קִנְאָה (H7068) - qinʼâh | معجم سترونغ العبري

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 15 Num.5.15

يَأْتِي الرَّجُلُ بَامْرَأَتِهِ إِلَى الْكَاهِنِ، وَيَأْتِي بِقُرْبَانِهَا مَعَهَا: عُشْرِ الإِيفَةِ مِنْ طَحِينِ شَعِيرٍ، لاَ يَصُبُّ عَلَيْهِ زَيْتًا وَلاَ يَجْعَلُ عَلَيْهِ لُبَانًا، لأَنَّهُ تَقْدِمَةُ غَيْرَةٍ، تَقْدِمَةُ تَذْكَارٍ تُذَكِّرُ ذَنْبًا.

וְהֵבִ֨יא הָאִ֣ישׁ אִשְׁתּוֹ֮ אֶל הַכֹּהֵן֒ וְהֵבִ֤יא קָרְבָּנָהּ֙ עָלֶ֔יהָ עֲשִׂירִ֥ת הָאֵיפָ֖ה קֶ֣מַח שְׂעֹרִ֑ים לֹֽא יִצֹ֨ק עָלָ֜יו שֶׁ֗מֶן וְלֹֽא יִתֵּ֤ן עָלָיו֙ לְבֹנָ֔ה כִּֽי מִנְחַ֤ת קְנָאֹת֙ מִנְחַ֥ת זִכָּר֖וֹן מַזְכֶּ֥רֶת עָוֹֽן

العدد 5: 18 Num.5.18

وَيُوقِفُ الْكَاهِنُ الْمَرْأَةَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَكْشِفُ رَأْسَ الْمَرْأَةِ، وَيَجْعَلُ فِي يَدَيْهَا تَقْدِمَةَ التَّذْكَارِ الَّتِي هِيَ تَقْدِمَةُ الْغَيْرَةِ، وَفِي يَدِ الْكَاهِنِ يَكُونُ مَاءُ اللَّعْنَةِ الْمُرُّ.

וְהֶעֱמִ֨יד הַכֹּהֵ֥ן הָאִשָּׁה֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ וּפָרַע֙ רֹ֣אשׁ הָֽאִשָּׁ֔ה וְנָתַ֣ן עַל כַּפֶּ֗יהָ מִנְחַ֣ת הַזִּכָּר֔וֹן מִנְחַ֥ת קְנָאֹ֖ת הִ֑וא וּבְיַ֤ד הַכֹּהֵן֙ יִהְי֔וּ מֵ֥י הַמְאָֽרֲרִֽים הַמָּרִ֖ים

العدد 5: 25 Num.5.25

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ يَدِ الْمَرْأَةِ تَقْدِمَةَ الْغَيْرَةِ، وَيُرَدِّدُ التَّقْدِمَةَ أَمَامَ الرَّبِّ وَيُقَدِّمُهَا إِلَى الْمَذْبَحِ.

וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִיַּ֣ד הָֽאִשָּׁ֔ה מִנְחַ֣ת הַקְּנָאֹ֑ת וְהֵנִ֤יף הַמִּנְחָה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְהִקְרִ֥יב;אֹתָ֖הּ אֶל הַמִּזְבֵּֽחַ

العدد 5: 29 Num.5.29

هذِهِ شَرِيعَةُ الْغَيْرَةِ، إِذَا زَاغَتِ امْرَأَةٌ مِنْ تَحْتِ رَجُلِهَا وَتَنَجَّسَتْ،

זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַקְּנָאֹ֑ת אֲשֶׁ֨ר תִּשְׂטֶ֥ה אִשָּׁ֛ה תַּ֥חַת אִישָׁ֖הּ וְנִטְמָֽאָה

العدد 5: 30 Num.5.30

أَوْ إِذَا اعْتَرَى رَجُلاً رُوحُ غَيْرَةٍ فَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ، يُوقِفُ الْمَرْأَةَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَعْمَلُ لَهَا الْكَاهِنُ كُلَّ هذِهِ الشَّرِيعَةِ.

א֣וֹ אֲשֶׁ֨ר תַּעֲבֹ֥ר אִ֗ישׁ ר֥וּחַ קִנְאָ֖ה וְקִנֵּ֣א עָלָ֛יו אִשְׁתּ֑וֹ וְהֶעֱמִ֤יד הָֽאִשָּׁה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְעָ֤שָׂה לָהּ֙ הַכֹּהֵ֔ן כָּל הַזֹּֽאת הַתּוֹרָ֖ה

العدد 25: 11 Num.25.11

فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ بْنِ هَارُونَ الْكَاهِنُِ قَدْ رَدَّ سَخَطِي عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِكَوْنِهِ غَارَ غَيْرَتِي فِي وَسَطِهِمْ حَتَّى لَمْ أُفْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِغَيْرَتِي.

פִּֽינְחָ֨ס בֶּן אֶלְעָזָ֜ר בֶּן אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֗ן הֵשִׁ֤יב חֲמָתִי֙ מֵעַ֣ל בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל בְּקַנְא֥וֹ קִנְאָתִ֖י בְּתוֹכָ֑ם וְלֹא כִלִּ֥יתִי בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בְּקִנְאָתִֽי

العدد 25: 11 Num.25.11

فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ بْنِ هَارُونَ الْكَاهِنُِ قَدْ رَدَّ سَخَطِي عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِكَوْنِهِ غَارَ غَيْرَتِي فِي وَسَطِهِمْ حَتَّى لَمْ أُفْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِغَيْرَتِي.

פִּֽינְחָ֨ס בֶּן אֶלְעָזָ֜ר בֶּן אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֗ן הֵשִׁ֤יב חֲמָתִי֙ מֵעַ֣ל בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל בְּקַנְא֥וֹ קִנְאָתִ֖י בְּתוֹכָ֑ם וְלֹא כִלִּ֥יתִי בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בְּקִנְאָתִֽי

التثنية 29: 20 Deu.29.20

لاَ يَشَاءُ الرَّبُّ أَنْ يَرْفَقَ بِهِ، بَلْ يُدَخِّنُ حِينَئِذٍ غَضَبُ الرَّبِّ وَغَيْرَتُهُ عَلَى ذلِكَ الرَّجُلِ، فَتَحِلُّ عَلَيْهِ كُلُّ اللَّعَنَاتِ الْمَكْتُوبَةِ فِي هذَا الْكِتَابِ، وَيَمْحُو الرَّبُّ اسْمَهُ مِنْ تَحْتِ السَمَاءِ.

לֹא יֹאבֶ֣ה יְהוָה֮ סְלֹ֣חַֽ לוֹ֒ כִּ֣י יֶעְשַׁ֨ן אָ֠ז אַף יְהוָ֤ה וְקִנְאָתוֹ֙ הַה֔וּא בָּאִ֣ישׁ וְרָ֤בְצָה בּוֹ֙ כָּל הָ֣אָלָ֔ה הַכְּתוּבָ֖ה הַזֶּ֑ה בַּסֵּ֣פֶר וּמָחָ֤ה יְהוָה֙ שְׁמ֔וֹ מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָֽיִם

الملوك الثاني 10: 16 2Ki.10.16

وَقَالَ: هَلُمَّ مَعِي وَانْظُرْ غَيْرَتِي لِلرَّبِّ. وَأَرْكَبَهُ مَعَهُ فِي مَرْكَبَتِهِ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ לְכָ֣ה אִתִּ֔י וּרְאֵ֖ה בְּקִנְאָתִ֣י לַיהוָ֑ה וַיַּרְכִּ֥בוּ אֹת֖וֹ בְּרִכְבּֽוֹ

الملوك الثاني 19: 31 2Ki.19.31

لأَنَّهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ تَخْرُجُ الْبَقِيَّةُ، وَالنَّاجُونَ مِنْ جَبَلِ صِهْيَوْنَ. غَيْرَةُ رَبِّ الْجُنُودِ تَصْنَعُ هذَا.

כִּ֤י מִירוּשָׁלִַ֙ם֙ תֵּצֵ֣א שְׁאֵרִ֔ית וּפְלֵיטָ֖ה מֵהַ֣ר צִיּ֑וֹן קִנְאַ֛ת יְהוָ֥הצְבָא֖וֹת תַּֽעֲשֶׂה זֹּֽאת

أيوب 5: 2 Job.5.2

لأَنَّ الْغَيْظَ يَقْتُلُ الْغَبِيَّ، وَالْغَيْرَةَ تُمِيتُ الأَحْمَقَ.

כִּֽי כָּ֑עַשׂ יַהֲרָג לֶֽ֭אֱוִיל קִנְאָֽה תָּמִ֥ית וּ֝פֹתֶ֗ה

المزامير 69: 9 Psa.69.9

لأَنَّ غَيْرَةَ بَيْتِكَ أَكَلَتْنِي، وَتَعْيِيرَاتِ مُعَيِّرِيكَ وَقَعَتْ عَلَيَّ.

כִּֽי קִנְאַ֣ת בֵּיתְךָ֣ אֲכָלָ֑תְנִי וְחֶרְפּ֥וֹת ח֝וֹרְפֶ֗יךָ נָפְל֥וּ עָלָֽי

المزامير 79: 5 Psa.79.5

إِلَى مَتَى يَا رَبُّ تَغْضَبُ كُلَّ الْغَضَبِ، وَتَتَّقِدُ كَالنَّارِ غَيْرَتُكَ.

עַד מָ֣ה יְ֭הוָה תֶּאֱנַ֣ף לָנֶ֑צַח תִּבְעַ֥ר כְּמוֹ;אֵ֝֗שׁ קִנְאָתֶֽךָ

المزامير 119: 139 Psa.119.139

أَهْلَكَتْنِي غَيْرَتِي، لأَنَّ أَعْدَائِي نَسُوا كَلاَمَكَ.

צִמְּתַ֥תְנִי קִנְאָתִ֑י כִּֽי צָרָֽי שָׁכְח֖וּ דְבָרֶ֣יךָ

الأمثال 6: 34 Pro.6.34

لأَنَّ الْغَيْرَةَ هِيَ حَمِيَّةُ الرَّجُلِ، فَلاَ يُشْفِقُ فِي يَوْمِ الانْتِقَامِ.

כִּֽי קִנְאָ֥ה חֲמַת גָּ֑בֶר וְלֹֽא יַ֝חְמ֗וֹל בְּי֣וֹם נָקָֽם

الأمثال 14: 30 Pro.14.30

حَيَاةُ الْجَسَدِ هُدُوءُ الْقَلْبِ، وَنَخْرُ الْعِظَامِ الْحَسَدُ.

חַיֵּ֣י בְ֭שָׂרִים מַרְפֵּ֑א לֵ֣ב וּרְקַ֖ב עֲצָמ֣וֹת קִנְאָֽה

الأمثال 27: 4 Pro.27.4

اَلْغَضَبُ قَسَاوَةٌ وَالسَّخَطُ جُرَافٌ، وَمَنْ يَقِفُ قُدَّامَ الْحَسَدِ.

אָ֑ף אַכְזְרִיּ֣וּת חֵ֭מָה וְשֶׁ֣טֶף וּמִ֥י יַ֝עֲמֹד לִפְנֵ֥י קִנְאָֽה

الجامعة 4: 4 Ecc.4.4

وَرَأَيْتُ كُلَّ التَّعَبِ وَكُلَّ فَلاَحِ عَمَل أَنَّهُ حَسَدُ الإِنْسَانِ مِنْ قَرِيبِهِ. وَهذَا أَيْضًا بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְרָאִ֨יתִֽי;אֲנִ֜י כָּל עָמָ֗ל כָּל כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י;הִ֥יא קִנְאַת אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ זֶ֥ה גַּם הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

نشيد الأنشاد 8: 6 Sng.8.6

اِجْعَلْنِي كَخَاتِمٍ عَلَى قَلْبِكَ، كَخَاتِمٍ عَلَى سَاعِدِكَ. لأَنَّ الْمَحَبَّةَ قَوِيَّةٌ كَالْمَوْتِ. الْغَيْرَةُ قَاسِيَةٌ كَالْهَاوِيَةِ. لَهِيبُهَا لَهِيبُ نَارِ لَظَى الرَّبِّ.

שִׂימֵ֨נִי כַֽחוֹתָ֜ם עַל לִבֶּ֗ךָ כַּֽחוֹתָם֙ עַל זְרוֹעֶ֔ךָ כִּֽי אַהֲבָ֔ה עַזָּ֤ה כַמָּ֙וֶת֙ קִנְאָ֑ה קָשָׁ֥ה כִשְׁא֖וֹל רְשָׁפֶ֕יהָ רִשְׁפֵּ֕י אֵ֖שׁ שַׁלְהֶ֥בֶתְיָֽה

إشعياء 9: 7 Isa.9.7

لِنُمُوِّ رِيَاسَتِهِ، وَلِلسَّلاَمِ لاَ نِهَايَةَ عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ وَعَلَى مَمْلَكَتِهِ، لِيُثَبِّتَهَا وَيَعْضُدَهَا بِالْحَقِّ وَالْبِرِّ، مِنَ الآنَ إِلَى الأَبَدِ. غَيْرَةُ رَبِّ الْجُنُودِ تَصْنَعُ هذَا.

לְמַרְבֵּ֨ה הַמִּשְׂרָ֜ה וּלְשָׁל֣וֹם אֵֽין קֵ֗ץ עַל כִּסֵּ֤א דָוִד֙ וְעַל מַמְלַכְתּ֔וֹ לְהָכִ֤ין;אֹתָהּ֙ וּֽלְסַעֲדָ֔הּ בְּמִשְׁפָּ֖ט וּבִצְדָקָ֑ה מֵעַתָּה֙ וְעַד עוֹלָ֔ם קִנְאַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת תַּעֲשֶׂה זֹּֽאת

إشعياء 11: 13 Isa.11.13

فَيَزُولُ حَسَدُ أَفْرَايِمَ، وَيَنْقَرِضُ الْمُضَايِقُونَ مِنْ يَهُوذَا. أَفْرَايِمُ لاَ يَحْسِدُ يَهُوذَا، وَيَهُوذَا لاَ يُضَايِقُ أَفْرَايِمَ.

וְסָ֙רָה֙ קִנְאַ֣ת אֶפְרַ֔יִם יִכָּרֵ֑תוּ וְצֹרְרֵ֥י יְהוּדָ֖ה אֶפְרַ֙יִם֙ לֹֽא יְקַנֵּ֣א יְהוּדָ֔ה וִֽיהוּדָ֖ה לֹֽא יָצֹ֥ר אֶפְרָֽיִם

إشعياء 26: 11 Isa.26.11

يَا رَبُّ، ارْتَفَعَتْ يَدُكَ وَلاَ يَرَوْنَ. يَرَوْنَ وَيَخْزَوْنَ مِنَ الْغَيْرَةِ عَلَى الشَّعْبِ وَتَأْكُلُهُمْ نَارُ أَعْدَائِكَ.

יְהוָ֛ה רָ֥מָה יָדְךָ֖ בַּל יֶחֱזָי֑וּן יֶחֱז֤וּ וְיֵבֹ֙שׁוּ֙ קִנְאַת עָ֔ם תֹאכְלֵֽם אֵ֖שׁ צָרֶ֥יךָ

إشعياء 37: 32 Isa.37.32

لأَنَّهُ مِنْ أُورُشَلِيمَ تَخْرُجُ بَقِيَّةٌ، وَنَاجُونَ مِنْ جَبَلِ صِهْيَوْنَ. غَيْرَةُ رَبِّ الْجُنُودِ تَصْنَعُ هذَا.

כִּ֤י מִירֽוּשָׁלִַ֙ם֙ תֵּצֵ֣א שְׁאֵרִ֔ית וּפְלֵיטָ֖ה מֵהַ֣ר צִיּ֑וֹן קִנְאַ֛ת יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת תַּֽעֲשֶׂה זֹּֽאת

إشعياء 42: 13 Isa.42.13

الرَّبُّ كَالْجَبَّارِ يَخْرُجُ. كَرَجُلِ حُرُوبٍ يُنْهِضُ غَيْرَتَهُ. يَهْتِفُ وَيَصْرُخُ وَيَقْوَى عَلَى أَعْدَائِهِ.

יְהוָה֙ כַּגִּבּ֣וֹר יֵצֵ֔א כְּאִ֥ישׁ מִלְחָמ֖וֹת יָעִ֣יר קִנְאָ֑ה יָרִ֙יעַ֙ אַף;יַצְרִ֔יחַ יִתְגַּבָּֽר עַל אֹיְבָ֖יו

إشعياء 59: 17 Isa.59.17

فَلَبِسَ الْبِرَّ كَدِرْعٍ، وَخُوذَةَ الْخَلاَصِ عَلَى رَأْسِهِ. وَلَبِسَ ثِيَابَ الانْتِقَامِ كَلِبَاسٍ، وَاكْتَسَى بِالْغَيْرَةِ كَرِدَاءٍ.

וַיִּלְבַּ֤שׁ צְדָקָה֙ כַּשִּׁרְיָ֔ן וְכ֥וֹבַע יְשׁוּעָ֖ה בְּרֹאשׁ֑וֹ וַיִּלְבַּ֞שׁ בִּגְדֵ֤י נָקָם֙ תִּלְבֹּ֔שֶׁת וַיַּ֥עַט קִנְאָֽה כַּמְעִ֖יל

إشعياء 63: 15 Isa.63.15

تَطَلَّعْ مِنَ السَّمَاوَاتِ وَانْظُرْ مِنْ مَسْكَنِ قُدْسِكَ وَمَجْدِكَ: أَيْنَ غَيْرَتُكَ وَجَبَرُوتُكَ. زَفِيرُ أَحْشَائِكَ وَمَرَاحِمُكَ نَحْوِي امْتَنَعَتْ.

הַבֵּ֤ט מִשָּׁמַ֙יִם֙ וּרְאֵ֔ה מִזְּבֻ֥ל קָדְשְׁךָ֖ וְתִפְאַרְתֶּ֑ךָ אַיֵּ֤ה קִנְאָֽתְךָ֙ וּגְב֣וּרֹתֶ֔ךָ הֲמ֥וֹן מֵעֶ֛יךָ וְֽרַחֲמֶ֖יךָ אֵלַ֥י הִתְאַפָּֽקוּ

حزقيال 5: 13 Ezk.5.13

وَإِذَا تَمَّ غَضَبِي وَأَحْلَلْتُ سَخَطِي عَلَيْهِمْ وَتَشَفَّيْتُ، يَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ فِي غَيْرَتِي، إِذَا أَتْمَمْتُ سَخَطِي فِيهِمْ.

וְכָלָ֣ה אַפִּ֗י וַהֲנִחוֹתִ֧י חֲמָתִ֛י בָּ֖ם וְהִנֶּחָ֑מְתִּי וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בְּקִנְאָתִ֔י בְּכַלּוֹתִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽם

حزقيال 8: 3 Ezk.8.3

وَمَدَّ شِبْهَ يَدٍ وَأَخَذَنِي بِنَاصِيَةِ رَأْسِي، وَرَفَعَنِي رُوحٌ بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَأَتَى بِي فِي رُؤَى اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى مَدْخَلِ الْبَابِ الدَّاخِلِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشِّمَالِ، حَيْثُ مَجْلِسُ تِمْثَالِ الْغَيْرَةِ، الْمُهَيِّجِ الْغَيْرَةِ.

וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א;אֹתִ֣י ר֣וּחַ בֵּֽין הָאָ֣רֶץ הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים יְרוּשָׁלְַ֜מָה אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (42 آية)