المعنى المختصر للكلمة
ṭabbâch:
properly, a butcher
اللفظ الأصلي
טַבָּח
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
ṭabbâch
(tab-bawkh)
تكرار الورود في الكتاب
32
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, a butcher
2
hence, a lifeguardsman (because he was acting as an executioner)
3
also a cook (usually slaughtering the animal for food)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
cook
guard
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
טַבָּחִֽים (6×)
טַבָּחִ֖ים (5×)
טַבָּחִ֔ים (4×)
טַבָּחִ֑ים (4×)
טַבָּחִ֗ים (3×)
טַבָּחִ֛ים (2×)
הַטַּבָּחִ֔ים (2×)
לַטַּבָּ֔ח (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (32 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 37: 36
Gen.37.36
وَأَمَّا الْمِدْيَانِيُّونَ فَبَاعُوهُ فِي مِصْرَ لِفُوطِيفَارَ خَصِيِّ فِرْعَوْنَ، رَئِيسِ الشُّرَطِ.
וְהַ֨מְּדָנִ֔ים מָכְר֥וּ;אֹת֖וֹ אֶל מִצְרָ֑יִם לְפֽוֹטִיפַר֙ סְרִ֣יס פַּרְעֹ֔ה שַׂ֖ר הַטַּבָּחִֽים
التكوين 39: 1
Gen.39.1
وَأَمَّا يُوسُفُ فَأُنْزِلَ إِلَى مِصْرَ، وَاشْتَرَاهُ فُوطِيفَارُ خَصِيُّ فِرْعَوْنَ رَئِيسُ الشُّرَطِ، رَجُلٌ مِصْرِيٌّ، مِنْ يَدِ الإِسْمَاعِيلِيِّينَ الَّذِينَ أَنْزَلُوهُ إِلَى هُنَاكَ.
וְיוֹסֵ֖ף הוּרַ֣ד מִצְרָ֑יְמָה וַיִּקְנֵ֡הוּ פּוֹטִיפַר֩ סְרִ֨יס פַּרְעֹ֜ה שַׂ֤ר הַטַּבָּחִים֙ אִ֣ישׁ מִצְרִ֔י מִיַּד֙ הַיִּשְׁמְעֵאלִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הוֹרִדֻ֖הוּ שָֽׁמָּה
التكوين 40: 3
Gen.40.3
فَوَضَعَهُمَا فِي حَبْسِ بَيْتِ رَئِيسِ الشُّرَطِ، فِي بَيْتِ السِّجْنِ، الْمَكَانِ الَّذِي كَانَ يُوسُفُ مَحْبُوسًا فِيهِ.
וַיִּתֵּ֨ן;אֹתָ֜ם בְּמִשְׁמַ֗ר בֵּ֛ית שַׂ֥ר הַטַבָּחִ֖ים אֶל בֵּ֣ית הַסֹּ֑הַר מְק֕וֹם אֲשֶׁ֥ר יוֹסֵ֖ף אָס֥וּר שָֽׁם
التكوين 40: 4
Gen.40.4
فَأَقَامَ رَئِيسُ الشُّرَطِ يُوسُفَ عِنْدَهُمَا فَخَدَمَهُمَا. وَكَانَا أَيَّامًا فِي الْحَبْسِ.
וַ֠יִּפְקֹד שַׂ֣ר הַטַּבָּחִ֧ים יוֹסֵ֛ף אִתָּ֖ם וַיְשָׁ֣רֶת;אֹתָ֑ם וַיִּהְי֥וּ יָמִ֖ים בְּמִשְׁמָֽר
التكوين 41: 10
Gen.41.10
فِرْعَوْنُ سَخَطَ عَلَى عَبْدَيْهِ، فَجَعَلَنِي فِي حَبْسِ بَيْتِ رَئِيسِ الشُّرَطِ أَنَا وَرَئِيسَ الْخَبَّازِينَ.
פַּרְעֹ֖ה קָצַ֣ף עַל עֲבָדָ֑יו וַיִּתֵּ֨ן;אֹתִ֜י בְּמִשְׁמַ֗ר בֵּ֚ית שַׂ֣ר הַטַּבָּחִ֔ים אֹתִ֕י שַׂ֥ר הָאֹפִֽים
التكوين 41: 12
Gen.41.12
وَكَانَ هُنَاكَ مَعَنَا غُلاَمٌ عِبْرَانِيٌّ عَبْدٌ لِرَئِيسِ الشُّرَطِ، فَقَصَصْنَا عَلَيْهِ، فَعَبَّرَ لَنَا حُلْمَيْنَا. عَبَّرَ لِكُلِّ وَاحِدٍ بِحَسَبِ حُلْمِهِ.
וְשָׁ֨ם אִתָּ֜נוּ נַ֣עַר עִבְרִ֗י עֶ֚בֶד לְשַׂ֣ר הַטַּבָּחִ֔ים וַנְּ֨סַפֶּר ל֔וֹ וַיִּפְתָּר לָ֖נוּ חֲלֹמֹתֵ֑ינוּ פָּתָֽר אִ֥ישׁ כַּחֲלֹמ֖וֹ
صموئيل الأول 9: 23
1Sa.9.23
وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلطَّبَّاخِ: هَاتِ النَّصِيبَ الَّذِي أَعْطَيْتُكَ الَّذِي قُلْتُ لَكَ ضَعْهُ عِنْدَكَ.
וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ לַטַּבָּ֔ח תְּנָה֙ הַמָּנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי;לָ֑ךְ אֲשֶׁר֙ אָמַ֣רְתִּי אֵלֶ֔יךָ שִׂ֥ים;אֹתָ֖הּ עִמָּֽךְ
صموئيل الأول 9: 24
1Sa.9.24
فَرَفَعَ الطَّبَّاخُ السَّاقَ مَعَ مَا عَلَيْهَا وَجَعَلَهَا أَمَامَ شَاوُلَ. فَقَالَ: هُوَذَا مَا أُبْقِيَ. ضَعْهُ أَمَامَكَ وَكُلْ. لأَنَّهُ إِلَى هذَا الْمِيعَادِ مَحْفُوظٌ لَكَ مِنْ حِينٍ قُلْتُ دَعَوْتُ الشَّعْبَ. فَأَكَلَ شَاوُلُ مَعَ صَمُوئِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.
וַיָּ֣רֶם הַ֠טַּבָּח הַשּׁ֨וֹק וְהֶעָלֶ֜יהָ וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵ֣י שָׁא֗וּל וַיֹּ֙אמֶר֙ הִנֵּ֤ה הַנִּשְׁאָר֙ שִׂים לְפָנֶ֣יךָ אֱכֹ֔ל כִּ֧י לַמּוֹעֵ֛ד שָֽׁמוּר לְךָ֥ לֵאמֹ֖ר קָרָ֑אתִי הָעָ֣ם וַיֹּ֧אכַל שָׁא֛וּל עִם שְׁמוּאֵ֖ל בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא
الملوك الثاني 25: 8
2Ki.25.8
وَفِي الشَّهْرِ الْخَامِسِ، فِي سَابِعِ الشَّهْرِ، وَهِيَ السَّنَةُ التَّاسِعَةَ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ نَبُوخَذْنَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، جَاءَ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ عَبْدُ مَلِكِ بَابِلَ إِلَى أُورُشَلِيمَ،
וּבַחֹ֤דֶשׁ הַֽחֲמִישִׁי֙ בְּשִׁבְעָ֣ה לַחֹ֔דֶשׁ הִ֗יא שְׁנַת֙ תְּשַֽׁע עֶשְׂרֵ֣ה לַמֶּ֖לֶךְ נְבֻכַדְנֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֑ל בָּ֞א נְבוּזַרְאֲדָ֧ן רַב טַבָּחִ֛ים עֶ֥בֶד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל יְרוּשָׁלִָֽם
الملوك الثاني 25: 10
2Ki.25.10
وَجَمِيعُ أَسْوَارِ أُورُشَلِيمَ مُسْتَدِيرًا هَدَمَهَا كُلُّ جُيُوشِ الْكِلْدَانِيِّينَ الَّذِينَ مَعَ رَئِيسِ الشُّرَطِ.
חוֹמֹ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם סָבִ֑יב נָֽתְצוּ֙ כָּל חֵ֣יל כַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁ֖ר רַב טַבָּחִֽים
الملوك الثاني 25: 11
2Ki.25.11
وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا فِي الْمَدِينَةِ، وَالْهَارِبُونَ الَّذِينَ هَرَبُوا إِلَى مَلِكِ بَابِلَ، وَبَقِيَّةُ الْجُمْهُورِ سَبَاهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ.
יֶ֨תֶר הָעָ֜ם הַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֗יר הַנֹּֽפְלִים֙ אֲשֶׁ֤ר נָפְלוּ֙ עַל הַמֶּ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל יֶ֣תֶר הֶהָמ֑וֹן הֶגְלָ֕ה נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב טַבָּחִֽים
الملوك الثاني 25: 12
2Ki.25.12
وَلكِنَّ رَئِيسَ الشُّرَطِ أَبْقَى مِنْ مَسَاكِينِ الأَرْضِ كَرَّامِينَ وَفَلاَّحِينَ.
רַב טַבָּחִ֑ים הִשְׁאִ֖יר וּמִדַּלַּ֣ת הָאָ֔רֶץ לְכֹֽרְמִ֖ים וּלְיֹגְבִֽים
الملوك الثاني 25: 15
2Ki.25.15
وَالْمَجَامِرَ وَالْمَنَاضِحَ. مَا كَانَ مِنْ ذَهَبٍ فَالذَّهَبُ، وَمَا كَانَ مِنْ فِضَّةٍ فَالْفِضَّةُ، أَخَذَهَا رَئِيسُ الشُّرَطِ.
הַמַּחְתּוֹת֙ הַמִּזְרָק֗וֹת אֲשֶׁ֤ר זָהָב֙ זָהָ֔ב וַאֲשֶׁר כֶּ֖סֶף כָּ֑סֶף לָקַ֖ח רַב טַבָּחִֽים
الملوك الثاني 25: 18
2Ki.25.18
وَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ سَرَايَا الْكَاهِنَ الرَّئِيسَ، وَصَفَنْيَا الْكَاهِنَ الثَّانِي، وَحَارِسِي الْبَابِ الثَّلاَثَةَ.
וַיִּקַּ֣ח רַב טַבָּחִ֗ים שְׂרָיָה֙ כֹּהֵ֣ן הָרֹ֔אשׁ צְפַנְיָ֖הוּ כֹּהֵ֣ן מִשְׁנֶ֑ה שֹׁמְרֵ֥י הַסַּֽף שְׁלֹ֖שֶׁת
الملوك الثاني 25: 20
2Ki.25.20
وَأَخَذَهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ وَسَارَ بِهِمْ إِلَى مَلِكِ بَابِلَ إِلَى رَبْلَةَ.
וַיִּקַּ֣ח;אֹתָ֔ם נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב טַבָּחִ֑ים וַיֹּ֧לֶךְ אֹתָ֛ם עַל מֶ֥לֶךְ בָּבֶ֖ל רִבְלָֽתָה
إرميا 39: 9
Jer.39.9
وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا فِي الْمَدِينَةِ، وَالْهَارِبُونَ الَّذِينَ سَقَطُوا لَهُ، وَبَقِيَّةُ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا، سَبَاهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ إِلَى بَابِلَ.
יֶ֨תֶר הָעָ֜ם הַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֗יר הַנֹּֽפְלִים֙ אֲשֶׁ֣ר נָפְל֣וּ עָלָ֔יו יֶ֥תֶר הָעָ֖ם הַנִּשְׁאָרִ֑ים הֶגְלָ֛ה נְבֽוּזַר;אֲדָ֥ן רַב טַבָּחִ֖ים בָּבֶֽל
إرميا 39: 10
Jer.39.10
وَلكِنَّ بَعْضَ الشَّعْبِ الْفُقَرَاءَ الَّذِينَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ شَيْءٌ، تَرَكَهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ فِي أَرْضِ يَهُوذَا، وَأَعْطَاهُمْ كُرُومًا وَحُقُولاً فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.
וּמִן הָעָ֣ם הַדַּלִּ֗ים אֲשֶׁ֤ר אֵין לָהֶם֙ מְא֔וּמָה הִשְׁאִ֛יר נְבוּזַרְאֲדָ֥ן רַב טַבָּחִ֖ים בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה וַיִּתֵּ֥ן;לָהֶ֛ם כְּרָמִ֥ים וִֽיגֵבִ֖ים בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא
إرميا 39: 11
Jer.39.11
وَأَوْصَى نَبُوخَذْرَاصَّرُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى إِرْمِيَا نَبُوزَرَادَانَ رَئِيسَ الشُّرَطِ قَائِلاً:
וַיְצַ֛ו נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל עַֽל יִרְמְיָ֑הוּ נְבוּזַרְאֲדָ֥ן רַב טַבָּחִ֖ים לֵאמֹֽר
إرميا 39: 13
Jer.39.13
فَأَرْسَلَ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ وَنَبُوشَزْبَانُ رَئِيسُ الْخِصْيَانِ وَنَرْجَلُ شَرَاصَرُ رَئِيسُ الْمَجُوسِ وَكُلُّ رُؤَسَاءِ مَلِكِ بَابِلَ،
וַיִּשְׁלַ֞ח נְבֽוּזַרְאֲדָ֣ן רַב טַבָּחִ֗ים וּנְבֽוּשַׁזְבָּן֙ רַב סָרִ֔יס וְנֵרְגַ֥ל שַׂר;אֶ֖צֶר רַב מָ֑ג וְכֹ֖ל רַבֵּ֥י מֶֽלֶךְ בָּבֶֽל
إرميا 40: 1
Jer.40.1
اَلْكَلِمَةُ الَّتِي صَارَتْ إِلَى إِرْمِيَا مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ، بَعْدَ مَا أَرْسَلَهُ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ مِنَ الرَّامَةِ، إِذْ أَخَذَهُ وَهُوَ مُقَيَّدٌ بِالسَّلاَسِلِ فِي وَسْطِ كُلِّ سَبْيِ أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا الَّذِينَ سُبُوا إِلَى بَابِلَ.
הַדָּבָ֞ר אֲשֶׁר הָיָ֤ה אֶֽל יִרְמְיָ֙הוּ֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה אַחַ֣ר שַׁלַּ֣ח;אֹת֗וֹ נְבוּזַרְאֲדָ֛ן רַב טַבָּחִ֖ים מִן הָֽרָמָ֑ה בְּקַחְתּ֣וֹ;אֹת֗וֹ וְהֽוּא בָּֽאזִקִּים֙ אָס֤וּר בְּת֨וֹךְ כָּל גָּל֤וּת יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וִֽיהוּדָ֔ה הַמֻּגְלִ֖ים בָּבֶֽלָה
إرميا 40: 2
Jer.40.2
فَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ إِرْمِيَا وَقَالَ لَهُ: إِنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ قَدْ تَكَلَّمَ بِهذَا الشَّرِّ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ.
וַיִּקַּ֥ח רַב טַבָּחִ֖ים לְיִרְמְיָ֑הוּ וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ דִּבֶּר֙ הַזֹּ֔את הָרָעָ֣ה אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם
إرميا 40: 5
Jer.40.5
وَإِذْ كَانَ لَمْ يَرْجعْ ارْجعْ إِلَى جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ الَّذِي أَقَامَهُ مَلِكُ بَابِلَ عَلَى مُدُنِ يَهُوذَا، وَأَقِمْ عِنْدَهُ فِي وَسْطِ الشَّعْبِ، وَانْطَلِقْ إِلَى حَيْثُ كَانَ مُسْتَقِيمًا فِي عَيْنَيْكَ أَنْ تَنْطَلِقَ. وَأَعْطَاهُ رَئِيسُ الشُّرَطِ زَادًا وَهَدِيَّةً وَأَطْلَقَهُ.
וְעוֹדֶ֣נּוּ לֹֽא יָשׁ֗וּב וְשֻׁ֡בָה אֶל גְּדַלְיָ֣ה בֶן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֡ן אֲשֶׁר֩ הִפְקִ֨יד מֶֽלֶךְ בָּבֶ֜ל בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וְשֵׁ֤ב אִתּוֹ֙ בְּת֣וֹךְ הָעָ֔ם לֵ֑ךְ אֶל כָּל הַיָּשָׁ֧ר בְּעֵינֶ֛יךָ לָלֶ֖כֶת וַיִּתֶּן;ל֧וֹ רַב טַבָּחִ֛ים אֲרֻחָ֥ה וּמַשְׂאֵ֖ת וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ
إرميا 41: 10
Jer.41.10
فَسَبَى إِسْمَاعِيلُ كُلَّ بَقِيَّةِ الشَّعْبِ الَّذِينَ فِي الْمِصْفَاةِ، بَنَاتِ الْمَلِكِ وَكُلَّ الشَّعْبِ الَّذِي بَقِيَ فِي الْمِصْفَاةِ، الَّذِينَ أَقَامَ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ جَدَلْيَا بْنَ أَخِيقَامَ، سَبَاهُمْ إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَثَنْيَا وَذَهَبَ لِيَعْبُرَ إِلَى بَنِي عَمُّونَ.
וַיִּ֣שְׁבְּ יִ֠שְׁמָעֵאל כָּל שְׁאֵרִ֨ית הָעָ֜ם אֲשֶׁ֣ר בַּמִּצְפָּ֗ה בְּנ֤וֹת הַמֶּ֙לֶךְ֙ כָּל הָעָם֙ הַנִּשְׁאָרִ֣ים בַּמִּצְפָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר הִפְקִ֗יד נְבֽוּזַרְאֲדָן֙ רַב טַבָּחִ֔ים גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֑ם וַיִּשְׁבֵּם֙ יִשְׁמָעֵ֣אל בֶּן נְתַנְיָ֔ה וַיֵּ֕לֶךְ לַעֲבֹ֖ר אֶל בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן
إرميا 43: 6
Jer.43.6
الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَبَنَاتِ الْمَلِكِ، وَكُلَّ الأَنْفُسِ الَّذِينَ تَرَكَهُمْ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ، مَعَ جَدَلْيَا بْنِ أَخِيقَامَ بْنِ شَافَانَ، وَإِرْمِيَا النَّبِيِّ وَبَارُوخَ بْنِ نِيرِيَّا،
הַ֠גְּבָרִים הַנָּשִׁ֣ים הַטַּף֮ בְּנ֣וֹת הַמֶּלֶךְ֒ כָּל הַנֶּ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֤ר הִנִּ֙יחַ֙ נְבוּזַרְאֲדָ֣ן רַב טַבָּחִ֔ים אֶת גְּדַלְיָ֖הוּ בֶּן אֲחִיקָ֣ם בֶּן שָׁפָ֑ן יִרְמְיָ֣הוּ הַנָּבִ֔יא בָּר֖וּךְ בֶּן נֵרִיָּֽהוּ
إرميا 52: 12
Jer.52.12
وَفِي الشَّهْرِ الْخَامِسِ، فِي عَاشِرِ الشَّهْرِ، وَهِيَ السَّنَةُ التَّاسِعَةُ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ نَبُوخَذْرَاصَّرَ مَلِكِ بَابِلَ، جَاءَ نَبُوزَرَادَانُ رَئِيسُ الشُّرَطِ، الَّذِي كَانَ يَقِفُ أَمَامَ مَلِكِ بَابِلَ إِلَى أُورُشَلِيمَ،
וּבַחֹ֤דֶשׁ הַֽחֲמִישִׁי֙ בֶּעָשׂ֣וֹר לַחֹ֔דֶשׁ הִ֗יא שְׁנַת֙ תְּשַֽׁע עֶשְׂרֵ֣ה לַמֶּ֖לֶךְ נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֑ל בָּ֗א נְבֽוּזַרְאֲדָן֙ רַב טַבָּחִ֔ים עָמַ֛ד לִפְנֵ֥י מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל בִּירוּשָׁלִָֽם
إرميا 52: 14
Jer.52.14
وَكُلَّ أَسْوَارِ أُورُشَلِيمَ مُسْتَدِيرًا هَدَمَهَا كُلُّ جَيْشِ الْكَلْدَانِيِّينَ الَّذِي مَعَ رَئِيسِ الشُّرَطِ.
כָּל חֹמ֥וֹת יְרוּשָׁלִַ֖ם סָבִ֑יב נָֽתְצוּ֙ כָּל חֵ֣יל כַּשְׂדִּ֔ים אֲשֶׁ֖ר אֶת רַב טַבָּחִֽים
إرميا 52: 15
Jer.52.15
وَسَبَى نَبُوزَرَادَانُ، رَئِيسُ الشُّرَطِ، بَعْضًا مِنْ فُقَرَاءِ الشَّعْبِ، وَبَقِيَّةَ الشَّعْبِ الَّذِينَ بَقُوا فِي الْمَدِينَةِ، وَالْهَارِبِينَ الَّذِينَ سَقَطُوا إِلَى مَلِكِ بَابِلَ، وَبَقِيَّةَ الْجُمْهُورِ.
הֶגְלָ֕ה נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב טַבָּחִֽים וּמִדַּלּ֨וֹת הָעָ֜ם יֶ֥תֶר הָעָ֣ם הַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּעִ֗יר הַנֹּֽפְלִים֙ אֲשֶׁ֤ר נָֽפְלוּ֙ אֶל מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל יֶ֣תֶר הָֽאָמ֑וֹן
إرميا 52: 16
Jer.52.16
وَلكِنَّ نَبُوزَرَادَانَ، رَئِيسَ الشُّرَطِ، أَبْقَى مِنْ مَسَاكِينِ الأَرْضِ كَرَّامِينَ وَفَلاَّحِينَ.
נְבוּזַרְאֲדָ֖ן רַב טַבָּחִ֑ים הִשְׁאִ֕יר וּמִדַּלּ֣וֹת הָאָ֔רֶץ לְכֹרְמִ֖ים וּלְיֹגְבִֽים
إرميا 52: 19
Jer.52.19
وَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ الطُّسُوسَ وَالْمَجَامِرَ وَالْمَنَاضِحَ وَالْقُدُورَ وَالْمَنَايِرَ وَالصُّحُونَ وَالأَقْدَاحَ، مَا كَانَ مِنْ ذَهَبٍ فَالذَّهَبَ، وَمَا كَانَ مِنْ فِضَّةٍ فَالْفِضَّةَ.
לָקַ֖ח רַב טַבָּחִֽים הַ֠סִּפִּים הַמַּחְתּ֨וֹת הַמִּזְרָק֜וֹת הַסִּיר֣וֹת הַמְּנֹר֗וֹת הַכַּפּוֹת֙ הַמְּנַקִי֔וֹת אֲשֶׁ֤ר זָהָב֙ זָהָ֔ב וַאֲשֶׁר כֶּ֖סֶף כָּ֑סֶף
إرميا 52: 24
Jer.52.24
وَأَخَذَ رَئِيسُ الشُّرَطِ سَرَايَا الْكَاهِنَ الأَوَّلَ، وَصَفَنْيَا الْكَاهِنَ الثَّانِي وَحَارِسِي الْبَابِ الثَّلاَثَةَ.
וַיִּקַּ֣ח רַב טַבָּחִ֗ים שְׂרָיָה֙ כֹּהֵ֣ן הָרֹ֔אשׁ צְפַנְיָ֖ה כֹּהֵ֣ן הַמִּשְׁנֶ֑ה שֹׁמְרֵ֥י הַסַּֽף שְׁלֹ֖שֶׁת