔וּב וְאִ֧ישׁ בַּעֲוֹנ֛וֹ לֹ֥א יִתְחַזָּֽקוּ חַיָּת֖וֹ
حزقيال 7: 14
Ezk.7.14
قَدْ نَفَخُوا فِي الْبُوقِ وَأَعَدُّوا الْكُلَّ، وَلاَ ذَاهِبَ إِلَى الْقِتَالِ، لأَنَّ غَضَبِي عَلَى كُلِّ جُمْهُورِهِمْ.
תָּקְע֤וּ בַתָּק֙וֹעַ֙ וְהָכִ֣ין הַכֹּ֔ל וְאֵ֥ין הֹלֵ֖ךְ לַמִּלְחָמָ֑ה כִּ֥י חֲרוֹנִ֖י אֶל כָּל הֲמוֹנָֽהּ
حزقيال 7: 16
Ezk.7.16
وَيَنْفَلِتُ مِنْهُمْ مُنْفَلِتُونَ وَيَكُونُونَ عَلَى الْجِبَالِ كَحَمَامِ الأَوْطِئَةِ. كُلُّهُمْ يَهْدِرُونَ كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى إِثْمِهِ.
וּפָֽלְטוּ֙ פְּלִ֣יטֵיהֶ֔ם וְהָי֣וּ אֶל הֶהָרִ֗ים כְּיוֹנֵ֧י הַגֵּאָי֛וֹת כֻּלָּ֖ם הֹמ֑וֹת אִ֖ישׁ בַּעֲוֹנֽוֹ
حزقيال 7: 18
Ezk.7.18
وَيَتَنَطَّقُونَ بِالْمَسْحِ وَيَغْشَاهُمْ رُعْبٌ، وَعَلَى جَمِيعِ الْوُجُوهِ خِزْيٌ، وَعَلَى جَمِيعِ رُؤُوسِهِمْ قَرَعٌ.
וְחָגְר֣וּ שַׂקִּ֔ים וְכִסְּתָ֥ה;אוֹתָ֖ם פַּלָּצ֑וּת וְאֶ֤ל כָּל פָּנִים֙ בּוּשָׁ֔ה וּבְכָל רָאשֵׁיהֶ֖ם קָרְחָֽה
حزقيال 7: 26
Ezk.7.26
سَتَأْتِي مُصِيبَةٌ عَلَى مُصِيبَةٍ، وَيَكُونُ خَبَرٌ عَلَى خَبَرٍ، فَيَطْلُبُونَ رُؤْيَا مِنَ النَّبِيِّ، وَالشَّرِيعَةُ تُبَادُ عَنِ الْكَاهِنِ، وَالْمَشُورَةُ عَنِ الشُّيُوخِ.
תָּב֔וֹא הֹוָ֤ה עַל הֹוָה֙ תִּֽהְיֶ֑ה וּשְׁמֻעָ֥ה אֶל שְׁמוּעָ֖ה וּבִקְשׁ֤וּ חָזוֹן֙ מִנָּבִ֔יא וְתוֹרָה֙ תֹּאבַ֣ד מִכֹּהֵ֔ן וְעֵצָ֖ה מִזְּקֵנִֽים
حزقيال 8: 3
Ezk.8.3
وَمَدَّ شِبْهَ يَدٍ وَأَخَذَنِي بِنَاصِيَةِ رَأْسِي، وَرَفَعَنِي رُوحٌ بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَأَتَى بِي فِي رُؤَى اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى مَدْخَلِ الْبَابِ الدَّاخِلِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشِّمَالِ، حَيْثُ مَجْلِسُ تِمْثَالِ الْغَيْرَةِ، الْمُهَيِّجِ الْغَيْرَةِ.
וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א;אֹתִ֣י ר֣וּחַ בֵּֽין הָאָ֣רֶץ הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים יְרוּשָׁלְַ֜מָה אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה
حزقيال 8: 5
Ezk.8.5
ثُمَّ قَالَ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، ارْفَعْ عَيْنَيْكَ نَحْوَ طَرِيقِ الشِّمَالِ. فَرَفَعْتُ عَيْنَيَّ نَحْوَ طَرِيقِ الشِّمَالِ، وَإِذَا مِنْ شِمَالِيِّ بَابِ الْمَذْبَحِ تِمْثَالُ الْغَيْرَةِ هذَا فِي الْمَدْخَلِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם שָׂא;נָ֥א עֵינֶ֖יךָ דֶּ֣רֶךְ צָפ֑וֹנָה וָאֶשָּׂ֤א עֵינַי֙ דֶּ֣רֶךְ צָפ֔וֹנָה וְהִנֵּ֤ה מִצָּפוֹן֙ לְשַׁ֣עַר הַמִּזְבֵּ֔חַ סֵ֛מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַזֶּ֖ה בַּבִּאָֽה