المعنى المختصر للكلمة
pâniym:
the face (as the part that turns)
اللفظ الأصلي
פָּנִים
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
pâniym
(paw-neem)
تكرار الورود في الكتاب
2020
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
the face (as the part that turns)
2
used in a great variety of applications (literally and figuratively)
3
also (with prepositional prefix) as a preposition (before, etc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
[phrase] accept
a-(be-) fore(-time)
against
anger
[idiom] as (long as)
at
[phrase] battle
[phrase] because (of)
[phrase] beseech
countenance
edge
[phrase] employ
endure
[phrase] enquire
face
favour
fear of
for
forefront(-part)
form(-er time, -ward)
from
front
heaviness
[idiom] him(-self)
[phrase] honourable
[phrase] impudent
[phrase] in
it
look(-eth) (-s)
[idiom] me
[phrase] meet
[idiom] more than
mouth
of
off
(of) old (time)
[idiom] on
open
[phrase] out of
over against
the partial
person
[phrase] please
presence
propect
was purposed
by reason of
[phrase] regard
right forth
[phrase] serve
[idiom] shewbread
sight
state
straight
[phrase] street
[idiom] thee
[idiom] them(-selves)
through ([phrase] -out)
till
time(-s) past
(un-) to(-ward)
[phrase] upon
upside ([phrase] down)
with(-in, [phrase] -stand)
[idiom] ye
[idiom] you
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
לִפְנֵ֣י (219×)
לִפְנֵ֥י (164×)
פְּנֵ֣י (81×)
לִפְנֵ֖י (70×)
פְּנֵ֥י (56×)
מִפְּנֵ֖י (52×)
מִפְּנֵ֣י (45×)
לִפְנֵי֙ (30×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2020 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
مراثي إرميا 2: 19
Lam.2.19
قُومِي اهْتِفِي فِي اللَّيْلِ فِي أَوَّلِ الْهُزُعِ. اسْكُبِي كَمِيَاهٍ قَلْبَكِ قُبَالَةَ وَجْهِ السَّيِّدِ. ارْفَعِي إِلَيْهِ يَدَيْكِ لأَجْلِ نَفْسِ أَطْفَالِكِ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِمْ مِنَ الْجُوعِ فِي رَأْسِ كُلِّ شَارِعٍ.
ק֣וּמִי רֹ֣נִּי בַלַּ֗יְלָה לְרֹאשׁ֙ אַשְׁמֻר֔וֹת שִׁפְכִ֤י כַמַּ֙יִם֙ לִבֵּ֔ךְ נֹ֖כַח פְּנֵ֣י אֲדֹנָ֑י שְׂאִ֧י אֵלָ֣יו כַּפַּ֗יִךְ עַל נֶ֙פֶשׁ֙ עֽוֹלָלַ֔יִךְ הָעֲטוּפִ֥ים בְּרָעָ֖ב בְּרֹ֥אשׁ כָּל חוּצֽוֹת
مراثي إرميا 3: 35
Lam.3.35
أَنْ يُحَرِّفَ حَقَّ الرَّجُلِ أَمَامَ وَجْهِ الْعَلِيِّ،
לְהַטּוֹת֙ מִשְׁפַּט גָּ֔בֶר נֶ֖גֶד פְּנֵ֥י עֶלְיֽוֹן
مراثي إرميا 4: 16
Lam.4.16
وَجْهُ الرَّبِّ قَسَمَهُمْ. لاَ يَعُودُ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ. لَمْ يَرْفَعُوا وُجُوهَ الْكَهَنَةِ، وَلَمْ يَتَرَأَّفُوا عَلَى الشُّيُوخِ.
פְּנֵ֤י יְהוָה֙ חִלְּקָ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַבִּיטָ֑ם לֹ֣א נָשָׂ֔אוּ פְּנֵ֤י כֹהֲנִים֙ לֹ֥א חָנָֽנוּ וּזְקֵנִ֖ים
مراثي إرميا 4: 16
Lam.4.16
وَجْهُ الرَّبِّ قَسَمَهُمْ. لاَ يَعُودُ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ. لَمْ يَرْفَعُوا وُجُوهَ الْكَهَنَةِ، وَلَمْ يَتَرَأَّفُوا عَلَى الشُّيُوخِ.
פְּנֵ֤י יְהוָה֙ חִלְּקָ֔ם לֹ֥א יוֹסִ֖יף לְהַבִּיטָ֑ם לֹ֣א נָשָׂ֔אוּ פְּנֵ֤י כֹהֲנִים֙ לֹ֥א חָנָֽנוּ וּזְקֵנִ֖ים
مراثي إرميا 5: 9
Lam.5.9
بِأَنْفُسِنَا نَأْتِي بِخُبْزِنَا مِنْ جَرَى سَيْفِ الْبَرِّيَّةِ.
בְּנַפְשֵׁ֙נוּ֙ נָבִ֣יא לַחְמֵ֔נוּ מִפְּנֵ֖י חֶ֥רֶב הַמִּדְבָּֽר
مراثي إرميا 5: 10
Lam.5.10
جُلُودُنَا اسْوَدَّتْ كَتَنُّورٍ مِنْ جَرَى نِيرَانِ الْجُوعِ.
עוֹרֵ֙נוּ֙ נִכְמָ֔רוּ כְּתַנּ֣וּר מִפְּנֵ֖י זַלְעֲפ֥וֹת רָעָֽב
مراثي إرميا 5: 12
Lam.5.12
الرُّؤَسَاءُ بِأَيْدِيهِمْ يُعَلَّقُونَ، وَلَمْ تُعْتَبَرْ وُجُوهُ الشُّيُوخِ.
שָׂרִים֙ בְּיָדָ֣ם נִתְל֔וּ לֹ֥א נֶהְדָּֽרוּ פְּנֵ֥י זְקֵנִ֖ים
حزقيال 1: 6
Ezk.1.6
وَلِكُلِّ وَاحِدٍ أَرْبَعَةُ أَوْجُهٍ، وَلِكُلِّ وَاحِدٍ أَرْبَعَةُ أَجْنِحَةٍ.
לְאֶחָ֑ת וְאַרְבָּעָ֥ה פָנִ֖ים לְאַחַ֥ת וְאַרְבַּ֥ע כְּנָפַ֖יִם
حزقيال 1: 8
Ezk.1.8
وَأَيْدِي إِنْسَانٍ تَحْتَ أَجْنِحَتِهَا عَلَى جَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ. وَوُجُوهُهَا وَأَجْنِحَتُهَا لِجَوَانِبِهَا الأَرْبَعَةِ.
וִידֵ֣י אָדָ֗ם מִתַּ֙חַת֙ כַּנְפֵיהֶ֔ם עַ֖ל רִבְעֵיהֶ֑ם אַרְבַּ֣עַת וּפְנֵיהֶ֥ם וְכַנְפֵיהֶ֖ם לְאַרְבַּעְתָּֽם
حزقيال 1: 9
Ezk.1.9
وَأَجْنِحَتُهَا مُتَّصِلَةٌ الْوَاحِدُ بِأَخِيهِ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا. كُلُّ وَاحِدٍ يَسِيرُ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ.
כַּנְפֵיהֶ֑ם חֹֽבְרֹ֛ת אִשָּׁ֥ה אֶל;אֲחוֹתָ֖הּ לֹא יִסַּ֣בּוּ בְלֶכְתָּ֔ן אִ֛ישׁ יֵלֵֽכוּ אֶל עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו
حزقيال 1: 10
Ezk.1.10
أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן
حزقيال 1: 10
Ezk.1.10
أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן
حزقيال 1: 10
Ezk.1.10
أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן
حزقيال 1: 10
Ezk.1.10
أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן
حزقيال 1: 10
Ezk.1.10
أَمَّا شِبْهُ وُجُوهِهَا فَوَجْهُ إِنْسَانٍ وَوَجْهُ أَسَدٍ لِلْيَمِينِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ ثَوْرٍ مِنَ الشِّمَالِ لأَرْبَعَتِهَا، وَوَجْهُ نَسْرٍ لأَرْبَعَتِهَا.
וּדְמ֣וּת פְּנֵיהֶם֮ פְּנֵ֣י אָדָם֒ וּפְנֵ֨י אַרְיֵ֤ה אֶל;הַיָּמִין֙ לְאַרְבַּעְתָּ֔ם וּפְנֵי שׁ֥וֹר מֵֽהַשְּׂמֹ֖אול לְאַרְבַּעְתָּ֑ן וּפְנֵי נֶ֖שֶׁר לְאַרְבַּעְתָּֽן
حزقيال 1: 11
Ezk.1.11
فَهذِهِ أَوْجُهُهَا. أَمَّا أَجْنِحَتُهَا فَمَبْسُوطَةٌ مِنْ فَوْقُ. لِكُلِّ وَاحِدٍ اثْنَانِ مُتَّصِلاَنِ أَحَدُهُمَا بِأَخِيهِ، وَاثْنَانِ يُغَطِّيَانِ أَجْسَامَهَا.
וּפְנֵיהֶ֕ם וְכַנְפֵיהֶ֥ם פְּרֻד֖וֹת מִלְמָ֑עְלָה לְאִ֗ישׁ שְׁ֚תַּיִם חֹבְר֣וֹת אִ֔ישׁ וּשְׁתַּ֣יִם מְכַסּ֔וֹת גְּוִיֹתֵיהֶֽנָה
حزقيال 1: 12
Ezk.1.12
وَكُلُّ وَاحِدٍ كَانَ يَسِيرُ إِلَى جِهَةِ وَجْهِهِ. إِلَى حَيْثُ تَكُونُ الرُّوحُ لِتَسِيرَ تَسِيرُ. لَمْ تَدُرْ عِنْدَ سَيْرِهَا.
וְאִ֛ישׁ יֵלֵ֑כוּ אֶ֣ל עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו אֶל אֲשֶׁר֩;שָׁ֨מָּה יִֽהְיֶה הָר֤וּחַ לָלֶ֙כֶת֙ יֵלֵ֔כוּ לֹ֥א יִסַּ֖בּוּ בְּלֶכְתָּֽן
حزقيال 1: 15
Ezk.1.15
فَنَظَرْتُ الْحَيَوَانَاتِ وَإِذَا بَكَرَةٌ وَاحِدَةٌ عَلَى الأَرْضِ بِجَانِبِ الْحَيَوَانَاتِ بِأَوْجُهِهَا الأَرْبَعَةِ.
וָאֵ֖רֶא הַחַיּ֑וֹת וְהִנֵּה֩ אוֹפַ֨ן אֶחָ֥ד בָּאָ֛רֶץ אֵ֥צֶל הַחַיּ֖וֹת פָּנָֽיו לְאַרְבַּ֥עַת
حزقيال 1: 28
Ezk.1.28
كَمَنْظَرِ الْقَوْسِ الَّتِي فِي السَّحَابِ يَوْمَ مَطَرٍ، هكَذَا مَنْظَرُ اللَّمَعَانِ مِنْ حَوْلِهِ. هذَا مَنْظَرُ شِبْهِ مَجْدِ الرَّبِّ. وَلَمَّا رَأَيْتُهُ خَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي، وَسَمِعْتُ صَوْتَ مُتَكَلِّمٍ.
כְּמַרְאֵ֣ה הַקֶּ֡שֶׁת אֲשֶׁר֩;יִֽהְיֶ֨ה בֶעָנָ֜ן בְּי֣וֹם הַגֶּ֗שֶׁם כֵּ֣ן מַרְאֵ֤ה הַנֹּ֙גַהּ֙ סָבִ֔יב ה֕וּא מַרְאֵ֖ה דְּמ֣וּת כְּבוֹד יְהוָ֑ה וָֽאֶרְאֶה֙ וָאֶפֹּ֣ל עַל פָּנַ֔י וָאֶשְׁמַ֖ע ק֥וֹל מְדַבֵּֽר
حزقيال 2: 4
Ezk.2.4
وَالْبَنُونَ الْقُسَاةُ الْوُجُوهِ وَالصِّلاَبُ الْقُلُوبِ، أَنَا مُرْسِلُكَ إِلَيْهِمْ. فَتَقُولُ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְהַבָּנִ֗ים קְשֵׁ֤י פָנִים֙ וְחִזְקֵי לֵ֔ב אֲנִ֛י שׁוֹלֵ֥חַ;אוֹתְךָ֖ אֲלֵיהֶ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה
حزقيال 2: 6
Ezk.2.6
أَمَّا أَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ فَلاَ تَخَفْ مِنْهُمْ، وَمِنْ كَلاَمِهِمْ لاَ تَخَفْ، لأَنَّهُمْ قَرِيسٌ وَسُلاَّءٌ لَدَيْكَ، وَأَنْتَ سَاكِنٌ بَيْنَ الْعَقَارِبِ. مِنْ كَلاَمِهِمْ لاَ تَخَفْ وَمِنْ وُجُوهِهِمْ لاَ تَرْتَعِبْ، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
וְאַתָּ֣ה בֶן אָ֠דָם אַל תִּירָ֨א מֵהֶ֜ם וּמִדִּבְרֵיהֶ֣ם אַל תִּירָ֗א כִּ֣י סָרָבִ֤ים וְסַלּוֹנִים֙ אוֹתָ֔ךְ אַתָּ֣ה יוֹשֵׁ֑ב וְאֶל עַקְרַבִּ֖ים מִדִּבְרֵיהֶ֤ם אַל תִּירָא֙ וּמִפְּנֵיהֶ֣ם אַל תֵּחָ֔ת כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּ֥ית מְרִ֖י
حزقيال 2: 10
Ezk.2.10
فَنَشَرَهُ أَمَامِي وَهُوَ مَكْتُوبٌ مِنْ دَاخِل وَمِنْ قَفَاهُ، وَكُتِبَ فِيهِ مَرَاثٍ وَنَحِيبٌ وَوَيْلٌ.
וַיִּפְרֹ֤שׂ;אוֹתָהּ֙ לְפָנַ֔י וְהִ֥יא כְתוּבָ֖ה פָּנִ֣ים וְאָח֑וֹר וְכָת֣וּב אֵלֶ֔יהָ קִנִ֥ים וָהֶ֖גֶה וָהִֽי
حزقيال 2: 10
Ezk.2.10
فَنَشَرَهُ أَمَامِي وَهُوَ مَكْتُوبٌ مِنْ دَاخِل وَمِنْ قَفَاهُ، وَكُتِبَ فِيهِ مَرَاثٍ وَنَحِيبٌ وَوَيْلٌ.
וַיִּפְרֹ֤שׂ;אוֹתָהּ֙ לְפָנַ֔י וְהִ֥יא כְתוּבָ֖ה פָּנִ֣ים וְאָח֑וֹר וְכָת֣וּב אֵלֶ֔יהָ קִנִ֥ים וָהֶ֖גֶה וָהִֽי
حزقيال 3: 8
Ezk.3.8
هأَنَذَا قَدْ جَعَلْتُ وَجْهَكَ صُلْبًا مِثْلَ وُجُوهِهِمْ، وَجَبْهَتَكَ صُلْبَةً مِثْلَ جِبَاهِهِمْ،
הִנֵּ֨ה נָתַ֧תִּי פָּנֶ֛יךָ חֲזָקִ֖ים לְעֻמַּ֣ת פְּנֵיהֶ֑ם מִצְחֲךָ֥ חָזָ֖ק לְעֻמַּ֥ת מִצְחָֽם
حزقيال 3: 8
Ezk.3.8
هأَنَذَا قَدْ جَعَلْتُ وَجْهَكَ صُلْبًا مِثْلَ وُجُوهِهِمْ، وَجَبْهَتَكَ صُلْبَةً مِثْلَ جِبَاهِهِمْ،
הִנֵּ֨ה נָתַ֧תִּי פָּנֶ֛יךָ חֲזָקִ֖ים לְעֻמַּ֣ת פְּנֵיהֶ֑ם מִצְחֲךָ֥ חָזָ֖ק לְעֻמַּ֥ת מִצְחָֽם
حزقيال 3: 9
Ezk.3.9
قَدْ جَعَلْتُ جَبْهَتَكَ كَالْمَاسِ أَصْلَبَ مِنَ الصَّوَّانِ، فَلاَ تَخَفْهُمْ وَلاَ تَرْتَعِبْ مِنْ وُجُوهِهِمْ لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ.
נָתַ֣תִּי מִצְחֶ֑ךָ כְּשָׁמִ֛יר חָזָ֥ק מִצֹּ֖ר לֹֽא תִירָ֤א;אוֹתָם֙ וְלֹא תֵחַ֣ת מִפְּנֵיהֶ֔ם כִּ֛י;הֵֽמָּה בֵּֽית מְרִ֖י
حزقيال 3: 20
Ezk.3.20
وَالْبَارُّ إِنْ رَجَعَ عَنْ بِرِّهِ وَعَمِلَ إِثْمًا وَجَعَلْتُ مُعْثِرَةً أَمَامَهُ فَإِنَّهُ يَمُوتُ. لأَنَّكَ لَمْ تُنْذِرْهُ، يَمُوتُ فِي خَطِيَّتِهِ وَلاَ يُذْكَرُ بِرُّهُ الَّذِي عَمِلَهُ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِكَ أَطْلُبُهُ.
צַדִּ֤יק וּבְשׁ֨וּב מִצִּדְקוֹ֙ וְעָ֣שָׂה עָ֔וֶל וְנָתַתִּ֥י מִכְשׁ֛וֹל לְפָנָ֖יו ה֣וּא יָמ֑וּת כִּ֣י לֹ֤א הִזְהַרְתּוֹ֙ יָמ֔וּת בְּחַטָּאת֣וֹ וְלֹ֣א תִזָּכַ֗רְןָ צִדְקֹתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְדָמ֖וֹ מִיָּדְךָ֥ אֲבַקֵּֽשׁ
حزقيال 3: 23
Ezk.3.23
فَقُمْتُ وَخَرَجْتُ إِلَى الْبُقْعَةِ، وَإِذَا بِمَجْدِ الرَّبِّ وَاقِفٌ هُنَاكَ كَالْمَجْدِ الَّذِي رَأَيْتُهُ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ، فَخَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي.
וָאָקוּם֮ וָאֵצֵ֣א אֶל הַבִּקְעָה֒ וְהִנֵּה כְּבוֹד יְהוָה֙ עֹמֵ֔ד שָׁ֤ם כַּכָּב֕וֹד אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי עַל נְהַר כְּבָ֑ר וָאֶפֹּ֖ל עַל פָּנָֽי
حزقيال 4: 1
Ezk.4.1
وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَخُذْ لِنَفْسِكَ لِبْنَةً وَضَعْهَا أَمَامَكَ، وَارْسُمْ عَلَيْهَا مَدِينَةَ أُورُشَلِيمَ.
וְאַתָּ֤ה בֶן אָדָם֙ קַח לְךָ֣ לְבֵנָ֔ה וְנָתַתָּ֥ה;אוֹתָ֖הּ לְפָנֶ֑יךָ וְחַקּוֹתָ֥ עָלֶ֛יהָ עִ֖יר יְרוּשָׁלִָֽם
حزقيال 4: 3
Ezk.4.3
وَخُذْ أَنْتَ لِنَفْسِكَ صَاجًا مِنْ حَدِيدٍ وَانْصِبْهُ سُورًا مِنْ حَدِيدٍ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْمَدِينَةِ، وَثَبِّتْ وَجْهَكَ عَلَيْهَا، فَتَكُونَ فِي حِصَارٍ وَتُحَاصِرَهَا. تِلْكَ آيَةٌ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ.
קַח וְאַתָּ֤ה לְךָ֙ מַחֲבַ֣ת בַּרְזֶ֔ל וְנָתַתָּ֤ה;אוֹתָהּ֙ קִ֣יר בַּרְזֶ֔ל בֵּינְךָ֖ וּבֵ֣ין הָעִ֑יר וַהֲכִינֹתָה֩ פָּנֶ֨יךָ אֵלֶ֜יהָ וְהָיְתָ֤ה בַמָּצוֹר֙ וְצַרְתָּ֣ הִ֖יא א֥וֹת לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל