יָד (H3027) - yâd | معجم سترونغ العبري

وَكَانَ إِذَا رَفَعَ مُوسَى يَدَهُ أَنَّ إِسْرَائِيلَ يَغْلِبُ، وَإِذَا خَفَضَ يَدَهُ أَنَّ عَمَالِيقَ يَغْلِبُ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר יָרִ֥ים מֹשֶׁ֛ה יָד֖וֹ יִשְׂרָאֵ֑ל וְגָבַ֣ר וְכַאֲשֶׁ֥ר יָנִ֛יחַ יָד֖וֹ עֲמָלֵֽק וְגָבַ֥ר

وَكَانَ إِذَا رَفَعَ مُوسَى يَدَهُ أَنَّ إِسْرَائِيلَ يَغْلِبُ، وَإِذَا خَفَضَ يَدَهُ أَنَّ عَمَالِيقَ يَغْلِبُ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר יָרִ֥ים מֹשֶׁ֛ה יָד֖וֹ יִשְׂרָאֵ֑ל וְגָבַ֣ר וְכַאֲשֶׁ֥ר יָנִ֛יחַ יָד֖וֹ עֲמָלֵֽק וְגָבַ֥ר

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ תָּֽמְכ֣וּ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר בְיָדָ֗יו אֶחָד֙ מִזֶּ֤ה אֶחָ֔ד וּמִזֶּ֣ה וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ

الخروج 17: 12 Exo.17.12

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ תָּֽמְכ֣וּ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר בְיָדָ֗יו אֶחָד֙ מִזֶּ֤ה אֶחָ֔ד וּמִזֶּ֣ה וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ

الخروج 17: 12 Exo.17.12

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ תָּֽמְכ֣וּ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר בְיָדָ֗יו אֶחָד֙ מִזֶּ֤ה אֶחָ֔ד וּמִזֶּ֣ה וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ

الخروج 17: 16 Exo.17.16

وَقَالَ: إِنَّ الْيَدَ عَلَى كُرْسِيِّ الرَّبِّ. لِلرَّبِّ حَرْبٌ مَعَ عَمَالِيقَ مِنْ دَوْرٍ إِلَى دَوْرٍ.

וַיֹּ֗אמֶר כִּֽי יָד֙ עַל כֵּ֣ס יָ֔הּ לַיהוָ֖ה מִלְחָמָ֥ה בַּֽעֲמָלֵ֑ק מִדֹּ֖ר דֹּֽר

الخروج 18: 9 Exo.18.9

فَفَرِحَ يَثْرُونُ بِجَمِيعِ الْخَيْرِ الَّذِي صَنَعَهُ إِلَى إِسْرَائِيلَ الرَّبُّ، الَّذِي أَنْقَذَهُ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיִּ֣חַדְּ יִתְר֔וֹ עַ֚ל;כָּל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁר עָשָׂ֥ה לְיִשְׂרָאֵ֑ל יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר הִצִּיל֖וֹ מִיַּ֥ד מִצְרָֽיִם

الخروج 18: 10 Exo.18.10

وَقَالَ يَثْرُونُ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَنْقَذَكُمْ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ وَمِنْ يَدِ فِرْعَوْنَ. اَلَّذِي أَنْقَذَ الشَّعْبَ مِنْ تَحْتِ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיֹּאמֶר֮ יִתְרוֹ֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל;אֶתְכֶ֛ם מִיַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּמִיַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ הָעָ֔ם מִתַּ֖חַת יַד מִצְרָֽיִם

الخروج 18: 10 Exo.18.10

وَقَالَ يَثْرُونُ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَنْقَذَكُمْ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ وَمِنْ يَدِ فِرْعَوْنَ. اَلَّذِي أَنْقَذَ الشَّعْبَ مِنْ تَحْتِ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיֹּאמֶר֮ יִתְרוֹ֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל;אֶתְכֶ֛ם מִיַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּמִיַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ הָעָ֔ם מִתַּ֖חַת יַד מִצְרָֽיִם

الخروج 18: 10 Exo.18.10

وَقَالَ يَثْرُونُ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَنْقَذَكُمْ مِنْ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ وَمِنْ يَدِ فِرْعَوْنَ. اَلَّذِي أَنْقَذَ الشَّعْبَ مِنْ تَحْتِ أَيْدِي الْمِصْرِيِّينَ.

וַיֹּאמֶר֮ יִתְרוֹ֒ בָּר֣וּךְ יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר הִצִּ֥יל;אֶתְכֶ֛ם מִיַּ֥ד מִצְרַ֖יִם וּמִיַּ֣ד פַּרְעֹ֑ה אֲשֶׁ֤ר הִצִּיל֙ הָעָ֔ם מִתַּ֖חַת יַד מִצְרָֽיִם

الخروج 19: 13 Exo.19.13

لاَ تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لاَ يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ.

לֹא תִגַּ֨ע;בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה בְּהֵמָ֥ה אִם אִם אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר

الخروج 21: 13 Exo.21.13

وَلكِنَّ الَّذِي لَمْ يَتَعَمَّدْ، بَلْ أَوْقَعَ اللهُ فِي يَدِهِ، فَأَنَا أَجْعَلُ لَكَ مَكَانًا يَهْرُبُ إِلَيْهِ.

וַאֲשֶׁר֙ לֹ֣א צָדָ֔ה אִנָּ֣ה וְהָאֱלֹהִ֖ים לְיָד֑וֹ וְשַׂמְתִּ֤י לְךָ֙ מָק֔וֹם יָנ֖וּס שָֽׁמָּה

الخروج 21: 16 Exo.21.16

وَمَنْ سَرَقَ إِنْسَانًا وَبَاعَهُ، أَوْ وُجِدَ فِي يَدِهِ، يُقْتَلُ قَتْلاً.

וְגֹנֵ֨ב אִ֧ישׁ וּמְכָר֛וֹ וְנִמְצָ֥א בְיָד֖וֹ מ֥וֹת יוּמָֽת

الخروج 21: 20 Exo.21.20

وَإِذَا ضَرَبَ إِنْسَانٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ بِالْعَصَا فَمَاتَ تَحْتَ يَدِهِ يُنْتَقَمُ مِنْهُ.

וְכִֽי יַכֶּה֩ אִ֨ישׁ עַבְדּ֜וֹ א֤וֹ אֲמָתוֹ֙ בַּשֵּׁ֔בֶט וּמֵ֖ת תַּ֣חַת יָד֑וֹ נָקֹ֖ם;יִנָּקֵֽם

الخروج 21: 24 Exo.21.24

وَعَيْنًا بِعَيْنٍ، وَسِنًّا بِسِنٍّ، وَيَدًا بِيَدٍ، وَرِجْلاً بِرِجْل،

עַ֚יִן תַּ֣חַת;עַ֔יִן שֵׁ֖ן תַּ֣חַת;שֵׁ֑ן יָ֚ד תַּ֣חַת;יָ֔ד רֶ֖גֶל תַּ֥חַת;רָֽגֶל

الخروج 22: 4 Exo.22.4

إِنْ وُجِدَتِ السَّرِقَةُ فِي يَدِهِ حَيَّةً، ثَوْرًا كَانَتْ أَمْ حِمَارًا أَمْ شَاةً، يُعَوِّضُ بِاثْنَيْنِ.

אִֽם הִמָּצֵא֩;תִמָּצֵ֨א הַגְּנֵבָ֗ה בְיָד֜וֹ חַיִּ֑ים מִשּׁ֧וֹר עַד חֲמ֛וֹר עַד שֶׂ֖ה יְשַׁלֵּֽם שְׁנַ֖יִם

الخروج 22: 8 Exo.22.8

وَإِنْ لَمْ يُوجَدِ السَّارِقُ يُقَدَّمُ صَاحِبُ الْبَيْتِ إِلَى اللهِ لِيَحْكُمَ هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ.

אִם לֹ֤א יִמָּצֵא֙ הַגַּנָּ֔ב וְנִקְרַ֥ב בַּֽעַל הַבַּ֖יִת אֶל הָֽאֱלֹהִ֑ים אִם לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָד֖וֹ בִּמְלֶ֥אכֶת רֵעֵֽהוּ

الخروج 22: 11 Exo.22.11

فَيَمِينُ الرَّبِّ تَكُونُ بَيْنَهُمَا، هَلْ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُلْكِ صَاحِبِهِ. فَيَقْبَلُ صَاحِبُهُ. فَلاَ يُعَوِّضُ.

שְׁבֻעַ֣ת יְהוָ֗ה תִּהְיֶה֙ בֵּ֣ין;שְׁנֵיהֶ֔ם אִם לֹ֥א שָׁלַ֛ח יָד֖וֹ בִּמְלֶ֣אכֶת רֵעֵ֑הוּ וְלָקַ֥ח בְּעָלָ֖יו וְלֹ֥א יְשַׁלֵּֽם

الخروج 23: 1 Exo.23.1

لاَ تَقْبَلْ خَبَرًا كَاذِبًا، وَلاَ تَضَعْ يَدَكَ مَعَ الْمُنَافِقِ لِتَكُونَ شَاهِدَ ظُلْمٍ.

לֹ֥א תִשָּׂ֖א שֵׁ֣מַע שָׁ֑וְא אַל תָּ֤שֶׁת יָֽדְךָ֙ עִם רָשָׁ֔ע לִהְיֹ֖ת עֵ֥ד חָמָֽס

الخروج 23: 31 Exo.23.31

وَأَجْعَلُ تُخُومَكَ مِنْ بَحْرِ سُوفٍ إِلَى بَحْرِ فِلِسْطِينَ، وَمِنَ الْبَرِّيَّةِ إِلَى النَّهْرِ. فَإِنِّي أَدْفَعُ إِلَى أَيْدِيكُمْ سُكَّانَ الأَرْضِ، فَتَطْرُدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ.

וְשַׁתִּ֣י גְּבֻלְךָ֗ מִיַּם סוּף֙ וְעַד יָ֣ם פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמִמִּדְבָּ֖ר עַד הַנָּהָ֑ר כִּ֣י אֶתֵּ֣ן בְּיֶדְכֶ֗ם יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ וְגֵרַשְׁתָּ֖מוֹ מִפָּנֶֽיךָ

الخروج 24: 11 Exo.24.11

وَلكِنَّهُ لَمْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى أَشْرَافِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. فَرَأَوْا اللهَ وَأَكَلُوا وَشَرِبُوا.

לֹ֥א שָׁלַ֖ח יָד֑וֹ וְאֶל אֲצִילֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיֶּחֱזוּ֙ הָ֣אֱלֹהִ֔ים וַיֹּאכְל֖וּ וַיִּשְׁתּֽוּ

الخروج 28: 41 Exo.28.41

وَتُلْبِسُ هَارُونَ أَخَاكَ إِيَّاهَا وَبَنِيهِ مَعَهُ، وَتَمْسَحُهُمْ، وَتَمْلأُ أَيَادِيهِمْ، وَتُقَدِّسُهُمْ لِيَكْهَنُوا لِي.

וְהִלְבַּשְׁתָּ֤ אַהֲרֹ֣ן אָחִ֔יךָ אֹתָם֙ בָּנָ֖יו אִתּ֑וֹ וּמָשַׁחְתָּ֨;אֹתָ֜ם וּמִלֵּאתָ֧ יָדָ֛ם וְקִדַּשְׁתָּ֥;אֹתָ֖ם וְכִהֲנ֥וּ לִֽי

الخروج 29: 9 Exo.29.9

وَتُنَطِّقُهُمْ بِمَنَاطِقَ، هَارُونَ وَبَنِيهِ، وَتَشُدُّ لَهُمْ قَلاَنِسَ. فَيَكُونُ لَهُمْ كَهَنُوتٌ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً. وَتَمْلأُ يَدَ هَارُونَ وَأَيْدِيَ بَنِيهِ.

וְחָגַרְתָּ֩;אֹתָ֨ם אַבְנֵ֜ט אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו וְחָבַשְׁתָּ֤ לָהֶם֙ מִגְבָּעֹ֔ת וְהָיְתָ֥ה לָהֶ֛ם כְּהֻנָּ֖ה לְחֻקַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּמִלֵּאתָ֥ יַֽד אַהֲרֹ֖ן וְיַד בָּנָֽיו

الخروج 29: 9 Exo.29.9

وَتُنَطِّقُهُمْ بِمَنَاطِقَ، هَارُونَ وَبَنِيهِ، وَتَشُدُّ لَهُمْ قَلاَنِسَ. فَيَكُونُ لَهُمْ كَهَنُوتٌ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً. وَتَمْلأُ يَدَ هَارُونَ وَأَيْدِيَ بَنِيهِ.

וְחָגַרְתָּ֩;אֹתָ֨ם אַבְנֵ֜ט אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו וְחָבַשְׁתָּ֤ לָהֶם֙ מִגְבָּעֹ֔ת וְהָיְתָ֥ה לָהֶ֛ם כְּהֻנָּ֖ה לְחֻקַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּמִלֵּאתָ֥ יַֽד אַהֲרֹ֖ן וְיַד בָּנָֽיו

الخروج 29: 10 Exo.29.10

وَتُقَدِّمُ الثَّوْرَ إِلَى قُدَّامِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الثَّوْرِ.

וְהִקְרַבְתָּ֙ הַפָּ֔ר לִפְנֵ֖י אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו יְדֵיהֶ֖ם עַל רֹ֥אשׁ הַפָּֽר

الخروج 29: 15 Exo.29.15

وَتَأْخُذُ الْكَبْشَ الْوَاحِدَ، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

תִּקָּ֑ח הָאַ֥יִל הָאֶחָ֖ד וְסָ֨מְכ֜וּ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו יְדֵיהֶ֖ם עַל רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל

الخروج 29: 19 Exo.29.19

وَتَأْخُذُ الْكَبْشَ الثَّانِي، فَيَضَعُ هَارُونُ وَبَنُوهُ أَيْدِيَهُمْ عَلَى رَأْسِ الْكَبْشِ.

וְלָ֣קַחְתָּ֔ הָאַ֣יִל הַשֵּׁנִ֑י וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֧ן וּבָנָ֛יו יְדֵיהֶ֖ם עַל רֹ֥אשׁ הָאָֽיִל

الخروج 29: 20 Exo.29.20

فَتَذْبَحُ الْكَبْشَ وَتَأْخُذُ مِنْ دَمِهِ وَتَجْعَلُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ هَارُونَ، وَعَلَى شَحْمِ آذَانِ بَنِيهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَيْدِيهِمِ الْيُمْنَى، وَعَلَى أَبَاهِمِ أَرْجُلِهِمِ الْيُمْنَى. وَتَرُشُّ الدَّمَ عَلَى الْمَذْبَحِ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ.

וְשָׁחַטְתָּ֣ הָאַ֗יִל וְלָקַחְתָּ֤ מִדָּמוֹ֙ וְנָֽתַתָּ֡ה עַל תְּנוּךְ֩ אֹ֨זֶן אַהֲרֹ֜ן וְעַל תְּנ֨וּךְ אֹ֤זֶן בָּנָיו֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדָם֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְלָ֖ם הַיְמָנִ֑ית וְזָרַקְתָּ֧ הַדָּ֛ם עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב

الخروج 29: 25 Exo.29.25

ثُمَّ تَأْخُذُهَا مِنْ أَيْدِيهِمْ وَتُوقِدُهَا عَلَى الْمَذْبَحِ فَوْقَ الْمُحْرَقَةِ رَائِحَةَ سَرُورٍ أَمَامَ الرَّبِّ. وَقُودٌ هُوَ لِلرَّبِّ.

וְלָקַחְתָּ֤;אֹתָם֙ מִיָּדָ֔ם וְהִקְטַרְתָּ֥ הַמִּזְבֵּ֖חָה עַל הָעֹלָ֑ה לְרֵ֤יחַ נִיח֙וֹחַ֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אִשֶּׁ֥ה ה֖וּא לַיהוָֽה

الخروج 29: 29 Exo.29.29

وَالثِّيَابُ الْمُقَدَّسَةُ الَّتِي لِهَارُونَ تَكُونُ لِبَنِيهِ بَعْدَهُ، لِيُمْسَحُوا فِيهَا، وَلِتُمْلأَ فِيهَا أَيْدِيهِمْ.

וּבִגְדֵ֤י הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַהֲרֹ֔ן יִהְי֥וּ לְבָנָ֖יו אַחֲרָ֑יו לְמָשְׁחָ֣ה בָהֶ֔ם וּלְמַלֵּא בָ֖ם יָדָֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1552 آية)