المعنى المختصر للكلمة
kiy:
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
اللفظ الأصلي
כִּי
نوع الكلمة
Conjunction
طريقة النطق
kiy
(kee)
تكرار الورود في الكتاب
4395
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive particle (the full form of the prepositional prefix) indicating causal relations of all kinds, antecedent or consequent;
المعنى والشرح المفصل
1
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
2
often largely modified by other particles annexed
الإنجليزية — KJV Translation Tags
and
+ (forasmuch, inasmuch, where-) as
assured(-ly)
+ but
certainly
doubtless
+ else
even
+ except
for
how
(because, in, so, than) that
+ nevertheless
now
rightly
seeing
since
surely
then
therefore
+ (al-) though
+ till
truly
+ until
when
whether
while
whom
yea
yet
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
כִּֽי (1286×)
כִּ֣י (730×)
כִּ֥י (473×)
כִּ֤י (372×)
כִּי (357×)
כִּ֛י (141×)
כִּ֚י (129×)
כִּי֩ (96×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 46: 22
Jer.46.22
صَوْتُهَا يَمْشِي كَحَيَّةٍ، لأَنَّهُمْ يَسِيرُونَ بِجَيْشٍ، وَقَدْ جَاءُوا إِلَيْهَا بِالْفُؤُوسِ كَمُحْتَطِبِي حَطَبٍ.
קוֹלָ֖הּ יֵלֵ֑ךְ כַּנָּחָ֣שׁ כִּֽי יֵלֵ֔כוּ בְחַ֣יִל בָּ֣אוּ לָ֔הּ וּבְקַרְדֻּמּוֹת֙ כְּחֹטְבֵ֖י עֵצִֽים
إرميا 46: 23
Jer.46.23
يَقْطَعُونَ وَعْرَهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَإِنْ يَكُنْ لاَ يُحْصَى، لأَنَّهُمْ قَدْ كَثُرُوا أَكْثَرَ مِنَ الْجَرَادِ، وَلاَ عَدَدَ لَهُمْ.
כָּרְת֤וּ יַעְרָהּ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּ֖י לֹ֣א יֵֽחָקֵ֑ר כִּ֤י רַבּוּ֙ מֵֽאַרְבֶּ֔ה וְאֵ֥ין מִסְפָּֽר לָהֶ֖ם
إرميا 46: 23
Jer.46.23
يَقْطَعُونَ وَعْرَهَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَإِنْ يَكُنْ لاَ يُحْصَى، لأَنَّهُمْ قَدْ كَثُرُوا أَكْثَرَ مِنَ الْجَرَادِ، وَلاَ عَدَدَ لَهُمْ.
כָּרְת֤וּ יַעְרָהּ֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּ֖י לֹ֣א יֵֽחָקֵ֑ר כִּ֤י רַבּוּ֙ מֵֽאַרְבֶּ֔ה וְאֵ֥ין מִסְפָּֽר לָהֶ֖ם
إرميا 46: 27
Jer.46.27
وَأَنْتَ فَلاَ تَخَفْ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ، وَلاَ تَرْتَعِبْ يَا إِسْرَائِيلُ، لأَنِّي هأَنَذَا أُخَلِّصُكَ مِنْ بَعِيدٍ، وَنَسْلَكَ مِنْ أَرْضِ سَبْيِهِمْ، فَيَرْجعُ يَعْقُوبُ وَيَطْمَئِنُّ وَيَسْتَرِيحُ وَلاَ مُخِيفٌ.
וְ֠אַתָּה אַל תִּירָ֞א עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ וְאַל תֵּחַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י הִנְנִ֤י מוֹשִֽׁעֲךָ֙ מֵֽרָח֔וֹק זַרְעֲךָ֖ מֵאֶ֣רֶץ שִׁבְיָ֑ם וְשָׁ֧ב יַעֲק֛וֹב וְשָׁקַ֥ט וְשַׁאֲנַ֖ן וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד
إرميا 46: 28
Jer.46.28
أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ فَلاَ تَخَفْ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، لأَنِّي أُفْنِي كُلَّ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ. أَمَّا أَنْتَ فَلاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.
אַ֠תָּה עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ אַל תִּירָ֞א כִּ֥י אָ֑נִי אִתְּךָ֖ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ
إرميا 46: 28
Jer.46.28
أَمَّا أَنْتَ يَا عَبْدِي يَعْقُوبُ فَلاَ تَخَفْ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ، لأَنِّي أُفْنِي كُلَّ الأُمَمِ الَّذِينَ بَدَّدْتُكَ إِلَيْهِمْ. أَمَّا أَنْتَ فَلاَ أُفْنِيكَ، بَلْ أُؤَدِّبُكَ بِالْحَقِّ وَلاَ أُبَرِّئُكَ تَبْرِئَةً.
אַ֠תָּה עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ אַל תִּירָ֞א כִּ֥י אָ֑נִי אִתְּךָ֖ כִּי֩ אֶעֱשֶׂ֨ה;כָלָ֜ה בְּכָֽל הַגּוֹיִ֣ם אֲשֶׁ֧ר הִדַּחְתִּ֣יךָ שָׁ֗מָּה וְאֹֽתְךָ֙ לֹא אֶעֱשֶׂ֣ה;כָלָ֔ה וְיִסַּרְתִּ֙יךָ֙ לַמִּשְׁפָּ֔ט לֹ֥א וְנַקֵּ֖ה אֲנַקֶּֽךָּ
إرميا 47: 4
Jer.47.4
بِسَبَبِ الْيَوْمِ الآتِي لِهَلاَكِ كُلِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، لِيَنْقَرِضَ مِنْ صُورَ وَصَيْدُونَ كُلُّ بَقِيَّةٍ تُعِينُ، لأَنَّ الرَّبَّ يُهْلِكُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، بَقِيَّةَ جَزِيرَةِ كَفْتُورَ.
עַל הַיּ֗וֹם הַבָּא֙ לִשְׁד֣וֹד כָּל פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהַכְרִ֤ית לְצֹר֙ וּלְצִיד֔וֹן כֹּ֖ל שָׂרִ֣יד עֹזֵ֑ר כִּֽי יְהוָה֙ שֹׁדֵ֤ד פְּלִשְׁתִּ֔ים שְׁאֵרִ֖ית אִ֥י כַפְתּֽוֹר
إرميا 48: 1
Jer.48.1
عَنْ مُوآبَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: وَيْلٌ لِنَبُو لأَنَّهَا قَدْ خَرِبَتْ. خَزِيَتْ وَأُخِذَتْ قَرْيَتَايِمُ. خَزِيَتْ مِسْجَابُ وَارْتَعَبَتْ.
לְמוֹאָ֡ב כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל ה֤וֹי אֶל;נְבוֹ֙ כִּ֣י שֻׁדָּ֔דָה הֹבִ֥ישָׁה נִלְכְּדָ֖ה קִרְיָתָ֑יִם הֹבִ֥ישָׁה הַמִּשְׂגָּ֖ב וָחָֽתָּה
إرميا 48: 5
Jer.48.5
لأَنَّهُ فِي عَقَبَةِ لُوحِيتَ يَصْعَدُ بُكَاءٌ عَلَى بُكَاءٍ، لأَنَّهُ فِي مُنْحَدَرِ حُورُونَايِمَ سَمِعَ الأَعْدَاءُ صُرَاخَ انْكِسَارٍ.
כִּ֚י מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֔ית יַֽעֲלֶה בִּבְכִ֖י בֶּ֑כִי כִּ֚י בְּמוֹרַ֣ד חוֹרֹנַ֔יִם שָׁמֵֽעוּ צָרֵ֥י צַֽעֲקַת שֶׁ֖בֶר
إرميا 48: 5
Jer.48.5
لأَنَّهُ فِي عَقَبَةِ لُوحِيتَ يَصْعَدُ بُكَاءٌ عَلَى بُكَاءٍ، لأَنَّهُ فِي مُنْحَدَرِ حُورُونَايِمَ سَمِعَ الأَعْدَاءُ صُرَاخَ انْكِسَارٍ.
כִּ֚י מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֔ית יַֽעֲלֶה בִּבְכִ֖י בֶּ֑כִי כִּ֚י בְּמוֹרַ֣ד חוֹרֹנַ֔יִם שָׁמֵֽעוּ צָרֵ֥י צַֽעֲקַת שֶׁ֖בֶר
إرميا 48: 7
Jer.48.7
فَمِنْ أَجْلِ اتِّكَالِكِ عَلَى أَعْمَالِكِ وَعَلَى خَزَائِنِكِ سَتُؤْخَذِينَ أَنْتِ أَيْضًا، وَيَخْرُجُ كَمُوشُ إِلَى السَّبْيِ، كَهَنَتُهُ ورُؤَسَاؤُهُ مَعًا.
כִּ֠י יַ֣עַן בִּטְחֵ֤ךְ בְּמַעֲשַׂ֙יִךְ֙ וּבְא֣וֹצְרוֹתַ֔יִךְ תִּלָּכֵ֑דִי אַ֖תְּ גַּם וְיָצָ֤א כְמוֹשׁ֙ בַּגּוֹלָ֔ה כֹּהֲנָ֥יו וְשָׂרָ֖יו יַחְדָּֽיו
إرميا 48: 9
Jer.48.9
أَعْطُوا مُوآبَ جَنَاحًا لأَنَّهَا تَخْرُجُ طَائِرَةً وَتَصِيرُ مُدُنُهَا خَرِبَةً بِلاَ سَاكِنٍ فِيهَا.
תְּנוּ לְמוֹאָ֔ב צִ֣יץ כִּ֥י תֵּצֵ֑א נָצֹ֖א תִֽהְיֶ֔ינָה וְעָרֶ֙יהָ֙ לְשַׁמָּ֣ה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב בָּהֵֽן
إرميا 48: 18
Jer.48.18
اِنْزِلِي مِنَ الْمَجْدِ، اجْلِسِي فِي الظَّمَاءِ أَيَّتُهَا السَّاكِنَةُ بِنْتَ دِيبُونَ، لأَنَّ مُهْلِكَ مُوآبَ قَدْ صَعِدَ إِلَيْكِ وَأَهْلَكَ حُصُونَكِ.
רְדִ֤י מִכָּבוֹד֙ וּשְׁבִ֣י בַצָּמָ֔א יֹשֶׁ֖בֶת בַּת דִּיב֑וֹן כִּֽי שֹׁדֵ֤ד מוֹאָב֙ עָ֣לָה בָ֔ךְ שִׁחֵ֖ת מִבְצָרָֽיִךְ
إرميا 48: 20
Jer.48.20
قَدْ خَزِيَ مُوآبُ لأَنَّهُ قَدْ نُقِضَ. وَلْوِلُوا وَاصْرُخُوا. أَخْبِرُوا فِي أَرْنُونَ أَنَّ مُوآبَ قَدْ أُهْلِكَ.
הֹבִ֥ישׁ מוֹאָ֛ב כִּֽי חַ֖תָּה הֵילִ֣ילוּ וּֽזְעָ֑קוּ הַגִּ֣ידוּ בְאַרְנ֔וֹן כִּ֥י מוֹאָֽב שֻׁדַּ֖ד
إرميا 48: 20
Jer.48.20
قَدْ خَزِيَ مُوآبُ لأَنَّهُ قَدْ نُقِضَ. وَلْوِلُوا وَاصْرُخُوا. أَخْبِرُوا فِي أَرْنُونَ أَنَّ مُوآبَ قَدْ أُهْلِكَ.
הֹבִ֥ישׁ מוֹאָ֛ב כִּֽי חַ֖תָּה הֵילִ֣ילוּ וּֽזְעָ֑קוּ הַגִּ֣ידוּ בְאַרְנ֔וֹן כִּ֥י מוֹאָֽב שֻׁדַּ֖ד
إرميا 48: 26
Jer.48.26
أَسْكِرُوهُ لأَنَّهُ قَدْ تَعَاظَمَ عَلَى الرَّبِّ، فَيَتَمَرَّغَ مُوآبُ فِي قُيَائِهِ، وَهُوَ أَيْضًا يَكُونُ ضُحْكَةً.
הַשְׁכִּירֻ֕הוּ כִּ֥י הִגְדִּ֑יל עַל יְהוָ֖ה וְסָפַ֤ק מוֹאָב֙ בְּקִיא֔וֹ הֽוּא גַּם וְהָיָ֥ה לִשְׂחֹ֖ק
إرميا 48: 27
Jer.48.27
أَفَمَا كَانَ إِسْرَائِيلُ ضُحْكَةً لَكَ. هَلْ وُجِدَ بَيْنَ اللُّصُوصِ حَتَّى أَنَّكَ كُلَّمَا كُنْتَ تَتَكَلَّمُ بِهِ كُنْتَ تَنْغَضُ الرَّأْسَ.
וְאִ֣ם;ל֣וֹא הָיָ֤ה יִשְׂרָאֵ֔ל הַשְּׂחֹ֗ק לְךָ֙ אִם נִמְצָ֑א בְּגַנָּבִ֖ים כִּֽי מִדֵּ֧י דְבָרֶ֥יךָ בּ֖וֹ תִּתְנוֹדָֽד
إرميا 48: 34
Jer.48.34
قَدْ أَطْلَقُوا صَوْتَهُمْ مِنْ صُرَاخِ حَشْبُونَ إِلَى أَلْعَالَةَ إِلَى يَاهَصَ، مِنْ صُوغَرَ إِلَى حُورُونَايِمَ، كَعِجْلَةٍ ثُلاَثِيَّةٍ، لأَنَّ مِيَاهَ نِمْرِيمَ أَيْضًا تَصِيرُ خَرِبَةً.
נָתְנ֣וּ קוֹלָ֔ם מִזַּעֲקַ֨ת חֶשְׁבּ֜וֹן עַד אֶלְעָלֵ֗ה עַד יַ֙הַץ֙ מִצֹּ֙עַר֙ עַד חֹ֣רֹנַ֔יִם עֶגְלַ֖ת שְׁלִֽשִׁיָּ֑ה כִּ֚י מֵ֣י נִמְרִ֔ים גַּם יִהְיֽוּ לִמְשַׁמּ֖וֹת
إرميا 48: 37
Jer.48.37
لأَنَّ كُلَّ رَأْسٍ أَقْرَعُ، وَكُلَّ لِحْيَةٍ مَجْزُوزَةٌ، وَعَلَى كُلِّ الأَيَادِي خُمُوشٌ، وَعَلَى الأَحْقَاءِ مُسُوحٌ.
כִּ֤י כָל רֹאשׁ֙ קָרְחָ֔ה וְכָל זָקָ֖ן גְּרֻעָ֑ה עַ֤ל כָּל יָדַ֙יִם֙ גְּדֻדֹ֔ת וְעַל מָתְנַ֖יִם שָֽׂק
إرميا 48: 38
Jer.48.38
عَلَى كُلِّ سُطُوحِ مُوآبَ وَفِي شَوَارِعِهَا كُلِّهَا نَوْحٌ، لأَنِّي قَدْ حَطَمْتُ مُوآبَ كَإِنَاءٍ لاَ مَسَرَّةَ بِهِ، يَقُولُ الرَّبُّ.
עַ֣ל כָּל גַּגּ֥וֹת מוֹאָ֛ב וּבִרְחֹבֹתֶ֖יהָ כֻּלֹּ֣ה מִסְפֵּ֑ד כִּֽי שָׁבַ֣רְתִּי מוֹאָ֗ב כִּכְלִ֛י אֵֽין חֵ֥פֶץ בּ֖וֹ נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 48: 40
Jer.48.40
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا هُوَ يَطِيرُ كَنَسْرٍ، وَيَبْسُطُ جَنَاحَيْهِ عَلَى مُوآبَ.
כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֥ה יִדְאֶ֑ה כַנֶּ֖שֶׁר וּפָרַ֥שׂ כְּנָפָ֖יו אֶל מוֹאָֽב
إرميا 48: 42
Jer.48.42
وَيَهْلِكُ مُوآبُ عَنْ أَنْ يَكُونَ شَعْبًا، لأَنَّهُ قَدْ تَعَاظَمَ عَلَى الرَّبِّ.
וְנִשְׁמַ֥ד מוֹאָ֖ב מֵעָ֑ם כִּ֥י הִגְדִּֽיל עַל יְהוָ֖ה
إرميا 48: 44
Jer.48.44
الَّذِي يَهْرُبُ مِنْ وَجْهِ الْخَوْفِ يَسْقُطُ فِي الْحُفْرَةِ، وَالَّذِي يَصْعَدُ مِنَ الْحُفْرَةِ يَعْلَقُ فِي الْفَخِّ، لأَنِّي أَجْلِبُ عَلَيْهَا، أيْ عَلَى مُوآبَ، سَنَةَ عِقَابِهِمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.
הַנָּ֞ס מִפְּנֵ֤י הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל הַפַּ֔חַת וְהָֽעֹלֶה֙ מִן הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי אָבִ֨יא אֵלֶ֧יהָ אֶל מוֹאָ֛ב שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 48: 45
Jer.48.45
فِي ظِلِّ حَشْبُونَ وَقَفَ الْهَارِبُونَ بِلاَ قُوَّةٍ، لأَنَّهُ قَدْ خَرَجَتْ نَارٌ مِنْ حَشْبُونَ، وَلَهِيبٌ مِنْ وَسْطِ سِيحُونَ، فَأَكَلَتْ زَاوِيَةَ مُوآبَ، وَهَامَةَ بَنِي الْوَغَى.
בְּצֵ֥ל חֶשְׁבּ֛וֹן עָמְד֖וּ נָסִ֑ים מִכֹּ֣חַ כִּֽי יָצָ֣א אֵ֞שׁ מֵחֶשְׁבּ֗וֹן וְלֶֽהָבָה֙ מִבֵּ֣ין סִיח֔וֹן וַתֹּ֙אכַל֙ פְּאַ֣ת מוֹאָ֔ב וְקָדְקֹ֖ד בְּנֵ֥י שָׁאֽוֹן
إرميا 48: 46
Jer.48.46
وَيْلٌ لَكَ يَا مُوآبُ. بَادَ شَعْبُ كَمُوشَ، لأَنَّ بَنِيكَ قَدْ أُخِذُوا إِلَى السَّبْيِ وَبَنَاتِكَ إِلَى الْجَلاَءِ.
אוֹי לְךָ֣ מוֹאָ֔ב אָבַ֖ד עַם כְּמ֑וֹשׁ כִּֽי בָנֶ֙יךָ֙ לֻקְּח֤וּ בַּשֶּׁ֔בִי וּבְנֹתֶ֖יךָ בַּשִּׁבְיָֽה
إرميا 49: 3
Jer.49.3
وَلْوِلِي يَا حَشْبُونُ لأَنَّ عَايَ قَدْ خَرِبَتْ. اُصْرُخْنَ يَا بَنَاتِ رَبَّةَ. تَنَطَّقْنَ بِمُسُوحٍ. انْدُبْنَ وَطَوِّفْنَ بَيْنَ الْجُدْرَانِ، لأَنَّ مَلِكَهُمْ يَذْهَبُ إِلَى السَّبْيِ وَكَهَنَتُهُ وَرُؤَسَاؤُهُ مَعًا.
הֵילִ֨ילִי חֶשְׁבּ֜וֹן כִּ֣י עַ֗י שֻׁדְּדָה צְעַקְנָה֮ בְּנ֣וֹת רַבָּה֒ חֲגֹ֣רְנָה שַׂקִּ֔ים סְפֹ֕דְנָה וְהִתְשׁוֹטַ֖טְנָה בַּגְּדֵר֑וֹת כִּ֤י מַלְכָּם֙ יֵלֵ֔ךְ בַּגּוֹלָ֣ה כֹּהֲנָ֥יו וְשָׂרָ֖יו יַחְדָּֽיו
إرميا 49: 3
Jer.49.3
وَلْوِلِي يَا حَشْبُونُ لأَنَّ عَايَ قَدْ خَرِبَتْ. اُصْرُخْنَ يَا بَنَاتِ رَبَّةَ. تَنَطَّقْنَ بِمُسُوحٍ. انْدُبْنَ وَطَوِّفْنَ بَيْنَ الْجُدْرَانِ، لأَنَّ مَلِكَهُمْ يَذْهَبُ إِلَى السَّبْيِ وَكَهَنَتُهُ وَرُؤَسَاؤُهُ مَعًا.
הֵילִ֨ילִי חֶשְׁבּ֜וֹן כִּ֣י עַ֗י שֻׁדְּדָה צְעַקְנָה֮ בְּנ֣וֹת רַבָּה֒ חֲגֹ֣רְנָה שַׂקִּ֔ים סְפֹ֕דְנָה וְהִתְשׁוֹטַ֖טְנָה בַּגְּדֵר֑וֹת כִּ֤י מַלְכָּם֙ יֵלֵ֔ךְ בַּגּוֹלָ֣ה כֹּהֲנָ֥יו וְשָׂרָ֖יו יַחְדָּֽיו
إرميا 49: 8
Jer.49.8
اُهْرُبُوا. الْتَفِتُوا. تَعَمَّقُوا فِي السَّكَنِ يَا سُكَّانَ دَدَانَ، لأَنِّي قَدْ جَلَبْتُ عَلَيْهِ بَلِيَّةَ عِيسُو حِينَ عَاقَبْتُهُ.
נֻ֤סוּ הָפְנוּ֙ הֶעְמִ֣יקוּ לָשֶׁ֔בֶת יֹשְׁבֵ֖י דְּדָ֑ן כִּ֣י הֵבֵ֥אתִי עָלָ֖יו אֵ֥יד עֵשָׂ֛ו עֵ֥ת פְּקַדְתִּֽיו
إرميا 49: 10
Jer.49.10
وَلكِنَّنِي جَرَّدْتُ عِيسُوَ، وَكَشَفْتُ مُسْتَتَرَاتِهِ فَلاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَخْتَبِئَ. هَلَكَ نَسْلُهُ وَإِخْوَتُهُ وَجِيرَانُهُ، فَلاَ يُوجَدُ.
כִּֽי;אֲנִ֞י חָשַׂ֣פְתִּי עֵשָׂ֗ו גִּלֵּ֙יתִי֙ מִסְתָּרָ֔יו לֹ֣א יוּכָ֑ל וְנֶחְבָּ֖ה שֻׁדַּ֥ד זַרְע֛וֹ וְאֶחָ֥יו וּשְׁכֵנָ֖יו וְאֵינֶֽנּוּ
إرميا 49: 12
Jer.49.12
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا إِنَّ الَّذِينَ لاَ حَقَّ لَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا الْكَأْسَ قَدْ شَرِبُوا، فَهَلْ أَنْتَ تَتَبَرَّأُ تَبَرُّؤًا. لاَ تَتَبَرَّأُ. بَلْ إِنَّمَا تَشْرَبُ شُرْبًا.
כִּי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִ֠נֵּה אֲשֶׁר אֵ֨ין מִשְׁפָּטָ֜ם לִשְׁתּ֤וֹת הַכּוֹס֙ שָׁת֣וֹ;יִשְׁתּ֔וּ וְאַתָּ֣ה;ה֔וּא נָקֹ֖ה תִּנָּקֶ֑ה לֹ֣א תִנָּקֶ֔ה כִּ֥י שָׁתֹ֖ה תִּשְׁתֶּֽה