שְׁנַיִם (H8147) - shᵉnayim | معجم سترونغ العبري

الملوك الثاني 5: 22 2Ki.5.22

فَقَالَ: سَلاَمٌ. إِنَّ سَيِّدِي قَدْ أَرْسَلَنِي قَائِلاً: هُوَذَا فِي هذَا الْوَقْتِ قَدْ جَاءَ إِلَيَّ غُلاَمَانِ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ مِنْ بَنِي الأَنْبِيَاءِ، فَأَعْطِهِمَا وَزْنَةَ فِضَّةٍ وَحُلَّتَيْ ثِيَابٍ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁל֗וֹם אֲדֹנִי֮ שְׁלָחַ֣נִי לֵאמֹר֒ הִנֵּ֣ה זֶ֠ה עַתָּ֡ה בָּ֣אוּ אֵלַ֧י שְׁנֵֽי;נְעָרִ֛ים מֵהַ֥ר אֶפְרַ֖יִם מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֑ים תְּנָה;נָּ֤א;לָהֶם֙ כִּכַּר כֶּ֔סֶף וּשְׁתֵּ֖י;חֲלִפ֥וֹת בְּגָדִֽים

الملوك الثاني 5: 23 2Ki.5.23

فَقَالَ نُعْمَانُ: اقْبَلْ وَخُذْ وَزْنَتَيْنِ. وَأَلَحَّ عَلَيْهِ، وَصَرَّ وَزْنَتَيْ فِضَّةٍ فِي كِيسَيْنِ، وَحُلَّتَيِ الثِّيَابِ، وَدَفَعَهَا لِغُلاَمَيْهِ فَحَمَلاَهَا قُدَّامَهُ.

וַיֹּ֣אמֶר נַעֲמָ֔ן הוֹאֵ֖ל קַ֣ח כִּכָּרָ֑יִם וַיִּפְרָץ בּ֗וֹ וַיָּצַר֩ כִּכְּרַ֨יִם כֶּ֜סֶף בִּשְׁנֵ֣י;חֲרִטִ֗ים חֲלִפ֣וֹת;וּשְׁתֵּי֙ בְּגָדִ֔ים וַיִּתֵּן֙ אֶל;שְׁנֵ֣י;נְעָרָ֔יו וַיִּשְׂא֖וּ לְפָנָֽיו

الملوك الثاني 6: 10 2Ki.6.10

فَأَرْسَلَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي قَالَ لَهُ رَجُلُ اللهِ وَحَذَّرَهُ مِنْهُ وَتَحَفَّظَ هُنَاكَ، لاَ مَرَّةً وَلاَ مَرَّتَيْنِ.

וַיִּשְׁלַ֞ח מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֶֽל הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁ֨ר אָֽמַר ל֧וֹ אִישׁ הָאֱלֹהִ֛ים וְהִזְהִיר֖וֹ וְנִשְׁמַ֣ר שָׁ֑ם לֹ֥א אַחַ֖ת וְלֹ֥א שְׁתָּֽיִם

الملوك الثاني 7: 14 2Ki.7.14

فَأَخَذُوا مَرْكَبَتَيْ خَيْل. وَأَرْسَلَ الْمَلِكُ وَرَاءَ جَيْشِ الأَرَامِيِّينَ قَائِلاً: اذْهَبُوا وَانْظُرُوا.

וַיִּקְח֕וּ שְׁנֵ֖י;רֶ֣כֶב סוּסִ֑ים וַיִּשְׁלַ֨ח הַמֶּ֜לֶךְ אַחֲרֵ֧י מַחֲנֵֽה אֲרָ֛ם לֵאמֹ֖ר לְכ֥וּ וּרְאֽוּ

الملوك الثاني 8: 17 2Ki.8.17

كَانَ ابْنَ اثْنَتَيْنِ وَثَلاَثِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ ثَمَانِي سِنِينٍ فِي أُورُشَلِيمَ.

הָיָ֣ה בֶּן וּשְׁתַּ֛יִם שְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְמָלְכ֑וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁמֹנֶ֣ה שָׁנִ֔ים בִּירוּשָׁלִָֽם

الملوك الثاني 8: 25 2Ki.8.25

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةَ عَشَرَةَ لِيُورَامَ بْنِ أَخْآبَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، مَلَكَ أَخَزْيَا بْنُ يَهُورَامَ مَلِكِ يَهُوذَا.

בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּים עֶשְׂרֵ֣ה לְיוֹרָ֥ם בֶּן אַחְאָ֖ב מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מָלַ֛ךְ אֲחַזְיָ֥הוּ בֶן יְהוֹרָ֖ם מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الثاني 8: 26 2Ki.8.26

وَكَانَ أَخَزْيَا ابْنَ اثْنَتَيْنِ وَعِشْرِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ سَنَةً وَاحِدَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ عَثَلْيَا بِنْتُ عُمْرِي مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.

אֲחַזְיָ֣הוּ בֶּן וּשְׁתַּ֤יִם עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָה֙ בְמָלְכ֔וֹ מָלַ֖ךְ וְשָׁנָ֣ה אַחַ֔ת בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֤ם אִמּוֹ֙ עֲתַלְיָ֔הוּ בַּת עָמְרִ֖י מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الثاني 9: 32 2Ki.9.32

فَرَفَعَ وَجْهَهُ نَحْوَ الْكَوَّةِ وَقَالَ: مَنْ مَعِي. مَنْ. فَأَشْرَفَ عَلَيْهِ اثْنَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ مِنَ الْخِصْيَانِ.

וַיִּשָּׂ֤א פָנָיו֙ אֶל הַ֣חַלּ֔וֹן וַיֹּ֕אמֶר מִ֥י אִתִּ֖י מִ֑י וַיַּשְׁקִ֣יפוּ אֵלָ֔יו שְׁנַ֥יִם שְׁלֹשָׁ֖ה סָרִיסִֽים

الملوك الثاني 10: 4 2Ki.10.4

فَخَافُوا جِدًّا جِدًّا وَقَالُوا: هُوَذَا مَلِكَانِ لَمْ يَقِفَا أَمَامَهُ، فَكَيْفَ نَقِفُ نَحْنُ.

וַיִּֽרְאוּ֙ מְאֹ֣ד מְאֹ֔ד וַיֹּ֣אמְר֔וּ הִנֵּה֙ שְׁנֵ֣י;הַמְּלָכִ֔ים לֹ֥א עָמְד֖וּ לְפָנָ֑יו וְאֵ֖יךְ נַעֲמֹ֥ד אֲנָֽחְנוּ

الملوك الثاني 10: 8 2Ki.10.8

فَجَاءَ الرَّسُولُ وَأَخْبَرَهُ قَائِلاً: قَدْ أَتَوْا بِرُؤُوسِ بَنِي الْمَلِكِ. فَقَالَ: اجْعَلُوهَا كُومَتَيْنِ فِي مَدْخَلِ الْبَابِ إِلَى الصَّبَاحِ.

וַיָּבֹ֤א הַמַּלְאָךְ֙ וַיַּגֶּד;ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר הֵבִ֖יאוּ רָאשֵׁ֣י בְנֵֽי הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר שִׂ֣ימוּ;אֹתָ֞ם שְׁנֵ֧י;צִבֻּרִ֛ים פֶּ֥תַח הַשַּׁ֖עַר עַד הַבֹּֽקֶר

الملوك الثاني 10: 14 2Ki.10.14

فَقَالَ: أَمْسِكُوهُمْ أَحْيَاءً. فَأَمْسَكُوهُمْ أَحْيَاءً وَقَتَلُوهُمْ عِنْدَ بِئْرِ بَيْتِ عَقْدٍ، اثْنَيْنِ وَأَرْبَعِينَ رَجُلاً وَلَمْ يُبْقِ مِنْهُمْ أَحَدًا.

וַיֹּ֙אמֶר֙ תִּפְשׂ֣וּם חַיִּ֔ים וַֽיִּתְפְּשׂ֖וּם חַיִּ֑ים וַֽיִּשְׁחָט֞וּם אֶל בּ֣וֹר בֵּֽית עֵ֗קֶד וּשְׁנַ֙יִם֙ אַרְבָּעִ֤ים אִ֔ישׁ וְלֹֽא הִשְׁאִ֥יר מֵהֶֽם אִ֖ישׁ

الملوك الثاني 11: 7 2Ki.11.7

وَالْفِرْقَتَانِ مِنْكُمْ، جَمِيعُ الْخَارِجِينَ فِي السَّبْتِ، يَحْرُسُونَ حِرَاسَةَ بَيْتِ الرَّبِّ حَوْلَ الْمَلِكِ.

וּשְׁתֵּ֤י;הַיָּדוֹת֙ בָּכֶ֔ם כֹּ֖ל יֹצְאֵ֣י הַשַּׁבָּ֑ת וְשָֽׁמְר֛וּ מִשְׁמֶ֥רֶת בֵּית יְהוָ֖ה אֶל הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الثاني 14: 1 2Ki.14.1

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِيُوآشَ بْنِ يُوأَحَازَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، مَلَكَ أَمَصْيَا بْنُ يُوآشَ مَلِكِ يَهُوذَا.

בִּשְׁנַ֣ת שְׁתַּ֔יִם לְיוֹאָ֥שׁ בֶּן יוֹאָחָ֖ז מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מָלַ֛ךְ אֲמַצְיָ֥הוּ בֶן יוֹאָ֖שׁ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الثاني 15: 2 2Ki.15.2

كَانَ ابْنَ سِتَّ عَشَرَةَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ اثْنَتَيْنِ وَخَمْسِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ يَكُلْيَا مِنْ أُورُشَلِيمَ.

הָיָ֣ה בֶּן שֵׁ֨שׁ עֶשְׂרֵ֤ה שָׁנָה֙ בְמָלְכ֔וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁתַּ֙יִם֙ וַחֲמִשִּׁ֤ים שָׁנָ֔ה בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ יְכָלְיָ֖הוּ מִירוּשָׂלִָֽם

الملوك الثاني 15: 27 2Ki.15.27

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ وَالْخَمْسِينَ لِعَزَرْيَا مَلِكِ يَهُوذَا، مَلَكَ فَقْحُ بْنُ رَمَلْيَا عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ عِشْرِينَ سَنَةً.

בִּשְׁנַ֨ת וּשְׁתַּ֙יִם֙ חֲמִשִּׁ֤ים לַעֲזַרְיָ֖ה מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה מָ֠לַךְ פֶּ֣קַח בֶּן רְמַלְיָ֧הוּ עַל יִשְׂרָאֵ֛ל בְּשֹׁמְר֖וֹן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָֽה

الملوك الثاني 15: 32 2Ki.15.32

فِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ لِفَقْحَ بْنِ رَمَلْيَا مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، مَلَكَ يُوثَامُ بْنُ عُزِّيَّا مَلِكِ يَهُوذَا.

בִּשְׁנַ֣ת שְׁתַּ֔יִם לְפֶ֥קַח בֶּן רְמַלְיָ֖הוּ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל מָלַ֛ךְ יוֹתָ֥ם בֶּן עֻזִיָּ֖הוּ מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الثاني 17: 1 2Ki.17.1

فِي السَّنَةِ الثَّانِيةَ عَشَرَةَ لآحَازَ مَلِكِ يَهُوذَا، مَلَكَ هُوشَعُ بْنُ أَيْلَةَ فِي السَّامِرَةِ عَلَى إِسْرَائِيلَ تِسْعَ سِنِينَ.

בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֔ה לְאָחָ֖ז מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה מָ֠לַךְ הוֹשֵׁ֨עַ בֶּן אֵלָ֧ה בְשֹׁמְר֛וֹן עַל יִשְׂרָאֵ֖ל תֵּ֥שַׁע שָׁנִֽים

الملوك الثاني 17: 16 2Ki.17.16

وَتَرَكُوا جَمِيعَ وَصَايَا الرَّبِّ إِلهِهِمْ وَعَمِلُوا لأَنْفُسِهِمْ مَسْبُوكَاتٍ عِجْلَيْنِ، وَعَمِلُوا سَوَارِيَ، وَسَجَدُوا لِجَمِيعِ جُنْدِ السَّمَاءِ، وَعَبَدُوا الْبَعْلَ.

וַיַּעַזְב֗וּ כָּל מִצְוֹת֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם וַיַּעֲשׂ֥וּ לָהֶ֛ם מַסֵּכָ֖ה שְׁנֵ֣י;עֲגָלִ֑ים וַיַּעֲשׂ֣וּ אֲשֵׁירָ֗ה וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֙ לְכָל צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וַיַּעַבְד֖וּ הַבָּֽעַל

الملوك الثاني 21: 1 2Ki.21.1

كَانَ مَنَسَّى ابْنَ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ خَمْسًا وَخَمْسِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ حَفْصِيبَةُ.

מְנַשֶּׁ֣ה בֶּן שְׁתֵּ֨ים עֶשְׂרֵ֤ה שָׁנָה֙ בְמָלְכ֔וֹ מָלַ֖ךְ וְחָמֵשׁ֙ וַחֲמִשִּׁ֤ים שָׁנָ֔ה בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֥ם אִמּ֖וֹ חֶפְצִי;בָֽהּ

الملوك الثاني 21: 5 2Ki.21.5

وَبَنَى مَذَابحَ لِكُلِّ جُنْدِ السَّمَاءِ فِي دَارَيْ بَيْتِ الرَّبِّ.

וַיִּ֥בֶן מִזְבְּח֖וֹת לְכָל צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם בִּשְׁתֵּ֖י;חַצְר֥וֹת בֵּית יְהוָֽה

الملوك الثاني 21: 12 2Ki.21.12

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: هأَنَذَا جَالِبٌ شَرًّا عَلَى أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا حَتَّى أَنَّ كُلَّ مَنْ يَسْمَعُ بِهِ تَطِنُّ أُذُنَاهُ.

לָכֵ֗ן כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הִנְנִי֙ מֵבִ֣יא רָעָ֔ה עַל יְרוּשָׁלִַ֖ם וִֽיהוּדָ֑ה אֲשֶׁר֙ כָּל שֹׁ֣מְעָ֔הּ תִּצַּ֖לְנָה שְׁתֵּ֥י;אָזְנָֽיו

الملوك الثاني 21: 19 2Ki.21.19

كَانَ آمُونُ ابْنَ اثْنَتَيْنِ وَعِشْرِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ مَشُلَّمَةُ بِنْتُ حَارُوصَ مِنْ يَطْبَةَ.

אָמ֣וֹן בֶּן וּשְׁתַּ֤יִם עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָה֙ בְּמָלְכ֔וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁתַּ֣יִם;שָׁנִ֔ים בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ מְשֻׁלֶּ֥מֶת בַּת חָר֖וּץ מִן יָטְבָֽה

الملوك الثاني 21: 19 2Ki.21.19

كَانَ آمُونُ ابْنَ اثْنَتَيْنِ وَعِشْرِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ مَشُلَّمَةُ بِنْتُ حَارُوصَ مِنْ يَطْبَةَ.

אָמ֣וֹן בֶּן וּשְׁתַּ֤יִם עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָה֙ בְּמָלְכ֔וֹ מָלַ֖ךְ וּשְׁתַּ֣יִם;שָׁנִ֔ים בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ מְשֻׁלֶּ֥מֶת בַּת חָר֖וּץ מִן יָטְבָֽה

الملوك الثاني 23: 12 2Ki.23.12

وَالْمَذَابحُ الَّتِي عَلَى سَطْحِ عُلِّيَّةِ آحَازَ الَّتِي عَمِلَهَا مُلُوكُ يَهُوذَا، وَالْمَذَابحُ الَّتِي عَمِلَهَا مَنَسَّى فِي دَارَيْ بَيْتِ الرَّبِّ، هَدَمَهَا الْمَلِكُ، وَرَكَضَ مِنْ هُنَاكَ وَذَرَّى غُبَارَهَا فِي وَادِي قَدْرُونَ.

הַֽמִּזְבְּח֡וֹת אֲשֶׁ֣ר עַל הַגָּג֩ עֲלִיַּ֨ת אָחָ֜ז אֲשֶׁר עָשׂ֣וּ מַלְכֵ֣י יְהוּדָ֗ה הַֽמִּזְבְּחוֹת֙ אֲשֶׁר עָשָׂ֣ה מְנַשֶּׁ֔ה בִּשְׁתֵּ֛י;חַצְר֥וֹת בֵּית יְהוָ֖ה נָתַ֣ץ הַמֶּ֑לֶךְ וַיָּ֣רָץ מִשָּׁ֔ם וְהִשְׁלִ֥יךְ עֲפָרָ֖ם אֶל נַ֥חַל קִדְרֽוֹן

الملوك الثاني 25: 27 2Ki.25.27

وَفِي السَّنَةِ السَّابِعَةِ وَالثَّلاَثِينَ لِسَبْيِ يَهُويَاكِينَ مَلِكِ يَهُوذَا، فِي الشَّهْرِ الثَّانِي عَشَرَ فِي السَّابعِ وَالْعِشْرِينَ مِنَ الشَّهْرِ، رَفَعَ أَوِيلُ مَرُودَخُ مَلِكُ بَابِلَ، فِي سَنَةِ تَمَلُّكِهِ، رَأْسَ يَهُويَاكِينَ مَلِكِ يَهُوذَا مِنَ السِّجْنِ

וַיְהִי֩ שָׁנָ֗ה וָשֶׁ֜בַע בִשְׁלֹשִׁ֨ים לְגָלוּת֙ יְהוֹיָכִ֣ין מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֔ה חֹ֔דֶשׁ בִּשְׁנֵ֤ים עָשָׂר֙ וְשִׁבְעָ֖ה בְּעֶשְׂרִ֥ים לַחֹ֑דֶשׁ נָשָׂ֡א אֱוִ֣יל מְרֹדַךְ֩ מֶ֨לֶךְ בָּבֶ֜ל בִּשְׁנַ֣ת מָלְכ֗וֹ רֹ֛אשׁ יְהוֹיָכִ֥ין מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֖ה מִבֵּ֥ית;כֶּֽלֶא

أخبار الأيام الأول 1: 19 1Ch.1.19

وَلِعَابِرَ وُلِدَ ابْنَانِ اسْمُ الْوَاحِدِ فَالَجُ، لأَنَّ فِي أَيَّامِهِ قُسِمَتِ الأَرْضُ. وَاسْمُ أَخِيهِ يَقْطَانُ.

וּלְעֵ֥בֶר יֻלַּ֖ד שְׁנֵ֣י;בָנִ֑ים שֵׁ֣ם הָאֶחָ֞ד פֶּ֗לֶג כִּ֤י בְיָמָיו֙ נִפְלְגָ֣ה הָאָ֔רֶץ וְשֵׁ֥ם אָחִ֖יו יָקְטָֽן

أخبار الأيام الأول 4: 5 1Ch.4.5

وَكَانَ لأَشْحُورَ أَبِي تَقُوعَ امْرَأَتَانِ: حَلاَةُ وَنَعْرَةُ.

הָי֖וּ וּלְאַשְׁחוּר֙ אֲבִ֣י תְק֔וֹעַ שְׁתֵּ֣י;נָשִׁ֑ים חֶלְאָ֖ה וְנַעֲרָֽה

أخبار الأيام الأول 6: 63 1Ch.6.63

لِبَنِي مَرَارِي حَسَبَ عَشَائِرِهِمْ مِنْ سِبْطِ رَأُوبَيْنَ وَمِنْ سِبْطِ جَادَ وَمِنْ سِبْطِ زَبُولُونَ بِالْقُرْعَةِ اثْنَتَا عَشَرَةَ مَدِينَةً.

לִבְנֵ֨י מְרָרִ֜י לְמִשְׁפְּחוֹתָ֗ם מִמַּטֵּ֣ה רְ֠אוּבֵן וּֽמִמַּטֵּה גָ֞ד וּמִמַּטֵּ֤ה זְבוּלֻן֙ בַּגּוֹרָ֔ל שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵֽה עָרִ֖ים

أخبار الأيام الأول 7: 2 1Ch.7.2

وَبَنُو تُولاَعَ: عُزِّي وَرَفَايَا وَيَرِيئِيلُ وَيَحَمَايُ وَيِبْسَامُ وَشَمُوئِيلُ رُؤُوسُ بَيْتِ أَبِيهِمْ تُولاَعَ جَبَابِرَةُ بَأْسٍ حَسَبَ مَوَالِيدِهِمْ. كَانَ عَدَدُهُمْ فِي أَيَّامِ دَاوُدَ اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ أَلْفًا وَسِتَّ مِئَةٍ.

וּבְנֵ֣י תוֹלָ֗ע עֻזִּ֡י וּרְפָיָ֡ה וִֽ֠ירִיאֵל וְיַחְמַ֨י וְיִבְשָׂ֜ם וּשְׁמוּאֵ֗ל רָאשִׁ֤ים לְבֵית אֲבוֹתָם֙ לְתוֹלָ֔ע גִּבּ֥וֹרֵי חַ֖יִל לְתֹלְדוֹתָ֑ם מִסְפָּרָם֙ בִּימֵ֣י דָוִ֔יד וּשְׁנַ֥יִם עֶשְׂרִֽים אֶ֖לֶף וְשֵׁ֥שׁ מֵאֽוֹת

أخبار الأيام الأول 7: 7 1Ch.7.7

وَبَنُو بَالَعَ: أَصْبُونُ وَعُزِّي وَعَزِّيئِيلُ وَيَرِيمُوثُ وَعَيْرِي. خَمْسَةٌ. رُؤُوسُ بُيُوتِ آبَاءٍ جَبَابِرَةُ بَأْسٍ، وَقَدِ انْتَسَبُوا اثْنَيْنِ وَعِشْرِينَ أَلْفًا وَأَرْبَعَةً وَثَلاَثِينَ.

וּבְנֵ֣י בֶ֗לַע אֶצְבּ֡וֹן וְעֻזִּ֡י וְ֠עֻזִּיאֵל וִירִימ֨וֹת וְעִירִ֜י חֲמִשָּׁ֗ה רָאשֵׁי֙ בֵּ֣ית אָב֔וֹת גִּבּוֹרֵ֖י חֲיָלִ֑ים וְהִתְיַחְשָׂ֗ם וּשְׁנַ֙יִם֙ עֶשְׂרִ֤ים אֶ֔לֶף וְאַרְבָּעָֽה וּשְׁלֹשִׁ֖ים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (725 آية)