טוֹב (H2896) - ṭôwb | معجم سترونغ العبري

التثنية 6: 24 Deu.6.24

فَأَمَرَنَا الرَّبُّ أَنْ نَعْمَلَ جَمِيعَ هذِهِ الْفَرَائِضَ وَنَتَّقِيَ الرَّبَّ إِلهَنَا، لَنَا خَيْرٌ كُلَّ الأَيَّامِ، وَيَسْتَبْقِيَنَا كَمَا فِي هذَا الْيَوْمِ.

וַיְצַוֵּ֣נוּ יְהוָ֗ה לַעֲשׂוֹת֙ כָּל הָאֵ֔לֶּה הַחֻקִּ֣ים לְיִרְאָ֖ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לָ֙נוּ֙ לְט֥וֹב כָּל הַיָּמִ֔ים לְחַיֹּתֵ֖נוּ כְּהַיּ֥וֹם;הַזֶּֽה

التثنية 8: 7 Deu.8.7

لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ آتٍ بِكَ إِلَى أَرْضٍ جَيِّدَةٍ. أَرْضِ أَنْهَارٍ مِنْ عُيُونٍ، وَغِمَارٍ تَنْبَعُ فِي الْبِقَاعِ وَالْجِبَالِ.

כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מְבִֽיאֲךָ֖ אֶל אֶ֣רֶץ טוֹבָ֑ה אֶ֚רֶץ נַ֣חֲלֵי;מָ֔יִם עֲיָנֹת֙ וּתְהֹמֹ֔ת יֹצְאִ֥ים בַּבִּקְעָ֖ה וּבָהָֽר

التثنية 8: 10 Deu.8.10

فَمَتَى أَكَلْتَ وَشَبِعْتَ تُبَارِكُ الرَّبَّ إِلهَكَ لأَجْلِ الأَرْضِ الْجَيِّدَةِ الَّتِي أَعْطَاكَ.

וְאָכַלְתָּ֖ וְשָׂבָ֑עְתָּ וּבֵֽרַכְתָּ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ עַל הָאָ֥רֶץ הַטֹּבָ֖ה אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן;לָֽךְ

التثنية 8: 12 Deu.8.12

لِئَلاَّ إِذَا أَكَلْتَ وَشَبِعْتَ وَبَنَيْتَ بُيُوتًا جَيِّدَةً وَسَكَنْتَ،

פֶּן תֹּאכַ֖ל וְשָׂבָ֑עְתָּ תִּבְנֶ֖ה וּבָתִּ֥ים טוֹבִ֛ים וְיָשָֽׁבְתָּ

التثنية 9: 6 Deu.9.6

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَيْسَ لأَجْلِ بِرِّكَ يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ هذِهِ الأَرْضَ الْجَيِّدَةَ لِتَمْتَلِكَهَا، لأَنَّكَ شَعْبٌ صُلْبُ الرَّقَبَةِ.

וְיָדַעְתָּ֗ כִּ֠י לֹ֤א בְצִדְקָֽתְךָ֙ נֹתֵ֨ן;לְךָ֜ יְהוָ֣ה אֱ֠לֹהֶיךָ הַזֹּ֖את הָאָ֧רֶץ הַטּוֹבָ֛ה לְרִשְׁתָּ֑הּ כִּ֥י;אָֽתָּה עַם קְשֵׁה עֹ֖רֶף

التثنية 10: 13 Deu.10.13

وَتَحْفَظَ وَصَايَا الرَّبِّ وَفَرَائِضَهُ الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ الْيَوْمَ لِخَيْرِكَ.

לִשְׁמֹ֞ר מִצְוֹ֤ת יְהוָה֙ חֻקֹּתָ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּ֑וֹם לְט֖וֹב;לָֽךְ

التثنية 11: 17 Deu.11.17

فَيَحْمَى غَضَبُ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ، وَيُغْلِقُ السَّمَاءَ فَلاَ يَكُونُ مَطَرٌ، وَلاَ تُعْطِي الأَرْضُ غَلَّتَهَا، فَتَبِيدُونَ سَرِيعًا عَنِ الأَرْضِ الْجَيِّدَةِ الَّتِي يُعْطِيكُمُ الرَّبُّ.

וְחָרָ֨ה אַף יְהוָ֜ה בָּכֶ֗ם וְעָצַ֤ר הַשָּׁמַ֙יִם֙ וְלֹֽא יִהְיֶ֣ה מָטָ֔ר לֹ֥א תִתֵּ֖ן וְהָ֣אֲדָמָ֔ה יְבוּלָ֑הּ וַאֲבַדְתֶּ֣ם מְהֵרָ֗ה מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַטֹּבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נֹתֵ֥ן;לָכֶֽם יְהוָ֖ה

التثنية 12: 28 Deu.12.28

اِحْفَظْ وَاسْمَعْ جَمِيعَ هذِهِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَنَا أُوصِيكَ لِكَيْ لَكَ وَلأَوْلاَدِكَ مِنْ بَعْدِكَ خَيْرٌ إِلَى الأَبَدِ، إِذَا عَمِلْتَ الصَّالِحَ وَالْحَقَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ إِلهِكَ.

שְׁמֹ֣ר וְשָׁמַעְתָּ֗ כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֑ךָּ לְמַעַן֩ לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אַחֲרֶ֙יךָ֙ יִיטַ֨ב עַד עוֹלָ֔ם כִּ֤י תַעֲשֶׂה֙ הַטּ֣וֹב וְהַיָּשָׁ֔ר בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

التثنية 23: 6 Deu.23.6

لاَ تَلْتَمِسْ سَلاَمَهُمْ وَلاَ خَيْرَهُمْ كُلَّ أَيَّامِكَ إِلَى الأَبَدِ.

לֹא תִדְרֹ֥שׁ שְׁלֹמָ֖ם וְטֹבָתָ֑ם כָּל יָמֶ֖יךָ לְעוֹלָֽם

التثنية 23: 16 Deu.23.16

عِنْدَكَ يُقِيمُ فِي وَسَطِكَ، فِي الْمَكَانِ الَّذِي يَخْتَارُهُ فِي أَحَدِ أَبْوَابِكَ حَيْثُ يَطِيبُ لَهُ. لاَ تَظْلِمْهُ.

עִמְּךָ֞ יֵשֵׁ֣ב בְּקִרְבְּךָ֗ בַּמָּק֧וֹם אֲשֶׁר יִבְחַ֛ר בְּאַחַ֥ד שְׁעָרֶ֖יךָ בַּטּ֣וֹב ל֑וֹ לֹ֖א תּוֹנֶֽנּוּ

التثنية 26: 11 Deu.26.11

وَتَفْرَحُ بِجَمِيعِ الْخَيْرِ الَّذِي أَعْطَاهُ الرَّبُّ إِلهُكَ لَكَ وَلِبَيْتِكَ، أَنْتَ وَاللاَّوِيُّ وَالْغَرِيبُ الَّذِي فِي وَسْطِكَ.

וְשָׂמַחְתָּ֣ בְכָל הַטּ֗וֹב אֲשֶׁ֧ר נָֽתַן יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְךָ֛ וּלְבֵיתֶ֑ךָ אַתָּה֙ וְהַלֵּוִ֔י וְהַגֵּ֖ר אֲשֶׁ֥ר בְּקִרְבֶּֽךָ

التثنية 28: 11 Deu.28.11

وَيَزِيدُكَ الرَّبُّ خَيْرًا فِي ثَمَرَةِ بَطْنِكَ وَثَمَرَةِ بَهَائِمِكَ وَثَمَرَةِ أَرْضِكَ عَلَى الأَرْضِ الَّتِي حَلَفَ الرَّبُّ لآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ.

וְהוֹתִֽרְךָ֤ יְהוָה֙ לְטוֹבָ֔ה בִּפְרִ֧י בִטְנְךָ֛ וּבִפְרִ֥י בְהַמְתְּךָ֖ וּבִפְרִ֣י אַדְמָתֶ֑ךָ עַ֚ל הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֧ע יְהוָ֛ה לַאֲבֹתֶ֖יךָ לָ֥תֶת;לָֽךְ

التثنية 28: 12 Deu.28.12

يَفْتَحُ لَكَ الرَّبُّ كَنْزَهُ الصَّالِحَ، السَّمَاءَ، لِيُعْطِيَ مَطَرَ أَرْضِكَ فِي حِينِهِ، وَلْيُبَارِكَ كُلَّ عَمَلِ يَدِكَ، فَتُقْرِضُ أُمَمًا كَثِيرَةً وَأَنْتَ لاَ تَقْتَرِضُ.

יִפְתַּ֣ח לְ֠ךָ יְהוָ֣ה אוֹצָר֨וֹ הַטּ֜וֹב הַשָּׁמַ֗יִם לָתֵ֤ת מְטַֽר אַרְצְךָ֙ בְּעִתּ֔וֹ וּלְבָרֵ֕ךְ כָּל מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֑ךָ וְהִלְוִ֙יתָ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים וְאַתָּ֖ה לֹ֥א תִלְוֶֽה

التثنية 30: 9 Deu.30.9

فَيَزِيدُكَ الرَّبُّ إِلهُكَ خَيْرًا فِي كُلِّ عَمَلِ يَدِكَ، فِي ثَمَرَةِ بَطْنِكَ وَثَمَرَةِ بَهَائِمِكَ وَثَمَرَةِ أَرْضِكَ. لأَنَّ الرَّبَّ يَرْجعُ لِيَفْرَحَ لَكَ بِالْخَيْرِ كَمَا فَرِحَ لآبَائِكَ،

וְהוֹתִֽירְךָ֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְטוֹבָ֑ה בְּכֹ֣ל מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֗ךָ בִּפְרִ֨י בִטְנְךָ֜ וּבִפְרִ֧י בְהֶמְתְּךָ֛ וּבִפְרִ֥י אַדְמָתְךָ֖ כִּ֣י יְהוָ֗ה יָשׁ֣וּב לָשׂ֤וּשׂ עָלֶ֙יךָ֙ לְט֔וֹב כַּאֲשֶׁר שָׂ֖שׂ עַל;אֲבֹתֶֽיךָ

التثنية 30: 9 Deu.30.9

فَيَزِيدُكَ الرَّبُّ إِلهُكَ خَيْرًا فِي كُلِّ عَمَلِ يَدِكَ، فِي ثَمَرَةِ بَطْنِكَ وَثَمَرَةِ بَهَائِمِكَ وَثَمَرَةِ أَرْضِكَ. لأَنَّ الرَّبَّ يَرْجعُ لِيَفْرَحَ لَكَ بِالْخَيْرِ كَمَا فَرِحَ لآبَائِكَ،

וְהוֹתִֽירְךָ֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְטוֹבָ֑ה בְּכֹ֣ל מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֗ךָ בִּפְרִ֨י בִטְנְךָ֜ וּבִפְרִ֧י בְהֶמְתְּךָ֛ וּבִפְרִ֥י אַדְמָתְךָ֖ כִּ֣י יְהוָ֗ה יָשׁ֣וּב לָשׂ֤וּשׂ עָלֶ֙יךָ֙ לְט֔וֹב כַּאֲשֶׁר שָׂ֖שׂ עַל;אֲבֹתֶֽיךָ

التثنية 30: 15 Deu.30.15

اُنْظُرْ. قَدْ جَعَلْتُ الْيَوْمَ قُدَّامَكَ الْحَيَاةَ وَالْخَيْرَ، وَالْمَوْتَ وَالشَّرَّ،

רְאֵ֨ה נָתַ֤תִּי הַיּ֔וֹם לְפָנֶ֙יךָ֙ הַֽחַיִּ֖ים הַטּ֑וֹב הַמָּ֖וֶת הָרָֽע

يشوع 7: 21 Jos.7.21

رَأَيْتُ فِي الْغَنِيمَةِ رِدَاءً شِنْعَارِيًّا نَفِيسًا، وَمِئَتَيْ شَاقِلِ فِضَّةٍ، وَلِسَانَ ذَهَبٍ وَزْنُهُ خَمْسُونَ شَاقِلاً، فَاشْتَهَيْتُهَا وَأَخَذْتُهَا. وَهَا هِيَ مَطْمُورَةٌ فِي الأَرْضِ فِي وَسَطِ خَيْمَتِي، وَالْفِضَّةُ تَحْتَهَا.

וָאֵ֣רֶא בַשָּׁלָ֡ל אַדֶּ֣רֶת;אַחַ֨ת שִׁנְעָר֩ טוֹבָ֜ה וּמָאתַ֧יִם שְׁקָלִ֣ים כֶּ֗סֶף וּלְשׁ֨וֹן;אֶחָד֙ זָהָ֤ב מִשְׁקָל֔וֹ חֲמִשִּׁ֤ים שְׁקָלִים֙ וָֽאֶחְמְדֵ֖ם וָֽאֶקָּחֵ֑ם וְהִנָּ֨ם טְמוּנִ֥ים בָּאָ֛רֶץ בְּת֥וֹךְ הָאָֽהֳלִ֖י וְהַכֶּ֥סֶף תַּחְתֶּֽיהָ

يشوع 9: 25 Jos.9.25

وَالآنَ فَهُوَذَا نَحْنُ بِيَدِكَ، فَافْعَلْ بِنَا مَا هُوَ صَالِحٌ وَحَقٌّ فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَعْمَلَ.

וְעַתָּ֖ה הִנְנ֣וּ בְיָדֶ֑ךָ לַעֲשׂ֥וֹת לָ֖נוּ כַּטּ֨וֹב וְכַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ עֲשֵֽׂה

يشوع 21: 45 Jos.21.45

لَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ مِنْ جَمِيعِ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي كَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ، بَلِ الْكُلُّ صَارَ.

לֹֽא נָפַ֣ל דָּבָ֔ר מִכֹּל֙ הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הַכֹּ֖ל בָּֽא

يشوع 23: 13 Jos.23.13

فَاعْلَمُوا يَقِينًا أَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ لاَ يَعُودُ يَطْرُدُ أُولئِكَ الشُّعُوبَ مِنْ أَمَامِكُمْ، فَيَكُونُوا لَكُمْ فَخًّا وَشَرَكًا وَسَوْطًا عَلَى جَوَانِبِكُمْ، وَشَوْكًا فِي أَعْيُنِكُمْ، حَتَّى تَبِيدُوا عَنْ تِلْكَ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ إِيَّاهَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

יָד֙וֹעַ֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי֩ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֗ם לֹ֨א יוֹסִ֜יף לְהוֹרִ֛ישׁ הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם מִלִּפְנֵיכֶ֑ם וְהָי֨וּ לָכֶ֜ם לְפַ֣ח וּלְמוֹקֵ֗שׁ וּלְשֹׁטֵ֤ט בְּצִדֵּיכֶם֙ וְלִצְנִנִ֣ים בְּעֵינֵיכֶ֔ם עַד אֲבָדְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

يشوع 23: 14 Jos.23.14

وَهَا أَنَا الْيَوْمَ ذَاهِبٌ فِي طَرِيقِ الأَرْضِ كُلِّهَا. وَتَعْلَمُونَ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ وَكُلِّ أَنْفُسِكُمْ أَنَّهُ لَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ جَمِيعِ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْكُمُ. الْكُلُّ صَارَ لَكُمْ. لَمْ تَسْقُطْ مِنْهُ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ.

וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֤י הַיּ֔וֹם הוֹלֵךְ֙ בְּדֶ֖רֶךְ הָאָ֑רֶץ כָּל וִידַעְתֶּ֞ם בְּכָל לְבַבְכֶ֣ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶ֗ם כִּ֣י לֹֽא נָפַל֩ דָּבָ֨ר אֶחָ֜ד מִכֹּ֣ל הַדְּבָרִ֣ים הַטּוֹבִ֗ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֜ר יְהוָ֤ה עֲלֵיכֶ֔ם הַכֹּל֙ בָּ֣אוּ לָכֶ֔ם לֹֽא נָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ דָּבָ֥ר אֶחָֽד

يشوع 23: 15 Jos.23.15

وَيَكُونُ كَمَا أَنَّهُ أَتَى عَلَيْكُمْ كُلُّ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ إِلهُكُمْ عَنْكُمْ، كَذلِكَ يَجْلِبُ عَلَيْكُمُ الرَّبُّ كُلَّ الْكَلاَمِ الرَّدِيءِ حَتَّى يُبِيدَكُمْ عَنْ هذِهِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁר בָּ֤א עֲלֵיכֶם֙ כָּל הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם אֲלֵיכֶ֑ם כֵּן֩ יָבִ֨יא עֲלֵיכֶ֗ם יְהוָ֜ה כָּל הַדָּבָ֣ר הָרָ֔ע עַד הַשְׁמִיד֣וֹ;אוֹתְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

يشوع 23: 15 Jos.23.15

وَيَكُونُ كَمَا أَنَّهُ أَتَى عَلَيْكُمْ كُلُّ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ إِلهُكُمْ عَنْكُمْ، كَذلِكَ يَجْلِبُ عَلَيْكُمُ الرَّبُّ كُلَّ الْكَلاَمِ الرَّدِيءِ حَتَّى يُبِيدَكُمْ عَنْ هذِهِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁר בָּ֤א עֲלֵיכֶם֙ כָּל הַדָּבָ֣ר הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם אֲלֵיכֶ֑ם כֵּן֩ יָבִ֨יא עֲלֵיכֶ֗ם יְהוָ֜ה כָּל הַדָּבָ֣ר הָרָ֔ע עַד הַשְׁמִיד֣וֹ;אוֹתְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

يشوع 23: 16 Jos.23.16

حِينَمَا تَتَعَدَّوْنَ عَهْدَ الرَّبِّ إِلهِكُمُ الَّذِي أَمَرَكُمْ بِهِ وَتَسِيرُونَ وَتَعْبُدُونَ آلِهَةً أُخْرَى وَتَسْجُدُونَ لَهَا، يَحْمَى غَضَبُ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ فَتَبِيدُونَ سَرِيعًا عَنِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ.

בְּ֠עָבְרְכֶם בְּרִ֨ית יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶם֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֒ וַהֲלַכְתֶּ֗ם וַעֲבַדְתֶּם֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶ֖ם לָהֶ֑ם וְחָרָ֤ה אַף יְהוָה֙ בָּכֶ֔ם וַאֲבַדְתֶּ֣ם מְהֵרָ֔ה מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֖ר נָתַ֥ן;לָכֶֽם

القضاة 8: 2 Jdg.8.2

فَقَالَ لَهُمْ: مَاذَا فَعَلْتُ الآنَ نَظِيرَكُمْ. أَلَيْسَ خُصَاصَةُ أَفْرَايِمَ خَيْرًا مِنْ قِطَافِ أَبِيعَزَرَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם מֶה עָשִׂ֥יתִי עַתָּ֖ה כָּכֶ֑ם הֲל֗וֹא עֹלְל֥וֹת אֶפְרַ֖יִם ט֛וֹב מִבְצִ֥יר אֲבִיעֶֽזֶר

القضاة 8: 32 Jdg.8.32

وَمَاتَ جِدْعُونُ بْنُ يُوآشَ بِشَيْبَةٍ صَالِحَةٍ، وَدُفِنَ فِي قَبْرِ يُوآشَ أَبِيهِ فِي عَفْرَةِ أَبِيعَزَرَ.

וַיָּ֛מָת גִּדְע֥וֹן בֶּן יוֹאָ֖שׁ בְּשֵׂיבָ֣ה טוֹבָ֑ה וַיִּקָּבֵ֗ר בְּקֶ֙בֶר֙ יוֹאָ֣שׁ אָבִ֔יו בְּעָפְרָ֖ה אֲבִ֥י;הָֽעֶזְרִֽי

القضاة 8: 35 Jdg.8.35

وَلَمْ يَعْمَلُوا مَعْرُوفًا مَعَ بَيْتِ يَرُبَّعْلَ، ِجِدْعُونَ، نَظِيرَ كُلِّ الْخَيْرِ الَّذِي عَمِلَ مَعَ إِسْرَائِيلَ.

וְלֹֽא עָשׂ֣וּ חֶ֔סֶד עִם בֵּ֥ית יְרֻבַּ֖עַל גִּדְע֑וֹן כְּכָל הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה עִם יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 9: 2 Jdg.9.2

تَكَلَّمُوا فِي آذَانِ جَمِيعِ أَهْلِ شَكِيمَ. أَيُّمَا هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ: أَأَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ سَبْعُونَ رَجُلاً، جَمِيعُ بَنِي يَرُبَّعْلَ، أَمْ أَنْ يَتَسَلَّطَ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ. وَاذْكُرُوا أَنِّي أَنَا عَظْمُكُمْ وَلَحْمُكُمْ.

דַּבְּרוּ;נָ֞א בְּאָזְנֵ֨י כָל בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶם֮ מַה טּ֣וֹב לָכֶם֒ הַמְשֹׁ֨ל בָּכֶ֜ם שִׁבְעִ֣ים אִ֗ישׁ כֹּ֚ל בְּנֵ֣י יְרֻבַּ֔עַל אִם מְשֹׁ֥ל בָּכֶ֖ם אִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וּזְכַרְתֶּ֕ם כִּֽי אָנִֽי עַצְמֵכֶם וּבְשַׂרְכֶ֖ם

القضاة 9: 11 Jdg.9.11

فَقَالَتْ لَهَا التِّينَةُ: أَأَتْرُكُ حَلاَوَتِي وَثَمَرِي الطَّيِّبَ وَأَذْهَبُ لِكَيْ أَمْلِكَ عَلَى الأَشْجَارِ.

וַתֹּ֤אמֶר לָהֶם֙ הַתְּאֵנָ֔ה הֶחֳדַ֙לְתִּי֙ מָתְקִ֔י תְּנוּבָתִ֖י הַטּוֹבָ֑ה וְהָ֣לַכְתִּ֔י לָנ֖וּעַ עַל הָעֵצִֽים

القضاة 9: 16 Jdg.9.16

فَالآنَ إِنْ كُنْتُمْ قَدْ عَمِلْتُمْ بِالْحَقِّ وَالصِّحَّةِ إِذْ جَعَلْتُمْ أَبِيمَالِكَ مَلِكًا، وَإِنْ كُنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ خَيْرًا مَعَ يَرُبَّعْلَ وَمَعَ بَيْتِهِ، وَإِنْ كُنْتُمْ قَدْ فَعَلْتُمْ لَهُ حَسَبَ عَمَلِ يَدَيْهِ،

וְעַתָּ֗ה אִם עֲשִׂיתֶ֔ם בֶּאֱמֶ֤ת וּבְתָמִים֙ וַתַּמְלִ֖יכוּ;אֲבִימֶ֑לֶךְ וְאִם עֲשִׂיתֶם֙ טוֹבָ֤ה עִם יְרֻבַּ֣עַל וְעִם בֵּית֔וֹ וְאִם עֲשִׂ֥יתֶם לֽוֹ כִּגְמ֥וּל יָדָ֖יו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (535 آية)