المعنى المختصر للكلمة
shâar:
properly, to swell up, i.e. be (causatively, make) redundant
اللفظ الأصلي
שָׁאַר
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
shâar
(shaw-ar)
تكرار الورود في الكتاب
132
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
properly, to swell up, i.e. be (causatively, make) redundant
الإنجليزية — KJV Translation Tags
leave
(be) left
let
remain
remnant
reserve
the rest
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הִשְׁאִֽיר (7×)
הִשְׁאִ֖יר (5×)
נִשְׁאַ֥ר (4×)
הַנִּשְׁאָרִ֣ים (4×)
נִשְׁאַר֙ (3×)
נִשְׁאַר (3×)
נִשְׁאַ֔ר (3×)
נִשְׁאֲרוּ (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (132 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 7: 23
Gen.7.23
فَمَحَا كُلَّ قَائِمٍ كَانَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ: النَّاسَ، وَالْبَهَائِمَ، وَالدَّبَّابَاتِ، وَطُيُورَ السَّمَاءِ. فَانْمَحَتْ مِنَ الأَرْضِ. وَتَبَقَّى نُوحٌ وَالَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ فَقَطْ.
וַיִּ֜מַח כָּל הַיְק֣וּם אֲשֶׁ֣ר עַל פְּנֵ֣י הָֽאֲדָמָ֗ה מֵאָדָ֤ם עַד;בְּהֵמָה֙ עַד;רֶ֙מֶשׂ֙ וְעַד;ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וַיִּמָּח֖וּ מִן הָאָ֑רֶץ וַיִשָּׁ֧אֶר נֹ֛חַ וַֽאֲשֶׁ֥ר אִתּ֖וֹ בַּתֵּבָֽה אַךְ
التكوين 14: 10
Gen.14.10
وَعُمْقُ السِّدِّيمِ كَانَ فِيهِ آبَارُ حُمَرٍ كَثِيرَةٌ. فَهَرَبَ مَلِكَا سَدُومَ وَعَمُورَةَ وَسَقَطَا هُنَاكَ، وَالْبَاقُونَ هَرَبُوا إِلَى الْجَبَلِ.
וְעֵ֣מֶק הַשִׂדִּ֗ים בֶּֽאֱרֹ֤ת חֵמָ֔ר בֶּאֱרֹת֙ וַיָּנֻ֛סוּ מֶֽלֶךְ סְדֹ֥ם וַעֲמֹרָ֖ה וַיִּפְּלוּ שָׁ֑מָּה וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים נָּֽסוּ הֶ֥רָה
التكوين 32: 8
Gen.32.8
وَقَالَ: إِنْ جَاءَ عِيسُو إِلَى الْجَيْشِ الْوَاحِدِ وَضَرَبَهُ، يَكُونُ الْجَيْشُ الْبَاقِي نَاجِيًا.
וַיֹּ֕אמֶר אִם יָב֥וֹא עֵשָׂ֛ו אֶל הַמַּחֲנֶ֥ה הָאַחַ֖ת וְהִכָּ֑הוּ וְהָיָ֛ה הַמַּחֲנֶ֥ה הַנִּשְׁאָ֖ר לִפְלֵיטָֽה
التكوين 42: 38
Gen.42.38
فَقَالَ: لاَ يَنْزِلُ ابْنِي مَعَكُمْ، لأَنَّ أَخَاهُ قَدْ مَاتَ، وَهُوَ وَحْدَهُ بَاق. فَإِنْ أَصَابَتْهُ أَذِيَّةٌ فِي الطَّرِيقِ الَّتِي تَذْهَبُونَ فِيهَا تُنْزِلُونَ شَيْبَتِي بِحُزْنٍ إِلَى الْهَاوِيَةِ.
וַיֹּ֕אמֶר לֹֽא יֵרֵ֥ד בְּנִ֖י עִמָּכֶ֑ם כִּֽי אָחִ֨יו מֵ֜ת וְה֧וּא לְבַדּ֣וֹ נִשְׁאָ֗ר וּקְרָאָ֤הוּ אָסוֹן֙ בַּדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּֽלְכוּ בָ֔הּ וְהוֹרַדְתֶּ֧ם שֵׂיבָתִ֛י בְּיָג֖וֹן שְׁאֽוֹלָה
التكوين 47: 18
Gen.47.18
وَلَمَّا تَمَّتْ تِلْكَ السَّنَةُ أَتَوْا إِلَيْهِ فِي السَّنَةِ الْثَّانِيَةِ وَقَالُوا لَهُ: لاَ نُخْفِي عَنْ سَيِّدِي أَنَّهُ إِذْ قَدْ فَرَغَتِ الْفِضَّةُ، وَمَوَاشِي الْبَهَائِمِ عِنْدَ سَيِّدِي، لَمْ يَبْقَ قُدَّامَ سَيِّدِي إِلاَّ أَجْسَادُنَا وَأَرْضُنَا.
וַתִּתֹּם֮ הַהִוא֒ הַשָּׁנָ֣ה וַיָּבֹ֨אוּ אֵלָ֜יו בַּשָּׁנָ֣ה הַשֵּׁנִ֗ית וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ לֹֽא נְכַחֵ֣ד מֵֽאֲדֹנִ֔י כִּ֚י אִם תַּ֣ם הַכֶּ֔סֶף וּמִקְנֵ֥ה הַבְּהֵמָ֖ה אֶל אֲדֹנִ֑י לֹ֤א נִשְׁאַר֙ לִפְנֵ֣י אֲדֹנִ֔י בִּלְתִּ֥י;אִם גְּוִיָּתֵ֖נוּ וְאַדְמָתֵֽנוּ
الخروج 8: 9
Exo.8.9
فَقَالَ مُوسَى لِفِرْعَوْنَ: عَيِّنْ لِي مَتَى أُصَلِّي لأَجْلِكَ وَلأَجْلِ عَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ لِقَطْعِ الضَّفَادِعِ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ. وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ.
וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה לְפַרְעֹה֮ הִתְפָּאֵ֣ר עָלַי֒ לְמָתַ֣י אַעְתִּ֣יר לְךָ֗ וְלַעֲבָדֶ֙יךָ֙ וּֽלְעַמְּךָ֔ לְהַכְרִית֙ הַֽצֲפַרְדְּעִ֔ים מִמְּךָ֖ וּמִבָּתֶּ֑יךָ רַ֥ק תִּשָּׁאַֽרְנָה בַּיְאֹ֖ר
الخروج 8: 11
Exo.8.11
فَتَرْتَفِعُ الضَّفَادِعُ عَنْكَ وَعَنْ بُيُوتِكَ وَعَبِيدِكَ وَشَعْبِكَ، وَلكِنَّهَا تَبْقَى فِي النَّهْرِ.
וְסָר֣וּ הַֽצְפַרְדְּעִ֗ים מִמְּךָ֙ וּמִבָּ֣תֶּ֔יךָ וּמֵעֲבָדֶ֖יךָ וּמֵעַמֶּ֑ךָ רַ֥ק תִּשָּׁאַֽרְנָה בַּיְאֹ֖ר
الخروج 8: 31
Exo.8.31
فَفَعَلَ الرَّبُّ كَقَوْلِ مُوسَى، فَارْتَفَعَ الذُّبَّانُ عَنْ فِرْعَوْنَ وَعَبِيدِهِ وَشَعْبِهِ. لَمْ تَبْقَ وَاحِدَةٌ.
וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֔ה וַיָּ֙סַר֙ הֶעָרֹ֔ב מִפַּרְעֹ֖ה מֵעֲבָדָ֣יו וּמֵעַמּ֑וֹ לֹ֥א נִשְׁאַ֖ר אֶחָֽד
الخروج 10: 5
Exo.10.5
فَيُغَطِّي وَجْهَ الأَرْضِ حَتَّى لاَ يُسْتَطَاعَ نَظَرُ الأَرْضِ. وَيَأْكُلُ الْفَضْلَةَ السَّالِمَةَ الْبَاقِيَةَ لَكُمْ مِنَ الْبَرَدِ. وَيَأْكُلُ جَمِيعَ الشَّجَرِ النَّابِتِ لَكُمْ مِنَ الْحَقْلِ.
וְכִסָּה֙ עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת הָאָ֑רֶץ וְאָכַ֣ל יֶ֣תֶר הַפְּלֵטָ֗ה הַנִּשְׁאֶ֤רֶת לָכֶם֙ מִן הַבָּרָ֔ד וְאָכַל֙ כָּל הָעֵ֔ץ הַצֹּמֵ֥חַ לָכֶ֖ם מִן הַשָּׂדֶֽה
الخروج 10: 12
Exo.10.12
ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لأَجْلِ الْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ الأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ الْبَرَدُ.
וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ כָּל עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ כָּל אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד
الخروج 10: 19
Exo.10.19
فَرَدَّ الرَّبُّ رِيحًا غَرْبِيَّةً شَدِيدَةً جِدًّا، فَحَمَلَتِ الْجَرَادَ وَطَرَحَتْهُ إِلَى بَحْرِ سُوفَ. لَمْ تَبْقَ جَرَادَةٌ وَاحِدَةٌ فِي كُلِّ تُخُومِ مِصْرَ.
וַיַּהֲפֹ֨ךְ יְהוָ֤ה רֽוּחַ יָם֙ חָזָ֣ק מְאֹ֔ד וַיִּשָּׂא֙ הָ֣אַרְבֶּ֔ה וַיִּתְקָעֵ֖הוּ יָ֣מָּה סּ֑וּף לֹ֤א נִשְׁאַר֙ אַרְבֶּ֣ה אֶחָ֔ד בְּכֹ֖ל גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם
الخروج 10: 26
Exo.10.26
فَتَذْهَبُ مَوَاشِينَا أَيْضًا مَعَنَا. لاَ يَبْقَى ظِلْفٌ. لأَنَّنَا مِنْهَا نَأْخُذُ لِعِبَادَةِ الرَّبِّ إِلهِنَا. وَنَحْنُ لاَ نَعْرِفُ بِمَاذَا نَعْبُدُ الرَّبَّ حَتَّى نَأْتِيَ إِلَى هُنَاكَ.
יֵלֵ֣ךְ מִקְנֵ֜נוּ וְגַם עִמָּ֗נוּ לֹ֤א תִשָּׁאֵר֙ פַּרְסָ֔ה כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ נִקַּ֔ח לַעֲבֹ֖ד יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַאֲנַ֣חְנוּ לֹֽא נֵדַ֗ע מַֽה נַּעֲבֹד֙ יְהוָ֔ה עַד בֹּאֵ֖נוּ שָֽׁמָּה
الخروج 14: 28
Exo.14.28
فَرَجَعَ الْمَاءُ وَغَطَّى مَرْكَبَاتِ وَفُرْسَانَ جَمِيعِ جَيْشِ فِرْعَوْنَ الَّذِي دَخَلَ وَرَاءَهُمْ فِي الْبَحْرِ. لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ وَلاَ وَاحِدٌ.
וַיָּשֻׁ֣בוּ הַמַּ֗יִם וַיְכַסּ֤וּ הָרֶ֙כֶב֙ הַפָּ֣רָשִׁ֔ים לְכֹל֙ חֵ֣יל פַּרְעֹ֔ה הַבָּאִ֥ים אַחֲרֵיהֶ֖ם בַּיָּ֑ם לֹֽא נִשְׁאַ֥ר בָּהֶ֖ם עַד אֶחָֽד
اللاويين 5: 9
Lev.5.9
وَيَنْضِحُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ عَلَى حَائِطِ الْمَذْبَحِ، وَالْبَاقِي مِنَ الدَّمِ يُعْصَرُ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ. إِنَّهُ ذَبِيحَةُ خَطِيَّةٍ.
וְהִזָּ֞ה מִדַּ֤ם הַחַטָּאת֙ עַל קִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חַ וְהַנִּשְׁאָ֣ר בַּדָּ֔ם יִמָּצֵ֖ה אֶל יְס֣וֹד הַמִּזְבֵּ֑חַ הֽוּא חַטָּ֖את
اللاويين 25: 52
Lev.25.52
وَإِنْ بَقِيَ قَلِيلٌ مِنَ السِّنِينَ إِلَى سَنَةِ الْيُوبِيلِ يَحْسُبُ لَهُ وَعَلَى قَدْرِ سِنِيهِ يَرُدُّ فِكَاكَهُ.
וְאִם נִשְׁאַ֧ר מְעַ֞ט בַּשָּׁנִ֛ים עַד שְׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל וְחִשַּׁב ל֑וֹ כְּפִ֣י שָׁנָ֔יו יָשִׁ֖יב גְּאֻלָּתֽוֹ
اللاويين 26: 36
Lev.26.36
وَالْبَاقُونَ مِنْكُمْ أُلْقِي الْجَبَانَةَ فِي قُلُوبِهِمْ فِي أَرَاضِي أَعْدَائِهِمْ، فَيَهْزِمُهُمْ صَوْتُ وَرَقَةٍ مُنْدَفِعَةٍ، فَيَهْرُبُونَ كَالْهَرَبِ مِنَ السَّيْفِ، وَيَسْقُطُونَ وَلَيْسَ طَارِدٌ.
וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֔ם וְהֵבֵ֤אתִי מֹ֙רֶךְ֙ בִּלְבָבָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיהֶ֑ם וְרָדַ֣ף;אֹתָ֗ם ק֚וֹל עָלֶ֣ה נִדָּ֔ף וְנָס֧וּ מְנֻֽסַת חֶ֛רֶב וְנָפְל֖וּ וְאֵ֥ין רֹדֵֽף
اللاويين 26: 39
Lev.26.39
وَالْبَاقُونَ مِنْكُمْ يَفْنَوْنَ بِذُنُوبِهِمْ فِي أَرَاضِي أَعْدَائِكُمْ. وَأَيْضًا بِذُنُوبِ آبَائِهِمْ مَعَهُمْ يَفْنَوْنَ.
וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֗ם יִמַּ֙קּוּ֙ בַּֽעֲוֹנָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיכֶ֑ם וְאַ֛ף בַּעֲוֹנֹ֥ת אֲבֹתָ֖ם אִתָּ֥ם יִמָּֽקּוּ
العدد 9: 12
Num.9.12
لاَ يُبْقُوا مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ وَلاَ يَكْسِرُوا عَظْمًا مِنْهُ. حَسَبَ كُلِّ فَرَائِضِ الْفِصْحِ يَعْمَلُونَهُ.
לֹֽא יַשְׁאִ֤ירוּ מִמֶּ֙נּוּ֙ עַד בֹּ֔קֶר לֹ֣א יִשְׁבְּרוּ וְעֶ֖צֶם ב֑וֹ כְּכָל חֻקַּ֥ת הַפֶּ֖סַח יַעֲשׂ֥וּ;אֹתֽוֹ
العدد 11: 26
Num.11.26
وَبَقِيَ رَجُلاَنِ فِي الْمَحَلَّةِ، اسْمُ الْوَاحِدِ أَلْدَادُ، وَاسْمُ الآخَرِ مِيدَادُ، فَحَلَّ عَلَيْهِمَا الرُّوحُ. وَكَانَا مِنَ الْمَكْتُوبِينَ، لكِنَّهُمَا لَمْ يَخْرُجَا إِلَى الْخَيْمَةِ، فَتَنَبَّآ فِي الْمَحَلَّةِ.
וַיִּשָּׁאֲר֣וּ שְׁנֵֽי;אֲנָשִׁ֣ים בַּֽמַּחֲנֶ֡ה שֵׁ֣ם הָאֶחָ֣ד אֶלְדָּ֡ד וְשֵׁם֩ הַשֵּׁנִ֨י מֵידָ֜ד וַתָּ֧נַח עֲלֵיהֶ֣ם הָר֗וּחַ וְהֵ֙מָּה֙ בַּכְּתֻבִ֔ים וְלֹ֥א יָצְא֖וּ הָאֹ֑הֱלָה וַיִּֽתְנַבְּא֖וּ בַּֽמַּחֲנֶֽה
العدد 21: 35
Num.21.35
فَضَرَبُوهُ وَبَنِيهِ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ، وَمَلَكُوا أَرْضَهُ.
וַיַּכּ֨וּ;אֹת֤וֹ בָּנָיו֙ כָּל עַמּ֔וֹ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִ֑יד וַיִּֽירְשׁ֖וּ אַרְצֽוֹ
التثنية 2: 34
Deu.2.34
وَأَخَذْنَا كُلَّ مُدُنِهِ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ، وَحَرَّمْنَا مِنْ كُلِّ مَدِينَةٍ: الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ. لَمْ نُبْقِ شَارِدًا.
וַנִּלְכֹּ֤ד כָּל עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔וא וַֽנַּחֲרֵם֙ כָּל עִ֣יר מְתִ֔ם וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף לֹ֥א הִשְׁאַ֖רְנוּ שָׂרִֽיד
التثنية 3: 3
Deu.3.3
فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُنَا إِلَى أَيْدِينَا عُوجَ أَيْضًا مَلِكَ بَاشَانَ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ، فَضَرَبْنَاهُ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ.
וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ בְּיָדֵ֗נוּ ע֥וֹג גַּ֛ם מֶֽלֶךְ הַבָּשָׁ֖ן כָּל עַמּ֑וֹ וַנַּכֵּ֕הוּ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד
التثنية 3: 11
Deu.3.11
إِنَّ عُوجَ مَلِكَ بَاشَانَ وَحْدَهُ بَقِيَ مِنْ بَقِيَّةِ الرَّفَائِيِّينَ. هُوَذَا سَرِيرُهُ سَرِيرٌ مِنْ حَدِيدٍ. أَلَيْسَ هُوَ فِي رَبَّةِ بَنِي عَمُّونَ. طُولُهُ تِسْعُ أَذْرُعٍ، وَعَرْضُهُ أَرْبَعُ أَذْرُعٍ بِذِرَاعِ رَجُل.
כִּ֣י ע֞וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֗ן רַק נִשְׁאַר֮ מִיֶּ֣תֶר הָרְפָאִים֒ הִנֵּ֤ה עַרְשׂוֹ֙ עֶ֣רֶשׂ בַּרְזֶ֔ל הֲלֹ֣ה הִ֔וא בְּרַבַּ֖ת בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן אָרְכָּ֗הּ תֵּ֧שַׁע אַמּ֣וֹת רָחְבָּ֖הּ וְאַרְבַּ֥ע אַמּ֛וֹת בְּאַמַּת אִֽישׁ
التثنية 4: 27
Deu.4.27
وَيُبَدِّدُكُمُ الرَّبُّ فِي الشُّعُوبِ، فَتَبْقَوْنَ عَدَدًا قَلِيلاً بَيْنَ الأُمَمِ الَّتِي يَسُوقُكُمُ الرَّبُّ إِلَيْهَا.
וְהֵפִ֧יץ;אֶתְכֶ֖ם יְהוָ֛ה בָּעַמִּ֑ים וְנִשְׁאַרְתֶּם֙ מְתֵ֣י מִסְפָּ֔ר בַּגּוֹיִ֕ם אֲשֶׁ֨ר יְנַהֵ֧ג;אֶתְכֶ֖ם יְהוָ֛ה שָֽׁמָּה
التثنية 7: 20
Deu.7.20
وَالزَّنَابِيرُ أَيْضًا يُرْسِلُهَا الرَّبُّ إِلهُكَ عَلَيْهِمْ حَتَّى يَفْنَى الْبَاقُونَ وَالْمُخْتَفُونَ مِنْ أَمَامِكَ.
הַצִּרְעָ֔ה וְגַם֙ יְשַׁלַּ֛ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בָּ֑ם עַד אֲבֹ֗ד הַנִּשְׁאָרִ֛ים וְהַנִּסְתָּרִ֖ים מִפָּנֶֽיךָ
التثنية 19: 20
Deu.19.20
وَيَسْمَعُ الْبَاقُونَ فَيَخَافُونَ، وَلاَ يَعُودُونَ يَفْعَلُونَ مِثْلَ ذلِكَ الأَمْرِ الْخَبِيثِ فِي وَسَطِكَ.
יִשְׁמְע֣וּ וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים וְיִרָ֑אוּ וְלֹֽא יֹסִ֨פוּ לַעֲשׂ֜וֹת כַּדָּבָ֥ר;הַזֶּ֖ה הָרָ֛ע בְּקִרְבֶּֽךָ
التثنية 28: 51
Deu.28.51
فَتَأْكُلُ ثَمَرَةَ بَهَائِمِكَ وَثَمَرَةَ أَرْضِكَ حَتَّى تَهْلِكَ، وَلاَ تُبْقِي لَكَ قَمْحًا وَلاَ خَمْرًا وَلاَ زَيْتًا، وَلاَ نِتَاجَ بَقَرِكَ وَلاَ إِنَاثَ غَنَمِكَ، حَتَّى تُفْنِيَكَ.
וְ֠אָכַל פְּרִ֨י בְהֶמְתְּךָ֥ וּפְרִֽי אַדְמָתְךָ֮ עַ֣ד הִשָּֽׁמְדָךְ֒ לֹֽא יַשְׁאִ֜יר לְךָ֗ דָּגָן֙ תִּיר֣וֹשׁ וְיִצְהָ֔ר שְׁגַ֥ר אֲלָפֶ֖יךָ וְעַשְׁתְּרֹ֣ת צֹאנֶ֑ךָ עַ֥ד הַאֲבִיד֖וֹ;אֹתָֽךְ
التثنية 28: 55
Deu.28.55
بِأَنْ يُعْطِيَ أَحَدَهُمْ مِنْ لَحْمِ بَنِيهِ الَّذِي يَأْكُلُهُ، لأَنَّهُ لَمْ يُبْقَ لَهُ شَيْءٌ فِي الْحِصَارِ وَالضِّيقَةِ الَّتِي يُضَايِقُكَ عَدُوُّكَ فِي جَمِيعِ أَبْوَابِكَ.
מִתֵּ֣ת;לְאַחַ֣ד מֵהֶ֗ם מִבְּשַׂ֤ר בָּנָיו֙ אֲשֶׁ֣ר יֹאכֵ֔ל מִבְּלִ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ כֹּ֑ל בְּמָצוֹר֙ וּבְמָצ֔וֹק אֲשֶׁ֨ר יָצִ֥יק;לְךָ֛ אֹיִבְךָ֖ בְּכָל שְׁעָרֶֽיךָ
التثنية 28: 62
Deu.28.62
فَتَبْقَوْنَ نَفَرًا قَلِيلاً عِوَضَ مَا كُنْتُمْ كَنُجُومِ السَّمَاءِ فِي الْكَثْرَةِ، لأَنَّكَ لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِكَ.
וְנִשְׁאַרְתֶּם֙ בִּמְתֵ֣י מְעָ֔ט תַּ֚חַת אֲשֶׁ֣ר הֱיִיתֶ֔ם כְּכוֹכְבֵ֥י הַשָּׁמַ֖יִם לָרֹ֑ב כִּי לֹ֣א שָׁמַ֔עְתָּ בְּק֖וֹל יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ
يشوع 8: 17
Jos.8.17
وَلَمْ يَبْقَ فِي عَايٍ أَوْ فِي بَيْتِ إِيل رَجُلٌ لَمْ يَخْرُجْ وَرَاءَ إِسْرَائِيلَ. فَتَرَكُوا الْمَدِينَةَ مَفْتُوحَةً وَسَعَوْا وَرَاءَ إِسْرَائِيلَ.
וְלֹֽא נִשְׁאַ֣ר בָּעַי֙ וּבֵ֣ית אֵ֔ל אִ֗ישׁ לֹֽא יָצְא֖וּ אַחֲרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּעַזְב֤וּ הָעִיר֙ פְּתוּחָ֔ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל