ك
إصحاح
G1227
G1228. diábolos
G1229
المعنى المختصر للكلمة
diábolos: a traducer
اللفظ الأصلي διάβολος
نوع الكلمة اسم
طريقة النطق diábolos (dee-ab-ol-os)
تكرار الورود في الكتاب 36 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1 a traducer
2 specially, Satan (compare )
الإنجليزية — KJV Translation Tags
false accuser devil slanderer

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

ὁ ; διάβολος (8×) τοῦ ; διαβόλου. (4×) ὁ ; διάβολος· (3×) διάβολος (3×) τῷ ; διαβόλῳ (2×) τοῦ ; διαβόλου (2×) διαβόλους, (2×) διαβόλου (2×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (36 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
ثُمَّ أَخَذَهُ إِبْلِيسُ إِلَى الْمَدِينَةِ الْمُقَدَّسَةِ، وَأَوْقَفَهُ عَلَى جَنَاحِ الْهَيْكَلِ،
Τότε παραλαμβάνει ; αὐτὸν ὁ ; διάβολος εἰς πόλιν τὴν ; ἁγίαν καὶ ; ἵστησιν; αὐτὸν ἐπὶ τὸ ; πτερύγιον τοῦ ; ἱεροῦ
ثُمَّ أَخَذَهُ أَيْضًا إِبْلِيسُ إِلَى جَبَل عَال جِدًّا، وَأَرَاهُ جَمِيعَ مَمَالِكِ الْعَالَمِ وَمَجْدَهَا،
παραλαμβάνει ; αὐτὸν Πάλιν ὁ ; διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν καὶ ; δείκνυσιν ; αὐτῷ πάσας τὰς ; βασιλείας τοῦ ; κόσμου δόξαν ; αὐτῶν ; τὴν
ثُمَّ تَرَكَهُ إِبْلِيسُ، وَإِذَا مَلاَئِكَةٌ قَدْ جَاءَتْ فَصَارَتْ تَخْدِمُهُ.
τότε ἀφίησιν ; αὐτὸν ὁ ; διάβολος, καὶ ; ἰδοὺ ἄγγελοι προσῆλθον καὶ ; διηκόνουν ; αὐτῷ.¶
متى 13: 39 Mat.13.39
وَالْعَدُوُّ الَّذِي زَرَعَهُ هُوَ إِبْلِيسُ. وَالْحَصَادُ هُوَ انْقِضَاءُ الْعَالَمِ. وَالْحَصَّادُونَ هُمُ الْمَلاَئِكَةُ.
ὁ ; δὲ ; ἐχθρὸς ὁ σπείρας ; αὐτά ἐστιν ὁ ; διάβολος· ὁ ; δὲ ; θερισμὸς ἐστιν· συντέλεια τοῦ ; αἰῶνός οἱ ; δὲ ; θερισταὶ εἰσιν. ἄγγελοί
متى 25: 41 Mat.25.41
ثُمَّ يَقُولُ أَيْضًا لِلَّذِينَ عَنِ الْيَسَارِ: اذْهَبُوا عَنِّي يَا مَلاَعِينُ إِلَى النَّارِ الأَبَدِيَّةِ الْمُعَدَّةِ لإِبْلِيسَ وَمَلاَئِكَتِهِ،
Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾽ ; ἐμοῦ οἱ ; κατηραμένοι εἰς τὸ ; πῦρ τὸ ; αἰώνιον τὸ ; ἡτοιμασμένον τῷ ; διαβόλῳ καὶ ; τοῖς ; ἀγγέλοις ; αὐτοῦ.
أَرْبَعِينَ يَوْمًا يُجَرَّبُ مِنْ إِبْلِيسَ. وَلَمْ يَأْكُلْ شَيْئًا فِي تِلْكَ الأَيَّامِ. وَلَمَّا تَمَّتْ جَاعَ أَخِيرًا.
τεσσεράκοντα ἡμέρας πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ ; διαβόλου. καὶ ; οὐκ ἔφαγεν οὐδὲν ἐν ἐκείναις, ταῖς ; ἡμέραις καὶ συντελεσθεισῶν ; αὐτῶν ἐπείνασεν. ὕστερον
وَقَالَ لَهُ إِبْلِيسُ: إِنْ كُنْتَ ابْنَ اللهِ، فَقُلْ لِهذَا الْحَجَرِ أَنْ يَصِيرَ خُبْزًا.
Καὶ ; εἶπεν αὐτῷ ὁ ; διάβολος· εἰ εἶ υἱὸς τοῦ ; θεοῦ, εἰπὲ τῷ ; τούτῳ λίθῳ ἵνα γένηται ἄρτος.
ثُمَّ أَصْعَدَهُ إِبْلِيسُ إِلَى جَبَل عَال وَأَرَاهُ جَمِيعَ مَمَالِكِ الْمَسْكُونَةِ فِي لَحْظَةٍ مِنَ الزَّمَانِ.
Καὶ ἀναγαγὼν ; αὐτὸν ὁ ; διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἔδειξεν ; αὐτῷ πάσας τὰς ; βασιλείας τῆς ; οἰκουμένης ἐν στιγμῇ χρόνου
وَقَالَ لَهُ إِبْلِيسُ: لَكَ أُعْطِي هذَا السُّلْطَانَ كُلَّهُ وَمَجْدَهُنَّ، لأَنَّهُ إِلَيَّ قَدْ دُفِعَ، وَأَنَا أُعْطِيهِ لِمَنْ أُرِيدُ.
καὶ ; εἶπεν αὐτῷ ὁ ; διάβολος· σοὶ δώσω ταύτην τὴν ; ἐξουσίαν ἅπασαν καὶ ; τὴν ; δόξαν ; αὐτῶν, ὅτι ἐμοὶ παραδέδοται καὶ ; δίδωμι ; αὐτήν· ᾧ ; ἐὰν θέλω
وَلَمَّا أَكْمَلَ إِبْلِيسُ كُلَّ تَجْرِبَةٍ فَارَقَهُ إِلَى حِينٍ.
καὶ ; συντελέσας ὁ ; διάβολος πάντα πειρασμὸν ἀπέστη ; ἀπ᾽ ; αὐτοῦ ἄχρι καιροῦ.¶
وَالَّذِينَ عَلَى الطَّرِيقِ هُمُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ، ثُمَّ يَأْتِي إِبْلِيسُ وَيَنْزِعُ الْكَلِمَةَ مِنْ قُلُوبِهِمْ لِئَلاَّ يُؤْمِنُوا فَيَخْلُصُوا.
οἱ ; δὲ παρὰ τὴν ; ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούοντες εἶτα ἔρχεται ὁ ; διάβολος καὶ ; αἴρει τὸν ; λόγον ἀπὸ τῆς ; καρδίας ; αὐτῶν ἵνα ; μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν.
أَنْتُمْ مِنْ أَبٍ هُوَ إِبْلِيسُ، وَشَهَوَاتِ أَبِيكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَعْمَلُوا. ذَاكَ كَانَ قَتَّالاً لِلنَّاسِ مِنَ الْبَدْءِ، وَلَمْ يَثْبُتْ فِي الْحَقِّ لأَنَّهُ لَيْسَ فِيهِ حَقٌّ. مَتَى تَكَلَّمَ بِالْكَذِبِ فَإِنَّمَا يَتَكَلَّمُ مِمَّا لَهُ، لأَنَّهُ كَذَّابٌ وَأَبُو الْكَذَّابِ.
ὑμεῖς ; ἐστὲ ἐκ τοῦ ; πατρὸς τοῦ διαβόλου καὶ ; τὰς ; ἐπιθυμίας τοῦ ; πατρὸς ; ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἦν ἀνθρωποκτόνος ἀπ᾽ ἀρχῆς καὶ ; οὐκ ἔστηκεν, ἐν τῇ ; ἀληθείᾳ ὅτι οὐκ ; ἔστιν ἐν ; αὐτῷ. ἀλήθεια ὅταν λαλῇ τὸ ; ψεῦδος, λαλεῖ, ἐκ τῶν ; ἰδίων ὅτι ; ἐστὶν ψεύστης καὶ ; ὁ ; πατὴρ αὐτοῦ.
فَحِينَ كَانَ الْعَشَاءُ، وَقَدْ أَلْقَى الشَّيْطَانُ قَلْبِ يَهُوذَا سِمْعَانَ الإِسْخَرْيُوطِيِّ أَنْ يُسَلِّمَهُ،
καὶ ; γενομένου δείπνου ἤδη βεβληκότος τοῦ ; διαβόλου τὴν ; καρδίαν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου, ἵνα παραδοῖ ; αὐτὸν
يَسُوعُ الَّذِي مِنَ النَّاصِرَةِ كَيْفَ مَسَحَهُ اللهُ بِالرُّوحِ الْقُدُسِ وَالْقُوَّةِ، الَّذِي جَالَ يَصْنَعُ خَيْرًا وَيَشْفِي جَمِيعَ الْمُتَسَلِّطِ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ، لأَنَّ اللهَ كَانَ مَعَهُ.
Ἰησοῦν τὸν ; ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν ; αὐτὸν ὁ ; θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ ; δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν ἰώμενος ; καὶ πάντας καταδυναστευομένους ; τοὺς ὑπὸ ; τοῦ ; διαβόλου, ὅτι ὁ ; θεὸς ἦν μετ᾽ ; αὐτοῦ·
وَقَالَ: أَيُّهَا الْمُمْتَلِئُ كُلَّ غِشٍّ وَكُلَّ خُبْثٍ. يَا ابْنَ إِبْلِيسَ. يَا عَدُوَّ كُلِّ بِرّ. أَلاَ تَزَالُ تُفْسِدُ سُبُلَ اللهِ الْمُسْتَقِيمَةَ.
εἶπεν· ὦ ; πλήρης παντὸς δόλου καὶ ; πάσης ῥᾳδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ; ὁδοὺς τοῦ ; κυρίου εὐθείας; ; τὰς
وَلاَ تُعْطُوا إِبْلِيسَ مَكَانًا.
μήτε δίδοτε τῷ ; διαβόλῳ. τόπον
الْبَسُوا سِلاَحَ اللهِ لِكَيْ تَقْدِرُوا أَنْ تَثْبُتُوا ضِدَّ مَكَايِدِ إِبْلِيسَ.
ἐνδύσασθε τὴν ; πανοπλίαν τοῦ ; θεοῦ πρὸς τὸ ; δύνασθαι ; ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς ; μεθοδείας τοῦ ; διαβόλου·
غَيْرَ حَدِيثِ الإِيمَانِ لِئَلاَّ يَتَصَلَّفَ فَيَسْقُطَ فِي دَيْنُونَةِ إِبْلِيسَ.
μὴ νεόφυτον, ἵνα ; μὴ τυφωθεὶς ἐμπέσῃ εἰς κρίμα τοῦ ; διαβόλου.
وَيَجِبُ أَيْضًا أَنْ تَكُونَ لَهُ شَهَادَةٌ حَسَنَةٌ مِنَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَارِجٍ، لِئَلاَّ يَسْقُطَ فِي تَعْيِيرٍ وَفَخِّ إِبْلِيسَ.
δεῖ καὶ ἔχειν αὐτὸν μαρτυρίαν καλὴν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα ; μὴ ἐμπέσῃ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ ; παγίδα τοῦ ; διαβόλου.¶
كَذلِكَ النِّسَاءُ ذَوَاتِ وَقَارٍ، غَيْرَ ثَالِبَاتٍ، صَاحِيَاتٍ، أَمِينَاتٍ فِي كُلِّ شَيْءٍ.
ὡσαύτως Γυναῖκας σεμνάς, μὴ διαβόλους, νηφαλέους πιστὰς ἐν πᾶσιν.
فَيَسْتَفِيقُوا مِنْ فَخِّ إِبْلِيسَ إِذْ قَدِ اقْتَنَصَهُمْ لإِرَادَتِهِ.
ἀνανήψωσιν ἐκ τοῦ ; παγίδος διαβόλου ἐζωγρημένοι ; ὑπ᾽ ; αὐτοῦ εἰς ; τὸ ; ἐκείνου ; θέλημα.¶
بِلاَ حُنُوٍّ، بِلاَ رِضًى، ثَالِبِينَ، عَدِيمِي النَّزَاهَةِ، شَرِسِينَ، غَيْرَ مُحِبِّينَ لِلصَّلاَحِ،
ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι,
كَذلِكَ الْعَجَائِزُ فِي سِيرَةٍ تَلِيقُ بِالْقَدَاسَةِ، غَيْرَ ثَالِبَاتٍ، غَيْرَ مُسْتَعْبَدَاتٍ لِلْخَمْرِ الْكَثِيرِ، مُعَلِّمَاتٍ الصَّلاَحَ،
ὡσαύτως Πρεσβύτιδας ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους, μὴ δεδουλωμένας, οἴνῳ πολλῷ καλοδιδασκάλους,
فَإِذْ قَدْ تَشَارَكَ الأَوْلاَدُ فِي اللَّحْمِ وَالدَّمِ اشْتَرَكَ هُوَ أَيْضًا كَذلِكَ فِيهِمَا، لِكَيْ يُبِيدَ بِالْمَوْتِ ذَاكَ الَّذِي لَهُ سُلْطَانُ الْمَوْتِ، أَيْ إِبْلِيسَ،
οὖν ; Ἐπεὶ κεκοινώνηκεν τὰ ; παιδία σαρκός, αἵματος μετέσχεν αὐτὸς καὶ παραπλησίως τῶν ; αὐτῶν, ἵνα καταργήσῃ διὰ ; τοῦ ; θανάτου τὸν ἔχοντα τὸ ; κράτος τοῦ ; θανάτου, τοῦτ᾽ ; ἔστιν τὸν ; διάβολον,
فَاخْضَعُوا ِللهِ. قَاوِمُوا إِبْلِيسَ فَيَهْرُبَ مِنْكُمْ.
ὑποτάγητε ; οὖν τῷ ; θεῷ. ἀντίστητε τῷ ; διαβόλῳ καὶ ; φεύξεται ἀφ᾽ ; ὑμῶν,
اُصْحُوا وَاسْهَرُوا. لأَنَّ إِبْلِيسَ خَصْمَكُمْ كَأَسَدٍ زَائِرٍ، يَجُولُ مُلْتَمِسًا مَنْ يَبْتَلِعُهُ هُوَ.
νήψατε, γρηγορήσατε ὅτι, διάβολος ὁ ; ἀντίδικος ὡς ; λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ
مَنْ يَفْعَلُ الْخَطِيَّةَ فَهُوَ مِنْ إِبْلِيسَ، لأَنَّ إِبْلِيسَ مِنَ الْبَدْءِ يُخْطِئُ. لأَجْلِ هذَا أُظْهِرَ ابْنُ اللهِ لِكَيْ يَنْقُضَ أَعْمَالَ إِبْلِيسَ.
ὁ ; ποιῶν ἁμαρτίαν ἐστίν, ἐκ τοῦ ; διαβόλου ὅτι ὁ ; διάβολος ἀπ᾽ ἀρχῆς ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ ; υἱὸς τοῦ ; θεοῦ ἵνα λύσῃ τὰ ; ἔργα τοῦ ; διαβόλου.
مَنْ يَفْعَلُ الْخَطِيَّةَ فَهُوَ مِنْ إِبْلِيسَ، لأَنَّ إِبْلِيسَ مِنَ الْبَدْءِ يُخْطِئُ. لأَجْلِ هذَا أُظْهِرَ ابْنُ اللهِ لِكَيْ يَنْقُضَ أَعْمَالَ إِبْلِيسَ.
ὁ ; ποιῶν ἁμαρτίαν ἐστίν, ἐκ τοῦ ; διαβόλου ὅτι ὁ ; διάβολος ἀπ᾽ ἀρχῆς ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ ; υἱὸς τοῦ ; θεοῦ ἵνα λύσῃ τὰ ; ἔργα τοῦ ; διαβόλου.
مَنْ يَفْعَلُ الْخَطِيَّةَ فَهُوَ مِنْ إِبْلِيسَ، لأَنَّ إِبْلِيسَ مِنَ الْبَدْءِ يُخْطِئُ. لأَجْلِ هذَا أُظْهِرَ ابْنُ اللهِ لِكَيْ يَنْقُضَ أَعْمَالَ إِبْلِيسَ.
ὁ ; ποιῶν ἁμαρτίαν ἐστίν, ἐκ τοῦ ; διαβόλου ὅτι ὁ ; διάβολος ἀπ᾽ ἀρχῆς ἁμαρτάνει. εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ ; υἱὸς τοῦ ; θεοῦ ἵνα λύσῃ τὰ ; ἔργα τοῦ ; διαβόλου.
بِهذَا أَوْلاَدُ اللهِ ظَاهِرُونَ وَأَوْلاَدُ إِبْلِيسَ: كُلُّ مَنْ لاَ يَفْعَلُ الْبِرَّ فَلَيْسَ مِنَ اللهِ، وَكَذَا مَنْ لاَ يُحِبُّ أَخَاهُ.
ἐν ; τούτῳ τὰ ; τέκνα τοῦ ; θεοῦ φανερά καὶ ; τὰ ; τέκνα τοῦ ; διαβόλου. πᾶς ὁ ; μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ; ἔστιν ἐκ τοῦ ; θεοῦ, καὶ ὁ ; μὴ ἀγαπῶν ἀδελφὸν ; αὐτοῦ·