المعنى المختصر للكلمة
towebah:
properly, something disgusting (morally), i.e. (as noun) an abhorrence
اللفظ الأصلي
תּוֹעֵבַה
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
towebah
(to-ay-baw)
تكرار الورود في الكتاب
117
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
properly, something disgusting (morally), i.e. (as noun) an abhorrence
2
especially idolatry or (concretely) an idol
الإنجليزية — KJV Translation Tags
abominable (custom, thing)
abomination
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
תּוֹעֲבַ֣ת (13×)
תוֹעֲבַ֛ת (5×)
תּוֹעֲבַ֥ת (4×)
תוֹעֵבָ֖ה (3×)
תּוֹעֵבָ֖ה (3×)
תּוֹעֲבֹתָֽיִךְ (3×)
וְתוֹעֲבַ֖ת (3×)
הַתּוֹעֵב֖וֹת (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (117 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 43: 32
Gen.43.32
فَقَدَّمُوا لَهُ وَحْدَهُ، وَلَهُمْ وَحْدَهُمْ، وَلِلْمِصْرِيِّينَ الآكِلِينَ عِنْدَهُ وَحْدَهُمْ، لأَنَّ الْمِصْرِيِّينَ لاَ يَقْدِرُونَ أَنْ يَأْكُلُوا طَعَامًا مَعَ الْعِبْرَانِيِّينَ، لأَنَّهُ رِجْسٌ عِنْدَ الْمِصْرِيِّينَ.
וַיָּשִׂ֥ימוּ ל֛וֹ לְבַדּ֖וֹ וְלָהֶ֣ם לְבַדָּ֑ם וְלַמִּצְרִ֞ים הָאֹכְלִ֤ים אִתּוֹ֙ לְבַדָּ֔ם כִּי֩ הַמִּצְרִ֗ים לֹ֨א יוּכְל֜וּן לֶאֱכֹ֤ל לֶ֔חֶם אֶת הָֽעִבְרִים֙ כִּי תוֹעֵבָ֥ה לְמִצְרָֽיִם
التكوين 46: 34
Gen.46.34
أَنْ تَقُولُوا: عَبِيدُكَ أَهْلُ مَوَاشٍ مُنْذُ صِبَانَا إِلَى الآنَ، نَحْنُ وَآبَاؤُنَا لِكَيْ تَسْكُنُوا فِي أَرْضِ جَاسَانَ. لأَنَّ كُلَّ رَاعِي غَنَمٍ رِجْسٌ لِلْمِصْرِيِّينَ.
וַאֲמַרְתֶּ֗ם עֲבָדֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֨י מִקְנֶ֜ה הָי֤וּ;מִנְּעוּרֵ֣ינוּ וְעַד עַ֔תָּה אֲנַ֖חְנוּ אֲבֹתֵ֑ינוּ בַּעֲב֗וּר תֵּשְׁבוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן כִּֽי כָּל רֹ֥עֵה צֹֽאן תוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֖יִם
الخروج 8: 26
Exo.8.26
فَقَالَ مُوسَى: لاَ يَصْلَحُ أَنْ نَفْعَلَ هكَذَا، لأَنَّنَا إِنَّمَا نَذْبَحُ رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ لِلرَّبِّ إِلهِنَا. إِنْ ذَبَحْنَا رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ أَمَامَ عُيُونِهِمْ أَفَلاَ يَرْجُمُونَنَا.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכוֹן֙ לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֔ן כִּ֚י נִזְבַּ֖ח תּוֹעֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח תּוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ
الخروج 8: 26
Exo.8.26
فَقَالَ مُوسَى: لاَ يَصْلَحُ أَنْ نَفْعَلَ هكَذَا، لأَنَّنَا إِنَّمَا نَذْبَحُ رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ لِلرَّبِّ إِلهِنَا. إِنْ ذَبَحْنَا رِجْسَ الْمِصْرِيِّينَ أَمَامَ عُيُونِهِمْ أَفَلاَ يَرْجُمُونَنَا.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לֹ֤א נָכוֹן֙ לַעֲשׂ֣וֹת כֵּ֔ן כִּ֚י נִזְבַּ֖ח תּוֹעֲבַ֣ת מִצְרַ֔יִם לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ הֵ֣ן נִזְבַּ֞ח תּוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֛יִם לְעֵינֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יִסְקְלֻֽנוּ
اللاويين 18: 22
Lev.18.22
وَلاَ تُضَاجِعْ ذَكَرًا مُضَاجَعَةَ امْرَأَةٍ. إِنَّهُ رِجْسٌ.
לֹ֥א תִשְׁכַּ֖ב זָכָ֔ר מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֑ה הִֽוא תּוֹעֵבָ֖ה
اللاويين 18: 26
Lev.18.26
لكِنْ تَحْفَظُونَ أَنْتُمْ فَرَائِضِي وَأَحْكَامِي، وَلاَ تَعْمَلُونَ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ هذِهِ الرَّجَسَاتِ، لاَ الْوَطَنِيُّ وَلاَ الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ،
וּשְׁמַרְתֶּ֣ם אַתֶּ֗ם חֻקֹּתַי֙ מִשְׁפָּטַ֔י וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ מִכֹּ֥ל הָאֵ֑לֶּה הַתּוֹעֵבֹ֖ת הָֽאֶזְרָ֔ח וְהַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכְכֶֽם
اللاويين 18: 27
Lev.18.27
لأَنَّ جَمِيعَ هذِهِ الرَّجَسَاتِ قَدْ عَمِلَهَا أَهْلُ الأَرْضِ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ فَتَنَجَّسَتِ الأَرْضُ.
כִּ֚י כָּל הָאֵ֔ל הַתּוֹעֵבֹ֣ת עָשׂ֥וּ אַנְשֵֽׁי הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר לִפְנֵיכֶ֑ם וַתִּטְמָ֖א הָאָֽרֶץ
اللاويين 18: 29
Lev.18.29
بَلْ كُلُّ مَنْ عَمِلَ شَيْئًا مِنْ جَمِيعِ هذِهِ الرَّجَسَاتِ تُقْطَعُ الأَنْفُسُ الَّتِي تَعْمَلُهَا مِنْ شَعْبِهَا.
כִּ֚י כָּל אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂ֔ה מִכֹּ֥ל הָאֵ֑לֶּה הַתּוֹעֵב֖וֹת וְנִכְרְת֛וּ הַנְּפָשׁ֥וֹת הָעֹשֹׂ֖ת מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽם
اللاويين 18: 30
Lev.18.30
فَتَحْفَظُونَ شَعَائِرِي لِكَيْ لاَ تَعْمَلُوا شَيْئًا مِنَ الرُّسُومِ الرَّجِسَةِ الَّتِي عُمِلَتْ قَبْلَكُمْ وَلاَ تَتَنَجَّسُوا بِهَا. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.
וּשְׁמַרְתֶּ֣ם מִשְׁמַרְתִּ֗י לְבִלְתִּ֨י עֲשׂ֜וֹת מֵחֻקּ֤וֹת הַתּֽוֹעֵבֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשׂ֣וּ לִפְנֵיכֶ֔ם וְלֹ֥א תִֽטַּמְּא֖וּ בָּהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
اللاويين 20: 13
Lev.20.13
وَإِذَا اضْطَجَعَ رَجُلٌ مَعَ ذَكَرٍ اضْطِجَاعَ امْرَأَةٍ، فَقَدْ فَعَلاَ كِلاَهُمَا رِجْسًا. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.
אֲשֶׁ֨ר יִשְׁכַּ֤ב וְאִ֗ישׁ אֶת זָכָר֙ מִשְׁכְּבֵ֣י אִשָּׁ֔ה עָשׂ֖וּ שְׁנֵיהֶ֑ם תּוֹעֵבָ֥ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם
التثنية 7: 25
Deu.7.25
وَتَمَاثِيلَ آلِهَتِهِمْ تُحْرِقُونَ بِالنَّارِ. لاَ تَشْتَهِ فِضَّةً وَلاَ ذَهَبًا مِمَّا عَلَيْهَا لِتَأْخُذَ لَكَ، لِئَلاَّ تُصَادَ بِهِ لأَنَّهُ رِجْسٌ عِنْدَ الرَّبِّ إِلهِكَ.
פְּסִילֵ֥י אֱלֹהֵיהֶ֖ם תִּשְׂרְפ֣וּן בָּאֵ֑שׁ לֹֽא תַחְמֹד֩ כֶּ֨סֶף וְזָהָ֤ב עֲלֵיהֶם֙ וְלָקַחְתָּ֣ לָ֔ךְ פֶּ֚ן תִּוָּקֵ֣שׁ בּ֔וֹ כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 7: 26
Deu.7.26
وَلاَ تُدْخِلْ رِجْسًا إِلَى بَيْتِكَ لِئَلاَّ تَكُونَ مُحَرَّمًا مِثْلَهُ. تَسْتَقْبِحُهُ وَتَكْرَهُهُ لأَنَّهُ مُحَرَّمٌ.
וְלֹא תָבִ֤יא תֽוֹעֵבָה֙ אֶל בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיִ֥יתָ חֵ֖רֶם כָּמֹ֑הוּ שַׁקֵּ֧ץ;תְּשַׁקְּצֶ֛נּוּ וְתַעֵ֥ב;תְּֽתַעֲבֶ֖נּוּ כִּי חֵ֥רֶם
التثنية 12: 31
Deu.12.31
لاَ تَعْمَلْ هكَذَا لِلرَّبِّ إِلهِكَ، لأَنَّهُمْ قَدْ عَمِلُوا لآلِهَتِهِمْ كُلَّ رِجْسٍ لَدَى الرَّبِّ مِمَّا يَكْرَهُهُ، إِذْ أَحْرَقُوا حَتَّى بَنِيهِمْ وَبَنَاتِهِمْ بِالنَّارِ لآلِهَتِهِمْ.
לֹא תַעֲשֶׂ֣ה כֵ֔ן לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּי֩ עָשׂוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם כָּל תּוֹעֲבַ֨ת יְהוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר שָׂנֵ֗א כִּ֣י יִשְׂרְפ֥וּ גַ֤ם בְּנֵיהֶם֙ בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם בָאֵ֖שׁ לֵֽאלֹהֵיהֶֽם
التثنية 13: 14
Deu.13.14
وَفَحَصْتَ وَفَتَّشْتَ وَسَأَلْتَ جَيِّدًا وَإِذَا الأَمْرُ صَحِيحٌ وَأَكِيدٌ، قَدْ عُمِلَ ذلِكَ الرِّجْسُ فِي وَسَطِكَ،
וְדָרַשְׁתָּ֧ וְחָקַרְתָּ֧ וְשָׁאַלְתָּ֖ הֵיטֵ֑ב וְהִנֵּ֤ה הַדָּבָ֔ר אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן נֶעֶשְׂתָ֛ה הַזֹּ֖את הַתּוֹעֵבָ֥ה בְּקִרְבֶּֽךָ
التثنية 17: 1
Deu.17.1
لاَ تَذْبَحْ لِلرَّبِّ إِلهِكَ ثَوْرًا أَوْ شَاةً فِيهِ عَيْبٌ، شَيْءٌ مَّا رَدِيءٌ، لأَنَّ ذلِكَ رِجْسٌ لَدَى الرَّبِّ إِلهِكَ.
לֹא תִזְבַּח֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ שׁ֣וֹר וָשֶׂ֗ה יִהְיֶ֥ה;בוֹ֙ מ֔וּם דָּבָ֣ר כֹּ֖ל רָ֑ע כִּ֧י הֽוּא תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 17: 4
Deu.17.4
وَأُخْبِرْتَ وَسَمِعْتَ وَفَحَصْتَ جَيِّدًا وَإِذَا الأَمْرُ صَحِيحٌ أَكِيدٌ. قَدْ عُمِلَ ذلِكَ الرِّجْسُ فِي إِسْرَائِيلَ،
וְהֻֽגַּד;לְךָ֖ וְשָׁמָ֑עְתָּ וְדָרַשְׁתָּ֣ הֵיטֵ֔ב וְהִנֵּ֤ה הַדָּבָ֔ר אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן נֶעֶשְׂתָ֛ה הַזֹּ֖את הַתּוֹעֵבָ֥ה בְּיִשְׂרָאֵֽל
التثنية 18: 9
Deu.18.9
مَتَى دَخَلْتَ الأَرْضَ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ، لاَ تَتَعَلَّمْ أَنْ تَفْعَلَ مِثْلَ رِجْسِ أُولئِكَ الأُمَمِ.
כִּ֤י אַתָּה֙;בָּ֣א הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר נֹתֵ֣ן;לָ֑ךְ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לֹֽא תִלְמַ֣ד לַעֲשׂ֔וֹת כְּתוֹעֲבֹ֖ת הָהֵֽם הַגּוֹיִ֥ם
التثنية 18: 12
Deu.18.12
لأَنَّ كُلَّ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مَكْرُوهٌ عِنْدَ الرَّبِّ. وَبِسَبَبِ هذِهِ الأَرْجَاسِ، الرَّبُّ إِلهُكَ طَارِدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ.
כִּֽי כָּל עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה תוֹעֲבַ֥ת יְהוָ֖ה וּבִגְלַל֙ הָאֵ֔לֶּה הַתּוֹעֵבֹ֣ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מוֹרִ֥ישׁ;אוֹתָ֖ם מִפָּנֶֽיךָ
التثنية 18: 12
Deu.18.12
لأَنَّ كُلَّ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مَكْرُوهٌ عِنْدَ الرَّبِّ. وَبِسَبَبِ هذِهِ الأَرْجَاسِ، الرَّبُّ إِلهُكَ طَارِدُهُمْ مِنْ أَمَامِكَ.
כִּֽי כָּל עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה תוֹעֲבַ֥ת יְהוָ֖ה וּבִגְלַל֙ הָאֵ֔לֶּה הַתּוֹעֵבֹ֣ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ מוֹרִ֥ישׁ;אוֹתָ֖ם מִפָּנֶֽיךָ
التثنية 20: 18
Deu.20.18
لِكَيْ لاَ يُعَلِّمُوكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا حَسَبَ جَمِيعِ أَرْجَاسِهِمِ الَّتِي عَمِلُوا لآلِهَتِهِمْ، فَتُخْطِئُوا إِلَى الرَّبِّ إِلهِكُمْ.
לְמַ֗עַן;אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יְלַמְּד֤וּ;אֶתְכֶם֙ לַעֲשׂ֔וֹת כְּכֹל֙ תּֽוֹעֲבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ לֵֽאלֹהֵיהֶ֑ם וַחֲטָאתֶ֖ם לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם
التثنية 22: 5
Deu.22.5
لاَ يَكُنْ مَتَاعُ رَجُلٍ عَلَى امْرَأَةٍ، وَلاَ يَلْبَسْ رَجُلٌ ثَوْبَ امْرَأَةٍ، لأَنَّ كُلَّ مَنْ يَعْمَلُ ذلِكَ مَكْرُوهٌ لَدَى الرَّبِّ إِلهِكَ.
לֹא יִהְיֶ֤ה כְלִי גֶ֙בֶר֙ עַל אִשָּׁ֔ה וְלֹא יִלְבַּ֥שׁ גֶּ֖בֶר שִׂמְלַ֣ת אִשָּׁ֑ה כִּ֧י כָּל עֹ֥שֵׂה אֵֽלֶּה תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 23: 18
Deu.23.18
لاَ تُدْخِلْ أُجْرَةَ زَانِيَةٍ وَلاَ ثَمَنَ كَلْبٍ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ عَنْ نَذْرٍ مَّا، لأَنَّهُمَا كِلَيْهِمَا رِجْسٌ لَدَى الرَّبِّ إِلهِكَ.
לֹא תָבִיא֩ אֶתְנַ֨ן זוֹנָ֜ה וּמְחִ֣יר כֶּ֗לֶב בֵּ֛ית יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֶ֑דֶר לְכָל כִּ֧י שְׁנֵיהֶֽם תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 24: 4
Deu.24.4
لاَ يَقْدِرُ زَوْجُهَا الأَوَّلُ الَّذِي طَلَّقَهَا أَنْ يَعُودَ يَأْخُذُهَا لِتَصِيرَ لَهُ زَوْجَةً بَعْدَ أَنْ تَنَجَّسَتْ. لأَنَّ ذلِكَ رِجْسٌ لَدَى الرَّبِّ. فَلاَ تَجْلِبْ خَطِيَّةً عَلَى الأَرْضِ الَّتِي يُعْطِيكَ الرَّبُّ إِلهُكَ نَصِيبًا.
לֹא יוּכַ֣ל בַּעְלָ֣הּ הָרִאשׁ֣וֹן אֲשֶֽׁר שִׁ֠לְּחָהּ לָשׁ֨וּב לְקַחְתָּ֜הּ לִהְי֧וֹת ל֣וֹ לְאִשָּׁ֗ה אַחֲרֵי֙ אֲשֶׁ֣ר הֻטַּמָּ֔אָה כִּֽי הִ֖וא תוֹעֵבָ֥ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְלֹ֤א תַחֲטִיא֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ נֹתֵ֥ן;לְךָ֖ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נַחֲלָֽה
التثنية 25: 16
Deu.25.16
لأَنَّ كُلَّ مَنْ عَمِلَ ذلِكَ، كُلَّ مَنْ عَمِلَ غِشًّا، مَكْرُوهٌ لَدَى الرَّبِّ إِلهِكَ.
כִּ֧י כָּל עֹ֣שֵׂה אֵ֑לֶּה כֹּ֖ל עֹ֥שֵׂה עָֽוֶל תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ
التثنية 27: 15
Deu.27.15
مَلْعُونٌ الإِنْسَانُ الَّذِي يَصْنَعُ تِمْثَالاً مَنْحُوتًا أَوْ مَسْبُوكًا، رِجْسًا لَدَى الرَّبِّ عَمَلَ يَدَيْ نَحَّاتٍ، وَيَضَعُهُ فِي الْخَفَاءِ. وَيُجِيبُ جَمِيعُ الشَّعْبِ وَيَقُولُونَ: آمِينَ.
אָר֣וּר הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂה֩ פֶ֨סֶל וּמַסֵּכָ֜ה תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֗ה מַעֲשֵׂ֛ה יְדֵ֥י חָרָ֖שׁ וְשָׂ֣ם בַּסָּ֑תֶר וְעָנ֧וּ כָל הָעָ֛ם וְאָמְר֖וּ אָמֵֽן
التثنية 32: 16
Deu.32.16
أَغَارُوهُ بِالأَجَانِبِ، وَأَغَاظُوهُ بِالأَرْجَاسِ.
יַקְנִאֻ֖הוּ בְּזָרִ֑ים יַכְעִיסֻֽהוּ בְּתוֹעֵבֹ֖ת
الملوك الأول 14: 24
1Ki.14.24
وَكَانَ أَيْضًا مَأْبُونُونَ فِي الأَرْضِ، فَعَلُوا حَسَبَ كُلِّ أَرْجَاسِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
הָיָ֣ה וְגַם קָדֵ֖שׁ בָאָ֑רֶץ עָשׂ֗וּ כְּכֹל֙ הַתּוֹעֲבֹ֣ת הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الثاني 16: 3
2Ki.16.3
بَلْ سَارَ فِي طَرِيقِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ، حَتَّى إِنَّهُ عَبَّرَ ابْنَهُ فِي النَّارِ حَسَبَ أَرْجَاسِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיֵּ֕לֶךְ בְּדֶ֖רֶךְ מַלְכֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְגַ֤ם הֶעֱבִ֣יר בְּנוֹ֙ בָּאֵ֔שׁ כְּתֹֽעֲבוֹת֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁ֨ר הוֹרִ֤ישׁ;אֹתָ֔ם יְהוָה֙ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الثاني 21: 2
2Ki.21.2
وَعَمِلَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ حَسَبَ رَجَاسَاتِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּתֽוֹעֲבֹת֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל