אַתָּה (H859) - ʼattâh | معجم سترونغ العبري

أخبار الأيام الثاني 20: 6 2Ch.20.6

وَقَالَ: يَا رَبُّ إِلهَ آبَائِنَا، أَمَا أَنْتَ هُوَ اللهُ فِي السَّمَاءِ، وَأَنْتَ الْمُتَسَلِّطُ عَلَى جَمِيعِ مَمَالِكِ الأُمَمِ، وَبِيَدِكَ قُوَّةٌ وَجَبَرُوتٌ وَلَيْسَ مَنْ يَقِفُ مَعَكَ.

וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י אֲבֹתֵ֙ינוּ֙ הֲלֹ֨א אַתָּֽה ה֤וּא אֱלֹהִים֙ בַּשָּׁמַ֔יִם וְאַתָּ֣ה מוֹשֵׁ֔ל בְּכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הַגּוֹיִ֑ם וּבְיָדְךָ֙ כֹּ֣חַ וּגְבוּרָ֔ה וְאֵ֥ין לְהִתְיַצֵּֽב עִמְּךָ֖

أخبار الأيام الثاني 20: 7 2Ch.20.7

أَلَسْتَ أَنْتَ إِلهَنَا الَّذِي طَرَدْتَ سُكَّانَ هذِهِ الأَرْضِ مِنْ أَمَامِ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ وَأَعْطَيْتَهَا لِنَسْلِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِكَ إِلَى الأَبَدِ.

הֲלֹ֣א אַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ הוֹרַ֙שְׁתָּ֙ יֹשְׁבֵי֙ הַזֹּ֔את הָאָ֣רֶץ מִלִּפְנֵ֖י עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽתִּתְּנָ֗הּ לְזֶ֛רַע אַבְרָהָ֥ם אֹֽהַבְךָ֖ לְעוֹלָֽם

أخبار الأيام الثاني 20: 15 2Ch.20.15

فَقَالَ: اصْغَوْا يَا جَمِيعَ يَهُوذَا وَسُكَّانَ أُورُشَلِيمَ، وَأَيُّهَا الْمَلِكُ يَهُوشَافَاطُ. هكَذَا قَالَ الرَّبُّ لَكُمْ: لاَ تَخَافُوا وَلاَ تَرْتَاعُوا بِسَبَبِ هذَا الْجُمْهُورِ الْكَثِيرِ، لأَنَّ الْحَرْبَ لَيْسَتْ لَكُمْ بَلْ ِللهِ.

וַיֹּ֗אמֶר הַקְשִׁ֤יבוּ כָל יְהוּדָה֙ וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם וְהַמֶּ֖לֶךְ יְהוֹשָׁפָ֑ט כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה לָכֶ֗ם אַ֠תֶּם;אַל תִּֽירְא֤וּ וְאַל תֵּחַ֙תּוּ֙ מִפְּנֵ֨י הַזֶּ֔ה הֶהָמ֤וֹן הָרָב֙ כִּ֣י הַמִּלְחָמָ֖ה לֹ֥א לָכֶ֛ם כִּ֥י לֵאלֹהִֽים

أخبار الأيام الثاني 21: 15 2Ch.21.15

وَإِيَّاكَ بِأَمْرَاضٍ كَثِيرَةٍ بِدَاءِ أَمْعَائِكَ حَتَّى تَخْرُجَ أَمْعَاؤُكَ بِسَبَبِ الْمَرَضِ يَوْمًا فَيَوْمًا.

וְאַתָּ֛ה בָּחֳלָיִ֥ים רַבִּ֖ים בְּמַחֲלֵ֣ה מֵעֶ֑יךָ עַד יֵצְא֤וּ מֵעֶ֙יךָ֙ מִן הַחֹ֔לִי יָמִ֖ים עַל;יָמִֽים

أخبار الأيام الثاني 24: 5 2Ch.24.5

فَجَمَعَ الْكَهَنَةَ وَاللاَّوِيِّينَ وَقَالَ لَهُمُ: اخْرُجُوا إِلَى مُدُنِ يَهُوذَا وَاجْمَعُوا مِنْ جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ فِضَّةً لأَجْلِ تَرْمِيمِ بَيْتِ إِلهِكُمْ مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ، وَبَادِرُوا أَنْتُمْ إِلَى هذَا الأَمْرِ. فَلَمْ يُبَادِرِ اللاَّوِيُّونَ.

וַיִּקְבֹּץ֮ הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּם֒ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֡ם צְא֣וּ לְעָרֵ֪י יְהוּדָ֟ה וְקִבְצוּ֩ מִכָּל יִשְׂרָאֵ֨ל כֶּ֜סֶף לְחַזֵּ֣ק בֵּ֣ית אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם מִדֵּ֤י;שָׁנָה֙ בְּשָׁנָ֔ה תְּמַהֲר֣וּ וְאַתֶּ֖ם לַדָּבָ֑ר וְלֹ֥א מִֽהֲר֖וּ הַֽלְוִיִּֽם

أخبار الأيام الثاني 24: 20 2Ch.24.20

وَلَبِسَ رُوحُ اللهِ زَكَرِيَّا بْنَ يَهُويَادَاعَ الْكَاهِنَ فَوَقَفَ فَوْقَ الشَّعْبِ وَقَالَ لَهُمْ: هكَذَا يَقُولُ اللهُ: لِمَاذَا تَتَعَدَّوْنَ وَصَايَا الرَّبِّ فَلاَ تُفْلِحُونَ. لأَنَّكُمْ تَرَكْتُمُ الرَّبَّ قَدْ تَرَكَكُمْ.

לָֽבְשָׁה֙ וְר֣וּחַ אֱלֹהִ֗ים זְכַרְיָה֙ בֶּן יְהוֹיָדָ֣ע הַכֹּהֵ֔ן וַֽיַּעֲמֹ֖ד מֵעַ֣ל לָעָ֑ם וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּ֣ה אָמַ֣ר הָאֱלֹהִ֗ים לָמָה֩ אַתֶּ֨ם;עֹבְרִ֜ים מִצְוֹ֤ת יְהוָה֙ וְלֹ֣א תַצְלִ֔יחוּ כִּֽי עֲזַבְתֶּ֥ם יְהוָ֖ה וַיַּֽעֲזֹ֥ב;אֶתְכֶֽם

أخبار الأيام الثاني 25: 8 2Ch.25.8

وَإِنْ ذَهَبْتَ أَنْتَ فَاعْمَلْ وَتَشَدَّدْ لِلْقِتَالِ، لأَنَّ اللهَ يُسْقِطُكَ أَمَامَ الْعَدُوِّ، لأَنَّ عِنْدَ اللهِ قُوَّةً لِلْمُسَاعَدَةِ وَلِلإِسْقَاطِ.

כִּ֚י;אִם בֹּ֣א אַתָּ֔ה עֲשֵׂ֖ה חֲזַ֣ק לַמִּלְחָמָ֑ה הָֽאֱלֹהִים֙ יַכְשִֽׁילְךָ֤ לִפְנֵ֣י אוֹיֵ֔ב כִּ֥י יֶשׁ בֵּאלֹהִ֖ים כֹּ֛חַ לַעְז֥וֹר וּלְהַכְשִֽׁיל

أخبار الأيام الثاني 25: 19 2Ch.25.19

تَقُولُ: هأَنَذَا قَدْ ضَرَبْتُ أَدُومَ، فَرَفَّعَكَ قَلْبُكَ لِلتَّمَجُّدِ. فَالآنَ أَقِمْ فِي بَيْتِكَ. لِمَاذَا تَهْجُمُ عَلَى الشَّرِّ فَتَسْقُطَ أَنْتَ وَيَهُوذَا مَعَكَ..

אָמַ֗רְתָּ הִנֵּ֤ה הִכִּ֙יתָ֙ אֱד֔וֹם וּנְשָׂאֲךָ֥ לִבְּךָ֖ לְהַכְבִּ֑יד עַתָּה֙ שְׁבָ֣ה בְּבֵיתֶ֔ךָ לָ֤מָּה תִתְגָּרֶה֙ בְּרָעָ֔ה וְנָ֣פַלְתָּ֔ אַתָּ֖ה וִיהוּדָ֥ה עִמָּֽךְ

أخبار الأيام الثاني 28: 10 2Ch.28.10

وَالآنَ أَنْتُمْ عَازِمُونَ عَلَى إِخْضَاعِ بَنِي يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ عَبِيدًا وَإِمَاءً لَكُمْ. أَمَا عِنْدَكُمْ أَنْتُمْ آثَامٌ لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ.

וְ֠עַתָּה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לִכְבֹּ֛שׁ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וִֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ לַעֲבָדִ֥ים וְלִשְׁפָח֖וֹת לָכֶ֑ם הֲלֹ֤א;רַק עִמָּכֶ֣ם אַתֶּם֙ אֲשָׁמ֔וֹת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

أخبار الأيام الثاني 28: 10 2Ch.28.10

وَالآنَ أَنْتُمْ عَازِمُونَ عَلَى إِخْضَاعِ بَنِي يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ عَبِيدًا وَإِمَاءً لَكُمْ. أَمَا عِنْدَكُمْ أَنْتُمْ آثَامٌ لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ.

וְ֠עַתָּה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לִכְבֹּ֛שׁ בְּנֵֽי יְהוּדָ֤ה וִֽירוּשָׁלִַ֙ם֙ לַעֲבָדִ֥ים וְלִשְׁפָח֖וֹת לָכֶ֑ם הֲלֹ֤א;רַק עִמָּכֶ֣ם אַתֶּם֙ אֲשָׁמ֔וֹת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

أخبار الأيام الثاني 28: 13 2Ch.28.13

وَقَالُوا لَهُمْ: لاَ تَدْخُلُونَ بِالسَّبْيِ إِلَى هُنَا لأَنَّ عَلَيْنَا إِثْمًا لِلرَّبِّ، وَأَنْتُمْ عَازِمُونَ أَنْ تَزِيدُوا عَلَى خَطَايَانَا وَعَلَى إِثْمِنَا، لأَنَّ لَنَا إِثْمًا كَثِيرًا، وَعَلَى إِسْرَائِيلَ حُمُوُّ غَضَبٍ.

וַיֹּאמְר֣וּ לָהֶ֗ם לֹא תָבִ֤יאוּ הַשִּׁבְיָה֙ הֵ֔נָּה כִּי֩ עָלֵ֙ינוּ֙ לְאַשְׁמַ֨ת יְהוָ֤ה אַתֶּ֣ם אֹמְרִ֔ים לְהֹסִ֥יף עַל חַטֹּאתֵ֖ינוּ וְעַל אַשְׁמָתֵ֑ינוּ כִּֽי לָ֔נוּ אַשְׁמָה֙ רַבָּ֤ה עַל יִשְׂרָאֵֽל וַחֲר֥וֹן אָ֖ף

أخبار الأيام الثاني 29: 8 2Ch.29.8

فَكَانَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ، وَأَسْلَمَهُمْ لِلْقَلَقِ وَالدَّهْشِ وَالصَّفِيرِ كَمَا أَنْتُمْ رَاؤُونَ بِأَعْيُنِكُمْ.

וַיְהִי֙ קֶ֣צֶף יְהוָ֔ה עַל יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלִָ֑ם וַיִּתְּנֵ֤ם לְזַֽעֲוָה֙ לְשַׁמָּ֣ה וְלִשְׁרֵקָ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר אַתֶּ֥ם רֹאִ֖ים בְּעֵינֵיכֶֽם

أخبار الأيام الثاني 30: 7 2Ch.30.7

وَلاَ تَكُونُوا كَآبَائِكُمْ وَكَإِخْوَتِكُمُ الَّذِينَ خَانُوا الرَّبَّ إِلهَ آبَائِهِمْ فَجَعَلَهُمْ دَهْشَةً كَمَا أَنْتُمْ تَرَوْنَ.

וְאַל תִּֽהְי֗וּ כַּאֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְכַ֣אֲחֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲל֔וּ בַּיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם וַיִּתְּנֵ֣ם לְשַׁמָּ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר אַתֶּ֥ם רֹאִֽים

أخبار الأيام الثاني 32: 10 2Ch.32.10

هكَذَا يَقُولُ سِنْحَارِيبُ مَلِكُ أَشُّورَ: عَلَى مَاذَا تَتَّكِلُونَ وَتُقِيمُونَ فِي الْحِصَارِ فِي أُورُشَلِيمَ.

כֹּ֣ה אָמַ֔ר סַנְחֵרִ֖יב מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר עַל מָה֙ אַתֶּ֣ם;בֹּטְחִ֔ים וְיֹשְׁבִ֥ים בְּמָצ֖וֹר בִּירוּשָׁלִָֽם

أخبار الأيام الثاني 35: 21 2Ch.35.21

فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رُسُلاً يَقُولُ: مَا لِي وَلَكَ يَا مَلِكَ يَهُوذَا. لَسْتُ عَلَيْكَ أَنْتَ الْيَوْمَ، وَلكِنْ عَلَى بَيْتِ حَرْبِي، وَاللهُ أَمَرَ بِإِسْرَاعِي. فَكُفَّ عَنِ اللهِ الَّذِي مَعِي فَلاَ يُهْلِكَكَ.

וַיִּשְׁלַ֣ח אֵלָ֣יו מַלְאָכִ֣ים לֵאמֹר֩ מַה לִּ֨י וָלָ֜ךְ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה לֹא עָלֶ֨יךָ אַתָּ֤ה הַיּוֹם֙ כִּ֚י אֶל בֵּ֣ית מִלְחַמְתִּ֔י וֵאלֹהִ֖ים אָמַ֣ר לְבַֽהֲלֵ֑נִי חֲדַל מֵאֱלֹהִ֥ים אֲשֶׁר עִמִּ֖י וְאַל יַשְׁחִיתֶֽךָ

عزرا 8: 28 Ezr.8.28

وَقُلْتُ لَهُمْ: أَنْتُمْ مُقَدَّسُونَ لِلرَّبِّ، وَالآنِيَةُ مُقَدَّسَةٌ، وَالْفِضَّةُ وَالذَّهَبُ تَبَرُّعٌ لِلرَّبِّ إِلهِ آبَائِكُمْ.

וָאֹמְרָ֣ה אֲלֵהֶ֗ם אַתֶּ֥ם קֹ֙דֶשׁ֙ לַיהוָ֔ה וְהַכֵּלִ֖ים קֹ֑דֶשׁ וְהַכֶּ֤סֶף וְהַזָּהָב֙ נְדָבָ֔ה לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבֹתֵיכֶֽם

عزرا 9: 11 Ezr.9.11

الَّتِي أَوْصَيْتَ بِهَا عَنْ يَدِ عَبِيدِكَ الأَنْبِيَاءِ قَائِلاً: إِنَّ الأَرْضَ الَّتِي تَدْخُلُونَ لِتَمْتَلِكُوهَا هِيَ أَرْضٌ مُتَنَجِّسَةٌ بِنَجَاسَةِ شُعُوبِ الأَرَاضِي، بِرَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي مَلأُوهَا بِهَا مِنْ جِهَةٍ إِلَى جِهَةٍ بِنَجَاسَتِهِمْ.

אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֗יתָ בְּיַ֨ד עֲבָדֶ֣יךָ הַנְּבִיאִים֮ לֵאמֹר֒ הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר אַתֶּ֤ם;בָּאִים֙ לְרִשְׁתָּ֔הּ הִ֔יא אֶ֤רֶץ נִדָּה֙ בְּנִדַּ֖ת עַמֵּ֣י הָאֲרָצ֑וֹת בְּתוֹעֲבֹֽתֵיהֶ֗ם אֲשֶׁ֥ר מִלְא֛וּהָ מִפֶּ֥ה אֶל פֶּ֖ה בְּטֻמְאָתָֽם

عزرا 9: 13 Ezr.9.13

وَبَعْدَ كُلِّ مَا جَاءَ عَلَيْنَا لأَجْلِ أَعْمَالِنَا الرَّدِيئَةِ وَآثَامِنَا الْعَظِيمَةِ، لأَنَّكَ قَدْ جَازَيْتَنَا يَا إِلهَنَا أَقَلَّ مِنْ آثَامِنَا وَأَعْطَيْتَنَا نَجَاةً كَهذِهِ،

וְאַֽחֲרֵי֙ כָּל הַבָּ֣א עָלֵ֔ינוּ בְּמַעֲשֵׂ֙ינוּ֙ הָרָעִ֔ים וּבְאַשְׁמָתֵ֖נוּ הַגְּדֹלָ֑ה כִּ֣י חָשַׂ֤כְתָּֽ אַתָּ֣ה;אֱלֹהֵ֗ינוּ לְמַ֙טָּה֙ מֵֽעֲוֹנֵ֔נוּ וְנָתַ֥תָּה;לָּ֛נוּ פְּלֵיטָ֖ה כָּזֹֽאת

عزرا 9: 15 Ezr.9.15

أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ، أَنْتَ بَارٌّ لأَنَّنَا بَقِينَا نَاجِينَ كَهذَا الْيَوْمِ. هَا نَحْنُ أَمَامَكَ فِي آثَامِنَا، لأَنَّهُ لَيْسَ لَنَا أَنْ نَقِفَ أَمَامَكَ مِنْ أَجْلِ هذَا.

יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אַ֔תָּה צַדִּ֣יק כִּֽי נִשְׁאַ֥רְנוּ פְלֵיטָ֖ה הַזֶּ֑ה כְּהַיּ֣וֹם הִנְנ֤וּ לְפָנֶ֙יךָ֙ בְּאַשְׁמָתֵ֔ינוּ כִּ֣י אֵ֥ין לַעֲמ֛וֹד לְפָנֶ֖יךָ עַל זֹֽאת

عزرا 10: 10 Ezr.10.10

فَقَامَ عَزْرَا الْكَاهِنُ وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ خُنْتُمْ وَاتَّخَذْتُمْ نِسَاءً غَرِيبَةً لِتَزِيدُوا عَلَى إِثْمِ إِسْرَائِيلَ.

וַיָּ֨קָם עֶזְרָ֤א הַכֹּהֵן֙ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם אַתֶּ֣ם מְעַלְתֶּ֔ם וַתֹּשִׁ֖יבוּ נָשִׁ֣ים נָכְרִיּ֑וֹת לְהוֹסִ֖יף עַל אַשְׁמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל

نحميا 1: 8 Neh.1.8

اذْكُرِ الْكَلاَمَ الَّذِي أَمَرْتَ بِهِ مُوسَى عَبْدَكَ قَائِلاً: إِنْ خُنْتُمْ فَإِنِّي أُفَرِّقُكُمْ فِي الشُّعُوبِ،

זְכָר;נָא֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֛יתָ מֹשֶׁ֥ה עַבְדְּךָ֖ לֵאמֹ֑ר אַתֶּ֣ם תִּמְעָ֔לוּ אֲנִ֕י אֶתְכֶ֖ם;אָפִ֥יץ בָּעַמִּֽים

نحميا 2: 2 Neh.2.2

فَقَالَ لِي الْمَلِكُ: لِمَاذَا وَجْهُكَ مُكْمَدٌّ وَأَنْتَ غَيْرُ مَرِيضٍ. مَا هذَا إِلاَّ كآبَةَ قَلْبٍ.. فَخِفْتُ كَثِيرًا جِدًّا،

וַיֹּאמֶר֩ לִ֨י הַמֶּ֜לֶךְ מַדּ֣וּעַ פָּנֶ֣יךָ רָעִ֗ים וְאַתָּה֙ אֵֽינְךָ֣ חוֹלֶ֔ה אֵ֣ין זֶ֔ה כִּי;אִ֖ם רֹ֣עַֽ לֵ֑ב וָאִירָ֖א הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד

نحميا 2: 4 Neh.2.4

فَقَالَ لِي الْمَلِكُ: مَاذَا طَالِبٌ أَنْتَ. فَصَلَّيْتُ إِلَى إِلهِ السَّمَاءِ،

וַיֹּ֤אמֶר לִי֙ הַמֶּ֔לֶךְ עַל;מַה;זֶּ֖ה מְבַקֵּ֑שׁ אַתָּ֣ה וָֽאֶתְפַּלֵּ֔ל אֶל אֱלֹהֵ֖י הַשָּׁמָֽיִם

نحميا 2: 17 Neh.2.17

ثُمَّ قُلْتُ لَهُمْ: أَنْتُمْ تَرَوْنَ الشَّرَّ الَّذِي نَحْنُ فِيهِ، كَيْفَ أَنَّ أُورُشَلِيمَ خَرِبَةٌ، وَأَبْوَابَهَا قَدْ أُحْرِقَتْ بِالنَّارِ. هَلُمَّ فَنَبْنِيَ سُورَ أُورُشَلِيمَ وَلاَ نَكُونُ بَعْدُ عَارًا.

וָאוֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֗ם אַתֶּ֤ם רֹאִים֙ הָרָעָה֙ אֲשֶׁ֣ר אֲנַ֣חְנוּ בָ֔הּ אֲשֶׁ֤ר יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ חֲרֵבָ֔ה וּשְׁעָרֶ֖יהָ נִצְּת֣וּ בָאֵ֑שׁ לְכ֗וּ וְנִבְנֶה֙ חוֹמַ֣ת יְרוּשָׁלִַ֔ם וְלֹא נִהְיֶ֥ה ע֖וֹד חֶרְפָּֽה

نحميا 2: 19 Neh.2.19

وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ هَزَأُوا بِنَا وَاحْتَقَرُونَا، وَقَالُوا: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتُمْ عَامِلُونَ. أَعَلَى الْمَلِكِ تَتَمَرَّدُونَ..

וַיִּשְׁמַע֩ סַנְבַלַּ֨ט הַחֹרֹנִ֜י וְטֹבִיָּ֣ה הָעֶ֣בֶד הָֽעַמּוֹנִ֗י וְגֶ֙שֶׁם֙ הָֽעַרְבִ֔י וַיַּלְעִ֣גוּ לָ֔נוּ וַיִּבְז֖וּ;עָלֵ֑ינוּ וַיֹּאמְר֗וּ מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים הַעַ֥ל הַמֶּ֖לֶךְ אַתֶּ֥ם;מֹרְדִֽים

نحميا 2: 19 Neh.2.19

وَلَمَّا سَمِعَ سَنْبَلَّطُ الْحُورُونِيُّ وَطُوبِيَّا الْعَبْدُ الْعَمُّونِيُّ وَجَشَمٌ الْعَرَبِيُّ هَزَأُوا بِنَا وَاحْتَقَرُونَا، وَقَالُوا: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي أَنْتُمْ عَامِلُونَ. أَعَلَى الْمَلِكِ تَتَمَرَّدُونَ..

וַיִּשְׁמַע֩ סַנְבַלַּ֨ט הַחֹרֹנִ֜י וְטֹבִיָּ֣ה הָעֶ֣בֶד הָֽעַמּוֹנִ֗י וְגֶ֙שֶׁם֙ הָֽעַרְבִ֔י וַיַּלְעִ֣גוּ לָ֔נוּ וַיִּבְז֖וּ;עָלֵ֑ינוּ וַיֹּאמְר֗וּ מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֲשֶׁ֣ר אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים הַעַ֥ל הַמֶּ֖לֶךְ אַתֶּ֥ם;מֹרְדִֽים

نحميا 5: 7 Neh.5.7

فَشَاوَرْتُ قَلْبِي فِيَّ، وَبَكَّتُّ الْعُظَمَاءَ وَالْوُلاَةَ، وَقُلْتُ لَهُمْ: إِنَّكُمْ تَأْخُذُونَ الرِّبَا كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ أَخِيهِ. وَأَقَمْتُ عَلَيْهِمْ جَمَاعَةً عَظِيمَةً.

וַיִּמָּלֵ֨ךְ לִבִּ֜י עָלַ֗י וָאָרִ֙יבָה֙ הַחֹרִ֣ים הַסְּגָנִ֔ים וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֔ם אַתֶּ֣ם נֹשְׂאִים מַשָּׁ֥א אִישׁ בְּאָחִ֖יו וָאֶתֵּ֥ן עֲלֵיהֶ֖ם קְהִלָּ֥ה גְדוֹלָֽה

نحميا 5: 8 Neh.5.8

وَقُلْتُ لَهُمْ: نَحْنُ اشْتَرَيْنَا إِخْوَتَنَا الْيَهُودَ الَّذِينَ بِيعُوا لِلأُمَمِ حَسَبَ طَاقَتِنَا. وَأَنْتُمْ أَيْضًا تَبِيعُونَ إِخْوَتَكُمْ فَيُبَاعُونَ لَنَا. فَسَكَتُوا وَلَمْ يَجِدُوا جَوَابًا.

וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֗ם אֲנַ֣חְנוּ קָ֠נִינוּ אַחֵ֨ינוּ הַיְּהוּדִ֜ים הַנִּמְכָּרִ֤ים לַגּוֹיִם֙ כְּדֵ֣י;בָ֔נוּ אַתֶּ֛ם וְגַם תִּמְכְּר֥וּ אֲחֵיכֶ֖ם וְנִמְכְּרוּ לָ֑נוּ וַֽיַּחֲרִ֔ישׁוּ וְלֹ֥א מָצְא֖וּ דָּבָֽר

نحميا 5: 9 Neh.5.9

وَقُلْتُ: لَيْسَ حَسَنًا الأَمْرُ الَّذِي تَعْمَلُونَهُ. أَمَا تَسِيرُونَ بِخَوْفِ إِلهِنَا بِسَبَبِ تَعْيِيرِ الأُمَمِ أَعْدَائِنَا.

וָאוֹמַ֕ר לֹא ט֥וֹב הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר אַתֶּ֣ם;עֹשִׂ֑ים הֲל֞וֹא תֵּלֵ֔כוּ בְּיִרְאַ֤ת אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ מֵחֶרְפַּ֖ת הַגּוֹיִ֥ם אוֹיְבֵֽינוּ

نحميا 5: 11 Neh.5.11

رُدُّوا لَهُمْ هذَا الْيَوْمَ حُقُولَهُمْ وَكُرُومَهُمْ وَزَيْتُونَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ، وَالْجُزْءَ مِنْ مِئَةِ الْفِضَّةِ وَالْقَمْحِ وَالْخَمْرِ وَالزَّيْتِ الَّذِي تَأْخُذُونَهُ مِنْهُمْ

הָשִׁיבוּ֩;נָ֨א לָהֶ֜ם כְּהַיּ֗וֹם שְׂדֹתֵיהֶ֛ם כַּרְמֵיהֶ֥ם זֵיתֵיהֶ֖ם וּבָתֵּיהֶ֑ם וּמְאַ֨ת הַכֶּ֤סֶף וְהַדָּגָן֙ הַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם;נֹשִׁ֥ים בָּהֶֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (993 آية)