שְׁנַיִם (H8147) - shᵉnayim | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 28: 8 1Sa.28.8

فَتَنَكَّرَ شَاوُلُ وَلَبِسَ ثِيَابًا أُخْرَى، وَذَهَبَ هُوَ وَرَجُلاَنِ مَعَهُ وَجَاءُوا إِلَى الْمَرْأَةِ لَيْلاً. وَقَالَ: اعْرِفِي لِي بِالْجَانِّ وَأَصْعِدِي لِي مَنْ أَقُولُ لَكِ.

וַיִּתְחַפֵּ֣שׂ שָׁא֗וּל וַיִּלְבַּשׁ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיֵּ֣לֶךְ ה֗וּא וּשְׁנֵ֤י;אֲנָשִׁים֙ עִמּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל הָאִשָּׁ֖ה לָ֑יְלָה וַיֹּ֗אמֶר קָֽסֳמִי;נָ֥א לִי֙ בָּא֔וֹב וְהַ֣עֲלִי לִ֔י אֲשֶׁר אֹמַ֖ר אֵלָֽיִךְ

صموئيل الأول 30: 5 1Sa.30.5

وَسُبِيَتِ امْرَأَتَا دَاوُدَ: أَخِينُوعَمُ الْيَزْرَعِيلِيَّةُ وَأَبِيجَايِلُ امْرَأَةُ نَابَالَ الْكَرْمَلِيِّ.

נִשְׁבּ֑וּ וּשְׁתֵּ֥י;נְשֵֽׁי דָוִ֖ד אֲחִינֹ֙עַם֙ הַיִּזְרְעֵלִ֔ית וַאֲבִיגַ֕יִל אֵ֖שֶׁת נָבָ֥ל הַֽכַּרְמְלִֽי

صموئيل الأول 30: 12 1Sa.30.12

وَأَعْطَوْهُ قُرْصًا مِنَ التِّينِ وَعُنْقُودَيْنِ مِنَ الزَّبِيبِ، فَأَكَلَ وَرَجَعَتْ رُوحُهُ إِلَيْهِ، لأَنَّهُ لَمْ يَأْكُلْ خُبْزًا وَلاَ شَرِبَ مَاءً فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَثَلاَثِ لَيَال.

וַיִּתְּנוּ;לוֹ֩ פֶ֨לַח דְּבֵלָ֜ה וּשְׁנֵ֤י;צִמֻּקִים֙ וַיֹּ֔אכַל וַתָּ֥שָׁב רוּח֖וֹ אֵלָ֑יו כִּ֠י לֹֽא אָ֤כַל לֶ֙חֶם֙ וְלֹא שָׁ֣תָה מַ֔יִם שְׁלֹשָׁ֥ה יָמִ֖ים וּשְׁלֹשָׁ֥ה לֵילֽוֹת

صموئيل الأول 30: 18 1Sa.30.18

وَاسْتَخْلَصَ دَاوُدُ كُلَّ مَا أَخَذَهُ عَمَالِيقُ، وَأَنْقَذَ دَاوُدُ امْرَأَتَيْهِ.

וַיַּצֵּ֣ל דָּוִ֔ד כָּל אֲשֶׁ֥ר לָקְח֖וּ עֲמָלֵ֑ק הִצִּ֥יל דָּוִֽד שְׁתֵּ֥י;נָשָׁ֖יו

صموئيل الثاني 1: 1 2Sa.1.1

وَكَانَ بَعْدَ مَوْتِ شَاوُلَ وَرُجُوعِ دَاوُدَ مِنْ مُضَارَبَةِ الْعَمَالِقَةِ، أَنَّ دَاوُدَ أَقَامَ فِي صِقْلَغَ يَوْمَيْنِ.

וַיְהִ֗י אַֽחֲרֵי֙ מ֣וֹת שָׁא֔וּל שָׁ֔ב דָּוִ֛ד מֵהַכּ֖וֹת הָעֲמָלֵ֑ק וְדָוִ֣ד וַיֵּ֧שֶׁב בְּצִקְלָ֖ג שְׁנָֽיִם;יָמִ֥ים

صموئيل الثاني 2: 2 2Sa.2.2

فَصَعِدَ دَاوُدُ إِلَى هُنَاكَ هُوَ وَامْرَأَتَاهُ أَخِينُوعَمُ الْيَزْرَعِيلِيَّةُ وَأَبِيجَايِلُ امْرَأَةُ نَابَالَ الْكَرْمَلِيِّ.

וַיַּ֤עַל דָּוִ֔ד שָׁם֙ וְגַ֖ם שְׁתֵּ֣י;נָשָׁ֑יו אֲחִינֹ֙עַם֙ הַיִּזְרְעֵלִ֔ית וַאֲבִיגַ֕יִל אֵ֖שֶׁת נָבָ֥ל הַֽכַּרְמְלִֽי

صموئيل الثاني 2: 10 2Sa.2.10

وَكَانَ إِيشْبُوشَثُ بْنُ شَاوُلَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ. وَأَمَّا بَيْتُ يَهُوذَا فَإِنَّمَا اتَّبَعُوا دَاوُدَ.

אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֗וּל בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בְּמָלְכוֹ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל מָלָ֑ךְ וּשְׁתַּ֥יִם;שָׁנִ֖ים אַ֚ךְ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה הָי֖וּ אַחֲרֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 15 2Sa.2.15

فَقَامُوا وَعَبَرُوا بِالْعَدَدِ، اثْنَا عَشَرَ لأَجْلِ بَنْيَامِينَ وَإِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ، وَاثْنَا عَشَرَ مِنْ عَبِيدِ دَاوُدَ.

וַיָּקֻ֖מוּ וַיַּעַבְר֣וּ בְמִסְפָּ֑ר שְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר לְבִנְיָמִ֗ן וּלְאִ֥ישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ בֶּן שָׁא֔וּל וּשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מֵעַבְדֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 15 2Sa.2.15

فَقَامُوا وَعَبَرُوا بِالْعَدَدِ، اثْنَا عَشَرَ لأَجْلِ بَنْيَامِينَ وَإِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ، وَاثْنَا عَشَرَ مِنْ عَبِيدِ دَاوُدَ.

וַיָּקֻ֖מוּ וַיַּעַבְר֣וּ בְמִסְפָּ֑ר שְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר לְבִנְיָמִ֗ן וּלְאִ֥ישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ בֶּן שָׁא֔וּל וּשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מֵעַבְדֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 8: 2 2Sa.8.2

وَضَرَبَ الْمُوآبِيِّينَ وَقَاسَهُمْ بِالْحَبْلِ. أَضْجَعَهُمْ عَلَى الأَرْضِ، فَقَاسَ بِحَبْلَيْنِ لِلْقَتْلِ وَبِحَبْل لِلاسْتِحْيَاءِ. وَصَارَ الْمُوآبِيُّونَ عَبِيدًا لِدَاوُدَ يُقَدِّمُونَ هَدَايَا.

וַיַּ֣ךְ מוֹאָ֗ב וַֽיְמַדְּדֵ֤ם בַּחֶ֙בֶל֙ הַשְׁכֵּ֣ב;אוֹתָ֣ם אַ֔רְצָה וַיְמַדֵּ֤ד שְׁנֵֽי;חֲבָלִים֙ לְהָמִ֔ית וּמְלֹ֥א;הַחֶ֖בֶל לְהַחֲי֑וֹת וַתְּהִ֤י מוֹאָב֙ לַעֲבָדִ֖ים לְדָוִ֔ד נֹשְׂאֵ֥י מִנְחָֽה

صموئيل الثاني 8: 5 2Sa.8.5

فَجَاءَ أَرَامُ دِمَشْقَ لِنَجْدَةِ هَدَدَ عَزَرَ مَلِكِ صُوبَةَ، فَضَرَبَ دَاوُدُ مِنْ أَرَامَ اثْنَيْنَ وَعِشْرِينَ أَلْفَ رَجُل.

וַתָּבֹא֙ אֲרַ֣ם דַּמֶּ֔שֶׂק לַעְזֹ֕ר לַהֲדַדְעֶ֖זֶר מֶ֣לֶךְ צוֹבָ֑ה וַיַּ֤ךְ דָּוִד֙ בַּֽאֲרָ֔ם וּשְׁנַ֥יִם עֶשְׂרִֽים אֶ֖לֶף אִֽישׁ

صموئيل الثاني 9: 13 2Sa.9.13

فَسَكَنَ مَفِيبُوشَثُ فِي أُورُشَلِيمَ، لأَنَّهُ كَانَ يَأْكُلُ دَائِمًا عَلَى مَائِدَةِ الْمَلِكِ. وَكَانَ أَعْرَجَ مِنْ رِجْلَيْهِ كِلْتَيْهِمَا.

יֹשֵׁב֙ וּמְפִיבֹ֗שֶׁת בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם כִּ֣י ה֣וּא אֹכֵ֑ל תָּמִ֖יד עַל שֻׁלְחַ֥ן הַמֶּ֛לֶךְ וְה֥וּא פִסֵּ֖חַ רַגְלָֽיו שְׁתֵּ֥י

صموئيل الثاني 10: 6 2Sa.10.6

وَلَمَّا رَأَى بَنُو عَمُّونَ أَنَّهُمْ قَدْ أَنْتَنُوا عِنْدَ دَاوُدَ، أَرْسَلَ بَنُو عَمُّونَ وَاسْتَأْجَرُوا أَرَامَ بَيْتِ رَحُوبَ وَأَرَامَ صُوبَا، عِشْرِينَ أَلْفَ رَاجِل، وَمِنْ مَلِكِ مَعْكَةَ أَلْفَ رَجُل، وَرِجَالَ طُوبَ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُل.

וַיִּרְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן כִּ֥י נִבְאֲשׁ֖וּ בְּדָוִ֑ד וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵֽי עַמּ֡וֹן וַיִּשְׂכְּרוּ֩ אֲרַ֨ם בֵּית רְח֜וֹב אֲרַ֣ם צוֹבָ֗א עֶשְׂרִ֥ים אֶ֙לֶף֙ רַגְלִ֔י מֶ֤לֶךְ מַֽעֲכָה֙ אֶ֣לֶף אִ֔ישׁ וְאִ֣ישׁ ט֔וֹב שְׁנֵים עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף אִֽישׁ

صموئيل الثاني 12: 1 2Sa.12.1

فَأَرْسَلَ الرَّبُّ نَاثَانَ إِلَى دَاوُدَ. فَجَاءَ إِلَيْهِ وَقَالَ لَهُ: كَانَ رَجُلاَنِ فِي مَدِينَةٍ وَاحِدَةٍ، وَاحِدٌ مِنْهُمَا غَنِيٌّ وَالآخَرُ فَقِيرٌ.

וַיִּשְׁלַ֧ח יְהוָ֛ה נָתָ֖ן אֶל דָּוִ֑ד וַיָּבֹ֣א אֵלָ֗יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הָיוּ֙ שְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֗ים בְּעִ֣יר אֶחָ֔ת אֶחָ֥ד עָשִׁ֖יר וְאֶחָ֥ד רָֽאשׁ

صموئيل الثاني 13: 6 2Sa.13.6

فَاضْطَجَعَ أَمْنُونُ وَتَمَارَضَ، فَجَاءَ الْمَلِكُ لِيَرَاهُ. فَقَالَ أَمْنُونُ لِلْمَلِكِ: ثَامَارَ أُخْتِي فَتَأْتِيَ وَتَصْنَعَ أَمَامِي كَعْكَتَيْنِ فَآكُلَ مِنْ يَدِهَا.

וַיִּשְׁכַּ֥ב אַמְנ֖וֹן וַיִּתְחָ֑ל וַיָּבֹ֨א הַמֶּ֜לֶךְ לִרְאֹת֗וֹ וַיֹּ֨אמֶר אַמְנ֤וֹן אֶל;הַמֶּ֙לֶךְ֙ תָּמָ֣ר אֲחֹתִ֗י תָּֽבוֹא;נָ֞א וּתְלַבֵּ֤ב לְעֵינַי֙ שְׁתֵּ֣י;לְבִב֔וֹת וְאֶבְרֶ֖ה מִיָּדָֽהּ

صموئيل الثاني 14: 6 2Sa.14.6

وَلِجَارِيَتِكَ ابْنَانِ، فَتَخَاصَمَا فِي الْحَقْلِ وَلَيْسَ مَنْ يَفْصِلُ بَيْنَهُمَا، فَضَرَبَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ وَقَتَلَهُ.

וּלְשִׁפְחָֽתְךָ֙ שְׁנֵ֣י;בָנִ֔ים וַיִּנָּצ֤וּ;שְׁנֵיהֶם֙ בַּשָּׂדֶ֔ה וְאֵ֥ין מַצִּ֖יל בֵּֽינֵיהֶ֑ם וַיַּכּ֧וֹ הָאֶחָ֛ד הָאֶחָ֖ד וַיָּ֥מֶת;אֹתֽוֹ

صموئيل الثاني 15: 27 2Sa.15.27

ثُمَّ قَالَ الْمَلِكُ لِصَادُوقَ الْكَاهِنِ: أَأَنْتَ رَاءٍ. فَارْجعْ إِلَى الْمَدِينَةِ بِسَلاَمٍ أَنْتَ وَأَخِيمَعَصُ ابْنُكَ وَيُونَاثَانُ بْنُ أَبِيَاثَارَ. ابْنَاكُمَا كِلاَهُمَا مَعَكُمَا.

וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶל;צָד֣וֹק הַכֹּהֵ֔ן הֲרוֹאֶ֣ה שֻׁ֥בָה הָעִ֖יר בְּשָׁל֑וֹם אַתָּ֔ה וַאֲחִימַ֨עַץ בִּנְךָ֜ וִיהוֹנָתָ֧ן בֶּן אֶבְיָתָ֛ר בְנֵיכֶ֖ם שְׁנֵ֥י אִתְּכֶֽם

صموئيل الثاني 15: 36 2Sa.15.36

هُوَذَا هُنَاكَ مَعَهُمَا ابْنَاهُمَا أَخِيمَعَصُ لِصَادُوقَ وَيُونَاثَانُ لأَبِيَاثَارَ. فَتُرْسِلُونَ عَلَى أَيْدِيهِمَا إِلَيَّ كُلَّ كَلِمَةٍ تَسْمَعُونَهَا.

הִנֵּה שָׁ֤ם עִמָּם֙ שְׁנֵ֣י;בְנֵיהֶ֔ם אֲחִימַ֣עַץ לְצָד֔וֹק וִיהוֹנָתָ֖ן לְאֶבְיָתָ֑ר וּשְׁלַחְתֶּ֤ם בְּיָדָם֙ אֵלַ֔י כָּל דָּבָ֖ר תִּשְׁמָֽעוּ

صموئيل الثاني 17: 1 2Sa.17.1

وَقَالَ أَخِيتُوفَلُ لأَبْشَالُومَ: دَعْنِي أَنْتَخِبُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفَ رَجُل وَأَقُومُ وَأَسْعَى وَرَاءَ دَاوُدَ هذِهِ اللَّيْلَةَ،

וַיֹּ֥אמֶר אֲחִיתֹ֖פֶל אֶל;אַבְשָׁלֹ֑ם אֶבְחֲרָ֣ה;נָּ֗א שְׁנֵים עָשָׂ֥ר אֶ֙לֶף֙ אִ֔ישׁ וְאָק֛וּמָה וְאֶרְדְּפָ֥ה אַחֲרֵי דָוִ֖ד הַלָּֽיְלָה

صموئيل الثاني 17: 18 2Sa.17.18

فَرَآهُمَا غُلاَمٌ وَأَخْبَرَ أَبْشَالُومَ. فَذَهَبَا كِلاَهُمَا عَاجِلاً وَدَخَلاَ بَيْتَ رَجُل فِي بَحُورِيمَ وَلَهُ بِئْرٌ فِي دَارِهِ، فَنَزَلاَ إِلَيْهَا.

וַיַּ֤רְא;אֹתָם֙ נַ֔עַר וַיַּגֵּ֖ד לְאַבְשָׁלֹ֑ם וַיֵּלְכוּ֩ שְׁנֵיהֶ֨ם מְהֵרָ֜ה וַיָּבֹ֣אוּ בֵּֽית אִ֣ישׁ בְּבַחוּרִ֗ים וְל֥וֹ בְאֵ֛ר בַּחֲצֵר֖וֹ וַיֵּ֥רְדוּ שָֽׁם

صموئيل الثاني 18: 24 2Sa.18.24

وَكَانَ دَاوُدُ جَالِسًا بَيْنَ الْبَابَيْنِ، وَطَلَعَ الرَّقِيبُ إِلَى سَطْحِ الْبَابِ إِلَى السُّورِ وَرَفَعَ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ وَإِذَا بِرَجُل يَجْرِي وَحْدَهُ.

וְדָוִ֥ד יוֹשֵׁ֖ב בֵּין שְׁנֵ֣י;הַשְּׁעָרִ֑ים וַיֵּ֨לֶךְ הַצֹּפֶ֜ה אֶל גַּ֤ג הַשַּׁ֙עַר֙ אֶל הַ֣חוֹמָ֔ה וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה אִ֖ישׁ רָ֥ץ לְבַדּֽוֹ

صموئيل الثاني 21: 8 2Sa.21.8

فَأَخَذَ الْمَلِكُ ابْنَيْ رِصْفَةَ ابْنَةِ أَيَّةَ اللَّذَيْنِ وَلَدَتْهُمَا لِشَاوُلَ: أَرْمُونِيَ وَمَفِيبُوشَثَ، وَبَنِي مِيكَالَ ابْنَةِ شَاوُلَ الْخَمْسَةَ الَّذِينَ وَلَدَتْهُمْ لِعَدْرِئِيلَ بْنِ بَرْزِلاَّيَ الْمَحُولِيِّ،

וַיִּקַּ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ שְׁ֠נֵי;בְּנֵ֨י רִצְפָּ֤ה בַת אַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר יָלְדָ֣ה לְשָׁא֔וּל אַרְמֹנִ֖י מְפִבֹ֑שֶׁת בְּנֵי֙ מִיכַ֣ל בַּת שָׁא֔וּל חֲמֵ֗שֶׁת אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֛ה לְעַדְרִיאֵ֥ל בֶּן בַּרְזִלַּ֖י הַמְּחֹלָתִֽי

صموئيل الثاني 23: 20 2Sa.23.20

وَبَنَايَاهُو بْنُ يَهُويَادَاعَ، ابْنُ ذِي بَأْسٍ، كَثِيرُ الأَفْعَالِ، مِنْ قَبْصِئِيلَ، هُوَ الَّذِي ضَرَبَ أَسَدَيْ مُوآبَ، وَهُوَ الَّذِي نَزَلَ وَضَرَبَ أَسَدًا فِي وَسَطِ جُبٍّ يَوْمَ الثَّلْجِ.

וּבְנָיָ֨הוּ בֶן יְהוֹיָדָ֧ע בֶּן אִֽישׁ;חַ֛יִל רַב פְּעָלִ֖ים מִֽקַּבְצְאֵ֑ל ה֣וּא הִכָּ֗ה שְׁנֵ֤י;אֲרִאֵל֙ מוֹאָ֔ב וְ֠הוּא יָרַ֞ד וְהִכָּ֧ה הָאֲרִ֛י בְּת֥וֹךְ הַבֹּ֖אר בְּי֥וֹם הַשָּֽׁלֶג

الملوك الأول 2: 5 1Ki.2.5

وَأَنْتَ أَيْضًا تَعْلَمُ مَا فَعَلَ بِي يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ، مَا فَعَلَ لِرَئِيسَيْ جُيُوشِ إِسْرَائِيلَ: ابْنَيْرَ بْنِ نَيْرَ وَعَمَاسَا بْنِ يَثْرٍ، إِذْ قَتَلَهُمَا وَسَفَكَ دَمَ الْحَرْبِ فِي الصُّلْحِ، وَجَعَلَ دَمَ الْحَرْبِ فِي مِنْطَقَتِهِ الَّتِي عَلَى حَقَوَيْهِ وَفِي نَعْلَيْهِ اللَّتَيْنِ بِرِجْلَيْهِ.

אַתָּ֣ה וְגַ֣ם יָדַ֡עְתָּ אֲשֶׁר עָ֨שָׂה לִ֜י יוֹאָ֣ב בֶּן צְרוּיָ֗ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵֽי;שָׂרֵ֣י צִבְא֣וֹת יִ֠שְׂרָאֵל לְאַבְנֵ֨ר בֶּן נֵ֜ר וְלַעֲמָשָׂ֤א בֶן יֶ֙תֶר֙ וַיַּ֣הַרְגֵ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דְּמֵֽי מִלְחָמָ֖ה בְּשָׁלֹ֑ם וַיִּתֵּ֞ן דְּמֵ֣י מִלְחָמָ֗ה בַּחֲגֹֽרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּמָתְנָ֔יו וּֽבְנַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽיו

الملوك الأول 2: 32 1Ki.2.32

فَيَرُدُّ الرَّبُّ دَمَهُ عَلَى رَأْسِهِ، لأَنَّهُ بَطَشَ بِرَجُلَيْنِ بَرِيئَيْنِ وَخَيْرٍ مِنْهُ وَقَتَلَهُمَا بِالسَّيْفِ، وَأَبِي دَاوُدُ لاَ يَعْلَمُ، وَهُمَا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ رَئِيسُ جَيْشِ إِسْرَائِيلَ، وَعَمَاسَا بْنُ يَثَرٍ رَئِيسُ جَيْشِ يَهُوذَا.

וְהֵשִׁיב֩ יְהוָ֨ה דָּמ֜וֹ עַל רֹאשׁ֗וֹ אֲשֶׁ֣ר פָּגַ֣ע בִּשְׁנֵֽי;אֲ֠נָשִׁים צַדִּקִ֨ים וְטֹבִ֤ים מִמֶּ֙נּוּ֙ וַיַּהַרְגֵ֣ם בַּחֶ֔רֶב וְאָבִ֥י דָוִ֖ד לֹ֣א יָדָ֑ע אֶת אַבְנֵ֤ר בֶּן נֵר֙ שַׂר צְבָ֣א יִשְׂרָאֵ֔ל עֲמָשָׂ֥א בֶן יֶ֖תֶר שַׂר צְבָ֥א יְהוּדָֽה

الملوك الأول 2: 39 1Ki.2.39

وَفِي نِهَايَةِ ثَلاَثِ سِنِينَ هَرَبَ عَبْدَانِ لِشِمْعِي إِلَى أَخِيشَ بْنِ مَعْكَةَ مَلِكِ جَتَّ، فَأَخْبَرُوا شِمْعِي قَائِلِينَ: هُوَذَا عَبْدَاكَ فِي جَتَّ.

וַיְהִ֗י;מִקֵּץ֙ שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֔ים וַיִּבְרְח֤וּ שְׁנֵֽי;עֲבָדִים֙ לְשִׁמְעִ֔י אֶל אָכִ֥ישׁ בֶּֽן מַעֲכָ֖ה מֶ֣לֶךְ גַּ֑ת וַיַּגִּ֤ידוּ לְשִׁמְעִי֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֥ה עֲבָדֶ֖יךָ בְּגַֽת

الملوك الأول 3: 16 1Ki.3.16

حِينَئِذٍ أَتَتِ امْرَأَتَانِ زَانِيَتَانِ إِلَى الْمَلِكِ وَوَقَفَتَا بَيْنَ يَدَيْهِ.

אָ֣ז תָּבֹ֗אנָה שְׁתַּ֛יִם;נָשִׁ֥ים זֹנ֖וֹת אֶל הַמֶּ֑לֶךְ וַֽתַּעֲמֹ֖דְנָה לְפָנָֽיו

الملوك الأول 3: 18 1Ki.3.18

وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ بَعْدَ وِلاَدَتِي وَلَدَتْ هذِهِ الْمَرْأَةُ أَيْضًا، وَكُنَّا مَعًا، وَلَمْ يَكُنْ مَعَنَا غَرِيبٌ فِي الْبَيْتِ غَيْرَنَا نَحْنُ كِلْتَيْنَا فِي الْبَيْتِ.

וַיְהִ֞י בַּיּ֤וֹם הַשְּׁלִישִׁי֙ לְלִדְתִּ֔י וַתֵּ֖לֶד הַזֹּ֑את הָאִשָּׁ֣ה גַּם וַאֲנַ֣חְנוּ יַחְדָּ֗ו אֵֽין אִתָּ֙נוּ֙ זָ֤ר בַּבַּ֔יִת זוּלָתִ֥י אֲנַ֖חְנוּ שְׁתַּֽיִם בַּבָּֽיִת

الملوك الأول 3: 25 1Ki.3.25

فَقَالَ الْمَلِكُ: اشْطُرُوا الْوَلَدَ الْحَيَّ اثْنَيْنِ، وَأَعْطُوا نِصْفًا لِلْوَاحِدَةِ وَنِصْفًا لِلأُخْرَى.

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ גִּזְר֛וּ הַיֶּ֥לֶד הַחַ֖י לִשְׁנָ֑יִם וּתְנ֤וּ הַחֲצִי֙ לְאַחַ֔ת הַחֲצִ֖י לְאֶחָֽת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (725 آية)