المعنى المختصر للكلمة
yᵉda:
{to know (properly, to ascertain by seeing)
اللفظ الأصلي
יְדַע
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
yᵉda
(yed-ah)
تكرار الورود في الكتاب
47
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
{to know (properly, to ascertain by seeing)
2
used in a great variety of senses, figuratively, literally, euphemistically and inferentially (including observation, care, recognition
3
and causatively, instruction, designation, punishment, etc.)}
الإنجليزية — KJV Translation Tags
certify
know
make known
teach
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
תִנְדַּ֗ע (2×)
לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי (2×)
יְדִ֙יעַ֙ (2×)
תִּנְדַּֽע (1×)
תְּהוֹדְעֽוּן (1×)
תִנְדַּ֔ע (1×)
תְהֽוֹדְעוּנַּ֙נִי֙ (1×)
תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (47 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
عزرا 4: 12
Ezr.4.12
لِيُعْلَمِ الْمَلِكُ أَنَّ الْيَهُودَ الَّذِينَ صَعِدُوا مِنْ عِنْدِكَ إِلَيْنَا قَدْ أَتَوْا إِلَى أُورُشَلِيمَ وَيَبْنُونَ الْمَدِينَةَ الْعَاصِيَةَ الرَّدِيَّةَ، وَقَدْ أَكْمَلُوا أَسْوَارَهَا وَرَمَّمُوا أُسُسَهَا.
יְדִ֙יעַ֙ לְמַלְכָּ֔א יְהוּדָיֵ֗א דִּ֣י סְלִ֙קוּ֙ מִן לְוָתָ֔ךְ עֲלֶ֥ינָא אֲת֖וֹ לִירוּשְׁלֶ֑ם בָּנַ֔יִן קִרְיְתָ֨א מָֽרָדְתָּ֤א וּבִֽישְׁתָּא֙ שַׁכְלִ֔ילוּ וְשׁוּרַיָּ֣א יַחִֽיטוּ וְאֻשַּׁיָּ֖א
عزرا 4: 13
Ezr.4.13
لِيَكُنِ الآنَ مَعْلُومًا لَدَى الْمَلِكِ أَنَّهُ إِذَا بُنِيَتْ هذِهِ الْمَدِينَةُ وَأُكْمِلَتْ أَسْوَارُهَا لاَ يُؤَدُّونَ جِزْيَةً وَلاَ خَرَاجًا وَلاَ خِفَارَةً، فَأَخِيرًا تَضُرُّ الْمُلُوكَ.
לֶהֱוֵ֣א כְּעַ֗ן יְדִ֙יעַ֙ לְמַלְכָּ֔א דִּ֠י הֵ֣ן תִּתְבְּנֵ֔א דָךְ֙ קִרְיְתָ֥א יִֽשְׁתַּכְלְל֑וּן וְשׁוּרַיָּ֖ה לָ֣א יִנְתְּנ֔וּן מִנְדָּֽה בְל֤וֹ וַהֲלָךְ֙ תְּהַנְזִֽק;וְאַפְּתֹ֥ם מַלְכִ֖ים
عزرا 4: 14
Ezr.4.14
وَالآنَ بِمَا إِنَّنَا نَأْكُلُ مِلْحَ دَارِ الْمَلِكِ، وَلاَ يَلِيقُ بِنَا أَنْ نَرَى ضَرَرَ الْمَلِكِ، لِذلِكَ أَرْسَلْنَا فَأَعْلَمْنَا الْمَلِكَ،
כְּעַ֗ן כָּל;קֳבֵל֙ מְלַ֔חְנָא דִּֽי;מְלַ֤ח הֵֽיכְלָא֙ לָ֥א אֲֽרִֽיךְ לַ֖נָא לְמֶֽחֱזֵ֑א וְעַרְוַ֣ת מַלְכָּ֔א עַ֨ל;דְּנָ֔ה שְׁלַ֖חְנָא וְהוֹדַ֥עְנָא לְמַלְכָּֽא
عزرا 4: 15
Ezr.4.15
لِكَيْ يُفَتَّشَ فِي سِفْرِ أَخْبَارِ آبَائِكَ، فَتَجِدَ فِي سِفْرِ الأَخْبَارِ وَتَعْلَمَ أَنَّ هذِهِ الْمَدِينَةَ مَدِينَةٌ عَاصِيَةٌ وَمُضِرَّةٌ لِلْمُلُوكِ وَالْبِلاَدِ، وَقَدْ عَمِلُوا عِصْيَانًا فِي وَسَطِهَا مُنْذُ الأَيَّامِ الْقَدِيمَةِ، لِذلِكَ أُخْرِبَتْ هذِهِ الْمَدِينَةُ.
דִּ֡י יְבַקַּר֩ בִּֽסְפַר דָּכְרָ֨נַיָּ֜א דִּ֣י;אֲבָהָתָ֗ךְ וּ֠תְהַשְׁכַּח בִּסְפַ֣ר דָּכְרָנַיָּא֮ וְתִנְדַּע֒ דִּי֩ דָ֜ךְ קִרְיְתָ֨א קִרְיָ֣א מָֽרָדָ֗א וּֽמְהַנְזְקַ֤ת מַלְכִין֙ וּמְדִנָ֔ן עָבְדִ֣ין וְאֶשְׁתַּדּוּר֙ בְּגַוַּ֔הּ מִן יוֹמָ֖ת עָלְמָ֑א עַ֨ל;דְּנָ֔ה הָֽחָרְבַֽת דָ֖ךְ קִרְיְתָ֥א
عزرا 4: 16
Ezr.4.16
وَنَحْنُ نُعْلِمُ الْمَلِكَ أَنَّهُ إِذَا بُنِيَتْ هذِهِ الْمَدِينَةُ وَأُكْمِلَتْ أَسْوَارُهَا لاَ يَكُونُ لَكَ عِنْدَ ذلِكَ نَصِيبٌ فِي عَبْرِ النَّهْرِ.
אֲנַ֙חְנָה֙ מְהוֹדְעִ֤ין לְמַלְכָּ֔א דִּ֠י הֵ֣ן תִּתְבְּנֵ֔א דָךְ֙ קִרְיְתָ֥א יִֽשְׁתַּכְלְל֑וּן וְשׁוּרַיָּ֖ה לָ֥א אִיתַ֖י לָֽךְ לָקֳבֵ֣ל דְּנָ֔ה חֲלָק֙ בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔א
عزرا 5: 8
Ezr.5.8
لِيَكُنْ مَعْلُومًا لَدَى الْمَلِكِ أَنَّنَا ذَهَبْنَا إِلَى بِلاَدِ يَهُوذَا، إِلَى بَيْتِ الإِلهِ الْعَظِيمِ، وَإِذَا بِهِ يُبْنَى بِحِجَارَةٍ عَظِيمَةٍ، وَيُوضَعُ خَشَبٌ فِي الْحِيطَانِ. وَهذَا الْعَمَلُ يُعْمَلُ بِسُرْعَةٍ وَيَنْجَحُ فِي أَيْدِيهِمْ.
לֶהֱוֵ֣א יְדִ֣יעַ לְמַלְכָּ֗א דִּֽי אֲזַ֜לְנָא מְדִֽינְתָּא֙ לִיה֤וּד לְבֵית֙ אֱלָהָ֣א רַבָּ֔א וְה֤וּא מִתְבְּנֵא֙ אֶ֣בֶן גְּלָ֔ל מִתְּשָׂ֣ם וְאָ֖ע בְּכֻתְלַיָּ֑א דָ֛ךְ וַעֲבִ֥ידְתָּא מִתְעַבְדָ֖א אָסְפַּ֥רְנָא וּמַצְלַ֥ח בְּיֶדְהֹֽם
عزرا 5: 10
Ezr.5.10
وَسَأَلْنَاهُمْ أَيْضًا عَنْ أَسْمَائِهِمْ لِنُعْلِمَكَ، وَكَتَبْنَا أَسْمَاءَ الرِّجَالِ رُؤُوسِهِمْ.
שְׁאֵ֥לְנָא;לְּהֹ֖ם וְאַ֧ף שְׁמָהָתְהֹ֛ם לְהוֹדָעוּתָ֑ךְ נִכְתֻּ֥ב שֻׁם גֻּבְרַיָּ֖א בְרָאשֵׁיהֹֽם
عزرا 7: 24
Ezr.7.24
وَنُعْلِمُكُمْ أَنَّ جَمِيعَ الْكَهَنَةِ وَاللاَّوِيِّينَ وَالْمُغَنِّينَ وَالْبَوَّابِينَ وَالنَّثِينِيمِ وَخُدَّامِ بَيْتِ اللهِ هذَا، لاَ يُؤْذَنُ أَنْ يُلْقَى عَلَيْهِمْ جِزْيَةٌ أَوْ خَرَاجٌ أَوْ خِفَارَةٌ.
וּלְכֹ֣ם;מְהוֹדְעִ֗ין דִּ֣י כָל כָּהֲנַיָּ֣א וְ֠לֵוָיֵא זַמָּ֨רַיָּ֤א תָרָֽעַיָּא֙ נְתִ֣ינַיָּ֔א וּפָ֣לְחֵ֔י בֵּ֖ית אֱלָהָ֣א דְנָ֑ה לָ֥א שַׁלִּ֖יט לְמִרְמֵ֥א עֲלֵיהֹֽם מִנְדָּ֤ה בְלוֹ֙ וַהֲלָ֔ךְ
عزرا 7: 25
Ezr.7.25
أَمَّا أَنْتَ يَا عَزْرَا، فَحَسَبَ حِكْمَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ ضَعْ حُكَّامًا وَقُضَاةً يَقْضُونَ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ مِنْ جَمِيعِ مَنْ يَعْرِفُ شَرَائِعَ إِلهِكَ. وَالَّذِينَ لاَ يَعْرِفُونَ فَعَلِّمُوهُمْ.
וְאַ֣נְתְּ עֶזְרָ֗א כְּחָכְמַ֨ת אֱלָהָ֤ךְ דִּֽי בִידָךְ֙ מֶ֣נִּי שָׁפְטִ֞ין וְדַיָּנִ֗ין לֶהֱוֹ֤ן;דָּאיְנִין֙ לְכָל עַמָּה֙ דִּ֚י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה לְכָל יָדְעֵ֖י דָּתֵ֣י אֱלָהָ֑ךְ וְדִ֧י לָ֦א יָדַ֖ע תְּהוֹדְעֽוּן
عزرا 7: 25
Ezr.7.25
أَمَّا أَنْتَ يَا عَزْرَا، فَحَسَبَ حِكْمَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ ضَعْ حُكَّامًا وَقُضَاةً يَقْضُونَ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ مِنْ جَمِيعِ مَنْ يَعْرِفُ شَرَائِعَ إِلهِكَ. وَالَّذِينَ لاَ يَعْرِفُونَ فَعَلِّمُوهُمْ.
וְאַ֣נְתְּ עֶזְרָ֗א כְּחָכְמַ֨ת אֱלָהָ֤ךְ דִּֽי בִידָךְ֙ מֶ֣נִּי שָׁפְטִ֞ין וְדַיָּנִ֗ין לֶהֱוֹ֤ן;דָּאיְנִין֙ לְכָל עַמָּה֙ דִּ֚י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה לְכָל יָדְעֵ֖י דָּתֵ֣י אֱלָהָ֑ךְ וְדִ֧י לָ֦א יָדַ֖ע תְּהוֹדְעֽוּן
عزرا 7: 25
Ezr.7.25
أَمَّا أَنْتَ يَا عَزْرَا، فَحَسَبَ حِكْمَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ ضَعْ حُكَّامًا وَقُضَاةً يَقْضُونَ لِجَمِيعِ الشَّعْبِ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ مِنْ جَمِيعِ مَنْ يَعْرِفُ شَرَائِعَ إِلهِكَ. وَالَّذِينَ لاَ يَعْرِفُونَ فَعَلِّمُوهُمْ.
וְאַ֣נְתְּ עֶזְרָ֗א כְּחָכְמַ֨ת אֱלָהָ֤ךְ דִּֽי בִידָךְ֙ מֶ֣נִּי שָׁפְטִ֞ין וְדַיָּנִ֗ין לֶהֱוֹ֤ן;דָּאיְנִין֙ לְכָל עַמָּה֙ דִּ֚י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה לְכָל יָדְעֵ֖י דָּתֵ֣י אֱלָהָ֑ךְ וְדִ֧י לָ֦א יָדַ֖ע תְּהוֹדְעֽוּן
دانيال 2: 5
Dan.2.5
فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِلْكَلْدَانِيِّينَ: قَدْ خَرَجَ مِنِّي الْقَوْلُ: إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ وَبِتَعْبِيرِهِ، تُصَيَّرُونَ إِرْبًا إِرْبًا وَتُجْعَلُ بُيُوتُكُمْ مَزْبَلَةً.
עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְכַשְׂדָּאֵ֔י אַזְדָּ֑א מִנִּ֣י מִלְּתָ֖א הֵ֣ן לָ֤א תְהֽוֹדְעוּנַּ֙נִי֙ חֶלְמָ֣א וּפִשְׁרֵ֔הּ תִּתְעַבְד֔וּן הַדָּמִין֙ יִתְּשָׂמֽוּן וּבָתֵּיכ֖וֹן נְוָלִ֥י
دانيال 2: 8
Dan.2.8
أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: إِنِّي أَعْلَمُ يَقِينًا أَنَّكُمْ تَكْتَسِبُونَ وَقْتًا، إِذْ رَأَيْتُمْ أَنَّ الْقَوْلَ قَدْ خَرَجَ مِنِّي
עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר אֲנָ֔ה יָדַ֣ע מִן;יַצִּיב֙ דִּ֥י;אַנְתּ֣וּן זָבְנִ֑ין עִדָּנָ֖א כָּל;קֳבֵל֙ דִּ֣י;חֲזֵית֔וֹן דִּ֥י מִלְּתָֽא אַזְדָּ֖א מִנִּ֥י
دانيال 2: 9
Dan.2.9
بِأَنَّهُ إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ فَقَضَاؤُكُمْ وَاحِدٌ. لأَنَّكُمْ قَدِ اتَّفَقْتُمْ عَلَى كَلاَمٍ كَذِبٍ وَفَاسِدٍ لِتَتَكَلَّمُوا بِهِ قُدَّامِي إِلَى أَنْ يَتَحَوَّلَ الْوَقْتُ. فَأَخْبِرُونِي بِالْحُلْمِ، فَأَعْلَمَ أَنَّكُمْ تُبَيِّنُونَ لِي تَعْبِيرَهُ.
דִּ֣י הֵן לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֶלְמָא֩ דָֽתְכ֗וֹן חֲדָה;הִ֣יא הִזְדְּמִנְתּוּן֙ וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י יִשְׁתַּנֵּ֑א עִדָּנָ֖א לָהֵ֗ן;אֱמַ֣רוּ;לִ֔י חֶלְמָא֙ וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י תְּהַחֲוֻנַּֽנִי פִשְׁרֵ֖הּ
دانيال 2: 9
Dan.2.9
بِأَنَّهُ إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ فَقَضَاؤُكُمْ وَاحِدٌ. لأَنَّكُمْ قَدِ اتَّفَقْتُمْ عَلَى كَلاَمٍ كَذِبٍ وَفَاسِدٍ لِتَتَكَلَّمُوا بِهِ قُدَّامِي إِلَى أَنْ يَتَحَوَّلَ الْوَقْتُ. فَأَخْبِرُونِي بِالْحُلْمِ، فَأَعْلَمَ أَنَّكُمْ تُبَيِّنُونَ لِي تَعْبِيرَهُ.
דִּ֣י הֵן לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֶלְמָא֩ דָֽתְכ֗וֹן חֲדָה;הִ֣יא הִזְדְּמִנְתּוּן֙ וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י יִשְׁתַּנֵּ֑א עִדָּנָ֖א לָהֵ֗ן;אֱמַ֣רוּ;לִ֔י חֶלְמָא֙ וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י תְּהַחֲוֻנַּֽנִי פִשְׁרֵ֖הּ
دانيال 2: 15
Dan.2.15
أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.
עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע
دانيال 2: 17
Dan.2.17
حِينَئِذٍ مَضَى دَانِيآلُ إِلَى بَيْتِهِ، وَأَعْلَمَ حَنَنْيَا وَمِيشَائِيلَ وَعَزَرْيَا أَصْحَابَهُ بِالأَمْرِ،
אֱדַ֥יִן אֲזַ֑ל דָּֽנִיֵּ֖אל לְבַיְתֵ֣הּ הוֹדַֽע וְ֠לַחֲנַנְיָה מִֽישָׁאֵ֧ל וַעֲזַרְיָ֛ה חַבְר֖וֹהִי מִלְּתָ֥א
دانيال 2: 21
Dan.2.21
وَهُوَ يُغَيِّرُ الأَوْقَاتَ وَالأَزْمِنَةَ. يَعْزِلُ مُلُوكًا وَيُنَصِّبُ مُلُوكًا. يُعْطِي الْحُكَمَاءَ حِكْمَةً، وَيُعَلِّمُ الْعَارِفِينَ فَهْمًا.
וְ֠הוּא מְהַשְׁנֵ֤א עִדָּנַיָּא֙ וְזִמְנַיָּ֔א מְהַעְדֵּ֥ה מַלְכִ֖ין וּמְהָקֵ֣ים מַלְכִ֑ין יָהֵ֤ב לְחַכִּימִ֔ין חָכְמְתָא֙ לְיָדְעֵ֥י וּמַנְדְּעָ֖א בִינָֽה
دانيال 2: 22
Dan.2.22
هُوَ يَكْشِفُ الْعَمَائِقَ وَالأَسْرَارَ. يَعْلَمُ مَا هُوَ فِي الظُّلْمَةِ، وَعِنْدَهُ يَسْكُنُ النُّورُ.
ה֛וּא גָּלֵ֥א עַמִּיקָתָ֖א וּמְסַתְּרָתָ֑א יָדַע֙ מָ֣ה בַחֲשׁוֹכָ֔א עִמֵּ֥הּ שְׁרֵֽא וּנְהוֹרָ֖א
دانيال 2: 23
Dan.2.23
إِيَّاكَ يَا إِلهَ آبَائِي أَحْمَدُ، وَأُسَبِّحُ الَّذِي أَعْطَانِي الْحِكْمَةَ وَالْقُوَّةَ وَأَعْلَمَنِي الآنَ مَا طَلَبْنَاهُ مِنْكَ، لأَنَّكَ أَعْلَمْتَنَا أَمْرَ الْمَلِكِ.
לָ֣ךְ אֱלָ֣הּ אֲבָהָתִ֗י מְהוֹדֵ֤א וּמְשַׁבַּח֙ דִּ֧י לִ֑י;יְהַ֣בְתְּ חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א הֽוֹדַעְתַּ֙נִי֙ וּכְעַ֤ן דִּֽי בְעֵ֣ינָא מִנָּ֔ךְ דִּֽי הוֹדַעְתֶּֽנָא מִלַּ֥ת מַלְכָּ֖א
دانيال 2: 23
Dan.2.23
إِيَّاكَ يَا إِلهَ آبَائِي أَحْمَدُ، وَأُسَبِّحُ الَّذِي أَعْطَانِي الْحِكْمَةَ وَالْقُوَّةَ وَأَعْلَمَنِي الآنَ مَا طَلَبْنَاهُ مِنْكَ، لأَنَّكَ أَعْلَمْتَنَا أَمْرَ الْمَلِكِ.
לָ֣ךְ אֱלָ֣הּ אֲבָהָתִ֗י מְהוֹדֵ֤א וּמְשַׁבַּח֙ דִּ֧י לִ֑י;יְהַ֣בְתְּ חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א הֽוֹדַעְתַּ֙נִי֙ וּכְעַ֤ן דִּֽי בְעֵ֣ינָא מִנָּ֔ךְ דִּֽי הוֹדַעְתֶּֽנָא מִלַּ֥ת מַלְכָּ֖א
دانيال 2: 25
Dan.2.25
حِينَئِذٍ دَخَلَ أَرْيُوخُ بِدَانِيآلَ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ مُسْرِعًا وَقَالَ لَهُ هكَذَا: قَدْ وَجَدْتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا الَّذِي يُعَرِّفُ الْمَلِكَ بِالتَّعْبِيرِ.
אֱדַ֤יִן הַנְעֵ֥ל אַרְיוֹךְ֙ לְדָנִיֵּ֖אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א בְּהִתְבְּהָלָ֔ה אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן דִּֽי הַשְׁכַּ֤חַת גְּבַר֙ מִן בְּנֵ֤י גָֽלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י יְהוֹדַֽע לְמַלְכָּ֥א פִשְׁרָ֖א
دانيال 2: 26
Dan.2.26
أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ، الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ: هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْتَ عَلَى أَنْ تُعَرِّفَنِي بِالْحُلْمِ الَّذِي رَأَيْتُ، وَبِتَعْبِيرِهِ.
עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֔אל דִּ֥י שְׁמֵ֖הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר הַֽאִיתָ֣ךְ כָּהֵ֗ל לְהוֹדָעֻתַ֛נִי חֶלְמָ֥א דִֽי חֲזֵ֖ית וּפִשְׁרֵֽהּ
دانيال 2: 28
Dan.2.28
لكِنْ يُوجَدُ إِلهٌ فِي السَّمَاوَاتِ كَاشِفُ الأَسْرَارِ، وَقَدْ عَرَّفَ الْمَلِكَ نَبُوخَذْنَصَّرَ مَا يَكُونُ فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ. حُلْمُكَ وَرُؤْيَا رَأْسِكَ عَلَى فِرَاشِكَ هُوَ هذَا:
בְּרַ֡ם אִיתַ֞י אֱלָ֤הּ בִּשְׁמַיָּא֙ גָּלֵ֣א רָזִ֔ין וְהוֹדַ֗ע לְמַלְכָּא֙ נְבֽוּכַדְנֶצַּ֔ר מָ֛ה לֶהֱוֵ֖א יוֹמַיָּ֑א בְּאַחֲרִ֣ית חֶלְמָ֨ךְ וְחֶזְוֵ֥י רֵאשָׁ֛ךְ עַֽל מִשְׁכְּבָ֖ךְ הֽוּא דְּנָ֥ה
دانيال 2: 29
Dan.2.29
أَنْتَ يَا أَيُّهَا الْمَلِكُ أَفْكَارُكَ عَلَى فِرَاشِكَ صَعِدَتْ إِلَى مَا يَكُونُ مِنْ بَعْدِ هذَا، وَكَاشِفُ الأَسْرَارِ يُعَرِّفُكَ بِمَا يَكُونُ.
אַ֣נְתְּ מַלְכָּ֗א רַעְיוֹנָךְ֙ עַל מִשְׁכְּבָ֣ךְ סְלִ֔קוּ מָ֛ה;דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א אַחֲרֵ֣י דְנָ֑ה וְגָלֵ֧א רָזַיָּ֛א הוֹדְעָ֖ךְ מָה;דִ֥י לֶהֱוֵֽא
دانيال 2: 30
Dan.2.30
أَمَّا أَنَا فَلَمْ يُكْشَفْ لِي هذَا السِّرُّ لِحِكْمَةٍ فِيَّ أَكْثَرَ مِنْ كُلِّ الأَحْيَاءِ، وَلكِنْ لِكَيْ يُعَرَّفَ الْمَلِكُ بِالتَّعْبِيرِ، وَلِكَيْ تَعْلَمَ أَفْكَارَ قَلْبِكَ.
וַאֲנָ֗ה לָ֤א גֱּלִ֣י בִּי֙ דְנָ֖ה רָזָ֥א בְחָכְמָה֙ דִּֽי;אִיתַ֥י;לִ֑י מִן כָּל חַיַּיָּ֔א לָהֵ֗ן עַל;דִּבְרַת֙;דִּ֤י יְהוֹדְע֔וּן לְמַלְכָּ֣א פִשְׁרָא֙ תִּנְדַּֽע וְרַעְיוֹנֵ֥י לִבְבָ֖ךְ
دانيال 2: 30
Dan.2.30
أَمَّا أَنَا فَلَمْ يُكْشَفْ لِي هذَا السِّرُّ لِحِكْمَةٍ فِيَّ أَكْثَرَ مِنْ كُلِّ الأَحْيَاءِ، وَلكِنْ لِكَيْ يُعَرَّفَ الْمَلِكُ بِالتَّعْبِيرِ، وَلِكَيْ تَعْلَمَ أَفْكَارَ قَلْبِكَ.
וַאֲנָ֗ה לָ֤א גֱּלִ֣י בִּי֙ דְנָ֖ה רָזָ֥א בְחָכְמָה֙ דִּֽי;אִיתַ֥י;לִ֑י מִן כָּל חַיַּיָּ֔א לָהֵ֗ן עַל;דִּבְרַת֙;דִּ֤י יְהוֹדְע֔וּן לְמַלְכָּ֣א פִשְׁרָא֙ תִּנְדַּֽע וְרַעְיוֹנֵ֥י לִבְבָ֖ךְ
دانيال 2: 45
Dan.2.45
لأَنَّكَ رَأَيْتَ أَنَّهُ قَدْ قُطِعَ حَجَرٌ مِنْ جَبَل لاَ بِيَدَيْنِ، فَسَحَقَ الْحَدِيدَ وَالنُّحَاسَ وَالْخَزَفَ وَالْفِضَّةَ وَالذَّهَبَ. اَللهُ الْعَظِيمُ قَدْ عَرَّفَ الْمَلِكَ مَا سَيَأْتِي بَعْدَ هذَا. اَلْحُلْمُ حَقٌّ وَتَعْبِيرُهُ يَقِينٌ.
כָּל;קֳבֵ֣ל;דִּֽי חֲזַ֡יְתָ דִּ֣י אִתְגְּזֶ֨רֶת אֶ֜בֶן מִטּוּרָא֩ לָ֣א בִידַ֗יִן וְ֠הַדֶּקֶת פַּרְזְלָ֨א נְחָשָׁ֤א חַסְפָּא֙ כַּסְפָּ֣א וְדַהֲבָ֔א אֱלָ֥הּ רַב֙ הוֹדַ֣ע לְמַלְכָּ֔א מָ֛ה;דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א אַחֲרֵ֣י דְנָ֑ה חֶלְמָ֖א וּמְהֵימַ֥ן פִּשְׁרֵֽהּ וְיַצִּ֥יב
دانيال 3: 18
Dan.3.18
وَإِلاَّ فَلِْيَكُنْ مَعْلُومًا لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، أَنَّنَا لاَ نَعْبُدُ آلِهَتَكَ وَلاَ نَسْجُدُ لِتِمْثَالِ الذَّهَبِ الَّذِي نَصَبْتَهُ.
וְהֵ֣ן;לָ֔א לֶהֱוֵא יְדִ֥יעַ לָ֖ךְ מַלְכָּ֑א דִּ֤י לָא אִיתַ֣נָא;פָֽלְחִ֔ין לֵֽאלָהָךְ֙ לָ֥א נִסְגֻּֽד וּלְצֶ֧לֶם דַּהֲבָ֛א דִּ֥י הֲקֵ֖ימְתָּ
دانيال 4: 6
Dan.4.6
فَصَدَرَ مِنِّي أَمْرٌ بِإِحْضَارِ جَمِيعِ حُكَمَاءِ بَابِلَ قُدَّامِي لِيُعَرِّفُونِي بِتَعْبِيرِ الْحُلْمِ.
שִׂ֣ים וּמִנִּי֙ טְעֵ֔ם לְהַנְעָלָ֣ה לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל קָֽדָמַ֔י יְהֽוֹדְעֻנַּֽנִי פְשַׁ֥ר חֶלְמָ֖א