יְהֹוָה (H3068) - Yᵉhôvâh | معجم سترونغ العبري

إرميا 46: 26 Jer.46.26

وَأَدْفَعُهُمْ لِيَدِ طَالِبِي نُفُوسِهِمْ، وَلِيَدِ نَبُوخَذْراصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، وَلِيَدِ عَبِيدِهِ. ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ تُسْكَنُ كَالأَيَّامِ الْقَدِيمَةِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וּנְתַתִּ֗ים בְּיַד֙ מְבַקְשֵׁ֣י נַפְשָׁ֔ם וּבְיַ֛ד נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל וּבְיַד עֲבָדָ֑יו וְאַחֲרֵי כֵ֛ן תִּשְׁכֹּ֥ן כִּֽימֵי קֶ֖דֶם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 47: 1 Jer.47.1

كَلِمَةُ الرَّبِّ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا النَّبِيِّ عَنِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ قَبْلَ ضَرْبِ فِرْعَوْنَ غَزَّةَ:

דְבַר יְהוָ֛ה אֲשֶׁ֨ר הָיָ֧ה אֶל יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל פְּלִשְׁתִּ֑ים בְּטֶ֛רֶם יַכֶּ֥ה פַרְעֹ֖ה עַזָּֽה

إرميا 47: 2 Jer.47.2

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا مِيَاهٌ تَصْعَدُ مِنَ الشِّمَالِ وَتَكُونُ سَيْلاً جَارِفًا، فَتُغَشِّي الأَرْضَ وَمِلأَهَا، الْمَدِينَةَ وَالسَّاكِنِينَ فِيهَا، فَيَصْرُخُ النَّاسُ، وَيُوَلْوِلُ كُلُّ سُكَّانِ الأَرْضِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנֵּה מַ֜יִם עֹלִ֤ים מִצָּפוֹן֙ וְהָיוּ֙ לְנַ֣חַל שׁוֹטֵ֔ף וְיִשְׁטְפוּ֙ אֶ֣רֶץ וּמְלוֹאָ֔הּ עִ֖יר וְיֹ֣שְׁבֵי בָ֑הּ וְזָֽעֲקוּ֙ הָֽאָדָ֔ם וְהֵילִ֕ל כֹּ֖ל יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

إرميا 47: 4 Jer.47.4

بِسَبَبِ الْيَوْمِ الآتِي لِهَلاَكِ كُلِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، لِيَنْقَرِضَ مِنْ صُورَ وَصَيْدُونَ كُلُّ بَقِيَّةٍ تُعِينُ، لأَنَّ الرَّبَّ يُهْلِكُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، بَقِيَّةَ جَزِيرَةِ كَفْتُورَ.

עַל הַיּ֗וֹם הַבָּא֙ לִשְׁד֣וֹד כָּל פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהַכְרִ֤ית לְצֹר֙ וּלְצִיד֔וֹן כֹּ֖ל שָׂרִ֣יד עֹזֵ֑ר כִּֽי יְהוָה֙ שֹׁדֵ֤ד פְּלִשְׁתִּ֔ים שְׁאֵרִ֖ית אִ֥י כַפְתּֽוֹר

إرميا 47: 6 Jer.47.6

آهِ، يَا سَيْفَ الرَّبِّ، حَتَّى مَتَى لاَ تَسْتَرِيحُ. انْضَمَّ إِلَى غِمْدِكَ. اهْدَأْ وَاسْكُنْ.

ה֗וֹי חֶ֚רֶב לַֽיהוָ֔ה עַד אָ֖נָה לֹ֣א תִשְׁקֹ֑טִי הֵאָֽסְפִי֙ אַל תַּעְרֵ֔ךְ הֵרָגְעִ֖י וָדֹֽמִּי

إرميا 47: 7 Jer.47.7

كَيْفَ يَسْتَرِيحُ وَالرَّبُّ قَدْ أَوْصَاهُ عَلَى أَشْقَلُونَ، وَعَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ هُنَاكَ وَاعَدَهُ..

אֵ֣יךְ תִּשְׁקֹ֔טִי וַֽיהוָ֖ה צִוָּה;לָ֑הּ אֶֽל אַשְׁקְל֛וֹן וְאֶל ח֥וֹף הַיָּ֖ם שָׁ֥ם יְעָדָֽהּ

إرميا 48: 1 Jer.48.1

عَنْ مُوآبَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: وَيْلٌ لِنَبُو لأَنَّهَا قَدْ خَرِبَتْ. خَزِيَتْ وَأُخِذَتْ قَرْيَتَايِمُ. خَزِيَتْ مِسْجَابُ وَارْتَعَبَتْ.

לְמוֹאָ֡ב כֹּֽה אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל ה֤וֹי אֶל;נְבוֹ֙ כִּ֣י שֻׁדָּ֔דָה הֹבִ֥ישָׁה נִלְכְּדָ֖ה קִרְיָתָ֑יִם הֹבִ֥ישָׁה הַמִּשְׂגָּ֖ב וָחָֽתָּה

إرميا 48: 8 Jer.48.8

وَيَأْتِي الْمُهْلِكُ إِلَى كُلِّ مَدِينَةٍ، فَلاَ تُفْلِتُ مَدِينَةٌ، فَيَبِيدُ الْوَطَاءُ، وَيَهْلِكُ السَّهْلُ كَمَا قَالَ الرَّبُّ.

וְיָבֹ֨א שֹׁדֵ֜ד אֶל כָּל עִ֗יר לֹ֣א תִמָּלֵ֔ט וְעִיר֙ וְאָבַ֥ד הָעֵ֖מֶק וְנִשְׁמַ֣ד הַמִּישֹׁ֑ר אֲשֶׁ֖ר אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 48: 10 Jer.48.10

مَلْعُونٌ مَنْ يَعْمَلُ عَمَلَ الرَّبِّ بِرِخَاءٍ، وَمَلْعُونٌ مَنْ يَمْنَعُ سَيْفَهُ عَنِ الدَّمِ.

אָר֗וּר עֹשֶׂ֛ה מְלֶ֥אכֶת יְהוָ֖ה רְמִיָּ֑ה וְאָר֕וּר מֹנֵ֥עַ חַרְבּ֖וֹ מִדָּֽם

إرميا 48: 12 Jer.48.12

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُرْسِلُ إِلَيْهِ مُصْغِينَ فَيُصْغُونَهُ، وَيُفَرِّغُونَ آنِيَتَهُ، وَيَكْسِرُونَ أَوْعِيَتَهُمْ.

לָכֵ֞ן הִנֵּ֖ה יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וְשִׁלַּחְתִּי ל֥וֹ צֹעִ֖ים וְצֵעֻ֑הוּ יָרִ֔יקוּ וְכֵלָ֣יו יְנַפֵּֽצוּ וְנִבְלֵיהֶ֖ם

إرميا 48: 15 Jer.48.15

أُهْلِكَتْ مُوآبُ وَصَعِدَتْ مُدُنُهَا، وَخِيَارُ مُنْتَخَبِيهَا نَزَلُوا لِلْقَتْلِ، يَقُولُ الْمَلِكُ رَبُّ الْجُنُودِ اسْمُهُ.

שֻׁדַּ֤ד מוֹאָב֙ עָלָ֔ה וְעָרֶ֣יהָ וּמִבְחַ֥ר בַּֽחוּרָ֖יו יָרְד֣וּ לַטָּ֑בַח נְאֻ֨ם הַמֶּ֔לֶךְ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ

إرميا 48: 25 Jer.48.25

عُضِبَ قَرْنُ مُوآبَ، وَتَحَطَّمَتْ ذِرَاعُهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

נִגְדְּעָה֙ קֶ֣רֶן מוֹאָ֔ב נִשְׁבָּ֑רָה וּזְרֹע֖וֹ נְאֻ֖ם יְהוָֽה

إرميا 48: 26 Jer.48.26

أَسْكِرُوهُ لأَنَّهُ قَدْ تَعَاظَمَ عَلَى الرَّبِّ، فَيَتَمَرَّغَ مُوآبُ فِي قُيَائِهِ، وَهُوَ أَيْضًا يَكُونُ ضُحْكَةً.

הַשְׁכִּירֻ֕הוּ כִּ֥י הִגְדִּ֑יל עַל יְהוָ֖ה וְסָפַ֤ק מוֹאָב֙ בְּקִיא֔וֹ הֽוּא גַּם וְהָיָ֥ה לִשְׂחֹ֖ק

إرميا 48: 30 Jer.48.30

أَنَا عَرَفْتُ سَخَطَهُ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّهُ بَاطِلٌ. أَكَاذِيبُهُ فَعَلَتْ بَاطِلاً.

אֲנִ֤י יָדַ֙עְתִּי֙ עֶבְרָת֖וֹ נְאֻם יְהוָ֔ה וְלֹא;כֵ֑ן בַּדָּ֖יו עָשֽׂוּ לֹא;כֵ֥ן

إرميا 48: 35 Jer.48.35

وَأُبَطِّلُ مِنْ مُوآبَ، يَقُولُ الرَّبُّ، مَنْ يُصْعِدُ فِي مُرْتَفَعَةٍ، وَمَنْ يُبَخِّرُ لآلِهَتِهِ.

וְהִשְׁבַּתִּ֥י לְמוֹאָ֖ב נְאֻם יְהוָ֑ה מַעֲלֶ֣ה בָמָ֔ה וּמַקְטִ֖יר לֵאלֹהָֽיו

إرميا 48: 38 Jer.48.38

عَلَى كُلِّ سُطُوحِ مُوآبَ وَفِي شَوَارِعِهَا كُلِّهَا نَوْحٌ، لأَنِّي قَدْ حَطَمْتُ مُوآبَ كَإِنَاءٍ لاَ مَسَرَّةَ بِهِ، يَقُولُ الرَّبُّ.

עַ֣ל כָּל גַּגּ֥וֹת מוֹאָ֛ב וּבִרְחֹבֹתֶ֖יהָ כֻּלֹּ֣ה מִסְפֵּ֑ד כִּֽי שָׁבַ֣רְתִּי מוֹאָ֗ב כִּכְלִ֛י אֵֽין חֵ֥פֶץ בּ֖וֹ נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 48: 40 Jer.48.40

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا هُوَ يَطِيرُ كَنَسْرٍ، وَيَبْسُطُ جَنَاحَيْهِ عَلَى مُوآبَ.

כִּי כֹה֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנֵּ֥ה יִדְאֶ֑ה כַנֶּ֖שֶׁר וּפָרַ֥שׂ כְּנָפָ֖יו אֶל מוֹאָֽב

إرميا 48: 42 Jer.48.42

وَيَهْلِكُ مُوآبُ عَنْ أَنْ يَكُونَ شَعْبًا، لأَنَّهُ قَدْ تَعَاظَمَ عَلَى الرَّبِّ.

וְנִשְׁמַ֥ד מוֹאָ֖ב מֵעָ֑ם כִּ֥י הִגְדִּֽיל עַל יְהוָ֖ה

إرميا 48: 43 Jer.48.43

خَوْفٌ وَحُفْرَةٌ وَفَخٌّ عَلَيْكَ يَا سَاكِنَ مُوآبَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

פַּ֥חַד וָפַ֖חַת וָפָ֑ח עָלֶ֛יךָ יוֹשֵׁ֥ב מוֹאָ֖ב נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 48: 44 Jer.48.44

الَّذِي يَهْرُبُ مِنْ وَجْهِ الْخَوْفِ يَسْقُطُ فِي الْحُفْرَةِ، وَالَّذِي يَصْعَدُ مِنَ الْحُفْرَةِ يَعْلَقُ فِي الْفَخِّ، لأَنِّي أَجْلِبُ عَلَيْهَا، أيْ عَلَى مُوآبَ، سَنَةَ عِقَابِهِمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

הַנָּ֞ס מִפְּנֵ֤י הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל הַפַּ֔חַת וְהָֽעֹלֶה֙ מִן הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי אָבִ֨יא אֵלֶ֧יהָ אֶל מוֹאָ֛ב שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 48: 47 Jer.48.47

وَلكِنَّنِي أَرُدُّ سَبْيَ مُوآبَ فِي آخِرِ الأَيَّامِ، يَقُولُ الرَّبُّ. إِلَى هُنَا قَضَاءُ مُوآبَ.

וְשַׁבְתִּ֧י שְׁבוּת מוֹאָ֛ב בְּאַחֲרִ֥ית הַיָּמִ֖ים נְאֻם יְהוָ֑ה עַד הֵ֖נָּה מִשְׁפַּ֥ט מוֹאָֽב

إرميا 49: 1 Jer.49.1

عَنْ بَنِي عَمُّونَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَلَيْسَ لإِسْرَائِيلَ بَنُونَ، أَوْ لاَ وَارِثٌ لَهُ. لِمَاذَا يَرِثُ مَلِكُهُمْ جَادَ، وَشَعْبُهُ يَسْكُنُ فِي مُدُنِهِ.

לִבְנֵ֣י עַמּ֗וֹן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֵין֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל הֲבָנִ֥ים אִם אֵ֣ין יוֹרֵ֖שׁ ל֑וֹ מַדּ֗וּעַ יָרַ֤שׁ מַלְכָּם֙ גָּ֔ד וְעַמּ֖וֹ יָשָֽׁב בְּעָרָ֥יו

إرميا 49: 2 Jer.49.2

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُسْمِعُ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ جَلَبَةَ حَرْبٍ، وَتَصِيرُ تَلاًّ خَرِبًا، وَتُحْرَقُ بَنَاتُهَا بِالنَّارِ، فَيَرِثُ إِسْرَائِيلُ الَّذِينَ وَرِثُوهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

לָכֵ֡ן הִנֵּה֩ יָמִ֨ים בָּאִ֜ים נְאֻם יְהוָ֗ה וְ֠הִשְׁמַעְתִּי אֶל רַבַּ֨ת בְּנֵי עַמּ֜וֹן תְּרוּעַ֣ת מִלְחָמָ֗ה וְהָֽיְתָה֙ לְתֵ֣ל שְׁמָמָ֔ה תִּצַּ֑תְנָה וּבְנֹתֶ֖יהָ בָּאֵ֣שׁ וְיָרַ֧שׁ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת יֹרְשָׁ֖יו אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 49: 2 Jer.49.2

لِذلِكَ هَا أَيَّامٌ تَأْتِي، يَقُولُ الرَّبُّ، وَأُسْمِعُ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ جَلَبَةَ حَرْبٍ، وَتَصِيرُ تَلاًّ خَرِبًا، وَتُحْرَقُ بَنَاتُهَا بِالنَّارِ، فَيَرِثُ إِسْرَائِيلُ الَّذِينَ وَرِثُوهُ، يَقُولُ الرَّبُّ.

לָכֵ֡ן הִנֵּה֩ יָמִ֨ים בָּאִ֜ים נְאֻם יְהוָ֗ה וְ֠הִשְׁמַעְתִּי אֶל רַבַּ֨ת בְּנֵי עַמּ֜וֹן תְּרוּעַ֣ת מִלְחָמָ֗ה וְהָֽיְתָה֙ לְתֵ֣ל שְׁמָמָ֔ה תִּצַּ֑תְנָה וּבְנֹתֶ֖יהָ בָּאֵ֣שׁ וְיָרַ֧שׁ יִשְׂרָאֵ֛ל אֶת יֹרְשָׁ֖יו אָמַ֥ר יְהוָֽה

إرميا 49: 6 Jer.49.6

ثُمَّ بَعْدَ ذلِكَ أَرُدُّ سَبْيَ بَنِي عَمُّونَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

וְאַחֲרֵי כֵ֗ן אָשִׁ֛יב שְׁב֥וּת בְּנֵֽי עַמּ֖וֹן נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 49: 7 Jer.49.7

عَنْ أَدُومَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: أَلاَ حِكْمَةَ بَعْدُ فِي تِيْمَانَ. هَلْ بَادَتِ الْمَشُورَةُ مِنَ الْفُهَمَاءِ. هَلْ فَرَغَتْ حِكْمَتُهُمْ.

לֶאֱד֗וֹם כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הַאֵ֥ין חָכְמָ֖ה ע֛וֹד בְּתֵימָ֑ן אָבְדָ֤ה עֵצָה֙ מִבָּנִ֔ים נִסְרְחָ֖ה חָכְמָתָֽם

إرميا 49: 12 Jer.49.12

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هَا إِنَّ الَّذِينَ لاَ حَقَّ لَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا الْكَأْسَ قَدْ شَرِبُوا، فَهَلْ أَنْتَ تَتَبَرَّأُ تَبَرُّؤًا. لاَ تَتَبَرَّأُ. بَلْ إِنَّمَا تَشْرَبُ شُرْبًا.

כִּי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִ֠נֵּה אֲשֶׁר אֵ֨ין מִשְׁפָּטָ֜ם לִשְׁתּ֤וֹת הַכּוֹס֙ שָׁת֣וֹ;יִשְׁתּ֔וּ וְאַתָּ֣ה;ה֔וּא נָקֹ֖ה תִּנָּקֶ֑ה לֹ֣א תִנָּקֶ֔ה כִּ֥י שָׁתֹ֖ה תִּשְׁתֶּֽה

إرميا 49: 13 Jer.49.13

لأَنِّي بِذَاتِي حَلَفْتُ، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّ بُصْرَةَ تَكُونُ دَهَشًا وَعَارًا وَخَرَابًا وَلَعْنَةً، وَكُلَُّ مُدُنِهَا تَكُونُ خِرَبًا أَبَدِيَّةً.

כִּ֣י בִ֤י נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ נְאֻם יְהוָ֔ה כִּֽי בָצְרָ֑ה תִּֽהְיֶ֣ה לְשַׁמָּ֧ה לְחֶרְפָּ֛ה לְחֹ֥רֶב וְלִקְלָלָ֖ה וְכָל עָרֶ֥יהָ תִהְיֶ֖ינָה לְחָרְב֥וֹת עוֹלָֽם

إرميا 49: 14 Jer.49.14

قَدْ سَمِعْتُ خَبَرًا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ، وَأُرْسِلَ رَسُولٌ إِلَى الأُمَمِ تَجَمَّعُوا وَتَعَالَوْا عَلَيْهَا، وَقُومُوا لِلْحَرْبِ.

שָׁמַ֙עְתִּי֙ שְׁמוּעָ֤ה מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה שָׁל֑וּחַ וְצִ֖יר בַּגּוֹיִ֣ם הִֽתְקַבְּצוּ֙ וּבֹ֣אוּ עָלֶ֔יהָ וְק֖וּמוּ לַמִּלְחָמָֽה

إرميا 49: 16 Jer.49.16

قَدْ غَرَّكَ تَخْوِيفُكَ، كِبْرِيَاءُ قَلْبِكَ، يَا سَاكِنُ فِي مَحَاجِئِ الصَّخْرِ، الْمَاسِكَ مُرْتَفَعِ الأَكَمَةِ. وَإِنْ رَفَعْتَ كَنَسْرٍ عُشَّكَ، فَمِنْ هُنَاكَ أُحْدِرُكَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

הִשִּׁ֤יא;אֹתָךְ֙ תִּֽפְלַצְתְּךָ֞ זְד֣וֹן לִבֶּ֔ךָ שֹֽׁכְנִי֙ בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֔לַע תֹּפְשִׂ֖י מְר֣וֹם גִּבְעָ֑ה כִּֽי תַגְבִּ֤יהַ כַּנֶּ֙שֶׁר֙ קִנֶּ֔ךָ מִשָּׁ֥ם אֽוֹרִידְךָ֖ נְאֻם יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (6508 آية)