שָׁנֶה (H8141) - shâneh | معجم سترونغ العبري

أيوب 16: 22 Job.16.22

إِذَا مَضَتْ سِنُونَ قَلِيلَةٌ أَسْلُكُ فِي طَرِيق لاَ أَعُودُ مِنْهَا.

כִּֽי יֶאֱתָ֑יוּ שְׁנ֣וֹת מִסְפָּ֣ר אֶהֱלֹֽךְ וְאֹ֖רַח לֹא אָשׁ֣וּב

أيوب 32: 7 Job.32.7

قُلْتُ: الأَيَّامُ تَتَكَلَّمُ وَكَثْرَةُ السِّنِينَِ تُظْهِرُ حِكْمَةً.

אָ֭מַרְתִּי יָמִ֣ים יְדַבֵּ֑רוּ וְרֹ֥ב שָׁ֝נִ֗ים יֹדִ֥יעוּ חָכְמָֽה

أيوب 36: 11 Job.36.11

إِنْ سَمِعُوا وَأَطَاعُوا قَضَوْا أَيَّامَهُمْ بِالْخَيْرِ وَسِنِيهِمْ بِالنِّعَمِ.

אִֽם יִשְׁמְע֗וּ וְֽיַ֫עֲבֹ֥דוּ יְכַלּ֣וּ יְמֵיהֶ֣ם בַּטּ֑וֹב וּ֝שְׁנֵיהֶ֗ם בַּנְּעִימִֽים

أيوب 36: 26 Job.36.26

هُوَذَا اللهُ عَظِيمٌ وَلاَ نَعْرِفُهُ وَعَدَدُ سِنِيهِ لاَ يُفْحَصُ.

הֶן אֵ֣ל שַׂ֭גִּיא וְלֹ֣א נֵדָ֑ע מִסְפַּ֖ר שָׁנָ֣יו וְלֹא חֵֽקֶר

أيوب 42: 16 Job.42.16

وَعَاشَ أَيُّوبُ بَعْدَ هذَا مِئَةً وَأَرْبَعِينَ سَنَةً، وَرَأَى بَنِيهِ وَبَنِي بَنِيهِ إِلَى أَرْبَعَةِ أَجْيَال.

וַיְחִ֤י אִיּוֹב֙ אַֽחֲרֵי זֹ֔את מֵאָ֥ה וְאַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה וַיִּרְאֶ֗ה בָּנָיו֙ בְּנֵ֣י בָנָ֔יו אַרְבָּעָ֖ה דֹּרֽוֹת

المزامير 31: 10 Psa.31.10

لأَنَّ حَيَاتِي قَدْ فَنِيَتْ بِالْحُزْنِ، وَسِنِينِي بِالتَّنَهُّدِ. ضَعُفَتْ بِشَقَاوَتِي قُوَّتِي، وَبَلِيَتْ عِظَامِي.

כִּ֤י חַיַּי֮ כָל֪וּ בְיָג֡וֹן וּשְׁנוֹתַ֪י בַּאֲנָ֫חָ֥ה כָּשַׁ֣ל בַּעֲוֹנִ֣י כֹחִ֑י עָשֵֽׁשׁוּ וַעֲצָמַ֥י

المزامير 61: 6 Psa.61.6

إِلَى أَيَّامِ الْمَلِكِ تُضِيفُ أَيَّامًا. سِنِينُهُ كَدَوْرٍ فَدَوْرٍ.

עַל יָמִ֣ים מֶ֣לֶךְ תּוֹסִ֑יף יְמֵי שְׁ֝נוֹתָ֗יו כְּמוֹ;דֹ֥ר וָדֹֽר

المزامير 65: 11 Psa.65.11

كَلَّلْتَ السَّنَةَ بِجُودِكَ، وَآثارُكَ تَقْطُرُ دَسَمًا.

עִ֭טַּרְתָּ שְׁנַ֣ת טוֹבָתֶ֑ךָ וּ֝מַעְגָּלֶ֗יךָ יִרְעֲפ֥וּן דָּֽשֶׁן

المزامير 77: 5 Psa.77.5

تَفَكَّرْتُ فِي أَيَّامِ الْقِدَمِ، السِّنِينَ الدَّهْرِيَّةِ.

חִשַּׁ֣בְתִּי יָמִ֣ים מִקֶּ֑דֶם שְׁ֝נ֗וֹת עוֹלָמִֽים

المزامير 77: 10 Psa.77.10

فَقُلْتُ: هذَا مَا يُعِلُّنِي: تَغَيُّرُ يَمِينِ الْعَلِيِّ.

וָ֭אֹמַר הִ֑יא חַלּ֣וֹתִי שְׁ֝נ֗וֹת יְמִ֣ין עֶלְיֽוֹן

المزامير 78: 33 Psa.78.33

فَأَفْنَى أَيَّامَهُمْ بِالْبَاطِلِ وَسِنِيهِمْ بِالرُّعْبِ.

וַיְכַל יְמֵיהֶ֑ם בַּהֶ֥בֶל וּ֝שְׁנוֹתָ֗ם בַּבֶּהָלָֽה

المزامير 90: 4 Psa.90.4

لأَنَّ أَلْفَ سَنَةٍ فِي عَيْنَيْكَ مِثْلُ يَوْمِ أَمْسِ بَعْدَ مَا عَبَرَ، وَكَهَزِيعٍ مِنَ اللَّيْلِ.

כִּ֤י אֶ֪לֶף שָׁנִ֡ים בְּֽעֵינֶ֗יךָ כְּי֣וֹם אֶ֭תְמוֹל כִּ֣י יַעֲבֹ֑ר וְאַשְׁמוּרָ֥ה בַלָּֽיְלָה

المزامير 90: 9 Psa.90.9

لأَنَّ كُلَّ أَيَّامِنَا قَدِ انْقَضَتْ بِرِجْزِكَ. أَفْنَيْنَا سِنِينَا كَقِصَّةٍ.

כִּ֣י כָל יָ֭מֵינוּ פָּנ֣וּ בְעֶבְרָתֶ֑ךָ כִּלִּ֖ינוּ שָׁנֵ֣ינוּ כְמוֹ;הֶֽגֶה

المزامير 90: 10 Psa.90.10

أَيَّامُ سِنِينَا سَبْعُونَ سَنَةً، وَإِنْ كَانَتْ مَعَ الْقُوَّةِ فَثَمَانُونَ سَنَةً، وَأَفْخَرُهَا تَعَبٌ وَبَلِيَّةٌ، لأَنَّهَا تُقْرَضُ سَرِيعًا فَنَطِيرُ.

יְמֵֽי שְׁנוֹתֵ֨ינוּ;בָהֶ֥ם שִׁבְעִ֪ים שָׁנָ֡ה וְאִ֤ם בִּגְבוּרֹ֨ת שְׁמ֘וֹנִ֤ים שָׁנָ֗ה וְ֭רָהְבָּם עָמָ֣ל וָאָ֑וֶן כִּי גָ֥ז חִ֝֗ישׁ וַנָּעֻֽפָה

المزامير 90: 10 Psa.90.10

أَيَّامُ سِنِينَا سَبْعُونَ سَنَةً، وَإِنْ كَانَتْ مَعَ الْقُوَّةِ فَثَمَانُونَ سَنَةً، وَأَفْخَرُهَا تَعَبٌ وَبَلِيَّةٌ، لأَنَّهَا تُقْرَضُ سَرِيعًا فَنَطِيرُ.

יְמֵֽי שְׁנוֹתֵ֨ינוּ;בָהֶ֥ם שִׁבְעִ֪ים שָׁנָ֡ה וְאִ֤ם בִּגְבוּרֹ֨ת שְׁמ֘וֹנִ֤ים שָׁנָ֗ה וְ֭רָהְבָּם עָמָ֣ל וָאָ֑וֶן כִּי גָ֥ז חִ֝֗ישׁ וַנָּעֻֽפָה

المزامير 90: 10 Psa.90.10

أَيَّامُ سِنِينَا سَبْعُونَ سَنَةً، وَإِنْ كَانَتْ مَعَ الْقُوَّةِ فَثَمَانُونَ سَنَةً، وَأَفْخَرُهَا تَعَبٌ وَبَلِيَّةٌ، لأَنَّهَا تُقْرَضُ سَرِيعًا فَنَطِيرُ.

יְמֵֽי שְׁנוֹתֵ֨ינוּ;בָהֶ֥ם שִׁבְעִ֪ים שָׁנָ֡ה וְאִ֤ם בִּגְבוּרֹ֨ת שְׁמ֘וֹנִ֤ים שָׁנָ֗ה וְ֭רָהְבָּם עָמָ֣ל וָאָ֑וֶן כִּי גָ֥ז חִ֝֗ישׁ וַנָּעֻֽפָה

المزامير 90: 15 Psa.90.15

فَرِّحْنَا كَالأَيَّامِ الَّتِي فِيهَا أَذْلَلْتَنَا، كَالسِّنِينِ الَّتِي رَأَيْنَا فِيهَا شَرًّا.

שַׂ֭מְּחֵנוּ כִּימ֣וֹת עִנִּיתָ֑נוּ שְׁ֝נ֗וֹת רָאִ֥ינוּ רָעָֽה

المزامير 95: 10 Psa.95.10

أَرْبَعِينَ سَنَةً مَقَتُّ ذلِكَ الْجِيلَ، وَقُلْتُ: هُمْ شَعْبٌ ضَالٌّ قَلْبُهُمْ، وَهُمْ لَمْ يَعْرِفُوا سُبُلِي.

אַרְבָּ֘עִ֤ים שָׁנָ֨ה אָ֘ק֤וּט בְּד֗וֹר וָאֹמַ֗ר הֵ֑ם עַ֤ם תֹּעֵ֣י לֵבָ֣ב וְ֝הֵ֗ם לֹא יָדְע֥וּ דְרָכָֽי

المزامير 102: 24 Psa.102.24

أَقُولُ: يَا إِلهِي، لاَ تَقْبِضْنِي فِي نِصْفِ أَيَّامِي. إِلَى دَهْرِ الدُّهُورِ سِنُوكَ.

אֹמַ֗ר אֵלִ֗י אַֽל תַּ֭עֲלֵנִי בַּחֲצִ֣י יָמָ֑י בְּד֖וֹר דּוֹרִ֣ים שְׁנוֹתֶֽיךָ

المزامير 102: 27 Psa.102.27

وَأَنْتَ هُوَ وَسِنُوكَ لَنْ تَنْتَهِيَ.

וְאַתָּה ה֑וּא וּ֝שְׁנוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א יִתָּֽמּוּ

الأمثال 3: 2 Pro.3.2

فَإِنَّهَا تَزِيدُكَ طُولَ أَيَّامٍ، وَسِنِي حَيَاةٍ وَسَلاَمَةً.

כִּ֤י יוֹסִ֥יפוּ;לָֽךְ אֹ֣רֶךְ יָ֭מִים וּשְׁנ֣וֹת חַיִּ֑ים וְ֝שָׁל֗וֹם

الأمثال 4: 10 Pro.4.10

اِسْمَعْ يَا ابْنِي وَاقْبَلْ أَقْوَالِي، فَتَكْثُرَ سِنُو حَيَاتِكَ.

שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי וְקַ֣ח אֲמָרָ֑י וְיִרְבּ֥וּ;לְ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים

الأمثال 5: 9 Pro.5.9

لِئَلاَّ تُعْطِيَ زَهْرَكَ لآخَرِينَ، وَسِنِينَكَ لِلْقَاسِي.

פֶּן תִּתֵּ֣ן הוֹדֶ֑ךָ לַאֲחֵרִ֣ים וּ֝שְׁנֹתֶ֗יךָ לְאַכְזָרִֽי

الأمثال 9: 11 Pro.9.11

لأَنَّهُ بِي تَكْثُرُ أَيَّامُكَ وَتَزْدَادُ لَكَ سِنُو حَيَاةٍ.

כִּי בִ֭י יִרְבּ֣וּ יָמֶ֑יךָ וְיוֹסִ֥יפוּ לְּ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים

الأمثال 10: 27 Pro.10.27

مَخَافَةُ الرَّبِّ تَزِيدُ الأَيَّامَ، أَمَّا سِنُو الأَشْرَارِ فَتُقْصَرُ.

יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה תּוֹסִ֣יף יָמִ֑ים וּשְׁנ֖וֹת רְשָׁעִ֣ים תִּקְצֹֽרְנָה

الجامعة 6: 3 Ecc.6.3

إِنْ وَلَدَ إِنْسَانٌ مِئَةً، وَعَاشَ سِنِينَ كَثِيرَةً حَتَّى تَصِيرَ أَيَّامُ سِنِيهِ كَثِيرَةً، وَلَمْ تَشْبَعْ نَفْسُهُ مِنَ الْخَيْرِ، وَلَيْسَ لَهُ أَيْضًا دَفْنٌ، فَأَقُولُ إِنَّ السِّقْطَ خَيْرٌ مِنْهُ.

אִם יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה יִֽחְיֶ֜ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי שָׁנָ֗יו וְרַ֣ב לֹא תִשְׂבַּ֣ע וְנַפְשׁוֹ֙ מִן הַטּוֹבָ֔ה לֹא הָ֣יְתָה;לּ֑וֹ וְגַם קְבוּרָ֖ה אָמַ֕רְתִּי הַנָּֽפֶל ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ

الجامعة 6: 3 Ecc.6.3

إِنْ وَلَدَ إِنْسَانٌ مِئَةً، وَعَاشَ سِنِينَ كَثِيرَةً حَتَّى تَصِيرَ أَيَّامُ سِنِيهِ كَثِيرَةً، وَلَمْ تَشْبَعْ نَفْسُهُ مِنَ الْخَيْرِ، وَلَيْسَ لَهُ أَيْضًا دَفْنٌ، فَأَقُولُ إِنَّ السِّقْطَ خَيْرٌ مِنْهُ.

אִם יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה יִֽחְיֶ֜ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי שָׁנָ֗יו וְרַ֣ב לֹא תִשְׂבַּ֣ע וְנַפְשׁוֹ֙ מִן הַטּוֹבָ֔ה לֹא הָ֣יְתָה;לּ֑וֹ וְגַם קְבוּרָ֖ה אָמַ֕רְתִּי הַנָּֽפֶל ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ

الجامعة 6: 6 Ecc.6.6

وَإِنْ عَاشَ أَلْفَ سَنَةٍ مُضَاعَفَةً وَلَمْ يَرَ خَيْرًا، أَلَيْسَ إِلَى مَوْضِعٍ وَاحِدٍ يَذْهَبُ الْجَمِيعُ.

וְאִלּ֣וּ חָיָ֗ה אֶ֤לֶף שָׁנִים֙ פַּעֲמַ֔יִם לֹ֣א רָאָ֑ה וְטוֹבָ֖ה הֲלֹ֛א אֶל מָק֥וֹם אֶחָ֖ד הוֹלֵֽךְ הַכֹּ֥ל

الجامعة 11: 8 Ecc.11.8

لأَنَّهُ إِنْ عَاشَ الإِنْسَانُ سِنِينَ كَثِيرَةً فَلْيَفْرَحْ فِيهَا كُلِّهَا، وَلْيَتَذَكَّرْ أَيَّامَ الظُّلْمَةِ لأَنَّهَا تَكُونُ كَثِيرَةً. كُلُّ مَا يَأْتِي بَاطِلٌ.

כִּ֣י אִם יִחְיֶ֥ה הָאָדָ֖ם שָׁנִ֥ים הַרְבֵּ֛ה יִשְׂמָ֑ח בְּכֻלָּ֣ם וְיִזְכֹּר֙ יְמֵ֣י הַחֹ֔שֶׁךְ כִּֽי יִהְי֖וּ הַרְבֵּ֥ה כָּל שֶׁבָּ֥א הָֽבֶל

الجامعة 12: 1 Ecc.12.1

فَاذْكُرْ خَالِقَكَ فِي أَيَّامِ شَبَابِكَ، قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَ أَيَّامُ الشَّرِّ أَوْ تَجِيءَ السِّنُونَ إِذْ تَقُولُ: لَيْسَ لِي فِيهَا سُرُورٌ.

וּזְכֹר֙ בּ֣וֹרְאֶ֔יךָ בִּימֵ֖י בְּחוּרֹתֶ֑יךָ עַ֣ד;אֲשֶׁ֤ר;לֹא יָבֹ֙אוּ֙ יְמֵ֣י הָֽרָעָ֔ה וְהִגִּ֣יעוּ שָׁנִ֔ים אֲשֶׁ֣ר תֹּאמַ֔ר אֵֽין לִ֥י בָהֶ֖ם חֵֽפֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (758 آية)