שׂוּם (H7760) - sûwm | معجم سترونغ العبري

وَعَيَّنَ الرَّبُّ وَقْتًا قَائِلاً: غَدًا يَفْعَلُ الرَّبُّ هذَا الأَمْرَ فِي الأَرْضِ.

וַיָּ֥שֶׂם יְהוָ֖ה מוֹעֵ֣ד לֵאמֹ֑ר מָחָ֗ר יַעֲשֶׂ֧ה יְהוָ֛ה הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר בָּאָֽרֶץ

وَأَمَّا الَّذِي لَمْ يُوَجِّهْ قَلْبَهُ إِلَى كَلِمَةِ الرَّبِّ فَتَرَكَ عَبِيدَهُ وَمَوَاشِيَهُ فِي الْحَقْلِ.

וַאֲשֶׁ֥ר לֹא שָׂ֛ם לִבּ֖וֹ אֶל דְּבַ֣ר יְהוָ֑ה וַֽיַּעֲזֹ֛ב עֲבָדָ֥יו מִקְנֵ֖הוּ בַּשָּׂדֶֽה

وَلِكَيْ تُخْبِرَ فِي مَسَامِعِ ابْنِكَ وَابْنِ ابْنِكَ بِمَا فَعَلْتُهُ فِي مِصْرَ، وَبِآيَاتِي الَّتِي صَنَعْتُهَا بَيْنَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.

וּלְמַ֡עַן תְּסַפֵּר֩ בְּאָזְנֵ֨י בִנְךָ֜ וּבֶן בִּנְךָ֗ אֲשֶׁ֤ר הִתְעַלַּ֙לְתִּי֙ בְּמִצְרַ֔יִם אֹתֹתַ֖י אֲשֶׁר שַׂ֣מְתִּי בָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי אֲנִ֥י יְהוָֽה

الخروج 14: 21 Exo.14.21

وَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ عَلَى الْبَحْرِ، فَأَجْرَى الرَّبُّ الْبَحْرَ بِرِيحٍ شَرْقِيَّةٍ شَدِيدَةٍ كُلَّ اللَّيْلِ، وَجَعَلَ الْبَحْرَ يَابِسَةً وَانْشَقَّ الْمَاءُ.

וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה יָדוֹ֮ עַל הַיָּם֒ וַיּ֣וֹלֶךְ יְהוָ֣ה הַ֠יָּם בְּר֨וּחַ קָדִ֤ים עַזָּה֙ כָּל הַלַּ֔יְלָה וַיָּ֥שֶׂם הַיָּ֖ם לֶחָרָבָ֑ה וַיִּבָּקְע֖וּ הַמָּֽיִם

الخروج 15: 25 Exo.15.25

فَصَرَخَ إِلَى الرَّبِّ. فَأَرَاهُ الرَّبُّ شَجَرَةً فَطَرَحَهَا فِي الْمَاءِ فَصَارَ الْمَاءُ عَذْبًا. هُنَاكَ وَضَعَ لَهُ فَرِيضَةً وَحُكْمًا، وَهُنَاكَ امْتَحَنَهُ.

וַיִּצְעַ֣ק אֶל יְהוָ֗ה וַיּוֹרֵ֤הוּ יְהוָה֙ עֵ֔ץ וַיַּשְׁלֵךְ֙ אֶל הַמַּ֔יִם הַמָּ֑יִם;וַֽיִּמְתְּק֖וּ שָׁ֣ם שָׂ֥ם ל֛וֹ חֹ֥ק וּמִשְׁפָּ֖ט וְשָׁ֥ם נִסָּֽהוּ

الخروج 15: 26 Exo.15.26

فَقَالَ: إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لاَ أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ.

וַיֹּאמֶר֩ אִם שָׁמ֨וֹעַ;תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל חֻקָּ֑יו הַמַּֽחֲלָ֞ה כָּֽל אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ

الخروج 15: 26 Exo.15.26

فَقَالَ: إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ، وَتَصْنَعُ الْحَقَّ فِي عَيْنَيْهِ، وَتَصْغَى إِلَى وَصَايَاهُ وَتَحْفَظُ جَمِيعَ فَرَائِضِهِ، فَمَرَضًا مَا مِمَّا وَضَعْتُهُ عَلَى الْمِصْرِيِّينَ لاَ أَضَعُ عَلَيْكَ. فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ شَافِيكَ.

וַיֹּאמֶר֩ אִם שָׁמ֨וֹעַ;תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֹתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל חֻקָּ֑יו הַמַּֽחֲלָ֞ה כָּֽל אֲשֶׁר שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ

الخروج 17: 12 Exo.17.12

فَلَمَّا صَارَتْ يَدَا مُوسَى ثَقِيلَتَيْنِ، أَخَذَا حَجَرًا وَوَضَعَاهُ تَحْتَهُ فَجَلَسَ عَلَيْهِ. وَدَعَمَ هَارُونُ وَحُورُ يَدَيْهِ، الْوَاحِدُ مِنْ هُنَا وَالآخَرُ مِنْ هُنَاكَ. فَكَانَتْ يَدَاهُ ثَابِتَتَيْنِ إِلَى غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וִידֵ֤י מֹשֶׁה֙ כְּבֵדִ֔ים וַיִּקְחוּ אֶ֛בֶן וַיָּשִׂ֥ימוּ תַחְתָּ֖יו וַיֵּ֣שֶׁב עָלֶ֑יהָ תָּֽמְכ֣וּ וְאַהֲרֹ֨ן וְח֜וּר בְיָדָ֗יו אֶחָד֙ מִזֶּ֤ה אֶחָ֔ד וּמִזֶּ֣ה וַיְהִ֥י יָדָ֛יו אֱמוּנָ֖ה עַד בֹּ֥א הַשָּֽׁמֶשׁ

الخروج 17: 14 Exo.17.14

فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: اكْتُبْ هذَا تَذْكَارًا فِي الْكِتَابِ، وَضَعْهُ فِي مَسَامِعِ يَشُوعَ. فَإِنِّي سَوْفَ أَمْحُو ذِكْرَ عَمَالِيقَ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה כְּתֹ֨ב זֹ֤את זִכָּרוֹן֙ בַּסֵּ֔פֶר וְשִׂ֖ים בְּאָזְנֵ֣י יְהוֹשֻׁ֑עַ כִּֽי מָחֹ֤ה;אֶמְחֶה֙ זֵ֣כֶר עֲמָלֵ֔ק מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָֽיִם

الخروج 18: 21 Exo.18.21

وَأَنْتَ تَنْظُرُ مِنْ جَمِيعِ الشَّعْبِ ذَوِي قُدْرَةٍ خَائِفِينَ اللهَ، أُمَنَاءَ مُبْغِضِينَ الرَّشْوَةَ، وَتُقِيمُهُمْ عَلَيْهِمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ، وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ، وَرُؤَسَاءَ خَمَاسِينَ، وَرُؤَسَاءَ عَشَرَاتٍ،

וְאַתָּ֣ה תֶחֱזֶ֣ה מִכָּל הָ֠עָם אַנְשֵׁי חַ֜יִל יִרְאֵ֧י אֱלֹהִ֛ים אַנְשֵׁ֥י;אֱמֶ֖ת שֹׂ֣נְאֵי בָ֑צַע וְשַׂמְתָּ֣ עֲלֵהֶ֗ם שָׂרֵ֤י אֲלָפִים֙ שָׂרֵ֣י מֵא֔וֹת שָׂרֵ֥י חֲמִשִּׁ֖ים וְשָׂרֵ֥י עֲשָׂרֹֽת

الخروج 19: 7 Exo.19.7

فَجَاءَ مُوسَى وَدَعَا شُيُوخَ الشَّعْبِ وَوَضَعَ قُدَّامَهُمْ كُلَّ هذِهِ الْكَلِمَاتِ الَّتِي أَوْصَاهُ بِهَا الرَّبُّ.

וַיָּבֹ֣א מֹשֶׁ֔ה וַיִּקְרָ֖א לְזִקְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵיהֶ֗ם כָּל הָאֵ֔לֶּה הַדְּבָרִ֣ים אֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יְהוָֽה

الخروج 21: 1 Exo.21.1

وَهذِهِ هِيَ الأَحْكَامُ الَّتِي تَضَعُ أَمَامَهُمْ:

וְאֵ֙לֶּה֙ הַמִּשְׁפָּטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר תָּשִׂ֖ים לִפְנֵיהֶֽם

الخروج 21: 13 Exo.21.13

وَلكِنَّ الَّذِي لَمْ يَتَعَمَّدْ، بَلْ أَوْقَعَ اللهُ فِي يَدِهِ، فَأَنَا أَجْعَلُ لَكَ مَكَانًا يَهْرُبُ إِلَيْهِ.

וַאֲשֶׁר֙ לֹ֣א צָדָ֔ה אִנָּ֣ה וְהָאֱלֹהִ֖ים לְיָד֑וֹ וְשַׂמְתִּ֤י לְךָ֙ מָק֔וֹם יָנ֖וּס שָֽׁמָּה

الخروج 22: 25 Exo.22.25

إِنْ أَقْرَضْتَ فِضَّةً لِشَعْبِي الْفَقِيرِ الَّذِي عِنْدَكَ فَلاَ تَكُنْ لَهُ كَالْمُرَابِي. لاَ تَضَعُوا عَلَيْهِ رِبًا.

אִם תַּלְוֶ֣ה כֶּ֣סֶף עַמִּ֗י הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ

الخروج 24: 6 Exo.24.6

فَأَخَذَ مُوسَى نِصْفَ الدَّمِ وَوَضَعَهُ فِي الطُّسُوسِ. وَنِصْفَ الدَّمِ رَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ.

וַיִּקַּ֤ח מֹשֶׁה֙ חֲצִ֣י הַדָּ֔ם וַיָּ֖שֶׂם בָּאַגָּנֹ֑ת וַחֲצִ֣י הַדָּ֔ם זָרַ֖ק עַל הַמִּזְבֵּֽחַ

الخروج 26: 35 Exo.26.35

وَتَضَعُ الْمَائِدَةَ خَارِجَ الْحِجَابِ، وَالْمَنَارَةَ مُقَابِلَ الْمَائِدَةِ عَلَى جَانِبِ الْمَسْكَنِ نَحْوَ التَّيْمَنِ، وَتَجْعَلُ الْمَائِدَةَ عَلَى جَانِبِ الشِّمَالِ.

וְשַׂמְתָּ֤ הַשֻּׁלְחָן֙ מִח֣וּץ לַפָּרֹ֔כֶת הַמְּנֹרָה֙ נֹ֣כַח הַשֻּׁלְחָ֔ן עַ֛ל צֶ֥לַע הַמִּשְׁכָּ֖ן תֵּימָ֑נָה תִּתֵּ֖ן וְהַ֨שֻּׁלְחָ֔ן עַל צֶ֥לַע צָפֽוֹן

الخروج 28: 12 Exo.28.12

وَتَضَعُ الْحَجَرَيْنِ عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ حَجَرَيْ تَذْكَارٍ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ. فَيَحْمِلُ هَارُونُ أَسْمَاءَهُمْ أَمَامَ الرَّبِّ عَلَى كَتِفَيْهِ لِلتَّذْكَارِ.

וְשַׂמְתָּ֞ שְׁתֵּ֣י;הָאֲבָנִ֗ים עַ֚ל כִּתְפֹ֣ת הָֽאֵפֹ֔ד אַבְנֵ֥י זִכָּרֹ֖ן לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְנָשָׂא֩ אַהֲרֹ֨ן שְׁמוֹתָ֜ם לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה עַל שְׁתֵּ֥י;כְתֵפָ֖יו לְזִכָּרֹֽן

الخروج 28: 26 Exo.28.26

وَتَصْنَعُ حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَتَضَعُهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ عَلَى حَاشِيَتِهَا الَّتِي إِلَى جِهَةِ الرِّدَاءِ مِنْ دَاخِلٍ.

וְעָשִׂ֗יתָ שְׁתֵּי֙;טַבְּע֣וֹת זָהָ֔ב וְשַׂמְתָּ֣;אֹתָ֔ם עַל שְׁנֵ֖י;קְצ֣וֹת הַחֹ֑שֶׁן עַל שְׂפָת֕וֹ אֲשֶׁ֛ר אֶל עֵ֥בֶר הָאֵפֹ֖ד בָּֽיְתָה

الخروج 28: 37 Exo.28.37

وَتَضَعُهَا عَلَى خَيْطٍ أَسْمَانْجُونِيٍّ لِتَكُونَ عَلَى الْعِمَامَةِ. إِلَى قُدَّامِ الْعِمَامَةِ تَكُونُ.

וְשַׂמְתָּ֤;אֹתוֹ֙ עַל פְּתִ֣יל תְּכֵ֔לֶת וְהָיָ֖ה עַל הַמִּצְנָ֑פֶת אֶל מ֥וּל;פְּנֵֽי הַמִּצְנֶ֖פֶת יִהְיֶֽה

الخروج 29: 6 Exo.29.6

وَتَضَعُ الْعِمَامَةَ عَلَى رَأْسِهِ، وَتَجْعَلُ الإِكْلِيلَ الْمُقَدَّسَ عَلَى الْعِمَامَةِ،

וְשַׂמְתָּ֥ הַמִּצְנֶ֖פֶת עַל רֹאשׁ֑וֹ וְנָתַתָּ֛ נֵ֥זֶר הַקֹּ֖דֶשׁ עַל הַמִּצְנָֽפֶת

الخروج 29: 24 Exo.29.24

وَتَضَعُ الْجَمِيعَ فِي يَدَيْ هَارُونَ وَفِي أَيْدِي بَنِيهِ، وَتُرَدِّدُهَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְשַׂמְתָּ֣ הַכֹּ֔ל עַ֚ל כַּפֵּ֣י אַהֲרֹ֔ן וְעַ֖ל כַּפֵּ֣י בָנָ֑יו וְהֵנַפְתָּ֥;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

الخروج 32: 27 Exo.32.27

فَقَالَ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: ضَعُوا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ عَلَى فَخْذِهِ وَمُرُّوا وَارْجِعُوا مِنْ بَابٍ إِلَى بَابٍ فِي الْمَحَلَّةِ، وَاقْتُلُوا كُلُّ وَاحِدٍ أَخَاهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ صَاحِبَهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ قَرِيبَهُ.

וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שִׂ֥ימוּ אִישׁ חַרְבּ֖וֹ עַל יְרֵכ֑וֹ עִבְר֨וּ וָשׁ֜וּבוּ מִשַּׁ֤עַר לָשַׁ֙עַר֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה וְהִרְג֧וּ אִֽישׁ אָחִ֛יו וְאִ֥ישׁ רֵעֵ֖הוּ וְאִ֥ישׁ קְרֹבֽוֹ

الخروج 33: 22 Exo.33.22

وَيَكُونُ مَتَى اجْتَازَ مَجْدِي، أَنِّي أَضَعُكَ فِي نُقْرَةٍ مِنَ الصَّخْرَةِ، وَأَسْتُرُكَ بِيَدِي حَتَّى أَجْتَازَ.

וְהָיָה֙ בַּעֲבֹ֣ר כְּבֹדִ֔י וְשַׂמְתִּ֖יךָ בְּנִקְרַ֣ת הַצּ֑וּר וְשַׂכֹּתִ֥י;כַפִּ֛י;עָלֶ֖יךָ עַד עָבְרִֽי

الخروج 39: 7 Exo.39.7

وَوَضَعَهُمَا عَلَى كَتِفَيِ الرِّدَاءِ حَجَرَيْ تَذْكَارٍ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיָּ֣שֶׂם;אֹתָ֗ם עַ֚ל כִּתְפֹ֣ת הָאֵפֹ֔ד אַבְנֵ֥י זִכָּר֖וֹן לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

الخروج 39: 19 Exo.39.19

وَصَنَعُوا حَلْقَتَيْنِ مِنْ ذَهَبٍ وَوَضَعُوهُمَا عَلَى طَرَفَيِ الصُّدْرَةِ. عَلَى حَاشِيَتِهَا الَّتِي إِلَى جِهَةِ الرِّدَاءِ مِنْ دَاخِلٍ.

וַֽיַּעֲשׂ֗וּ שְׁתֵּי֙;טַבְּעֹ֣ת זָהָ֔ב וַיָּשִׂ֕ימוּ עַל שְׁנֵ֖י;קְצ֣וֹת הַחֹ֑שֶׁן עַל שְׂפָת֕וֹ אֲשֶׁ֛ר אֶל עֵ֥בֶר הָאֵפֹ֖ד בָּֽיְתָה

الخروج 40: 3 Exo.40.3

وَتَضَعُ فِيهِ تَابُوتَ الشَّهَادَةِ. وَتَسْتُرُ التَّابُوتَ بِالْحِجَابِ.

וְשַׂמְתָּ֣ שָׁ֔ם אֲר֣וֹן הָעֵד֑וּת וְסַכֹּתָ֥;עַל הָאָרֹ֖ן הַפָּרֹֽכֶת

الخروج 40: 5 Exo.40.5

وَتَجْعَلُ مَذْبَحَ الذَّهَبِ لِلْبَخُورِ أَمَامَ تَابُوتِ الشَّهَادَةِ. وَتَضَعُ سَجْفَ الْبَابِ لِلْمَسْكَنِ.

וְנָתַתָּ֞ה מִזְבַּ֤ח הַזָּהָב֙ לִקְטֹ֔רֶת לִפְנֵ֖י אֲר֣וֹן הָעֵדֻ֑ת וְשַׂמְתָּ֛ מָסַ֥ךְ הַפֶּ֖תַח לַמִּשְׁכָּֽן

الخروج 40: 8 Exo.40.8

وَتَضَعُ الدَّارَ حَوْلَهُنَّ، وَتَجْعَلُ السَّجْفَ لِبَابِ الدَّارِ.

וְשַׂמְתָּ֥ הֶחָצֵ֖ר סָבִ֑יב וְנָ֣תַתָּ֔ מָסַ֖ךְ שַׁ֥עַר הֶחָצֵֽר

الخروج 40: 18 Exo.40.18

أَقَامَ مُوسَى الْمَسْكَنَ، وَجَعَلَ قَوَاعِدَهُ وَوَضَعَ أَلْوَاحَهُ وَجَعَلَ عَوَارِضَهُ وَأَقَامَ أَعْمِدَتَهُ.

וַיָּ֨קֶם מֹשֶׁ֜ה הַמִּשְׁכָּ֗ן וַיִּתֵּן֙ אֲדָנָ֔יו וַיָּ֙שֶׂם֙ קְרָשָׁ֔יו וַיִּתֵּ֖ן בְּרִיחָ֑יו וַיָּ֖קֶם עַמּוּדָֽיו

الخروج 40: 19 Exo.40.19

وَبَسَطَ الْخَيْمَةَ فَوْقَ الْمَسْكَنِ، وَوَضَعَ غِطَاءَ الْخَيْمَةِ عَلَيْهَا مِنْ فَوْقُ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וַיִּפְרֹ֤שׂ הָאֹ֙הֶל֙ עַל הַמִּשְׁכָּ֔ן וַיָּ֜שֶׂם מִכְסֵ֥ה הָאֹ֛הֶל עָלָ֖יו מִלְמָ֑עְלָה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (581 آية)