שָׁלוֹם (H7965) - shâlôwm | معجم سترونغ العبري

الملوك الثاني 9: 17 2Ki.9.17

وَكَانَ الرَّقِيبُ وَاقِفًا عَلَى الْبُرْجِ فِي يَزْرَعِيلَ، فَرَأَى جَمَاعَةَ يَاهُو عِنْدَ إِقْبَالِهِ، فَقَالَ: إِنِّي أَرَى جَمَاعَةً. فَقَالَ يَهُورَامُ: خُذْ فَارِسًا وَأَرْسِلْهُ لِلِقَائِهِمْ، فَيَقُولَ: أَسَلاَمٌ.

וְהַצֹּפֶה֩ עֹמֵ֨ד עַֽל הַמִּגְדָּ֜ל בְּיִזְרְעֶ֗אל וַיַּ֞רְא שִׁפְעַ֤ת יֵהוּא֙ בְּבֹא֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר אֲנִ֣י רֹאֶ֑ה שִׁפְעַ֖ת וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹרָ֗ם קַ֥ח רַכָּ֛ב וּֽשְׁלַ֥ח לִקְרָאתָ֖ם וְיֹאמַ֥ר הֲשָׁלֽוֹם

الملوك الثاني 9: 18 2Ki.9.18

فَذَهَبَ رَاكِبُ الْفَرَسِ لِلِقَائِهِ وَقَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي. فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ الرَّسُولُ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجعْ.

וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא הַמַּלְאָ֥ךְ עַד;הֵ֖ם וְלֹֽא שָֽׁב

الملوك الثاني 9: 18 2Ki.9.18

فَذَهَبَ رَاكِبُ الْفَرَسِ لِلِقَائِهِ وَقَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي. فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ الرَّسُولُ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجعْ.

וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא הַמַּלְאָ֥ךְ עַד;הֵ֖ם וְלֹֽא שָֽׁב

الملوك الثاني 9: 19 2Ki.9.19

فَأَرْسَلَ رَاكِبَ فَرَسٍ ثَانِيًا، فَلَمَّا وَصَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي.

וַיִּשְׁלַ֗ח רֹכֵ֣ב סוּס֮ שֵׁנִי֒ וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַיֹּ֛אמֶר כֹּֽה אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ שָׁל֑וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֥ב אֶֽל אַחֲרָֽי

الملوك الثاني 9: 19 2Ki.9.19

فَأَرْسَلَ رَاكِبَ فَرَسٍ ثَانِيًا، فَلَمَّا وَصَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي.

וַיִּשְׁלַ֗ח רֹכֵ֣ב סוּס֮ שֵׁנִי֒ וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַיֹּ֛אמֶר כֹּֽה אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ שָׁל֑וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֥ב אֶֽל אַחֲרָֽי

الملوك الثاني 9: 22 2Ki.9.22

فَلَمَّا رَأَى يَهُورَامُ يَاهُوَ قَالَ: أَسَلاَمٌ يَا يَاهُو. فَقَالَ: أَيُّ سَلاَمٍ مَا دَامَ زِنَى إِيزَابَلَ أُمِّكَ وَسِحْرُهَا الْكَثِيرُ.

וַיְהִ֗י כִּרְא֤וֹת יְהוֹרָם֙ יֵה֔וּא וַיֹּ֖אמֶר הֲשָׁל֣וֹם יֵה֑וּא וַיֹּ֙אמֶר֙ מָ֣ה הַשָּׁל֔וֹם עַד זְנוּנֵ֞י אִיזֶ֧בֶל אִמְּךָ֛ וּכְשָׁפֶ֖יהָ הָרַבִּֽים

الملوك الثاني 9: 22 2Ki.9.22

فَلَمَّا رَأَى يَهُورَامُ يَاهُوَ قَالَ: أَسَلاَمٌ يَا يَاهُو. فَقَالَ: أَيُّ سَلاَمٍ مَا دَامَ زِنَى إِيزَابَلَ أُمِّكَ وَسِحْرُهَا الْكَثِيرُ.

וַיְהִ֗י כִּרְא֤וֹת יְהוֹרָם֙ יֵה֔וּא וַיֹּ֖אמֶר הֲשָׁל֣וֹם יֵה֑וּא וַיֹּ֙אמֶר֙ מָ֣ה הַשָּׁל֔וֹם עַד זְנוּנֵ֞י אִיזֶ֧בֶל אִמְּךָ֛ וּכְשָׁפֶ֖יהָ הָרַבִּֽים

الملوك الثاني 9: 31 2Ki.9.31

وَعِنْدَ دُخُولِ يَاهُو الْبَابَ قَالَتْ: أَسَلاَمٌ لِزِمْرِي قَاتِلِ سَيِّدِهِ.

בָּ֣א וְיֵה֖וּא בַשָּׁ֑עַר וַתֹּ֣אמֶר הֲשָׁל֔וֹם זִמְרִ֖י הֹרֵ֥ג אֲדֹנָֽיו

الملوك الثاني 10: 13 2Ki.10.13

صَادَفَ يَاهُو إِخْوَةَ أَخَزْيَا مَلِكِ يَهُوذَا، فَقَالَ: مَنْ أَنْتُمْ. فَقَالُوا: نَحْنُ إِخْوَةُ أَخَزْيَا، وَنَحْنُ نَازِلُونَ لِنُسَلِّمَ عَلَى بَنِي الْمَلِكِ وَبَنِي الْمَلِكَةِ.

מָצָא֙ וְיֵה֗וּא אֲחֵי֙ אֲחַזְיָ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר מִ֣י אַתֶּ֑ם וַיֹּאמְר֗וּ אֲחֵ֤י אֲחַזְיָ֙הוּ֙ אֲנַ֔חְנוּ וַנֵּ֛רֶד לִשְׁל֥וֹם בְּנֵֽי הַמֶּ֖לֶךְ וּבְנֵ֥י הַגְּבִירָֽה

الملوك الثاني 20: 19 2Ki.20.19

فَقَالَ حَزَقِيَّا لإِشَعْيَا: جَيِّدٌ هُوَ قَوْلُ الرَّبِّ الَّذِي تَكَلَّمْتَ بِهِ. ثُمَّ قَالَ: فَكَيْفَ لاَ، إِنْ يَكُنْ سَلاَمٌ وَأَمَانٌ فِي أَيَّامِي..

וַיֹּ֤אמֶר חִזְקִיָּ֙הוּ֙ אֶֽל;יְשַֽׁעְיָ֔הוּ ט֥וֹב דְּבַר יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֑רְתָּ וַיֹּ֕אמֶר הֲל֛וֹא אִם יִהְיֶ֥ה שָׁל֥וֹם וֶאֱמֶ֖ת בְיָמָֽי

الملوك الثاني 22: 20 2Ki.22.20

لِذلِكَ هأَنَذَا أَضُمُّكَ إِلَى آبَائِكَ، فَتُضَمُّ إِلَى قَبْرِكَ بِسَلاَمٍ، وَلاَ تَرَى عَيْنَاكَ كُلَّ الشَّرِّ الَّذِي أَنَا جَالِبُهُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ. فَرَدُّوا عَلَى الْمَلِكِ جَوَابًا.

לָכֵן֩ הִנְנִ֨י אֹֽסִפְךָ֜ עַל אֲבֹתֶ֗יךָ וְנֶאֱסַפְתָּ֣ אֶל קִבְרֹתֶיךָ֮ בְּשָׁלוֹם֒ וְלֹא תִרְאֶ֣ינָה עֵינֶ֔יךָ בְּכֹל֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁר אֲנִ֥י מֵבִ֖יא עַל הַזֶּ֑ה הַמָּק֣וֹם וַיָּשִׁ֥יבוּ הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָֽר

أخبار الأيام الأول 12: 17 1Ch.12.17

فَخَرَجَ دَاوُدُ لاسْتِقْبَالِهِمْ وَأَجَابَ وَقَالَ لَهُمْ: إِنْ كُنْتُمْ قَدْ جِئْتُمْ بِسَلاَمٍ إِلَيَّ لِتُسَاعِدُونِي، يَكُونُ لِي مَعَكُمْ قَلْبٌ وَاحِدٌ. وَإِنْ كَانَ لِكَيْ تَدْفَعُونِي لِعَدُوِّي وَلاَ ظُلْمَ فِي يَدَيَّ، فَلْيَنْظُرْ إِلهُ آبَائِنَا وَيُنْصِفْ.

וַיֵּצֵ֣א דָוִיד֮ לִפְנֵיהֶם֒ וַיַּ֙עַן֙ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם אִם בָּאתֶ֤ם לְשָׁל֞וֹם אֵלַי֙ לְעָזְרֵ֔נִי יִֽהְיֶה לִּ֧י עֲלֵיכֶ֛ם לֵבָ֖ב לְיָ֑חַד וְאִֽם לְרַמּוֹתַ֣נִי לְצָרַ֗י בְּלֹ֤א חָמָס֙ בְּכַפַּ֔י יֵ֛רֶא אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵ֖ינוּ וְיוֹכַֽח

أخبار الأيام الأول 12: 18 1Ch.12.18

فَحَلَّ الرُّوحُ عَلَى عَمَاسَايَ رَأْسِ الثَّوَالِثِ لَكَ يَا دَاوُدُ، وَمَعَكَ يَا ابْنَ يَسَّى. سَلاَمٌ سَلاَمٌ لَكَ، وَسَلاَمٌ لِمُسَاعِدِيكَ. لأَنَّ إِلهَكَ مُعِينُكَ. فَقَبِلَهُمْ دَاوُدُ وَجَعَلَهُمْ رُؤُوسَ الْجُيُوشِ.

לָבְשָׁ֗ה וְר֣וּחַ עֲמָשַׂי֮ רֹ֣אשׁ הַשָּׁלִישִׁים֒ לְךָ֤ דָוִיד֙ וְעִמְּךָ֣ בֶן יִשַׁ֔י שָׁל֨וֹם שָׁל֜וֹם לְךָ֗ וְשָׁלוֹם֙ לְעֹ֣זְרֶ֔ךָ כִּ֥י אֱלֹהֶ֑יךָ עֲזָרְךָ֖ וַיְקַבְּלֵ֣ם דָּוִ֔יד וַֽיִּתְּנֵ֖ם בְּרָאשֵׁ֥י הַגְּדֽוּד

أخبار الأيام الأول 12: 18 1Ch.12.18

فَحَلَّ الرُّوحُ عَلَى عَمَاسَايَ رَأْسِ الثَّوَالِثِ لَكَ يَا دَاوُدُ، وَمَعَكَ يَا ابْنَ يَسَّى. سَلاَمٌ سَلاَمٌ لَكَ، وَسَلاَمٌ لِمُسَاعِدِيكَ. لأَنَّ إِلهَكَ مُعِينُكَ. فَقَبِلَهُمْ دَاوُدُ وَجَعَلَهُمْ رُؤُوسَ الْجُيُوشِ.

לָבְשָׁ֗ה וְר֣וּחַ עֲמָשַׂי֮ רֹ֣אשׁ הַשָּׁלִישִׁים֒ לְךָ֤ דָוִיד֙ וְעִמְּךָ֣ בֶן יִשַׁ֔י שָׁל֨וֹם שָׁל֜וֹם לְךָ֗ וְשָׁלוֹם֙ לְעֹ֣זְרֶ֔ךָ כִּ֥י אֱלֹהֶ֑יךָ עֲזָרְךָ֖ וַיְקַבְּלֵ֣ם דָּוִ֔יד וַֽיִּתְּנֵ֖ם בְּרָאשֵׁ֥י הַגְּדֽוּד

أخبار الأيام الأول 12: 18 1Ch.12.18

فَحَلَّ الرُّوحُ عَلَى عَمَاسَايَ رَأْسِ الثَّوَالِثِ لَكَ يَا دَاوُدُ، وَمَعَكَ يَا ابْنَ يَسَّى. سَلاَمٌ سَلاَمٌ لَكَ، وَسَلاَمٌ لِمُسَاعِدِيكَ. لأَنَّ إِلهَكَ مُعِينُكَ. فَقَبِلَهُمْ دَاوُدُ وَجَعَلَهُمْ رُؤُوسَ الْجُيُوشِ.

לָבְשָׁ֗ה וְר֣וּחַ עֲמָשַׂי֮ רֹ֣אשׁ הַשָּׁלִישִׁים֒ לְךָ֤ דָוִיד֙ וְעִמְּךָ֣ בֶן יִשַׁ֔י שָׁל֨וֹם שָׁל֜וֹם לְךָ֗ וְשָׁלוֹם֙ לְעֹ֣זְרֶ֔ךָ כִּ֥י אֱלֹהֶ֑יךָ עֲזָרְךָ֖ וַיְקַבְּלֵ֣ם דָּוִ֔יד וַֽיִּתְּנֵ֖ם בְּרָאשֵׁ֥י הַגְּדֽוּד

أخبار الأيام الأول 22: 9 1Ch.22.9

هُوَذَا يُولَدُ لَكَ ابْنٌ يَكُونُ صَاحِبَ رَاحَةٍ، وَأُرِيحُهُ مِنْ جَمِيعِ أَعْدَائِهِ حَوَالَيْهِ، لأَنَّ اسْمَهُ يَكُونُ سُلَيْمَانَ. فَأَجْعَلُ سَلاَمًا وَسَكِينَةً فِي إِسْرَائِيلَ فِي أَيَّامِهِ.

הִנֵּה נוֹלָ֣ד לָ֗ךְ בֵ֞ן ה֤וּא;יִהְיֶה֙ אִ֣ישׁ מְנוּחָ֔ה וַהֲנִח֥וֹתִי;ל֛וֹ מִכָּל אוֹיְבָ֖יו מִסָּבִ֑יב כִּ֤י שְׁמ֔וֹ יִהְיֶ֣ה שְׁלֹמֹה֙ אֶתֵּ֥ן וְשָׁל֥וֹם וָשֶׁ֛קֶט עַל יִשְׂרָאֵ֖ל בְּיָמָֽיו

أخبار الأيام الثاني 15: 5 2Ch.15.5

وَفِي تِلْكَ الأَزْمَانِ لَمْ يَكُنْ أَمَانٌ لِلْخَارِجِ وَلاَ لِلدَّاخِلِ، لأَنَّ اضْطِرَابَاتٍ كَثِيرَةً كَانَتْ عَلَى كُلِّ سُكَّانِ الأَرَاضِي.

וּבָעִתִּ֣ים;הָהֵ֔ם אֵ֥ין שָׁל֖וֹם לַיּוֹצֵ֣א וְלַבָּ֑א כִּ֚י מְהוּמֹ֣ת רַבּ֔וֹת עַ֥ל כָּל יוֹשְׁבֵ֖י הָאֲרָצֽוֹת

أخبار الأيام الثاني 18: 16 2Ch.18.16

فَقَالَ: رَأَيْتُ كُلَّ إِسْرَائِيلَ مُشَتَّتِينَ عَلَى الْجِبَالِ كَخِرَافٍ لاَ رَاعِيَ لَهَا. فَقَالَ الرَّبُّ: لَيْسَ لِهؤُلاَءِ أَصْحَابٌ، فَلْيَرْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ بِسَلاَمٍ.

וַיֹּ֗אמֶר רָאִ֤יתִי כָּל יִשְׂרָאֵל֙ נְפוֹצִ֣ים עַל הֶֽהָרִ֔ים כַּצֹּ֕אן אֵין רֹעֶ֑ה לָהֶ֖ן וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ לֹֽא לָאֵ֔לֶּה אֲדֹנִ֣ים יָשׁ֥וּבוּ אִישׁ לְבֵית֖וֹ בְּשָׁלֽוֹם

أخبار الأيام الثاني 18: 26 2Ch.18.26

وَقُولُوا هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: ضَعُوا هذَا فِي السِّجْنِ، وَأَطْعِمُوهُ خُبْزَ الضِّيقِ وَمَاءَ الضِّيقِ حَتَّى أَرْجعَ بِسَلاَمٍ.

וַאֲמַרְתֶּ֗ם כֹּ֚ה אָמַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ שִׂ֥ימוּ זֶ֖ה בֵּ֣ית;הַכֶּ֑לֶא וְהַאֲכִלֻ֜הוּ לֶ֤חֶם לַ֙חַץ֙ וּמַ֣יִם לַ֔חַץ עַ֖ד שׁוּבִ֥י בְשָׁלֽוֹם

أخبار الأيام الثاني 18: 27 2Ch.18.27

فَقَالَ مِيخَا: إِنْ رَجَعْتَ رُجُوعًا بِسَلاَمٍ، فَلَمْ يَتَكَلَّمِ الرَّبُّ بِي. وَقَالَ: اسْمَعُوا أَيُّهَا الشُّعُوبُ أَجْمَعُونَ.

וַיֹּ֣אמֶר מִיכָ֔יְהוּ אִם שׁ֤וֹב תָּשׁוּב֙ בְּשָׁל֔וֹם לֹא דִבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בִּ֑י וַיֹּ֕אמֶר שִׁמְע֖וּ עַמִּ֥ים כֻּלָּֽם

أخبار الأيام الثاني 19: 1 2Ch.19.1

وَرَجَعَ يَهُوشَافَاطُ مَلِكُ يَهُوذَا إِلَى بَيْتِهِ بِسَلاَمٍ إِلَى أُورُشَلِيمَ.

וַ֠יָּשָׁב יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֧ה אֶל בֵּית֛וֹ בְּשָׁל֖וֹם לִֽירוּשָׁלִָֽם

أخبار الأيام الثاني 34: 28 2Ch.34.28

هأَنَذَا أَضُمُّكَ إِلَى آبَائِكَ فَتُضَمُّ إِلَى قَبْرِكَ بِسَلاَمٍ، وَكُلَّ الشَّرِّ الَّذِي أَجْلِبُهُ عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ وَعَلَى سُكَّانِهِ لاَ تَرَى عَيْنَاكَ. فَرَدُّوا عَلَى الْمَلِكِ الْجَوَابَ.

הִנְנִ֨י אֹֽסִפְךָ֜ אֶל אֲבֹתֶ֗יךָ וְנֶאֱסַפְתָּ֣ אֶל קִבְרֹתֶיךָ֮ בְּשָׁלוֹם֒ בְּכֹל֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֥י;מֵבִ֛יא עַל הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם וְעַל יֹשְׁבָ֑יו וְלֹא תִרְאֶ֣ינָה עֵינֶ֔יךָ וַיָּשִׁ֥יבוּ הַמֶּ֖לֶךְ דָּבָֽר

عزرا 9: 12 Ezr.9.12

وَالآنَ فَلاَ تُعْطُوا بَنَاتِكُمْ لِبَنِيهِمْ وَلاَ تَأْخُذُوا بَنَاتِهِمْ لِبَنِيكُمْ، وَلاَ تَطْلُبُوا سَلاَمَتَهُمْ وَخَيْرَهُمْ إِلَى الأَبَدِ لِكَيْ تَتَشَدَّدُوا وَتَأْكُلُوا خَيْرَ الأَرْضِ وَتُورِثُوا بَنِيكُمْ إِيَّاهَا إِلَى الأَبَدِ.

וְ֠עַתָּה אַל תִּתְּנ֣וּ בְּֽנוֹתֵיכֶ֞ם לִבְנֵיהֶ֗ם אַל תִּשְׂא֣וּ וּבְנֹֽתֵיהֶם֙ לִבְנֵיכֶ֔ם וְלֹֽא תִדְרְשׁ֧וּ שְׁלֹמָ֛ם וְטוֹבָתָ֖ם עַד עוֹלָ֑ם לְמַ֣עַן תֶּחֶזְק֗וּ וַאֲכַלְתֶּם֙ ט֣וּב הָאָ֔רֶץ וְהוֹרַשְׁתֶּ֥ם לִבְנֵיכֶ֖ם עַד עוֹלָֽם

أستير 2: 11 Est.2.11

وَكَانَ مُرْدَخَايُ يَتَمَشَّى يَوْمًا فَيَوْمًا أَمَامَ دَارِ بَيْتِ النِّسَاءِ، لِيَسْتَعْلِمَ عَنْ سَلاَمَةِ أَسْتِيرَ وَعَمَّا يُصْنَعُ بِهَا.

מָרְדֳּכַי֙ מִתְהַלֵּ֔ךְ וּבְכָל;י֣וֹם וָי֔וֹם לִפְנֵ֖י חֲצַ֣ר בֵּית הַנָּשִׁ֑ים לָדַ֙עַת֙ שְׁל֣וֹם אֶסְתֵּ֔ר וּמַה יֵּעָשֶׂ֖ה בָּֽהּ

أستير 9: 30 Est.9.30

وَأَرْسَلَ الْكِتَابَاتِ إِلَى جَمِيعِ الْيَهُودِ، إِلَى كُوَرِ مَمْلَكَةِ أَحَشْوِيرُوشَ الْمِئَةِ وَالسَّبْعِ وَالْعِشْرِينَ بِكَلاَمِ سَلاَمٍ وَأَمَانَةٍ،

וַיִּשְׁלַ֨ח סְפָרִ֜ים אֶל כָּל הַיְּהוּדִ֗ים אֶל מְדִינָ֔ה מַלְכ֖וּת אֲחַשְׁוֵר֑וֹשׁ וּמֵאָה֙ שֶׁ֨בַע וְעֶשְׂרִ֤ים דִּבְרֵ֥י שָׁל֖וֹם וֶאֱמֶֽת

أستير 10: 3 Est.10.3

لأَنَّ مُرْدَخَايَ الْيَهُودِيَّ كَانَ ثَانِيَ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ، وَعَظِيمًا بَيْنَ الْيَهُودِ، وَمَقْبُولاً عِنْدَ كَثْرَةِ إِخْوَتِهِ، طَالِبًا الْخَيْرَ لِشَعْبِهِ وَمُتَكَلِّمًا بِالسَّلاَمِ لِكُلِّ نَسْلِهِ.

כִּ֣י מָרְדֳּכַ֣י הַיְּהוּדִ֗י מִשְׁנֶה֙ לַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ וְגָדוֹל֙ לַיְּהוּדִ֔ים וְרָצ֖וּי לְרֹ֣ב אֶחָ֑יו דֹּרֵ֥שׁ טוֹב֙ לְעַמּ֔וֹ וְדֹבֵ֥ר שָׁל֖וֹם לְכָל זַרְעֽוֹ

أيوب 5: 24 Job.5.24

فَتَعْلَمُ أَنَّ خَيْمَتَكَ آمِنَةٌ، وَتَتَعَهَّدُ مَرْبِضَكَ وَلاَ تَفْقِدُ شَيْئًا.

וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי אָהֳלֶ֑ךָ שָׁל֣וֹם וּֽפָקַדְתָּ֥ נָ֝וְךָ וְלֹ֣א תֶחֱטָֽא

أيوب 15: 21 Job.15.21

صَوْتُ رُعُوبٍ فِي أُذُنَيْهِ. فِي سَاعَةِ سَلاَمٍ يَأْتِيهِ الْمُخَرِّبُ.

קוֹל פְּחָדִ֥ים בְּאָזְנָ֑יו בַּ֝שָּׁל֗וֹם יְבוֹאֶֽנּוּ שׁוֹדֵ֥ד

أيوب 21: 9 Job.21.9

بُيُوتُهُمْ آمِنَةٌ مِنَ الْخَوْفِ، وَلَيْسَ عَلَيْهِمْ عَصَا اللهِ.

בָּתֵּיהֶ֣ם שָׁל֣וֹם מִפָּ֑חַד וְלֹ֤א עֲלֵיהֶֽם שֵׁ֖בֶט אֱל֣וֹהַּ

أيوب 25: 2 Job.25.2

السُّلْطَانُ وَالْهَيْبَةُ عِنْدَهُ. هُوَ صَانِعُ السَّلاَمِ فِي أَعَالِيهِ.

הַמְשֵׁ֣ל וָפַ֣חַד עִמּ֑וֹ עֹשֶׂ֥ה שָׁ֝ל֗וֹם בִּמְרוֹמָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (232 آية)