ك
إصحاح
◄ H3026
H3027. yâd
H3028 ►
المعنى المختصر للكلمة
yâd: a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),
اللفظ الأصلي יָד
نوع الكلمة اسم مؤنث
طريقة النطق yâd (yawd)
تكرار الورود في الكتاب 1552 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H3709 כַּף • kaf • «وَصَحْنٌ» • (the hollow hand or palm)
المعنى والشرح المفصل

a hand (the open one (indicating power, means, direction, etc.),

الإنجليزية — KJV Translation Tags
([phrase] be) able [idiom] about [phrase] armholes at axletree because of beside border [idiom] bounty [phrase] broad (broken-) handed [idiom] by charge coast [phrase] consecrate [phrase] creditor custody debt dominion [idiom] enough [phrase] fellowship force [idiom] from hand(-staves, -y work) [idiom] he himself [idiom] in labour [phrase] large ledge (left-) handed means [idiom] mine ministry near [idiom] of [idiom] order ordinance [idiom] our parts pain power [idiom] presumptuously service side sore state stay draw with strength stroke [phrase] swear terror [idiom] thee [idiom] by them [idiom] themselves [idiom] thine own [idiom] thou through [idiom] throwing [phrase] thumb times [idiom] to [idiom] under [idiom] us [idiom] wait on (way-) side where [phrase] wide [idiom] with (him, me, you) work [phrase] yield [idiom] yourselves

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

يَدَهُ 85× مِنْ يَدِ 84× بِيَدِ 73× لِيَدِ 71× يَدِي 63×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

בְּיַד (104×) יַד (43×) בְּיַ֣ד (37×) בְּיַ֖ד (34×) מִיַּ֥ד (32×) מִיַּ֣ד (32×) יָדוֹ֙ (31×) יָד֖וֹ (28×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1552 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الأمثال 31: 20 Pro.31.20
تَبْسُطُ كَفَّيْهَا لِلْفَقِيرِ، وَتَمُدُّ يَدَيْهَا إِلَى الْمِسْكِينِ.
פָּרְשָׂ֣ה כַּ֭פָּהּ לֶעָנִ֑י שִׁלְּחָ֥ה וְ֝יָדֶ֗יהָ לָֽאֶבְיֽוֹן
الأمثال 31: 31 Pro.31.31
أَعْطُوهَا مِنْ ثَمَرِ يَدَيْهَا، وَلْتَمْدَحْهَا أَعْمَالُهَا فِي الأَبْوَابِ.
תְּנוּ;לָ֭הּ מִפְּרִ֣י יָדֶ֑יהָ וִֽיהַלְל֖וּהָ מַעֲשֶֽׂיהָ בַשְּׁעָרִ֣ים
الجامعة 2: 11 Ecc.2.11
ثُمَّ الْتَفَتُّ أَنَا إِلَى كُلِّ أَعْمَالِي الَّتِي عَمِلَتْهَا يَدَايَ، وَإِلَى التَّعَبِ الَّذِي تَعِبْتُهُ فِي عَمَلِهِ، فَإِذَا الْكُلُّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ، وَلاَ مَنْفَعَةَ تَحْتَ الشَّمْسِ.
וּפָנִ֣יתִֽי אֲנִ֗י בְּכָל מַעֲשַׂי֙ שֶֽׁעָשׂ֣וּ יָדַ֔י וּבֶֽעָמָ֖ל שֶׁעָמַ֣לְתִּי לַעֲשׂ֑וֹת וְהִנֵּ֨ה הַכֹּ֥ל הֶ֙בֶל֙ וּרְע֣וּת ר֔וּחַ וְאֵ֥ין יִתְר֖וֹן תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ
الجامعة 2: 24 Ecc.2.24
لَيْسَ لِلإِنْسَانِ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَأْكُلَ وَيَشْرَبَ وَيُرِيَ نَفْسَهُ خَيْرًا فِي تَعَبِهِ. رَأَيْتُ هذَا أَيْضًا أَنَّهُ مِنْ يَدِ اللهِ.
אֵֽין בָּאָדָם֙ ט֤וֹב שֶׁיֹּאכַ֣ל וְשָׁתָ֔ה וְהֶרְאָ֧ה נַפְשׁ֛וֹ ט֖וֹב בַּעֲמָל֑וֹ רָאִ֣יתִי;אָ֔נִי זֹה֙ גַּם כִּ֛י;הִֽיא מִיַּ֥ד הָאֱלֹהִ֖ים
الجامعة 4: 1 Ecc.4.1
ثُمَّ رَجَعْتُ وَرَأَيْتُ كُلَّ الْمَظَالِمِ الَّتِي تُجْرَى تَحْتَ الشَّمْسِ: فَهُوَذَا دُمُوعُ الْمَظْلُومِينَ وَلاَ مُعَزّ لَهُمْ، وَمِنْ يَدِ ظَالِمِيهِمْ قَهْرٌ، أَمَّا هُمْ فَلاَ لَهُمْ.
וְשַׁ֣בְתִּֽי;אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ כָּל הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין מְנַחֵ֔ם לָהֶם֙ וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין מְנַחֵֽם
الجامعة 4: 5 Ecc.4.5
اَلْكَسْلاَنُ يَأْكُلُ لَحْمَهُ وَهُوَ طَاوٍ يَدَيْهِ.
הַכְּסִיל֙ וְאֹכֵ֖ל בְּשָׂרֽוֹ חֹבֵ֣ק יָדָ֔יו
الجامعة 5: 6 Ecc.5.6
لاَ تَدَعْ فَمَكَ يَجْعَلُ جَسَدَكَ يُخْطِئُ، وَلاَ تَقُلْ قُدَّامَ الْمَلاَكِ: إِنَّهُ سَهْوٌ. لِمَاذَا يَغْضَبُ اللهُ عَلَى قَوْلِكَ، وَيُفْسِدُ عَمَلَ يَدَيْكَ.
אַל תִּתֵּ֤ן פִּ֙יךָ֙ בְּשָׂרֶ֔ךָ לַחֲטִ֣יא וְאַל תֹּאמַר֙ לִפְנֵ֣י הַמַּלְאָ֔ךְ כִּ֥י;הִ֑יא שְׁגָגָ֖ה לָ֣מָּה יִקְצֹ֤ף הָֽאֱלֹהִים֙ עַל קוֹלֶ֔ךָ וְחִבֵּ֖ל מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ
الجامعة 5: 14 Ecc.5.14
فَهَلَكَتْ تِلْكَ الثَّرْوَةُ بِأَمْرٍ سَيِّئٍ، ثُمَّ وَلَدَ ابْنًا وَمَا بِيَدِهِ شَيْءٌ.
וְאָבַ֛ד הַה֖וּא הָעֹ֥שֶׁר בְּעִנְיַ֣ן רָ֑ע וְהוֹלִ֣יד בֵּ֔ן וְאֵ֥ין בְּיָד֖וֹ מְאֽוּמָה
الجامعة 5: 15 Ecc.5.15
كَمَا خَرَجَ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ عُرْيَانًا يَرْجعُ ذَاهِبًا كَمَا جَاءَ، وَلاَ يَأْخُذُ شَيْئًا مِنْ تَعَبِهِ فَيَذْهَبُ بِهِ فِي يَدِهِ.
כַּאֲשֶׁ֤ר יָצָא֙ מִבֶּ֣טֶן אִמּ֔וֹ עָר֛וֹם יָשׁ֥וּב לָלֶ֖כֶת כְּשֶׁבָּ֑א לֹא יִשָּׂ֣א וּמְא֙וּמָה֙ בַעֲמָל֔וֹ שֶׁיֹּלֵ֖ךְ בְּיָדֽוֹ
الجامعة 7: 18 Ecc.7.18
حَسَنٌ أَنْ بِهذَا، وَأَيْضًا أَنْ لاَ تَرْخِيَ يَدَكَ عَنْ ذَاكَ، لأَنَّ مُتَّقِيَ اللهِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا كِلَيْهِمَا.
ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר בָּזֶ֔ה וְגַם אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ מִזֶּ֖ה כִּֽי יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א כֻּלָּֽם
الجامعة 7: 26 Ecc.7.26
فَوَجَدْتُ أَمَرَّ مِنَ الْمَوْتِ: الْمَرْأَةَ الَّتِي هِيَ شِبَاكٌ، وَقَلْبُهَا أَشْرَاكٌ، وَيَدَاهَا قُيُودٌ. الصَّالِحُ قُدَّامَ اللهِ يَنْجُو مِنْهَا. أَمَّا الْخَاطِئُ فَيُؤْخَذُ بِهَا.
וּמוֹצֶ֨א;אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת הָֽאִשָּׁה֙ אֲשֶׁר הִ֨יא וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ מְצוֹדִ֧ים יָדֶ֑יהָ אֲסוּרִ֣ים ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ
الجامعة 9: 1 Ecc.9.1
لأَنَّ هذَا كُلَّهُ جَعَلْتُهُ فِي قَلْبِي، وَامْتَحَنْتُ هذَا كُلَّهُ: أَنَّ الصِّدِّيقِينَ وَالْحُكَمَاءَ وَأَعْمَالَهُمْ فِي يَدِ اللهِ. الإِنْسَانُ لاَ يَعْلَمُ حُبًّا وَلاَ بُغْضًا. الْكُلُّ أَمَامَهُمُ.
כִּ֣י זֶ֞ה כָּל נָתַ֤תִּי אֶל לִבִּי֙ וְלָב֣וּר זֶ֔ה כָּל אֲשֶׁ֨ר הַצַּדִּיקִ֧ים וְהַחֲכָמִ֛ים וַעֲבָדֵיהֶ֖ם בְּיַ֣ד הָאֱלֹהִ֑ים הָֽאָדָ֔ם אֵ֤ין יוֹדֵ֙עַ֙ גַּֽם;אַהֲבָ֣ה גַם;שִׂנְאָ֗ה הַכֹּ֖ל לִפְנֵיהֶֽם
الجامعة 9: 10 Ecc.9.10
كُلُّ مَا تَجِدُهُ يَدُكَ لِتَفْعَلَهُ فَافْعَلْهُ بِقُوَّتِكَ، لأَنَّهُ لَيْسَ مِنْ عَمَل وَلاَ اخْتِرَاعٍ وَلاَ مَعْرِفَةٍ وَلاَ حِكْمَةٍ فِي الْهَاوِيَةِ الَّتِي أَنْتَ ذَاهِبٌ إِلَيْهَا.
כֹּ֠ל אֲשֶׁ֨ר תִּמְצָ֧א יָֽדְךָ֛ לַעֲשׂ֥וֹת עֲשֵׂ֑ה בְּכֹחֲךָ֖ כִּי֩ אֵ֨ין מַעֲשֶׂ֤ה וְחֶשְׁבּוֹן֙ וְדַ֣עַת וְחָכְמָ֔ה בִּשְׁא֕וֹל אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֖ה הֹלֵ֥ךְ שָֽׁמָּה
الجامعة 10: 18 Ecc.10.18
بِالْكَسَلِ الْكَثِيرِ يَهْبِطُ السَّقْفُ، وَبِتَدَلِّي الْيَدَيْنِ يَكِفُ الْبَيْتُ.
בַּעֲצַלְתַּ֖יִם יִמַּ֣ךְ הַמְּקָרֶ֑ה וּבְשִׁפְל֥וּת יָדַ֖יִם יִדְלֹ֥ף הַבָּֽיִת
الجامعة 11: 6 Ecc.11.6
فِي الصَّبَاحِ ازْرَعْ زَرْعَكَ، وَفِي الْمَسَاءِ لاَ تَرْخِ يَدَكَ، لأَنَّكَ لاَ تَعْلَمُ أَيُّهُمَا يَنْمُو: هذَا أَوْ ذَاكَ، أَوْ أَنْ يَكُونَ كِلاَهُمَا جَيِّدَيْنِ سَوَاءً.
בַּבֹּ֙קֶר֙ זְרַ֣ע זַרְעֶ֔ךָ וְלָעֶ֖רֶב אַל תַּנַּ֣ח יָדֶ֑ךָ כִּי֩ אֵֽינְךָ֨ יוֹדֵ֜ע אֵ֣י;זֶ֤ה יִכְשָׁר֙ הֲזֶ֣ה אוֹ זֶ֔ה וְאִם שְׁנֵיהֶ֥ם טוֹבִֽים כְּאֶחָ֖ד
نشيد الأنشاد 5: 4 Sng.5.4
حَبِيبِي مَدَّ يَدَهُ مِنَ الْكَوَّةِ، فَأَنَّتْ عَلَيْهِ أَحْشَائِي.
דּוֹדִ֗י שָׁלַ֤ח יָדוֹ֙ מִן הַחֹ֔ר הָמ֥וּ עָלָֽיו וּמֵעַ֖י
نشيد الأنشاد 5: 5 Sng.5.5
قُمْتُ لأَفْتَحَ لِحَبِيبِي وَيَدَايَ تَقْطُرَانِ مُرًّا، وَأَصَابِعِي مُرٌّ قَاطِرٌ عَلَى مَقْبَضِ الْقُفْلِ.
קַ֥מְתִּֽי;אֲנִ֖י לִפְתֹּ֣חַ לְדוֹדִ֑י וְיָדַ֣י נָֽטְפוּ מ֗וֹר וְאֶצְבְּעֹתַי֙ מ֣וֹר עֹבֵ֔ר עַ֖ל כַּפּ֥וֹת הַמַּנְעֽוּל
نشيد الأنشاد 5: 14 Sng.5.14
يَدَاهُ حَلْقَتَانِ مِنْ ذَهَبٍ، مُرَصَّعَتَانِ بِالزَّبَرْجَدِ. بَطْنُهُ عَاجٌ أَبْيَضُ مُغَلَّفٌ بِالْيَاقُوتِ الأَزْرَقِ.
יָדָיו֙ גְּלִילֵ֣י זָהָ֔ב מְמֻלָּאִ֖ים בַּתַּרְשִׁ֑ישׁ מֵעָיו֙ שֵׁ֔ן מְעֻלֶּ֖פֶת סַפִּירִֽים
نشيد الأنشاد 7: 1 Sng.7.1
مَا أَجْمَلَ رِجْلَيْكِ بِالنَّعْلَيْنِ يَا بِنْتَ الْكَرِيمِ. دَوَائِرُ فَخْذَيْكِ مِثْلُ الْحَلِيِّ، صَنْعَةِ يَدَيْ صَنَّاعٍ.
מַה יָּפ֧וּ פְעָמַ֛יִךְ בַּנְּעָלִ֖ים בַּת נָדִ֑יב חַמּוּקֵ֣י יְרֵכַ֔יִךְ כְּמ֣וֹ חֲלָאִ֔ים מַעֲשֵׂ֖ה יְדֵ֥י אָמָּֽן
إشعياء 1: 12 Isa.1.12
حِينَمَا تَأْتُونَ لِتَظْهَرُوا أَمَامِي، مَنْ طَلَبَ هذَا مِنْ أَيْدِيكُمْ أَنْ تَدُوسُوا دُورِي.
כִּ֣י תָבֹ֔אוּ לֵרָא֖וֹת פָּנָ֑י מִי בִקֵּ֥שׁ זֹ֛את מִיֶּדְכֶ֖ם רְמֹ֥ס חֲצֵרָֽי
إشعياء 1: 15 Isa.1.15
فَحِينَ تَبْسُطُونَ أَيْدِيَكُمْ أَسْتُرُ عَيْنَيَّ عَنْكُمْ، وَإِنْ كَثَّرْتُمُ الصَّلاَةَ لاَ أَسْمَعُ. أَيْدِيكُمْ مَلآنَةٌ دَمًا.
וּבְפָרִשְׂכֶ֣ם כַּפֵּיכֶ֗ם אַעְלִ֤ים עֵינַי֙ מִכֶּ֔ם גַּ֛ם;כִּֽי תַרְבּ֥וּ תְפִלָּ֖ה אֵינֶ֣נִּי שֹׁמֵ֑עַ יְדֵיכֶ֖ם מָלֵֽאוּ דָּמִ֥ים
إشعياء 1: 25 Isa.1.25
وَأَرُدُّ يَدِي عَلَيْكِ، وَأُنَقِّي زَغَلَكِ كَأَنَّهُ بِالْبَوْرَقِ، وَأَنْزِعُ كُلَّ قَصْدِيرِكِ،
וְאָשִׁ֤יבָה יָדִי֙ עָלַ֔יִךְ וְאֶצְרֹ֥ף כַּבֹּ֖ר סִיגָ֑יִךְ וְאָסִ֖ירָה כָּל בְּדִילָֽיִךְ
إشعياء 2: 8 Isa.2.8
وَامْتَلأَتْ أَرْضُهُمْ أَوْثَانًا. يَسْجُدُونَ لِعَمَلِ أَيْدِيهِمْ لِمَا صَنَعَتْهُ أَصَابِعُهُمْ.
וַתִּמָּלֵ֥א אַרְצ֖וֹ אֱלִילִ֑ים יִֽשְׁתַּחֲו֔וּ לְמַעֲשֵׂ֤ה יָדָיו֙ לַאֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ אֶצְבְּעֹתָֽיו
إشعياء 3: 6 Isa.3.6
إِذَا أَمْسَكَ إِنْسَانٌ بِأَخِيهِ فِي بَيْتِ أَبِيهِ لَكَ ثَوْبٌ فَتَكُونُ لَنَا رَئِيسًا، وَهذَا الْخَرَابُ تَحْتَ يَدِكَ
כִּֽי יִתְפֹּ֨שׂ אִ֤ישׁ בְּאָחִיו֙ בֵּ֣ית אָבִ֔יו לְכָ֔ה שִׂמְלָ֣ה תִּֽהְיֶה לָּ֑נוּ קָצִ֖ין הַזֹּ֖את וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה תַּ֥חַת יָדֶֽךָ
إشعياء 3: 11 Isa.3.11
وَيْلٌ لِلشِّرِّيرِ. شَرٌّ. لأَنَّ مُجَازَاةَ يَدَيْهِ تُعْمَلُ بِهِ.
א֖וֹי לְרָשָׁ֣ע רָ֑ע כִּֽי גְמ֥וּל יָדָ֖יו יֵעָ֥שֶׂה לּֽוֹ
إشعياء 5: 12 Isa.5.12
وَصَارَ الْعُودُ وَالرَّبَابُ وَالدُّفُّ وَالنَّايُ وَالْخَمْرُ وَلاَئِمَهُمْ، وَإِلَى فَعْلِ الرَّبِّ لاَ يَنْظُرُونَ، وَعَمَلَ يَدَيْهِ لاَ يَرَوْنَ.
וְהָיָ֨ה כִנּ֜וֹר וָנֶ֗בֶל תֹּ֧ף וְחָלִ֛יל וָיַ֖יִן מִשְׁתֵּיהֶ֑ם פֹּ֤עַל יְהוָה֙ לֹ֣א יַבִּ֔יטוּ וּמַעֲשֵׂ֥ה יָדָ֖יו לֹ֥א רָאֽוּ
إشعياء 5: 25 Isa.5.25
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ حَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى شَعْبِهِ، وَمَدَّ يَدَهُ عَلَيْهِ وَضَرَبَهُ، حَتَّى ارْتَعَدَتِ الْجِبَالُ وَصَارَتْ جُثَثُهُمْ كَالزِّبْلِ فِي الأَزِقَّةِ. مَعَ كُلِّ هذَا لَمْ يَرْتَدَّ غَضَبُهُ، بَلْ يَدُهُ مَمْدُودَةٌ بَعْدُ.
עַל כֵּ֡ן חָרָה֩ אַף יְהוָ֨ה בְּעַמּ֜וֹ וַיֵּ֣ט יָד֧וֹ עָלָ֣יו וַיַּכֵּ֗הוּ וַֽיִּרְגְּזוּ֙ הֶֽהָרִ֔ים וַתְּהִ֧י נִבְלָתָ֛ם כַּסּוּחָ֖ה בְּקֶ֣רֶב;חוּצ֑וֹת בְּכָל זֹאת֙ לֹא שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ יָד֥וֹ נְטוּיָֽה וְע֖וֹד
إشعياء 5: 25 Isa.5.25
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ حَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى شَعْبِهِ، وَمَدَّ يَدَهُ عَلَيْهِ وَضَرَبَهُ، حَتَّى ارْتَعَدَتِ الْجِبَالُ وَصَارَتْ جُثَثُهُمْ كَالزِّبْلِ فِي الأَزِقَّةِ. مَعَ كُلِّ هذَا لَمْ يَرْتَدَّ غَضَبُهُ، بَلْ يَدُهُ مَمْدُودَةٌ بَعْدُ.
עַל כֵּ֡ן חָרָה֩ אַף יְהוָ֨ה בְּעַמּ֜וֹ וַיֵּ֣ט יָד֧וֹ עָלָ֣יו וַיַּכֵּ֗הוּ וַֽיִּרְגְּזוּ֙ הֶֽהָרִ֔ים וַתְּהִ֧י נִבְלָתָ֛ם כַּסּוּחָ֖ה בְּקֶ֣רֶב;חוּצ֑וֹת בְּכָל זֹאת֙ לֹא שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ יָד֥וֹ נְטוּיָֽה וְע֖וֹד
إشعياء 6: 6 Isa.6.6
فَطَارَ إِلَيَّ وَاحِدٌ مِنَ السَّرَافِيمِ وَبِيَدِهِ جَمْرَةٌ قَدْ أَخَذَهَا بِمِلْقَطٍ مِنْ عَلَى الْمَذْبَحِ،
וַיָּ֣עָף אֵלַ֗י אֶחָד֙ מִן הַשְּׂרָפִ֔ים וּבְיָד֖וֹ רִצְפָּ֑ה לָקַ֖ח בְּמֶ֨לְקַחַ֔יִם מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּֽחַ
إشعياء 8: 11 Isa.8.11
فَإِنَّهُ هكَذَا قَالَ لِي الرَّبُّ بِشِدَّةِ الْيَدِ، وَأَنْذَرَنِي أَنْ لاَ أَسْلُكَ فِي طَرِيقِ هذَا الشَّعْبِ قَائِلاً:
כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֧ר אֵלַ֖י יְהוָ֛ה כְּחֶזְקַ֣ת הַיָּ֑ד וְיִסְּרֵ֕נִי מִלֶּ֛כֶת בְּדֶ֥רֶךְ הַזֶּ֖ה הָֽעָם לֵאמֹֽר