תּוֹעֵבַה (H8441) - tôwʻêbah | معجم سترونغ العبري

حزقيال 11: 21 Ezk.11.21

أَمَّا الَّذِينَ قَلْبُهُمْ ذَاهِبٌ وَرَاءَ قَلْبِ مَكْرُهَاتِهِمْ وَرَجَاسَاتِهِمْ، فَإِنِّي أَجْلِبُ طَرِيقَهُمْ عَلَى رُؤُوسِهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.

לֵ֧ב הֹלֵ֑ךְ וְאֶל לִבָּ֣ם שִׁקּוּצֵיהֶ֛ם וְתוֹעֲבוֹתֵיהֶ֖ם נָתַ֔תִּי דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

حزقيال 12: 16 Ezk.12.16

وَأُبْقِي مِنْهُمْ رِجَالاً مَعْدُودِينَ مِنَ السَّيْفِ وَمِنَ الْجُوعِ وَمِنَ الْوَبَإِ، لِكَيْْ يُحَدِّثُوا بِكُلِّ رَجَاسَاتِهِمْ بَيْنَ الأُمَمِ الَّتِي يَأْتُونَ إِلَيْهَا، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וְהוֹתַרְתִּ֤י מֵהֶם֙ אַנְשֵׁ֣י מִסְפָּ֔ר מֵחֶ֖רֶב מֵרָעָ֣ב וּמִדָּ֑בֶר לְמַ֨עַן יְסַפְּר֜וּ כָּל תּוֹעֲבֽוֹתֵיהֶ֗ם בַּגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר בָּ֣אוּ שָׁ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה

حزقيال 14: 6 Ezk.14.6

لِذلِكَ قُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تُوبُوا وَارْجِعُوا عَنْ أَصْنَامِكُمْ، وَعَنْ كُلِّ رَجَاسَاتِكُمُ اصْرِفُوا وُجُوهَكُمْ.

לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה שׁ֣וּבוּ וְהָשִׁ֔יבוּ מֵעַ֖ל גִּלּֽוּלֵיכֶ֑ם וּמֵעַ֥ל כָּל תּוֹעֲבֹתֵיכֶ֖ם הָשִׁ֥יבוּ פְנֵיכֶֽם

حزقيال 16: 2 Ezk.16.2

يَا ابْنَ آدَمَ، عَرِّفْ أُورُشَلِيمَ بِرَجَاسَاتِهَا،

בֶּן אָדָ֕ם הוֹדַ֥ע יְרוּשָׁלִַ֖ם תּוֹעֲבֹתֶֽיהָ

حزقيال 16: 22 Ezk.16.22

وَفِي كُلِّ رَجَاسَاتِكِ وَزِنَاكِ لَمْ تَذْكُرِي أَيَّامَ صِبَاكِ، إِذْ كُنْتِ عُرْيَانَةً وَعَارِيَةً وَكُنْتِ مَدُوسَةً بِدَمِكِ.

כָּל תּוֹעֲבֹתַ֙יִךְ֙ וְתַזְנֻתַ֔יִךְ לֹ֥א זָכַ֖רְתְּ יְמֵ֣י נְעוּרָ֑יִךְ בִּֽהְיוֹתֵךְ֙ עֵרֹ֣ם וְעֶרְיָ֔ה הָיִֽית מִתְבּוֹסֶ֥סֶת בְּדָמֵ֖ךְ

حزقيال 16: 36 Ezk.16.36

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدْ أُنْفِقَ نُحَاسُكِ وَانْكَشَفَتْ عَوْرَتُكِ بِزِنَاكِ بِمُحِبِّيكِ وَبِكُلِّ أَصْنَامِ رَجَاسَاتِكِ، وَلِدِمَاءِ بَنِيكِ الَّذِينَ بَذَلْتِهِمْ لَهَا،

כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה יַ֣עַן הִשָּׁפֵ֤ךְ נְחֻשְׁתֵּךְ֙ וַתִּגָּלֶ֣ה עֶרְוָתֵ֔ךְ בְּתַזְנוּתַ֖יִךְ עַל;מְאַהֲבָ֑יִךְ וְעַל֙;כָּל גִּלּוּלֵ֣י תוֹעֲבוֹתַ֔יִךְ וְכִדְמֵ֣י בָנַ֔יִךְ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תְּ לָהֶֽם

حزقيال 16: 43 Ezk.16.43

مِنْ أَجْلِ أَنَّكِ لَمْ تَذْكُرِي أَيَّامَ صِبَاكِ، بَلْ أَسْخَطْتِنِي فِي كُلِّ هذِهِ، فَهأَنَذَا أَيْضًا أَجْلِبُ طَرِيقَكِ عَلَى رَأْسِكِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، فَلاَ تَفْعَلِينَ هذِهِ الرَّذِيلَةَ فَوْقَ رَجَاسَاتِكِ كُلِّهَا.

אֲשֶׁ֤ר;יַ֗עַן לֹֽא זָכַרְתְּ֙ יְמֵ֣י נְעוּרַ֔יִךְ וַתִּרְגְּזִי;לִ֖י בְּכָל אֵ֑לֶּה אֲנִ֨י;הֵ֜א וְגַם נָתַ֗תִּי דַּרְכֵּ֣ךְ בְּרֹ֣אשׁ נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וְלֹ֤א עָשִׂית֙ הַזִּמָּ֔ה עַ֖ל תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ כָּל

حزقيال 16: 47 Ezk.16.47

وَلاَ فِي طَرِيقِهِنَّ سَلَكْتِ، وَلاَ مِثْلَ رَجَاسَاتِهِنَّ فَعَلْتِ، كَأَنَّ ذلِكَ قَلِيلٌ فَقَطْ، فَفَسَدْتِ أَكْثَرَ مِنْهُنَّ فِي كُلِّ طُرُقِكِ.

וְלֹ֤א בְדַרְכֵיהֶן֙ הָלַ֔כְתְּ וּבְתוֹעֲבֽוֹתֵיהֶ֖ן עָשִׂ֑ית כִּמְעַ֣ט קָ֔ט וַתַּשְׁחִ֥תִי מֵהֵ֖ן בְּכָל דְּרָכָֽיִךְ

حزقيال 16: 50 Ezk.16.50

وَتَكَبَّرْنَ وَعَمِلْنَ الرِّجْسَ أَمَامِي فَنَزَعْتُهُنَّ كَمَا رَأَيْتُ.

וַֽתִּגְבְּהֶ֔ינָה וַתַּעֲשֶׂ֥ינָה תוֹעֵבָ֖ה לְפָנָ֑י וָאָסִ֥יר;אֶתְהֶ֖ן כַּאֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי

حزقيال 16: 51 Ezk.16.51

وَلَمْ تُخْطِئِ السَّامِرَةُ نِصْفَ خَطَايَاكِ. بَلْ زِدْتِ رَجَاسَاتِكِ أَكْثَرَ مِنْهُنَّ، وَبَرَّرْتِ أَخَوَاتِكِ بِكُلِّ رَجَاسَاتِكِ الَّتِي فَعَلْتِ.

לֹ֣א חָטָ֑אָה וְשֹׁ֣מְר֔וֹן כַּחֲצִ֥י חַטֹּאתַ֖יִךְ וַתַּרְבִּ֤י תּוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ מֵהֵ֔נָּה וַתְּצַדְּקִי֙ אֲחוֹתַ֔יִךְ בְּכָל תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אֲשֶׁ֥ר עָשִֽׂית

حزقيال 16: 51 Ezk.16.51

وَلَمْ تُخْطِئِ السَّامِرَةُ نِصْفَ خَطَايَاكِ. بَلْ زِدْتِ رَجَاسَاتِكِ أَكْثَرَ مِنْهُنَّ، وَبَرَّرْتِ أَخَوَاتِكِ بِكُلِّ رَجَاسَاتِكِ الَّتِي فَعَلْتِ.

לֹ֣א חָטָ֑אָה וְשֹׁ֣מְר֔וֹן כַּחֲצִ֥י חַטֹּאתַ֖יִךְ וַתַּרְבִּ֤י תּוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ מֵהֵ֔נָּה וַתְּצַדְּקִי֙ אֲחוֹתַ֔יִךְ בְּכָל תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אֲשֶׁ֥ר עָשִֽׂית

حزقيال 16: 58 Ezk.16.58

رَذِيلَتُكِ وَرَجَاسَاتُكِ أَنْتِ تَحْمِلِينَهَا، يَقُولُ الرَّبُّ.

זִמָּתֵ֥ךְ תּוֹעֲבוֹתַ֖יִךְ אַ֣תְּ נְשָׂאתִ֑ים נְאֻ֖ם יְהוָֽה

حزقيال 18: 12 Ezk.18.12

وَظَلَمَ الْفَقِيرَ وَالْمِسْكِينَ، وَاغْتَصَبَ اغْتِصَابًا، وَلَمْ يَرُدَّ الرَّهْنَ، وَقَدْ رَفَعَ عَيْنَيْهِ إِلَى الأَصْنَامِ وَفَعَلَ الرِّجْسَ،

הוֹנָ֔ה עָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ גְּזֵל֣וֹת גָּזָ֔ל לֹ֣א יָשִׁ֑יב חֲבֹ֖ל נָשָׂ֣א עֵינָ֔יו וְאֶל הַגִּלּוּלִים֙ עָשָֽׂה תּוֹעֵבָ֖ה

حزقيال 18: 13 Ezk.18.13

وَأَعْطَى بِالرِّبَا وَأَخَذَ الْمُرَابَحَةَ، أَفَيَحْيَا. لاَ يَحْيَا. قَدْ عَمِلَ كُلَّ هذِهِ الرَّجَاسَاتِ فَمَوْتًا يَمُوتُ. دَمُهُ يَكُونُ عَلَى نَفْسِهِ.

נָתַ֛ן בַּנֶּ֧שֶׁךְ לָקַ֖ח וְתַרְבִּ֥ית וָחָ֑י לֹ֣א יִֽחְיֶ֗ה עָשָׂ֔ה כָּל הָאֵ֙לֶּה֙ הַתּוֹעֵב֤וֹת מ֣וֹת יוּמָ֔ת דָּמָ֖יו יִהְיֶֽה בּ֥וֹ

حزقيال 18: 24 Ezk.18.24

وَإِذَا رَجَعَ الْبَارُّ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَفَعَلَ مِثْلَ كُلِّ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي يَفْعَلُهَا الشِّرِّيرُ، أَفَيَحْيَا. كُلُّ بِرِّهِ الَّذِي عَمِلَهُ لاَ يُذْكَرُ. فِي خِيَانَتِهِ الَّتِي خَانَهَا وَفِي خَطِيَّتِهِ الَّتِي أَخْطَأَ بِهَا يَمُوتُ.

וּבְשׁ֨וּב צַדִּ֤יק מִצִּדְקָתוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל עָשָׂ֧ה כְּכֹ֨ל הַתּוֹעֵב֜וֹת אֲשֶׁר יַעֲשֶׂ֖ה הָרָשָׁ֛ע וָחָ֑י כָּל צִדְקֹתָ֤יו אֲשֶׁר עָשָׂה֙ לֹ֣א תִזָּכַ֔רְנָה בְּמַעֲל֧וֹ אֲשֶׁר מָעַ֛ל וּבְחַטָּאת֥וֹ אֲשֶׁר חָטָ֖א בָּ֥ם יָמֽוּת

حزقيال 20: 4 Ezk.20.4

هَلْ تَدِينُهُمْ. هَلْ تَدِينُ يَا ابْنَ آدَمَ. عَرِّفْهُمْ رَجَاسَاتِ آبَائِهِمْ،

הֲתִשְׁפֹּ֣ט;אֹתָ֔ם הֲתִשְׁפּ֖וֹט בֶּן אָדָ֑ם הוֹדִיעֵֽם תּוֹעֲבֹ֥ת אֲבוֹתָ֖ם

حزقيال 22: 2 Ezk.22.2

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، هَلْ تَدِينُ، هَلْ تَدِينُ مَدِينَةَ الدِّمَاءِ. فَعَرِّفْهَا كُلَّ رَجَاسَاتِهَا،

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְה֣וֹדַעְתָּ֔הּ כָּל תּוֹעֲבוֹתֶֽיהָ

حزقيال 22: 11 Ezk.22.11

إِنْسَانٌ فَعَلَ الرِّجْسَ بِامْرَأَةِ قَرِيبِهِ. إِنْسَانٌ نَجَّسَ كَنَّتَهُ بِرَذِيلَةٍ. إِنْسَانٌ أَذَلَّ فِيكِ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ.

וְאִ֣ישׁ עָשָׂה֙ תּֽוֹעֵבָ֔ה אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֗הוּ וְאִ֥ישׁ טִמֵּ֣א כַּלָּת֖וֹ בְזִמָּ֑ה וְאִ֛ישׁ עִנָּה בָֽךְ אֲחֹת֥וֹ בַת אָבִ֖יו

حزقيال 23: 36 Ezk.23.36

وَقَالَ الرَّبُّ لِي: يَا ابْنَ آدَمَ، أَتَحْكُمُ عَلَى أُهُولَةَ وَأُهُولِيبَةَ. بَلْ أَخْبِرْهُمَا بِرَجَاسَاتِهِمَا،

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י בֶּן אָדָ֕ם הֲתִשְׁפּ֥וֹט אֶֽת אָהֳלָ֖ה אָהֳלִיבָ֑ה וְהַגֵּ֣ד;לָהֶ֔ן תוֹעֲבוֹתֵיהֶֽן

حزقيال 33: 26 Ezk.33.26

وَقَفْتُمْ عَلَى سَيْفِكُمْ، فَعَلْتُمُ الرِّجْسَ، وَكُلٌّ مِنْكُمْ نَجَّسَ امْرَأَةَ صَاحِبِهِ، أَفَتَرِثُونَ الأَرْضَ.

עֲמַדְתֶּ֤ם עַֽל חַרְבְּכֶם֙ עֲשִׂיתֶ֣ן תּוֹעֵבָ֔ה וְאִ֛ישׁ טִמֵּאתֶ֑ם אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ תִּירָֽשׁוּ וְהָאָ֖רֶץ

حزقيال 33: 29 Ezk.33.29

فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أَجْعَلُ الأَرْضَ خَرِبَةً مُقْفِرَةً عَلَى كُلِّ رَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي فَعَلُوهَا.

וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּתִתִּ֤י הָאָ֙רֶץ֙ שְׁמָמָ֣ה וּמְשַׁמָּ֔ה עַ֥ל כָּל תּוֹעֲבֹתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ

حزقيال 36: 31 Ezk.36.31

فَتَذْكُرُونَ طُرُقَكُمُ الرَّدِيئَةَ وَأَعْمَالَكُمْ غَيْرَ الصَّالِحَةِ، وَتَمْقُتُونَ أَنْفُسَكُمْ أَمَامَ وُجُوهِكُمْ مِنْ أَجْلِ آثَامِكُمْ وَعَلَى رَجَاسَاتِكُمْ.

וּזְכַרְתֶּם֙ דַּרְכֵיכֶ֣ם הָרָעִ֔ים וּמַעַלְלֵיכֶ֖ם לֹֽא טוֹבִ֑ים וּנְקֹֽטֹתֶם֙ בִּפְנֵיכֶ֔ם עַ֚ל עֲוֹנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶֽם

حزقيال 43: 8 Ezk.43.8

بِجَعْلِهِمْ عَتَبَتَهُمْ لَدَى عَتَبَتِي، وَقَوَائِمَهُمْ لَدَى قَوَائِمِي، وَبَيْنِي وَبَيْنَهُمْ حَائِطٌ، فَنَجَّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ بِرَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي فَعَلُوهَا، فَأَفْنَيْتُهُمْ بِغَضَبِي.

בְּתִתָּ֨ם סִפָּ֜ם אֶת סִפִּ֗י וּמְזֽוּזָתָם֙ אֵ֣צֶל מְזוּזָתִ֔י בֵּינִ֣י וּבֵֽינֵיהֶ֑ם וְהַקִּ֖יר וְטִמְּא֣וּ שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֗י בְּתֽוֹעֲבוֹתָם֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ וָאֲכַ֥ל;אֹתָ֖ם בְּאַפִּֽי

حزقيال 44: 6 Ezk.44.6

وَقُلْ لِلْمُتَمَرِّدِينَ، لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: يَكْفِيكُمْ كُلُّ رَجَاسَاتِكُمْ يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ،

וְאָמַרְתָּ֤ אֶל;מֶ֙רִי֙ אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה רַב;לָכֶ֛ם מִֽכָּל תּוֹעֲבֽוֹתֵיכֶ֖ם בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

حزقيال 44: 7 Ezk.44.7

بِإِدْخَالِكُمْ أَبْنَاءَ الْغَرِيبِ الْغُلْفَ الْقُلُوبِ الْغُلْفَ اللَّحْمِ لِيَكُونُوا فِي مَقْدِسِي، فَيُنَجِّسُوا بَيْتِي بِتَقْرِيبِكُمْ خُبْزِي الشَّحْمَ وَالدَّمَ. فَنَقَضُوا عَهْدِي فَوْقَ كُلِّ رَجَاسَاتِكُمْ.

בַּהֲבִיאֲכֶ֣ם בְּנֵֽי נֵכָ֗ר עַרְלֵי לֵב֙ וְעַרְלֵ֣י בָשָׂ֔ר לִהְי֥וֹת בְּמִקְדָּשִׁ֖י לְחַלְּל֣וֹ בֵּיתִ֑י בְּהַקְרִֽיבְכֶ֤ם לַחְמִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם וַיָּפֵ֙רוּ֙ בְּרִיתִ֔י אֶ֖ל כָּל תּוֹעֲבוֹתֵיכֶֽם

حزقيال 44: 13 Ezk.44.13

وَلاَ يَتَقَرَّبُونَ إِلَيَّ لِيَكْهَنُوا لِي، وَلاَ لِلاقْتِرَابِ إِلَى شَيْءٍ مِنْ أَقْدَاسِي إِلَى قُدْسِ الأَقْدَاسِ، بَلْ يَحْمِلُونَ خِزْيَهُمْ وَرَجَاسَاتِهِمِ الَّتِي فَعَلُوهَا.

וְלֹֽא יִגְּשׁ֤וּ אֵלַי֙ לְכַהֵ֣ן לִ֔י וְלָגֶ֙שֶׁת֙ עַל כָּל קָ֣דָשַׁ֔י אֶל קָדְשֵׁ֖י הַקְּדָשִׁ֑ים וְנָֽשְׂאוּ֙ כְּלִמָּתָ֔ם וְתוֹעֲבוֹתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ

ملاخي 2: 11 Mal.2.11

غَدَرَ يَهُوذَا، وَعُمِلَ الرِّجْسُ فِي إِسْرَائِيلَ وَفِي أُورُشَلِيمَ. لأَنَّ يَهُوذَا قَدْ نَجَّسَ قُدْسَ الرَّبِّ الَّذِي أَحَبَّهُ، وَتَزَوَّجَ بِنْتَ إِلهٍ غَرِيبٍ.

בָּגְדָ֣ה יְהוּדָ֔ה נֶעֶשְׂתָ֥ה וְתוֹעֵבָ֛ה בְיִשְׂרָאֵ֖ל וּבִירֽוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י יְהוּדָ֗ה חִלֵּ֣ל קֹ֤דֶשׁ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר אָהֵ֔ב וּבָעַ֖ל בַּת אֵ֥ל נֵכָֽר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (117 آية)