קָנָא (H7065) - qânâʼ | معجم سترونغ العبري

فَكَانَ لَهُ مَوَاشٍ مِنَ الْغَنَمِ وَمَوَاشٍ مِنَ الْبَقَرِ وَعَبِيدٌ كَثِيرُونَ. فَحَسَدَهُ الْفِلِسْطِينِيُّونَ.

וַֽיְהִי ל֤וֹ מִקְנֵה צֹאן֙ וּמִקְנֵ֣ה בָקָ֔ר וַעֲבֻדָּ֖ה רַבָּ֑ה וַיְקַנְא֥וּ;אֹת֖וֹ פְּלִשְׁתִּֽים

فَلَمَّا رَأَتْ رَاحِيلُ أَنَّهَا لَمْ تَلِدْ لِيَعْقُوبَ، غَارَتْ رَاحِيلُ مِنْ أُخْتِهَا، وَقَالَتْ لِيَعْقُوبَ: هَبْ لِي بَنِينَ، وَإِلاَّ فَأَنَا أَمُوتُ..

וַתֵּ֣רֶא רָחֵ֗ל כִּ֣י לֹ֤א יָֽלְדָה֙ לְיַעֲקֹ֔ב וַתְּקַנֵּ֥א רָחֵ֖ל אֶֽל בַּאֲחֹתָ֑הּ וַתֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ הָֽבָה לִּ֣י בָנִ֔ים וְאִם;אַ֖יִן אָנֹֽכִי מֵתָ֥ה

التكوين 37: 11 Gen.37.11

فَحَسَدَهُ إِخْوَتُهُ، وَأَمَّا أَبُوهُ فَحَفِظَ الأَمْرَ.

וַיְקַנְאוּ;ב֖וֹ אֶחָ֑יו וְאָבִ֖יו שָׁמַ֥ר הַדָּבָֽר

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 14 Num.5.14

فَاعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ نَجِسَةٌ، أَوِ اعْتَرَاهُ رُوحُ الْغَيْرَةِ وَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ وَهِيَ لَيْسَتْ نَجِسَةً،

וְעָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָ֛ה וְקִנֵּ֥א עָלָ֧יו אִשְׁתּ֖וֹ וְהִ֣וא נִטְמָ֑אָה אוֹ עָבַ֨ר רֽוּחַ קִנְאָה֙ וְקִנֵּ֣א עָלָ֤יו אִשְׁתּ֔וֹ וְהִ֖יא לֹ֥א נִטְמָֽאָה

العدد 5: 30 Num.5.30

أَوْ إِذَا اعْتَرَى رَجُلاً رُوحُ غَيْرَةٍ فَغَارَ عَلَى امْرَأَتِهِ، يُوقِفُ الْمَرْأَةَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَيَعْمَلُ لَهَا الْكَاهِنُ كُلَّ هذِهِ الشَّرِيعَةِ.

א֣וֹ אֲשֶׁ֨ר תַּעֲבֹ֥ר אִ֗ישׁ ר֥וּחַ קִנְאָ֖ה וְקִנֵּ֣א עָלָ֛יו אִשְׁתּ֑וֹ וְהֶעֱמִ֤יד הָֽאִשָּׁה֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וְעָ֤שָׂה לָהּ֙ הַכֹּהֵ֔ן כָּל הַזֹּֽאת הַתּוֹרָ֖ה

العدد 11: 29 Num.11.29

فَقَالَ لَهُ مُوسَى: هَلْ تَغَارُ أَنْتَ لِي. يَا لَيْتَ كُلَّ شَعْبِ الرَّبِّ كَانُوا أَنْبِيَاءَ إِذَا جَعَلَ الرَّبُّ رُوحَهُ عَلَيْهِمْ.

וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ מֹשֶׁ֔ה הַֽמְקַנֵּ֥א אַתָּ֖ה לִ֑י וּמִ֨י;יִתֵּ֜ן כָּל עַ֤ם יְהוָה֙ נְבִיאִ֔ים כִּי יִתֵּ֧ן יְהוָ֛ה רוּח֖וֹ עֲלֵיהֶֽם

العدد 25: 11 Num.25.11

فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ بْنِ هَارُونَ الْكَاهِنُِ قَدْ رَدَّ سَخَطِي عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِكَوْنِهِ غَارَ غَيْرَتِي فِي وَسَطِهِمْ حَتَّى لَمْ أُفْنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِغَيْرَتِي.

פִּֽינְחָ֨ס בֶּן אֶלְעָזָ֜ר בֶּן אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֗ן הֵשִׁ֤יב חֲמָתִי֙ מֵעַ֣ל בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל בְּקַנְא֥וֹ קִנְאָתִ֖י בְּתוֹכָ֑ם וְלֹא כִלִּ֥יתִי בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בְּקִנְאָתִֽי

العدد 25: 13 Num.25.13

فَيَكُونُ لَهُ وَلِنَسْلِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِيثَاقَ كَهَنُوتٍ أَبَدِيٍّ، لأَجْلِ أَنَّهُ غَارَ ِللهِ وَكَفَّرَ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְהָ֤יְתָה לּוֹ֙ וּלְזַרְע֣וֹ אַחֲרָ֔יו בְּרִ֖ית כְּהֻנַּ֣ת עוֹלָ֑ם תַּ֗חַת אֲשֶׁ֤ר קִנֵּא֙ לֵֽאלֹהָ֔יו וַיְכַפֵּ֖ר עַל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

التثنية 32: 16 Deu.32.16

أَغَارُوهُ بِالأَجَانِبِ، وَأَغَاظُوهُ بِالأَرْجَاسِ.

יַקְנִאֻ֖הוּ בְּזָרִ֑ים יַכְעִיסֻֽהוּ בְּתוֹעֵבֹ֖ת

التثنية 32: 21 Deu.32.21

هُمْ أَغَارُونِي بِمَا لَيْسَ إِلهًا، أَغَاظُونِي بِأَبَاطِيلِهِمْ. فَأَنَا أُغِيرُهُمْ بِمَا لَيْسَ شَعْبًا، بِأُمَّةٍ غَبِيَّةٍ أُغِيظُهُمْ.

הֵ֚ם קִנְא֣וּנִי בְלֹא אֵ֔ל כִּעֲס֖וּנִי בְּהַבְלֵיהֶ֑ם וַאֲנִי֙ אַקְנִיאֵ֣ם בְּלֹא עָ֔ם בְּג֥וֹי נָבָ֖ל אַכְעִיסֵֽם

التثنية 32: 21 Deu.32.21

هُمْ أَغَارُونِي بِمَا لَيْسَ إِلهًا، أَغَاظُونِي بِأَبَاطِيلِهِمْ. فَأَنَا أُغِيرُهُمْ بِمَا لَيْسَ شَعْبًا، بِأُمَّةٍ غَبِيَّةٍ أُغِيظُهُمْ.

הֵ֚ם קִנְא֣וּנִי בְלֹא אֵ֔ל כִּעֲס֖וּנִי בְּהַבְלֵיהֶ֑ם וַאֲנִי֙ אַקְנִיאֵ֣ם בְּלֹא עָ֔ם בְּג֥וֹי נָבָ֖ל אַכְעִיסֵֽם

صموئيل الثاني 21: 2 2Sa.21.2

فَدَعَا الْمَلِكُ الْجِبْعُونِيِّينَ وَقَالَ لَهُمْ. وَالْجِبْعُونِيُّونَ لَيْسُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ بَلْ مِنْ بَقَايَا الأَمُورِيِّينَ، وَقَدْ حَلَفَ لَهُمْ بَنُو إِسْرَائِيلَ، وَطَلَبَ شَاوُلُ أَنْ يَقْتُلَهُمْ لأَجْلِ غَيْرَتِهِ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا.

וַיִּקְרָ֥א הַמֶּ֛לֶךְ לַגִּבְעֹנִ֖ים וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֑ם וְהַגִּבְעֹנִ֞ים הֵ֗מָּה;לֹ֣א מִבְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֣ל כִּ֚י;אִם מִיֶּ֣תֶר הָאֱמֹרִ֔י נִשְׁבְּע֣וּ לָהֶ֔ם וּבְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וַיְבַקֵּ֤שׁ שָׁאוּל֙ לְהַכֹּתָ֔ם בְּקַנֹּאת֥וֹ לִבְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל וִיהוּדָֽה

الملوك الأول 14: 22 1Ki.14.22

وَعَمِلَ يَهُوذَا الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ وَأَغَارُوهُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ مَا عَمِلَ آبَاؤُهُمْ بِخَطَايَاهُمُ الَّتِي أَخْطَأُوا بِهَا.

וַיַּ֧עַשׂ יְהוּדָ֛ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיְקַנְא֣וּ;אֹת֗וֹ מִכֹּל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ אֲבֹתָ֔ם בְּחַטֹּאתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר חָטָֽאוּ

الملوك الأول 19: 10 1Ki.19.10

فَقَالَ: قَدْ غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָֽאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

الملوك الأول 19: 10 1Ki.19.10

فَقَالَ: قَدْ غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָֽאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

الملوك الأول 19: 14 1Ki.19.14

فَقَالَ: غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

الملوك الأول 19: 14 1Ki.19.14

فَقَالَ: غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

المزامير 37: 1 Psa.37.1

لِدَاوُدَ لاَ تَغَرْ مِنَ الأَشْرَارِ، وَلاَ تَحْسِدْ عُمَّالَ الإِثْمِ،

לְדָוִ֨ד אַל תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל תְּ֝קַנֵּ֗א בְּעֹשֵׂ֥י עַוְלָֽה

المزامير 73: 3 Psa.73.3

لأَنِّي غِرْتُ مِنَ الْمُتَكَبِّرِينَ، إِذْ رَأَيْتُ سَلاَمَةَ الأَشْرَارِ.

כִּֽי קִ֭נֵּאתִי בַּֽהוֹלְלִ֑ים אֶרְאֶֽה שְׁל֖וֹם רְשָׁעִ֣ים

المزامير 78: 58 Psa.78.58

أَغَاظُوهُ بِمُرْتَفَعَاتِهِمْ، وَأَغَارُوهُ بِتَمَاثِيلِهِمْ.

וַיַּכְעִיס֥וּהוּ בְּבָמוֹתָ֑ם יַקְנִיאֽוּהוּ וּ֝בִפְסִילֵיהֶ֗ם

المزامير 106: 16 Psa.106.16

وَحَسَدُوا مُوسَى فِي الْمَحَلَّةِ، وَهارُونَ قُدُّوسَ الرَّبِّ.

וַיְקַנְא֣וּ לְ֭מֹשֶׁה בַּֽמַּחֲנֶ֑ה לְ֝אַהֲרֹ֗ן קְד֣וֹשׁ יְהוָֽה

الأمثال 3: 31 Pro.3.31

لاَ تَحْسِدِ الظَّالِمَ وَلاَ تَخْتَرْ شَيْئًا مِنْ طُرُقِهِ،

אַל תְּ֭קַנֵּא בְּאִ֣ישׁ;חָמָ֑ס וְאַל תִּ֝בְחַ֗ר בְּכָל דְּרָכָֽיו

الأمثال 23: 17 Pro.23.17

لاَ يَحْسِدَنَّ قَلْبُكَ الْخَاطِئِينَ، بَلْ كُنْ فِي مَخَافَةِ الرَّبِّ الْيَوْمَ كُلَّهُ.

אַל יְקַנֵּ֣א לִ֭בְּךָ בַּֽחַטָּאִ֑ים כִּ֥י אִם בְּיִרְאַת יְ֝הוָ֗ה הַיּֽוֹם כָּל

الأمثال 24: 1 Pro.24.1

لاَ تَحْسِدْ أَهْلَ الشَّرِّ، وَلاَ تَشْتَهِ أَنْ تَكُونَ مَعَهُمْ،

אַל תְּ֭קַנֵּא בְּאַנְשֵׁ֣י רָעָ֑ה וְאַל תִּ֝תְאָ֗יו לִהְי֥וֹת אִתָּֽם

الأمثال 24: 19 Pro.24.19

لاَ تَغَرْ مِنَ الأَشْرَارِ وَلاَ تَحْسِدِ الأَثَمَةَ،

אַל תִּתְחַ֥ר בַּמְּרֵעִ֑ים אַל תְּ֝קַנֵּ֗א בָּרְשָׁעִֽים

إشعياء 11: 13 Isa.11.13

فَيَزُولُ حَسَدُ أَفْرَايِمَ، وَيَنْقَرِضُ الْمُضَايِقُونَ مِنْ يَهُوذَا. أَفْرَايِمُ لاَ يَحْسِدُ يَهُوذَا، وَيَهُوذَا لاَ يُضَايِقُ أَفْرَايِمَ.

וְסָ֙רָה֙ קִנְאַ֣ת אֶפְרַ֔יִם יִכָּרֵ֑תוּ וְצֹרְרֵ֥י יְהוּדָ֖ה אֶפְרַ֙יִם֙ לֹֽא יְקַנֵּ֣א יְהוּדָ֔ה וִֽיהוּדָ֖ה לֹֽא יָצֹ֥ר אֶפְרָֽיִם

حزقيال 8: 3 Ezk.8.3

وَمَدَّ شِبْهَ يَدٍ وَأَخَذَنِي بِنَاصِيَةِ رَأْسِي، وَرَفَعَنِي رُوحٌ بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَأَتَى بِي فِي رُؤَى اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ، إِلَى مَدْخَلِ الْبَابِ الدَّاخِلِيِّ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشِّمَالِ، حَيْثُ مَجْلِسُ تِمْثَالِ الْغَيْرَةِ، الْمُهَيِّجِ الْغَيْرَةِ.

וַיִּשְׁלַח֙ תַּבְנִ֣ית יָ֔ד וַיִּקָּחֵ֖נִי בְּצִיצִ֣ת רֹאשִׁ֑י וַתִּשָּׂ֣א;אֹתִ֣י ר֣וּחַ בֵּֽין הָאָ֣רֶץ הַשָּׁמַ֡יִם וַתָּבֵא֩ אֹתִ֨י בְּמַרְא֣וֹת אֱלֹהִ֗ים יְרוּשָׁלְַ֜מָה אֶל פֶּ֜תַח שַׁ֤עַר הַפְּנִימִית֙ הַפּוֹנֶ֣ה צָפ֔וֹנָה שָׁ֣ם מוֹשַׁ֔ב סֵ֖מֶל הַקִּנְאָ֥ה הַמַּקְנֶֽה

حزقيال 31: 9 Ezk.31.9

جَعَلْتُهُ جَمِيلاً بِكَثْرَةِ قُضْبَانِهِ، حَتَّى حَسَدَتْهُ كُلُّ أَشْجَارِ عَدْنٍ الَّتِي فِي جَنَّةِ اللهِ.

עֲשִׂיתִ֔יו יָפֶ֣ה בְּרֹ֖ב דָּֽלִיּוֹתָ֑יו וַיְקַנְאֻ֙הוּ֙ כָּל עֲצֵי עֵ֔דֶן אֲשֶׁ֖ר בְּגַ֥ן הָאֱלֹהִֽים

حزقيال 39: 25 Ezk.39.25

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: الآنَ أَرُدُّ سَبْيَ يَعْقُوبَ، وَأَرْحَمُ كُلَّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَأَغَارُ عَلَى اسْمِي الْقُدُّوسِ.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה עַתָּ֗ה אָשִׁיב֙ שְׁב֣וּת יַֽעֲקֹ֔ב וְרִֽחַמְתִּ֖י כָּל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְקִנֵּאתִ֖י לְשֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (34 آية)