שָׁאוּל (H7586) - Shâʼûwl | معجم سترونغ العبري

صموئيل الثاني 2: 8 2Sa.2.8

وَأَمَّا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ، رَئِيسُ جَيْشِ شَاوُلَ، فَأَخَذَ إِيشْبُوشَثَ بْنَ شَاوُلَ وَعَبَرَ بِهِ إِلَى مَحَنَايِمَ،

וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר שַׂר צָבָ֖א לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח בֹּ֙שֶׁת֙;אִ֥ישׁ בֶּן שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם

صموئيل الثاني 2: 8 2Sa.2.8

وَأَمَّا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ، رَئِيسُ جَيْشِ شَاوُلَ، فَأَخَذَ إِيشْبُوشَثَ بْنَ شَاوُلَ وَعَبَرَ بِهِ إِلَى مَحَنَايِمَ،

וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר שַׂר צָבָ֖א לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח בֹּ֙שֶׁת֙;אִ֥ישׁ בֶּן שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם

صموئيل الثاني 2: 10 2Sa.2.10

وَكَانَ إِيشْبُوشَثُ بْنُ شَاوُلَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَمَلَكَ سَنَتَيْنِ. وَأَمَّا بَيْتُ يَهُوذَا فَإِنَّمَا اتَّبَعُوا دَاوُدَ.

אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֗וּל בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בְּמָלְכוֹ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל מָלָ֑ךְ וּשְׁתַּ֥יִם;שָׁנִ֖ים אַ֚ךְ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה הָי֖וּ אַחֲרֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 2: 12 2Sa.2.12

وَخَرَجَ أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ وَعَبِيدُ إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ مِنْ مَحَنَايِمَ إِلَى جِبْعُونَ.

וַיֵּצֵא֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר וְעַבְדֵ֖י אִֽישׁ;בֹּ֣שֶׁת בֶּן שָׁא֑וּל מִֽמַּחֲנַ֖יִם גִּבְעֽוֹנָה

صموئيل الثاني 2: 15 2Sa.2.15

فَقَامُوا وَعَبَرُوا بِالْعَدَدِ، اثْنَا عَشَرَ لأَجْلِ بَنْيَامِينَ وَإِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ، وَاثْنَا عَشَرَ مِنْ عَبِيدِ دَاوُدَ.

וַיָּקֻ֖מוּ וַיַּעַבְר֣וּ בְמִסְפָּ֑ר שְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר לְבִנְיָמִ֗ן וּלְאִ֥ישׁ;בֹּ֙שֶׁת֙ בֶּן שָׁא֔וּל וּשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מֵעַבְדֵ֥י דָוִֽד

صموئيل الثاني 3: 1 2Sa.3.1

وَكَانَتِ الْحَرْبُ طَوِيلَةً بَيْنَ بَيْتِ شَاوُلَ وَبَيْتِ دَاوُدَ، وَكَانَ دَاوُدُ يَذْهَبُ يَتَقَوَّى، وَبَيْتُ شَاوُلَ يَذْهَبُ يَضْعُفُ.

וַתְּהִ֤י הַמִּלְחָמָה֙ אֲרֻכָּ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְדָוִד֙ הֹלֵ֣ךְ וְחָזֵ֔ק וּבֵ֥ית שָׁא֖וּל הֹלְכִ֥ים וְדַלִּֽים

صموئيل الثاني 3: 1 2Sa.3.1

وَكَانَتِ الْحَرْبُ طَوِيلَةً بَيْنَ بَيْتِ شَاوُلَ وَبَيْتِ دَاوُدَ، وَكَانَ دَاوُدُ يَذْهَبُ يَتَقَوَّى، وَبَيْتُ شَاوُلَ يَذْهَبُ يَضْعُفُ.

וַתְּהִ֤י הַמִּלְחָמָה֙ אֲרֻכָּ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וְדָוִד֙ הֹלֵ֣ךְ וְחָזֵ֔ק וּבֵ֥ית שָׁא֖וּל הֹלְכִ֥ים וְדַלִּֽים

صموئيل الثاني 3: 6 2Sa.3.6

وَكَانَ فِي وُقُوعِ الْحَرْبِ بَيْنَ بَيْتِ شَاوُلَ وَبَيْتِ دَاوُدَ، أَنَّ أَبْنَيْرَ تَشَدَّدَ لأَجْلِ بَيْتِ شَاوُلَ.

וַיְהִ֗י בִּֽהְיוֹת֙ הַמִּלְחָמָ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל בֵּ֣ית דָּוִ֑ד הָיָ֥ה וְאַבְנֵ֛ר מִתְחַזֵּ֖ק בְּבֵ֥ית שָׁאֽוּל

صموئيل الثاني 3: 6 2Sa.3.6

وَكَانَ فِي وُقُوعِ الْحَرْبِ بَيْنَ بَيْتِ شَاوُلَ وَبَيْتِ دَاوُدَ، أَنَّ أَبْنَيْرَ تَشَدَّدَ لأَجْلِ بَيْتِ شَاوُلَ.

וַיְהִ֗י בִּֽהְיוֹת֙ הַמִּלְחָמָ֔ה בֵּ֚ין בֵּ֣ית שָׁא֔וּל בֵּ֣ית דָּוִ֑ד הָיָ֥ה וְאַבְנֵ֛ר מִתְחַזֵּ֖ק בְּבֵ֥ית שָׁאֽוּל

صموئيل الثاني 3: 7 2Sa.3.7

وَكَانَتْ لِشَاوُلَ سُرِّيَّةٌ اسْمُهَا رِصْفَةُ بِنْتُ أَيَّةَ. فَقَالَ لأَبْنَيْرَ: لِمَاذَا دَخَلْتَ إِلَى سُرِّيَّةِ أَبِي.

וּלְשָׁא֣וּל פִּלֶ֔גֶשׁ וּשְׁמָ֖הּ רִצְפָּ֣ה בַת אַיָּ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;אַבְנֵ֔ר מַדּ֥וּעַ בָּ֖אתָה אֶל פִּילֶ֥גֶשׁ אָבִֽי

صموئيل الثاني 3: 8 2Sa.3.8

فَاغْتَاظَ أَبْنَيْرُ جِدًّا مِنْ كَلاَمِ إِيشْبُوشَثَ وَقَالَ: أَلَعَلِّي رَأْسُ كَلْبٍ لِيَهُوذَا. الْيَوْمَ أَصْنَعُ مَعْرُوفًا مَعَ بَيْتِ شَاوُلَ أَبِيكَ، مَعَ إِخْوَتِهِ وَمَعَ أَصْحَابِهِ، وَلَمْ أُسَلِّمْكَ لِيَدِ دَاوُدَ، وَتُطَالِبُنِي الْيَوْمَ بِإِثْمِ الْمَرْأَةِ.

וַיִּחַר֩ לְאַבְנֵ֨ר מְאֹ֜ד עַל דִּבְרֵ֣י אִֽישׁ;בֹּ֗שֶׁת וַיֹּ֙אמֶר֙ אָנֹ֘כִי֮ הֲרֹ֨אשׁ כֶּ֥לֶב לִֽיהוּדָה֒ הַיּ֨וֹם אֶֽעֱשֶׂה חֶ֜סֶד עִם בֵּ֣ית שָׁא֣וּל אָבִ֗יךָ אֶל אֶחָיו֙ וְאֶל מֵ֣רֵעֵ֔הוּ וְלֹ֥א הִמְצִיתִ֖ךָ בְּיַד דָּוִ֑ד וַתִּפְקֹ֥ד;עָלַ֛י הַיּֽוֹם עֲוֹ֥ן הָאִשָּׁ֖ה

صموئيل الثاني 3: 10 2Sa.3.10

لِنَقْلِ الْمَمْلَكَةِ مِنْ بَيْتِ شَاوُلَ، وَإِقَامَةِ كُرْسِيِّ دَاوُدَ عَلَى إِسْرَائِيلَ وَعَلَى يَهُوذَا مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ.

לְהַֽעֲבִ֥יר הַמַּמְלָכָ֖ה מִבֵּ֣ית שָׁא֑וּל וּלְהָקִ֞ים כִּסֵּ֣א דָוִ֗ד עַל יִשְׂרָאֵל֙ וְעַל יְהוּדָ֔ה מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֥ר;שָֽׁבַע

صموئيل الثاني 3: 13 2Sa.3.13

فَقَالَ: حَسَنًا. أَنَا أَقْطَعُ مَعَكَ عَهْدًا، إِلاَّ إِنِّي أَطْلُبُ مِنْكَ أَمْرًا وَاحِدًا، وَهُوَ أَنْ لاَ تَرَى وَجْهِي مَا لَمْ تَأْتِ أَوَّلاً بِمِيكَالَ بِنْتِ شَاوُلَ حِينَ تَأْتِي لِتَرَى وَجْهِي.

וַיֹּ֣אמֶר ט֔וֹב אֲנִ֕י אֶכְרֹ֥ת אִתְּךָ֖ בְּרִ֑ית אַ֣ךְ אָנֹכִי֩ שֹׁאֵ֨ל מֵאִתְּךָ֤ דָּבָ֣ר אֶחָ֡ד לֵאמֹר֙ לֹא תִרְאֶ֣ה פָּנַ֔י כִּ֣י;אִם הֱבִיאֲךָ֗ לִפְנֵ֣י מִיכַ֣ל בַּת שָׁא֔וּל בְּבֹאֲךָ֖ לִרְא֥וֹת פָּנָֽי

صموئيل الثاني 3: 14 2Sa.3.14

وَأَرْسَلَ دَاوُدُ رُسُلاً إِلَى إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ يَقُولُ: أَعْطِنِي امْرَأَتِي مِيكَالَ الَّتِي خَطَبْتُهَا لِنَفْسِي بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל אִֽישׁ;בֹּ֥שֶׁת בֶּן שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר תְּנָ֤ה אִשְׁתִּי֙ מִיכַ֔ל אֲשֶׁר֙ אֵרַ֣שְׂתִּי לִ֔י בְּמֵאָ֖ה עָרְל֥וֹת פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الثاني 4: 1 2Sa.4.1

وَلَمَّا سَمِعَ ابْنُ شَاوُلَ أَنَّ أَبْنَيْرَ قَدْ مَاتَ فِي حَبْرُونَ، ارْتَخَتْ يَدَاهُ، وَارْتَاعَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ.

וַיִּשְׁמַ֣ע בֶּן שָׁא֗וּל כִּ֣י אַבְנֵר֙ מֵ֤ת בְּחֶבְר֔וֹן וַיִּרְפּ֖וּ יָדָ֑יו נִבְהָֽלוּ וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 4: 4 2Sa.4.4

وَكَانَ لِيُونَاثَانَ بْنِ شَاوُلَ ابْنٌ مَضْرُوبُ الرِّجْلَيْنِ، كَانَ ابْنَ خَمْسِ سِنِينٍ عِنْدَ مَجِيءِ خَبَرِ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ مِنْ يَزْرَعِيلَ، فَحَمَلَتْهُ مُرَبِّيَتُهُ وَهَرَبَتْ. وَلَمَّا كَانَتْ مُسْرِعَةً لِتَهْرُبَ وَقَعَ وَصَارَ أَعْرَجَ. وَاسْمُهُ مَفِيبُوشَثُ.

וְלִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן שָׁא֔וּל בֵּ֖ן נְכֵ֣ה רַגְלָ֑יִם בֶּן חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֣ים הָיָ֡ה בְּבֹ֣א שְׁמֻעַת֩ שָׁא֨וּל וִיהֽוֹנָתָ֜ן מִֽיִּזְרְעֶ֗אל וַתִּשָּׂאֵ֤הוּ אֹֽמַנְתּוֹ֙ וַתָּנֹ֔ס וַיְהִ֞י בְּחָפְזָ֥הּ לָנ֛וּס וַיִּפֹּ֥ל וַיִּפָּסֵ֖חַ וּשְׁמ֥וֹ מְפִיבֹֽשֶׁת

صموئيل الثاني 4: 4 2Sa.4.4

وَكَانَ لِيُونَاثَانَ بْنِ شَاوُلَ ابْنٌ مَضْرُوبُ الرِّجْلَيْنِ، كَانَ ابْنَ خَمْسِ سِنِينٍ عِنْدَ مَجِيءِ خَبَرِ شَاوُلَ وَيُونَاثَانَ مِنْ يَزْرَعِيلَ، فَحَمَلَتْهُ مُرَبِّيَتُهُ وَهَرَبَتْ. وَلَمَّا كَانَتْ مُسْرِعَةً لِتَهْرُبَ وَقَعَ وَصَارَ أَعْرَجَ. وَاسْمُهُ مَفِيبُوشَثُ.

וְלִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן שָׁא֔וּל בֵּ֖ן נְכֵ֣ה רַגְלָ֑יִם בֶּן חָמֵ֣שׁ שָׁנִ֣ים הָיָ֡ה בְּבֹ֣א שְׁמֻעַת֩ שָׁא֨וּל וִיהֽוֹנָתָ֜ן מִֽיִּזְרְעֶ֗אל וַתִּשָּׂאֵ֤הוּ אֹֽמַנְתּוֹ֙ וַתָּנֹ֔ס וַיְהִ֞י בְּחָפְזָ֥הּ לָנ֛וּס וַיִּפֹּ֥ל וַיִּפָּסֵ֖חַ וּשְׁמ֥וֹ מְפִיבֹֽשֶׁת

صموئيل الثاني 4: 8 2Sa.4.8

وَأَتَيَا بِرَأْسِ إِيشْبُوشَثَ إِلَى دَاوُدَ إِلَى حَبْرُونَ، وَقَالاَ لِلْمَلِكِ: هُوَذَا رَأْسُ إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ عَدُوِّكَ الَّذِي كَانَ يَطْلُبُ نَفْسَكَ. وَقَدْ أَعْطَى الرَّبُّ لِسَيِّدِي الْمَلِكِ انْتِقَامًا فِي هذَا الْيَوْمِ مِنْ شَاوُلَ وَمِنْ نَسْلِهِ.

וַ֠יָּבִאוּ רֹ֨אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֥שֶׁת אֶל דָּוִד֮ אֶל חֶבְרוֹן֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ הִנֵּֽה רֹ֣אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֗שֶׁת בֶּן שָׁאוּל֙ אֹֽיִבְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר בִּקֵּ֖שׁ נַפְשֶׁ֑ךָ וַיִּתֵּ֣ן יְ֠הוָה לַֽאדֹנִ֨י הַמֶּ֤לֶךְ נְקָמוֹת֙ הַיּ֣וֹם;הַזֶּ֔ה מִשָּׁא֖וּל וּמִזַּרְעֽוֹ

صموئيل الثاني 4: 8 2Sa.4.8

وَأَتَيَا بِرَأْسِ إِيشْبُوشَثَ إِلَى دَاوُدَ إِلَى حَبْرُونَ، وَقَالاَ لِلْمَلِكِ: هُوَذَا رَأْسُ إِيشْبُوشَثَ بْنِ شَاوُلَ عَدُوِّكَ الَّذِي كَانَ يَطْلُبُ نَفْسَكَ. وَقَدْ أَعْطَى الرَّبُّ لِسَيِّدِي الْمَلِكِ انْتِقَامًا فِي هذَا الْيَوْمِ مِنْ شَاوُلَ وَمِنْ نَسْلِهِ.

וַ֠יָּבִאוּ רֹ֨אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֥שֶׁת אֶל דָּוִד֮ אֶל חֶבְרוֹן֒ וַיֹּֽאמְרוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ הִנֵּֽה רֹ֣אשׁ אִֽישׁ;בֹּ֗שֶׁת בֶּן שָׁאוּל֙ אֹֽיִבְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר בִּקֵּ֖שׁ נַפְשֶׁ֑ךָ וַיִּתֵּ֣ן יְ֠הוָה לַֽאדֹנִ֨י הַמֶּ֤לֶךְ נְקָמוֹת֙ הַיּ֣וֹם;הַזֶּ֔ה מִשָּׁא֖וּל וּמִזַּרְעֽוֹ

صموئيل الثاني 4: 10 2Sa.4.10

إِنَّ الَّذِي أَخْبَرَنِي قَائِلاً: هُوَذَا قَدْ مَاتَ شَاوُلُ، وَكَانَ فِي عَيْنَيْ نَفْسِهِ كَمُبَشِّرٍ، قَبَضْتُ عَلَيْهِ وَقَتَلْتُهُ فِي صِقْلَغَ. ذلِكَ أَعْطَيْتُهُ بِشَارَةً.

כִּ֣י הַמַּגִּיד֩;לִ֨י לֵאמֹ֜ר הִנֵּה מֵ֣ת שָׁא֗וּל וְהֽוּא;הָיָ֤ה בְּעֵינָ֔יו כִמְבַשֵּׂר֙ וָאֹחֲזָ֣ה ב֔וֹ וָאֶהְרְגֵ֖הוּ בְּצִֽקְלָ֑ג אֲשֶׁ֥ר לְתִתִּי;ל֖וֹ בְּשֹׂרָֽה

صموئيل الثاني 5: 2 2Sa.5.2

وَمُنْذُ أَمْسِ وَمَا قَبْلَهُ، حِينَ كَانَ شَاوُلُ مَلِكًا عَلَيْنَا، قَدْ كُنْتَ أَنْتَ تُخْرِجُ وَتُدْخِلُ إِسْرَائِيلَ. وَقَدْ قَالَ لَكَ الرَّبُّ: أَنْتَ تَرْعَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، وَأَنْتَ تَكُونُ رَئِيسًا عَلَى إِسْرَائِيلَ.

גַּם אֶתְמ֣וֹל גַּם שִׁלְשׁ֗וֹם בִּהְי֨וֹת שָׁא֥וּל מֶ֙לֶךְ֙ עָלֵ֔ינוּ הָיִ֛יתָ אַתָּ֗ה הַמּוֹצִ֥יא וְהַמֵּבִ֖יא יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֨אמֶר לְךָ֗ יְהוָ֜ה אַתָּ֨ה תִרְעֶ֤ה עַמִּי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל וְאַתָּ֛ה תִּהְיֶ֥ה לְנָגִ֖יד עַל יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الثاني 6: 16 2Sa.6.16

وَلَمَّا دَخَلَ تَابُوتُ الرَّبِّ مَدِينَةَ دَاوُدَ، أَشْرَفَتْ مِيكَالُ بِنْتُ شَاوُلَ مِنَ الْكُوَّةِ وَرَأَتِ الْمَلِكَ دَاوُدَ يَطْفُرُ وَيَرْقُصُ أَمَامَ الرَّبِّ، فَاحْتَقَرَتْهُ فِي قَلْبِهَا.

וְהָיָה֙ בָּ֖א אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה עִ֣יר דָּוִ֑ד נִשְׁקְפָ֣ה וּמִיכַ֨ל בַּת שָׁא֜וּל בְּעַ֣ד הַחַלּ֗וֹן וַתֵּ֨רֶא הַמֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ מְפַזֵּ֤ז וּמְכַרְכֵּר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתִּ֥בֶז;ל֖וֹ בְּלִבָּֽהּ

صموئيل الثاني 6: 20 2Sa.6.20

وَرَجَعَ دَاوُدُ لِيُبَارِكَ بَيْتَهُ. فَخَرَجَتْ مِيكَالُ بِنْتُ شَاوُلَ لاسْتِقْبَالِ دَاوُدَ، وَقَالَتْ: مَا كَانَ أَكْرَمَ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ الْيَوْمَ، حَيْثُ تَكَشَّفَ الْيَوْمَ فِي أَعْيُنِ إِمَاءِ عَبِيدِهِ كَمَا يَتَكَشَّفُ أَحَدُ السُّفَهَاءِ.

וַיָּ֥שָׁב דָּוִ֖ד לְבָרֵ֣ךְ בֵּית֑וֹ וַתֵּצֵ֞א מִיכַ֤ל בַּת שָׁאוּל֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וַתֹּ֗אמֶר מַה נִּכְבַּ֨ד מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל הַיּ֜וֹם אֲשֶׁ֨ר נִגְלָ֤ה הַיּוֹם֙ לְעֵינֵ֨י אַמְה֣וֹת עֲבָדָ֔יו כְּהִגָּל֥וֹת;נִגְל֖וֹת אַחַ֥ד הָרֵקִֽים

صموئيل الثاني 6: 23 2Sa.6.23

وَلَمْ يَكُنْ لِمِيكَالَ بِنْتِ شَاوُلَ وَلَدٌ إِلَى يَوْمِ مَوْتِهَا.

לֹֽא הָ֥יָה וּלְמִיכַל֙ בַּת שָׁא֔וּל יָ֑לֶד עַ֖ד י֥וֹם מוֹתָֽהּ

صموئيل الثاني 7: 15 2Sa.7.15

وَلكِنَّ رَحْمَتِي لاَ تُنْزَعُ مِنْهُ كَمَا نَزَعْتُهَا مِنْ شَاوُلَ الَّذِي أَزَلْتُهُ مِنْ أَمَامِكَ.

וְחַסְדִּ֖י לֹא יָס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ כַּאֲשֶׁ֤ר הֲסִרֹ֙תִי֙ מֵעִ֣ם שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר הֲסִרֹ֖תִי מִלְּפָנֶֽיךָ

صموئيل الثاني 9: 1 2Sa.9.1

وَقَالَ دَاوُدُ: هَلْ يُوجَدُ بَعْدُ أَحَدٌ قَدْ بَقِيَ مِنْ بَيْتِ شَاوُلَ، فَأَصْنَعَ مَعَهُ مَعْرُوفًا مِنْ أَجْلِ يُونَاثَانَ.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד הֲכִ֣י יֶשׁ ע֔וֹד אֲשֶׁ֥ר נוֹתַ֖ר לְבֵ֣ית שָׁא֑וּל וְאֶעֱשֶׂ֤ה עִמּוֹ֙ חֶ֔סֶד בַּעֲב֖וּר יְהוֹנָתָֽן

صموئيل الثاني 9: 2 2Sa.9.2

وَكَانَ لِبَيْتِ شَاوُلَ عَبْدٌ اسْمُهُ صِيبَا، فَاسْتَدْعَوْهُ إِلَى دَاوُدَ، وَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ: أَأَنْتَ صِيبَا. فَقَالَ: عَبْدُكَ.

וּלְבֵ֨ית שָׁא֥וּל עֶ֙בֶד֙ וּשְׁמ֣וֹ צִיבָ֔א וַיִּקְרְאוּ;ל֖וֹ אֶל דָּוִ֑ד וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֛יו הַמֶּ֧לֶךְ הַאַתָּ֥ה צִיבָ֖א וַיֹּ֥אמֶר עַבְדֶּֽךָ

صموئيل الثاني 9: 3 2Sa.9.3

فَقَالَ الْمَلِكُ: أَلاَ يُوجَدُ بَعْدُ أَحَدٌ لِبَيْتِ شَاوُلَ فَأَصْنَعَ مَعَهُ إِحْسَانَ اللهِ. فَقَالَ صِيبَا لِلْمَلِكِ: بَعْدُ ابْنٌ لِيُونَاثَانَ أَعْرَجُ الرِّجْلَيْنِ.

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֗לֶךְ הַאֶ֨פֶס ע֥וֹד אִישׁ֙ לְבֵ֣ית שָׁא֔וּל וְאֶעֱשֶׂ֥ה עִמּ֖וֹ חֶ֣סֶד אֱלֹהִ֑ים וַיֹּ֤אמֶר צִיבָא֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ ע֛וֹד בֵּ֥ן לִיהוֹנָתָ֖ן נְכֵ֥ה רַגְלָֽיִם

صموئيل الثاني 9: 6 2Sa.9.6

فَجَاءَ مَفِيبُوشَثُ بْنُ يُونَاثَانَ بْنِ شَاوُلَ إِلَى دَاوُدَ وَخَرَّ عَلَى وَجْهِهِ وَسَجَدَ، فَقَالَ دَاوُدُ: يَا مَفِيبُوشَثُ. فَقَالَ: هأَنَذَا عَبْدُكَ.

וַ֠יָּבֹא מְפִיבֹ֨שֶׁת בֶּן יְהוֹנָתָ֤ן בֶּן שָׁאוּל֙ אֶל דָּוִ֔ד וַיִּפֹּ֥ל עַל פָּנָ֖יו וַיִּשְׁתָּ֑חוּ וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ מְפִיבֹ֔שֶׁת וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּ֥ה עַבְדֶּֽךָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (390 آية)