לֵבָב (H3824) - lêbâb | معجم سترونغ العبري

يشوع 23: 14 Jos.23.14

وَهَا أَنَا الْيَوْمَ ذَاهِبٌ فِي طَرِيقِ الأَرْضِ كُلِّهَا. وَتَعْلَمُونَ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ وَكُلِّ أَنْفُسِكُمْ أَنَّهُ لَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ جَمِيعِ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْكُمُ. الْكُلُّ صَارَ لَكُمْ. لَمْ تَسْقُطْ مِنْهُ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ.

וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֤י הַיּ֔וֹם הוֹלֵךְ֙ בְּדֶ֖רֶךְ הָאָ֑רֶץ כָּל וִידַעְתֶּ֞ם בְּכָל לְבַבְכֶ֣ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶ֗ם כִּ֣י לֹֽא נָפַל֩ דָּבָ֨ר אֶחָ֜ד מִכֹּ֣ל הַדְּבָרִ֣ים הַטּוֹבִ֗ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֜ר יְהוָ֤ה עֲלֵיכֶ֔ם הַכֹּל֙ בָּ֣אוּ לָכֶ֔ם לֹֽא נָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ דָּבָ֥ר אֶחָֽד

يشوع 24: 23 Jos.24.23

فَالآنَ انْزِعُوا الآلِهَةَ الْغَرِيبَةَ الَّتِي فِي وَسَطِكُمْ وَأَمِيلُوا قُلُوبَكُمْ إِلَى الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ.

וְעַתָּ֕ה הָסִ֛ירוּ אֱלֹהֵ֥י הַנֵּכָ֖ר אֲשֶׁ֣ר בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְהַטּוּ֙ לְבַבְכֶ֔ם אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 19: 8 Jdg.19.8

ثُمَّ بَكَّرَ فِي الْغَدِ فِي الْيَوْمِ الْخَامِسِ لِلذَّهَابِ. فَقَالَ أَبُو الْفَتَاةِ: أَسْنِدْ قَلْبَكَ، وَتَوَانَوْا حَتَّى يَمِيلَ النَّهَارُ. وَأَكَلاَ كِلاَهُمَا.

וַיַּשְׁכֵּ֨ם בַּבֹּ֜קֶר בַּיּ֣וֹם הַחֲמִישִׁי֮ לָלֶכֶת֒ וַיֹּ֣אמֶר אֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֗ה סְעָד;נָא֙ לְבָ֣בְךָ֔ וְהִֽתְמַהְמְה֖וּ עַד נְט֣וֹת הַיּ֑וֹם וַיֹּאכְל֖וּ שְׁנֵיהֶֽם

القضاة 19: 9 Jdg.19.9

ثُمَّ قَامَ الرَّجُلُ لِلذَّهَابِ هُوَ وَسُرِّيَّتُهُ وَغُلاَمُهُ، فَقَالَ لَهُ حَمُوهُ أَبُو الْفَتَاةِ: إِنَّ النَّهَارَ قَدْ مَالَ إِلَى الْغُرُوبِ. بِيتُوا هُوَذَا آخِرُ النَّهَارِ. بِتْ هُنَا وَلْيَطِبْ قَلْبُكَ، وَغَدًا تُبَكِّرُونَ فِي طَرِيقِكُمْ وَتَذْهَبُ إِلَى خَيْمَتِكَ.

וַיָּ֤קָם הָאִישׁ֙ לָלֶ֔כֶת ה֥וּא וּפִילַגְשׁ֖וֹ וְנַעֲר֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֣וֹ חֹתְנ֣וֹ אֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֡ה הִנֵּ֣ה הַיּ֜וֹם רָפָ֨ה לַעֲרֹ֗ב לִֽינוּ;נָ֞א הִנֵּ֨ה חֲנ֤וֹת הַיּוֹם֙ לִ֥ין פֹּה֙ וְיִיטַ֣ב לְבָבֶ֔ךָ מָחָר֙ וְהִשְׁכַּמְתֶּ֤ם לְדַרְכְּכֶ֔ם וְהָלַכְתָּ֖ לְאֹהָלֶֽךָ

صموئيل الأول 1: 8 1Sa.1.8

فَقَالَ لَهَا أَلْقَانَةُ رَجُلُهَا: يَا حَنَّةُ، لِمَاذَا تَبْكِينَ. وَلِمَاذَا لاَ تَأْكُلِينَ. وَلِمَاذَا يَكْتَئِبُ قَلْبُكِ. أَمَا أَنَا خَيْرٌ لَكِ مِنْ عَشَرَةِ بَنِينَ..

וַיֹּ֨אמֶר לָ֜הּ אֶלְקָנָ֣ה אִישָׁ֗הּ חַנָּה֙ לָ֣מֶה תִבְכִּ֗י וְלָ֙מֶה֙ לֹ֣א תֹֽאכְלִ֔י וְלָ֖מֶה יֵרַ֣ע לְבָבֵ֑ךְ הֲל֤וֹא אָֽנֹכִי֙ ט֣וֹב לָ֔ךְ מֵעֲשָׂרָ֖ה בָּנִֽים

صموئيل الأول 2: 35 1Sa.2.35

وَأُقِيمُ لِنَفْسِي كَاهِنًا أَمِينًا يَعْمَلُ حَسَبَ مَا بِقَلْبِي وَنَفْسِي، وَأَبْنِي لَهُ بَيْتًا أَمِينًا فَيَسِيرُ أَمَامَ مَسِيحِي كُلَّ الأَيَّامِ.

וַהֲקִימֹתִ֥י לִי֙ כֹּהֵ֣ן נֶאֱמָ֔ן יַעֲשֶׂ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר בִּלְבָבִ֥י וּבְנַפְשִׁ֖י וּבָנִ֤יתִי לוֹ֙ בַּ֣יִת נֶאֱמָ֔ן וְהִתְהַלֵּ֥ךְ לִפְנֵֽי מְשִׁיחִ֖י כָּל הַיָּמִֽים

صموئيل الأول 6: 6 1Sa.6.6

وَلِمَاذَا تُغْلِظُونَ قُلُوبَكُمْ كَمَا أَغْلَظَ الْمِصْرِيُّونَ وَفِرْعَوْنُ قُلُوبَهُمْ. أَلَيْسَ عَلَى مَا فَعَلَ بِهِمْ أَطْلَقُوهُمْ فَذَهَبُوا.

וְלָ֤מָּה תְכַבְּדוּ֙ לְבַבְכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֧ר כִּבְּד֛וּ מִצְרַ֥יִם וּפַרְעֹ֖ה לִבָּ֑ם הֲלוֹא֙ כַּאֲשֶׁ֣ר הִתְעַלֵּ֣ל בָּהֶ֔ם וַֽיְשַׁלְּח֖וּם וַיֵּלֵֽכוּ

صموئيل الأول 7: 3 1Sa.7.3

وَكَلَّمَ صَمُوئِيلُ كُلَّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: إِنْ كُنْتُمْ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ رَاجِعِينَ إِلَى الرَّبِّ، فَانْزِعُوا الآلِهَةَ الْغَرِيبَةَ وَالْعَشْتَارُوثَ مِنْ وَسْطِكُمْ، وَأَعِدُّوا قُلُوبَكُمْ لِلرَّبِّ وَاعْبُدُوهُ وَحْدَهُ، فَيُنْقِذَكُمْ مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֗ל כָּל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵל֮ לֵאמֹר֒ אִם בְּכָל לְבַבְכֶ֗ם;אַתֶּ֤ם שָׁבִים֙ אֶל יְהוָ֔ה הָסִ֜ירוּ אֱלֹהֵ֧י הַנֵּכָ֛ר וְהָעַשְׁתָּר֑וֹת מִתּוֹכְכֶ֖ם וְהָכִ֨ינוּ לְבַבְכֶ֤ם יְהוָה֙ וְעִבְדֻ֣הוּ לְבַדּ֔וֹ וְיַצֵּ֥ל;אֶתְכֶ֖ם מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 7: 3 1Sa.7.3

وَكَلَّمَ صَمُوئِيلُ كُلَّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: إِنْ كُنْتُمْ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ رَاجِعِينَ إِلَى الرَّبِّ، فَانْزِعُوا الآلِهَةَ الْغَرِيبَةَ وَالْعَشْتَارُوثَ مِنْ وَسْطِكُمْ، وَأَعِدُّوا قُلُوبَكُمْ لِلرَّبِّ وَاعْبُدُوهُ وَحْدَهُ، فَيُنْقِذَكُمْ مِنْ يَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֗ל כָּל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵל֮ לֵאמֹר֒ אִם בְּכָל לְבַבְכֶ֗ם;אַתֶּ֤ם שָׁבִים֙ אֶל יְהוָ֔ה הָסִ֜ירוּ אֱלֹהֵ֧י הַנֵּכָ֛ר וְהָעַשְׁתָּר֑וֹת מִתּוֹכְכֶ֖ם וְהָכִ֨ינוּ לְבַבְכֶ֤ם יְהוָה֙ וְעִבְדֻ֣הוּ לְבַדּ֔וֹ וְיַצֵּ֥ל;אֶתְכֶ֖ם מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 9: 19 1Sa.9.19

فَأَجَابَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَقَالَ: أَنَا الرَّائِي. اِصْعَدَا أَمَامِي إِلَى الْمُرْتَفَعَةِ فَتَأْكُلاَ مَعِيَ الْيَوْمَ، ثُمَّ أُطْلِقَكَ صَبَاحًا وَأُخْبِرَكَ بِكُلِّ مَا فِي قَلْبِكَ.

וַיַּ֨עַן שְׁמוּאֵ֜ל שָׁא֗וּל וַיֹּ֙אמֶר֙ אָנֹכִ֣י הָרֹאֶ֔ה עֲלֵ֤ה לְפָנַי֙ הַבָּמָ֔ה וַאֲכַלְתֶּ֥ם עִמִּ֖י הַיּ֑וֹם וְשִׁלַּחְתִּ֣יךָ בַבֹּ֔קֶר אַגִּ֥יד;לָֽךְ וְכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽלְבָבְךָ֖

صموئيل الأول 12: 20 1Sa.12.20

فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلشَّعْبِ: لاَ تَخَافُوا. إِنَّكُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ كُلَّ هذَا الشَّرِّ، وَلكِنْ لاَ تَحِيدُوا عَنِ الرَّبِّ، بَلِ اعْبُدُوا الرَّبَّ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ،

וַיֹּ֨אמֶר שְׁמוּאֵ֤ל אֶל;הָעָם֙ אַל תִּירָ֔אוּ אַתֶּ֣ם עֲשִׂיתֶ֔ם כָּל הַזֹּ֑את הָרָעָ֖ה אַ֗ךְ אַל תָּס֙וּרוּ֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם יְהוָ֖ה בְּכָל לְבַבְכֶֽם

صموئيل الأول 12: 24 1Sa.12.24

إِنَّمَا اتَّقُوا الرَّبَّ وَاعْبُدُوهُ بِالأَمَانَةِ مِنْ كُلِّ قُلُوبِكُمْ، بَلِ انْظُرُوا فِعْلَهُ الَّذِي عَظَّمَهُ مَعَكُمْ.

אַ֣ךְ יְר֣אוּ יְהוָ֗ה וַעֲבַדְתֶּ֥ם;אֹת֛וֹ בֶּאֱמֶ֖ת בְּכָל לְבַבְכֶ֑ם כִּ֣י רְא֔וּ אֵ֥ת אֲשֶׁר הִגְדִּ֖ל עִמָּכֶֽם

صموئيل الأول 13: 14 1Sa.13.14

وَأَمَّا الآنَ فَمَمْلَكَتُكَ لاَ تَقُومُ. قَدِ انْتَخَبَ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ رَجُلاً حَسَبَ قَلْبِهِ، وَأَمَرَهُ الرَّبُّ أَنْ يَتَرَأَّسَ عَلَى شَعْبِهِ. لأَنَّكَ لَمْ تَحْفَظْ مَا أَمَرَكَ بِهِ الرَّبُّ.

וְעַתָּ֖ה מַמְלַכְתְּךָ֣ לֹא תָק֑וּם בִּקֵּשׁ֩ יְהוָ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ כִּלְבָב֗וֹ וַיְצַוֵּ֨הוּ יְהוָ֤ה לְנָגִיד֙ עַל עַמּ֔וֹ כִּ֚י לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֲשֶֽׁר צִוְּךָ֖ יְהוָֽה

صموئيل الأول 14: 7 1Sa.14.7

فَقَالَ لَهُ حَامِلُ سِلاَحِهِ: اعْمَلْ كُلَّ مَا بِقَلْبِكَ. تَقَدَّمْ. هأَنَذَا مَعَكَ حَسَبَ قَلْبِكَ.

וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ נֹשֵׂ֣א כֵלָ֔יו עֲשֵׂ֖ה כָּל אֲשֶׁ֣ר בִּלְבָבֶ֑ךָ נְטֵ֣ה;לָ֔ךְ הִנְנִ֥י עִמְּךָ֖ כִּלְבָבֶֽךָ

صموئيل الأول 14: 7 1Sa.14.7

فَقَالَ لَهُ حَامِلُ سِلاَحِهِ: اعْمَلْ كُلَّ مَا بِقَلْبِكَ. تَقَدَّمْ. هأَنَذَا مَعَكَ حَسَبَ قَلْبِكَ.

וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ נֹשֵׂ֣א כֵלָ֔יו עֲשֵׂ֖ה כָּל אֲשֶׁ֣ר בִּלְבָבֶ֑ךָ נְטֵ֣ה;לָ֔ךְ הִנְנִ֥י עִמְּךָ֖ כִּלְבָבֶֽךָ

صموئيل الأول 16: 7 1Sa.16.7

فَقَالَ الرَّبُّ لِصَمُوئِيلَ: لاَ تَنْظُرْ إِلَى مَنْظَرِهِ وَطُولِ قَامَتِهِ لأَنِّي قَدْ رَفَضْتُهُ. لأَنَّهُ لَيْسَ كَمَا يَنْظُرُ الإِنْسَانُ. لأَنَّ الإِنْسَانَ يَنْظُرُ إِلَى الْعَيْنَيْنِ، وَأَمَّا الرَّبُّ فَإِنَّهُ يَنْظُرُ إِلَى الْقَلْبِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל אַל תַּבֵּ֧ט אֶל מַרְאֵ֛הוּ וְאֶל;גְּבֹ֥הַּ קוֹמָת֖וֹ כִּ֣י מְאַסְתִּ֑יהוּ כִּ֣י לֹ֗א אֲשֶׁ֤ר יִרְאֶה֙ הָאָדָ֔ם כִּ֤י הָֽאָדָם֙ יִרְאֶ֣ה לַעֵינַ֔יִם וַיהוָ֖ה יִרְאֶ֥ה לַלֵּבָֽב

صموئيل الأول 17: 28 1Sa.17.28

وَسَمِعَ أَخُوهُ الأَكْبَرُ أَلِيآبُ كَلاَمَهُ مَعَ الرِّجَالِ، فَحَمِيَ غَضَبُ أَلِيآبَ عَلَى دَاوُدَ وَقَالَ: لِمَاذَا نَزَلْتَ. وَعَلَى مَنْ تَرَكْتَ تِلْكَ الْغُنَيْمَاتِ الْقَلِيلَةَ فِي الْبَرِّيَّةِ. أَنَا عَلِمْتُ كِبْرِيَاءَكَ وَشَرَّ قَلْبِكَ، لأَنَّكَ إِنَّمَا نَزَلْتَ لِكَيْ تَرَى الْحَرْبَ.

וַיִּשְׁמַ֤ע אָחִ֣יו הַגָּד֔וֹל אֱלִיאָב֙ בְּדַבְּר֖וֹ אֶל הָאֲנָשִׁ֑ים וַיִּֽחַר אַף֩ אֱלִיאָ֨ב בְּדָוִ֜ד וַיֹּ֣אמֶר לָמָּה;זֶּ֣ה יָרַ֗דְתָּ וְעַל מִ֨י נָטַ֜שְׁתָּ הָהֵ֙נָּה֙ הַצֹּ֤אן מְעַ֨ט בַּמִּדְבָּ֔ר אֲנִ֧י יָדַ֣עְתִּי זְדֹנְךָ֗ רֹ֣עַ לְבָבֶ֔ךָ כִּ֗י יָרָֽדְתָּ לְמַ֛עַן רְא֥וֹת הַמִּלְחָמָ֖ה

صموئيل الأول 21: 12 1Sa.21.12

فَوَضَعَ دَاوُدُ هذَا الْكَلاَمَ فِي قَلْبِهِ وَخَافَ جِدًّا مِنْ أَخِيشَ مَلِكِ جَتَّ.

וַיָּ֧שֶׂם דָּוִ֛ד הָאֵ֖לֶּה הַדְּבָרִ֥ים בִּלְבָב֑וֹ וַיִּרָ֣א מְאֹ֔ד מִפְּנֵ֖י אָכִ֥ישׁ מֶֽלֶךְ גַּֽת

صموئيل الثاني 7: 3 2Sa.7.3

فَقَالَ نَاثَانُ لِلْمَلِكِ: اذْهَبِ افْعَلْ كُلَّ مَا بِقَلْبِكَ، لأَنَّ الرَّبَّ مَعَكَ.

וַיֹּ֤אמֶר נָתָן֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ לֵ֣ךְ עֲשֵׂ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽלְבָבְךָ֖ כִּ֥י יְהוָ֖ה עִמָּֽךְ

صموئيل الثاني 19: 14 2Sa.19.14

فَاسْتَمَالَ بِقُلُوبِ جَمِيعِ رِجَالِ يَهُوذَا كَرَجُل وَاحِدٍ، فَأَرْسَلُوا إِلَى الْمَلِكِ ارْجعْ أَنْتَ وَجَمِيعُ عَبِيدِكَ.

וַיַּ֛ט לְבַ֥ב כָּל אִישׁ יְהוּדָ֖ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ שׁ֥וּב אַתָּ֖ה וְכָל עֲבָדֶֽיךָ

الملوك الأول 2: 4 1Ki.2.4

لِكَيْ يُقِيمَ الرَّبُّ كَلاَمَهُ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنِّي قَائِلاً: إِذَا حَفِظَ بَنُوكَ طَرِيقَهُمْ وَسَلَكُوا أَمَامِي بِالأَمَانَةِ مِنْ كُلِّ قُلُوبِهِمْ وَكُلِّ أَنْفُسِهِمْ، قَالَ لاَ يُعْدَمُ لَكَ رَجُلٌ عَنْ كُرْسِيِّ إِسْرَائِيلَ.

לְמַעַן֩ יָקִ֨ים יְהוָ֜ה דְּבָר֗וֹ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֣ר עָלַי֮ לֵאמֹר֒ אִם יִשְׁמְר֨וּ בָנֶ֜יךָ דַּרְכָּ֗ם לָלֶ֤כֶת לְפָנַי֙ בֶּאֱמֶ֔ת בְּכָל לְבָבָ֖ם וּבְכָל נַפְשָׁ֑ם לֵאמֹ֕ר לֹֽא יִכָּרֵ֤ת לְךָ֙ אִ֔ישׁ מֵעַ֖ל כִּסֵּ֥א יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 2: 44 1Ki.2.44

ثُمَّ قَالَ الْمَلِكُ لِشِمْعِي: أَنْتَ عَرَفْتَ كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي عَلِمَهُ قَلْبُكَ الَّذِي فَعَلْتَهُ لِدَاوُدَ أَبِي، فَلْيَرُدَّ الرَّبُّ شَرَّكَ عَلَى رَأْسِكَ.

וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל;שִׁמְעִ֗י אַתָּ֤ה יָדַ֙עְתָּ֙ כָּל הָרָעָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָדַע֙ לְבָ֣בְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָ לְדָוִ֣ד אָבִ֑י וְהֵשִׁ֧יב יְהוָ֛ה רָעָתְךָ֖ בְּרֹאשֶֽׁךָ

الملوك الأول 3: 6 1Ki.3.6

فَقَالَ سُلَيْمَانُ: إِنَّكَ قَدْ فَعَلْتَ مَعَ عَبْدِكَ دَاوُدَ أَبِي رَحْمَةً عَظِيمَةً حَسْبَمَا سَارَ أَمَامَكَ بِأَمَانَةٍ وَبِرّ وَاسْتِقَامَةِ قَلْبٍ مَعَكَ، فَحَفِظْتَ لَهُ هذِهِ الرَّحْمَةَ الْعَظِيمَةَ وَأَعْطَيْتَهُ ابْنًا يَجْلِسُ عَلَى كُرْسِيِّهِ كَهذَا الْيَوْمِ.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה אַתָּ֨ה עָשִׂ֜יתָ עִם עַבְדְּךָ֙ דָוִ֣ד אָבִי֮ חֶ֣סֶד גָּדוֹל֒ כַּאֲשֶׁר֩ הָלַ֨ךְ לְפָנֶ֜יךָ בֶּאֱמֶ֧ת וּבִצְדָקָ֛ה וּבְיִשְׁרַ֥ת לֵבָ֖ב עִמָּ֑ךְ וַתִּשְׁמָר ל֗וֹ הַזֶּ֔ה הַחֶ֤סֶד הַגָּדוֹל֙ וַתִּתֶּן;ל֥וֹ בֵ֛ן יֹשֵׁ֥ב עַל כִּסְא֖וֹ הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם

الملوك الأول 8: 17 1Ki.8.17

وَكَانَ فِي قَلْبِ دَاوُدَ أَبِي أَنْ يَبْنِيَ بَيْتًا لاسْمِ الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִ֕י עִם לְבַ֖ב דָּוִ֣ד אָבִ֑י לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 8: 18 1Ki.8.18

فَقَالَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ أَبِي: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ فِي قَلْبِكَ أَنْ تَبْنِيَ بَيْتًا لاسْمِي، قَدْ أَحْسَنْتَ بِكَوْنِهِ فِي قَلْبِكَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר הָיָה֙ עִם לְבָ֣בְךָ֔ לִבְנ֥וֹת בַּ֖יִת לִשְׁמִ֑י כִּ֥י הֱטִיבֹ֔תָ הָיָ֖ה עִם לְבָבֶֽךָ

الملوك الأول 8: 18 1Ki.8.18

فَقَالَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ أَبِي: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ فِي قَلْبِكَ أَنْ تَبْنِيَ بَيْتًا لاسْمِي، قَدْ أَحْسَنْتَ بِكَوْنِهِ فِي قَلْبِكَ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר הָיָה֙ עִם לְבָ֣בְךָ֔ לִבְנ֥וֹת בַּ֖יִת לִשְׁמִ֑י כִּ֥י הֱטִיבֹ֔תָ הָיָ֖ה עִם לְבָבֶֽךָ

الملوك الأول 8: 38 1Ki.8.38

فَكُلُّ صَلاَةٍ وَكُلُّ تَضَرُّعٍ تَكُونُ مِنْ أَيِّ إِنْسَانٍ كَانَ مِنْ كُلِّ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ، الَّذِينَ يَعْرِفُونَ كُلُّ وَاحِدٍ ضَرْبَةَ قَلْبِهِ، فَيَبْسُطُ يَدَيْهِ نَحْوَ هذَا الْبَيْتِ،

כָּל תְּפִלָּ֣ה כָל תְּחִנָּ֗ה תִֽהְיֶה֙ לְכָל הָ֣אָדָ֔ם לְכֹ֖ל עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֤ר יֵדְע֗וּן אִ֚ישׁ נֶ֣גַע לְבָב֔וֹ וּפָרַ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת

الملوك الأول 8: 39 1Ki.8.39

فَاسْمَعْ أَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ مَكَانِ سُكْنَاكَ وَاغْفِرْ، وَاعْمَلْ وَأَعْطِ كُلَّ إِنْسَانٍ حَسَبَ كُلِّ طُرُقِهِ كَمَا تَعْرِفُ قَلْبَهُ. لأَنَّكَ أَنْتَ وَحْدَكَ قَدْ عَرَفْتَ قُلُوبَ كُلِّ بَنِي الْبَشَرِ،

תִּשְׁמַ֨ע וְ֠אַתָּה הַשָּׁמַ֜יִם מְכ֤וֹן שִׁבְתֶּ֙ךָ֙ וְסָלַחְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ וְנָתַתָּ֤ לָאִישׁ֙ כְּכָל דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע לְבָב֑וֹ כִּֽי אַתָּ֤ה לְבַדְּךָ֔ יָדַ֙עְתָּ֙ לְבַ֖ב כָּל בְּנֵ֥י הָאָדָֽם

الملوك الأول 8: 39 1Ki.8.39

فَاسْمَعْ أَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ مَكَانِ سُكْنَاكَ وَاغْفِرْ، وَاعْمَلْ وَأَعْطِ كُلَّ إِنْسَانٍ حَسَبَ كُلِّ طُرُقِهِ كَمَا تَعْرِفُ قَلْبَهُ. لأَنَّكَ أَنْتَ وَحْدَكَ قَدْ عَرَفْتَ قُلُوبَ كُلِّ بَنِي الْبَشَرِ،

תִּשְׁמַ֨ע וְ֠אַתָּה הַשָּׁמַ֜יִם מְכ֤וֹן שִׁבְתֶּ֙ךָ֙ וְסָלַחְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ וְנָתַתָּ֤ לָאִישׁ֙ כְּכָל דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע לְבָב֑וֹ כִּֽי אַתָּ֤ה לְבַדְּךָ֔ יָדַ֙עְתָּ֙ לְבַ֖ב כָּל בְּנֵ֥י הָאָדָֽם

الملوك الأول 8: 48 1Ki.8.48

وَرَجَعُوا إِلَيْكَ مِنْ كُلِّ قُلُوبِهِمْ وَمِنْ كُلِّ أَنْفُسِهِمْ فِي أَرْضِ أَعْدَائِهِم الَّذِينَ سَبَوْهُمْ، وَصَلَّوْا إِلَيْكَ نَحْوَ أَرْضِهِم الَّتِي أَعْطَيْتَ لآبَائِهِمْ، نَحْوَ الْمَدِينَةِ الَّتِي اخْتَرْتَ وَالْبَيْتِ الَّذِي بَنَيْتُ لاسْمِكَ،

וְשָׁ֣בוּ אֵלֶ֗יךָ בְּכָל לְבָבָם֙ וּבְכָל נַפְשָׁ֔ם בְּאֶ֥רֶץ אֹיְבֵיהֶ֖ם אֲשֶׁר שָׁב֣וּ;אֹתָ֑ם וְהִֽתְפַּֽלְל֣וּ אֵלֶ֗יךָ דֶּ֤רֶךְ אַרְצָם֙ אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣תָּה לַאֲבוֹתָ֔ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֔רְתָּ וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁר בָּנִ֥יתִי לִשְׁמֶֽךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (248 آية)