יֵשׁ (H3426) - yêsh | معجم سترونغ العبري

التكوين 18: 24 Gen.18.24

عَسَى أَنْ يَكُونَ خَمْسُونَ بَارًّا فِي الْمَدِينَةِ. أَفَتُهْلِكُ الْمَكَانَ وَلاَ تَصْفَحُ مِنْ أَجْلِ الْخَمْسِينَ بَارًّا الَّذِينَ فِيهِ.

אוּלַ֥י יֵ֛שׁ חֲמִשִּׁ֥ים צַדִּיקִ֖ם בְּת֣וֹךְ הָעִ֑יר הַאַ֤ף;תִּסְפֶּה֙ לַמָּק֔וֹם וְלֹא תִשָּׂ֣א לְמַ֛עַן חֲמִשִּׁ֥ים הַצַּדִּיקִ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּקִרְבָּֽהּ

التكوين 23: 8 Gen.23.8

وَكَلَّمَهُمْ قَائِلاً: إِنْ كَانَ فِي نُفُوسِكُمْ أَنْ أَدْفِنَ مَيْتِي مِنْ أَمَامِي، فَاسْمَعُونِي وَالْتَمِسُوا لِي مِنْ عِفْرُونَ بْنِ صُوحَرَ

וַיְדַבֵּ֥ר;אִתָּ֖ם לֵאמֹ֑ר אִם יֵ֣שׁ אֶֽת נַפְשְׁכֶ֗ם לִקְבֹּ֤ר מֵתִי֙ מִלְּפָנַ֔י שְׁמָע֕וּנִי וּפִגְעוּ לִ֖י בְּעֶפְר֥וֹן בֶּן צֹֽחַר

التكوين 24: 23 Gen.24.23

وَقَالَ: بِنْتُ مَنْ أَنْتِ. أَخْبِرِينِي: هَلْ فِي بَيْتِ أَبِيكِ مَكَانٌ لَنَا لِنَبِيتَ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ בַּת מִ֣י אַ֔תְּ הַגִּ֥ידִי;נָ֖א;לִ֑י הֲיֵ֧שׁ בֵּית אָבִ֛יךְ מָק֥וֹם לָ֖נוּ לָלִֽין

التكوين 24: 49 Gen.24.49

وَالآنَ إِنْ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ مَعْرُوفًا وَأَمَانَةً إِلَى سَيِّدِي فَأَخْبِرُونِي، وَإِلاَّ فَأَخْبِرُونِي لأَنْصَرِفَ يَمِينًا أَوْ شِمَالاً.

וְ֠עַתָּה אִם יֶשְׁכֶ֨ם עֹשִׂ֜ים חֶ֧סֶד וֶֽאֱמֶ֛ת אֶת אֲדֹנִ֖י הַגִּ֣ידוּ;לִ֑י וְאִם;לֹ֕א הַגִּ֣ידוּ;לִ֔י וְאֶפְנֶ֥ה עַל;יָמִ֖ין א֥וֹ עַל;שְׂמֹֽאל

التكوين 28: 16 Gen.28.16

فَاسْتَيْقَظَ يَعْقُوبُ مِنْ نَوْمِهِ وَقَالَ: حَقًّا إِنَّ الرَّبَّ فِي هذَا الْمَكَانِ وَأَنَا لَمْ أَعْلَمْ..

וַיִּיקַ֣ץ יַעֲקֹב֮ מִשְּׁנָתוֹ֒ וַיֹּ֕אמֶר אָכֵן֙ יֵ֣שׁ יְהוָ֔ה הַזֶּ֑ה בַּמָּק֖וֹם וְאָנֹכִ֖י לֹ֥א יָדָֽעְתִּי

التكوين 31: 29 Gen.31.29

فِي قُدْرَةِ يَدِي أَنْ أَصْنَعَ بِكُمْ شَرًّا، وَلكِنْ إِلهُ أَبِيكُمْ كَلَّمَنِيَ الْبَارِحَةَ قَائِلاً: احْتَرِزْ مِنْ أَنْ تُكَلِّمَ يَعْقُوبَ بِخَيْرٍ أَوْ شَرّ.

יֶשׁ;לְאֵ֣ל יָדִ֔י לַעֲשׂ֥וֹת עִמָּכֶ֖ם רָ֑ע וֵֽאלֹהֵ֨י אֲבִיכֶ֜ם אָמַ֧ר;אֵלַ֣י אֶ֣מֶשׁ לֵאמֹ֗ר הִשָּׁ֧מֶר;לְךָ֛ מִדַּבֵּ֥ר יַעֲקֹ֖ב מִטּ֥וֹב עַד רָֽע

التكوين 33: 9 Gen.33.9

فَقَالَ عِيسُو: لِي كَثِيرٌ، يَا أَخِي. لِيَكُنْ لَكَ الَّذِي لَكَ.

וַיֹּ֥אמֶר עֵשָׂ֖ו יֶשׁ;לִ֣י רָ֑ב אָחִ֕י יְהִ֥י לְךָ֖ אֲשֶׁר לָֽךְ

التكوين 39: 4 Gen.39.4

فَوَجَدَ يُوسُفُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْهِ، وَخَدَمَهُ، فَوَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ وَدَفَعَ إِلَى يَدِهِ كُلَّ مَا كَانَ لَهُ.

וַיִּמְצָ֨א יוֹסֵ֥ף חֵ֛ן בְּעֵינָ֖יו וַיְשָׁ֣רֶת;אֹת֑וֹ וַיַּפְקִדֵ֙הוּ֙;עַל עַל בֵּית֔וֹ נָתַ֥ן בְּיָדֽוֹ וְכָל יֶשׁ ל֖וֹ

التكوين 39: 5 Gen.39.5

وَكَانَ مِنْ حِينِ وَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ، وَعَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ، أَنَّ الرَّبَّ بَارَكَ بَيْتَ الْمِصْرِيِّ بِسَبَبِ يُوسُفَ. وَكَانَتْ بَرَكَةُ الرَّبِّ عَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ فِي الْبَيْتِ وَفِي الْحَقْلِ،

וַיְהִ֡י מֵאָז֩ הִפְקִ֨יד אֹת֜וֹ בְּבֵית֗וֹ וְעַל֙ כָּל אֲשֶׁ֣ר יֶשׁ ל֔וֹ יְהוָ֛ה וַיְבָ֧רֶךְ בֵּ֥ית הַמִּצְרִ֖י בִּגְלַ֣ל יוֹסֵ֑ף וַיְהִ֞י בִּרְכַּ֤ת יְהוָה֙ בְּכָל אֲשֶׁ֣ר יֶשׁ ל֔וֹ בַּבַּ֖יִת וּבַשָּׂדֶֽה

التكوين 39: 5 Gen.39.5

وَكَانَ مِنْ حِينِ وَكَّلَهُ عَلَى بَيْتِهِ، وَعَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ، أَنَّ الرَّبَّ بَارَكَ بَيْتَ الْمِصْرِيِّ بِسَبَبِ يُوسُفَ. وَكَانَتْ بَرَكَةُ الرَّبِّ عَلَى كُلِّ مَا كَانَ لَهُ فِي الْبَيْتِ وَفِي الْحَقْلِ،

וַיְהִ֡י מֵאָז֩ הִפְקִ֨יד אֹת֜וֹ בְּבֵית֗וֹ וְעַל֙ כָּל אֲשֶׁ֣ר יֶשׁ ל֔וֹ יְהוָ֛ה וַיְבָ֧רֶךְ בֵּ֥ית הַמִּצְרִ֖י בִּגְלַ֣ל יוֹסֵ֑ף וַיְהִ֞י בִּרְכַּ֤ת יְהוָה֙ בְּכָל אֲשֶׁ֣ר יֶשׁ ל֔וֹ בַּבַּ֖יִת וּבַשָּׂדֶֽה

التكوين 39: 8 Gen.39.8

فَأَبَى وَقَالَ لامْرَأَةِ سَيِّدِهِ: هُوَذَا سَيِّدِي لاَ يَعْرِفُ مَعِي مَا فِي الْبَيْتِ، وَكُلُّ مَا لَهُ قَدْ دَفَعَهُ إِلَى يَدِي.

וַיְמָאֵ֓ן וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣שֶׁת אֲדֹנָ֔יו הֵ֣ן אֲדֹנִ֔י לֹא יָדַ֥ע אִתִּ֖י מַה בַּבָּ֑יִת וְכֹ֥ל אֲשֶׁר ל֖וֹ יֶשׁ נָתַ֥ן בְּיָדִֽי

التكوين 42: 1 Gen.42.1

فَلَمَّا رَأَى يَعْقُوبُ أَنَّهُ يُوجَدُ قَمْحٌ فِي مِصْرَ، قَالَ يَعْقُوبُ لِبَنِيهِ: لِمَاذَا تَنْظُرُونَ بَعْضُكُمْ إِلَى بَعْضٍ.

וַיַּ֣רְא יַעֲקֹ֔ב כִּ֥י יֶשׁ שֶׁ֖בֶר בְּמִצְרָ֑יִם וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לְבָנָ֔יו לָ֖מָּה תִּתְרָאֽוּ

التكوين 42: 2 Gen.42.2

وَقَالَ إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ أَنَّهُ يُوجَدُ قَمْحٌ فِي مِصْرَ. انْزِلُوا إِلَى هُنَاكَ وَاشْتَرُوا لَنَا مِنْ هُنَاكَ لِنَحْيَا وَلاَ نَمُوتَ.

וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֣ה שָׁמַ֔עְתִּי כִּ֥י יֶשׁ שֶׁ֖בֶר בְּמִצְרָ֑יִם רְדוּ שָׁ֙מָּה֙ וְשִׁבְרוּ לָ֣נוּ מִשָּׁ֔ם וְנִחְיֶ֖ה וְלֹ֥א נָמֽוּת

التكوين 43: 4 Gen.43.4

إِنْ كُنْتَ تُرْسِلُ أَخَانَا مَعَنَا، نَنْزِلُ وَنَشْتَرِي لَكَ طَعَامًا،

אִם יֶשְׁךָ֛ מְשַׁלֵּ֥חַ אָחִ֖ינוּ אִתָּ֑נוּ נֵרְדָ֕ה וְנִשְׁבְּרָ֥ה לְךָ֖ אֹֽכֶל

التكوين 43: 7 Gen.43.7

فَقَالُوا: إِنَّ الرَّجُلَ قَدْ سَأَلَ عَنَّا وَعَنْ عَشِيرَتِنَا، قَائِلاً: هَلْ أَبُوكُمْ حَيٌّ بَعْدُ. هَلْ لَكُمْ أَخٌ. فَأَخْبَرْنَاهُ بِحَسَبِ هذَا الْكَلاَمِ. هَلْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّهُ يَقُولُ: انْزِلُوا بِأَخِيكُمْ..

וַיֹּאמְר֡וּ הָ֠אִישׁ שָׁא֣וֹל;שָֽׁאַל לָ֣נוּ וּלְמֽוֹלַדְתֵּ֜נוּ לֵאמֹ֗ר אֲבִיכֶ֥ם חַי֙ הַע֨וֹד הֲיֵ֣שׁ לָכֶ֣ם אָ֔ח וַנַ֨גֶּד;ל֔וֹ עַל;פִּ֖י הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֣ים הֲיָד֣וֹעַ;נֵדַ֔ע כִּ֣י יֹאמַ֔ר הוֹרִ֖ידוּ אֲחִיכֶֽם

التكوين 44: 19 Gen.44.19

سَيِّدِي سَأَلَ عَبِيدَهُ قَائِلاً: هَلْ لَكُمْ أَبٌ أَوْ أَخٌ.

אֲדֹנִ֣י שָׁאַ֔ל עֲבָדָ֖יו לֵאמֹ֑ר הֲיֵשׁ לָכֶ֥ם אָ֖ב אוֹ אָֽח

التكوين 44: 20 Gen.44.20

فَقُلْنَا لِسَيِّدِي: لَنَا أَبٌ شَيْخٌ، وَابْنُ شَيْخُوخَةٍ صَغِيرٌ، مَاتَ أَخُوهُ وَبَقِيَ هُوَ وَحْدَهُ لأُمِّهِ، وَأَبُوهُ يُحِبُّهُ.

וַנֹּ֙אמֶר֙ אֲדֹנִ֔י יֶשׁ;לָ֙נוּ֙ אָ֣ב זָקֵ֔ן וְיֶ֥לֶד זְקֻנִ֖ים קָטָ֑ן מֵ֜ת וְאָחִ֨יו וַיִּוָּתֵ֨ר ה֧וּא לְבַדּ֛וֹ לְאִמּ֖וֹ וְאָבִ֥יו אֲהֵבֽוֹ

التكوين 44: 26 Gen.44.26

فَقُلْنَا: لاَ نَقْدِرُ أَنْ نَنْزِلَ، وَإِنَّمَا إِذَا كَانَ أَخُونَا الصَّغِيرُ مَعَنَا نَنْزِلُ، لأَنَّنَا لاَ نَقْدِرُ أَنْ نَنْظُرَ وَجْهَ الرَّجُلِ وَأَخُونَا الصَّغِيرُ لَيْسَ مَعَنَا.

וַנֹּ֕אמֶר לֹ֥א נוּכַ֖ל לָרֶ֑דֶת אִם יֵשׁ֩ אָחִ֨ינוּ הַקָּטֹ֤ן אִתָּ֙נוּ֙ וְיָרַ֔דְנוּ כִּי לֹ֣א נוּכַ֗ל לִרְאוֹת֙ פְּנֵ֣י הָאִ֔ישׁ וְאָחִ֥ינוּ הַקָּטֹ֖ן אֵינֶ֥נּוּ אִתָּֽנוּ

التكوين 47: 6 Gen.47.6

أَرْضُ مِصْرَ قُدَّامَكَ. فِي أَفْضَلِ الأَرْضِ أَسْكِنْ أَبَاكَ وَإِخْوَتَكَ، لِيَسْكُنُوا فِي أَرْضِ جَاسَانَ. وَإِنْ عَلِمْتَ أَنَّهُ يُوجَدُ بَيْنَهُمْ ذَوُو قُدْرَةٍ، فَاجْعَلْهُمْ رُؤَسَاءَ مَوَاشٍ عَلَى الَّتِي لِي

אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ לְפָנֶ֣יךָ בְּמֵיטַ֣ב הָאָ֔רֶץ הוֹשֵׁ֥ב אָבִ֖יךָ אַחֶ֑יךָ יֵשְׁבוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן וְאִם יָדַ֗עְתָּ וְיֶשׁ בָּם֙ אַנְשֵׁי;חַ֔יִל וְשַׂמְתָּ֛ם שָׂרֵ֥י מִקְנֶ֖ה עַל אֲשֶׁר לִֽי

الخروج 17: 7 Exo.17.7

وَدَعَا اسْمَ الْمَوْضِعِ مَسَّةَ وَمَرِيبَةَ مِنْ أَجْلِ مُخَاصَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَمِنْ أَجْلِ تَجْرِبَتِهِمْ لِلرَّبِّ قَائِلِينَ: أَفِي وَسْطِنَا الرَّبُّ أَمْ لاَ..

וַיִּקְרָא֙ שֵׁ֣ם הַמָּק֔וֹם מַסָּ֖ה וּמְרִיבָ֑ה עַל רִ֣יב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְעַ֨ל נַסֹּתָ֤ם יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲיֵ֧שׁ בְּקִרְבֵּ֖נוּ יְהוָ֛ה אִם אָֽיִן

العدد 9: 20 Num.9.20

وَإِذَا كَانَتِ السَّحَابَةُ أَيَّامًا قَلِيلَةً عَلَى الْمَسْكَنِ، فَحَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ كَانُوا يَنْزِلُونَ، وَحَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ كَانُوا يَرْتَحِلُونَ.

אֲשֶׁ֨ר וְיֵ֞שׁ;יִהְיֶ֧ה הֶֽעָנָ֛ן יָמִ֥ים מִסְפָּ֖ר עַל הַמִּשְׁכָּ֑ן עַל פִּ֤י יְהוָה֙ יַחֲנ֔וּ וְעַל פִּ֥י יְהוָ֖ה יִסָּֽעוּ

العدد 9: 21 Num.9.21

وَإِذَا كَانَتِ السَّحَابَةُ مِنَ الْمَسَاءِ إِلَى الصَّبَاحِ، ثُمَّ ارْتَفَعَتِ السَّحَابَةُ فِي الصَّبَاحِ، كَانُوا يَرْتَحِلُونَ. أَوْ يَوْمًا وَلَيْلَةً ثُمَّ ارْتَفَعَتِ السَّحَابَةُ كَانُوا يَرْتَحِلُونَ.

אֲשֶׁר וְיֵ֞שׁ;יִהְיֶ֤ה הֶֽעָנָן֙ מֵעֶ֣רֶב עַד בֹּ֔קֶר וְנַעֲלָ֧ה הֶֽעָנָ֛ן בַּבֹּ֖קֶר וְנָסָ֑עוּ א֚וֹ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה וְנַעֲלָ֥ה הֶעָנָ֖ן וְנָסָֽעוּ

العدد 13: 20 Num.13.20

وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ، أَسَمِينَةٌ أَمْ هَزِيلَةٌ. أَفِيهَا شَجَرٌ أَمْ لاَ. وَتَشَدَّدُوا فَخُذُوا مِنْ ثَمَرِ الأَرْضِ. وَأَمَّا الأَيَّامُ فَكَانَتْ أَيَّامَ بَاكُورَاتِ الْعِنَبِ.

וּמָ֣ה הִ֜וא הָ֠אָרֶץ הַשְּׁמֵנָ֨ה אִם רָזָ֗ה הֲיֵֽשׁ;בָּ֥הּ עֵץ֙ אִם אַ֔יִן וְהִ֨תְחַזַּקְתֶּ֔ם וּלְקַחְתֶּ֖ם מִפְּרִ֣י הָאָ֑רֶץ וְהַ֨יָּמִ֔ים יְמֵ֖י בִּכּוּרֵ֥י עֲנָבִֽים

العدد 22: 29 Num.22.29

فَقَالَ بَلْعَامُ لِلأَتَانِ: لأَنَّكِ ازْدَرَيْتِ بِي. لَوْ كَانَ فِي يَدِي سَيْفٌ لَكُنْتُ الآنَ قَدْ قَتَلْتُكِ.

וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ לָֽאָת֔וֹן כִּ֥י הִתְעַלַּ֖לְתְּ בִּ֑י ל֤וּ יֶשׁ בְּיָדִ֔י חֶ֙רֶב֙ כִּ֥י עַתָּ֖ה הֲרַגְתִּֽיךְ

التثنية 13: 3 Deu.13.3

فَلاَ تَسْمَعْ لِكَلاَمِ ذلِكَ النَّبِيِّ أَوِ الْحَالِمِ ذلِكَ الْحُلْمَ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ يَمْتَحِنُكُمْ لِكَيْ يَعْلَمَ هَلْ تُحِبُّونَ الرَّبَّ إِلهَكُمْ مِنْ كُلِّ قُلُوبِكُمْ وَمِنْ كُلِّ أَنْفُسِكُمْ.

לֹ֣א תִשְׁמַ֗ע דִּבְרֵי֙ הַה֔וּא הַנָּבִ֣יא א֛וֹ חוֹלֵ֥ם הַה֑וּא הַחֲל֖וֹם כִּ֣י יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ מְנַסֶּ֞ה;אֶתְכֶ֔ם לָדַ֗עַת הֲיִשְׁכֶ֤ם אֹֽהֲבִים֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם בְּכָל לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶֽם

التثنية 29: 15 Deu.29.15

بَلْ مَعَ الَّذِي هُوَ هُنَا مَعَنَا وَاقِفًا الْيَوْمَ أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِنَا، وَمَعَ الَّذِي لَيْسَ هُنَا مَعَنَا الْيَوْمَ.

כִּי֩ אֶת אֲשֶׁ֨ר יֶשְׁנ֜וֹ פֹּ֗ה עִמָּ֙נוּ֙ עֹמֵ֣ד הַיּ֔וֹם לִפְנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וְאֵ֨ת אֲשֶׁ֥ר אֵינֶ֛נּוּ פֹּ֖ה עִמָּ֥נוּ הַיּֽוֹם

التثنية 29: 18 Deu.29.18

لِئَلاَّ يَكُونَ فِيكُمْ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ أَوْ عَشِيرَةٌ أَوْ سِبْطٌ قَلْبُهُ الْيَوْمَ مُنْصَرِفٌ عَنِ الرَّبِّ إِلهِنَا لِكَيْ يَذْهَبَ لِيَعْبُدَ آلِهَةَ تِلْكَ الأُمَمِ. لِئَلاَّ يَكُونَ فِيكُمْ أَصْلٌ يُثْمِرُ عَلْقَمًا وَأَفْسَنْتِينًا.

פֶּן יֵ֣שׁ בָּ֠כֶם אִ֣ישׁ אוֹ אִשָּׁ֞ה א֧וֹ מִשְׁפָּחָ֣ה אוֹ שֵׁ֗בֶט לְבָב֨וֹ הַיּוֹם֙ פֹנֶ֤ה מֵעִם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ לָלֶ֣כֶת לַעֲבֹ֔ד אֱלֹהֵ֖י הָהֵ֑ם הַגּוֹיִ֣ם פֶּן יֵ֣שׁ בָּכֶ֗ם שֹׁ֛רֶשׁ פֹּרֶ֥ה רֹ֖אשׁ וְלַעֲנָֽה

التثنية 29: 18 Deu.29.18

لِئَلاَّ يَكُونَ فِيكُمْ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ أَوْ عَشِيرَةٌ أَوْ سِبْطٌ قَلْبُهُ الْيَوْمَ مُنْصَرِفٌ عَنِ الرَّبِّ إِلهِنَا لِكَيْ يَذْهَبَ لِيَعْبُدَ آلِهَةَ تِلْكَ الأُمَمِ. لِئَلاَّ يَكُونَ فِيكُمْ أَصْلٌ يُثْمِرُ عَلْقَمًا وَأَفْسَنْتِينًا.

פֶּן יֵ֣שׁ בָּ֠כֶם אִ֣ישׁ אוֹ אִשָּׁ֞ה א֧וֹ מִשְׁפָּחָ֣ה אוֹ שֵׁ֗בֶט לְבָב֨וֹ הַיּוֹם֙ פֹנֶ֤ה מֵעִם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ לָלֶ֣כֶת לַעֲבֹ֔ד אֱלֹהֵ֖י הָהֵ֑ם הַגּוֹיִ֣ם פֶּן יֵ֣שׁ בָּכֶ֗ם שֹׁ֛רֶשׁ פֹּרֶ֥ה רֹ֖אשׁ וְלַעֲנָֽה

القضاة 4: 20 Jdg.4.20

فَقَالَ لَهَا: قِفِي بِبَابِ الْخَيْمَةِ، وَيَكُونُ إِذَا جَاءَ أَحَدٌ وَسَأَلَكِ: أَهُنَا رَجُلٌ. أَنَّكِ تَقُولِينَ لاَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלֶ֔יהָ עֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וְהָיָה֩ אִם יָב֜וֹא אִ֨ישׁ וּשְׁאֵלֵ֗ךְ הֲיֵֽשׁ;פֹּ֥ה אִ֖ישׁ וְאָמַ֥רְתְּ אָֽיִן

القضاة 6: 13 Jdg.6.13

فَقَالَ لَهُ جِدْعُونُ: أَسْأَلُكَ يَا سَيِّدِي، إِذَا كَانَ الرَّبُّ مَعَنَا فَلِمَاذَا أَصَابَتْنَا كُلُّ هذِهِ. وَأَيْنَ كُلُّ عَجَائِبِهِ الَّتِي أَخْبَرَنَا بِهَا آبَاؤُنَا قَائِلِينَ: أَلَمْ يُصْعِدْنَا الرَّبُّ مِنْ مِصْرَ. وَالآنَ قَدْ رَفَضَنَا الرَّبُّ وَجَعَلَنَا فِي كَفِّ مِدْيَانَ.

וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֤יו גִּדְעוֹן֙ בִּ֣י אֲדֹנִ֔י וְיֵ֤שׁ יְהוָה֙ עִמָּ֔נוּ וְלָ֥מָּה מְצָאַ֖תְנוּ כָּל זֹ֑את וְאַיֵּ֣ה כָֽל נִפְלְאֹתָ֡יו אֲשֶׁר֩ סִפְּרוּ;לָ֨נוּ אֲבוֹתֵ֜ינוּ לֵאמֹ֗ר הֲלֹ֤א הֶעֱלָ֣נוּ יְהוָ֔ה מִמִּצְרַ֙יִם֙ וְעַתָּה֙ נְטָשָׁ֣נוּ יְהוָ֔ה וַֽיִּתְּנֵ֖נוּ בְּכַף מִדְיָֽן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (130 آية)