المعنى المختصر للكلمة
châzaq:
to fasten upon
اللفظ الأصلي
חָזַק
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
châzaq
(khaw-zak)
تكرار الورود في الكتاب
290
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to fasten upon
2
hence, to seize, be strong (figuratively, courageous, causatively strengthen, cure, help, repair, fortify), obstinate
3
to bind, restrain, conquer
الإنجليزية — KJV Translation Tags
aid
amend
[idiom] calker
catch
cleave
confirm
be constant
constrain
continue
be of good (take) courage(-ous, -ly)
encourage (self)
be established
fasten
force
fortify
make hard
harden
help
(lay) hold (fast)
lean
maintain
play the man
mend
become (wax) mighty
prevail
be recovered
repair
retain
seize
be (wax) sore
strengthen (self)
be stout
be (make, shew, wax) strong(-er)
be sure
take (hold)
be urgent
behave self valiantly
withstand
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הֶחֱזִ֗יק (9×)
חֲזַ֣ק (7×)
לְחַזֵּ֖ק (5×)
וַיֶּחֱזַ֤ק (5×)
הֶחֱזִיק֙ (5×)
תֶּחֱזַ֣קְנָה (4×)
מַחֲזִ֣יק (4×)
חִזְק֣וּ (4×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (290 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 19: 16
Gen.19.16
وَلَمَّا تَوَانَى، أَمْسَكَ الرَّجُلاَنِ بِيَدِهِ وَبِيَدِ امْرَأَتِهِ وَبِيَدِ ابْنَتَيْهِ، لِشَفَقَةِ الرَّبِّ عَلَيْهِ، وَأَخْرَجَاهُ وَوَضَعَاهُ خَارِجَ الْمَدِينَةِ.
וַֽיִּתְמַהְמָ֓הּ וַיַּחֲזִ֨קוּ הָאֲנָשִׁ֜ים בְּיָד֣וֹ וּבְיַד אִשְׁתּ֗וֹ וּבְיַד֙ שְׁתֵּ֣י;בְנֹתָ֔יו בְּחֶמְלַ֥ת יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיֹּצִאֻ֥הוּ וַיַּנִּחֻ֖הוּ מִח֥וּץ לָעִֽיר
التكوين 21: 18
Gen.21.18
قُومِي احْمِلِي الْغُلاَمَ وَشُدِّي يَدَكِ بِهِ، لأَنِّي سَأَجْعَلُهُ أُمَّةً عَظِيمَةً.
ק֚וּמִי שְׂאִ֣י הַנַּ֔עַר וְהַחֲזִ֥יקִי יָדֵ֖ךְ בּ֑וֹ כִּֽי אֲשִׂימֶֽנּוּ לְג֥וֹי גָּד֖וֹל
التكوين 41: 56
Gen.41.56
وَكَانَ الْجُوعُ عَلَى كُلِّ وَجْهِ الأَرْضِ، وَفَتَحَ يُوسُفُ جَمِيعَ مَا فِيهِ وَبَاعَ لِلْمِصْرِيِّينَ. وَاشْتَدَّ الْجُوعُ فِي أَرْضِ مِصْرَ.
הָיָ֔ה וְהָרָעָ֣ב עַ֖ל כָּל פְּנֵ֣י הָאָ֑רֶץ וַיִּפְתַּ֨ח יוֹסֵ֜ף כָּל אֲשֶׁ֤ר בָּהֶם֙ וַיִּשְׁבֹּ֣ר לְמִצְרַ֔יִם וַיֶּחֱזַ֥ק הָֽרָעָ֖ב בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
التكوين 41: 57
Gen.41.57
وَجَاءَتْ كُلُّ الأَرْضِ إِلَى مِصْرَ إِلَى يُوسُفَ لِتَشْتَرِيَ قَمْحًا، لأَنَّ الْجُوعَ كَانَ شَدِيدًا فِي كُلِّ الأَرْضِ.
בָּ֣אוּ וְכָל הָאָ֙רֶץ֙ מִצְרַ֔יְמָה אֶל יוֹסֵ֑ף לִשְׁבֹּ֖ר כִּֽי הָרָעָ֖ב חָזַ֥ק בְּכָל הָאָֽרֶץ
التكوين 47: 20
Gen.47.20
فَاشْتَرَى يُوسُفُ كُلَّ أَرْضِ مِصْرَ لِفِرْعَوْنَ، إِذْ بَاعَ الْمِصْرِيُّونَ كُلُّ وَاحِدٍ حَقْلَهُ، لأَنَّ الْجُوعَ اشْتَدَّ عَلَيْهِمْ. فَصَارَتِ الأَرْضُ لِفِرْعَوْنَ.
וַיִּ֨קֶן יוֹסֵ֜ף כָּל אַדְמַ֤ת מִצְרַ֙יִם֙ לְפַרְעֹ֔ה כִּֽי מָכְר֤וּ מִצְרַ֙יִם֙ אִ֣ישׁ שָׂדֵ֔הוּ כִּֽי הָרָעָ֑ב חָזַ֥ק עֲלֵהֶ֖ם וַתְּהִ֥י הָאָ֖רֶץ לְפַרְעֹֽה
التكوين 48: 2
Gen.48.2
فَأُخْبِرَ يَعْقُوبُ وَقِيلَ هُوَذَا ابْنُكَ يُوسُفُ قَادِمٌ إِلَيْكَ. فَتَشَدَّدَ إِسْرَائِيلُ وَجَلَسَ عَلَى السَّرِيرِ.
וַיַּגֵּ֣ד לְיַעֲקֹ֔ב וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֛ה בִּנְךָ֥ יוֹסֵ֖ף בָּ֣א אֵלֶ֑יךָ וַיִּתְחַזֵּק֙ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֵּ֖שֶׁב עַל הַמִּטָּֽה
الخروج 4: 4
Exo.4.4
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ وَأَمْسِكْ بِذَنَبِهَا. فَمَدَّ يَدَهُ وَأَمْسَكَ بِهِ، فَصَارَتْ عَصًا فِي يَدِهِ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה שְׁלַח֙ יָֽדְךָ֔ וֶאֱחֹ֖ז בִּזְנָב֑וֹ וַיִּשְׁלַ֤ח יָדוֹ֙ וַיַּ֣חֲזֶק בּ֔וֹ וַיְהִ֥י לְמַטֶּ֖ה בְּכַפּֽוֹ
الخروج 4: 21
Exo.4.21
وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: عِنْدَمَا تَذْهَبُ لِتَرْجعَ إِلَى مِصْرَ، انْظُرْ جَمِيعَ الْعَجَائِبِ الَّتِي جَعَلْتُهَا فِي يَدِكَ وَاصْنَعْهَا قُدَّامَ فِرْعَوْنَ. وَلكِنِّي أُشَدِّدُ قَلْبَهُ حَتَّى لاَ يُطْلِقَ الشَّعْبَ.
וַיֹּ֣אמֶר יְהוָה֮ מֹשֶׁה֒ בְּלֶכְתְּךָ֙ לָשׁ֣וּב מִצְרַ֔יְמָה רְאֵ֗ה כָּל הַמֹּֽפְתִים֙ אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בְיָדֶ֔ךָ וַעֲשִׂיתָ֖ם לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַאֲנִי֙ אֲחַזֵּ֣ק לִבּ֔וֹ וְלֹ֥א יְשַׁלַּ֖ח הָעָֽם
الخروج 7: 13
Exo.7.13
فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.
וַיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה
الخروج 7: 22
Exo.7.22
وَفَعَلَ عَرَّافُو مِصْرَ كَذلِكَ بِسِحْرِهِمْ. فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.
וַיַּֽעֲשׂוּ חַרְטֻמֵּ֥י מִצְרַ֖יִם כֵ֛ן בְּלָטֵיהֶ֑ם וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב פַּרְעֹה֙ וְלֹא שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה
الخروج 8: 19
Exo.8.19
فَقَالَ الْعَرَّافُونَ لِفِرْعَوْنَ: هذَا إِصْبَعُ اللهِ. وَلكِنِ اشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ.
וַיֹּאמְר֤וּ הַֽחַרְטֻמִּים֙ פַּרְעֹ֔ה הִ֑וא אֶצְבַּ֥ע אֱלֹהִ֖ים וַיֶּחֱזַ֤ק לֵב פַּרְעֹה֙ וְלֹֽא שָׁמַ֣ע אֲלֵהֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהוָֽה
الخروج 9: 2
Exo.9.2
فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَهُمْ وَكُنْتَ تُمْسِكُهُمْ بَعْدُ،
כִּ֛י;אִם;אַתָּ֖ה מָאֵ֥ן לְשַׁלֵּ֑חַ מַחֲזִ֥יק;בָּֽם וְעוֹדְךָ֖
الخروج 9: 12
Exo.9.12
وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، كَمَا كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى.
וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שָׁמַ֖ע אֲלֵהֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
الخروج 9: 35
Exo.9.35
فَاشْتَدَّ قَلْبُ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى.
וַֽיֶּחֱזַק֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה
الخروج 10: 20
Exo.10.20
وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الخروج 10: 27
Exo.10.27
وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَشَأْ أَنْ يُطْلِقَهُمْ.
וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א אָבָ֖ה לְשַׁלְּחָֽם
الخروج 11: 10
Exo.11.10
وَكَانَ مُوسَى وَهَارُونُ يَفْعَلاَنِ كُلَّ هذِهِ الْعَجَائِبِ أَمَامَ فِرْعَوْنَ، وَلكِنْ شَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ، فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِهِ.
וּמֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹ֗ן עָשׂ֛וּ כָּל הָאֵ֖לֶּה הַמֹּפְתִ֥ים לִפְנֵ֣י פַרְעֹ֑ה וַיְחַזֵּ֤ק יְהוָה֙ לֵ֣ב פַּרְעֹ֔ה וְלֹֽא שִׁלַּ֥ח בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל מֵאַרְצֽוֹ
الخروج 12: 33
Exo.12.33
وَأَلَحَّ الْمِصْرِيُّونَ عَلَى الشَّعْبِ لِيُطْلِقُوهُمْ عَاجِلاً مِنَ الأَرْضِ، لأَنَّهُمْ قَالُوا: جَمِيعُنَا أَمْوَاتٌ.
וַתֶּחֱזַ֤ק מִצְרַ֙יִם֙ עַל הָעָ֔ם לְשַׁלְּחָ֣ם לְמַהֵ֖ר מִן הָאָ֑רֶץ כִּ֥י אָמְר֖וּ כֻּלָּ֥נוּ מֵתִֽים
الخروج 14: 4
Exo.14.4
وَأُشَدِّدُ قَلْبَ فِرْعَوْنَ حَتَّى يَسْعَى وَرَاءَهُمْ، فَأَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَبِجَمِيعِ جَيْشِهِ، وَيَعْرِفُ الْمِصْرِيُّونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ. فَفَعَلُوا هكَذَا.
וְחִזַּקְתִּ֣י לֵב פַּרְעֹה֮ וְרָדַ֣ף אַחֲרֵיהֶם֒ וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל חֵיל֔וֹ וְיָדְע֥וּ מִצְרַ֖יִם כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה וַיַּֽעֲשׂוּ כֵֽן
الخروج 14: 8
Exo.14.8
وَشَدَّدَ الرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ حَتَّى سَعَى وَرَاءَ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَبَنُو إِسْرَائِيلَ خَارِجُونَ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ.
וַיְחַזֵּ֣ק יְהֹוָ֗ה לֵ֤ב פַּרְעֹה֙ מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיִּרְדֹּ֕ף אַחֲרֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יֹצְאִ֖ים בְּיָ֥ד רָמָֽה
الخروج 14: 17
Exo.14.17
وَهَا أَنَا أُشَدِّدُ قُلُوبَ الْمِصْرِيِّينَ حَتَّى يَدْخُلُوا وَرَاءَهُمْ، فَأَتَمَجَّدُ بِفِرْعَوْنَ وَكُلِّ جَيْشِهِ، بِمَرْكَبَاتِهِ وَفُرْسَانِهِ.
הִנְנִ֤י וַאֲנִ֗י מְחַזֵּק֙ לֵ֣ב מִצְרַ֔יִם וְיָבֹ֖אוּ אַחֲרֵיהֶ֑ם וְאִכָּבְדָ֤ה בְּפַרְעֹה֙ וּבְכָל חֵיל֔וֹ בְּרִכְבּ֖וֹ וּבְפָרָשָֽׁיו
اللاويين 25: 35
Lev.25.35
وَإِذَا افْتَقَرَ أَخُوكَ وَقَصُرَتْ يَدُهُ عِنْدَكَ، فَاعْضُدْهُ غَرِيبًا أَوْ مُسْتَوْطِنًا فَيَعِيشَ مَعَكَ.
וְכִֽי יָמ֣וּךְ אָחִ֔יךָ וּמָ֥טָה יָד֖וֹ עִמָּ֑ךְ וְהֶֽחֱזַ֣קְתָּ;בּ֔וֹ גֵּ֧ר וְתוֹשָׁ֛ב וָחַ֖י עִמָּֽךְ
العدد 13: 20
Num.13.20
وَكَيْفَ هِيَ الأَرْضُ، أَسَمِينَةٌ أَمْ هَزِيلَةٌ. أَفِيهَا شَجَرٌ أَمْ لاَ. وَتَشَدَّدُوا فَخُذُوا مِنْ ثَمَرِ الأَرْضِ. وَأَمَّا الأَيَّامُ فَكَانَتْ أَيَّامَ بَاكُورَاتِ الْعِنَبِ.
וּמָ֣ה הִ֜וא הָ֠אָרֶץ הַשְּׁמֵנָ֨ה אִם רָזָ֗ה הֲיֵֽשׁ;בָּ֥הּ עֵץ֙ אִם אַ֔יִן וְהִ֨תְחַזַּקְתֶּ֔ם וּלְקַחְתֶּ֖ם מִפְּרִ֣י הָאָ֑רֶץ וְהַ֨יָּמִ֔ים יְמֵ֖י בִּכּוּרֵ֥י עֲנָבִֽים
التثنية 1: 38
Deu.1.38
يَشُوعُ بْنُ نُونَ الْوَاقِفُ أَمَامَكَ هُوَ يَدْخُلُ إِلَى هُنَاكَ. شَدِّدْهُ لأَنَّهُ هُوَ يَقْسِمُهَا لإِسْرَائِيلَ.
יְהוֹשֻׁ֤עַ בִּן נוּן֙ הָעֹמֵ֣ד לְפָנֶ֔יךָ ה֖וּא יָ֣בֹא שָׁ֑מָּה חַזֵּ֔ק כִּי ה֖וּא יַנְחִלֶ֥נָּה יִשְׂרָאֵֽל
التثنية 3: 28
Deu.3.28
وَأَمَّا يَشُوعُ فَأَوْصِهِ وَشَدِّدْهُ وَشَجِّعْهُ، لأَنَّهُ هُوَ يَعْبُرُ أَمَامَ هذَا الشَّعْبِ، وَهُوَ يَقْسِمُ لَهُمُ الأَرْضَ الَّتِي تَرَاهَا.
יְהוֹשֻׁ֖עַ וְצַ֥ו וְחַזְּקֵ֣הוּ וְאַמְּצֵ֑הוּ כִּי ה֣וּא יַעֲבֹ֗ר לִפְנֵי֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם וְהוּא֙ יַנְחִ֣יל אוֹתָ֔ם הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֥ר תִּרְאֶֽה
التثنية 11: 8
Deu.11.8
فَاحْفَظُوا كُلَّ الْوَصَايَا الَّتِي أَنَا أُوصِيكُمْ بِهَا الْيَوْمَ لِكَيْ تَتَشَدَّدُوا وَتَدْخُلُوا وَتَمْتَلِكُوا الأَرْضَ الَّتِي أَنْتُمْ عَابِرُونَ إِلَيْهَا لِتَمْتَلِكُوهَا،
וּשְׁמַרְתֶּם֙ כָּל הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּ֑וֹם לְמַ֣עַן תֶּחֶזְק֗וּ וּבָאתֶם֙ וִֽירִשְׁתֶּ֣ם הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֛ם עֹבְרִ֥ים שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ
التثنية 12: 23
Deu.12.23
لكِنِ احْتَرِزْ أَنْ لاَ تَأْكُلَ الدَّمَ، لأَنَّ الدَّمَ هُوَ النَّفْسُ. فَلاَ تَأْكُلِ النَّفْسَ مَعَ اللَّحْمِ.
רַ֣ק חֲזַ֗ק לְבִלְתִּי֙ אֲכֹ֣ל הַדָּ֔ם כִּ֥י הַדָּ֖ם ה֣וּא הַנָּ֑פֶשׁ וְלֹא תֹאכַ֥ל הַנֶּ֖פֶשׁ עִם הַבָּשָֽׂר
التثنية 22: 25
Deu.22.25
وَلكِنْ إِنْ وَجَدَ الرَّجُلُ الْفَتَاةَ الْمَخْطُوبَةَ فِي الْحَقْلِ وَأَمْسَكَهَا الرَّجُلُ وَاضْطَجَعَ مَعَهَا، يَمُوتُ الرَّجُلُ الَّذِي اضْطَجَعَ مَعَهَا وَحْدَهُ.
וְֽאִם יִמְצָ֣א הָאִ֗ישׁ הַֽנַּעֲרָה֙ הַמְאֹ֣רָשָׂ֔ה בַּשָּׂדֶ֞ה וְהֶחֱזִֽיק;בָּ֥הּ הָאִ֖ישׁ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וּמֵ֗ת הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר שָׁכַ֥ב עִמָּ֖הּ לְבַדּֽוֹ
التثنية 25: 11
Deu.25.11
إِذَا تَخَاصَمَ رَجُلاَنِ بَعْضُهُمَا بَعْضًا، رَجُلٌ وَأَخُوهُ، وَتَقَدَّمَتِ امْرَأَةُ أَحَدِهِمَا لِكَيْ تُخَلِّصَ رَجُلَهَا مِنْ يَدِ ضَارِبِهِ، وَمَدَّتْ يَدَهَا وَأَمْسَكَتْ بِعَوْرَتِهِ،
כִּֽי יִנָּצ֨וּ אֲנָשִׁ֤ים יַחְדָּו֙ אִ֣ישׁ וְאָחִ֔יו וְקָֽרְבָה֙ אֵ֣שֶׁת הָֽאֶחָ֔ד לְהַצִּ֥יל אִישָׁ֖הּ מִיַּ֣ד מַכֵּ֑הוּ וְשָׁלְחָ֣ה יָדָ֔הּ וְהֶחֱזִ֖יקָה בִּמְבֻשָֽׁיו
التثنية 31: 6
Deu.31.6
تَشَدَّدُوا وَتَشَجَّعُوا. لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْهَبُوا وُجُوهَهُمْ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ سَائِرٌ مَعَكَ. لاَ يُهْمِلُكَ وَلاَ يَتْرُكُكَ.
חִזְק֣וּ וְאִמְצ֔וּ אַל תִּֽירְא֥וּ וְאַל תַּעַרְצ֖וּ מִפְּנֵיהֶ֑ם כִּ֣י יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ הַהֹלֵ֣ךְ עִמָּ֔ךְ לֹ֥א יַרְפְּךָ֖ וְלֹ֥א יַעַזְבֶֽךָּ