יְהֹוָה (H3068) - Yᵉhôvâh | معجم سترونغ العبري

يونان 1: 14 Jon.1.14

فَصَرَخُوا إِلَى الرَّبِّ وَقَالُوا: آهِ يَا رَبُّ، لاَ نَهْلِكْ مِنْ أَجْلِ نَفْسِ هذَا الرَّجُلِ، وَلاَ تَجْعَلْ عَلَيْنَا دَمًا بَرِيئًا، لأَنَّكَ يَا رَبُّ فَعَلْتَ كَمَا شِئْتَ.

וַיִּקְרְא֨וּ אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמְר֗וּ אָנָּ֤ה יְהוָה֙ אַל;נָ֣א נֹאבְדָ֗ה בְּנֶ֙פֶשׁ֙ הַזֶּ֔ה הָאִ֣ישׁ וְאַל תִּתֵּ֥ן עָלֵ֖ינוּ דָּ֣ם נָקִ֑יא כִּֽי;אַתָּ֣ה יְהוָ֔ה עָשִֽׂיתָ כַּאֲשֶׁ֥ר חָפַ֖צְתָּ

يونان 1: 16 Jon.1.16

فَخَافَ الرِّجَالُ مِنَ الرَّبِّ خَوْفًا عَظِيمًا، وَذَبَحُوا ذَبِيحَةً لِلرَّبِّ وَنَذَرُوا نُذُورًا.

וַיִּֽירְא֧וּ הָאֲנָשִׁ֛ים יְהוָ֑ה יִרְאָ֥ה גְדוֹלָ֖ה וַיִּֽזְבְּחוּ זֶ֙בַח֙ לַֽיהוָ֔ה וַֽיִּדְּר֖וּ נְדָרִֽים

يونان 1: 16 Jon.1.16

فَخَافَ الرِّجَالُ مِنَ الرَّبِّ خَوْفًا عَظِيمًا، وَذَبَحُوا ذَبِيحَةً لِلرَّبِّ وَنَذَرُوا نُذُورًا.

וַיִּֽירְא֧וּ הָאֲנָשִׁ֛ים יְהוָ֑ה יִרְאָ֥ה גְדוֹלָ֖ה וַיִּֽזְבְּחוּ זֶ֙בַח֙ לַֽיהוָ֔ה וַֽיִּדְּר֖וּ נְדָרִֽים

يونان 1: 17 Jon.1.17

وَأَمَّا الرَّبُّ فَأَعَدَّ حُوتًا عَظِيمًا لِيَبْتَلِعَ يُونَانَ. فَكَانَ يُونَانُ فِي جَوْفِ الْحُوتِ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَثَلاَثَ لَيَال.

יְהוָה֙ וַיְמַ֤ן דָּ֣ג גָּד֔וֹל לִבְלֹ֖עַ יוֹנָ֑ה וַיְהִ֤י יוֹנָה֙ בִּמְעֵ֣י הַדָּ֔ג שְׁלֹשָׁ֥ה יָמִ֖ים וּשְׁלֹשָׁ֥ה לֵילֽוֹת

يونان 2: 1 Jon.2.1

فَصَلَّى يُونَانُ إِلَى الرَّبِّ إِلهِهِ مِنْ جَوْفِ الْحُوتِ،

וַיִּתְפַּלֵּ֣ל יוֹנָ֔ה אֶל יְהוָ֖ה אֱלֹהָ֑יו מִמְּעֵ֖י הַדָּגָֽה

يونان 2: 2 Jon.2.2

وَقَالَ: دَعَوْتُ مِنْ ضِيقِي الرَّبَّ، فَاسْتَجَابَنِي. صَرَخْتُ مِنْ جَوْفِ الْهَاوِيَةِ، فَسَمِعْتَ صَوْتِي.

וַיֹּ֗אמֶר קָ֠רָאתִי מִצָּ֥רָה;לִ֛י יְהוָ֖ה וַֽיַּעֲנֵ֑נִי שִׁוַּ֖עְתִּי מִבֶּ֧טֶן שְׁא֛וֹל שָׁמַ֥עְתָּ קוֹלִֽי

يونان 2: 6 Jon.2.6

نَزَلْتُ إِلَى أَسَافِلِ الْجِبَالِ. مَغَالِيقُ الأَرْضِ عَلَيَّ إِلَى الأَبَدِ. ثُمَّ أَصْعَدْتَ مِنَ الْوَهْدَةِ حَيَاتِي أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهِي.

יָרַ֔דְתִּי לְקִצְבֵ֤י הָרִים֙ בְּרִחֶ֥יהָ הָאָ֛רֶץ בַעֲדִ֖י לְעוֹלָ֑ם וַתַּ֧עַל מִשַּׁ֛חַת חַיַּ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי

يونان 2: 7 Jon.2.7

حِينَ أَعْيَتْ فِيَّ نَفْسِي ذَكَرْتُ الرَّبَّ، فَجَاءَتْ إِلَيْكَ صَلاَتِي إِلَى هَيْكَلِ قُدْسِكَ.

בְּהִתְעַטֵּ֤ף עָלַי֙ נַפְשִׁ֔י זָכָ֑רְתִּי יְהוָ֖ה וַתָּב֤וֹא אֵלֶ֙יךָ֙ תְּפִלָּתִ֔י אֶל הֵיכַ֖ל קָדְשֶֽׁךָ

يونان 2: 9 Jon.2.9

أَمَّا أَنَا فَبِصَوْتِ الْحَمْدِ أَذْبَحُ لَكَ، وَأُوفِي بِمَا نَذَرْتُهُ. لِلرَّبِّ الْخَلاَصُ.

וַאֲנִ֗י בְּק֤וֹל תּוֹדָה֙ אֶזְבְּחָה לָּ֔ךְ אֲשַׁלֵּ֑מָה אֲשֶׁ֥ר נָדַ֖רְתִּי לַיהוָֽה יְשׁוּעָ֖תָה

يونان 2: 10 Jon.2.10

وَأَمَرَ الرَّبُّ الْحُوتَ فَقَذَفَ يُونَانَ إِلَى الْبَرِّ.

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה לַדָּ֑ג וַיָּקֵ֥א יוֹנָ֖ה אֶל הַיַּבָּשָֽׁה

يونان 3: 1 Jon.3.1

ثُمَّ صَارَ قَوْلُ الرَّبِّ إِلَى يُونَانَ ثَانِيَةً قَائِلاً:

וַיְהִ֧י דְבַר יְהוָ֛ה אֶל יוֹנָ֖ה שֵׁנִ֥ית לֵאמֹֽר

يونان 3: 3 Jon.3.3

فَقَامَ يُونَانُ وَذَهَبَ إِلَى نِينَوَى بِحَسَبِ قَوْلِ الرَّبِّ. أَمَّا نِينَوَى فَكَانَتْ مَدِينَةً عَظِيمَةً ِللهِ مَسِيرَةَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ.

וַיָּ֣קָם יוֹנָ֗ה וַיֵּ֛לֶךְ אֶל נִֽינְוֶ֖ה כִּדְבַ֣ר יְהוָ֑ה וְנִֽינְוֵ֗ה הָיְתָ֤ה עִיר גְּדוֹלָה֙ לֵֽאלֹהִ֔ים מַהֲלַ֖ךְ שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים

يونان 4: 2 Jon.4.2

وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: آهِ يَا رَبُّ، أَلَيْسَ هذَا كَلاَمِي إِذْ كُنْتُ بَعْدُ فِي أَرْضِي. لِذلِكَ بَادَرْتُ إِلَى الْهَرَبِ إِلَى تَرْشِيشَ، لأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّكَ إِلهٌ رَؤُوفٌ وَرَحِيمٌ بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَنَادِمٌ عَلَى الشَّرِّ.

וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד;הֱיוֹתִי֙ עַל אַדְמָתִ֔י כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי עַל לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י;אַתָּה֙ אֵֽל חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה

يونان 4: 2 Jon.4.2

وَصَلَّى إِلَى الرَّبِّ وَقَالَ: آهِ يَا رَبُّ، أَلَيْسَ هذَا كَلاَمِي إِذْ كُنْتُ بَعْدُ فِي أَرْضِي. لِذلِكَ بَادَرْتُ إِلَى الْهَرَبِ إِلَى تَرْشِيشَ، لأَنِّي عَلِمْتُ أَنَّكَ إِلهٌ رَؤُوفٌ وَرَحِيمٌ بَطِيءُ الْغَضَبِ وَكَثِيرُ الرَّحْمَةِ وَنَادِمٌ عَلَى الشَّرِّ.

וַיִּתְפַּלֵּ֨ל אֶל יְהוָ֜ה וַיֹּאמַ֗ר אָנָּ֤ה יְהוָה֙ הֲלוֹא זֶ֣ה דְבָרִ֗י עַד;הֱיוֹתִי֙ עַל אַדְמָתִ֔י כֵּ֥ן קִדַּ֖מְתִּי עַל לִבְרֹ֣חַ תַּרְשִׁ֑ישָׁה כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י;אַתָּה֙ אֵֽל חַנּ֣וּן וְרַח֔וּם אֶ֤רֶךְ אַפַּ֙יִם֙ וְרַב חֶ֔סֶד וְנִחָ֖ם עַל הָרָעָֽה

يونان 4: 3 Jon.4.3

فَالآنَ يَا رَبُّ، خُذْ نَفْسِي مِنِّي، لأَنَّ مَوْتِي خَيْرٌ مِنْ حَيَاتِي.

וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה קַח;נָ֥א נַפְשִׁ֖י מִמֶּ֑נִּי כִּ֛י מוֹתִ֖י ט֥וֹב מֵחַיָּֽי

يونان 4: 4 Jon.4.4

فَقَالَ الرَّبُّ: هَلِ اغْتَظْتَ بِالصَّوَابِ..

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה חָ֥רָה;לָֽךְ הַהֵיטֵ֖ב

يونان 4: 6 Jon.4.6

فَأَعَدَّ الرَّبُّ الإِلهُ يَقْطِينَةً فَارْتَفَعَتْ فَوْقَ يُونَانَ لِتَكُونَ ظِلاُ عَلَى رَأْسِهِ، لِكَيْ يُخَلِّصَهُ مِنْ غَمِّهِ. فَفَرِحَ يُونَانُ مِنْ أَجْلِ الْيَقْطِينَةِ فَرَحًا عَظِيمًا.

וַיְמַ֣ן יְהוָֽה אֱ֠לֹהִים קִיקָי֞וֹן וַיַּ֣עַל מֵעַ֣ל לְיוֹנָ֗ה לִֽהְי֥וֹת צֵל֙ עַל רֹאשׁ֔וֹ לְהַצִּ֥יל;ל֖וֹ מֵרָֽעָת֑וֹ וַיִּשְׂמַ֥ח יוֹנָ֛ה עַל הַקִּֽיקָי֖וֹן שִׂמְחָ֥ה גְדוֹלָֽה

يونان 4: 10 Jon.4.10

فَقَالَ الرَّبُّ: أَنْتَ شَفِقْتَ عَلَى الْيَقْطِينَةِ الَّتِي لَمْ تَتْعَبْ فِيهَا وَلاَ رَبَّيْتَهَا، الَّتِي بِنْتَ لَيْلَةٍ كَانَتْ وَبِنْتَ لَيْلَةٍ هَلَكَتْ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה אַתָּ֥ה חַ֙סְתָּ֙ עַל הַקִּ֣יקָי֔וֹן אֲשֶׁ֛ר לֹא עָמַ֥לְתָּ בּ֖וֹ וְלֹ֣א גִדַּלְתּ֑וֹ שֶׁבִּן לַ֥יְלָה הָיָ֖ה וּבִן לַ֥יְלָה אָבָֽד

ميخا 1: 1 Mic.1.1

قَوْلُ الرَّبِّ الَّذِي صَارَ إِلَى مِيخَا الْمُورَشْتِيِّ فِي أَيَّامِ يُوثَامَ وَآحَازَ وَحَزَقِيَّا مُلُوكِ يَهُوذَا، الَّذِي رَآهُ عَلَى السَّامِرَةِ وَأُورُشَلِيمَ:

דְּבַר יְהוָ֣ה אֲשֶׁ֣ר הָיָ֗ה אֶל מִיכָה֙ הַמֹּ֣רַשְׁתִּ֔י בִּימֵ֥י יוֹתָ֛ם אָחָ֥ז יְחִזְקִיָּ֖ה מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֑ה אֲשֶׁר חָזָ֥ה עַל שֹׁמְר֖וֹן וִירֽוּשָׁלִָֽם

ميخا 1: 3 Mic.1.3

فَإِنَّهُ هُوَذَا الرَّبُّ يَخْرُجُ مِنْ مَكَانِهِ وَيَنْزِلُ وَيَمْشِي عَلَى شَوَامِخِ الأَرْضِ،

כִּֽי הִנֵּ֥ה יְהוָ֖ה יֹצֵ֣א מִמְּקוֹמ֑וֹ וְיָרַ֥ד וְדָרַ֖ךְ עַל בָּ֥מֳתֵי אָֽרֶץ

ميخا 1: 12 Mic.1.12

لأَنَّ السَّاكِنَةَ فِي مَارُوثَ اغْتَمَّتْ لأَجْلِ خَيْرَاتِهَا، لأَنَّ شَرًّا قَدْ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ إِلَى بَابِ أُورُشَلِيمَ.

כִּֽי יוֹשֶׁ֣בֶת מָר֑וֹת חָ֥לָֽה לְט֖וֹב כִּֽי רָע֙ יָ֤רַד מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה לְשַׁ֖עַר יְרוּשָׁלִָֽם

ميخا 2: 3 Mic.2.3

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أَفْتَكِرُ عَلَى هذِهِ الْعَشِيرَةِ بِشَرّ لاَ تُزِيلُونَ مِنْهُ أَعْنَاقَكُمْ، وَلاَ تَسْلُكُونَ بِالتَّشَامُخِ لأَنَّهُ زَمَانٌ رَدِيءٌ.

לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֥י חֹשֵׁ֛ב עַל הַזֹּ֖את הַמִּשְׁפָּחָ֥ה רָעָ֑ה לֹֽא תָמִ֨ישׁוּ מִשָּׁ֜ם צַוְּארֹֽתֵיכֶ֗ם וְלֹ֤א תֵֽלְכוּ֙ רוֹמָ֔ה כִּ֛י;הִֽיא עֵ֥ת רָעָ֖ה

ميخا 2: 5 Mic.2.5

لِذلِكَ لاَ يَكُونُ لَكَ مَنْ يُلْقِي حَبْلاً فِي نَصِيبٍ بَيْنَ جَمَاعَةِ الرَّبِّ.

לָכֵן֙ לֹֽא יִֽהְיֶ֣ה לְךָ֔ מַשְׁלִ֥יךְ חֶ֖בֶל בְּגוֹרָ֑ל בִּקְהַ֖ל יְהוָֽה

ميخا 2: 7 Mic.2.7

أَيُّهَا الْمُسَمَّى بَيْتَ يَعْقُوبَ، هَلْ قَصُرَتْ رُوحُ الرَّبِّ. أَهذِهِ أَفْعَالُهُ. أَلَيْسَتْ أَقْوَالِي صَالِحَةً نَحْوَ مَنْ يَسْلُكُ بِالاسْتِقَامَةِ.

הֶאָמ֣וּר בֵּֽית יַעֲקֹ֗ב הֲקָצַר֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה אִם;אֵ֖לֶּה מַעֲלָלָ֑יו הֲל֤וֹא דְבָרַ֨י יֵיטִ֔יבוּ עִ֖ם הוֹלֵֽךְ הַיָּשָׁ֥ר

ميخا 2: 13 Mic.2.13

قَدْ صَعِدَ الْفَاتِكُ أَمَامَهُمْ. يَقْتَحِمُونَ وَيَعْبُرُونَ مِنَ الْبَابِ، وَيَخْرُجُونَ مِنْهُ، وَيَجْتَازُ مَلِكُهُمْ أَمَامَهُمْ، وَالرَّبُّ فِي رَأْسِهِمْ.

עָלָ֤ה הַפֹּרֵץ֙ לִפְנֵיהֶ֔ם פָּֽרְצוּ֙ וַֽיַּעֲבֹ֔רוּ שַׁ֖עַר וַיֵּ֣צְאוּ ב֑וֹ וַיַּעֲבֹ֤ר מַלְכָּם֙ לִפְנֵיהֶ֔ם וַיהוָ֖ה בְּרֹאשָֽׁם

ميخا 3: 4 Mic.3.4

حِينَئِذٍ يَصْرُخُونَ إِلَى الرَّبِّ فَلاَ يُجِيبُهُمْ، بَلْ يَسْتُرُ وَجْهَهُ عَنْهُمْ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ كَمَا أَسَاءُوا أَعْمَالَهُمْ.

אָ֚ז יִזְעֲק֣וּ אֶל יְהוָ֔ה וְלֹ֥א יַעֲנֶ֖ה;אוֹתָ֑ם וְיַסְתֵּ֨ר פָּנָ֤יו מֵהֶם֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔יא כַּאֲשֶׁ֥ר הֵרֵ֖עוּ מַעַלְלֵיהֶֽם

ميخا 3: 5 Mic.3.5

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَلَى الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يُضِلُّونَ شَعْبِي، الَّذِينَ يَنْهَشُونَ بِأَسْنَانِهِمْ، وَيُنَادُونَ: سَلاَمٌ. وَالَّذِي لاَ يَجْعَلُ فِي أَفْوَاهِهِمْ شَيْئًا، يَفْتَحُونَ عَلَيْهِ حَرْبًا:

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל הַנְּבִיאִ֖ים הַמַּתְעִ֣ים עַמִּ֑י הַנֹּשְׁכִ֤ים בְּשִׁנֵּיהֶם֙ וְקָרְא֣וּ שָׁל֔וֹם וַאֲשֶׁר֙ לֹא יִתֵּ֣ן עַל פִּיהֶ֔ם וְקִדְּשׁ֥וּ עָלָ֖יו מִלְחָמָֽה

ميخا 3: 8 Mic.3.8

لكِنَّنِي أَنَا مَلآنٌ قُوَّةَ رُوحِ الرَّبِّ وَحَقًّا وَبَأْسًا، لأُخَبِّرَ يَعْقُوبَ بِذَنْبِهِ وَإِسْرَائِيلَ بِخَطِيَّتِهِ.

וְאוּלָ֗ם אָנֹכִ֞י מָלֵ֤אתִי כֹ֙חַ֙ ר֣וּחַ יְהוָ֔ה וּמִשְׁפָּ֖ט וּגְבוּרָ֑ה לְהַגִּ֤יד לְיַֽעֲקֹב֙ פִּשְׁע֔וֹ וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל חַטָּאתֽוֹ

ميخا 3: 11 Mic.3.11

رُؤَسَاؤُهَا يَقْضُونَ بِالرَّشْوَةِ، وَكَهَنَتُهَا يُعَلِّمُونَ بِالأُجْرَةِ، وَأَنْبِيَاؤُهَا يَعْرِفُونَ بِالْفِضَّةِ، وَهُمْ يَتَوَكَّلُونَ عَلَى الرَّبِّ قَائِلِينَ: أَلَيْسَ الرَّبُّ فِي وَسَطِنَا. لاَ يَأْتِي عَلَيْنَا شَرٌّ..

רָאשֶׁ֣יהָ יִשְׁפֹּ֗טוּ בְּשֹׁ֣חַד וְכֹהֲנֶ֙יהָ֙ יוֹר֔וּ בִּמְחִ֣יר וּנְבִיאֶ֖יהָ יִקְסֹ֑מוּ בְּכֶ֣סֶף יִשָּׁעֵ֣נוּ וְעַל יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֤וֹא יְהוָה֙ בְּקִרְבֵּ֔נוּ לֹֽא תָב֥וֹא עָלֵ֖ינוּ רָעָֽה

ميخا 3: 11 Mic.3.11

رُؤَسَاؤُهَا يَقْضُونَ بِالرَّشْوَةِ، وَكَهَنَتُهَا يُعَلِّمُونَ بِالأُجْرَةِ، وَأَنْبِيَاؤُهَا يَعْرِفُونَ بِالْفِضَّةِ، وَهُمْ يَتَوَكَّلُونَ عَلَى الرَّبِّ قَائِلِينَ: أَلَيْسَ الرَّبُّ فِي وَسَطِنَا. لاَ يَأْتِي عَلَيْنَا شَرٌّ..

רָאשֶׁ֣יהָ יִשְׁפֹּ֗טוּ בְּשֹׁ֣חַד וְכֹהֲנֶ֙יהָ֙ יוֹר֔וּ בִּמְחִ֣יר וּנְבִיאֶ֖יהָ יִקְסֹ֑מוּ בְּכֶ֣סֶף יִשָּׁעֵ֣נוּ וְעַל יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֤וֹא יְהוָה֙ בְּקִרְבֵּ֔נוּ לֹֽא תָב֥וֹא עָלֵ֖ינוּ רָעָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (6508 آية)