זֶה (H2088) - zeh | معجم سترونغ العبري

نحميا 9: 1 Neh.9.1

وَفِي الْيَوْمِ الرَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ هذَا الشَّهْرِ اجْتَمَعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِالصَّوْمِ، وَعَلَيْهِمْ مُسُوحٌ وَتُرَابٌ.

וּבְיוֹם֩ וְאַרְבָּעָ֜ה עֶשְׂרִ֨ים הַזֶּ֗ה לַחֹ֣דֶשׁ נֶאֶסְפ֤וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ בְּצ֣וֹם עֲלֵיהֶֽם וּבְשַׂקִּ֔ים וַאֲדָמָ֖ה

نحميا 9: 10 Neh.9.10

وَأَظْهَرْتَ آيَاتٍ وَعَجَائِبَ عَلَى فَرْعَوْنَ وَعَلَى جَمِيعِ عَبِيدِهِ وَعَلَى كُلِّ شَعْبِ أَرْضِهِ، لأَنَّكَ عَلِمْتَ أَنَّهُمْ بَغَوْا عَلَيْهِمْ، وَعَمِلْتَ لِنَفْسِكَ اسْمًا كَهذَا الْيَوْمِ.

וַ֠תִּתֵּן אֹתֹ֨ת וּמֹֽפְתִ֜ים בְּפַרְעֹ֤ה וּבְכָל עֲבָדָיו֙ וּבְכָל עַ֣ם אַרְצ֔וֹ כִּ֣י יָדַ֔עְתָּ כִּ֥י הֵזִ֖ידוּ עֲלֵיהֶ֑ם וַתַּֽעַשׂ לְךָ֥ שֵׁ֖ם הַזֶּֽה כְּהַיּ֥וֹם

نحميا 9: 18 Neh.9.18

مَعَ أَنَّهُمْ عَمِلُوا لأَنْفُسِهِمْ عِجْلاً مَسْبُوكًا وَقَالُوا: هذَا إِلهُكَ الَّذِي أَخْرَجَكَ مِنْ مِصْرَ، وَعَمِلُوا إِهَانَةً عَظِيمَةً.

אַ֗ף;כִּֽי עָשׂ֤וּ לָהֶם֙ עֵ֣גֶל מַסֵּכָ֔ה וַיֹּ֣אמְר֔וּ זֶ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר הֶעֶלְךָ֖ מִמִּצְרָ֑יִם וַֽיַּעֲשׂ֔וּ נֶאָצ֖וֹת גְּדֹלֽוֹת

نحميا 9: 32 Neh.9.32

وَالآنَ يَا إِلهَنَا، الإِلهَ الْعَظِيمَ الْجَبَّارَ الْمَخُوفَ، حَافِظَ الْعَهْدِ وَالرَّحْمَةِ، لاَ تَصْغُرْ لَدَيْكَ كُلُّ الْمَشَقَّاتِ الَّتِي أَصَابَتْنَا نَحْنُ وَمُلُوكَنَا وَرُؤَسَاءَنَا وَكَهَنَتَنَا وَأَنْبِيَاءَنَا وَآبَاءَنَا وَكُلَّ شَعْبِكَ، مِنْ أَيَّامِ مُلُوكِ أَشُّورَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וְעַתָּ֣ה אֱ֠לֹהֵינוּ הָאֵ֨ל הַגָּד֜וֹל הַגִּבּ֣וֹר וְהַנּוֹרָא֮ שׁוֹמֵ֣ר הַבְּרִ֣ית וְהַחֶסֶד֒ אַל יִמְעַ֣ט לְפָנֶ֡יךָ כָּל הַתְּלָאָ֣ה אֲֽשֶׁר מְ֠צָאַתְנוּ לִמְלָכֵ֨ינוּ לְשָׂרֵ֧ינוּ וּלְכֹהֲנֵ֛ינוּ וְלִנְבִיאֵ֥נוּ וְלַאֲבֹתֵ֖ינוּ וּלְכָל עַמֶּ֑ךָ מִימֵי֙ מַלְכֵ֣י אַשּׁ֔וּר עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

نحميا 13: 4 Neh.13.4

وَقَبْلَ هذَا كَانَ أَلْيَاشِيبُ الْكَاهِنُ الْمُقَامُ عَلَى مِخْدَعِ بَيْتِ إِلهِنَا قَرَابَةُ طُوبِيَّا،

וְלִפְנֵ֣י מִזֶּ֔ה אֶלְיָשִׁיב֙ הַכֹּהֵ֔ן נָת֖וּן בְּלִשְׁכַּ֣ת בֵּית אֱלֹהֵ֑ינוּ קָר֖וֹב לְטוֹבִיָּֽה

نحميا 13: 6 Neh.13.6

وَفِي كُلِّ هذَا لَمْ أَكُنْ فِي أُورُشَلِيمَ، لأَنِّي فِي السَّنَةِ الاثْنَتَيْنِ وَالثَّلاَثِينَ لأَرْتَحْشَسْتَا مَلِكِ بَابِلَ دَخَلْتُ إِلَى الْمَلِكِ، وَبَعْدَ أَيَّامٍ اسْتَأْذَنْتُ مِنَ الْمَلِكِ

וּבְכָל זֶ֕ה לֹ֥א הָיִ֖יתִי בִּֽירוּשָׁלִָ֑ם כִּ֡י בִּשְׁנַת֩ וּשְׁתַּ֜יִם שְׁלֹשִׁ֨ים לְאַרְתַּחְשַׁ֤סְתְּא מֶֽלֶךְ בָּבֶל֙ בָּ֣אתִי אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וּלְקֵ֥ץ יָמִ֖ים נִשְׁאַ֥לְתִּי מִן הַמֶּֽלֶךְ

نحميا 13: 17 Neh.13.17

فَخَاصَمْتُ عُظَمَاءَ يَهُوذَا وَقُلْتُ لَهُمْ: مَا هذَا الأَمْرُ الْقَبِيحُ الَّذِي تَعْمَلُونَهُ وَتُدَنِّسُونَ يَوْمَ السَّبْتِ.

וָאָרִ֕יבָה חֹרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֗ם מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֨ר הָרָ֤ע אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם;עֹשִׂ֔ים וּֽמְחַלְּלִ֖ים י֥וֹם הַשַּׁבָּֽת

أستير 2: 13 Est.2.13

وَهكَذَا فَتَاةٍ تَدْخُلُ إِلَى الْمَلِكِ. وَكُلُّ مَا قَالَتْ عَنْهُ أُعْطِيَ لَهَا لِلدُّخُولِ مَعَهَا مِنْ بَيْتِ النِّسَاءِ إِلَى بَيْتِ الْمَلِكِ.

וּבָזֶ֕ה הַֽנַּעֲרָ֖ה בָּאָ֣ה אֶל הַמֶּ֑לֶךְ כָּל אֲשֶׁ֨ר תֹּאמַ֜ר יִנָּ֤תֵֽן לָהּ֙ לָב֣וֹא עִמָּ֔הּ מִבֵּ֥ית הַנָּשִׁ֖ים עַד בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ

أستير 3: 14 Est.3.14

صُورَةُ الْكِتَابَةِ الْمُعْطَاةِ سُنَّةً فِي كُلِّ الْبُلْدَانِ، أُشْهِرَتْ بَيْنَ جَمِيعِ الشُّعُوبِ لِيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِهذَا الْيَوْمِ.

פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכָל מְדִינָ֣ה;וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכָל הָֽעַמִּ֑ים לִהְי֥וֹת עֲתִדִ֖ים הַזֶּֽה לַיּ֥וֹם

أستير 4: 11 Est.4.11

إِنَّ كُلَّ عَبِيدِ الْمَلِكِ وَشُعُوبِ بِلاَدِ الْمَلِكِ يَعْلَمُونَ أَنَّ كُلَّ رَجُل دَخَلَ أَوِ امْرَأَةٍ إِلَى الْمَلِكِ، إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ وَلَمْ يُدْعَ، فَشَرِيعَتُهُ وَاحِدَةٌ أَنْ يُقْتَلَ، إِلاَّ الَّذِي يَمُدُّ لَهُ الْمَلِكُ قَضِيبَ الذَّهَبِ فَإِنَّهُ يَحْيَا. وَأَنَا لَمْ أُدْعَ لأَدْخُلَ إِلَى الْمَلِكِ هذِهِ الثَّلاَثِينَ يَوْمًا.

כָּל עַבְדֵ֣י הַמֶּ֡לֶךְ וְעַם מְדִינ֨וֹת הַמֶּ֜לֶךְ יֽוֹדְעִ֗ים אֲשֶׁ֣ר כָּל אִ֣ישׁ יָבֽוֹא וְאִשָּׁ֡ה אֶל הַמֶּלֶךְ֩ אֶל הֶחָצֵ֨ר הַפְּנִימִ֜ית לֹֽא יִקָּרֵ֗א דָּתוֹ֙ אַחַ֤ת לְהָמִ֔ית לְ֠בַד אֲשֶׁ֣ר יֽוֹשִׁיט ל֥וֹ הַמֶּ֛לֶךְ שַׁרְבִ֥יט הַזָּהָ֖ב וְחָיָ֑ה וַאֲנִ֗י לֹ֤א נִקְרֵ֙אתי֙ לָב֣וֹא אֶל הַמֶּ֔לֶךְ זֶ֖ה שְׁלוֹשִׁ֥ים יֽוֹם

أستير 5: 13 Est.5.13

وَكُلُّ هذَا لاَ يُسَاوِي عِنْدِي شَيْئًا كُلَّمَا أَرَى مُرْدَخَايَ الْيَهُودِيَّ جَالِسًا فِي بَابِ الْمَلِكِ.

וְכָל זֶ֕ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁוֶ֖ה;לִ֑י בְּכָל;עֵ֗ת אֲנִ֤י;רֹאֶה֙ מָרְדֳּכַ֣י הַיְּהוּדִ֔י יוֹשֵׁ֖ב בְּשַׁ֥עַר הַמֶּֽלֶךְ

أستير 6: 3 Est.6.3

فَقَالَ الْمَلِكُ: أَيَّةُ كَرَامَةٍ وَعَظَمَةٍ عُمِلَتْ لِمُرْدَخَايَ لأَجْلِ هذَا. فَقَالَ غِلْمَانُ الْمَلِكِ الَّذِينَ يَخْدِمُونَهُ: لَمْ يُعْمَلْ مَعَهُ شَيْءٌ.

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ מַֽה יְקָ֧ר וּגְדוּלָּ֛ה נַּעֲשָׂ֞ה לְמָרְדֳּכַ֖י עַל זֶ֑ה וַיֹּ֨אמְר֜וּ נַעֲרֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ מְשָׁ֣רְתָ֔יו לֹא נַעֲשָׂ֥ה עִמּ֖וֹ דָּבָֽר

أستير 7: 5 Est.7.5

فَتَكَلمَ الْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ وَقَالَ لأَسْتِيرَ الْمَلِكَةِ: مَنْ هُوَ. وَأَيْنَ هُوَ هذَا الَّذِي يَتَجَاسَرُ بِقَلْبِهِ عَلَى أَنْ يَعْمَلَ هكَذَا.

וַיֹּ֙אמֶר֙ הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ וַיֹּ֖אמֶר לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֑ה מִ֣י ה֥וּא;זֶה֙ וְאֵֽי;ה֔וּא זֶ֣ה אֲשֶׁר מְלָא֥וֹ לִבּ֖וֹ לַעֲשׂ֥וֹת כֵּֽן

أستير 7: 6 Est.7.6

فَقَالَتْ أَسْتِيرُ: هُوَ رَجُلٌ خَصْمٌ وَعَدُوٌّ، هذَا هَامَانُ الرَّدِيءُ. فَارْتَاعَ هَامَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ وَالْمَلِكَةِ.

וַתֹּ֣אמֶר אֶסְתֵּ֔ר אִ֚ישׁ צַ֣ר וְאוֹיֵ֔ב הַזֶּ֑ה הָמָ֥ן הָרָ֖ע נִבְעַ֔ת וְהָמָ֣ן מִלִּפְנֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ וְהַמַּלְכָּֽה

أستير 8: 13 Est.8.13

صُورَةُ الْكِتَابَةِ الْمُعْطَاةِ سُنَّةً فِي كُلِّ الْبُلْدَانِ، أُشْهِرَتْ عَلَى جَمِيعِ الشُّعُوبِ أَنْ يَكُونَ الْيَهُودُ مُسْتَعِدِّينَ لِهذَا الْيَوْمِ لِيَنْتَقِمُوا مِنْ أَعْدَائِهِمْ.

פַּתְשֶׁ֣גֶן הַכְּתָ֗ב לְהִנָּ֤תֵֽן דָּת֙ בְּכָל מְדִינָ֣ה;וּמְדִינָ֔ה גָּל֖וּי לְכָל הָעַמִּ֑ים וְלִהְי֨וֹת הַיְּהוּדִ֤ים עֲתִידִים֙ הַזֶּ֔ה לַיּ֣וֹם לְהִנָּקֵ֖ם מֵאֹיְבֵיהֶֽם

أيوب 1: 16 Job.1.16

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: نَارُ اللهِ سَقَطَتْ مِنَ السَّمَاءِ فَأَحْرَقَتِ الْغَنَمَ وَالْغِلْمَانَ وَأَكَلَتْهُمْ، وَنَجَوْتُ أَنَا وَحْدِي لأُخْبِرَكَ.

ע֣וֹד זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר בָּ֣א וְזֶה֮ וַיֹּאמַר֒ אֵ֣שׁ אֱלֹהִ֗ים נָֽפְלָה֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וַתִּבְעַ֥ר בַּצֹּ֛אן וּבַנְּעָרִ֖ים וַתֹּאכְלֵ֑ם וָאִמָּ֨לְטָ֧ה לְבַדִּ֖י;אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד;לָֽךְ

أيوب 1: 16 Job.1.16

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: نَارُ اللهِ سَقَطَتْ مِنَ السَّمَاءِ فَأَحْرَقَتِ الْغَنَمَ وَالْغِلْمَانَ وَأَكَلَتْهُمْ، وَنَجَوْتُ أَنَا وَحْدِي لأُخْبِرَكَ.

ע֣וֹד זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר בָּ֣א וְזֶה֮ וַיֹּאמַר֒ אֵ֣שׁ אֱלֹהִ֗ים נָֽפְלָה֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וַתִּבְעַ֥ר בַּצֹּ֛אן וּבַנְּעָרִ֖ים וַתֹּאכְלֵ֑ם וָאִמָּ֨לְטָ֧ה לְבַדִּ֖י;אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד;לָֽךְ

أيوب 1: 17 Job.1.17

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: الْكَلْدَانِيُّونَ عَيَّنُوا ثَلاَثَ فِرَق، فَهَجَمُوا عَلَى الْجِمَالِ وَأَخَذُوهَا، وَضَرَبُوا الْغِلْمَانَ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَنَجَوْتُ أَنَا وَحْدِي لأُخْبِرَكَ.

ע֣וֹד זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר בָּ֣א וְזֶה֮ וַיֹּאמַר֒ כַּשְׂדִּ֞ים שָׂ֣מוּ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֗ים וַֽיִּפְשְׁט֤וּ עַל הַגְּמַלִּים֙ וַיִּקָּח֔וּם הִכּ֣וּ הַנְּעָרִ֖ים לְפִי חָ֑רֶב וָאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק;אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד;לָֽךְ

أيوب 1: 17 Job.1.17

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: الْكَلْدَانِيُّونَ عَيَّنُوا ثَلاَثَ فِرَق، فَهَجَمُوا عَلَى الْجِمَالِ وَأَخَذُوهَا، وَضَرَبُوا الْغِلْمَانَ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَنَجَوْتُ أَنَا وَحْدِي لأُخْبِرَكَ.

ע֣וֹד זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר בָּ֣א וְזֶה֮ וַיֹּאמַר֒ כַּשְׂדִּ֞ים שָׂ֣מוּ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֗ים וַֽיִּפְשְׁט֤וּ עַל הַגְּמַלִּים֙ וַיִּקָּח֔וּם הִכּ֣וּ הַנְּעָרִ֖ים לְפִי חָ֑רֶב וָאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק;אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד;לָֽךְ

أيوب 1: 18 Job.1.18

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: بَنُوكَ وَبَنَاتُكَ كَانُوا يَأْكُلُونَ وَيَشْرَبُونَ خَمْرًا فِي بَيْتِ أَخِيهِمِ الأَكْبَرِ،

עַ֚ד זֶ֣ה מְדַבֵּ֔ר בָּ֣א וְזֶ֖ה וַיֹּאמַ֑ר בָּנֶ֨יךָ וּבְנוֹתֶ֤יךָ אֹֽכְלִים֙ וְשֹׁתִ֣ים יַ֔יִן בְּבֵ֖ית אֲחִיהֶ֥ם הַבְּכֽוֹר

أيوب 1: 18 Job.1.18

وَبَيْنَمَا هُوَ يَتَكَلَّمُ إِذْ جَاءَ آخَرُ وَقَالَ: بَنُوكَ وَبَنَاتُكَ كَانُوا يَأْكُلُونَ وَيَشْرَبُونَ خَمْرًا فِي بَيْتِ أَخِيهِمِ الأَكْبَرِ،

עַ֚ד זֶ֣ה מְדַבֵּ֔ר בָּ֣א וְזֶ֖ה וַיֹּאמַ֑ר בָּנֶ֨יךָ וּבְנוֹתֶ֤יךָ אֹֽכְלִים֙ וְשֹׁתִ֣ים יַ֔יִן בְּבֵ֖ית אֲחִיהֶ֥ם הַבְּכֽוֹר

أيوب 2: 2 Job.2.2

فَقَالَ الرَّبُّ لِلشَّيْطَانِ: مِنْ أَيْنَ جِئْتَ. فَأَجَابَ الشَّيْطَانُ الرَّبَّ وَقَالَ: مِنَ الْجَوَلاَنِ فِي الأَرْضِ، وَمِنَ التَّمَشِّي فِيهَا.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;הַשָּׂטָ֔ן אֵ֥י מִזֶּ֖ה תָּבֹ֑א וַיַּ֨עַן הַשָּׂטָ֤ן יְהוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר מִשֻּׁ֣ט בָּאָ֔רֶץ וּמֵהִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽהּ

أيوب 14: 3 Job.14.3

فَعَلَى مِثْلِ هذَا حَدَّقْتَ عَيْنَيْكَ، وَإِيَّايَ أَحْضَرْتَ إِلَى الْمُحَاكَمَةِ مَعَكَ.

אַף;עַל זֶ֭ה פָּקַ֣חְתָּ עֵינֶ֑ךָ וְאֹ֘תִ֤י תָבִ֖יא בְמִשְׁפָּ֣ט עִמָּֽךְ

أيوب 15: 17 Job.15.17

أُوحِي إِلَيْكَ، اسْمَعْ لِي فَأُحَدِّثَ بِمَا رَأَيْتُهُ،

אֲחַוְךָ֥ שְֽׁמַֽע לִ֑י וַאֲסַפֵּֽרָה וְזֶֽה חָ֝זִ֗יתִי

أيوب 18: 21 Job.18.21

إِنَّمَا تِلْكَ مَسَاكِنُ فَاعِلِي الشَّرِّ، وَهذَا مَقَامُ مَنْ لاَ يَعْرِفُ اللهَ.

אַךְ אֵ֭לֶּה מִשְׁכְּנ֣וֹת עַוָּ֑ל וְ֝זֶ֗ה מְק֣וֹם לֹא יָדַֽע אֵֽל

أيوب 19: 3 Job.19.3

هذِهِ عَشَرَ مَرَّاتٍ أَخْزَيْتُمُونِي. لَمْ تَخْجَلُوا مِنْ أَنْ تَحْكِرُونِي.

זֶ֤ה עֶ֣שֶׂר פְּ֭עָמִים תַּכְלִימ֑וּנִי לֹֽא תֵ֝בֹ֗שׁוּ תַּהְכְּרוּ;לִֽי

أيوب 19: 19 Job.19.19

كَرِهَنِي كُلُّ رِجَالِي، وَالَّذِينَ أَحْبَبْتُهُمُ انْقَلَبُوا عَلَيَّ.

תִּֽ֭עֲבוּנִי כָּל מְתֵ֣י;סוֹדִ֑י וְזֶֽה אָ֝הַ֗בְתִּי נֶהְפְּכוּ בִֽי

أيوب 20: 29 Job.20.29

هذَا نَصِيبُ الإِنْسَانِ الشِّرِّيرِ مِنْ عِنْدِ اللهِ، وَمِيرَاثُ أَمْرِهِ مِنَ الْقَدِيرِ.

זֶ֤ה חֵֽלֶק אָדָ֣ם רָ֭שָׁע מֵאֱלֹהִ֑ים וְנַחֲלַ֖ת אִמְר֣וֹ מֵאֵֽל

أيوب 21: 23 Job.21.23

هذَا يَمُوتُ فِي عَيْنِ كَمَالِهِ. كُلُّهُ مُطْمَئِنٌّ وَسَاكِنٌ.

זֶ֗ה יָ֭מוּת בְּעֶ֣צֶם תֻּמּ֑וֹ כֻּ֝לּ֗וֹ שַׁלְאֲנַ֥ן וְשָׁלֵֽיו

أيوب 21: 25 Job.21.25

وَذلِكَ يَمُوتُ بِنَفْسٍ مُرَّةٍ وَلَمْ يَذُقْ خَيْرًا.

וְזֶ֗ה יָ֭מוּת בְּנֶ֣פֶשׁ מָרָ֑ה וְלֹֽא אָ֝כַ֗ל בַּטּוֹבָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1073 آية)